Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Diclofenacum natricum 25 mg (tabletki dojelitowe)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki Skrobia kukurydziana Laktoza jednowodna Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Skrobia żelowana; kukurydziana Celuloza mikrokrystaliczna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Talk Makrogol 6000 Kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu; dyspersja 30% Emulsja silikonowa (dimetykon, polisorbat 80, kwas sorbinowy, woda oczyszczona) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Wygląd
- żółty brązowy nadruk: D25 nadruk: D50
Majamil PPH 25 mg tabletki dojelitowe są to żółte tabletki powlekane z wygrawerowanym „D25”. Majamil PPH 50 mg tabletki dojelitowe są to brązowe tabletki powlekane z wygrawerowanym „D50”. Pudełko tekturowe zawiera 30 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty nadruk: D25
Żółte tabletki powlekane z wygrawerowanym „D25” źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, przyjmujący diklofenak, u których występują zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia dotyczące ośrodkowego układu nerwowego powinni zaprzestać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo rzadko: Trombocytopenia; leukopenia; agranulocytoza; anemia (w tym anemia hemolityczna i aplastyczna); zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu; Nadwrażliwość; reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (w tym hipotensja i wstrząs); Obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy); Dezorientacja; depresja; bezsenność; koszmary senne; drażliwość; zaburzenia psychotyczne; Ból głowy; zawroty głowy; Senność; Parestezje; zaburzenia pamięci; drgawki; lęk; drżenie; jałowe zapalenie opon mózgowych; zaburzenia smaku; udar naczyniowy mózgu; Zaburzenia widzenia; niewyraźne widzenie; podwójne widzenie; Zaburzenia słuchu; szumy uszne; Nadciśnienie tętnicze; zapalenie naczyń; Astma (w tym duszność); Zapalenie płuc; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Zapalenie wątroby; żółtaczka; zaburzenia czynności wątroby; Piorunujące zapalenie wątroby; martwica wątroby; niewydolność wątroby; Wysypka; Pokrzywka; Wysypka pęcherzowa; wyprysk; rumień; rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Lyella; złuszczające zapalenie skóry; wypadanie włosów; reakcje nadwrażliwości na światło; plamica; choroba Schönleina i Henocha; świąd; ostra niewydolność nerek; białkomocz; krwiomocz; zespół nerczycowy; śródmiąższowe zapalenie nerek; martwica brodawek nerkowych; obrzęk
- częstość nieznana: Kołatanie serca; ból w klatce piersiowej; niewydolność serca; zawał serca; Zespół Kounisa; Nudności; wymioty; biegunka; niestrawność; ból brzucha; wzdęcia; anoreksja; Zapalenie błony śluzowej żołądka; krwawienia z przewodu pokarmowego; krwawe wymioty; krwawe biegunki; smoliste stolce; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (z krwawieniem lub bez i perforacją); Zapalenie okrężnicy (także krwotoczne zapalenie okrężnicy oraz zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, choroba Crohna); zaparcia; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej); zapalenie języka; zaburzenia w obrębie przełyku; błoniaste zwężenie jelit; zapalenie trzustki; Niedokrwienne zapalenie okrężnicy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 200 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Objawowe leczenie bolesnego miesiączkowania”
źródło: „Początkowo należy podawać 50 mg do 100 mg na dobę, a w razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć w ciągu kilku cykli menstruacyjnych do dawki maksymalnej 200 mg na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 150 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwykle stosowane dawki”
źródło: „Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 150 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 200 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwykle stosowane dawki”
źródło: „Jeśli maksymalna dobowa dawka nie jest wystarczająca w ciągu 2-3 cykli menstruacyjnych, można stosować maksymalną dawkę 200 mg na dobę podczas następnych cykli menstruacyjnych.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Tabletki w dawce 25 mg są odpowiednie do stosowania u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- młodzież: „W przypadku młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów, zalecana dawka wynosi od 1,5 do 2 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli W reumatoidalnym zapaleniu stawów zalecana początkowa dawka wynosi zwykle 150 mg na dobę, dawka podtrzymująca od 75 mg do 100 mg na dobę. W chorobie zwyrodnieniowej stawów początkowo zaleca się dawkę od 100 mg do 150 mg na dobę w zależności od nasilenia bólu; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 75 mg do 100 mg na dobę. W bolesnej sztywności barku początkowo zaleca się dawkę 150 mg na dobę. Następnie dawkę zmniejsza się w zależności od nasilenia dolegliwości.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka lub płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz występowania wad serca oraz wad przewodu pokarmowego związane ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnych tygodniach ciąży. Bezwzględne ryzyko występowania wad układu sercowo-naczyniowego zwiększało się w tych badaniach z wartości mniejszej niż 1% do wartości około 1,5%. Prawdopodobnie ryzyko występowania powyższych wad wrodzonych zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek leku a także wraz z wydłużaniem okresu terapii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Tak jak inne NLPZ, diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach. Z tego względu diklofenaku nie należy podawać kobietom karmiącym piersią w celu uniknięcia wystąpienia działań niepożądanych u dziecka.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Tak jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie diklofenaku może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub u których podejrzewana jest bezpłodność, należy rozważyć zakończenie stosowania diklofenaku.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie diklofenaku. Powinni oni przyjmować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę należy połknąć w całości, najlepiej przed jedzeniem, popijając wodą.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Majamil PPH
Kiedy nie stosować leku Majamil PPH:
• jeśli pacjent ma uczulenie na diklofenak sodowy lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli pacjent uważa, że może być
uczulony na diklofenak sodowy, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen lub jakikolwiek inny
lek z grupy NLPZ, albo na którykolwiek z pozostałych składników leku Majamil PPH
(wymienionych na końcu tej ulotki). Do objawów nadwrażliwości zalicza się obrzęk
twarzy i ust (obrzęk naczynioruchowy), trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej,
katar, wysypkę lub wszelkie inne reakcje o podłożu alergicznym.
• jeśli w przeszłości występowało krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja
w wyniku stosowania leków przeciwbólowych (NLPZ) (krew w kale lub czarne stolce);
• jeśli występuje lub występowała choroba wrzodowa przewodu pokarmowego;
• jeśli występowało krwawienie z naczyń występujących w mózgu;
• jeśli występuje choroba krwi;
• jeśli występują niektóre zaburzenia czynności szpiku;
• jeśli występuje ciężka niewydolność czynności wątroby, serca lub nerek;
• jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę serca i (lub) chorobę naczyń mózgowych np. po
przebyciu zawału serca, udaru, mini-udaru (przejściowego niedokrwienia mózgu) lub
zatoru naczyń krwionośnych serca, lub mózgu, albo zabiegu udrożnienia, lub
pomostowania zamkniętych naczyń;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały zaburzenia krążenia (choroba naczyń
obwodowych);
• podczas trzech ostatnich miesięcy ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Majamil PPH należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Majamil PPH:
• jeśli u pacjenta występuje choroba (owrzodzenie) jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita
grubego, choroba Crohna);
• jeśli występuje zmniejszona czynność wątroby lub nerek;
• jeśli występują zaburzenia krzepnięcia krwi lub nieprawidłowe wyniki badań krwi;
• jeśli występują reakcje alergiczne, takie jak świsty podczas oddychania, skrócenie
oddechu lub omdlenie, obrzęk twarzy, stóp lub nóg;
• jeśli występują niektóre dolegliwości serca lub wysokie ciśnienie krwi.
Przyjmowanie takich leków jak diklofenak może być związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa
długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku. Nie należy stosować większych dawek
i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.
• W przypadku kłopotów z sercem, przebytego udaru, lub podejrzewania, że występuje
ryzyko tych zaburzeń (np. podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, zwiększone stężenie
cholesterolu, palenie tytoniu) należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą.
• jeśli wystąpią zaburzenia żołądka i jelit. Należy przerwać leczenie diklofenakiem i zgłosić
się do lekarza.
• jeśli pacjent jest w podeszłym wieku. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta z wiekiem.
