Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Paracetamolum 500 mg (tabletki musujące)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- przechowywać szczelnie zamknięte
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Maltodekstryna (ze skrobi kukurydzianej, zawiera śladowe ilości glukozy); Powidon K90; Kwas cytrynowy; Sodu diwodorocytrynian; Sodu wodorowęglan; Sodu węglan; Sorbitol (E 420); Kopowidon; Aromat cytrynowy PHS-135460 (zawiera sacharozę); Sodu cyklaminian; Sacharyna sodowa (E 954); Mieszanina sodu dokuzynianu (85%) i sodu benzoesanu (E 211) (15%) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sorbitol: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły średnicy 20 mm
Tabletki musujące w kolorze białym lub prawie białym, okrągłe, o średnicy 20 mm i grubości 4,7 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Paracetamol Aristo nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę, że podczas leczenia paracetamolem można obserwować działania niepożądane w postaci niewielkiej senności i zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji wyodrębnione przez model AI
- rzadko: niedociśnienie; zwiększona aktywność aminotransferaz; dyskomfort
- bardzo rzadko: małopłytkowość; agranulocytoza; leukopenia; neutropenia; niedokrwistość hemolityczna; reakcje nadwrażliwości; obrzęk naczynioruchowy; duszność; wysypka; pokrzywka; potliwość; nudności; spadek ciśnienia krwi; wstrząs anafilaktyczny; hipoglikemia; hepatotoksyczność; żółtaczka; jałowy ropomocz; zmętnienie moczu; działania niepożądane pochodzenia nerkowego
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 13 lat
źródło: „Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 13 lat i o masie ciała poniżej 33 kg.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 13 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „- Lek ten nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 13 lat lub o masie ciała nieprzekraczającej 33 kg.” · Ulotka, pkt 3
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 500 mg = ~16,7% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych i młodzieży wg ChPL (3 g na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 2 tabletek na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Zalecana dawka wynosi:”
źródło: „1 do 2 tabletek, jeden do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 tabletek w ciągu doby), rozpuścić w dużej szklance wody.” · ChPL, pkt 4.2
- 3 g na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Zalecana dawka wynosi:”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa: 3 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 2 g na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Zalecana dawka wynosi:”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa: 2 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 2 g na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę:”
źródło: „U pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta dawka paracetamolu nie może być większa niż 2 g w ciągu 24 godzin, a minimalny odstęp między dawkami musi wynosić 8 godzin (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).” · ChPL, pkt 4.2
- 6 tabletek na dobę · osób dorosłych
źródło: „Zalecana dawka u osób dorosłych wynosi od 1 do 2 tabletek stosowanych jeden do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 tabletek na dobę), rozpuszczanych w dużej szklance wody.” · Ulotka, pkt 3
- 3 g na dobę · dorośli
źródło: „Maksymalna dawka dobowa: 3 g (3 000 mg) na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 2 dni
źródło: „W leczeniu bólu gardła produktu leczniczego nie należy podawać dłużej niż 2 dni z rzędu bez oceny sytuacji klinicznej.” · ChPL, pkt 4.2
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 5 dni
źródło: „Jeśli ból utrzymuje się dłużej niż 5 dni, a gorączka trwa dłużej niż 3 dni, albo kiedy ból i (lub) gorączka nasilają się lub wystąpią inne objawy, należy przerwać przyjmowanie leku i zasięgnąć opinii lekarza.” · Ulotka, pkt 3
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 3 dni
źródło: „a gorączka trwa dłużej niż 3 dni,” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli i młodzież powyżej 15 lat (i masie ciała >55 kg)
„Dorośli i młodzież powyżej 15 lat (i masie ciała >55 kg) 1 do 2 tabletek, jeden do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 tabletek w ciągu doby), rozpuścić w dużej szklance wody. Odstęp między dawkami produktu leczniczego powinien wynosić przynajmniej 4 godziny. Maksymalna dawka dobowa: 3 g na dobę.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Od 13 do 15 lat (o masie ciała 33 kg-55 kg): 1 tabletkę, jeden do czterech razy na dobę, rozpuścić w dużej szklance wody. Odstęp między dawkami produktu leczniczego powinien wynosić co najmniej 4 godziny. Maksymalna dawka dobowa: 2 g na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki nie jest zwykle wymagana.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę: Współczynnik przesączania kłębuszkowego Dawka 10-50 ml/min 500 mg co 6 godzin <10 ml/min 500 mg co 8 godzin” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta dawka paracetamolu nie może być większa niż 2 g w ciągu 24 godzin, a minimalny odstęp między dawkami musi wynosić 8 godzin (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). U osób z przewlekłym alkoholizmem nie należy przekraczać dawki 2 g paracetamolu na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów lub noworodków. Wnioski z badań epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w okresie ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Produkt leczniczy w dawkach terapeutycznych może być stosowany w okresie karmienia piersią. W ciągu 1 do 2 godzin od spożycia przez matkę pojedynczej dawki 650 mg paracetamolu zmierzono jego maksymalne stężenia w mleku matki karmiącej i wynosiły one od 10 do 15 mikrogramów/ml (od 66,2 do 99,3 mmol/l). Mimo to nie stwierdzono obecności paracetamolu ani jego metabolitów w moczu niemowląt. Okres półtrwania paracetamolu w mleku matki wynosi od 1,35 do 3,5 godziny. Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych u dzieci. Paracetamol można stosować u kobiet karmiących piersią, jeśli nie są przekraczane zalecane dawki leku.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Płodność u mężczyzn (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Podawanie po posiłkach może opóźnić rozpoczęcie działania produktu leczniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „- przewlekły alkoholizm, nadmierne spożywanie napojów alkoholowych (3 lub więcej napojów alkoholowych na dobę);” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol etylowy:” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paracetamol Aristo
Kiedy nie stosować leku Paracetamol Aristo:
- jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Paracetamol Aristo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, w tym spowodowane nadmiernym
spożywaniem alkoholu (3 lub więcej napojów alkoholowych na dobę);
- jeśli pacjent ma problemy z nerkami;
- jeśli u pacjenta występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- jeśli pacjent choruje na jadłowstręt, bulimię, kacheksję (wyniszczenie organizmu)
lub przewlekłe niedożywienie;
- jeśli pacjent jest odwodniony lub ma hipowolemię (zmniejszona objętość krwi krążącej);
- jeśli pacjent przyjmuje lek stosowany w leczeniu padaczki, powinien skonsultować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ jednoczesne stosowanie obu leków zmniejsza
skuteczność i zwiększa hepatotoksyczność (toksyczne działanie na wątrobę) paracetamolu,
szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek paracetamolu (patrz poniżej, punkt Lek
Paracetamol Aristo a inne leki);
- jeśli u pacjenta występuje zespół Gilberta (znany również jako choroba Meulengrachta);
- jeśli pacjent choruje na niewydolność serca lub niewydolność oddechową, ma anemię; w takich
sytuacjach stosowanie leku powinno odbywać się pod nadzorem lekarza i tylko przez krótki
czas;
- jeśli pacjent choruje na astmę i ma objawy nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy;
- jeśli podczas przyjmowania leku pacjenci stosują dietę bezsodową lub niskosodową (patrz
informacja „Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego (sodu benzoesan), sorbitol,
śladowe ilości glukozy i sacharozy oraz sód”).
Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak: ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna martwica naskórka (NET), które mogą być
śmiertelne. Pacjent powinien zostać poinformowany, jak wyglądają objawy ciężkich reakcji skórnych
i przerwać stosowanie leku w przypadku pojawienia się objawów wysypki skórnej lub jakichkolwiek
innych oznak nadwrażliwości.
Nie należy przyjmować większej dawki paracetamolu niż zalecono to w punkcie 3 „Jak stosować lek
Paracetamol Aristo”.
Należy unikać jednoczesnego stosowania tego leku z innymi lekami, które zawierają paracetamol,
takimi jak leki na grypę i przeziębienie, ponieważ wysokie dawki paracetamolu mogą prowadzić
do uszkodzenia wątroby. Nie należy stosować więcej niż jednego leku zawierającego paracetamol
bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku przedawkowania leku należy natychmiast zasięgnąć porady medycznej
(patrz informacja „Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Paracetamol Aristo”).
Nie należy również stosować tego leku w samodzielnym leczeniu wysokiej temperatury ciała
(powyżej 39°C), gorączki trwającej dłużej niż 3 dni lub nawracającej, chyba że tak zaleci lekarz,
ponieważ sytuacje takie mogą wymagać oceny stanu pacjenta i podjęcia odpowiedniego leczenia.
Podawanie większych niż zalecane dawek paracetamolu wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego
uszkodzenia wątroby. Leków zawierających paracetamol nie należy przyjmować ani dłużej niż przez
kilka dni, ani w dużych dawkach, chyba że tak zaleci lekarz.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych lub niewłaściwe stosowanie ich w dużych
dawkach może powodować bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami
paracetamolu.
Wpływ na wyniki badań analitycznych
Jeśli pacjent zamierza poddać się badaniom laboratoryjnym (w tym badaniom krwi, moczu itp.),
należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku, gdyż jego stosowanie może wpływać
na wyniki badań laboratoryjnych.
Paracetamol może zmieniać wyniki badań laboratoryjnych stężenia kwasu moczowego i glukozy.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 13 lat i o masie ciała poniżej 33 kg.
Lek Paracetamol Aristo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Leki stosowane w leczeniu napadów drgawkowych (leki przeciwpadaczkowe, takie jak:
karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon, lamotrygina)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i leków przeciwpadaczkowych może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Lamotrygina
Działanie lamotryginy może być osłabione.
Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi i arytmii serca (propranolol)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i propranololu może nasilać działanie i (lub) toksyczność tych
leków.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej
Probenecyd prawie 2-krotnie zmniejsza wydalanie paracetamolu. Podczas jednoczesnego podawania
paracetamolu z probenecydem należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu.
Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna, izoniazyd)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i ryfampicyny lub izoniazydu może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Salicylamid, lek stosowany w leczeniu gorączki i bólu, może wydłużać okres półtrwania paracetamolu
w fazie eliminacji (t1/2).
Leki zmniejszające stężenie cholesterolu we krwi
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Aby tego uniknąć, należy podawać paracetamol
na 1 godzinę przed lub 4 godziny po zastosowaniu cholestyraminy.
Leki zapobiegające nudnościom i wymiotom (metoklopramid i domperydon)
Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i leków powodujących przyspieszenie opróżniania żołądka,
np. metoklopramidu i domperydonu, zwiększa wchłanianie i przyspiesza przewidywane rozpoczęcie
działania paracetamolu. Jednak nie ma konieczności unikania jednoczesnego stosowania tych leków.
Leki zapobiegające tworzeniu się zakrzepów (doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak
acenokumarol, warfaryna)
Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Długotrwałe stosowanie
paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy prowadzić
wyłącznie pod nadzorem lekarza. Przy dłuższym stosowaniu większych dawek paracetamolu
zaobserwowano nasilone działanie warfaryny.
Leki zwiększające wydalanie moczu (diuretyki pętlowe, takie jak furosemid)
Może wystąpić osłabione działanie diuretyków.
Chloramfenikol, lek stosowany w leczeniu zakażeń
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i chloramfenikolu może znacznie opóźniać wydalanie
chloramfenikolu, zwiększać jego stężenie w osoczu i powodować wzrost ryzyka toksyczności.
