Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Bisoprololi fumaras 5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Skrobia żelowana; Krospowidon; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Skład otoczki (Aqua Polish white 010.12 C):; Hypromeloza (6 cps); Hypromeloza (50 cps); Makrogol 6000; Polisorbat 20; Talk; Wapnia węglan; Tytanu dwutlenek (E 171); CORECTIN 10 zawiera dodatkowo żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Rdzeń tabletki)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły z linią podziału
Corectin 5 Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o gładkiej powierzchni, z linią podziału po jednej stronie. Corectin 10 Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o gładkiej powierzchni, z linią podziału po jednej stronie. Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas badania pacjentów z dławicą piersiową nie stwierdzono wpływu bisoprololu na zdolność prowadzenia pojazdów. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek nie można jednak wykluczyć jego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Bisoprolol może powodować uczucie zmęczenia, senność lub zawroty głowy. Takie działanie należy brać pod uwagę zwłaszcza na początku leczenia, podczas zmiany dawki leku lub innych stosowanych leków oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
38 pozycji, według częstości
- bardzo często: zwolnienie czynności serca (bradykardia)
- często: zawroty głowy*; ból głowy*; nasilenie istniejącej niewydolności serca; uczucie zimna lub drętwienia kończyn; choroba Raynauda; nasilenie istniejącego chromania przestankowego; zaburzenia żołądkowo-jelitowe; takie jak nudności; wymioty; biegunka; zaparcie; ból brzucha; zmęczenie*; osłabienie (astenia)
- niezbyt często: depresja; zaburzenia snu; zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok przedsionkowokomorowy); niedociśnienie; szczególnie podczas zmiany pozycji z leżącej na stojącą; skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobą obturacyjną płuc w wywiadzie; osłabienie mięśni; bolesne kurcze mięśni; zwyrodnienie stawów
- rzadko: hipoglikemia; koszmary nocne; omamy; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez (istotne, jeśli pacjent nosi soczewki kontaktowe); zaburzenia słuchu; alergiczny nieżyt nosa (zapalenie błony śluzowej nosa); zapalenie wątroby; reakcje alergiczne (swędzenie, przejściowe nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka); zaburzenia potencji; zwiększenie stężenia triglicerydów; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT)
- bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 20 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Nadciśnienie tętnicze”
źródło: „Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg jeden raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 10 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Jeśli ta dawka jest dobrze tolerowana, należy ją zwiększyć do:”
źródło: „Maksymalna zalecana dawka bisoprololu wynosi 10 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 10 mg na dobę · niewydolność nerek, niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Modyfikacja leczenia”
źródło: „U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawek większych niż 10 mg na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 10 mg (bisoprololu) na dobę · dorośli, osoby starsze · pod nagłówkiem „Stabilna, przewlekła niewydolność serca”
źródło: „Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg bisoprololu.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli Nadciśnienie tętnicze Zalecana dawka wynosi 5 mg bisoprololu jeden raz na dobę. W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) właściwe może się okazać podawanie 2,5 mg jeden raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Bisoprololu nie należy stosować u dzieci i młodzieży ze względu na brak doświadczenia klinicznego związanego ze stosowaniem bisoprololu w tej grupie wiekowej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku
„Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku Lekarz rozpocznie leczenie bisoprololem od małej dawki, którą będzie stopniowo zwiększać – zadecyduje w jaki sposób zwiększać dawkę. Zazwyczaj odbywa się to w następujący sposób: • 1,25 mg bisoprololu raz na dobę przez pierwszy tydzień (aby uzyskać taką dawkę należy stosować inne leki – nie można uzyskać dawki 1,25 mg za pomocą leku Corectin) • 2,5 mg bisoprololu raz na dobę przez następny tydzień” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Zmiana dawkowania nie jest konieczna.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma konieczności zmiany dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawek większych niż 10 mg na dobę. Doświadczenie w stosowaniu bisoprololu u pacjentów poddawanych dializoterapii jest ograniczone.