Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Omeprazolum 40 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: sacharoza ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana, woda oczyszczona); laktoza bezwodna; hypromeloza 2910/6; hydroksypropyloceluloza; sodu laurylosiarczan; disodu fosforan dwunastowodny; makrogol 6000; talk; kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1 dyspersja, 30%)
- Korpus: żelaza tlenek czarny (E172); żelaza tlenek czerwony (E172); tytanu dwutlenek (E171); żelaza tlenek żółty (E172); żelatyna
- Wieczko: żelaza tlenek czerwony (E172); tytanu dwutlenek (E171); żelaza tlenek żółty (E172); indygokarmina – FD&C Blue 2 ( E 132); żelatyna
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Korpus); w składzie (Wieczko)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka, blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy
Twarda żelatynowa kapsułka z jasnobrązowym korpusem i brązowym wieczkiem, zawierająca peletki w kolorze od białawego do jasnego żółtobrązowego. Butelka ze szkła brunatnego z zakrętką z HDPE z pierścieniem zabezpieczającym, zawierająca środek suszący, umieszczona w tekturowym pudełku. Butelka z HDPE, z polipropylenową zakrętką z pierścieniem zabezpieczającym, zawierająca żel krzemionkowy jako środek suszący, umieszczona w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 7, 14 lub 28 kapsułek dojelitowych, twardych. Blister z OPA/Aluminium/HDPE+PE + środek pochłaniający wilgoć + HDPE/Aluminium, umieszczony w tekturowym pudełku. Blister z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium umieszczony w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 14, 28 lub 56 kapsułek dojelitowych, twardych. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Helicid Forte najprawdopodobniej nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią ww. działania niepożądane nie powinien on prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
58 pozycji, według częstości
- często: Ból głowy; Ból brzucha; zaparcie; biegunka; wzdęcia; nudności i wymioty; polipy dna żołądka (łagodne)
- niezbyt często: Bezsenność; Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; parestezje; senność; Zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego); Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; Zapalenie skóry; świąd; wysypka; pokrzywka; Złamania kości biodrowej; kości nadgarstka lub kręgosłupa; Złe samopoczucie; obrzęki obwodowe
- rzadko: Leukopenia; trombocytopenia; Reakcje nadwrażliwości; np. gorączka; obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna/wstrząs; Hiponatremia; Pobudzenie; splątanie; depresja; Zaburzenia smaku; Niewyraźne widzenie; Skurcz oskrzeli; Suchość w jamie ustnej; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i grzybica przewodu pokarmowego; mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki; Łysienie; nadwrażliwość na światło; ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP); reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS); Bóle stawów; bóle mięśni; Zapalenie cewkowo-śródmiąższowe (mogące postępować do niewydolności nerek); Zwiększona potliwość
- bardzo rzadko: Agranulocytoza; pancytopenia; Agresja; omamy; Niewydolność wątroby; encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby; Rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczna rozpływna martwica naskórka; Osłabienie siły mięśniowej; Ginekomastia
- częstość nieznana: Hipomagnezemia: ciężka hipomagnezemia może powodować hipokalcemię; Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (patrz punkt
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 20 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona”
„U więcej niż 90 % pacjentów z nasilonymi objawami, którzy słabo reagują na inne sposoby leczenia, skuteczne jest zwykle leczenie podtrzymujące dawką od 20 mg do 120 mg na dobę.”
- 80 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona”
„Omeprazol w dawkach większych niż 80 mg na dobę należy przyjmować w dwóch dawkach podzielonych.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy Zalecana dawka u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową to 20 mg raz na dobę. Większość pacjentów powraca do zdrowia w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia. W przypadku pacjentów, którzy nie zostali całkowicie wyleczeni w pierwszym etapie leczenia, całkowity powrót do zdrowia zazwyczaj następuje w czasie 2 następnych tygodni terapii. U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy oporną na leczenie zaleca się stosowanie dawki 40 mg raz na dobę; u tych pacjentów całkowity powrót do zdrowia następuje zazwyczaj w ciągu 4 tygodni.”
- Dzieci w wieku powyżej 1 roku i o masie ciała ≥ 10 kg: „Dzieci w wieku powyżej 1 roku i o masie ciała ≥ 10 kg Leczenie refluksowego zapalenia przełyku. Leczenie objawowe zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądka w chorobie refluksowej przełyku.”
