Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 5 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 25 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną, produkty lecznicze miejscowo znieczulające z grupy amidów lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Nadwrażliwość na metylu i (lub) propylu parahydroksybenzoesan [metylo- i (lub) propyloparaben] lub na ich metabolit, kwas paraaminobenzoesowy (PABA). Należy unikać stosowania roztworu lidokainy zawierającego parabeny u pacjentów z nadwrażliwością na estry miejscowo działających produktów leczniczych znieczulających i ich metabolit, PABA.
Ogólne przeciwwskazania do stosowania poszczególnych rodzajów znieczulenia miejscowego.
Lidokainy nie należy stosować do znieczulenia zewnątrzoponowego u pacjentów ze znaczną hipotensją (np. we wstrząsie kardiogennym lub hipowolemicznym).
Sodu chlorek; Metylu parahydroksybenzoesan (E 218); Sodu wodorotlenek 2 mol/l i (lub) 2 mol/l kwas solny do uzyskania pH od 5,0 do 7,0; Woda oczyszczona źródło: ChPL, pkt 6.1
Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
białybezbarwny Lek Xylocaine 2% to klarowny, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań, dostarczany w szklanej fiolce o pojemności 20 ml lub 50 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiową nakrętką z białą plastikową uszczelką, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 5 fiolek po 20 ml, 5 fiolek po 50 ml. źródło: Ulotka, pkt 6
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Zależnie od dawki, produkty lecznicze miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na funkcje psychiczne, jak również mogą wpływać na funkcje motoryczne i koordynację ruchową.” · ChPL, pkt 4.7
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat„Dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat W poniższej tabeli przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci w wieku 1-12 lat innego produktu leczniczego - 1% roztworu chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. U dzieci z nadwagą należy rozważyć zmniejszenie dawki do ilości odpowiedniej dla prawidłowej masy ciała. Należy uwzględnić czynniki mogące wpływać na przebieg znieczulenia. Dawkę u dzieci należy obliczać na podstawie masy ciała, do 5 mg/kg masy ciała.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Ciąża„Ciąża Lidokaina była stosowana u dużej liczby kobiet w ciąży i kobiet podczas porodu. Nie zaobserwowano, aby lidokaina miała wpływ na reprodukcję u ludzi, zwiększenie częstości występowania wad rozwojowych czy inny bezpośredni lub pośredni wpływ na płód/noworodka. W przypadku znieczulenia okołoszyjkowego, częściej niż po stosowaniu innych technik znieczulenia, może dochodzić do wystąpienia działań niepożądanych u płodu, takich jak bradykardia. Mogą być one wywołane dużym stężeniem lidokainy u płodu.”
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Lidokaina przenika do mleka ludzkiego w tak małej ilości, że jest mało prawdopodobne by stwarzała ryzyko dla dziecka karmionego piersią podczas stosowania zalecanych dawek.”
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xylocaine 2%
Kiedy nie stosować leku Xylocaine 2%:
- jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek lidokainy, inne leki miejscowo znieczulające z grupy
amidów lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent ma uczulenie na metylu i (lub) propylu parahydroksybenzoesan [metylo i (lub)
propyloparaben] lub na ich metabolit, kwas paraaminobenzoesowy (PABA),
- jeśli z jakichkolwiek przyczyn znieczulenie miejscowe jest przeciwwskazane,
- do znieczulenia zewnątrzoponowego u pacjentów z bardzo niskim ciśnieniem tętniczym,
np. we wstrząsie kardiogennym (pochodzenia sercowego) lub hipowolemicznym (spowodowanym
znacznym zmniejszeniem objętości krwi krążącej),
- do znieczulenia podawanego dooponowo, do przestrzeni podpajęczynówkowej, do- lub
zagałkowo.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Xylocaine 2% należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:
- jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja nadwrażliwości (alergia) podczas lub po znieczuleniu,
- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na leki znieczulające miejscowo,
- jeśli pacjentka karmi piersią,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub zmniejszony przepływ wątrobowy,
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenia czynności nerek,
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia pracy serca (np. częściowy lub całkowity blok
przewodzenia w mięśniu serca),
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia układu krążenia,
- jeśli u pacjenta stwierdzono płyn w klatce piersiowej (opłucnej),
- jeśli pacjent ma zakażenie krwi (posocznicę),
- jeśli pacjent stosuje leki przeciwarytmiczne, tj. amiodaron
- jeśli pacjent ma ostrą postać porfirii.