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Bisoprolol ma działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub) płód lub noworodka. Wszystkie leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem. Bisoprolol może powodować hipoglikemię lub bradykardię u płodu lub noworodka. Jeśli leczenie beta-adrenolitykami jest konieczne, zaleca się selektywne beta1-adrenolityki. Bisoprololu nie wolno stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W takich przypadkach należy monitorować przepływ krwi przez łożysko i wzrost płodu.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania bisoprololu do mleka kobiecego oraz bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, w tym dotyczących wpływu leku na niemowlęta. Nie należy karmić piersią podczas stosowania bisoprololu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki powlekane należy przyjmować rano, na czczo lub z posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Alkohol może nasilać zawroty głowy i uczucie „pustki” w głowie powodowane przez lek Corectin.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „W takim przypadku należy unikać spożywania alkoholu.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Należy mieć świadomość możliwości wystąpienia takich działań, zwłaszcza na początku leczenia, podczas zmiany dawki leku lub innych stosowanych leków oraz w przypadku jednoczesnego picia alkoholu.” źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Corectin
Kiedy NIE STOSOWAĆ leku Corectin:
– jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
– jeśli pacjent ma ostrą niewydolność serca lub nagłe zaostrzenie niewydolności serca, które
wymagają leczenia szpitalnego;
– jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności serca, które powodują występowanie niskiego
ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń krążenia (wstrząs kardiogenny);
– jeśli pacjent ma poważne zaburzenia rytmu serca, które powodują występowanie wolnej lub
nieregularnej pracy serca;
– jeśli u pacjenta występuje wolna czynność serca (bradykardia), poniżej 50 skurczów/ minutę
przed rozpoczęciem stosowania leku Corectin;
– jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg);
– jeśli u pacjenta występują trudności w oddychaniu lub świszczący oddech (ciężka astma
oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc);
– jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia krwi w kończynach, mogące powodować
mrowienie, blednięcie lub sinienie palców rąk i nóg (jak np. w zespole Raynauda);
– jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny (rzadko występujący guz w
nadnerczu, powodujący wysokie ciśnienie tętnicze);
– jeśli u pacjenta stwierdzono nadmierne nagromadzenie kwasów w organizmie (kwasica
metaboliczna) - lekarz udzieli szczegółowych informacji na ten temat;
– jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje floktafeninę lub sultopryd – szczegółowe informacje
zawarte są w punkcie „Corectin a inne leki”.
W razie wątpliwości dotyczących powyższych stanów należy zwrócić się do lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Corectin należy zwrócić się do lekarza:
– jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Lekarz może
zalecić stosowanie mniejszych dawek leku – patrz również punkt 3. „Jak stosować Corectin”;
– jeśli pacjent ma niewydolność serca. U tych pacjentów leczenie bisoprololem należy wdrażać
bardzo ostrożnie, pod ścisłą obserwacją lekarza. Leczenie rozpoczyna się od stosowania małych
dawek, które następnie zwiększa się stopniowo do dawki odpowiedniej dla pacjenta;
– jeśli pacjent ma cukrzycę i przyjmuje leki zmniejszające stężenie cukru we krwi. Bisoprolol
w tabletkach może maskować objawy małego stężenia cukru we krwi;
– jeśli u pacjenta występuje lub występowała w przeszłości łuszczyca (nawracająca choroba
skóry objawiająca się jej łuszczeniem, suchością i wysypką);
– jeśli pacjent jest leczony z powodu reakcji uczuleniowych (alergii). Bisoprolol może
zwiększać wrażliwość na substancje alergizujące i nasilać reakcje uczuleniowe;
– jeśli pacjent jest lub był leczony z powodu guza chromochłonnego nadnerczy;
– jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy. Bisoprolol w tabletkach może maskować
objawy nadczynności tarczycy;
– jeśli u pacjenta stwierdzono astmę oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc;
– jeśli pacjent nie przyjmuje pokarmów stałych (jest w trakcie ścisłej głodówki);
– jeśli pacjent ma jakiekolwiek mniej poważne zaburzenia rytmu serca lub wolną czynność
serca;
– jeśli pacjent ma dławicę piersiową typu Prinzmetala (rodzaj bólu w klatce piersiowej
spowodowanego skurczem tętnic wieńcowych, zaopatrujących mięsień sercowy). Bisoprolol
w tabletkach może zwiększać częstość i wydłużać czas trwania napadów dławicowych;
– jeśli pacjent ma jakiekolwiek mniej ciężkie zaburzenia krążenia krwi w kończynach (rękach
i stopach), gdyż lek może nasilać objawy, szczególnie na początku leczenia;
– jeśli pacjent ma się poddać zabiegowi w znieczuleniu - należy poinformować lekarza, personel
w szpitalu lub dentystę o wszystkich przyjmowanych lekach.
