Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 36 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 30 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
białyżółtykremowy Ventazol 20 mg: nieprzezroczysta, żółta kapsułka, zawierająca kuliste peletki w kolorze od białawego do kremowobiałego. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Ventazol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). W przypadku ich wystąpienia, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
niezbyt często: Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; senność; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; Zapalenie skóry; świąd; wysypka; pokrzywka; Złamanie kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa; Złe samopoczucie; obrzęki obwodowe
rzadko: zespół Stevensa- Johnsona (SJS); toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN); reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS); ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP); Leukopenia; małopłytkowość; Reakcje nadwrażliwości; gorączka; obrzęk naczynioruchowy; reakcja anafilaktyczna; wstrząs; Hiponatremia; Pobudzenie; splątanie; depresja; Zaburzenia smaku; Niewyraźne widzenie; Skurcz oskrzeli; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej; kandydoza przewodu pokarmowego; Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki; Łysienie; nadwrażliwość na światło; ostra uogólniona osutka krostkowa; Bóle stawów; bóle mięśniowe; Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (z możliwością progresji do niewydolności nerek); Nasilone pocenie się
bardzo rzadko: Agranulocytoza; pancytopenia; Agresja; omamy; Niewydolność wątroby; encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby; Rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa - Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; Osłabienie siły mięśniowej; Ginekomastia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie stosować poniżej 1 roku źródło: „Nie stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 1 roku o masie ciała < 10 kg.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
1 kapsułka 20 mg = 25% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (80 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
80 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Leczenie zespołu Zollingera i Ellisona” źródło: „Dawki omeprazolu większe niż 80 mg na dobę należy podawać w dwóch dawkach podzielonych.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli„Dorośli Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy U pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy zalecana dawka produktu leczniczego Ventazol wynosi 20 mg raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie zmian chorobowych następuje w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów, u których w czasie pierwszego etapu leczenia nie doszło do wygojenia zmian chorobowych, proces ten zachodzi zwykle podczas kolejnych dwóch tygodni leczenia. U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy oporną na leczenie stosuje się”
Dzieci powyżej 1 roku o masie ciała ≥ 10 kg: „Dzieci powyżej 1 roku o masie ciała ≥ 10 kg Leczenie refluksowego zapalenia przełyku Leczenie objawów zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądka w chorobie refluksowej przełyku”
Dzieci i młodzież w wieku powyżej 4 lat„Dzieci i młodzież w wieku powyżej 4 lat Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej zakażeniem H. pylori Przy wyborze odpowiedniej terapii skojarzonej należy uwzględnić obowiązujące narodowe, regionalne i lokalne wytyczne dotyczące oporności bakterii, czasu trwania leczenia (zwykle 7 dni, ale czasami do 14 dni) oraz zastosowanie właściwych leków przeciwbakteryjnych. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Ventazol wynosi 20 mg raz na dobę.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Ventazol wynosi 20 mg raz na dobę.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg na dobę.”
Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wystarczająca może być dawka od 10 mg do 20 mg na dobę (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża: „Ciąża Wyniki trzech prospektywnych badań epidemiologicznych (ponad 1000 ekspozycji) wskazują, że nie ma szkodliwego wpływu omeprazolu na przebieg ciąży i na zdrowie płodu lub noworodka. Omeprazol może być stosowany w ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Omeprazol przenika do mleka, ale podczas stosowania w dawkach terapeutycznych jego wpływ na dziecko jest mało prawdopodobny.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach, którym podawano doustnie racemiczną mieszaninę omeprazolu nie wskazują na wpływ leku na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „• Lek Ventazol może być stosowany na czczo lub z posiłkiem.” źródło: Ulotka, pkt 3
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Zalecane dawkowanie jest następujące:
Wiek
Masa ciała
Dawkowanie
≥ 1 rok
10-20 kg
10 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20 mg raz na dobę.
≥ 2 lata
> 20 kg
20 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ventazol
Kiedy nie stosować leku Ventazol
• Jeśli pacjent ma uczulenie na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej
(np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, esomeprazol).