Zydowudyna (AZT), lek stosowany w chorobach wirusowych
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i AZT może zwiększać częstość występowania neutropenii
lub ją nasilać (zmniejszać liczbę białych krwinek). Paracetamol może być stosowany równocześnie
z AZT wyłącznie według zaleceń lekarza.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z substancjami
indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak: barbiturany, karbamazepina, izoniazyd, ryfampicyna
lub etanol, ponieważ mogą one nasilać toksyczne działanie paracetamolu.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku jednocześnie z lekami, które opóźniają
opróżnianie żołądka (np. propantelina) lub je przyspieszają (np. metoklopramid i domperydon).
Fluoksacylina (antybiotyk), ze względu na poważne ryzyko zaburzenia dotyczącego krwi i płynów
ustrojowych (kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową), które należy pilnie leczyć i które może
wystąpić szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą (stan, gdy
bakterie i ich toksyny krążą we krwi, prowadząc do uszkodzenia narządów), niedożywieniem,
przewlekłym alkoholizmem, a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki dobowe
paracetamolu.
Lek Paracetamol Aristo z alkoholem
Pacjenci nie powinni pić alkoholu podczas leczenia paracetamolem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Paracetamol Aristo można podawać kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy stosować
możliwie najmniejszą dawkę skutecznie łagodzącą ból lub obniżającą gorączkę i przyjmować lek
przez możliwie jak najkrótszy czas. Jeżeli ból nie zostanie złagodzony lub gorączka się nie obniży,
lub jeżeli konieczne będzie zwiększenie częstości przyjmowania leku, należy skonsultować się
z lekarzem.
Paracetamol przenika do mleka kobiecego. Dawki lecznicze paracetamolu można podawać w okresie
karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Należy jednak
wziąć pod uwagę, że podczas leczenia paracetamolem mogą wystąpić działania niepożądane, takie
jak: niewielka senność i zawroty głowy.
Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego (sodu benzoesan), sorbitol, śladowe ilości
glukozy i sacharozy oraz sód.
Lek zawiera 1,35 mg sodu benzoesanu (E 211) w każdej tabletce musującej.
Sodu benzoesan może zwiększyć ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków
(do 4 tygodnia życia).
Lek zawiera 135 mg sorbitolu (E 420) w każdej tabletce musującej.
Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta dorosłego (lub dziecka)
nietolerancję niektórych cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję
fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent
powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku lub podaniem go dziecku.
Lek zawiera śladowe ilości glukozy z maltodekstryny oraz cukru (sacharozy).
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera 169 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce musującej.
Odpowiada to 8,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów przyjmujących lek Paracetamol Aristo obserwowano następujące działania niepożądane:
Rzadko: występujące nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów
- niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- dyskomfort.
Bardzo rzadko: występujące nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów
- mogą wystąpić zmiany w obrazie morfologicznym krwi, w tym zmiany liczby krwinek (takie
jak: nienaturalnie niskie stężenia niektórych składników krwi, które mogą powodować
np. krwawienia z nosa lub dziąseł) i inne krwawienia
- reakcje nadwrażliwości (objawy takie: jak obrzęk, duszność, potliwość, nudności, nagły spadek
ciśnienia tętniczego krwi)
- zmniejszenie stężenia cukru we krwi
- żółtaczka (zażółcenie skóry), niewydolność wątroby
- reakcje skórne, takie jak: zapalenie skóry wywołane nadwrażliwością, pokrzywka, swędzenie,
wysypka
- zmiany w oddawaniu moczu (trudne lub bolesne oddawanie moczu, zmniejszenie ilości moczu
i krew w moczu).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu w następujących przypadkach:
- niewydolność wątroby;
- ciężka niewydolność nerek;
- niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (który może prowadzić do niedokrwistości
hemolitycznej);
- przewlekły alkoholizm, nadmierne spożywanie napojów alkoholowych (3 lub więcej napojów
alkoholowych na dobę);
- jadłowstręt, bulimia, kacheksja lub przewlekłe niedożywienie (niskie rezerwy glutationu
w wątrobie);
- odwodnienie, hipowolemia;
- jednoczesne stosowanie substancji indukujących enzymy wątrobowe (leki przeciwdrgawkowe,
itp., patrz punkt 4.5);
- zespół Gilberta (znany również jako choroba Meulengrachta);
- pacjenci ze zdiagnozowaną niewydolnością serca, układu oddechowego, wątroby lub nerek, lub
niedokrwistością. W takich przypadkach podawanie produktu leczniczego powinno odbywać się
pod nadzorem i tylko przez krótki czas;
- należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą i nadwrażliwością na aspirynę (kwas
acetylosalicylowy) ze względu na zgłaszaną reakcję niewielkiego skurczu oskrzeli podczas
jednoczesnego stosowania paracetamolu z aspiryną (reakcja krzyżowa), chociaż zgłoszenia te
dotyczyły tylko niewielkiej liczby pacjentów, mogą one w niektórych przypadkach powodować
ciężkie reakcje, zwłaszcza przy podawaniu dużych dawek produktu leczniczego;
- w dawkach terapeutycznych paracetamol jest lekiem stosunkowo nietoksycznym. Jednak
możliwe jest wystąpienie reakcji skórnych o charakterze alergicznym, a nawet anafilaktycznym.
- należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową
(HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis), szczególnie u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi przyczynami niedoboru
glutationu (np. przewlekły alkoholizm), a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki
dobowe paracetamolu. Zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, w tym wykonywanie badań
wykrywających 5-oksoprolinę w moczu.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych lub niewłaściwe stosowanie ich w dużych
dawkach może powodować bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami produktu
leczniczego.