Lek zawiera substancję czynną, która daje pozytywny wynik testów antydopingowych u sportowców.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku ze względu na brak doświadczenia w stosowaniu bisoprololu u dzieci
i młodzieży.
Corectin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków:
• floktafenina (stosowana w przypadku bólu i zapalenia stawów) – w tym przypadku nie wolno
jednocześnie stosować leku Corectin.
• sultopryd (stosowany w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych) – w tym przypadku nie
wolno jednocześnie stosować leku Corectin.
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia lub zaburzeń serca, np.: inne beta-adrenolityki,
amiodaron, werapamil, diltiazem, amlodypina, nifedypina, klonidyna, metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna, dyzopiramid, lidokaina, chinidyna, digoksyna, dobutamina,
izoprenalina, adrenalina;
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy (np. insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe);
• leki stosowane w depresji i zaburzeniach psychicznych, takie jak trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, pochodne fenotiazyny, inhibitory monoaminooksydazy (MAO)
i barbiturany;
• leki znieczulające stosowane podczas zabiegów chirurgicznych lub stomatologicznych oraz
środki kontrastujące zawierające jod stosowane w badaniach radiologicznych;
• leki stosowane w leczeniu choroby Alzheimera (np. takryna, donepezyl, rywastygmina) lub
w chorobie mięśni szkieletowych, zwanej miastenią (np. pirydostygmina, neostygmina);
• leki przeciwzapalne, określane jako NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), np.:
diklofenak, ibuprofen, naproksen;
• leki przeciwmalaryczne, np. meflochina;
• leki przeciwmigrenowe, np. ergotamina, dihydroergotamina;
• leki stosowane w leczeniu jaskry (np. leki blokujące receptory beta-adrenergiczne w postaci
kropli do oczu) lub w celu rozszerzenia źrenicy oka (np. fizostygmina, atropina);
• leki stosowane w astmie (np. salmeterol, formoterol, budezonid);
• leki stosowane w leczeniu niedrożności nosa (np. pseudoefedryna);
• kortykosteroidy stosowane w leczeniu zapalenia stawów i stanów zapalnych innych
narządów (np. hydrokortyzon, prednizon);
• baklofen – lek zwiotczający (rozluźniający) mięśnie;
• ryfampicyna – antybiotyk (stosowany np. w gruźlicy).
Wszystkie powyższe leki mogą wpłynąć na ciśnienie krwi i (lub) na czynność serca.
Bisoprolol, stosowany jednocześnie z insuliną lub innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy,
może maskować objawy małego stężenia cukru we krwi.
Corectin z jedzeniem, piciem lub alkoholem
Lek należy przyjmować rano, na czczo lub z posiłkiem.
Tabletki należy połykać, popijając wodą.
Alkohol może nasilać zawroty głowy i uczucie „pustki” w głowie powodowane przez lek Corectin.
W takim przypadku należy unikać spożywania alkoholu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Corectin może działać szkodliwie na ciążę i (lub) na płód. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
porodu przedwczesnego, poronienia, małego stężenia cukru we krwi oraz zwolnienia rytmu serca
u płodu lub noworodka. Lek może również wpłynąć na rozwój płodu lub noworodka.
Z tego powodu nie należy przyjmować leku Corectin podczas ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie
konieczne.
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego i w związku z tym nie należy karmić piersią
podczas stosowania leku Corectin.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może powodować uczucie zmęczenia, senność lub zawroty głowy. W przypadku występowania
takich działań niepożądanych nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Należy mieć
świadomość możliwości wystąpienia takich działań, zwłaszcza na początku leczenia, podczas zmiany
dawki leku lub innych stosowanych leków oraz w przypadku jednoczesnego picia alkoholu.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Aby zapobiec poważnym działaniom niepożądanym, należy skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy
niepożądane są ciężkie, wystąpiły nagle lub szybko się nasilają.