• Jeśli u pacjenta jednocześnie stosowany jest nelfinawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia
HIV).
Jeżeli zachodzi którakolwiek z powyższych sytuacji, nie należy stosować leku Ventazol. Należy
skontaktować się z lekarzem. W przypadku wątpliwości, przed zastosowaniem leku Ventazol należy
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ventazol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
W związku z leczeniem omeprazolem notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym
zespołu Stevensa -Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, reakcji polekowej
z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. Acute
Generalized Exanthematous Pustulosis, AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych
objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi wymienionymi w punkcie 4, należy przerwać
stosowanie omeprazolu i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną.
Stosowanie leku Ventazol może maskować objawy innych chorób. Dlatego należy niezwłocznie
poinformować lekarza, jeśli przed zastosowaniem lub podczas stosowania leku Ventazol występuje
którykolwiek z podanych niżej objawów:
• Znaczna, niezamierzona utrata masy ciała i zaburzenia połykania.
• Bóle brzucha lub objawy niestrawności.
• Wymioty lub wymioty z domieszką krwi.
• Czarne, smoliste stolce.
• Ciężkie lub uporczywe biegunki, ponieważ omeprazol powoduje niewielkie zwiększenie
częstości wystąpienia biegunki bakteryjnej.
• Ciężka choroba wątroby.
• Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku
podobnego do leku Ventazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego.
• Planowane jest specyficzne badanie krwi (stężenie chromograniny A).
Ten lek może wpływać na wchłanianie witaminy B12, szczególnie, jeśli konieczne jest jego
stosowanie przez długi czas. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli występuje którykolwiek
z podanych niżej objawów, który może wskazywać na zmniejszone stężenie witaminy B12:
• Skrajne zmęczenie lub brak energii
• Uczucie mrowienia lub kłucia
• Ból lub zaczerwienienie języka, owrzodzenie jamy ustnej
• Osłabienie mięśnie
• Zaburzenia widzenia
• Zaburzenia pamięci, splątanie, depresja
Podczas stosowania omeprazolu może wystąpić zapalenie nerek. Oznaki i objawy mogą obejmować
zmniejszenie objętości moczu lub krew w moczu i (lub) reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka,
wysypka i sztywność stawów. Objawy takie należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.
Jeśli pacjent przyjmuje lek Ventazol przez długi czas (dłużej niż 1 rok), lekarz będzie
prawdopodobnie przeprowadzał regularne kontrole jego stanu zdrowia. Podczas wizyt kontrolnych
należy zgłaszać lekarzowi wszystkie nowe lub nietypowe objawy.
Przyjmowanie inhibitorów pompy protonowej, takich jak Ventazol, zwłaszcza w okresie dłuższym niż
jeden rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka
lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub
przyjmowania leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia
osteoporozy).
Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ konieczne może być
przerwanie stosowania leku Ventazol. Należy również powiedzieć o wszelkich innych występujących
działaniach niepożądanych takich, jak ból stawów.
Dzieci
Niektóre dzieci z chorobami przewlekłymi mogą wymagać leczenia przez długi czas, jednak leczenie
takie nie jest zalecane. Nie stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 1 roku o masie ciała < 10 kg.
Ventazol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez
recepty. Jest to ważne, ponieważ lek Ventazol może zmieniać działanie innych leków lub działanie leku
Ventazol może zmienić się, jeśli stosowane są inne leki.
Nie należy stosować leku Ventazol, jeżeli przyjmuje się lek zawierający nelfinawir (lek stosowany
w leczeniu zakażenia HIV).
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się którykolwiek z podanych leków:
• Ketokonazol, itrakonazol lub worykonazol (leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych)
• Digoksynę (lek stosowany w leczeniu chorób serca)
• Diazepam (lek stosowany w leczeniu niepokoju, padaczki lub w celu rozluźnienia mięśni)
• Fenytoinę (lek stosowany w leczeniu padaczki). W przypadku przyjmowania fenytoiny, lekarz
może zlecić dodatkowe badanie na początku i po zakończeniu leczenia lekiem Ventazol
• Leki rozrzedzające krew, takie jak warfaryna lub inne leki blokujące działanie witaminy K.