Rzadko w przypadku niektórych rodzajów znieczulenia może dojść do uszkodzenia nerwu, niekiedy
jest to zmiana trwała. Niektóre rodzaje nakłuć w okolicy oka mogą bardzo rzadko powodować
przemijającą ślepotę i przedłużające się zaburzenia mięśni oka.
Dzieci i młodzież
Lek Xylocaine 2% jest wskazany do stosowania u młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
U dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat zaleca się stosowanie innego leku - roztworu do
wstrzykiwań o mniejszym stężeniu chlorowodorku lidokainy.
Xylocaine 2% a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
recepty.
Należy również poinformować lekarza o niepokojących reakcjach, które występowały po
zastosowaniu innych leków.
W szczególności należy poinformować lekarza o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:
- inne leki miejscowo znieczulające
- leki stosowane w leczeniu nieregularnego bicia serca (np. amiodaron, meksyletyna)
- leki stosowane w chorobie żołądka i dwunastnicy (np. cymetydyna)
- beta-adrenolityki (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi i nadczynności
tarczycy)
Xylocaine 2% z jedzeniem i piciem
Nie dotyczy.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lidokaina przenika przez łożysko i może się dostawać do tkanek płodu.
Lidokaina przenika do mleka ludzkiego, ale w tak małych ilościach, że jej wpływ na organizm dziecka
karmionego piersią jest mało prawdopodobny, jeśli jest podawana w zalecanych dawkach.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zależnie od dawki leki miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na funkcje
psychiczne, jak również mogą wpływać na funkcje motoryczne i koordynację ruchową.
Xylocaine 2% zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218) i sód
Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) i wyjątkowo skurcz
oskrzeli. Leku nie należy stosować w znieczuleniu podawanym dooponowo, do przestrzeni
podpajęczynówkowej, do- lub zagałkowo.
Lek zawiera 49,8 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na fiolkę 20 ml. Odpowiada to 2,49%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek zawiera 124,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na fiolkę 50 ml. Odpowiada to
6,23% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane wywołane bezpośrednio przez lek są niekiedy trudne do odróżnienia od
fizjologicznych skutków blokady nerwów (np. spadek ciśnienia tętniczego, bradykardia),
bezpośredniego skutku nakłucia igłą (np. uszkodzenie nerwu) lub stanowią pośredni skutek nakłucia
(np. krwiak podtwardówkowy).
Ciężkie reakcje alergiczne (rzadko, występują nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):
W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej, należy natychmiast powiedzieć o tym
lekarzowi.
Objawy mogą obejmować nagłe pojawienie się:
• obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła. Może to powodować trudności w przełykaniu
• ciężkiego lub nagłego obrzęku dłoni, stóp lub kostek
• trudności w oddychaniu
• silnego swędzenia skóry (z grudkowatą wysypką)
• bardzo niskiego ciśnienia tętniczego krwi, które może wywołać zasłabnięcie lub omdlenie
Inne możliwe działania niepożądane:
Bardzo częste (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 leczonych pacjentów)
• nudności
• znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (niedociśnienie)
Częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 leczonych pacjentów)
• znaczne zwolnienie rytmu serca (bradykardia)
• znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego (nadciśnienie)
• parestezje (zaburzenia czucia)
• zawroty głowy
• drgawki
• wymioty
Niezbyt częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 leczonych pacjentów)
• objawy toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, uczucie drętwienia
wokół ust, drętwienie języka, przeczulica słuchowa, zaburzenia widzenia, utrata
przytomności, drżenia mięśniowe, zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia wymowy)
Rzadkie (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 leczonych pacjentów)
• neuropatia, tj. choroba nerwu powodująca uczucie mrowienia, drętwienia lub osłabienia siły
unerwionego mięśnia
• uszkodzenia nerwów obwodowych
• zapalenie pajęczynówki
• podwójne widzenie
• zatrzymanie krążenia
• zaburzenia rytmu serca
• depresja oddechowa
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
fax.: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną, produkty lecznicze miejscowo znieczulające z grupy
amidów lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na metylu i (lub) propylu parahydroksybenzoesan [metylo- i (lub)
propyloparaben] lub na ich metabolit, kwas paraaminobenzoesowy (PABA). Należy unikać
stosowania roztworu lidokainy zawierającego parabeny u pacjentów z nadwrażliwością na estry
miejscowo działających produktów leczniczych znieczulających i ich metabolit, PABA.