• jeśli w przeszłości występowały choroby przewodu pokarmowego (np. owrzodzenie
przewodu pokarmowego powikłane krwawieniem lub perforacją). Ryzyko działań
niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego wzrasta w przypadku występowania
choroby przewodu pokarmowego w przeszłości.
• jeśli wystąpi wysypka lub inne objawy nadwrażliwości. Należy zaprzestać stosowania
diklofenaku i skontaktować się z lekarzem.
• jeśli pacjent przyjmuje leki moczopędne lub wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2
(COX-2) np. celekoksyb.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet, jeśli jedno z powyższych ostrzeżeń dotyczy pacjenta
obecnie lub dotyczyło w przeszłości.
Jeśli będzie konieczność długotrwałego stosowania leku, lekarz zaleci badania kontrolne, nawet jeśli
u pacjenta nie występują schorzenia wymienione powyżej.
Przed przyjęciem leku Majamil PPH należy poinformować lekarza:
• jeśli pacjent pali tytoń;
• jeśli pacjent choruje na cukrzycę;
• jeśli u pacjenta występuje dławica piersiowa, zakrzepy, nadciśnienie tętnicze, zwiększone
stężenie cholesterolu lub zwiększone stężenie trójglicerydów;
• jeśli u pacjenta niedawno przeprowadzono lub zaplanowano operację żołądka albo przewodu
pokarmowego, ponieważ lek Majamil PPH czasami powoduje osłabienie procesu gojenia ran
w jelitach po zabiegu chirurgicznym.
Występowanie działań niepożądanych można ograniczyć stosując lek w najmniejszej skutecznej
dawce i nie dłużej niż to konieczne.
Lek Majamil PPH a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, szczególnie o stosowaniu:
• niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak kwas
acetylosalicylowy lub ibuprofen; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych;
• litu, digoksyny, metotreksatu i cyklosporyny; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych;
• leków przeciwcukrzycowych (z wyjątkiem insuliny); działanie tych leków może się
zmniejszyć;
• leków moczopędnych; należy oznaczać ilość potasu we krwi;
• niektórych leków zapobiegających zakrzepom we krwi; może się zwiększyć działanie
przeciwzakrzepowe i ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego;
• niektórych steroidowych leków przeciwzapalnych (kortykosteroidów); mogą się nasilić
dolegliwości dotyczące żołądka i jelit;
• niektórych leków stosowanych w leczeniu zakażeń (chinolony przeciwbakteryjne);
• niektórych leków stosowanych w leczeniu depresji (selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny); zwiększa się ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego;
• fenytoiny (stosowanej w padaczce);
• kolestypolu lub kolestyraminy (leki obniżające stężenie cholesterolu);
• sulfinpyrazonu (stosowanego w leczeniu dny moczanowej);
• worykonazolu (stosowanego w leczeniu zakażeń grzybiczych).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy przyjmować leku Majamil PPH, jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży, gdyż
może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub być przyczyną problemów podczas porodu. Lek
Majamil PPH może powodować problemy z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka. Może on
zwiększać skłonność do krwawień pacjentki i dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie
okresu porodu.
W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży nie należy stosować leku Majamil PPH, chyba że lekarz uzna
jego użycie za bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas starań
o ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Lek Majamil PPH
przyjmowany przez okres dłuższy niż kilka dni, począwszy od 20 tygodnia ciąży, może skutkować
zaburzeniami czynności nerek u nienarodzonego dziecka, co może prowadzić do niskiego poziomu
płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios) lub zwężenia naczynia krwionośnego
(przewodu tętnicze) w sercu dziecka. Może to prowadzić do niskiego poziomu płynu owodniowego
otaczającego dziecko (małowodzie). Jeśli wymagane jest leczenie przez okres dłuższy niż kilka dni,
lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie.
Diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach. Z tego względu
diklofenak nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią w celu uniknięcia wystąpienia
działań niepożądanych u dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy poczekać i zobaczyć jaka jest reakcja na diklofenak przed prowadzeniem pojazdu lub
obsługiwaniem maszyn. Diklofenak może powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia
widzenia. Jeśli wystąpią te działania niepożądane, nie należy kierować pojazdami, obsługiwać maszyn
i wykonywać innych czynności wymagających koncentracji uwagi.
Majamil PPH zawiera laktozę i sód
Majamil PPH, 25 mg, tabletki dojelitowe: Każda tabletka zaiwera 50 mg laktozy jednowodnej.
Majamil PPH, 50 mg, tabletki dojelitowe: Każda tabletka zaiwera 65 mg laktozy jednowodnej.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Majamil PPH zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy przerwać stosowanie leku Majamil PPH i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
pacjent zauważy u siebie:
• łagodne bolesne skurcze i tkliwość brzucha, rozpoczynające się wkrótce po rozpoczęciu
stosowania leku Majamil PPH, po których wystąpią krwawienia z odbytu lub krwawa biegunka,
na ogół w ciągu 24 godzin od pojawienia się bólu brzucha (częstość nieznana - nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych objawów, należy
natychmiast zaprzestać stosowania leku Majamil PPH i natychmiast skontaktować się
z lekarzem:
• ból brzucha, niestrawność i ból w nadbrzuszu;
• wymioty z krwią, czarne zabarwienie stolca lub krew w moczu;
• zaburzenia skóry takie jak wysypka i świąd;
• świsty w czasie oddychania i skrócenie oddechu;
• ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej
zwanej zespołem Kounisa (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie
dostępnych danych);
• zażółcenie skóry lub oczu;
• długotrwały ból gardła i wysoka gorączka;
• obrzęk twarzy, stóp lub nóg;
• silny ból głowy;
• ból w klatce piersiowej podczas kaszlu.
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Często (występujące u więcej niż 1 na 100 i mniej niż 1 na 10 pacjentów)
• bóle i zawroty głowy;
• bóle w okolicy żołądka i inne zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty,
niestrawność, biegunka, wzdęcia, brak apetytu;
• podwyższone enzymy wątrobowe we krwi;
• wysypka skórna.
Rzadko (występujące u więcej niż 1 na 10 000 i mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• reakcje nadwrażliwości takie jak: astma, blada i wilgotna skóra, niepokój ruchowy, zapalenie
naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia krwi, wstrząs;
• senność;
• astma, w tym duszność;
• zapalenie żołądka, wymioty z krwią, krew w kale, krwawe biegunki, bóle w dolnej części
brzucha;
• zapalenie wątroby z lub bez żółtaczki, zaburzenia czynności wątroby;
• pokrzywka;
• zatrzymanie płynów (obrzęki).
Bardzo rzadko (występujące u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• zaburzenia krwi połączone ze zwiększoną skłonnością do występowania zakażeń (leukopenia);
• zwiększona skłonność do siniaków i krwawień (trombocytopenia), wysoka gorączka, silny ból
gardła (agranulocytoza) i niedokrwistość;
• dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, rozdrażnienie, reakcje psychotyczne;
• zaburzenia czucia, w tym uczucie mrowienia, świąd lub pieczenie bez wyraźnej przyczyny,
problemy z pamięcią, drgawki, niepokój, drżenie, zaburzenia smaku i niektóre typy zapalenia
opon mózgowych;
• zaburzenia widzenia, zamazane widzenie, podwójne widzenie;
• zaburzenia słuchu, szumy uszne;
• kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej, niewydolność serca;
• zapalenie płuc;
• podwyższone ciśnienie krwi, zapalenie naczyń krwionośnych;
• (wrzodziejące) zapalenie jelit i choroba Leśniowskiego-Crohna, zaparcie, zapalenie jamy ustnej,
zapalenie języka, uszkodzenie przełyku, zapalenie trzustki połączone z silnym bólem
w nadbrzuszu promieniującym do pleców oraz nudnościami i wymiotami;
• piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby;
• reakcje skórne z tworzeniem pęcherzy, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (zagrażające życiu choroby skóry powodujące wysypkę, łuszczenie
skóry i owrzodzenie błon śluzowych);
• wysypka na skórze z silnym świądem i tworzeniem obwódek, pęcherze, wypryski, wysypka
skórna z czerwonymi (wilgotnymi) nieregularnymi plamami, wypadanie włosów,
nadwrażliwość na światło (słoneczne), plamica (alergiczna), zaczerwienienie skóry, świąd;
• krew w moczu, białko w moczu, zapalenie nerek połączone z obecnością krwi w moczu,
gorączka i ból w boku, zmniejszenie czynności nerek.
