Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Corsib, 2,5 mg: Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102); Celuloza mikrokrystaliczna (typ 101); Krospowidon (typ A); Magnezu stearynian; Tlenek żelaza żółty (E 172)
- Corsib, 5 mg: Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102); Celuloza mikrokrystaliczna (typ 101); Krospowidon (typ A); Magnezu stearynian
- Corsib, 10 mg: Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102); Celuloza mikrokrystaliczna (typ 101); Krospowidon (typ A); Magnezu stearynian; Tlenek żelaza żółty (E 172); Tlenek żelaza czerwony (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Corsib, 2,5 mg); w składzie (Corsib, 10 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły średnicy 7 mm z linią podziału nadruk: 10
Lek Corsib, 2,5 mg to żółte, okrągłe, płaskie tabletki z linią podziału po jednej stronie tabletki, o średnicy 7 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Lek Corsib, 5 mg to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału, o średnicy 7 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Lek Corsib, 10 mg to ciemnoróżowe, okrągłe, płaskie tabletki z linią podziału po jednej stronie i wytłoczoną liczbą „10” po drugiej, o średnicy 7 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Wielkość opakowania: 10, 20, 28, 30, 50, 60, 90, 100 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „W badaniu przeprowadzonym z udziałem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, bisoprololu fumaran nie miał wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednakże, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, nie można wykluczyć wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy brać to pod uwagę szczególnie na początku leczenia, po zmianie leku oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji, według częstości
- bardzo często: bradykardia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca)
- często: zawroty głowy*; ból głowy*; pogorszenie istniejącej niewydolności serca; uczucie zimna lub drętwienia kończyn; niedociśnienie tętnicze; zaburzenia żołądkowo-jelitowe; takie jak nudności; wymioty; biegunka; zaparcie; zmęczenie*; astenia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca)
- niezbyt często: zaburzenia snu; depresja; zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; niedociśnienie ortostatyczne; skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych w wywiadzie; osłabienie mięśni; kurcze mięśni
- rzadko: koszmary senne; omamy; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez (należy to uwzględnić u pacjentów stosujących soczewki kontaktowe); zaburzenia słuchu; alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa; zapalenie wątroby; reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienienie twarzy, wysypka i obrzęk naczynioruchowy); zaburzenia erekcji; astenia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); zwiększone stężenie triglicerydów; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
- bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie; beta-adrenolityki mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy lub wywoływać wysypkę łuszczycopodobną
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 20 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Leczenie nadciśnienia tętniczego/dławicy piersiowej”
„Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę.”
- 10 mg na dobę · niewydolność nerek, niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Leczenie nadciśnienia tętniczego/dławicy piersiowej”
„U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka nie powinna być większa niż 10 mg na dobę.”
- 10 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Faza dostosowania dawki”
„Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, zwłaszcza w zależności od częstości akcji serca i skuteczności leczenia. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg na dobę. Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Corsib u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Corsib u dzieci i młodzieży.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Zazwyczaj nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej możliwej dawki - 2,5 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zazwyczaj nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka nie powinna być większa niż 10 mg na dobę. Doświadczenie dotyczące stosowania bisoprololu fumaranu u pacjentów poddawanych dializie nerek jest ograniczone. Nie ma jednak dowodów na to, że konieczna jest modyfikacja schematu dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Brak danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu fumaranu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. W związku z tym, u tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność w czasie zwiększania dawki.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawki.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Działanie farmakologiczne bisoprololu fumaranu może wywierać szkodliwy wpływ na ciążę i (lub) rozwój płodu lub noworodka. Generalnie, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co wiązało się z opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem. Działania niepożądane (np. hipoglikemia, bradykardia) mogą wystąpić u płodu i noworodka. Jeśli leczenie beta-adrenolitykami jest konieczne, preferowane są selektywne beta-1-adrenolityki. Bisoprololu fumaranu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Corsib przenika do mleka ludzkiego. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania bisoprololu fumaranu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu produktu leczniczego Corsib na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Corsib należy przyjmować rano z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Należy zachować szczególną ostrożność na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub po zmianie leków, jak również w razie łączenia leku z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Corsib