Lekarz może zalecić dodatkowe badanie na początku i po zakończeniu leczenia lekiem
Ventazol
• Ryfampicynę (lek stosowany w leczeniu gruźlicy)
• Atazanawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV)
• Takrolimus (lek stosowany w celu zapobiegania reakcji odrzucenia przeszczepu)
• Dziurawiec (Hypericum perforatum) (lek stosowany w leczeniu łagodnych stanów
depresyjnych)
• Cilostazol (lek stosowany w leczeniu chromania przestankowego)
• Sakwinawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV)
• Klopidogrel (lek stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi)
• Erlotynib (stosowany w leczeniu nowotworu)
• Metotreksat (lek stosowany w dużych dawkach w chemioterapii w leczeniu nowotworów) –
jeżeli metotreksat jest stosowany w dużych dawkach, lekarz może tymczasowo przerwać
stosowanie leku Ventazol.
Jeżeli lekarz zalecił stosowanie antybiotyków, amoksycyliny i klarytromycyny jednocześnie z lekiem
Ventazol, w celu leczenia wrzodów spowodowanych przez zakażenie Helicobacter pylori, jest to
bardzo ważne, aby powiedzieć lekarzowi o innych stosowanych lekach.
Lek Ventazol z jedzeniem i piciem
Patrz punkt 3.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Omeprazol przenika do mleka ludzkiego, ale najprawdopodobniej nie wpływa na organizm dzieci
jeżeli jest stosowany w dawkach leczniczych.
Lekarz zadecyduje, czy pacjentka może przyjmować lek Ventazol w czasie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ventazol najprawdopodobniej nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
maszyn. W przypadku, gdy wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia
widzenia (patrz punkt 4.), nie prowadzić pojazdów, nie posługiwać się żadnymi narzędziami ani nie
obsługiwać żadnych maszyn.
Ventazol zawiera sacharozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ventazol zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeżeli wystąpi którykolwiek z poniższych, występujących rzadko (może dotyczyć nie więcej niż
1 na 1000 pacjentów) lub bardzo rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów),
ale poważnych działań niepożądanych, należy zaprzestać przyjmować lek Ventazol
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
• Świszczący oddech, opuchnięcie warg, języka, gardła lub tułowia, wysypka, omdlenie lub
trudności w połykaniu (ciężka reakcja nadwrażliwości) (rzadko).
• Zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry. Mogą też wystąpić pęcherze
i krwawienie z ust, oczu, nosa i narządów płciowych. Może to być zespół Stevensa-Johnsona
lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek) (rzadko).
• Czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, z towarzyszącą gorączką.
Objawy pojawiają się zazwyczaj na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa)
(rzadko).
• Zażółcenie skóry, ciemny kolor moczu i uczucie zmęczenia, które mogą być objawami choroby
wątroby (rzadko).
Pozostałe działania niepożądane:
Częste działania niepożądane (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Ból głowy.
• Objawy ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia
z oddawaniem wiatrów.
• Nudności lub wymioty.
• Łagodne polipy żołądka.
Niezbyt częste działania niepożądane (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
• Obrzęki stóp i okolicy kostek.
• Zaburzenia snu (bezsenność).
• Zawroty głowy, uczucie kłucia, mrowienia i drętwienia, senność.
• Uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego).
• Zmiany w badaniach krwi oceniających czynność wątroby.
• Wysypka, wysypka guzowata (pokrzywka), swędząca skóra.
• Ogólne złe samopoczucie i osłabienie.
Rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
• Zaburzenia krwi, takie jak zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi. Mogą one być
przyczyną osłabienia, powstawania siniaków i zwiększonej podatności na zakażenia.
• Reakcje alergiczne, czasami bardzo ciężkie, włącznie z opuchnięciem warg, języka, gardła,
gorączką, dusznością.