Przyjmowanie leków takich jak diklofenak jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacje związane z terapią lekami z grupy NLPZ
w wywiadzie.
• Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja.
• Czynny lub nawracający w wywiadzie wrzód trawienny i (lub) krwawienie (dwa lub więcej
potwierdzone klinicznie epizody owrzodzenia lub krwawienia).
• Tak jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ),
diklofenaku nie wolno stosować u pacjentów, u których po podaniu pochodnych kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków hamujących syntezę prostaglandyn występują
napady astmy, pokrzywka lub ostre zapalenie błony śluzowej nosa.
• Ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca (patrz punkt 4.4).
• Stwierdzona zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna
serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych.
• Ostatni trymestr ciąży (patrz punkt 4.6).
• Incydenty naczyniowo-mózgowe.
• Zaburzenia wskaźników morfologii krwi (w wywiadzie).
• Zahamowanie czynności szpiku.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przyjmowanie produktu w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do
łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.2 oraz wpływ na
przewód pokarmowy i układ krążenia).
Należy unikać stosowania diklofenaku z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym
także selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na brak korzyści wynikających
z działania synergistycznego i ryzyka nasilenia się działań niepożądanych.
Produkt należy ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku pacjentów
w podeszłym wieku osłabionych i z małą masą ciała zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej
dawki.
Tak jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), także po podaniu
diklofenaku, rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne
i rzekomoanafilaktyczne, nawet wtedy, gdy produkt leczniczy nie był wcześniej stosowany. Reakcje
nadwrażliwości mogą także rozwinąć się w zespół Kounisa, ciężką reakcję alergiczną, która może
prowadzić do zawału serca. Objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej
występujący w związku z reakcją alergiczną na diklofenak.
Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak może maskować objawy
przedmiotowe i podmiotowe zakażenia, co wynika z właściwości farmakodynamicznych produktu
leczniczego.
Wpływ na przewód pokarmowy
Istnieją doniesienia o występowaniu krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń lub perforacji
które mogą zakończyć się śmiercią, podczas stosowania wszystkich niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ), w tym diklofenaku. Tego typu działania niepożądane mogą wystąpić
w każdym momencie leczenia diklofenakiem, niezależnie od objawów ostrzegawczych lub ciężkich
zaburzeń przewodu pokarmowego w wywiadzie. Zasadniczo mają one poważniejsze konsekwencje
u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego
lub owrzodzenia należy produkt odstawić.
Tak jak w przypadku innych NLPZ, w tym diklofenaku, u pacjentów z objawami wskazującymi na
zaburzenia żołądka i jelit lub z wywiadem sugerującym chorobę wrzodową żołądka i (lub)
dwunastnicy, krwawienia lub perforację, niezbędny jest ścisły nadzór lekarski i zachowanie
szczególnej ostrożności (patrz punkt 4.8). Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest większe
w przypadku zwiększania dawek NLPZ i u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub)
dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z krwotokami lub perforacją. U pacjentów
w podeszłym wieku działania niepożądane występują ze zwiększoną częstotliwością,
a w szczególności krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacje mogą kończyć się śmiercią.
Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego wpływu na układ pokarmowy u pacjentów z chorobą wrzodową
żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z krwotokami lub perforacją,
oraz u pacjentów w podeszłym wieku, należy rozpoczynać i kontynuować leczenie z zastosowaniem
najmniejszych skutecznych dawek.
U tych pacjentów, jak również u pacjentów, u których konieczne jest jednoczesne stosowanie leków
zawierających małe dawki kwasu acetylosalicylowego (aspiryna) lub innych leków mogących
zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć leczenie skojarzone
z lekami osłonowymi (np. inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem).
Pacjenci ze stwierdzonymi zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie, szczególnie pacjenci
w podeszłym wieku, powinni informować lekarza o jakichkolwiek nietypowych objawach brzusznych
(szczególnie o krwawieniach z przewodu pokarmowego). Należy zachować ostrożność u pacjentów
otrzymujących jednocześnie leki, które mogą powodować zwiększenie ryzyka powstania choroby
wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy działające
ogólnoustrojowo, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub z chorobą Crohna powinni być pod ścisłą
kontrolą lekarską, ze względu na możliwość pogorszenia stanu ogólnego (patrz punkt 4.8).
Stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, może wiązać się ze zwiększeniem ryzyka nieszczelności
zespolenia żołądkowo-jelitowego. Zaleca się ścisły nadzór medyczny i zachowanie ostrożności
podczas stosowania diklofenaku po operacjach przewodu pokarmowego.
Wpływ na czynność wątroby
Ścisły nadzór medyczny jest konieczny w przypadku zalecenia diklofenaku pacjentom z zaburzeniami
czynności wątroby, ze względu na możliwość pogorszenia stanu ogólnego.
Tak jak inne NLPZ, diklofenak może zwiększać aktywność jednego lub więcej enzymów
wątrobowych. W trakcie długotrwałego leczenia diklofenakiem, jako środek ostrożności, należy
regularnie kontrolować czynność wątroby. Należy przerwać stosowanie diklofenaku, jeśli utrzymują
się nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby lub ulegają pogorszeniu oraz gdy wystąpią
kliniczne oznaki lub objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby oraz inne objawy
(np. eozynofilia, wysypka itp.). Zapalenie wątroby, spowodowane stosowaniem diklofenaku, może
wystąpić nie poprzedzone objawami prodromalnymi.
Należy zachować ostrożność stosując diklofenaku pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może
on wywołać atak choroby.
Wpływ na czynność nerek
W związku z leczeniem NLPZ, w tym diklofenakiem, odnotowano przypadki zatrzymywania płynów
i powstawania obrzęków, dlatego szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów
z zaburzoną czynnością serca lub nerek, z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, u osób w podeszłym
wieku, u pacjentów jednocześnie otrzymujących leki moczopędne lub produkty lecznicze znacząco
wpływające na czynność nerek oraz pacjentów z nadmierną utratą płynu pozakomórkowego o różnej
etiologii, np.: w fazie około- lub pooperacyjnej po dużych zabiegach chirurgicznych (patrz punkt 4.3).
W takich przypadkach, podczas stosowania diklofenaku jako środek ostrożności, zaleca się
monitorowanie czynności nerek. Przerwanie leczenia diklofenakiem zwykle powoduje powrót do
stanu poprzedzającego leczenie.
Wpływ na skórę
Podczas leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w bardzo rzadkich przypadkach
zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych (niekiedy zakończonych zgonem) obejmujących
złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (patrz punkt 4.8). Pacjenci są narażeni w największym stopniu na wystąpienie takich reakcji
w trakcie początkowego etapu leczenia - w większości przypadków podczas pierwszego miesiąca
leczenia. Należy przerwać leczenie diklofenakiem w przypadku zauważenia wysypki skórnej,
uszkodzenia błon śluzowych lub jakichkolwiek symptomów nadwrażliwości.
Wpływ na układ krążenia i naczynia zaopatrujące mózg
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową
niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i z obrzękami, należy odpowiednio kontrolować
i wydawać właściwe zalecenia, gdyż w związku z leczeniem NLPZ były zgłaszane przypadki
zatrzymania płynów i obrzęki.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie diklofenaku, szczególnie
w dużych dawkach (150 mg na dobę) i w leczeniu długotrwałym zwiększa ryzyko zakrzepicy tętnic
(np. zawał serca lub udar).