• Ogólne przeciwwskazania do stosowania poszczególnych rodzajów znieczulenia miejscowego.
• Lidokainy nie należy stosować do znieczulenia zewnątrzoponowego u pacjentów ze znaczną
hipotensją (np. we wstrząsie kardiogennym lub hipowolemicznym).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Znieczulenia regionalne powinny być wykonywane w ośrodkach zatrudniających przeszkolony
personel, dysponujący wyposażeniem i produktami leczniczymi koniecznymi do monitorowania
i resuscytacji pacjenta. Podczas wykonywania większości blokad należy przed zabiegiem zapewnić
dostęp do żyły pacjenta. Lekarz prowadzący znieczulenie powinien być odpowiednio wyszkolony oraz
znać metody diagnozowania działań niepożądanych i (lub) ostrych objawów toksyczności oraz
postępowania w razie ich wystąpienia.
W każdym przypadku przedawkowania preparatu lub niezamierzonego podania donaczyniowego
mogą wystąpić ostre, ogólnoustrojowe objawy toksyczności.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując znieczulenie zewnątrzoponowe u pacjentów
z zaburzeniami czynności układu krążenia, ze względu na mniejsze możliwości kompensowania
zmian związanych z wydłużonym czasem przewodzenia przedsionkowo-komorowego, które mogą
wystąpić po zastosowaniu produktów leczniczych miejscowo znieczulających.
Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie. Dlatego lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów
z ciężkimi chorobami wątroby lub ze zmniejszonym przepływem wątrobowym.
Lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
W czasie trwania znieczulenia zewnątrzoponowego może wystąpić hipotensja oraz bradykardia.
Ryzyko wystąpienia takich objawów można zmniejszyć, np. przez wstrzyknięcie produktu leczniczego
wywołującego skurcz naczyń. Niedociśnienie tętnicze należy leczyć niezwłocznie, podając dożylnie
sympatykomimetyk, z powtórzeniem w razie potrzeby.
U pacjentów z hipowolemią o różnej etiologii (krwawienia, odwodnienie) lub u pacjentów
z zaburzonym powrotem żylnym, spowodowanym np. przez znaczne wodobrzusze, duży guz w jamie
brzusznej lub zaawansowaną ciążę, może dojść do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego.
U pacjentów z niewydolnością krążenia należy unikać istotnej klinicznie hipotensji, ze względu na
zaburzone mechanizmy kompensacyjne.
U pacjentów z hipowolemią podczas znieczulenia zewnątrzoponowego może dojść do nagłego
i znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego.
Podczas znieczulenia zewnątrzoponowego może dojść do porażenia mięśni międzyżebrowych,
co u pacjentów z wysiękiem opłucnowym może doprowadzić do zaburzeń oddechowych. Jeżeli
znieczulenie zewnątrzoponowe jest wykonywane u pacjenta z posocznicą, zwiększa się ryzyko
wystąpienia ropnia wewnątrz kanału kręgowego w okresie pooperacyjnym.
Znieczulenie okołoszyjkowe wykonywane u kobiet w ciąży może doprowadzić do wystąpienia
u płodu działań niepożądanych (tachykardia lub bradykardia) częściej niż po stosowaniu innych
technik znieczulenia.
Znieczulenia regionalne wykonywane w okolicy głowy i szyi (włącznie ze znieczuleniem
pozagałkowym, znieczuleniami stomatologicznymi i znieczuleniem zwoju gwiaździstego) są związane
z większym ryzykiem dotętniczego podania produktu leczniczego. W tych przypadkach nawet po
podaniu małych dawek produktów leczniczych miejscowo znieczulających mogą wystąpić
ogólnoustrojowe objawy toksyczności.
W rzadkich przypadkach, w trakcie znieczulenia pozagałkowego może dojść do przedostania się
produktu do przestrzeni podpajęczynówkowej, co może doprowadzić do przemijającej ślepoty,
zatrzymania krążenia, bezdechu i drgawek. Dlatego podczas wykonywania znieczulenia
pozagałkowego, podobnie jak w przypadku innych znieczuleń regionalnych, powinien być obecny
przeszkolony personel dysponujący niezbędnym sprzętem i produktami leczniczymi. Stosowanie
produktów leczniczych miejscowo znieczulających do znieczuleń okołogałkowych i pozagałkowych
może powodować także trwałą dysfunkcję mięśni ocznych.