Dzieci i młodzież w wieku powyżej 4 lat
„Dzieci i młodzież w wieku powyżej 4 lat Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy spowodowanej przez Helicobacter pylori Przy wyborze odpowiedniej terapii skojarzonej należy wziąć pod uwagę narodowe, regionalne i lokalne wytyczne dotyczące oporności, czasu trwania leczenia (najczęściej 7 dni, lecz czasem do 14 dni) oraz odpowiednie zastosowanie leków przeciwbakteryjnych. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza specjalistę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka w leczeniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy wywołanych stosowaniem NLPZ to 20 mg raz na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki produktu (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wystarczająca może być dawka 10 mg do 20 mg na dobę (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat): „Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat) U pacjentów w podeszłym nie ma konieczności dostosowania dawki produktu (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Ciąża: „Ciąża Wyniki trzech prospektywnych badań epidemiologicznych (ponad 1000 wyników) wykazały, że omeprazol nie wpływa niekorzystnie na przebieg ciąży, płód, noworodki. Omeprazol może być stosowany w czasie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Omeprazol przenika do mleka kobiet karmiących, ale jest mało prawdopodobne, aby wpływał na karmione dziecko, jeśli jest stosowany w zalecanych dawkach.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach z zastosowaniem omeprazolu w postaci mieszaniny racemicznej, podawanej doustnie, nie wskazują, aby wywierał on wpływ na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub na pusty żołądek.” źródło: Ulotka, pkt 2
- jedzenie i napoje: „• Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub na pusty żołądek.” źródło: Ulotka, pkt 3
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Helicid Forte
Kiedy nie stosować leku Helicid Forte
• Jeśli pacjent ma uczulenie na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli u pacjenta występuje alergia na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej (np.
pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, ezomeprazol).
• Jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w zakażeniu wirusem HIV).
Nie należy stosować leku Helicid Forte, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta.
W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku
Helicid Forte.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Helicid Forte należy omówić to z lekarzem.
W związku z leczeniem lekiem Helicid Forte zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w
tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka, reakcji polekowej z
eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang.
acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP). W przypadku zauważenia jakichkolwiek
objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4 należy zaprzestać
stosowania leku Helicid Forte i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.
Podczas przyjmowania omeprazolu może wystąpić zapalenie nerek. Objawy mogą obejmować
zmniejszenie objętości moczu lub występowanie krwi w moczu i (lub) reakcje nadwrażliwości, takie
jak gorączka, wysypka i sztywność stawów. Takie objawy pacjent powinien zgłosić lekarzowi
prowadzącemu.
Lek Helicid Forte może powodować utajenie objawów innych chorób. Dlatego przed rozpoczęciem
stosowania lub w trakcie przyjmowania leku Helicid Forte należy niezwłocznie omówić z lekarzem
występowanie następujących dolegliwości:
• Utrata masy ciała z przyczyn niewyjaśnionych lub problemy z połykaniem.
• Bóle żołądka lub niestrawność.
• Wymioty pokarmem lub krwią.
• Czarne stolce (krwawe stolce).
• Ostra lub przewlekła biegunka, ponieważ stosowanie omeprazolu jest związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka wystąpienia biegunki bakteryjnej.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku podobnego
do leku Helicid Forte, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego.
Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza o planowanym specyficznym badaniu krwi
(stężenie chromograniny A).
Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ konieczne może być
przerwanie stosowania leku Helicid Forte. Należy również powiedzieć o wszelkich innych
występujących działaniach niepożądanych takich, jak ból stawów.
Przyjmując inhibitory pompy protonowej jak Helicid Forte, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden
rok, może zwiększyć się nieznacznie ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka
lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub
przyjmowania leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia
osteoporozy).
W przypadku długotrwałego stosowania leku Helicid Forte (powyżej 1 roku) lekarz prawdopodobnie
będzie przeprowadzał regularne badania u pacjenta. Należy zawsze informować lekarza o wystąpieniu
wszystkich nowych lub niepokojących objawów.
Ten lek może wpływać na sposób, w jaki organizm wchłania witaminę B12, szczególnie jeśli trzeba
go przyjmować przez długi czas. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent zauważy
jakikolwiek z następujących objawów, które mogą wskazywać na małe stężenie witaminy B12:
- Skrajne zmęczenie lub brak energii
- Mrowienie i drętwienie
- Bolesny lub czerwony język, owrzodzenia jamy ustnej
- Osłabienie mięśni
- Zburzenia widzenia
- Problemy z pamięcią, splątanie, depresja.