Diklofenak należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka zdarzeń
dotyczących układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).
Produkt ten należy stosować możliwie jak najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce dobowej, ze
względu na możliwość nasilenia ryzyka dotyczącego układu krążenia po zastosowaniu diklofenaku
w dużych dawkach i długotrwale. Należy okresowo kontrolować konieczność kontynuacji leczenia
objawowego i odpowiedź na leczenie.
Wpływ na wskaźniki hematologiczne
W trakcie długotrwałego leczenia diklofenakiem, podobnie jak w przypadku stosowania innych
NLPZ, zaleca się kontrolowanie wskaźników hematologicznych.
Tak jak inne NLPZ, diklofenak może przemijająco hamować agregację płytek krwi. Pacjenci
z zaburzeniami hemostazy powinni być dokładnie kontrolowani.
Astma w wywiadzie
U pacjentów z astmą, sezonowym alergicznym nieżytem nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa
(np. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub przewlekłymi zakażeniami układu
oddechowego (szczególnie gdy mają objawy podobne do objawów alergicznego nieżytu nosa),
częściej niż u innych pacjentów występują zaostrzenia astmy w wyniku zastosowania NLPZ
(nietolerancja leków przeciwbólowych), obrzęk Quinckego lub pokrzywka. W związku z tym u tych
pacjentów zaleca się szczególną ostrożność (należy umożliwić szybki dostęp do pomocy lekarskiej).
Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów uczulonych na inne substancje,
np. z odczynami skórnymi, świądem lub pokrzywką.
Tabletki Majamil PPH zawierają laktozę i dlatego produkt nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Majamil PPH zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Opisane interakcje uwzględniają także te zaobserwowane po zastosowaniu innych postaci
farmaceutycznych zawierających diklofenak.
Lit
Diklofenak podawany jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi lit może zwiększać jego
stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy.
Digoksyna
Diklofenak podawany jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi digoksynę może
zwiększać jej stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.
Leki moczopędne i leki zmniejszające ciśnienie krwi
Podobnie jak w przypadku innych NLPZ jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami
moczopędnymi lub lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze krwi (np. leki blokujące receptory
β-adrenergiczne, inhibitory ACE) może spowodować zmniejszenie ich działania
przeciwnadciśnieniowego. Z tego względu należy ostrożnie stosować diklofenak jednocześnie
z lekami moczopędnymi lub zmniejszającymi ciśnienie tętnicze. Z powodu zwiększonego ryzyka
nefrotoksyczności, pacjentów należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność
nerek, po rozpoczęciu leczenia oraz podczas leczenia skojarzonego, szczególnie po zastosowaniu
leków moczopędnych i inhibitorów konwertazy angiotensyny. U pacjentów, szczególnie w podeszłym
wieku, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. Podczas jednoczesnego stosowania leków
oszczędzających potas należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kortykosteroidy
Jednoczesne podawanie diklofenaku i innych NLPZ lub kortykosteroidów może zwiększać częstość
występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe
Należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone z ryzyko krwawienia. Wprawdzie badania
kliniczne nie świadczą o tym, aby diklofenak wpływał na działanie leków przeciwzakrzepowych,
jednak donoszono o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Pacjentów takich należy uważnie kontrolować.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny może zwiększyć ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwcukrzycowe
Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami
przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednakże wystąpiły pojedyncze
przypadki zarówno działania hipoglikemizującego jak i hiperglikemizującego, które spowodowały
konieczność zmiany dawkowania leków przeciwcukrzycowych w trakcie leczenia diklofenakiem.
Z tego powodu monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest konieczne podczas jednoczesnej terapii.
Metotreksat
Diklofenak może hamować klirens nerkowe metotreksatu, zwiększając tym samym jego stężenie we
krwi. Zaleca się ostrożność podczas stosowania NLPZ, w tym diklofenaku, w czasie krótszym niż
24 godziny, przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może wystąpić zwiększenie stężenia
metotreksatu we krwi i może wystąpić zwiększenie toksyczności działania tej substancji.
Cyklosporyna
Diklofenak, jak i inne NLPZ, może zwiększyć nefrotoksyczność cyklosporyny ze względu na wpływ
na prostaglandyny nerkowe. W związku z tym diklofenak powinien być podawany w dawkach
mniejszych niż u pacjentów nie otrzymujących cyklosporyny.
Chinolony przeciwbakteryjne
Odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia drgawek, które mogły być spowodowane
jednoczesnym stosowaniem chinolonów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Fenytoina
Podczas jednoczesnego stosowania fenytoiny z diklofenakiem, zaleca się monitorowanie stężenia
fenytoiny w osoczu, ze względu na możliwość zwiększenia ekspozycji na fenytoinę.
Kolestypol i cholestyramina
Leki te indukują wydłużenie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się
przyjmowanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po przyjęciu
kolestypolu/cholestyraminy.
Silne inhibitory CYP2C9
Zaleca się zachowanie ostrożności przy przepisywaniu diklofenaku z silnymi inhibitorami CYP2C9
(takimi jak sulfinpyrazon i worykonazol), ze względu na możliwość znacznego zwiększenia stężenia
i ekspozycji na diklofenak w wyniku hamowania metabolizmu diklofenaku.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania, najczęściej
występujące podano jako pierwsze:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Przedstawione poniżej działania niepożądane obejmują działania niepożądane odnotowane
w przypadku krótko- lub długotrwałego stosowania.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: Trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza,
anemia (w tym anemia hemolityczna
i aplastyczna), zmniejszenie stężenia
hemoglobiny i hematokrytu.
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne
i rzekomoanafilaktyczne (w tym hipotensja
i wstrząs).
Obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk
twarzy).
Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: Dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary
senne, drażliwość, zaburzenia psychotyczne.
Zaburzenia układu nerwowego
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Ból głowy, zawroty głowy.
Senność.
Parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, lęk,
drżenie, jałowe zapalenie opon mózgowych,
zaburzenia smaku, udar naczyniowy mózgu.
Zaburzenia oka
Bardzo rzadko: Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie,
podwójne widzenie.
Zaburzenia ucha i błędnika
Często:
Bardzo rzadko:
Zawroty głowy.
Zaburzenia słuchu, szumy uszne.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko:
Częstość nieznana:
Kołatanie serca, ból w klatce piersiowej,
niewydolność serca, zawał serca.
Zespół Kounisa.
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo rzadko: Nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Astma (w tym duszność).
Zapalenie płuc.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Częstość nieznana:
Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból
brzucha, wzdęcia, anoreksja.
Zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia
z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty,
krwawe biegunki, smoliste stolce, choroba
wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy
(z krwawieniem lub bez i perforacją).
Zapalenie okrężnicy (także krwotoczne
zapalenie okrężnicy oraz zaostrzenie
wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, choroba
Crohna), zaparcia, zapalenie błony śluzowej
jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej), zapalenie języka,
zaburzenia w obrębie przełyku, błoniaste
zwężenie jelit, zapalenie trzustki.
Niedokrwienne zapalenie okrężnicy.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Zwiększenie aktywności aminotransferaz.
Zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia
czynności wątroby.
Piorunujące zapalenie wątroby, martwica
wątroby, niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Wysypka.
Pokrzywka.
