Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Bisocard 1,25 mg; tabletki powlekane
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Wapnia wodorofosforan; Skrobia żelowana; Krospowidon (typ A); Krzemionka koloidalna, bezwodna; Magnezu stearynian; Celuloza mikrokrystaliczna; Wapnia wodorofosforan; Skrobia żelowana; Krospowidon (typ A); Krzemionka koloidalna, bezwodna; Magnezu stearynian; Celuloza mikrokrystaliczna; Wapnia wodorofosforan; Skrobia żelowana; Krospowidon (typ A); Krzemionka koloidalna, bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Hypromeloza (E 464); Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol (E 1521); Bisocard 3,75 mg, tabletki powlekane; Hypromeloza (E 464); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Makrogol (E 1521); Bisocard 7,5 mg, tabletki powlekane; Hypromeloza (E 464); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Makrogol (E 1521); Żelaza tlenek czerwony (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy kremowy okrągły nadruk: C nadruk: 42 nadruk: 40 nadruk: 38
Bisocard 1,25 mg tabletki powlekane: białe lub prawie białe, okrągłe (5 mm średnicy), obustronnie wypukłe tabletki (3 mm grubości ) powlekane z wytłoczoną literą „C” po jednej stronie i liczbą „42” po drugiej stronie. Bisocard 3,75 mg tabletki powlekane: kremowe, okrągłe (8 mm średnicy), obustronnie wypukłe (4 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczoną literą „C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „40” po drugiej stronie. Bisocard 7,5 mg tabletki powlekane: żółt o-brązowe, okrągłe (8 mm średnicy), obustronnie wypukłe (4 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczoną literą „C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „38” po drugiej stronie. Bisocard 1,25 mg tabletki powlekane są dostarczane w blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Bisocard 3,75 mg tabletki powlekane są dostarczane w blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Bisocard 7,5 mg tabletki powlekane są dostarczane w blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty brązowy kremowy okrągły z linią podziału nadruk: C nadruk: 42 nadruk: 40 nadruk: 38
Bisocard 1,25 mg, tabletki powlekane: Białe lub prawie białe, okrągłe (5 mm średnicy), obustronnie wypukłe (3 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczoną literą “C” po jednej stronie oraz liczbą „42” po drugiej stronie. Bisocard 3,75 mg, tabletki powlekane: Kremowe okrągłe (8 mm średnicy), obustronnie wypukłe (4 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczoną literą “C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „40” po drugiej stronie. Tabletkę Bisocard 3,75 mg tabletki powlekane można podzielić na dwie równe dawki. Bisocard 7,5 mg, tabletki powlekane: Żółto-brązowe, okrągłe (8 mm średnicy), obustronnie wypukłe (4 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczoną literą “C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „38” po drugiej stronie. Tabletkę Bisocard 7,5 mg tabletki powlekane można podzielić na dwie równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „W badaniu klinicznym u pacjentów z chorobą wieńcową bisoprolol nie wywierał wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów. Jednak, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na produkt leczniczy, zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn może być zaburzona. Należy to rozważyć szczególnie na początku leczenia, podczas zmiany produktu leczniczego, jak również w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
33 pozycji, według częstości
- bardzo często: bradykardia
- często: nasilenie niewydolności serca; zawroty głowy; ból głowy; zaburzenia żołądkowo-jelitowe; takie jak nudności; wymioty; biegunka; zaparcie; uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn; niedociśnienie tętnicze; astenia; uczucie zmęczenia
- niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobą obturacyjną dróg oddechowych w wywiadzie; osłabienie mięśni i kurcze mięśni; niedociśnienie tętnicze ortostatyczne; zaburzenia snu; depresja
- rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek kontaktowych); zaburzenia słuchu; alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienie skóry, wysypka i obrzęk naczynioruchowy); zapalenie wątroby; zaburzenia potencji; koszmary senne; omamy
- bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie; beta-adrenolityki mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy lub wywoływać wysypkę łuszczycopodobną
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 10 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Etap dostosowania dawki”
źródło: „Zalecana dawka maksymalna wynosi 10 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 10 mg (bisoprololu) na dobę · dorośli, osoby starsze