Najpoważniejsze działania niepożądane są związane z czynnością serca:
• zwolnienie czynności serca (bardzo często - występuje u więcej niż 1 na 10 osób),
• zaostrzenie niewydolności serca powodujące nasilenie duszności i (lub) zatrzymanie płynów
(często - występuje u 1 do 10 na 100 osób),
• wolna lub nieregularna czynnosć serca (niezbyt czesto - występuje u 1 do 10 na 1 000 osób).
W przypadku wystąpienia zawrotów głowy, osłabienia lub trudności w oddychaniu należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane przedstawiono poniżej, według częstości ich występowania.
Często (występują u 1 do 10 na 100 osób):
• uczucie zmęczenia, zawroty głowy, ból głowy (szczególnie na początku leczenia - te objawy są
zazwyczaj łagodne i często ustępują w ciągu 1-2 tygodni)
• wrażenie zimna lub drętwienia kończyn górnych i (lub) dolnych
• ból, blednięcie lub sinienie rąk i (lub) stóp
• częstsze występowanie bólów kurczowych nóg podczas chodzenia – u pacjentów z chromaniem
przestankowym
• nudności i wymioty
• biegunka
• zaparcie
• niskie ciśnienie tętnicze
• uczucie osłabienia (wyczerpania)
Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1 000 osób):
• zaburzenia snu
• depresja
• obniżenie ciśnienia tętniczego podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą lub podczas
gwałtownego wstawania (niedociśnienie ortostatyczne)
• trudności w oddychaniu – u pacjentów z astmą oskrzelową lub zaburzeniami oddychania
w przeszłości
• osłabienie mięśni, bolesne kurcze mięśni
• zwyrodnienie stawów
Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 osób):
• małe stężenie cukru we krwi – stan, który może objawiać się m.in. przyspieszoną czynnością
lub kołataniem serca, nasilonym poceniem się.
Uwaga: Corectin może powodować brak odczuwania tych objawów (tzw. maskowanie
objawów).
• koszmary senne
• omamy
• omdlenie
• suchość spojówek spowodowana zmniejszonym wydzielaniem łez (może być bardzo uciążliwa,
jeśli pacjent używa soczewek kontaktowych)
• zaburzenia słuchu
• zapalenie błony śluzowej nosa, wywołujące katar z podrażnieniem
• zapalenie wątroby, wywołujące ból brzucha, utratę apetytu oraz czasami żółtaczkę
z zażółceniem oczu i skóry oraz ciemne zabarwienie moczu
• reakcje alergiczne (świąd, wysypka, chwilowe i nagłe zaczerwienienie twarzy)
• zmniejszenie sprawności seksualnej
• zmiany wyników badań krwi (zwiększenie stężenia triglicerydów (tłuszczów) we krwi,
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych)
Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
• zapalenie spojówek (świąd i zaczerwienienie oczu)
• nasilenie łuszczycy lub wywołanie podobnej, suchej i łuszczącej się wysypki
• wypadanie włosów (łysienie)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na bisoprolol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Ostra niewydolność serca lub incydenty dekompensacji niewydolności serca, wymagające
dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim.
• Wstrząs kardiogenny.
• Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stymulatora serca).
• Zespół chorego węzła zatokowego.
• Blok zatokowo-przedsionkowy.
• Bradykardia (z czynnością serca poniżej 50 skurczów/min przed rozpoczęciem leczenia).
• Niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg).
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Późne stadium choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda.
• Nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy (patrz punkt 4.4).
• Kwasica metaboliczna.
• Jednoczesne stosowanie floktafeniny lub sultoprydu (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Dotyczy tylko pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca
Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem musi być rozpoczynane od fazy
dostosowania dawki (patrz punkt 4.2).