Wysypka pęcherzowa, wyprysk, rumień, rumień
wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
(zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry,
wypadanie włosów, reakcje nadwrażliwości na
światło, plamica, choroba Schönleina i Henocha,
świąd.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko:
Ostra niewydolność nerek, białkomocz,
krwiomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe
zapalnie nerek, martwica brodawek nerkowych.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: Obrzęk.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie diklofenaku, szczególnie
w dużych dawkach (150 mg na dobę) i w leczeniu długotrwałym zwiększa ryzyko zakrzepicy tętnic
(np. zawał serca lub udar). (Patrz punkty 4.3 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Diclofenacum natricum 50 mg (tabletki dojelitowe)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki Skrobia kukurydziana Laktoza jednowodna Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Skrobia żelowana; kukurydziana Celuloza mikrokrystaliczna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Talk Makrogol 6000 Kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu; dyspersja 30% Emulsja silikonowa (dimetykon, polisorbat 80, kwas sorbinowy, woda oczyszczona) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek żółty (E 172) Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Wygląd
- żółty brązowy nadruk: D25 nadruk: D50
Majamil PPH 25 mg tabletki dojelitowe są to żółte tabletki powlekane z wygrawerowanym „D25”. Majamil PPH 50 mg tabletki dojelitowe są to brązowe tabletki powlekane z wygrawerowanym „D50”. Pudełko tekturowe zawiera 30 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6 - brązowy nadruk: D50
Brązowe tabletki powlekane z wygrawerowanym „D50” źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, przyjmujący diklofenak, u których występują zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia dotyczące ośrodkowego układu nerwowego powinni zaprzestać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo rzadko: Trombocytopenia; leukopenia; agranulocytoza; anemia (w tym anemia hemolityczna i aplastyczna); zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu; Nadwrażliwość; reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (w tym hipotensja i wstrząs); Obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy); Dezorientacja; depresja; bezsenność; koszmary senne; drażliwość; zaburzenia psychotyczne; Ból głowy; zawroty głowy; Senność; Parestezje; zaburzenia pamięci; drgawki; lęk; drżenie; jałowe zapalenie opon mózgowych; zaburzenia smaku; udar naczyniowy mózgu; Zaburzenia widzenia; niewyraźne widzenie; podwójne widzenie; Zaburzenia słuchu; szumy uszne; Kołatanie serca; ból w klatce piersiowej; niewydolność serca; zawał serca; Zespół Kounisa; Nadciśnienie tętnicze; zapalenie naczyń; Astma (w tym duszność); Zapalenie płuc; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Zapalenie wątroby; żółtaczka; zaburzenia czynności wątroby; Piorunujące zapalenie wątroby; martwica wątroby; niewydolność wątroby; Wysypka; Pokrzywka; Wysypka pęcherzowa; wyprysk; rumień; rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Lyella; złuszczające zapalenie skóry; wypadanie włosów; reakcje nadwrażliwości na światło; plamica; choroba Schönleina i Henocha; świąd; ostra niewydolność nerek; białkomocz; krwiomocz; zespół nerczycowy; śródmiąższowe zapalenie nerek; martwica brodawek nerkowych; obrzęk
- częstość nieznana: Nudności; wymioty; biegunka; niestrawność; ból brzucha; wzdęcia; anoreksja; Zapalenie błony śluzowej żołądka; krwawienia z przewodu pokarmowego; krwawe wymioty; krwawe biegunki; smoliste stolce; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (z krwawieniem lub bez i perforacją); Zapalenie okrężnicy (także krwotoczne zapalenie okrężnicy oraz zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, choroba Crohna); zaparcia; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej); zapalenie języka; zaburzenia w obrębie przełyku; błoniaste zwężenie jelit; zapalenie trzustki; Niedokrwienne zapalenie okrężnicy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 200 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Objawowe leczenie bolesnego miesiączkowania”
źródło: „Początkowo należy podawać 50 mg do 100 mg na dobę, a w razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć w ciągu kilku cykli menstruacyjnych do dawki maksymalnej 200 mg na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 150 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwykle stosowane dawki”
źródło: „Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 150 mg na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- 200 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwykle stosowane dawki”
źródło: „Jeśli maksymalna dobowa dawka nie jest wystarczająca w ciągu 2-3 cykli menstruacyjnych, można stosować maksymalną dawkę 200 mg na dobę podczas następnych cykli menstruacyjnych.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Tabletek w dawce 50 mg nie należy stosować u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- młodzież: „W przypadku młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów, zalecana dawka wynosi od 1,5 do 2 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli W reumatoidalnym zapaleniu stawów zalecana początkowa dawka wynosi zwykle 150 mg na dobę, dawka podtrzymująca od 75 mg do 100 mg na dobę. W chorobie zwyrodnieniowej stawów początkowo zaleca się dawkę od 100 mg do 150 mg na dobę w zależności od nasilenia bólu; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 75 mg do 100 mg na dobę. W bolesnej sztywności barku początkowo zaleca się dawkę 150 mg na dobę. Następnie dawkę zmniejsza się w zależności od nasilenia dolegliwości.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka lub płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz występowania wad serca oraz wad przewodu pokarmowego związane ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnych tygodniach ciąży. Bezwzględne ryzyko występowania wad układu sercowo-naczyniowego zwiększało się w tych badaniach z wartości mniejszej niż 1% do wartości około 1,5%. Prawdopodobnie ryzyko występowania powyższych wad wrodzonych zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek leku a także wraz z wydłużaniem okresu terapii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Tak jak inne NLPZ, diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach. Z tego względu diklofenaku nie należy podawać kobietom karmiącym piersią w celu uniknięcia wystąpienia działań niepożądanych u dziecka.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Tak jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie diklofenaku może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub u których podejrzewana jest bezpłodność, należy rozważyć zakończenie stosowania diklofenaku.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie diklofenaku. Powinni oni przyjmować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę należy połknąć w całości, najlepiej przed jedzeniem, popijając wodą.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Majamil PPH
Kiedy nie stosować leku Majamil PPH:
• jeśli pacjent ma uczulenie na diklofenak sodowy lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli pacjent uważa, że może być
uczulony na diklofenak sodowy, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen lub jakikolwiek inny
lek z grupy NLPZ, albo na którykolwiek z pozostałych składników leku Majamil PPH
(wymienionych na końcu tej ulotki). Do objawów nadwrażliwości zalicza się obrzęk
twarzy i ust (obrzęk naczynioruchowy), trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej,
katar, wysypkę lub wszelkie inne reakcje o podłożu alergicznym.
• jeśli w przeszłości występowało krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja
w wyniku stosowania leków przeciwbólowych (NLPZ) (krew w kale lub czarne stolce);
• jeśli występuje lub występowała choroba wrzodowa przewodu pokarmowego;
• jeśli występowało krwawienie z naczyń występujących w mózgu;
• jeśli występuje choroba krwi;
• jeśli występują niektóre zaburzenia czynności szpiku;
• jeśli występuje ciężka niewydolność czynności wątroby, serca lub nerek;
• jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę serca i (lub) chorobę naczyń mózgowych np. po
przebyciu zawału serca, udaru, mini-udaru (przejściowego niedokrwienia mózgu) lub
zatoru naczyń krwionośnych serca, lub mózgu, albo zabiegu udrożnienia, lub
pomostowania zamkniętych naczyń;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały zaburzenia krążenia (choroba naczyń
obwodowych);
• podczas trzech ostatnich miesięcy ciąży.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Majamil PPH należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Majamil PPH:
• jeśli u pacjenta występuje choroba (owrzodzenie) jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita
grubego, choroba Crohna);
• jeśli występuje zmniejszona czynność wątroby lub nerek;
• jeśli występują zaburzenia krzepnięcia krwi lub nieprawidłowe wyniki badań krwi;
• jeśli występują reakcje alergiczne, takie jak świsty podczas oddychania, skrócenie
oddechu lub omdlenie, obrzęk twarzy, stóp lub nóg;
• jeśli występują niektóre dolegliwości serca lub wysokie ciśnienie krwi.
Przyjmowanie takich leków jak diklofenak może być związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa
długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku. Nie należy stosować większych dawek
i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.
• W przypadku kłopotów z sercem, przebytego udaru, lub podejrzewania, że występuje
ryzyko tych zaburzeń (np. podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, zwiększone stężenie
cholesterolu, palenie tytoniu) należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą.
• jeśli wystąpią zaburzenia żołądka i jelit. Należy przerwać leczenie diklofenakiem i zgłosić
się do lekarza.
• jeśli pacjent jest w podeszłym wieku. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta z wiekiem.