Całkowita dobowa dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 3 g (patrz punkt 4.9). Aby uniknąć
ryzyka przedawkowania produktu leczniczego, należy przestrzec pacjenta przed jednoczesnym
przyjmowaniem innych produktów leczniczych zawierających paracetamol, takich jak produkty
lecznicze stosowane na przeziębienie i (lub) grypę.
Podawanie większych niż zalecane dawek paracetamolu wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego
uszkodzenia wątroby. Pierwsze objawy kliniczne uszkodzenia wątroby obserwuje się na ogół po
upływie 1 do 2 dni po przedawkowaniu paracetamolu. Najbardziej nasilone objawy uszkodzenia
wątroby występują zwykle po 3 do 4 dni. Należy możliwie szybko rozpocząć podanie odtrutki.
W przypadku nieumyślnego przedawkowania paracetamolu należy natychmiast zasięgnąć porady
lekarskiej (patrz punkt 4.9).
Produkt leczniczy zawiera 169 mg sodu na jedną tabletkę musującą, co odpowiada 8,5% zalecanej
przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera sorbitol (E 420). Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą
przyjmować tego produktu leczniczego.
Produkt leczniczy zawiera śladowe ilości glukozy i sacharozy (pochodzące z rozkładu maltodekstryny
i aromatu cytrynowego).
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego
produktu leczniczego.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Stosowanie paracetamolu może mieć wpływ na wyniki badania stężenia kwasu moczowego we krwi
przeprowadzonego metodą kwasu fosfowolframowego oraz badania stężenia glukozy we krwi przy
użyciu metody oksydaza-peroksydaza.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Paracetamol jest aktywnie metabolizowany w wątrobie, dlatego wchodzi w interakcje z innymi
produktami leczniczymi metabolizowanymi z użyciem tych samych szlaków lub produktami
leczniczymi zdolnymi stymulować, hamować lub indukować te szlaki. Niektóre z jego metabolitów są
hepatotoksyczne, więc podawanie paracetamolu jednocześnie z silnymi induktorami enzymów
(ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, izoniazyd, niektóre leki przeciwdrgawkowe, etanol, itp.)
może prowadzić do reakcji hepatotoksyczności, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek
paracetamolu.
Interakcje z paracetamolem
Fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon:
Jednoczesne stosowanie tych leków przeciwdrgawkowych może prowadzić do zmniejszenia
skuteczności paracetamolu i zwiększać ryzyko hepatotoksyczności. Należy unikać stosowania dużych
dawek i (lub) przewlekłego stosowania paracetamolu. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem
występowania objawów hepatotoksyczności.
Alkohol etylowy:
Zwiększa toksyczność paracetamolu wskutek prawdopodobnego indukowania wytwarzania substancji
hepatotoksycznych w wątrobie, pochodzących z rozpadu paracetamolu.
Propranolol:
Zwiększa stężenia paracetamolu w osoczu wskutek prawdopodobnego hamowania jego metabolizmu
w wątrobie.
Probenecyd:
Prawie 2-krotnie obniża klirens paracetamolu poprzez hamowanie jego sprzęgania z kwasem
glukuronowym. Podczas jednoczesnego podawania paracetamolu z probenecydem należy rozważyć
zmniejszenie dawki paracetamolu.
Ryfampicyna:
Jednoczesne podawanie paracetamolu i ryfampicyny może powodować lub nasilać uszkodzenie
wątroby.
Izoniazyd:
Zmniejsza klirens paracetamolu, co w następstwie może prowadzić do nasilenia jego działania i (lub)
toksyczności przez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie.
Salicylamid:
Może wydłużać okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) paracetamolu.
Żywice jonowymienne:
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Aby tego uniknąć, należy podawać paracetamol
na 1 godzinę przed lub 4 godziny po zastosowaniu żywicy.
Podawanie paracetamolu jednocześnie z produktami leczniczymi powodującymi opóźnienie
opróżniania żołądka, np. propanteliną, może powodować opóźnienie we wchłanianiu i rozpoczęciu
działania paracetamolu.
Metoklopramid i domperydon:
Jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych powodujących przyspieszenie opróżniania
żołądka, np. metoklopramidu i domperydonu, przyspiesza wchłanianie i przewidywane rozpoczęcie
działania paracetamolu. Jednak nie ma potrzeby unikania jednoczesnego stosowania tych produktów
leczniczych.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Doustne leki przeciwzakrzepowe:
Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych poprzez hamowanie
syntezy czynników krzepnięcia w wątrobie. Długotrwałe stosowanie tego produktu leczniczego
u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi powinno być prowadzone wyłącznie
pod nadzorem lekarza. Przy dłuższym stosowaniu większych dawek paracetamolu zaobserwowano
nasilenie działania warfaryny.
Diuretyki pętlowe:
Działanie diuretyków może być osłabione, ponieważ paracetamol może ograniczać wydalanie
prostaglandyn przez nerki oraz zmniejszać aktywność reninową osocza.
Lamotrygina:
Paracetamol zmniejsza dostępność biologiczną lamotryginy i prawdopodobnie osłabia jej działanie,
z powodu prawdopodobnej indukcji jej metabolizmu w wątrobie.
Chloramfenikol:
Jednoczesne podawanie paracetamolu i chloramfenikolu może znacznie opóźnić wydalanie
chloramfenikolu, powodując zwiększenie jego stężenia w osoczu i w konsekwencji może zwiększać
ryzyko toksyczności.
Zydowudyna (AZT, azydotymidyna):
Jednoczesne podawanie paracetamolu i AZT może zwiększać częstość występowania neutropenii lub
ją nasilać. Paracetamol może być stosowany równocześnie z AZT wyłącznie z zalecenia lekarza.
Nie należy łączyć podawania paracetamolu z innymi produktami leczniczymi zawierającymi
paracetamol, z salicylanami lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u
pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania paracetamolu są:
hepatotoksyczność, działanie nefrotoksyczne, zmiany w składzie krwi, hipoglikemia i zapalenie skóry
spowodowane nadwrażliwością.