Specjalne ostrzeżenia
Leczenia bisoprololem nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową, z
wyjątkiem uzasadnionej konieczności. Szybkie przerwanie leczenia może prowadzić do przejściowego
nasilenia choroby serca (patrz punkt 4.2)
Środki ostrożności
Należy bezwzględnie zachować ostrożność podczas leczenia bisoprololem pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym lub dławicą piersiową, z towarzyszącą niewydolnością serca.
Bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów:
• z cukrzycą z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi. Objawy hipoglikemii
(np. tachykardia, kołatanie serca, nasilone pocenie się) mogą być maskowane;
• w trakcie ścisłej głodówki;
• w trakcie leczenia odczulającego. Podobnie jak inne beta-adrenolityki, bisoprolol może
zarówno zwiększać wrażliwość na alergeny, jak i nasilać reakcje anafilaktyczne. Leczenie
adrenaliną nie zawsze daje oczekiwany efekt terapeutyczny;
• z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia;
• z dławicą piersiową typu Prinzmetala. Leki beta-adrenolityczne mogą zwiększyć liczbę i czas
trwania napadów dławicowych u tych pacjentów. Stosowanie selektywnych
beta1-adrenolityków jest możliwe w łagodnej postaci choroby i tylko w przypadku
jednoczesnego podawania leków rozkurczających naczynia;
• z chorobą zarostową tętnic obwodowych lub z zaburzeniami krążenia obwodowego (np. objaw
Raynaunda, chromanie przestankowe). Nasilenie objawów może wystąpić szczególnie na
początku leczenia.
U pacjentów z łuszczycą beta-adrenolityki (np. bisoprolol) mogą być zastosowane wyłącznie po
bardzo dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.
Leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy (zwłaszcza tachykardię).
U pacjentów z guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma) bisoprolol można
podawać dopiero po uprzednim zablokowaniu receptorów alfa-adrenergicznych (patrz punkt 4.3).
W przypadku astmy oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorób płuc zaleca się
jednoczesne podawanie leków rozszerzających oskrzela. U pacjentów z astmą rzadko może dojść do
zwiększenia oporu w drogach oddechowych; w związku z tym konieczne może być zwiększenie
dawki leków pobudzających receptory beta2-adrenergiczne.
Zaleca się wykonanie badań czynnościowych układu oddechowego przed rozpoczęciem leczenia.
Lek zawiera substancję czynną, która może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.
Znieczulenie ogólne
U pacjentów otrzymujących znieczulenie ogólne, beta-adrenolityki zmniejszają ryzyko powstania
arytmii i niedotlenienia mięśnia sercowego podczas wprowadzania do znieczulenia, intubacji i w
okresie pooperacyjnym. Zgodnie z zaleceniami, leczenia beta-adrenolitykami nie powinno się
przerywać w przypadku operacji chirurgicznej. Należy poinformować anestezjologa o stosowaniu
beta-adrenolityków, ponieważ mogą wystąpić interakcje z innymi lekami, bradyarytmia, osłabienie
odruchowej tachykardii i kompensacji utraty krwi, jako skutek osłabionych reakcji odruchowych.
Jeżeli uzna się za stosowne przerwanie leczenia beta-adrenolitykami przed zabiegiem operacyjnym,
należy stopniowo zmniejszać dawkę, a następnie odstawić lek na 48 godzin przed planowanym
zabiegiem w znieczuleniu ogólnym.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
– Floktafenina: leki beta-adrenolityczne mogą hamować sercowo-naczyniowe mechanizmy
kompensacyjne, związane z niedociśnieniem tętniczym lub wstrząsem wywołanym
stosowaniem floktafeniny.
– Sultopryd: nie należy stosować bisoprololu z sultoprydem, ponieważ zwiększa się ryzyko
wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca.
Jednoczesne stosowanie nie zalecane
– Antagoniści wapnia z grupy werapamilu oraz w mniejszym stopniu z grupy diltiazemu:
negatywny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie
werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykiem może prowadzić do ciężkiego
niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.
– Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna,
rylmenidyna): jednoczesne stosowanie może doprowadzić do zmniejszenia ośrodkowego
napięcia współczulnego, a tym samym prowadzić do zmniejszenia częstości akcji serca i
pojemności minutowej serca oraz rozszerzenia naczyń. Nagłe odstawienie tych leków,
szczególnie przed odstawieniem leku beta-adrenolitycznego, może zwiększać ryzyko
wystąpienia tzw. „nadciśnienia z odbicia”.