• jeśli w przeszłości występowały choroby przewodu pokarmowego (np. owrzodzenie
przewodu pokarmowego powikłane krwawieniem lub perforacją). Ryzyko działań
niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego wzrasta w przypadku występowania
choroby przewodu pokarmowego w przeszłości.
• jeśli wystąpi wysypka lub inne objawy nadwrażliwości. Należy zaprzestać stosowania
diklofenaku i skontaktować się z lekarzem.
• jeśli pacjent przyjmuje leki moczopędne lub wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2
(COX-2) np. celekoksyb.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet, jeśli jedno z powyższych ostrzeżeń dotyczy pacjenta
obecnie lub dotyczyło w przeszłości.
Jeśli będzie konieczność długotrwałego stosowania leku, lekarz zaleci badania kontrolne, nawet jeśli
u pacjenta nie występują schorzenia wymienione powyżej.
Przed przyjęciem leku Majamil PPH należy poinformować lekarza:
• jeśli pacjent pali tytoń;
• jeśli pacjent choruje na cukrzycę;
• jeśli u pacjenta występuje dławica piersiowa, zakrzepy, nadciśnienie tętnicze, zwiększone
stężenie cholesterolu lub zwiększone stężenie trójglicerydów;
• jeśli u pacjenta niedawno przeprowadzono lub zaplanowano operację żołądka albo przewodu
pokarmowego, ponieważ lek Majamil PPH czasami powoduje osłabienie procesu gojenia ran
w jelitach po zabiegu chirurgicznym.
Występowanie działań niepożądanych można ograniczyć stosując lek w najmniejszej skutecznej
dawce i nie dłużej niż to konieczne.
Lek Majamil PPH a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, szczególnie o stosowaniu:
• niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak kwas
acetylosalicylowy lub ibuprofen; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych;
• litu, digoksyny, metotreksatu i cyklosporyny; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych;
• leków przeciwcukrzycowych (z wyjątkiem insuliny); działanie tych leków może się
zmniejszyć;
• leków moczopędnych; należy oznaczać ilość potasu we krwi;
• niektórych leków zapobiegających zakrzepom we krwi; może się zwiększyć działanie
przeciwzakrzepowe i ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego;
• niektórych steroidowych leków przeciwzapalnych (kortykosteroidów); mogą się nasilić
dolegliwości dotyczące żołądka i jelit;
• niektórych leków stosowanych w leczeniu zakażeń (chinolony przeciwbakteryjne);
• niektórych leków stosowanych w leczeniu depresji (selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny); zwiększa się ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego;
• fenytoiny (stosowanej w padaczce);
• kolestypolu lub kolestyraminy (leki obniżające stężenie cholesterolu);
• sulfinpyrazonu (stosowanego w leczeniu dny moczanowej);
• worykonazolu (stosowanego w leczeniu zakażeń grzybiczych).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy przyjmować leku Majamil PPH, jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży, gdyż
może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub być przyczyną problemów podczas porodu. Lek
Majamil PPH może powodować problemy z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka. Może on
zwiększać skłonność do krwawień pacjentki i dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie
okresu porodu.
W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży nie należy stosować leku Majamil PPH, chyba że lekarz uzna
jego użycie za bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas starań
o ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Lek Majamil PPH
przyjmowany przez okres dłuższy niż kilka dni, począwszy od 20 tygodnia ciąży, może skutkować
zaburzeniami czynności nerek u nienarodzonego dziecka, co może prowadzić do niskiego poziomu
płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios) lub zwężenia naczynia krwionośnego
(przewodu tętnicze) w sercu dziecka. Może to prowadzić do niskiego poziomu płynu owodniowego
otaczającego dziecko (małowodzie). Jeśli wymagane jest leczenie przez okres dłuższy niż kilka dni,
lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie.
Diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach. Z tego względu
diklofenak nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią w celu uniknięcia wystąpienia
działań niepożądanych u dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy poczekać i zobaczyć jaka jest reakcja na diklofenak przed prowadzeniem pojazdu lub
obsługiwaniem maszyn. Diklofenak może powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia
widzenia. Jeśli wystąpią te działania niepożądane, nie należy kierować pojazdami, obsługiwać maszyn
i wykonywać innych czynności wymagających koncentracji uwagi.
Majamil PPH zawiera laktozę i sód
Majamil PPH, 25 mg, tabletki dojelitowe: Każda tabletka zaiwera 50 mg laktozy jednowodnej.
Majamil PPH, 50 mg, tabletki dojelitowe: Każda tabletka zaiwera 65 mg laktozy jednowodnej.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Majamil PPH zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy przerwać stosowanie leku Majamil PPH i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
pacjent zauważy u siebie:
• łagodne bolesne skurcze i tkliwość brzucha, rozpoczynające się wkrótce po rozpoczęciu
stosowania leku Majamil PPH, po których wystąpią krwawienia z odbytu lub krwawa biegunka,
na ogół w ciągu 24 godzin od pojawienia się bólu brzucha (częstość nieznana - nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych objawów, należy
natychmiast zaprzestać stosowania leku Majamil PPH i natychmiast skontaktować się
z lekarzem:
• ból brzucha, niestrawność i ból w nadbrzuszu;
• wymioty z krwią, czarne zabarwienie stolca lub krew w moczu;
• zaburzenia skóry takie jak wysypka i świąd;
• świsty w czasie oddychania i skrócenie oddechu;
• ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej
zwanej zespołem Kounisa (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie
dostępnych danych);
• zażółcenie skóry lub oczu;
• długotrwały ból gardła i wysoka gorączka;
• obrzęk twarzy, stóp lub nóg;
• silny ból głowy;
• ból w klatce piersiowej podczas kaszlu.
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Często (występujące u więcej niż 1 na 100 i mniej niż 1 na 10 pacjentów)
• bóle i zawroty głowy;
• bóle w okolicy żołądka i inne zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty,
niestrawność, biegunka, wzdęcia, brak apetytu;
• podwyższone enzymy wątrobowe we krwi;
• wysypka skórna.
Rzadko (występujące u więcej niż 1 na 10 000 i mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• reakcje nadwrażliwości takie jak: astma, blada i wilgotna skóra, niepokój ruchowy, zapalenie
naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia krwi, wstrząs;
• senność;
• astma, w tym duszność;
• zapalenie żołądka, wymioty z krwią, krew w kale, krwawe biegunki, bóle w dolnej części
brzucha;
• zapalenie wątroby z lub bez żółtaczki, zaburzenia czynności wątroby;
• pokrzywka;
• zatrzymanie płynów (obrzęki).
Bardzo rzadko (występujące u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• zaburzenia krwi połączone ze zwiększoną skłonnością do występowania zakażeń (leukopenia);
• zwiększona skłonność do siniaków i krwawień (trombocytopenia), wysoka gorączka, silny ból
gardła (agranulocytoza) i niedokrwistość;
• dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary senne, rozdrażnienie, reakcje psychotyczne;
• zaburzenia czucia, w tym uczucie mrowienia, świąd lub pieczenie bez wyraźnej przyczyny,
problemy z pamięcią, drgawki, niepokój, drżenie, zaburzenia smaku i niektóre typy zapalenia
opon mózgowych;
• zaburzenia widzenia, zamazane widzenie, podwójne widzenie;
• zaburzenia słuchu, szumy uszne;
• kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej, niewydolność serca;
• zapalenie płuc;
• podwyższone ciśnienie krwi, zapalenie naczyń krwionośnych;
• (wrzodziejące) zapalenie jelit i choroba Leśniowskiego-Crohna, zaparcie, zapalenie jamy ustnej,
zapalenie języka, uszkodzenie przełyku, zapalenie trzustki połączone z silnym bólem
w nadbrzuszu promieniującym do pleców oraz nudnościami i wymiotami;
• piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby;
• reakcje skórne z tworzeniem pęcherzy, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (zagrażające życiu choroby skóry powodujące wysypkę, łuszczenie
skóry i owrzodzenie błon śluzowych);
• wysypka na skórze z silnym świądem i tworzeniem obwódek, pęcherze, wypryski, wysypka
skórna z czerwonymi (wilgotnymi) nieregularnymi plamami, wypadanie włosów,
nadwrażliwość na światło (słoneczne), plamica (alergiczna), zaczerwienienie skóry, świąd;
• krew w moczu, białko w moczu, zapalenie nerek połączone z obecnością krwi w moczu,
gorączka i ból w boku, zmniejszenie czynności nerek.