Wymienione poniżej reakcje uszeregowano w kolejności malejącej częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość
hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, wysypka,
pokrzywka, potliwość, nudności, spadek ciśnienia krwi, wstrząs
anafilaktyczny).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo rzadko hipoglikemia
Zaburzenia naczyniowe
Rzadko niedociśnienie
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko zwiększona aktywność aminotransferaz
Bardzo rzadko hepatotoksyczność (żółtaczka)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko jałowy ropomocz (zmętnienie moczu) i działania niepożądane pochodzenia
nerkowego
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko dyskomfort
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Paracetamolum 1000 mg (tabletki musujące)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- przechowywać szczelnie zamknięte
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Maltodekstryna (ze skrobi kukurydzianej, zawiera śladowe ilości glukozy); Powidon K90; Kwas cytrynowy; Sodu diwodorocytrynian; Sodu wodorowęglan; Sodu węglan; Sorbitol (E 420); Kopowidon; Aromat cytrynowy PHS-135460 (zawiera sacharozę); Sodu cyklaminian; Sacharyna sodowa (E 954); Mieszanina sodu dokuzynianu (85%) i sodu benzoesanu (E 211) (15%) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sorbitol: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły średnicy 25 mm
Tabletki musujące w kolorze białym lub prawie białym, okrągłe, o średnicy 25 mm i grubości 5,9 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Paracetamol Aristo nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę, że podczas leczenia paracetamolem można obserwować działania niepożądane w postaci niewielkiej senności i zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
24 pozycji wyodrębnione przez model AI
- rzadko: niedociśnienie; zwiększona aktywność aminotransferaz; dyskomfort
- bardzo rzadko: małopłytkowość; agranulocytoza; leukopenia; neutropenia; niedokrwistość hemolityczna; reakcje nadwrażliwości; obrzęk naczynioruchowy; duszność; wysypka; pokrzywka; potliwość; nudności; spadek ciśnienia krwi; wstrząs anafilaktyczny; hipoglikemia; hepatotoksyczność; żółtaczka; ciężkich reakcji skórnych; jałowy ropomocz; zmętnienie moczu; działania niepożądane pochodzenia nerkowego
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 4 g na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zalecana dawka wynosi:”
źródło: „Jednak przy bardziej nasilonym bólu, maksymalną dawkę można zwiększyć do 4 g (4 000 mg) na dobę (4 tabletek na dobę).” · ChPL, pkt 4.2
- 2 g na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę:”
źródło: „U pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta dawka paracetamolu nie może przekraczać 2 g w ciągu 24 godzin, a minimalny odstęp między dawkami musi wynosić 8 godzin (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).” · ChPL, pkt 4.2
- 3 g na dobę · dorośli
źródło: „Nie jest zwykle konieczne przyjmowanie dawek większych niż 3 g (3 000 mg) na dobę, co odpowiada” · Ulotka, pkt 3
- 2 g (paracetamolu) na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Choroby wątroby”
źródło: „Nie należy przyjmować więcej niż 2 g (2 000 mg) paracetamolu (2 tabletki) w ciągu 24 godzin.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Ze względu na dawkę paracetamolu w tym produkcie leczniczym nie należy go podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Jednak przy bardziej nasilonym bólu, maksymalną dawkę można zwiększyć do 4 g (4 000 mg) na dobę (4 tabletek na dobę).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka u osób dorosłych to 1 tabletka przyjmowana w odstępach co 6 do 8 godzin. W razie potrzeby, kolejną tabletkę można przyjąć po minimum 4 godzinach. Nie jest zwykle konieczne przyjmowanie dawek większych niż 3 g (3 000 mg) na dobę, co odpowiada 3 tabletkom na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki nie jest zwykle wymagana.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę: Współczynnik przesączania kłębuszkowego Dawka 10-50 ml/min 500 mg co 6 godzin <10 ml/min 500 mg co 8 godzin” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta dawka paracetamolu nie może przekraczać 2 g w ciągu 24 godzin, a minimalny odstęp między dawkami musi wynosić 8 godzin (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). U osób z przewlekłym alkoholizmem nie należy przekraczać dawki 2 g paracetamolu na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów lub noworodków. Wnioski z badań epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w okresie ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Produkt leczniczy w dawkach terapeutycznych może być stosowany w okresie karmienia piersią. W ciągu 1 do 2 godzin od spożycia przez matkę pojedynczej dawki 650 mg paracetamolu zmierzono jego maksymalne stężenia w mleku matki karmiącej i wynosiły one od 10 do 15 mikrogramów/ml (od 66,2 do 99,3 mmol/l). Mimo to nie stwierdzono obecności paracetamolu ani jego metabolitów w moczu niemowląt. Okres półtrwania paracetamolu w mleku matki wynosi od 1,35 do 3,5 godziny. Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych u dzieci. Paracetamol można stosować u kobiet karmiących piersią, jeśli nie są przekraczane zalecane dawki leku.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Płodność u mężczyzn (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Podawanie po posiłkach może opóźnić rozpoczęcie działania produktu leczniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „- przewlekły alkoholizm, nadmierne spożywanie napojów alkoholowych (3 lub więcej napojów alkoholowych na dobę);” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol etylowy:” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paracetamol Aristo
Kiedy nie stosować leku Paracetamol Aristo:
- jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Paracetamol Aristo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, w tym spowodowane nadmiernym
spożywaniem alkoholu (3 lub więcej napojów alkoholowych na dobę);
- jeśli pacjent ma problemy z nerkami;
- jeśli u pacjenta występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- jeśli pacjent choruje na jadłowstręt, bulimię, kacheksję (wyniszczenie organizmu)
lub przewlekłe niedożywienie;
- jeśli pacjent jest odwodniony lub ma hipowolemię (zmniejszona objętość krwi krążącej);
- jeśli pacjent przyjmuje lek stosowany w leczeniu padaczki, powinien skonsultować się
z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ jednoczesne stosowanie obu leków zmniejsza
skuteczność i zwiększa hepatotoksyczność (toksyczne działanie na wątrobę) paracetamolu,
szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek paracetamolu (patrz poniżej, punkt Lek
Paracetamol Aristo a inne leki);
- jeśli u pacjenta występuje zespół Gilberta (znany również jako choroba Meulengrachta);
- jeśli pacjent choruje na niewydolność serca lub niewydolność oddechową, ma anemię; w takich
sytuacjach stosowanie leku powinno odbywać się pod nadzorem lekarza i tylko przez krótki
czas;
- jeśli pacjent choruje na astmę i ma objawy nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy;
- jeśli podczas przyjmowania leku pacjenci stosują dietę bezsodową lub niskosodową (patrz
informacja „Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego, sorbitol, śladowe ilości
glukozy i sacharozy oraz sód”).
Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak: ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna martwica naskórka (NET), które mogą być
śmiertelne. Pacjent powinien zostać poinformowany, jak wyglądają objawy ciężkich reakcji skórnych
i przerwać stosowanie leku w przypadku pojawienia się objawów wysypki skórnej lub jakichkolwiek
innych oznak nadwrażliwości.
Całkowita dawka paracetamolu nie może być większa niż 4 g (4 000 mg) na dobę.
Należy unikać jednoczesnego stosowania tego leku z innymi lekami, które zawierają paracetamol,
takimi jak leki na grypę i przeziębienie, ponieważ wysokie dawki paracetamolu mogą prowadzić
do uszkodzenia wątroby. Nie należy stosować więcej niż jednego leku zawierającego paracetamol
bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku przedawkowania leku należy natychmiast zasięgnąć porady medycznej
(patrz informacja „Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Paracetamol Aristo”).
Podawanie większych niż zalecane dawek paracetamolu wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego
uszkodzenia wątroby. Leków zawierających paracetamol nie należy przyjmować ani dłużej niż przez
kilka dni, ani w dużych dawkach, chyba że tak zaleci lekarz.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych lub niewłaściwe stosowanie ich w dużych
dawkach może powodować bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami
paracetamolu.
Wpływ na wyniki badań analitycznych
Jeśli pacjent zamierza poddać się badaniom laboratoryjnym (w tym badaniom krwi, moczu itp.),
należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku, gdyż jego stosowanie może wpływać
na wyniki badań laboratoryjnych.
Paracetamol może zmieniać wyniki badań laboratoryjnych stężenia kwasu moczowego i glukozy.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku (patrz punkt 3). Ten lek przeznaczony jest wyłącznie dla pacjentów
dorosłych w wieku powyżej 18 lat.
Lek Paracetamol Aristo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Leki stosowane w leczeniu napadów drgawkowych (leki przeciwpadaczkowe, takie jak:
karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon, lamotrygina)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i leków przeciwpadaczkowych może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Lamotrygina
Działanie lamotryginy może być osłabione.
Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi i arytmii serca (propranolol)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i propranololu może nasilać działanie i (lub) toksyczność tych
leków.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej
Probenecyd prawie 2-krotnie zmniejsza wydalanie paracetamolu. Podczas jednoczesnego podawania
paracetamolu z probenecydem należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu.
Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfampicyna, izoniazyd)
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i ryfampicyny lub izoniazydu może powodować lub nasilać
uszkodzenie wątroby.
Salicylamid, lek stosowany w leczeniu gorączki i bólu, może wydłużać okres półtrwania paracetamolu
w fazie eliminacji (t1/2).
Leki zmniejszające stężenie cholesterolu we krwi
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Aby tego uniknąć, należy podawać paracetamol
na 1 godzinę przed lub 4 godziny po zastosowaniu cholestyraminy.
Leki zapobiegające nudnościom i wymiotom (metoklopramid i domperydon)
Jednoczesne przyjmowanie paracetamolu i leków powodujących przyspieszenie opróżniania żołądka,
np. metoklopramidu i domperydonu, zwiększa wchłanianie i przyspiesza przewidywane rozpoczęcie
działania paracetamolu. Jednak nie ma konieczności unikania jednoczesnego stosowania tych leków.
Leki zapobiegające tworzeniu się zakrzepów (doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak
acenokumarol, warfaryna)
Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Długotrwałe stosowanie
paracetamolu u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy prowadzić
wyłącznie pod nadzorem lekarza. Przy dłuższym stosowaniu większych dawek paracetamolu
zaobserwowano nasilone działanie warfaryny.
Leki zwiększające wydalanie moczu (diuretyki pętlowe, takie jak furosemid)
Może wystąpić osłabione działanie diuretyków.
Chloramfenikol, lek stosowany w leczeniu zakażeń
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i chloramfenikolu może znacznie opóźniać wydalanie
chloramfenikolu, zwiększać jego stężenie w osoczu i powodować wzrost ryzyka toksyczności.
Zydowudyna (AZT), lek stosowany w chorobach wirusowych
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i AZT może zwiększać częstość występowania neutropenii lub
ją nasilać (zmniejszać liczbę białych krwinek). Paracetamol może być stosowany równocześnie z AZT
wyłącznie według zaleceń lekarza.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z substancjami
indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak: barbiturany, karbamazepina, izoniazyd, ryfampicyna
lub etanol, ponieważ mogą one nasilać toksyczne działanie paracetamolu.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku jednocześnie z lekami, które opóźniają
opróżnianie żołądka (np. propantelina) lub je przyspieszają (np. metoklopramid i domperydon).