Kiedy nie stosować leku Corsib:
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent ma ciężką astmę
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia krwi w kończynach (jak zespół Raynauda), które
mogą powodować mrowienie, blednięcie bądź sinienie palców rąk lub stóp
- jeśli pacjent ma kwasicę metaboliczną, stan, w którym stężenie kwasów we krwi jest zbyt duże
- jeśli pacjent ma nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, rzadko występujący nowotwór
(rdzenia) nadnerczy
- jeśli pacjent ma ostrą niewydolność serca, która nagłe się nasila, i (lub) która może wymagać
leczenia szpitalnego
- jeśli pacjent ma wolną czynność serca, która powoduje problemy, lub niskie ciśnienie krwi
- jeśli pacjent ma niektóre choroby serca powodujące wolną lub nieregularną czynność serca
- jeśli pacjent ma wstrząs kardiogenny, czyli ciężkie zaburzenia serca, prowadzący do niskiego
ciśnienia krwi i niewydolności krążenia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Corsib należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
zwłaszcza jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów:
- przewlekła choroba oskrzeli lub astma o łagodniejszym przebiegu
- cukrzyca
- ścisła głodówka
- leczenie odczulające (np. w celu uniknięcia kataru siennego)
- niektóre choroby serca, takie jak zaburzenia rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej w
spoczynku (dławica Prinzmetala)
- zaburzenia dotyczące nerek lub wątroby
- zaburzenia krążenia krwi w kończynach
- podczas operacji ma zostać zastosowane znieczulenie ogólne
- jeśli pacjent choruje (lub chorował w przeszłości) na łuszczycę (nawracająca choroba
przebiegająca ze złuszczaniem skóry i suchą wysypką skórną)
- guz chromochłonny rdzenia nadnerczy
- zaburzenie czynności tarczycy.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Corsib u dzieci i młodzieży, ponieważ nie ma doświadczenia w
stosowaniu leku Corsib w tej grupie pacjentów.
Lek Corsib a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować poniższych leków razem z lekiem Corsib bez specjalnego zalecenia lekarza:
• niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne klasy I, takie
jak chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon)
• niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, dławicy piersiowej lub zaburzeń
rytmu serca (antagoniści wapnia, tacy jak werapamil i diltiazem)
• niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, takie jak klonidyna, metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna. Nie należy jednak przerywać przyjmowania tych leków bez
wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Przed zastosowaniem poniższych leków jednocześnie z lekiem Corsib należy skonsultować się z
lekarzem; być może lekarz zaleci częstsze kontrole lekarskie:
• niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub dławicy piersiowej
(antagoniści kanału wapniowego, tacy jak felodypina i amlodypina)
• niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne klasy III,
takie jak amiodaron)
• miejscowo stosowane beta-adrenolityki (takie jak krople do oczu stosowane w leczenia jaskry -
zwiększone ciśnienie w oku)
• niektóre leki stosowane w leczeniu np. choroby Alzheimera lub jaskry
(parasympatykomimetyki, takie jak takryna czy karbachol) lub leki stosowane w leczeniu
ostrych zaburzeń serca (takie jak izoprenalina i dobutamina)
• insulina lub leki stosowane w leczeniu cukrzycy, w tym pochodne sulfonylomocznika (np.
glikwidon, gliklazyd, glibenklamid, glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid). Bisoprolol stosowany
z tymi lekami może zwiększać ryzyko znacznego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi.
• środki stosowane w znieczuleniu ogólnym (na przykład w czasie operacji)
• digoksyna (stosowana w leczeniu niewydolności serca)
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu i
zapalenia (takie jak ibuprofen i diklofenak)
• wszystkie leki, które mogą obniżać ciśnienie krwi, takie jak:
- leki przeciwnadciśnieniowe,
- niektóre leki na depresję (takie jak imipramina lub amitryptylina),
- niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki,
- niektóre leki stosowane podczas znieczulenia (takie jak fenobarbital),
- niektóre leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych (takie jak lewomepromazyna)
• meflochina, stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii
• leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (z wyjątkiem
inhibitorów MAO-B) takie jak moklobemid.