Należy zachować ostrożność, stosując lidokainę u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym
II lub III stopnia, ponieważ produkty lecznicze miejscowo znieczulające mogą hamować czynność
układu przewodzącego serca.
Pacjenci przyjmujący produkty lecznicze przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), u których
stosowany jest produkt leczniczy Xylocaine 2%, powinni znajdować się pod ścisłą obserwacją i należy
rozważyć u nich monitorowanie zapisu EKG. Działania lidokainy i produktów leczniczych
przeciwarytmicznych klasy III mogą się sumować.
Produkty lecznicze zmniejszające klirens lidokainy (np. cymetydyna lub beta-adrenolityki) mogą
powodować potencjalnie toksyczne stężenie lidokainy w osoczu, szczególnie gdy jest ona podawana
w dużych dawkach powtarzanych, przez długi czas. Interakcja ta wydaje się nie mieć znaczenia
klinicznego, kiedy lidokaina jest podawana krótkotrwale w zalecanych dawkach.
U pacjentów z ostrą porfirią należy zastosować odpowiednie środki ostrożności. Jest prawdopodobne,
że produkt leczniczy Xylocaine 2% może nasilać objawy porfirii, dlatego należy go stosować
u pacjentów z ostrą porfirią tylko w przypadku poważnych wskazań.
Po dopuszczeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki chondrolizy u pacjentów otrzymujących
w okresie pooperacyjnym produkty lecznicze miejscowo znieczulające poprzez ciągły wlew
dostawowy. Większość zgłaszanych przypadków chondrolizy dotyczyło stawu ramiennego. Ciągły
wlew dostawowy nie jest zatwierdzonym wskazaniem dla produktu leczniczego Xylocaine 2%.
Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Xylocaine 2% jest wskazany do stosowania u młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
Produkt leczniczy Xylocaine 2%, zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218) jako środek
konserwujący. Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu
późnego) i wyjątkowo skurcz oskrzeli. Produktu leczniczego Xylocaine 2% nie należy stosować
w znieczuleniu podawanym dooponowo, do przestrzeni podpajęczynówkowej, do- lub zagałkowo.
Produkt leczniczy zawiera 49,8 mg sodu na fiolkę 20 ml, co odpowiada 2,49% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 124,5 mg sodu na fiolkę 50 ml, co odpowiada 6,23% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Należy zachować szczególną ostrożność, jeżeli lidokaina jest stosowana u pacjentów, u których
jednocześnie są stosowane produkty lecznicze przeciwarytmiczne klasy IB lub inne produkty
lecznicze miejscowo znieczulające. Działania toksyczne tych produktów leczniczych mogą się
sumować.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lidokainy z produktami leczniczymi
przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron), jednak podczas jednoczesnego stosowania obu
produktów leczniczych należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze zmniejszające klirens lidokainy (np. cymetydyna lub beta-adrenolityki) mogą
potencjalnie prowadzić do wystąpienia toksycznego stężenia lidokainy, jeśli jest ona podawana
w dużych, powtarzanych dawkach, przez długi czas. Ta interakcja nie powinna mieć znaczenia
klinicznego podczas krótkotrwałego podawania lidokainy w zalecanych dawkach.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane wywołane bezpośrednio przez produkt leczniczy są niekiedy trudne do
odróżnienia od fizjologicznych skutków blokady nerwów (np. spadek ciśnienia tętniczego,
bradykardia), bezpośredniego skutku nakłucia igłą (np. uszkodzenie nerwu) lub stanowią pośredni
skutek nakłucia (np. krwiak podtwardówkowy).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane uporządkowano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Częstości
występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często
(≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000).
Rzadko: Reakcje alergiczne (w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny)
Często: Parestezje, zawroty głowy
Niezbyt często: Objawy toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, parestezje okołoustne, drętwienie języka, nadwrażliwość słuchowa, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśniowe, szumy uszne, dyzartria)
Rzadko: Neuropatia, uszkodzenia nerwów obwodowych, zapalenie pajęczynówki
Rzadko: Podwójne widzenie
Często: Bradykardia
Rzadko: Zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca
Bardzo często: Niedociśnienie tętnicze
Często: Nadciśnienie tętnicze
Rzadko: Depresja oddechowa
Bardzo często: Nudności
Często: Wymioty
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.