źródło: „Zalecana dawka maksymalna wynosi 10 mg bisoprololu raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Ze względu na brak doświadczenia klinicznego ze stosowaniem bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka maksymalna wynosi 10 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku: „Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku: Leczenie bisoprololem należy rozpoczynać od małej dawki i stopniowo ją zwiększać.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka maksymalna wynosi 10 mg bisoprololu raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek Brak danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Zwiększanie dawki u tych pacjentów wymaga szczególnej ostrożności.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczne modyfikowanie dawki.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Działanie farmakologiczne bisoprololu może szkodliwie wpływać na przebieg ciąży i (lub) płód/noworodka. Zasadniczo leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co wiązało się z opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną płodu, poronieniem lub przedwczesnym porodem. U płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie antagonistami receptora beta-adrenergicznego jest konieczne, korzystniej jest zastosować leki o selektywnym działaniu na receptor beta1-adrenergiczny. Nie zaleca się stosowania bisoprololu w okresie ciąży jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania tego produktu leczniczego do mleka ludzkiego. Nie zaleca się zatem karmienia piersią podczas podawania bisoprololu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Można je przyjmować w trakcie posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Należy zachować szczególną ostrożność na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub po zmianie leków, jak również w razie łączenia leku z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bisocard
Kiedy nie stosować Bisocard
Nie należy stosować leku Bisocard w następujących przypadkach:
• jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub na którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienione w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma ciężką astmę oskrzelową
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krążenia (takie jak zespół Raynauda) mogące
powodować mrowienie, blednięcie lub sinienie palców rąk i stóp
• jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny - rzadko występujący guz nadnerczy
• jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną – stan, w którym występuje nadmiar kwasów
we krwi
Nie należy stosować leku Bisocard jeśli u pacjenta występują następujące zaburzenia serca:
• ostra niewydolność serca
• nasilenie niewydolności serca wymagające dożylnego wstrzykiwania leków zwiększających
kurczliwość serca
• objawy wolnej czynności serca
• objawy niskiego ciśnienia tętniczego
• niektóre choroby serca powodujące bardzo wolną lub nierówną pracę serca
• wstrząs kardiogenny, czyli ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego
ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli występuje którykolwiek z poniższych stanów, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bisocard
należy porozmawiać z lekarzem; lekarz może uznać, że konieczna jest szczególna ostrożność
(na przykład podanie dodatkowych leków lub częstsze przeprowadzanie kontroli):
• cukrzyca
• ścisła głodówka
• niektóre choroby serca, takie jak zaburzenia rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej
w spoczynku (dławica Prinzmetala)
• zaburzenia dotyczące nerek lub wątroby
• zaburzenia krążenia krwi w kończynach
• przewlekła choroba płuc lub astma oskrzelowa o mniejszym nasileniu
• występowanie łuszczących się zmian skórnych w wywiadzie (łuszczyca)
• guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny)
• zaburzenie czynności tarczycy.
Dodatkowo, należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta planowane jest:
• leczenie odczulające (na przykład w celu zapobiegania katarowi siennemu), ponieważ
Bisocard może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej lub nasilać
taką reakcję;
• podanie znieczulenia (na przykład w przypadku zabiegu chirurgicznego), ponieważ lek może
wpływać na reakcję organizmu na znieczulenie.
Jeśli u pacjenta występuje przewlekła choroba płuc lub astma o mniejszym nasileniu, należy natychmiast
poinformować lekarza, jeśli podczas stosowania leku Bisocard pojawią się nowe trudności
w oddychaniu, kaszel, świszczący oddech po wysiłku itp.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Bisocard u dzieci i młodzieży.
Lek Bisocard a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować poniższych leków razem z lekiem Bisocard bez specjalnego zalecenia lekarza:
• niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne klasy I,
takie jak chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon)
• niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej lub zaburzeń
rytmu serca (antagoniści wapnia, jak werapamil i diltiazem)
• niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, takie jak klonidyna, metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna. Nie należy jednak przerywać przyjmowania tych leków
bez porozumienia się z lekarzem.