Lek Corsib z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Corsib przyjmuje się zwykle rano z posiłkiem lub bez posiłku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Istnieje ryzyko, że stosowanie bisoprololu w czasie ciąży może zaszkodzić dziecku. Lekarz
zadecyduje, czy można przyjmować Corsib w czasie ciąży.
Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka matki. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią
podczas leczenia bisoprololem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Corsib, w zależności od tego, jak jest tolerowany przez pacjenta, może mieć wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność na
początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub po zmianie leków, jak również w razie łączenia leku z
alkoholem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia zawrotów głowy, osłabienia lub trudności w oddychaniu należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Poniżej wymieniono pozostałe działania niepożądane w zależności od częstości ich występowania:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• bradykardia (wolna czynność serca)
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp
• niskie ciśnienie krwi
• pogorszenie istniejącej niewydolności serca
• nudności, wymioty, biegunka, zaparcia
• zmęczenie*, zawroty głowy*, ból głowy*
• osłabienie (astenia)
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• zaburzenia snu
• depresja
• zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
• spadek ciśnienia krwi podczas wstawania powodujący zawroty głowy
• problemy z oddychaniem u pacjentów z astmą lub przewlekłą chorobą płuc
• osłabienie mięśni, kurcze mięśni
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób):
• suchość oczu spowodowana zmniejszonym wydzielaniem łez (może być problematyczne, jeśli
pacjent stosuje soczewki kontaktowe)
• zaburzenia słuchu
• alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i zatkany nos
• zapalenie wątroby, które może powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu
• zwiększone stężenie enzymów wątrobowych (AST, ALT), zwiększone stężenie triglicerydów
• reakcje alergiczne, takie jak świąd, zaczerwienienie twarzy, wysypka. Należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia cięższych reakcji alergicznych, do
których mogą należeć: obrzęk twarzy, szyi, języka, jamy ustnej lub gardła, lub trudności w
oddychaniu.
• zaburzenia erekcji
• koszmary senne
• omamy
• omdlenie
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
• podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek)
• wystąpienie lub nasilenie łuszczących się zmian na skórze (łuszczyca), zmiany
łuszczycopodobne
• łysienie
* W przypadku leczenia wysokiego ciśnienia krwi lub dławicy piersiowej objawy te występują
szczególnie na początku leczenia lub w przypadku zmiany dawkowania. Są one na ogół łagodne i
często ustępują w ciągu 1 do 2 tygodni.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49
21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Corsib jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
- ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca
wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych
- wstrząs kardiogenny
- blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (bez stosowania stymulatora serca)
- zespół chorego węzła zatokowego
- blok zatokowo-przedsionkowy
- objawowa bradykardia (częstość akcji serca poniżej 60 uderzeń/min przed rozpoczęciem
leczenia)
- objawowe niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie krwi < 100 mmHg)
- ciężka astma oskrzelowa
- ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda
- nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy (patrz punkt 4.4)
- kwasica metaboliczna.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Szczególne ostrzeżenia
Dotyczy tylko przewlekłej niewydolności serca:
Leczenie bisoprololu fumaranem u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca wymaga
indywidualnej fazy dostosowywania dawki (patrz punkt 4.2).
Dotyczy wszystkich wskazań:
Leczenia bisoprololu fumaranem nie wolno przerywać w sposób nagły, chyba że jest to wyraźnie
wskazane, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do
przejściowego pogorszenia stanu serca (patrz punkt 4.2).
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Dotyczy nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej:
Należy zachować ostrożność podczas stosowania bisoprololu fumaranu u pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym lub dławicą piersiową i towarzyszącą niewydolnością serca.
Dotyczy tylko przewlekłej niewydolności serca:
Rozpoczęcie i przerwanie leczenia bisoprololu fumaranem wymaga regularnej kontroli.