• Małe stężenie jonów sodu we krwi. Może ono być przyczyną osłabienia, nudności (wymiotów)
i skurczów.
• Uczucie pobudzenia, dezorientacja lub depresja.
• Zmiany odczuwania smaku.
• Zaburzenia dotyczące oczu, takie jak niewyraźne widzenie.
• Nagle występująca duszność, trudności w oddychaniu (skurcz oskrzeli).
• Suchość błony śluzowej jamy ustnej.
• Stan zapalny w jamie ustnej.
• Zakażenie grzybicze zwane „pleśniawkami”, które może obejmować jelita.
• Łysienie.
• Nadwrażliwość na światło (wysypka po przebywaniu na słońcu).
• Bóle stawów lub mięśni.
• Ciężkie choroby nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek).
• Zwiększona potliwość.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć mniej niż 1 na 10000 pacjentów):
• Zmniejszenie liczby krwinek, w tym agranulocytoza (brak białych krwinek).
• Agresja.
• Widzenie, czucie i słyszenie rzeczy, których nie ma (omamy).
• Ciężka choroba wątroby, w tym niewydolność wątroby oraz zapalenie mózgu.
• Rumień wielopostaciowy.
• Osłabienie mięśni.
• Powiększenie piersi u mężczyzn.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) :
• Zapalenie jelit (prowadzące do biegunki).
• Zażywanie leku Ventazol przez okres dłuższy niż trzy miesiące może spowodować
zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Niedobór magnezu może skutkować takimi objawami
jak zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy,
przyspieszone tętno. W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy niezwłocznie
poinformować o tym lekarza. Małe stężenie magnezu może też prowadzić do zmniejszenia
stężenia potasu bądź wapnia we krwi. Lekarz może zlecić pacjentowi regularne badania krwi
w celu kontrolowania stężenia magnezu.
• Wysypka mogąca przebiegać z bólem stawów.
Bardzo rzadko lek Ventazol może uszkodzić białe krwinki i spowodować niedobór odporności.
Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpi zakażenie z gorączką z ciężkim
pogorszeniem stanu ogólnego lub gorączką z objawami miejscowego zakażenia, takimi jak ból w
szyi, gardła lub jamy ustnej, trudności w oddawaniu moczu, ponieważ należy wykonać badania krwi,
które wykluczą niedobór białych krwinek (agranulocytozę). Jest ważne, aby poinformować lekarza
o lekach przyjmowanych w tym czasie.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, podstawione benzoimidazole lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Omeprazolu, podobnie jak innych leków z grupy inhibitorów pompy protonowej, nie należy stosować
jednocześnie z nelfinawirem (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów (tj. znaczna, niespodziewana utrata masy
ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, wymioty z domieszką krwi lub smoliste stolce)
oraz w przypadku podejrzenia lub istnienia choroby wrzodowej żołądka należy wykluczyć możliwość
choroby nowotworowej, ponieważ leczenie omeprazolem może złagodzić objawy i opóźnić
rozpoznanie.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania atazanawiru z inhibitorami pompy protonowej (patrz
punkt 4.5). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania atazanawiru z inhibitorem pompy
protonowej, zaleca się dokładną kontrolę kliniczną (np. miana wirusa), skojarzone leczenie
zwiększoną do 400 mg dawką atazanawiru i rytonawirem w dawce 100 mg; dawka omeprazolu nie
powinna być większa niż 20 mg.
Omeprazol, jak wszystkie leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego, może zmniejszać
wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) ze względu na hipo- lub achlorhydrię. Należy to wziąć
pod uwagę u pacjentów z małymi stężeniami wyjściowymi witaminy B12 lub czynnikami ryzyka
zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 podczas długotrwałego leczenia.
Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19. Podczas rozpoczynania lub zakończenia leczenia
omeprazolem, należy wziąć pod uwagę potencjalne interakcje z lekami metabolizowanymi przez
CYP2C19. Obserwowano interakcje pomiędzy omeprazolem i klopidogrelem (patrz punkt 4.5).