Helicid Forte a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to ważne, ponieważ lek Helicid Forte może
wpływać na działanie niektórych leków i niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Helicid Forte.
Nie stosować leku Helicid Forte jednocześnie z lekami zawierającymi nelfinawir (stosowany w
leczeniu zakażenia HIV).
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę w przypadku stosowania niżej wymienionych leków:
• ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń
grzybiczych)
• digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń serca)
• diazepam (stosowany w leczeniu przeciwlękowym, w celu rozluźnienia mięśni lub w leczeniu
padaczki)
• fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki). W przypadku stosowania fenytoiny lekarz będzie
kontrolował stan pacjenta przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia lekiem Helicid Forte.
• leki stosowane przeciwzakrzepowo, takie jak warfaryna lub inne leki hamujące działanie
witaminy K. Lekarz może kontrolować stan pacjenta przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia
lekiem Helicid Forte.
• ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy)
• atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV)
• takrolimus (stosowany w przypadkach przeszczepu narządów)
• ziele dziurawca (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu łagodnej depresji)
• cylostazol (stosowany w leczeniu chromania przestankowego)
• sakwinawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV)
• klopidogrel (stosowany przeciwzakrzepowo)
• erlotynib (stosowany w leczeniu nowotworu)
• metotreksat (chemioterapeutyk stosowany w dużych dawkach w leczeniu nowotworów) – jeśli
pacjent przyjmuje metotreksat w dużych dawkach, lekarz prowadzący może tymczasowo
przerwać leczenie lekiem Helicid Forte
Jeśli lekarz przepisał pacjentowi antybiotyki – amoksycylinę i klarytromycynę oraz lek Helicid Forte
w celu leczenia choroby wrzodowej spowodowanej przez zakażenie Helicobacter pylori, bardzo
ważne jest aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich stosowanych lekach.
Helicid Forte z jedzeniem i piciem
Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub na pusty żołądek.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Omeprazol przenika do mleka kobiecego, ale jest mało prawdopodobne by miał wpływ na dziecko
gdy jest stosowany w dawkach terapeutycznych. Lekarz zdecyduje czy pacjentka może przyjmować
lek Helicid Forte podczas karmienia piersią.
Badania nie wykazują wpływu omeprazolu na płodność.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne aby Helicid Forte wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić takie działania niepożądane jak zawroty głowy i zaburzenia
widzenia (patrz punkt 4). W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Helicid Forte zawiera laktozę, sacharozę i sód
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w kapsułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli pacjent zauważy, że wystąpiło u niego którekolwiek z niżej wymienionych rzadkich, lecz
ciężkich działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania leku Helicid Forte i niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem:
• Nagły świszczący oddech, obrzęk warg, języka i gardła lub ciała, wysypka, omdlenie lub
trudności z połykaniem (ciężka reakcja alergiczna).
• Zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub łuszczeniem. Może również wystąpić ciężka reakcja
pęcherzowa i krwawienie z warg, oczu, jamy ustnej, nosa i genitaliów. Może to być zespół
Stevensa-Johnsona lub toksyczna rozpływna martwica naskórka.
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na leki).
• Czerwona, łuskowata, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy
gorączka. Objawy pojawiają się zwykle na początku leczenia (ostra uogólniona osutka
krostkowa).
• Zażółcenie skóry, ciemny mocz i zmęczenie, które mogą być objawami zaburzeń wątroby.
Do innych działań niepożądanych należą:
Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów):
• Ból głowy.
• Działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, zaparcia, oddawanie
wiatrów (wzdęcia), łagodne polipy żołądka.
• Nudności lub wymioty.
Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
• Obrzęk stóp i kostek.
• Zaburzenia snu (bezsenność).
• Zawroty głowy, parestezje (uczucie drętwienia i mrowienia), uczucie senności.
• Uczucie wirowania [zawroty głowy (zaburzenia równowagi)].
• Zmiany w wynikach badań krwi dotyczących czynności wątroby.
• Wysypka, pokrzywka i świąd skóry.
• Ogólnie złe samopoczucie i brak energii.
• Złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa.
Rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
• Zaburzenia krwi, takie jak zmniejszona liczba białych krwinek lub płytek krwi. Może to
powodować osłabienie, występowanie siniaków lub częstszych zakażeń.