Przed zastosowaniem poniższych leków jednocześnie z lekiem Bisocard należy porozmawiać
z lekarzem, lekarz może zalecić częstsze kontrole lekarskie:
• niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub dusznicy bolesnej (antagoniści
wapnia typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina)
• niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (nieregularny lub nieprawidłowy rytm
serca) (leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron)
• miejscowo stosowane beta- adrenolityki (takie jak krople do oczu zawierające tymolol
do leczenia jaskry)
• niektóre leki stosowane w leczeniu np. choroby Alzheimera lub jaskry
(parasympatykomimetyki, takie jak takryna lub karbachol ) lub leki stosowane w leczeniu
ostrych zaburzeń serca (sympatykomimetyki, takie jak izoprenalina i dobutamina)
• leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina
• środki stosowane w znieczuleniu ogólnym (na przykład w czasie operacji)
• glikozydy nasercowe stosowane w leczeniu niewydolności serca
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane w leczeniu zapalenia stawów, łagodzeniu
bólu i zapalenia (na przykład ibuprofen i diklofenak)
• wszystkie leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze, jako działanie pożądane lub niepożądane,
takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, niektóre leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak imipramina czy amitryptylina), niektóre le ki przeciwpadaczkowe
lub stosowane podczas znieczulenia ogólnego (barbiturany takie jak fenobarbital) oraz niektóre
leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, podawane w przypadku chorób
charakteryzujących się utratą kontaktu z rzeczywistością (pochodne fenotiazyny
np. lewomepromazyna)
• meflochina, stosowana w zapobieganiu i leczeniu malarii;
• leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (z wyjątkiem
inhibitorów MAO-B), takie jak moklobemid.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Istnieje ryzyko, że stosowanie leku Bisocard w czasie ciąży może zaszkodzić dziecku. Jeśli pacjentka
jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zadecyduje, czy można przyjmować
Bisocard w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią
w czasie stosowania leku Bisocard.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek, w zależności od tego, jak jest tolerowany, może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność na początku leczenia,
po zwiększeniu dawki lub po zmianie leków, jak również w razie łączenia leku z alkoholem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli działanie niepożądane jest poważne, wystąpiło nagle lub szybko ulega nasileniu, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem, aby zapobiec ciężkim reakcjom.
Najcięższe działania niepożądane są związane z czynnością serca:
• zwolnienie czynności serca (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
• nasilenie istniejącej niewydolności serca (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• wolna lub nieregularna czynność serca (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, osłabienie lub trudności w oddychaniu, należy skontaktować
się z lekarzem najszybciej jak to możliwe.
Następujące działania niepożądane są wymienione poniżej według częstości ich występowania:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• zmęczenie, uczucie osłabienia, zawroty głowy, ból głowy
• uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp
• niskie ciśnienie tętnicze
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
• zaburzenia snu
• depresja
• zawroty głowy podczas wstawania
• trudności w oddychaniu u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą chorobą płuc
• osłabienie siły mięśni i kurcze mięśni.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
• zaburzenia słuchu
• alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa
• zmniejszone wydzielanie łez
• zapalenie wątroby, które może powodować zażółcenie skóry lub oczu
• zmiany w wynikach niektórych badań krwi, dotyczących czynności wątroby lub stężenia
triglicerydów w surowicy
• reakcje alergiczne, takie jak świąd, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka. Należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia cięższych reakcji alergicznych,
do których mogą należeć: obrzęk twarzy, szyi, języka, jamy ustnej lub gardła, lub trudności
w oddychaniu
• zaburzenia erekcji
• koszmary senne, omamy
• omdlenie.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• podrażnienie lub zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek)
• łysienie
• wystąpienie lub nasilenie łuszczących się zmian na skórze (łuszczyca), zmiany
łuszczycopodobne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca z:
• ostrą niewydolnością serca lub okresach niewyrównania niewydolności serca,
wymagających dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym
• wstrząsem kardiogennym
• blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia
• zespołem chorego węzła zatokowego
• blokiem zatokowo-przedsionkowym
• objawową bradykardią
• objawowym niedociśnieniem tętniczym
• ciężką astmą oskrzelową
• ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkimi postaciami
zespołu Raynauda
• nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy (patrz punkt 4.4)
• kwasicą metaboliczną
• nadwrażliwością na bisoprolol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem musi być rozpoczęte od fazy
dostosowania dawki (patrz punkt 4.2).