Flukloksacylina (antybiotyk), ze względu na poważne ryzyko zaburzenia dotyczącego krwi i płynów
ustrojowych (kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową), które należy pilnie leczyć i które może
wystąpić szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą (stan, gdy
bakterie i ich toksyny krążą we krwi, prowadząc do uszkodzenia narządów), niedożywieniem,
przewlekłym alkoholizmem, a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki dobowe
paracetamolu.
Lek Paracetamol Aristo z alkoholem
Pacjenci nie powinni pić alkoholu podczas leczenia paracetamolem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Paracetamol Aristo można podawać kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy stosować
możliwie najmniejszą dawkę skutecznie łagodzącą ból lub obniżającą gorączkę i przyjmować lek
przez możliwie jak najkrótszy czas. Jeżeli ból nie zostanie złagodzony lub gorączka się nie obniży,
lub jeżeli konieczne będzie zwiększenie częstości przyjmowania leku, należy skonsultować się
z lekarzem.
Paracetamol przenika do mleka kobiecego. Dawki lecznicze paracetamolu można podawać w okresie
karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Należy jednak
wziąć pod uwagę, że podczas leczenia paracetamolem mogą wystąpić działania niepożądane, takie
jak: niewielka senność i zawroty głowy.
Paracetamol Aristo zawiera sól kwasu benzoesowego (sodu benzoesan), sorbitol, śladowe ilości
glukozy i sacharozy oraz sód.
Lek zawiera 2,7 mg sodu benzoesanu (E 211) w każdej tabletce musującej.
Sodu benzoesan może zwiększyć ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków
(do 4 tygodnia życia).
Lek zawiera 270 mg sorbitolu (E 420) w każdej tabletce musującej.
Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę
genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera śladowe ilości glukozy z maltodekstryny oraz cukru (sacharozy).
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera 338 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce musującej.
Odpowiada to 17% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów przyjmujących lek Paracetamol Aristo obserwowano następujące działania niepożądane:
Rzadko: występujące nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów
- niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- dyskomfort.
Bardzo rzadko: występujące nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów
- mogą wystąpić zmiany w obrazie morfologicznym krwi, w tym zmiany liczby krwinek (takie
jak: nienaturalnie niskie stężenia niektórych składników krwi, które mogą powodować
np. krwawienia z nosa lub dziąseł) i inne krwawienia
- reakcje nadwrażliwości (objawy takie: jak obrzęk, duszność, potliwość, nudności, nagły spadek
ciśnienia tętniczego krwi)
- zmniejszenie stężenia cukru we krwi
- żółtaczka (zażółcenie skóry), niewydolność wątroby
- reakcje skórne, takie jak: zapalenie skóry wywołane nadwrażliwością, pokrzywka, swędzenie,
wysypka
- zmiany w oddawaniu moczu (trudne lub bolesne oddawanie moczu, zmniejszenie ilości moczu
i krew w moczu).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu w następujących przypadkach:
- niewydolność wątroby;
- ciężka niewydolność nerek;
- niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (który może prowadzić do niedokrwistości
hemolitycznej);
- przewlekły alkoholizm, nadmierne spożywanie napojów alkoholowych (3 lub więcej napojów
alkoholowych na dobę);
- jadłowstręt, bulimia, kacheksja lub przewlekłe niedożywienie (niskie rezerwy glutationu
w wątrobie);
- odwodnienie, hipowolemia;
- jednoczesne stosowanie substancji indukujących enzymy wątrobowe (leki przeciwdrgawkowe,
itp., patrz punkt 4.5);
- zespół Gilberta (znany również jako choroba Meulengrachta);
- pacjenci ze zdiagnozowaną niewydolnością serca, układu oddechowego, wątroby lub nerek, lub
niedokrwistością. W takich przypadkach podawanie produktu leczniczego powinno odbywać się
pod nadzorem i tylko przez krótki czas;
- należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą i nadwrażliwością na aspirynę (kwas
acetylosalicylowy) ze względu na zgłaszaną reakcję niewielkiego skurczu oskrzeli podczas
jednoczesnego stosowania paracetamolu z aspiryną (reakcja krzyżowa), chociaż zgłoszenia te
dotyczyły tylko niewielkiej liczby pacjentów, mogą one w niektórych przypadkach powodować
ciężkie reakcje, zwłaszcza przy podawaniu dużych dawek produktu leczniczego;
- w dawkach terapeutycznych paracetamol jest lekiem stosunkowo nietoksycznym. Jednak
możliwe jest wystąpienie reakcji skórnych o charakterze alergicznym, a nawet anafilaktycznym.
- należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową
(HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis), szczególnie u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi przyczynami niedoboru
glutationu (np. przewlekły alkoholizm), a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki
dobowe paracetamolu. Zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, w tym wykonywanie badań
wykrywających 5-oksoprolinę w moczu.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych lub niewłaściwe stosowanie ich w dużych
dawkach może powodować bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami produktu
leczniczego.
Całkowita dobowa dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 4 g (patrz punkt 4.9). Aby uniknąć
ryzyka przedawkowania produktu leczniczego, należy przestrzec pacjenta przed jednoczesnym
przyjmowaniem innych produktów leczniczych zawierających paracetamol, takich jak produkty
lecznicze stosowane na przeziębienie i (lub) grypę.
Podawanie większych niż zalecane dawek paracetamolu wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego
uszkodzenia wątroby. Pierwsze objawy kliniczne uszkodzenia wątroby obserwuje się na ogół po
upływie 1 do 2 dni po przedawkowaniu paracetamolu. Najbardziej nasilone objawy uszkodzenia
wątroby występują zwykle po 3 do 4 dni. Należy możliwie szybko rozpocząć podanie odtrutki.