Kliniczne znaczenie tej interakcji jest nieznane. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania omeprazolu
i klopidogrelu (jako środek ostrożności).
Ostrą postać hipomagnezemii odnotowano u pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej,
takimi jak pantoprazol, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok. Mogą
wystąpić ciężkie objawy hipomagnezemii, takie jak: zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki,
zawroty głowy i komorowe zaburzenia rytmu serca, ale mogą one rozpocząć się niezauważenie i mogą
zostać przeoczone. U pacjentów najbardziej dotkniętych chorobą hipomagnezemia zmniejszyła się po
uzupełnieniu niedoborów magnezu i odstawieniu inhibitorów pompy protonowej.
U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących inhibitory
pompy protonowej łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię (np.
diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia
inhibitorami pompy protonowej oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia.
W związku z leczeniem omeprazolem rzadko lub bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane
reakcje skórne (ang. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCARs), takie jak zespół
Stevensa- Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnoustrojowymi (ang. Drug Reaction with Eosynophilia and Systemic Symptoms, DRESS) oraz
ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. Acute Generalized Exanthematous Pustulosis, AGEP), które
mogą, odpowiednio, zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Inhibitory pompy protonowej, szczególnie jeśli są stosowane w dużych dawkach i przez długi czasu
(> 1 rok), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko złamania kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa,
głównie u osób w podeszłym wieku lub u pacjentów z innymi rozpoznanymi czynnikami ryzyka.
Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że inhibitory pompy protonowej mogą zwiększyć ogólne
ryzyko złamania o około 10-40%. Może być to również spowodowane innymi czynnikami ryzyka.
Pacjenci należący grupy ryzyka wystąpienia osteoporozy powinni otrzymać opiekę zgodnie
z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi i powinny mieć zapewnioną odpowiednią suplementację
witaminy D i wapnia.
Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem SCLE.
Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy
medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu Ventazol.
Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej może
zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów
neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie Ventazolem na co najmniej 5 dni przed
pomiarem stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po pomiarze wstępnym wartość stężenia CgA i gastryny
nadal wykraczają poza zakres referencyjny, pomiar należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania
leczenia inhibitorami pompy protonowej.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów przyjmujących omeprazol obserwowano ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
(CŚZN), które może wystąpić w dowolnym momencie leczenia omeprazolem (patrz punkt 4.8). Ostre
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek może prowadzić do niewydolności nerek.
W przypadku podejrzenia CŚZN należy przerwać stosowanie omeeprazolu i niezwłocznie rozpocząć
odpowiednie leczenie.
Niektóre dzieci z przewlekłymi chorobami mogą wymagać długotrwałego leczenia, chociaż nie jest to
zalecane.
Stosowanie leków z grupy inhibitorów pompy protonowej może prowadzić do nieznacznego wzrostu
ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami, takimi jak Salmonella i Campylobacter,
i u pacjentów hospitalizowanych również Clostridium difficile (patrz punkt 5.1).
Podczas długoterminowego leczenia, zwłaszcza trwającego dłużej niż 1 rok, pacjent powinien
pozostawać pod regularną kontrolą lekarską.
Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę i sód
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy -galaktozy lub niedoborem sacharazy- izomaltazy, nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ omeprazolu na właściwości farmakokinetyczne innych leków
Substancje czynne, których wchłanianie jest zależne od pH
Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego podczas stosowania omeprazolu może spowodować
zwiększenie lub zmniejszenie wchłaniania niektórych stosowanych jednocześnie substancji czynnych,
których wchłaniane jest zależne od pH soku żołądkowego.
Nelfmawir, atazanawir
Stężenia osoczowe nelfinawiru i atazanawiru zmniejszają się przy jednoczesnym stosowaniu
z omeprazolem.
Jednoczesne stosowanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) powodowało zmniejszenie
ekspozycji na nelfinawir o około 40%, a ekspozycja na farmakologicznie czynny metabolit M8
zmniejszała się o około 75%-90%. Interakcja ta może obejmować hamowanie CYP2C19.