• Reakcje alergiczne, czasem bardzo ciężkie, w tym obrzęk warg, języka i gardła, gorączka,
sapanie.
• Małe stężenie sodu we krwi. Może to powodować osłabienie, wymioty i skurcze.
• Uczucie pobudzenia, splątania lub depresji.
• Zaburzenia smaku.
• Zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie.
• Nagły świszczący oddech lub brak tchu (skurcz oskrzeli).
• Suchość w jamie ustnej.
• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
• Zakażenie nazywane „pleśniawkami”, które może obejmować jelita i jest wywołane przez
grzyby.
• Zapalenie jelita grubego (prowadzące do biegunki).
• Zaburzenia wątroby, w tym żółtaczka, która może powodować zażółcenie skóry, ciemny mocz i
zmęczenie.
• Utrata włosów (łysienie).
• Wysypka skórna po ekspozycji na światło słoneczne.
• Bóle stawów lub bóle mięśni.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek).
• Zwiększone pocenie się.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000
pacjentów):
• Zmiany w liczbie krwinek w tym agranulocytoza (brak białych krwinek) i pancytopenia
(zmniejszenie liczby każdego rodzaju krwinek).
• Agresja.
• Widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy, które nie mają miejsca (omamy).
• Ciężkie zaburzenia wątroby prowadzące do niewydolności wątroby i zapalenia mózgu.
• Nagła ciężka wysypka lub pęcherze lub łuszczenie się skóry. Może to być związane z wysoką
gorączką i bólem stawów (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna
rozpływna martwica naskórka).
• Osłabienie mięśni.
• Powiększenie piersi u mężczyzn.
W bardzo rzadkich przypadkach Helicid Forte może wpływać na białe krwinki prowadząc do
osłabienia odporności. Jeśli u pacjenta wystąpi infekcja z objawami, takimi jak gorączka z ciężkim
pogorszeniem ogólnego samopoczucia lub gorączka z objawami infekcji miejscowej, takimi jak ból
szyi, gardła lub jamy ustnej lub trudności w oddawaniu moczu, pacjent musi skontaktować się
niezwłocznie z lekarzem, aby brak białych krwinek (agranulocytoza) został potwierdzony w badaniu
krwi. Ważne jest aby pacjent poinformował lekarza o stosowaniu leku.
Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
• Jeżeli przyjmowano Helicid Forte przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość,
zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako
zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszona
akcja serca. W razie zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym
niezwłocznie poinformować lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia
stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić regularne przeprowadzanie badań krwi
w celu kontrolowania stężenia magnezu.
• Wysypka mogąca przebiegać z bólem stawów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, podstawione pochodne benzoimidazolu lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Omeprazolu, tak jak innych inhibitorów pompy protonowej, nie wolno stosować jednocześnie
z nelfinawirem.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów (np. znaczna, niespodziewana utrata masy
ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, krwawe wymioty lub smoliste stolce) oraz w
przypadku choroby wrzodowej żołądka lub gdy istnieje podejrzenie takiej choroby, przed
rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć istnienie choroby nowotworowej, ponieważ omeprazol może
maskować objawy choroby i przyczynić się do opóźnienia właściwej diagnozy.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania atazanawiru z inhibitorami pompy protonowej (patrz punkt
4.5). Jeśli leczenie skojarzone atazanawirem i inhibitorem pompy protonowej jest konieczne, zalecana
jest ścisła kontrola kliniczna pacjenta (np. oznaczanie miana wirusa) w skojarzeniu ze zwiększeniem
dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem w dawce 100 mg; nie należy stosować dawki większej
niż 20 mg omeprazolu.
Omeprazol, tak jak wszystkie leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku może zmniejszać
wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) ze względu na niedobór kwasu solnego lub
bezkwaśność. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku pacjentów z niedoborem witaminy B12
w organizmie oraz w przypadku występowania czynników ryzyka powodujących zmniejszenie
wchłaniania witaminy B12 podczas długotrwałego leczenia.
Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19. Rozpoczynając i kończąc terapię omeprazolem należy wziąć
pod uwagę możliwość interakcji z lekami metabolizowanymi przy udziale CYP2C19. Obserwowano
interakcje pomiędzy klopidogrelem i omeprazolem (patrz punkt 4.5). Znaczenie kliniczne tej interakcji
nie jest pewne. Jako środek ostrożności zalecane jest unikanie jednoczesnego stosowania omeprazolu i
klopidogrelu.
Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespół
Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka
(ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół
DRESS) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized exanthematous pustulosis,
AGEP), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, były zgłaszane bardzo rzadko i rzadko,
odpowiednio w związku z leczeniem omeprazolem.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów przyjmujących omeprazol zaobserwowano ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe
nerek (TIN, ang. tubulointerstitial nephritis), mogące wystąpić w dowolnym momencie w trakcie
terapii omeprazolem (patrz punkt 4.8). Ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek może
prowadzić do niewydolności nerek.
Jeśli u pacjenta podejrzewa się TIN, należy przerwać stosowanie omeprazolu i niezwłocznie
rozpocząć odpowiednie leczenie.
Hipomagnezemia
U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej ( ang. proton pump inhibitors, PPI ), jak
omeprazol, przez co najmniej trzy miesiące oraz u większości pacjentów przyjmujących PPI przez rok,
odnotowano przypadki wstępowania ciężkiej hipomagnezemii. Mogą występować ciężkie objawy
hipomagnezemii, takie jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty gł owy oraz arytmie
komorowe, jednakże mogą one rozpocząć się niepostrzeżenie i pozostać niezauważone. U pacjentów
najbardziej dotkniętych chorobą, hipomagnezemia zmniejszyła się po uzupełnieniu niedoborów
magnezu i odstawieniu inhibitorów pompy protonowej.
U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących inhibitory
pompy protonowej łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię
(np. diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia
inhibitorami pompy protonowej oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia.
Inhibitory pompy protonowej, szczególnie stosowane w dużych dawkach oraz w długotrwałej terapii
(powyżej 1 roku), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko występowania złamań kości biodrowej, kości
nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób w podeszłym wieku lub u pacjentów z innymi
rozpoznanymi czynnikami ryzyka. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że inhibitory pompy
protonowej mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10-40%. Może być to również spowodowane
innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni otrzymać opiekę
zgodnie z obecnymi wytycznymi klinicznymi oraz powinni przyjmować odpowiednią dawkę
witaminy D oraz wapnia.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów
neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie produktem Helicid Forte na co
najmniej 5 dni przed pomiarem stężenia CgA (patrz punkt 5.1).
Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres
referencyjny, pomiary należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy
protonowej.
Niektóre dzieci z chorobami przewlekłymi mogą wymagać długotrwałej terapii, chociaż taka terapia
nie jest zalecana.
Leczenie z zastosowaniem inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko
występowania zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami, takimi jak Salmonella i Campylobacter
(patrz punkt 5.1).
Tak jak w przypadku wszystkich długoterminowych terapii, szczególnie przekraczających okres
1 roku, pacjenci powinni pozostawać pod regularną kontrolą.
Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem SCLE.
Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy
medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu leczniczego
Helicid Forte. Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej
może zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej.
Substancje pomocnicze
Produkt Helicid Forte zawiera sacharozę i laktozę.
Ze względu na zawartość laktozy produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Ze względu na zawartość sacharozy pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi
z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-
izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w kapsułce, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych
Substancje czynne, których wchłanianie może być zależne od pH
Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego podczas leczenia omeprazolem może zwiększać lub
zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, w przypadku gdy wchłanianie jest zależne od pH.
Nelfinawir, atazanawir
W przypadku jednoczesnego stosowania nelfinawiru i atazanawiru z omeprazolem, stężenia tych
leków w osoczu są zmniejszone.
Jednoczesne stosowanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Podawanie omeprazolu (w jednorazowej dawce dobowej - 40 mg) zmniejszało średnią ekspozycję
na nelfinawir o ok. 40%, a średnia ekspozycja na działanie farmakologicznie czynnego metabolitu M8
była zmniejszona o ok. 75 – 90%. Interakcja ta może także obejmować hamowanie aktywności
izoenzymu CYP2C19.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania omeprazolu z atazanawirem (patrz punkt 4.4). Równoczesne
stosowanie omeprazolu (w jednorazowej dawce dobowej - 40 mg) i atanazawiru w dawce 300 mg lub
rytonawiru w dawce 100 mg, powodowała u zdrowych ochotników 75% redukcję wartości ekspozycji
na atazanawir. Pomimo zwiększenia stosowanej dawki atanazawiru do 400 mg nie uzyskano
kompensacji negatywnego wpływu działania omeprazolu na poziom ekspozycji na atazanawir.