W szczególności leczenia bisoprololem nie wolno przerywać w sposób nagły bez zdecydowanej
konieczności zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, gdyż może to prowadzić do
przejściowego przemijającego nasilenia choroby serca (patrz punkt 4.2).
Rozpoczęcie i przerwanie leczenia bisoprololem wymaga regularnej kontroli. Informacje
dotyczące dawkowania i drogi podania (patrz punkt 4.2).
Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu stosowaniem bisoprololu w leczeniu pacjentów z
niewydolnością serca, u których występują jednocześnie następujące choroby i stany:
• cukrzyca insulinozależna (typu I)
• ciężkie zaburzenia czynności nerek
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby
• kardiomiopatia restrykcyjna
• wrodzona wada serca
• hemodynamicznie istotna wada zastawek
• zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy
Bisoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów:
• ze skurczem oskrzeli (z astmą oskrzelową, obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych)
• z cukrzycą ze znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi; bisoprolol może
maskować objawy hipoglikemii
• stosujących ścisłą dietę
podczas leczenia odczulającego. Podobnie jak inne leki beta-adrenolityczne, bisoprolol
może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilenie reakcji
anafilaktycznych. Leczenie epinefryną nie zawsze przynosi oczekiwane działanie
terapeutyczne.
• z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia
• z dławicą piersiową typu Prinzmetala. Obserwowano przypadki skurczu naczyń
wieńcowych. Pomimo dużej selektywności w stosunku do receptorów beta-1, nie można
całkowicie wykluczyć napadów dławicy, gdy bisoprolol jest podawany pacjentom z
dławicą piersiową typu Prinzmetala.
• z chorobą zarostową tętnic obwodowych. Może wystąpić nasilenie objawów, zwłaszcza
na początku leczenia.
• poddawanych znieczuleniu ogólnemu
U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu zablokowanie receptorów beta-
adrenergicznych zmniejsza częstość występowania zaburzeń rytmu i niedokrwienia mięśnia
sercowego w trakcie wprowadzenia do znieczulenia i intubacji oraz w okresie pooperacyjnym.
Obecnie zaleca się kontynuowanie podawania receptora beta-adrenergicznego w okresie
okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być poinformowany o stosowaniu beta-adrenolityku ze
względu na możliwość interakcji z innymi lekami, prowadzących do bradyarytmii, osłabienia
odruchowej tachykardii i zmniejszenia zdolności do kompensacji utraty krwi. Jeśli przed
zabiegiem konieczne jest przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem, produkt leczniczy należy
odstawiać stopniowo, tak, aby proces odstawiania zakończył się na około 48 godzin przed
znieczuleniem.
Podawanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu lub diltiazemu, z lekami
przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi na
ogół nie jest zalecane. Szczegółowe informacje znajdują się w punkcie 4.5.
Mimo, że kardioselektywne leki beta-adrenolityczne (beta1) mogą mieć mniejszy wpływ na
czynność płuc niż nieselektywne leki beta-adrenolityczne, podobnie jak w przypadku wszystkich
leków beta-adrenolitycznych, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi
chorobami dróg oddechowych, chyba że istnieją przekonujące powody kliniczne do ich
stosowania. Jeśli takie powody istnieją, można zastosować Bisocard z zachowaniem ostrożności.
U pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych leczenie bisoprololem należy
rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a pacjentów należy uważnie obserwować pod
kątem wystąpienia nowych objawów (np. duszności, nietolerancji wysiłku, kaszlu). W astmie
oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorobach płuc, które mogą powodować
objawy, należy jednocześnie stosować leczenie rozszerzające oskrzela. Sporadycznie u
pacjentów z astmą może wystąpić wzrost oporu dróg oddechowych, dlatego może być konieczne
zwiększenie dawki beta2-mimetyków.