W przypadku nieumyślnego przedawkowania paracetamolu należy natychmiast zasięgnąć porady
lekarskiej (patrz punkt 4.9).
Produkt leczniczy zawiera 338 mg sodu na jedną tabletkę musującą, co odpowiada 17% zalecanej
przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera sorbitol (E 420). Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą
przyjmować tego produktu leczniczego.
Produkt leczniczy zawiera śladowe ilości glukozy i sacharozy (pochodzące z rozkładu maltodekstryny
i aromatu cytrynowego).
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego
produktu leczniczego.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Stosowanie paracetamolu może mieć wpływ na wyniki badania stężenia kwasu moczowego we krwi
przeprowadzonego metodą kwasu fosfowolframowego oraz badania stężenia glukozy we krwi przy
użyciu metody oksydaza-peroksydaza.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Paracetamol jest aktywnie metabolizowany w wątrobie, dlatego wchodzi w interakcje z innymi
produktami leczniczymi metabolizowanymi z użyciem tych samych szlaków lub produktami
leczniczymi zdolnymi stymulować, hamować lub indukować te szlaki. Niektóre z jego metabolitów są
hepatotoksyczne, więc podawanie paracetamolu jednocześnie z silnymi induktorami enzymów
(ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, izoniazyd, niektóre leki przeciwdrgawkowe, etanol, itp.)
może prowadzić do reakcji hepatotoksyczności, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek
paracetamolu.
Interakcje z paracetamolem
Fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon:
Jednoczesne stosowanie tych leków przeciwdrgawkowych może prowadzić do zmniejszenia
skuteczności paracetamolu i zwiększać ryzyko hepatotoksyczności. Należy unikać stosowania dużych
dawek i (lub) przewlekłego stosowania paracetamolu. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem
występowania objawów hepatotoksyczności.
Alkohol etylowy:
Zwiększa toksyczność paracetamolu wskutek prawdopodobnego indukowania wytwarzania substancji
hepatotoksycznych w wątrobie, pochodzących z rozpadu paracetamolu.
Propranolol:
Zwiększa stężenia paracetamolu w osoczu wskutek prawdopodobnego hamowania jego metabolizmu
w wątrobie.
Probenecyd:
Prawie 2-krotnie obniża klirens paracetamolu poprzez hamowanie jego sprzęgania z kwasem
glukuronowym. Podczas jednoczesnego podawania paracetamolu z probenecydem należy rozważyć
zmniejszenie dawki paracetamolu.
Ryfampicyna:
Jednoczesne podawanie paracetamolu i ryfampicyny może powodować lub nasilać uszkodzenie
wątroby.
Izoniazyd:
Zmniejsza klirens paracetamolu, co w następstwie może prowadzić do nasilenia jego działania i (lub)
toksyczności przez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie.
Salicylamid:
Może wydłużać okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) paracetamolu.
Żywice jonowymienne:
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Aby tego uniknąć, należy podawać paracetamol
na 1 godzinę przed lub 4 godziny po zastosowaniu żywicy.
Podawanie paracetamolu jednocześnie z produktami leczniczymi powodującymi opóźnienie
opróżniania żołądka, np. propanteliną, może powodować opóźnienie we wchłanianiu i rozpoczęciu
działania paracetamolu.
Metoklopramid i domperydon:
Jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych powodujących przyspieszenie opróżniania
żołądka, np. metoklopramidu i domperydonu, przyspiesza wchłanianie i przewidywane rozpoczęcie
działania paracetamolu. Jednak nie ma potrzeby unikania jednoczesnego stosowania tych produktów
leczniczych.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Doustne leki przeciwzakrzepowe:
Paracetamol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych poprzez hamowanie
syntezy czynników krzepnięcia w wątrobie. Długotrwałe stosowanie tego produktu leczniczego
u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi powinno być prowadzone wyłącznie
pod nadzorem lekarza. Przy dłuższym stosowaniu większych dawek paracetamolu zaobserwowano
nasilenie działania warfaryny.
Diuretyki pętlowe:
Działanie diuretyków może być osłabione, ponieważ paracetamol może ograniczać wydalanie
prostaglandyn przez nerki oraz zmniejszać aktywność reninową osocza.
Lamotrygina:
Paracetamol zmniejsza dostępność biologiczną lamotryginy i prawdopodobnie osłabia jej działanie,
z powodu prawdopodobnej indukcji jej metabolizmu w wątrobie.
Chloramfenikol:
Jednoczesne podawanie paracetamolu i chloramfenikolu może znacznie opóźnić wydalanie
chloramfenikolu, powodując zwiększenie jego stężenia w osoczu i w konsekwencji może zwiększać
ryzyko toksyczności.
Zydowudyna (AZT, azydotymidyna):
Jednoczesne podawanie paracetamolu i AZT może zwiększać częstość występowania neutropenii lub
ją nasilać. Paracetamol może być stosowany równocześnie z AZT wyłącznie z zalecenia lekarza.
Nie należy łączyć podawania paracetamolu z innymi produktami leczniczymi zawierającymi
paracetamol, z salicylanami lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u
pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania paracetamolu są:
hepatotoksyczność, działanie nefrotoksyczne, zmiany w składzie krwi, hipoglikemia i zapalenie skóry
spowodowane nadwrażliwością.
Wymienione poniżej reakcje uszeregowano w kolejności malejącej częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (< 1/10 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość
hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, wysypka,
pokrzywka, potliwość, nudności, spadek ciśnienia krwi, wstrząs
anafilaktyczny).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo rzadko hipoglikemia
Zaburzenia naczyniowe
Rzadko niedociśnienie
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko zwiększona aktywność aminotransferaz
Bardzo rzadko hepatotoksyczność (żółtaczka)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko jałowy ropomocz (zmętnienie moczu) i działania niepożądane pochodzenia
nerkowego
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko dyskomfort
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.