Jednoczesne stosowanie omeprazolu (w jednorazowej dawce dobowej - 20 mg) oraz atazanawiru
w dawce 400 mg lub rytonawiru w dawce 100 mg u zdrowych ochotników powodowało obniżenie
ekspozycji na atazanawir o około 30%, w porównaniu do skutku stosowania atanazawiru w dawce 300
mg lub rytonawiru w dawce 100 mg podawanych raz na dobę.
Digoksyna
Jednoczesne stosowanie omeprazolu (w dawce 20 mg na dobę) i digoksyny u zdrowych ochotników
wykazało 10% zwiększenie biodostępności digoksyny. Rzadko obserwowano toksyczne działanie
digoksyny. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku stosowania omeprazolu w dużych
dawkach u pacjentów w podeszłym wieku. W tym przypadku należy kontrolować działanie
terapeutyczne digoksyny.
Klopidogrel
Wyniki badań przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wykazały interakcje
farmakokinetyczne (PK) /farmakodynamiczne (PD) między klopidogrelem (dawka nasycająca 300
mg/dawka podtrzymująca 75 mg na dobę) i omeprazolem (80 mg doustnie na dobę) powodujące
zmniejszenie narażenia na czynny metabolit klopidogrelu średnio o 46%, i zmniejszenie hamowania
maksymalnej (indukowanej ADP) agregacji płytek średnio o 16%. W badaniach obserwacyjnych jak
i klinicznych odnotowano niespójne dane dotyczące klinicznych interakcji PK/PD omeprazolu
w odniesieniu do ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych. W celu zachowania ostrożności należy
odradzać jednoczesne stosowanie omeprazolu i klopidogrelu powinno być odradzane (patrz
punkt 4.4).
Inne substancje czynne
Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu i itrakonazolu jest znacznie zmniejszone dlatego
ich skuteczność kliniczna może być zaburzona. Należy unikać jednoczesnego stosowania
pozakonazolu i erlotynibu.
Substancje czynne metabolizowane przy udziale CYP2C19
Omeprazol wykazuje umiarkowany efekt hamowania CYP2C19, głównego izoenzymu
odpowiedzialnego za metabolizm tego leku. W związku z tym procesy metabolizmu stosowanych
jednocześnie substancji czynnych, przebiegające również przy udziale CYP2C19, mogą być
zwolnione, powodując wzrost ekspozycji organizmu na działanie tych substancji. Przykładami takich
leków są R-warfaryna i inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina.
Cylostazol
W badaniu przeprowadzonym w układzie naprzemiennym, z zastosowaniem omeprazolu podawanego
zdrowym ochotnikom w dawce 40 mg stwierdzono podwyższenie wartości Cmax i AUC dla
cylostazolu, odpowiednio o 18% i 26%, jak również podwyższenie wartości w/w parametrów dla
jednego z czynnych metabolitów cylostazolu, odpowiednio o 29% i 69%.
Fenytoina
Zaleca się kontrolę stężenia fenytoiny w osoczu podczas pierwszych 2 tygodni od rozpoczęcia
leczenia omeprazolem oraz w przypadku zmiany dawki fenytoiny, należy kontrolować i
dostosowywać dawkę do zakończenia leczenia omeprazolem.
Mechanizm nieznany
Sakwinawir
Jednoczesne stosowanie omeprazolu i sakwinawiru / rytonawiru powoduje podwyższenie stężeń
osoczowych sakwinawiru do około 70%, z dobrą tolerancją u pacjentów zakażonych wirusem HIV.
Takrolimus
W przypadku jednoczesnego podawania takrolimusu z omeprazolem odnotowano zwiększenie stężenia
tego leku w osoczu. Wskazane jest dokładne kontrolowanie stężenia takrolimusu oraz parametrów
funkcji nerek (klirens kreatyniny), z odpowiednim dostosowaniem dawki takrolimusu.
Metotreksat
U niektórych pacjentów odnotowywano zwiększone stężenie metotreksatu, gdy podawano go
jednocześnie z inhibitorami pompy protonowej. Gdy metotreksat podawany jest w dużych dawkach,
należy rozważyć tymczasowe odstawienie omeprazolu.
Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu
Inhibitory CYP2C19 i (lub) CYP3A4
Ponieważ omeprazol jest metabolizowany przez CYP2C19 i CYP3A4, stosowanie substancji czynnych
o znanej zdolności hamowania CYP2C19 lub CYP3A4 (takich jak klarytromycyna i worykonazol)
może prowadzić do podwyższenia stężenia omeprazolu w osoczu poprzez zmniejszenie tempa
metabolizmu tego leku. Równoczesne stosowanie leczenia worykonazolem prowadzi do ponad
dwukrotnego zwiększenia ekspozycji na działanie omeprazolu. Ze względu na dobrą tolerancję
omeprazolu w tak dużych dawkach, dostosowanie jego dawki nie jest wymagane. Jednakże,
dostosowanie dawki leku należy rozważyć w przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby
oraz w razie konieczności długotrwałego stosowania leku.
Substancje stymulujące czynność CYP2C19 i (lub) CYP3A4
Zastosowanie substancji czynnych indukujących zwiększoną aktywność CYP2C19, CYP3A4 lub obu
wymienionych cytochromów (takie jak ryfampicyna i ziele dziurawca) może prowadzić do
zmniejszenia stężenia omeprazolu w osoczu poprzez zwiększenie tempa jego metabolizmu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) to: ból głowy, ból brzucha,
zaparcie, biegunka, wzdęcia i nudności / wymioty.
W związku z leczeniem omeprazolem zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych (SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy
naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS) oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP) (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymieniono działania niepożądane odnotowane lub których wystąpienie było podejrzewane
podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu omeprazolu do obrotu. Żadne działanie niepożądane
nie zostało uznane za zależne od dawki.
Działania niepożądane podano według częstości i klasyfikacji układów i narządów.
Częstość występowania podano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥
1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo
rzadko (< 1/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów/
częstość występowania
Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: Leukopenia, trombocytopenia
Bardzo rzadko: Agranulocytoza, pancytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk
naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna/wstrząs
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko: Hiponatremia
Nieznana: Hipomagnezemia: ciężka hipomagnezemia może
powodować hipokalcemię. Hipomagnezemia może być
również związana z hipokaliemią.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: Bezsenność
Rzadko: Pobudzenie, splątanie, depresja
Bardzo rzadko: Agresja, omamy
Zaburzenia układu nerwowego
Często: Ból głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, parestezje,
senność
Rzadko: Zaburzenia smaku
Zaburzenia oka
Rzadko: Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko: Skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia, nudności i
wymioty, polipy dna żołądka (łagodne)
Rzadko: Suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
i grzybica przewodu pokarmowego, mikroskopowe zapalenie
jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
Rzadko: Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki
Bardzo rzadko: Niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą
wcześniej chorobą wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: Zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka
Rzadko: Łysienie, nadwrażliwość na światło, ostra uogólniona osutka
krostkowa (AGEP), reakcja polekowa z eozynofilią i
objawami ogólnymi (zespół DRESS)
Bardzo rzadko: Rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczna rozpływna martwica naskórka
Nieznana: Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (patrz punkt
4.4).
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Niezbyt często: Złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa
Rzadko: Bóle stawów, bóle mięśni
Bardzo rzadko: Osłabienie siły mięśniowej
Zaburzenia czynności nerek i dróg moczowych
Rzadko: Zapalenie cewkowo-śródmiąższowe (mogące postępować do
niewydolności nerek)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: Ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: Złe samopoczucie, obrzęki obwodowe
Rzadko: Zwiększona potliwość
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania omeprazolu oceniano w grupie 310 dzieci w wieku od 0 do 16 lat
cierpiących na choroby związane z działaniem kwaśnego soku żołądkowego. Istnieje ograniczona
ilość danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w przypadku terapii długoterminowej. Są
one oparte na obserwacji 46 dzieci, które otrzymywały leczenie podtrzymujące z zastosowaniem
omeprazolu w czasie trwania badania klinicznego dotyczącego leczenia ciężkiego nadżerkowego
zapalenia przełyku, przez okres do 749 dni. Profil działań niepożądanych był w ogólnych zarysach
zgodny z obserwowanym u dorosłych, zarówno w przypadku leczenia krótko- jak i
długoterminowego. Brak jest danych pochodzących z obserwacji długoterminowych, dotyczących
wpływu leczenia omeprazolem na dojrzewanie i wzrost.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.