Brak doświadczenia terapeutycznego w leczeniu niewydolności serca bisoprololu fumaranem u
pacjentów z następującymi chorobami i stanami:
- cukrzyca insulinozależna (typu I)
- ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby
- kardiomiopatia restrykcyjna
- wrodzona wada serca
- hemodynamicznie istotna organiczna wada zastawek
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Dotyczy wszystkich wskazań:
Należy zachować ostrożność podczas stosowania bisoprololu fumaranu w następujących przypadkach:
- skurcz oskrzeli (astma oskrzelowa, obturacyjna choroba dróg oddechowych)
- cukrzyca z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi; objawy hipoglikemii (takie jak
tachykardia, kołatanie serca lub pocenie się) mogą być maskowane. Leki beta-adrenolityczne
mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii podczas jednoczesnego stosowania z
pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentom z cukrzycą należy zalecić uważne kontrolowanie
stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.5).
- ścisła głodówka
- trwające leczenie odczulające; Tak jak inne beta-adrenolityki, bisoprolol fumaranu może
zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilenie reakcji anafilaktycznych. Leczenie
epinefryną nie zawsze daje oczekiwany efekt terapeutyczny.
- blok przedsionkowo-komorowy I stopnia
- dławica Prinzmetala. Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej
selektywności bisoprololu względem receptorów beta-1 nie można całkowicie wykluczyć
napadów bólu dławicowego podczas stosowania bisoprololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala.
- choroba zarostowa tętnic obwodowych; może wystąpić nasilenie objawów, zwłaszcza na
początku leczenia
- znieczulenie ogólne.
Mimo że kardioselektywne (β1) beta-adrenolityki mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż
niewybiórcze beta-adrenolityki, podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, należy unikać
ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, chyba że są do tego bezwzględne
wskazania kliniczne. Jeżeli istnieją takie wskazania, produkt leczniczy Corsib należy stosować z
zachowaniem ostrożności. U pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych leczenie
bisoprololu fumaranem należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a pacjentów należy
ściśle kontrolować pod kątem wystąpienia nowych objawów (np. duszności, nietolerancji wysiłku,
kaszlu). W przypadku astmy oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, które
mogą przebiegać objawowo, należy podawać jednocześnie leki rozszerzające oskrzela. Sporadycznie u
pacjentów z astmą może wystąpić zwiększenie oporów w drogach oddechowych, dlatego może być
konieczne zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyków.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu, beta-adrenolityki zmniejszają częstość
występowania zaburzeń rytmu serca oraz niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji
znieczulenia, podczas intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuowanie
podawania beta-adrenolityków w okresie okołooperacyjnym. Anestezjolog musi zostać
poinformowany o podawaniu beta-adrenolityków ze względu na ryzyko wystąpienia interakcji z
innymi produktami leczniczymi, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności kompensacyjnej układu krążenia w przypadku utraty krwi.
Jeśli przed znieczuleniem zachodzi konieczność przerwania stosowania beta-adrenolityków, należy
stopniowo zmniejszać ich dawkę, a leczenie zakończyć na 48 godzin przed planowanym
znieczuleniem.
Leczenie bisoprololu fumaranem w skojarzeniu z antagonistami wapnia typu dilitazemu lub
werapamilu, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i z ośrodkowo działającymi
przeciwnadciśnieniowymi produktami jest na ogół niezalecane, szczegółowe informacje znajdują się
w punkcie 4.5.
Pacjenci z łuszczycą lub łuszczycą w wywiadzie powinni otrzymać beta-adrenolityki (np. bisoprololu
fumaran) wyłącznie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.
U pacjentów z guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, nie wolno stosować bisoprololu fumaranu
bez uprzedniego zastosowania leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne.
Leczenie bisoprololu fumaranem może maskować objawy tyreotoksykozy.
Podobnie jak inne beta-adrenolityki, bisoprololu fumaran może zwiększać wrażliwość na alergeny i
zaostrzać objawy reakcji anafilaktycznej.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leczenie skojarzone niezalecane
Dotyczy wyłącznie przewlekłej niewydolności serca
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dizopiramid; lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego może być nasilony i ujemne
działanie inotropowe może być nasilone.
Dotyczy wszystkich wskazań
Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil i w mniejszym stopniu typu diltiazem: ujemny wpływ
na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe.
Podanie dożylne werapamilu pacjentom leczonym lekami beta-adrenolitycznymi może prowadzić do
ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego.