U pacjentów z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie, leki beta-adrenolityczne (np. bisoprolol)
można zastosować jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.
U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol można podawać dopiero po
zastosowaniu leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne.
Leczenie bisoprololem może maskować objawy tyreotoksykozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leczenie skojarzone niezalecane
Antagoniści wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu: ujemny wpływ na
kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom
otrzymującym leki beta-adrenolityczne może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego
oraz bloku przedsionkowo-komorowego.
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): Możliwe wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i
zwiększenie ujemnego działania inotropowego.
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna i inne (np. metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna): Jednoczesne stosowanie ośrodkowo działających leków
przeciwnadciśnieniowych może nasilić niewydolność serca poprzez zmniejszenie napięcia
ośrodkowego układu współczulnego (spowolnienie rytmu serca i zmniejszenie pojemności
minutowej serca, rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków,
szczególnie jeśli nastąpi przed zakończeniem podawania leków beta-adrenolitycznych, może
zwiększyć ryzyko nadciśnienia z „odbicia”.
Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie
Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny, np. felodypina i amlodypina: Jednoczesne stosowanie
może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego, a u pacjentów z niewydolnością serca nie
można wykluczyć zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): możliwe wydłużenie czasu przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w jaskrze) ich działanie
może sumować się z ogólnoustrojowym działaniem bisoprololu.
Leki parasympatykomimetyczne: Jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.
Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: Nasilanie działania obniżającego stężenie glukozy
we krwi. Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
Leki znieczulające: Osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia
tętniczego (dalsze informacje dotyczące znieczulenia ogólnego, patrz także punkt 4.4).
Glikozydy nasercowe: Zwolnienie rytmu serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-
komorowego.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ mogą osłabiać działanie hipotensyjne
bisoprololu.
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): Jednoczesne stosowanie z
bisoprololem może zmniejszyć skuteczność obydwu leków.
Sympatykomimetyki, które pobudzają receptory zarówno beta- jak i alfa-adrenergiczne (np.
adrenalina, noradrenalina): Jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać ich działanie
zwężające naczynia krwionośne za pośrednictwem receptorów alfa-adrenergicznych, które
prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i zaostrzenia chromania przestankowego. Takie
interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku niewybiórczych beta-
adrenolityków.
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, jak również z innymi lekami
mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko niedociśnienia.
Leczenie skojarzone do rozważenia
Meflochina: zwiększone ryzyko bradykardii
Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): Nasilenie hipotensyjnego
działania beta-adrenolitycznych, lecz także ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób:
Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 do < 1/10)
Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
Bardzo rzadko (< 1/10 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia serca:
Bardzo często: bradykardia
Często: nasilenie niewydolności serca
Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Badania diagnostyczne:
Rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
(AlAT, AspAT)
Zaburzenia układu nerwowego:
Często: zawroty głowy, ból głowy
Rzadko: omdlenie
Zaburzenia oka:
Rzadko: zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek
kontaktowych)
Bardzo rzadko: zapalenie spojówek
Zaburzenia ucha i błędnika:
Rzadko: zaburzenia słuchu
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Niezbyt często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobą obturacyjną dróg
oddechowych w wywiadzie
Rzadko: alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit:
Często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Rzadko: reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienie skóry, wysypka i obrzęk
naczynioruchowy)
Bardzo rzadko: łysienie; beta-adrenolityki mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy lub
wywoływać wysypkę łuszczycopodobną
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Niezbyt często: osłabienie mięśni i kurcze mięśni
Zaburzenia naczyniowe:
Często: uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn, niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze ortostatyczne
Zaburzenia ogólne:
Często: astenia, uczucie zmęczenia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Rzadko: zapalenie wątroby
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Rzadko: zaburzenia potencji
Zaburzenia psychiczne:
Niezbyt często: zaburzenia snu, depresja
Rzadko: koszmary senne, omamy
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego
powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego
systemu zgłaszania do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22
49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.