Jednoczesne stosowanie omeprazolu z atazanawirein nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). Jednoczesne
stosowanie omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) i atazanawiru w dawce 300 mg z rytonawirem
w dawce 100 mg u zdrowych ochotników powodowało zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 75%.
Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie wyrównało wpływu omeprazolu na ekspozycję na
atazanawir. Jednoczesne stosowanie omeprazolu (w dawce 20 mg raz na dobę) i atazanawiru w dawce
400 mg z rytonawirem w dawce 100 mg u zdrowych ochotników powodowało zmniejszenie
ekspozycji na atazanawir o około 30% w stosunku do ekspozycji na atazanawir podawany raz na dobę
w dawce 300 mg z rytonawirem w dawce 100 mg.
Digoksyna
Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 20 mg) i digoksyny zdrowym ochotnikom powodowało
zwiększanie biodostępności digoksyny o 10%. Działanie toksyczne digoksyny zgłaszano rzadko.
Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu dużych dawek omeprazolu u osób w podeszłym
wieku. Należy regularnie monitorować terapeutyczne stężenie digoksyny.
Klopidogrel
Wyniki badań przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wykazały interakcje
farmakokinetyczne (PK) /farmakodynamiczne (PD) między klopidogrelem (dawka nasycająca
300 mg/ dawka podtrzymująca 75 mg na dobę) i omeprazolem (80 mg doustnie na dobę) powodujące
zmniejszenie ekspozycji na czynny metabolit klopidogrelu średnio o 46%, i zmniejszenie hamowania
maksymalnej (indukowanej ADP) agregacji płytek średnio o 16%.
W badaniach obserwacyjnych jak i klinicznych odnotowano niespójne dane dotyczące klinicznych
następstw interakcji PK/PD omeprazolu w odniesieniu do ciężkich zdarzeń sercowo -naczyniowych.
W celu zachowania ostrożności należy odradzać jednoczesne stosowanie omeprazolu i klopidogrelu
(patrz punkt 4.4).
Inne substancje czynne
Podczas leczenia omeprazolem wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu i itrakonazolu
jest znacząco zmniejszone, dlatego ich skuteczność kliniczna może być zmniejszona. Należy unikać
jednoczesnego stosowania z pozakonazolem i erlotynibem.
Substancje czynne metabolizowane przez CYP2C19
Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C19, głównego izoenzymu metabolizującego
omeprazol. Podawanie omeprazolu równocześnie z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19 może
spowolnić metabolizm tych leków i zwiększyć ekspozycję układową na te substancje czynne. Takimi
lekami są, na przykład: R-warfaryna i inni antagoniści witaminy K, cilostazol, diazepam i fenytoina.
Cilostazol
W badaniu klinicznym w układzie krzyżowym u zdrowych ochotników omeprazol stosowany
w dawce 40 mg na dobę zwiększał Cmax i AUC cilostazolu o odpowiednio 18% i 26% a jednego z jego
czynnych metabolitów o odpowiednio 29% i 69%.
Fenytoina
Zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu przez pierwsze dwa tygodnie od rozpoczęcia
leczenia omeprazolem a jeżeli zmieniano dawkę fenytoiny, monitorowanie i ponowną zmianę dawki
fenytoiny po zakończeniu leczenia omeprazolem.
Nieznany mechanizm
Sakwinawir
Jednoczesne stosowanie omeprazolu z sakwinawirem lub rytonawirem powodowało wzrost stężenia
sakwinawiru w osoczu do około 70%, dobrze tolerowane przez pacjentów zakażonych wirusem HIV.
Takrolimus
Jednoczesne stosowanie omeprazolu z takrolimusem powoduje wzrost stężenia takrolimusu
w surowicy krwi. Należy dokładnie kontrolować stężenie takrolimusu w surowicy krwi, jak również
czynność nerek (klirens kreatyniny) oraz w razie konieczności dostosować dawkę takrolimusu.
Metotreksat
Podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami pompy protonowej, u niektórych pacjentów
obserwowano zwiększenie stężenia metotreksatu. Przy dużych dawkach metotreksatu należy rozważyć
okresowe odstawienie omeprazolu.