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo takie jak klonidyna i inne (metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna): jednoczesne stosowanie ośrodkowo działających leków
przeciwnadciśnieniowych może spowodować pogorszenie niewydolności serca poprzez zmniejszenie
napięcia układu współczulnego (zwolnienie rytmu serca i zmniejszenie pojemności minutowej serca
oraz do rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie jeśli nastąpi
przed zakończeniem podawania leków beta-adrenolitycznych, może zwiększyć ryzyko „nadciśnienia z
odbicia”.
Leczenie skojarzone wymagające ostrożności
Dotyczy wyłącznie nadciśnienia tętniczego/dławicy piersiowej
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego może być nasilony i ujemne
działanie inotropowe może być nasilone.
Dotyczy wszystkich wskazań
Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina: jednoczesne
stosowanie może zwiększyć ryzyko niedociśnienia tętniczego, a ponadto nie można wykluczyć
zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności komór serca u pacjentów z niewydolnością serca.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-
komorowego może być nasilony.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry) mogą
nasilać działanie ogólnoustrojowe bisoprololu fumaranu.
Leki parasympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko wystąpienia bradykardii.
Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: nasilone działanie hipoglikemizujące. Jednoczesne
stosowanie leków beta-adrenolitycznych z pochodnymi sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko
ciężkiej hipoglikemii. Blokada receptorów beta-adrenergicznyeh może maskować objawy
hipoglikemii (patrz punkt 4.4).
Leki znieczulające: osłabienie odruchowej tachykardii oraz wzrost ryzyka niedociśnienia tętniczego
(więcej informacji dotyczących znieczulenia ogólnego patrz także punkt 4.4).
Glikozydy naparstnicy: zwolnienie rytmu serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-
komorowego.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ mogą zmniejszać działanie hipotensyjne
bisoprololu fumaranu.
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): jednoczesne stosowanie z bisoprololu
fumaranem może zmniejszać skuteczność obu leków.
Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają receptory adrenergiczne beta i alfa (np. noradrenalina,
adrenalina): jednoczesne stosowanie z bisoprololu fumaranem może ujawnić ich działanie zwężające
naczynia, za pośrednictwem receptora alfa-adrenergicznego, prowadzące do wzrostu ciśnienia krwi
oraz do zaostrzenia chromania przestankowego. Takie interakcje uważa się za bardziej
prawdopodobne w przypadku nieselektywnych beta-adrenolityków.
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, jak i z innymi lekami o potencjale
obniżania ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne
fenotiazyny) może zwiększyć ryzyko niedociśnienia tętniczego.
Leczenie skojarzone do rozważenia
Meflochina: zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii.
Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): nasilone działanie hipotensyjne
leków beta-adrenolitycznych, ale również ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały uszeregowane według klasyfikacj układów i narządów MedDRA i
według częstości występowania, zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia psychiczne
niezbyt często: zaburzenia snu, depresja
rzadko: koszmary senne, omamy
Zaburzenia układu nerwowego
często: zawroty głowy*, ból głowy*
rzadko: omdlenie
Zaburzenia oka
rzadko: zmniejszone wydzielanie łez (należy to uwzględnić u pacjentów stosujących soczewki
kontaktowe)
bardzo rzadko: zapalenie spojówek
Zaburzenia ucha i błędnika
rzadko: zaburzenia słuchu
Zaburzenia serca
bardzo często: bradykardia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca)
często: pogorszenie istniejącej niewydolności serca
niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Zaburzenia naczyniowe
często: uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie tętnicze
niezbyt często: niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
niezbyt często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg
oddechowych w wywiadzie
rzadko: alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
rzadko: zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
rzadko: reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienienie twarzy, wysypka i obrzęk
naczynioruchowy)
bardzo rzadko: łysienie, beta-adrenolityki mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy lub
wywoływać wysypkę łuszczycopodobną
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
niezbyt często: osłabienie mięśni, kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
rzadko: zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
często: zmęczenie*, astenia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca)
rzadko: astenia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową)
Badania diagnostyczne
rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
(AlAT, AspAT)
* Objawy te występują zwłaszcza na początku leczenia u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub
dławicą piersiową. Mają na ogół łagodny przebieg i ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.