Przyjmowanie leków takich jak diklofenak jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacje związane z terapią lekami z grupy NLPZ
w wywiadzie.
• Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja.
• Czynny lub nawracający w wywiadzie wrzód trawienny i (lub) krwawienie (dwa lub więcej
potwierdzone klinicznie epizody owrzodzenia lub krwawienia).
• Tak jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ),
diklofenaku nie wolno stosować u pacjentów, u których po podaniu pochodnych kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków hamujących syntezę prostaglandyn występują
napady astmy, pokrzywka lub ostre zapalenie błony śluzowej nosa.
• Ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca (patrz punkt 4.4).
• Stwierdzona zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna
serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych.
• Ostatni trymestr ciąży (patrz punkt 4.6).
• Incydenty naczyniowo-mózgowe.
• Zaburzenia wskaźników morfologii krwi (w wywiadzie).
• Zahamowanie czynności szpiku.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przyjmowanie produktu w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do
łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.2 oraz wpływ na
przewód pokarmowy i układ krążenia).
Należy unikać stosowania diklofenaku z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym
także selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na brak korzyści wynikających
z działania synergistycznego i ryzyka nasilenia się działań niepożądanych.
Produkt należy ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku pacjentów
w podeszłym wieku osłabionych i z małą masą ciała zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej
dawki.
Tak jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), także po podaniu
diklofenaku, rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne
i rzekomoanafilaktyczne, nawet wtedy, gdy produkt leczniczy nie był wcześniej stosowany. Reakcje
nadwrażliwości mogą także rozwinąć się w zespół Kounisa, ciężką reakcję alergiczną, która może
prowadzić do zawału serca. Objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej
występujący w związku z reakcją alergiczną na diklofenak.
Podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), diklofenak może maskować objawy
przedmiotowe i podmiotowe zakażenia, co wynika z właściwości farmakodynamicznych produktu
leczniczego.
Wpływ na przewód pokarmowy
Istnieją doniesienia o występowaniu krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń lub perforacji
które mogą zakończyć się śmiercią, podczas stosowania wszystkich niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ), w tym diklofenaku. Tego typu działania niepożądane mogą wystąpić
w każdym momencie leczenia diklofenakiem, niezależnie od objawów ostrzegawczych lub ciężkich
zaburzeń przewodu pokarmowego w wywiadzie. Zasadniczo mają one poważniejsze konsekwencje
u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego
lub owrzodzenia należy produkt odstawić.
Tak jak w przypadku innych NLPZ, w tym diklofenaku, u pacjentów z objawami wskazującymi na
zaburzenia żołądka i jelit lub z wywiadem sugerującym chorobę wrzodową żołądka i (lub)
dwunastnicy, krwawienia lub perforację, niezbędny jest ścisły nadzór lekarski i zachowanie
szczególnej ostrożności (patrz punkt 4.8). Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest większe
w przypadku zwiększania dawek NLPZ i u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub)
dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z krwotokami lub perforacją. U pacjentów
w podeszłym wieku działania niepożądane występują ze zwiększoną częstotliwością,
a w szczególności krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacje mogą kończyć się śmiercią.
Aby zmniejszyć ryzyko toksycznego wpływu na układ pokarmowy u pacjentów z chorobą wrzodową
żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie gdy przebiegała z krwotokami lub perforacją,
oraz u pacjentów w podeszłym wieku, należy rozpoczynać i kontynuować leczenie z zastosowaniem
najmniejszych skutecznych dawek.
U tych pacjentów, jak również u pacjentów, u których konieczne jest jednoczesne stosowanie leków
zawierających małe dawki kwasu acetylosalicylowego (aspiryna) lub innych leków mogących
zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, należy rozważyć leczenie skojarzone
z lekami osłonowymi (np. inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem).
Pacjenci ze stwierdzonymi zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie, szczególnie pacjenci
w podeszłym wieku, powinni informować lekarza o jakichkolwiek nietypowych objawach brzusznych
(szczególnie o krwawieniach z przewodu pokarmowego). Należy zachować ostrożność u pacjentów
otrzymujących jednocześnie leki, które mogą powodować zwiększenie ryzyka powstania choroby
wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy działające
ogólnoustrojowo, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub z chorobą Crohna powinni być pod ścisłą
kontrolą lekarską, ze względu na możliwość pogorszenia stanu ogólnego (patrz punkt 4.8).
Stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, może wiązać się ze zwiększeniem ryzyka nieszczelności
zespolenia żołądkowo-jelitowego. Zaleca się ścisły nadzór medyczny i zachowanie ostrożności
podczas stosowania diklofenaku po operacjach przewodu pokarmowego.
Wpływ na czynność wątroby
Ścisły nadzór medyczny jest konieczny w przypadku zalecenia diklofenaku pacjentom z zaburzeniami
czynności wątroby, ze względu na możliwość pogorszenia stanu ogólnego.
Tak jak inne NLPZ, diklofenak może zwiększać aktywność jednego lub więcej enzymów
wątrobowych. W trakcie długotrwałego leczenia diklofenakiem, jako środek ostrożności, należy
regularnie kontrolować czynność wątroby. Należy przerwać stosowanie diklofenaku, jeśli utrzymują
się nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby lub ulegają pogorszeniu oraz gdy wystąpią
kliniczne oznaki lub objawy wskazujące na zaburzenia czynności wątroby oraz inne objawy
(np. eozynofilia, wysypka itp.). Zapalenie wątroby, spowodowane stosowaniem diklofenaku, może
wystąpić nie poprzedzone objawami prodromalnymi.
Należy zachować ostrożność stosując diklofenaku pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może
on wywołać atak choroby.
Wpływ na czynność nerek
W związku z leczeniem NLPZ, w tym diklofenakiem, odnotowano przypadki zatrzymywania płynów
i powstawania obrzęków, dlatego szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów
z zaburzoną czynnością serca lub nerek, z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, u osób w podeszłym
wieku, u pacjentów jednocześnie otrzymujących leki moczopędne lub produkty lecznicze znacząco
wpływające na czynność nerek oraz pacjentów z nadmierną utratą płynu pozakomórkowego o różnej
etiologii, np.: w fazie około- lub pooperacyjnej po dużych zabiegach chirurgicznych (patrz punkt 4.3).
W takich przypadkach, podczas stosowania diklofenaku jako środek ostrożności, zaleca się
monitorowanie czynności nerek. Przerwanie leczenia diklofenakiem zwykle powoduje powrót do
stanu poprzedzającego leczenie.
Wpływ na skórę
Podczas leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w bardzo rzadkich przypadkach
zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych (niekiedy zakończonych zgonem) obejmujących
złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (patrz punkt 4.8). Pacjenci są narażeni w największym stopniu na wystąpienie takich reakcji
w trakcie początkowego etapu leczenia - w większości przypadków podczas pierwszego miesiąca
leczenia. Należy przerwać leczenie diklofenakiem w przypadku zauważenia wysypki skórnej,
uszkodzenia błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości.
Wpływ na układ krążenia i naczynia zaopatrujące mózg
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową
niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i z obrzękami, należy odpowiednio kontrolować
i wydawać właściwe zalecenia, gdyż w związku z leczeniem NLPZ były zgłaszane przypadki
zatrzymania płynów i obrzęki.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie diklofenaku, szczególnie
w dużych dawkach (150 mg na dobę) i w leczeniu długotrwałym zwiększa ryzyko zakrzepicy tętnic
(np. zawał serca lub udar).
Diklofenak należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka zdarzeń
dotyczących układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).