Wpływ innych substancji czynnych na właściwości farmakokinetyczne omeprazolu
Leki hamujące CYP2C19 i (lub) CYP3A4
Omeprazol jest metabolizowany przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, dlatego substancje czynne
hamujące CYP2C19 lub CYP3A4 (takie jak klarytromycyna i worykonazol) mogą powodować wzrost
stężenia omeprazolu w surowicy krwi poprzez zmniejszenie szybkości jego metabolizmu. Jednoczesne
podawanie omeprazolu i worykonazolu powoduje ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na
omeprazol. Ze względu na dobrą tolerancję dużych dawek omeprazolu, dostosowanie dawki
omeprazolu przeważnie nie jest konieczne. Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby oraz przy leczeniu długoterminowym należy wziąć pod uwagę dostosowanie dawki
omeprazolu.
Leki aktywujące CYP2C19 i (lub) CYP3A4
Leki aktywujące CYP2C19 lub CYP3A4 albo oba jednocześnie (takie, jak ryfampicyna, ziele
dziurawca) mogą powodować zmniejszenie stężenia omeprazolu w surowicy krwi poprzez
zwiększenie szybkości jego metabolizmu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Charakterystyka profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (1%—10% pacjentów) są: ból głowy, ból
brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności lub wymioty.
W związku z leczeniem omeprazolem rzadko lub bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane
reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa- Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka (TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz
ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych leku
W trakcie badań klinicznych nad omeprazolem oraz podczas jego stosowania po wprowadzeniu do
obrotu obserwowano lub podejrzewano wystąpienie wymienionych poniżej działań niepożądanych.
Żadne z działań niepożądanych nie wykazywało zależności od dawki. Przedstawione poniżej działania
niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością ich występowania oraz klasyfikacją układów
i narządów. Ich częstość jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów
i narządów/ częstość
występowania
Działania niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Leukopenia, małopłytkowość
Bardzo rzadko Agranulocytoza, pancytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja
anafilaktyczna lub wstrząs
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko Hiponatremia
Częstość nieznana Hipomagnezemia: ciężka hipomagnezemia może powodować
hipokalcemię.
Hipomagnezemia, może być również związana
z hipokaliemią.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często Bezsenność
Rzadko Pobudzenie, splątanie, depresja
Bardzo rzadko Agresja, omamy
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy, parestezje, senność
Rzadko Zaburzenia smaku
Zaburzenia oka
Rzadko Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko Skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia, nudności lub wymioty, polipy
dna żołądka (łagodne)
Rzadko Suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej, kandydoza
przewodu pokarmowego
Częstość nieznana Mikroskopowe zapalenie okrężnicy
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
Rzadko Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki
Bardzo rzadko Niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej
chorobą wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka
Rzadko Łysienie, nadwrażliwość na światło, ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi
(DRESS)
Bardzo rzadko Rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa - Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka
Częstość nieznana Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Złamanie kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa (patrz punkt 4.4)
Rzadko Bóle stawów, bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Osłabienie siły mięśniowej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Rzadko Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (z możliwością progresji do
niewydolności nerek)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko Ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Złe samopoczucie, obrzęki obwodowe
Rzadko Nasilone pocenie się
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania omeprazolu zostało ocenione łącznie u 310 dzieci z chorobą związaną
z nadmiernym wydzielanie kwasu solnego w wieku od 0 do 16 lat. Istnieją ograniczone dane
dotyczące bezpieczeństwa długoterminowego stosowania omeprazolu u 46 dzieci z ciężkim
zapaleniem przełyku z nadżerkami, które w trakcie badania klinicznego otrzymywały omeprazol przez
okres do 749 dni. Profil działań niepożądanych był zasadniczo taki sam jak u dorosłych, zarówno przy
leczeniu krótko- jak i długoterminowym. Nie ma długoterminowych danych dotyczących wpływu
leczenia omeprazolem na okres dojrzewania i wzrost.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301,
Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.