Produkt ten należy stosować możliwie jak najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce dobowej, ze
względu na możliwość nasilenia ryzyka dotyczącego układu krążenia po zastosowaniu diklofenaku
w dużych dawkach i długotrwale. Należy okresowo kontrolować konieczność kontynuacji leczenia
objawowego i odpowiedź na leczenie.
Wpływ na wskaźniki hematologiczne
W trakcie długotrwałego leczenia diklofenakiem, podobnie jak w przypadku stosowania innych
NLPZ, zaleca się kontrolowanie wskaźników hematologicznych.
Tak jak inne NLPZ, diklofenak może przemijająco hamować agregację płytek krwi. Pacjenci
z zaburzeniami hemostazy powinni być dokładnie kontrolowani.
Astma w wywiadzie
U pacjentów z astmą, sezonowym alergicznym nieżytem nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa
(np. polipy nosa), przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub przewlekłymi zakażeniami układu
oddechowego (szczególnie gdy mają objawy podobne do objawów alergicznego nieżytu nosa),
częściej niż u innych pacjentów występują zaostrzenia astmy w wyniku zastosowania NLPZ
(nietolerancja leków przeciwbólowych), obrzęk Quinckego lub pokrzywka. W związku z tym u tych
pacjentów zaleca się szczególną ostrożność (należy umożliwić szybki dostęp do pomocy lekarskiej).
Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów uczulonych na inne substancje, np. z
odczynami skórnymi, świądem lub pokrzywką.
Tabletki Majamil PPH zawierają laktozę i dlatego produkt nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Majamil PPH zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Opisane interakcje uwzględniają także te zaobserwowane po zastosowaniu innych postaci
farmaceutycznych zawierających diklofenak.
Lit
Diklofenak podawany jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi lit może zwiększać jego
stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy.
Digoksyna
Diklofenak podawany jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi digoksynę może
zwiększać jej stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.
Leki moczopędne i leki zmniejszające ciśnienie krwi
Podobnie jak w przypadku innych NLPZ jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami
moczopędnymi lub lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze krwi (np. leki blokujące receptory
β-adrenergiczne, inhibitory ACE) może spowodować zmniejszenie ich działania
przeciwnadciśnieniowego. Z tego względu należy ostrożnie stosować diklofenak jednocześnie
z lekami moczopędnymi lub zmniejszającymi ciśnienie tętnicze. Z powodu zwiększonego ryzyka
nefrotoksyczności, pacjentów należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność
nerek, po rozpoczęciu leczenia oraz podczas leczenia skojarzonego, szczególnie po zastosowaniu
leków moczopędnych i inhibitorów konwertazy angiotensyny. U pacjentów, szczególnie w podeszłym
wieku, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. Podczas jednoczesnego stosowania leków
oszczędzających potas należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kortykosteroidy
Jednoczesne podawanie diklofenaku i innych NLPZ lub kortykosteroidów może zwiększać częstość
występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe
Należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone z ryzyko krwawienia. Wprawdzie badania
kliniczne nie świadczą o tym, aby diklofenak wpływał na działanie leków przeciwzakrzepowych,
jednak donoszono o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów przyjmujących jednocześnie
diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Pacjentów takich należy uważnie kontrolować.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny może zwiększyć ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwcukrzycowe
Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami
przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednakże wystąpiły pojedyncze
przypadki zarówno działania hipoglikemizującego jak i hiperglikemizującego, które spowodowały
konieczność zmiany dawkowania leków przeciwcukrzycowych w trakcie leczenia diklofenakiem.
Z tego powodu monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest konieczne podczas jednoczesnej terapii.
Metotreksat
Diklofenak może hamować klirens nerkowe metotreksatu, zwiększając tym samym jego stężenie we
krwi. Zaleca się ostrożność podczas stosowania NLPZ, w tym diklofenaku, w czasie krótszym niż
24 godziny, przed lub po leczeniu metotreksatem, ponieważ może wystąpić zwiększenie stężenia
metotreksatu we krwi i może wystąpić zwiększenie toksyczności działania tej substancji.
Cyklosporyna
Diklofenak, jak i inne NLPZ, może zwiększyć nefrotoksyczność cyklosporyny ze względu na wpływ
na prostaglandyny nerkowe. W związku z tym diklofenak powinien być podawany w dawkach
mniejszych niż u pacjentów nie otrzymujących cyklosporyny.
Chinolony przeciwbakteryjne
Odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia drgawek, które mogły być spowodowane
jednoczesnym stosowaniem chinolonów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Fenytoina:
Podczas jednoczesnego stosowania fenytoiny z diklofenakiem, zaleca się monitorowanie stężenia
fenytoiny w osoczu, ze względu na możliwość zwiększenia ekspozycji na fenytoinę.
Kolestypol i cholestyramina
Leki te indukują wydłużenie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Dlatego zaleca się
przyjmowanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po przyjęciu
kolestypolu/cholestyraminy.
Silne inhibitory CYP2C9
Zaleca się zachowanie ostrożności przy przepisywaniu diklofenaku z silnymi inhibitorami CYP2C9
(takimi jak sulfinpyrazon i worykonazol), ze względu na możliwość znacznego zwiększenia stężenia
i ekspozycji na diklofenak w wyniku hamowania metabolizmu diklofenaku.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania, najczęściej
występujące podano jako pierwsze:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Przedstawione poniżej działania niepożądane obejmują działania niepożądane odnotowane
w przypadku krótko- lub długotrwałego stosowania.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: Trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza,
anemia (w tym anemia hemolityczna
i aplastyczna), zmniejszenie stężenia
hemoglobiny i hematokrytu.
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne
i rzekomoanafilaktyczne (w tym hipotensja
i wstrząs).
Obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk
twarzy).
Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: Dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary
senne, drażliwość, zaburzenia psychotyczne.
Zaburzenia układu nerwowego
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Ból głowy, zawroty głowy.
Senność.
Parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, lęk,
drżenie, jałowe zapalenie opon mózgowych,
zaburzenia smaku, udar naczyniowy mózgu.
Zaburzenia oka
Bardzo rzadko: Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie,
podwójne widzenie.
Zaburzenia ucha i błędnika
Często:
Bardzo rzadko:
Zawroty głowy.
Zaburzenia słuchu, szumy uszne.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko:
Częstość nieznana
Kołatanie serca, ból w klatce piersiowej,
niewydolność serca, zawał serca.
Zespół Kounisa.
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo rzadko: Nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Astma (w tym duszność).
Zapalenie płuc.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Częstość nieznana:
Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból
brzucha, wzdęcia, anoreksja.
Zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia
z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty,
krwawe biegunki, smoliste stolce, choroba
wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy
(z krwawieniem lub bez i perforacją).
Zapalenie okrężnicy (także krwotoczne
zapalenie okrężnicy oraz zaostrzenie
wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, choroba
Crohna), zaparcia, zapalenie błony śluzowej
jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej), zapalenie języka,
zaburzenia w obrębie przełyku, błoniaste
zwężenie jelit, zapalenie trzustki.
Niedokrwienne zapalenie okrężnicy.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Zwiększenie aktywności aminotransferaz.
Zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia
czynności wątroby.
Piorunujące zapalenie wątroby, martwica
wątroby, niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Wysypka.
Pokrzywka.
Wysypka pęcherzowa, wyprysk, rumień, rumień
wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
(zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry,
wypadanie włosów, reakcje nadwrażliwości na
światło, plamica, choroba Schönleina i Henocha,
świąd.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko:
Ostra niewydolność nerek, białkomocz,
krwiomocz, zespół nerczycowy, śródmiąższowe
zapalnie nerek, martwica brodawek nerkowych.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: Obrzęk.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie diklofenaku, szczególnie
w dużych dawkach ( 150 mg na dobę) i w leczeniu długotrwałym zwiększa ryzyko zakrzepicy tętnic
(np. zawał serca lub udar). (Patrz punkty 4.3 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.