Jednoczesne stosowanie, podczas którego należy zachować ostrożność
– Antagoniści wapnia z grupy dihydropirydyny (np. felodypina i amlodypina): jednoczesne
stosowanie może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego; nie można także
wykluczyć ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór serca u pacjentów
z niewydolnością serca.
– Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego może ulec wydłużeniu, a ujemne
działanie inotropowe może zostać nasilone (wymagana jest ścisła kontrola stanu klinicznego
i zapisu EKG).
– Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): czas przewodzenia przedsionkowo -
komorowego może ulec wydłużeniu.
– Leki parasympatykomimetyczne (w tym takryna): jednoczesne stosowanie może wydłużać czas
przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko bradykardii.
– Leki beta-adrenolityczne stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) mogą
nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.
– Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: nasilenie działania hipoglikemizującego. Blokada
receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
– Leki znieczulające: osłabienie odruchowej tachykardii oraz zwiększenie ryzyka niedociśnienia
tętniczego (patrz punkt 4.4).
– Glikozydy naparstnicy: zmniejszenie częstości akcji serca, wydłużenie czasu przewodzenia
przedsionkowo- komorowego.
– Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego
(hamowanie naczyniorozszerzającego działania prostaglandyn przez NLPZ oraz retencja sodu
i wody powodowane przez pirazolonowe NLPZ).
– Leki beta-sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, orcyprenalina, dobutamina): w skojarzeniu
z bisoprololem może dojść do osłabienia działania obu leków.
– Leki sympatykomimetyczne, pobudzające zarówno receptory beta- jak i alfa-adrenergiczne
(np. noradrenalina, adrenalina): jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać ich
działanie zwężające naczynia za pośrednictwem receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc
do zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz zaostrzenia chromania przestankowego. Powyższe
interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku stosowania nieselektywnych
beta-adrenolityków.
W przypadku leczenia reakcji alergicznych może być konieczne zwiększenie dawki adrenaliny.
– Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, jak również z innymi
lekami zmniejszającymi ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
barbiturany, fenotiazyna) może zwiększać ryzyko niedociśnienia.
– Baklofen: nasila działanie przeciwnadciśnieniowe bisoprololu.
– Jodowe środki kontrastujące: leki beta-adrenolityczne mogą hamować sercowo-naczyniowe
mechanizmy kompensacyjne, związane z niedociśnieniem tętniczym lub wstrząsem
spowodowanymi przez jodowe środki kontrastujące.
Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć
– Meflochina: zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii.
– Kortykosteroidy: osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego na skutek retencji sodu i wody.
– Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B); nasilenie działania
hipotensyjnego leków beta-adrenolitycznych, ale także ryzyko wystąpienia przełomu
nadciśnieniowego.
– Ryfampicyna: może w niewielkim stopniu zmniejszyć okres półtrwania bisoprololu w wyniku
indukcji enzymów wątrobowych. Najczęściej nie ma konieczności zmiany dawkowania.
– Pochodne ergotaminy: nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów.
Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób:
– bardzo często (≥1/10),
– często (≥ 1/100 do <1/10),
– niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100),
– rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000),
– bardzo rzadko (<1/10 000),
– częstość nieznana (nie może być określana na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko: hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: depresja, zaburzenia snu
Rzadko: koszmary nocne, omamy
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy*, ból głowy*
Rzadko: omdlenie
Zaburzenia oka
Rzadko: zmniejszone wydzielanie łez (istotne, jeśli pacjent nosi soczewki kontaktowe)
Bardzo rzadko: zapalenie spojówek
Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: zaburzenia słuchu
Zaburzenia serca
Bardzo często: zwolnienie czynności serca (bradykardia)
Często: nasilenie istniejącej niewydolności serca
Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok przedsionkowo-
komorowy)
Zaburzenia naczyniowe
Często: uczucie zimna lub drętwienia kończyn, choroba Raynauda, nasilenie istniejącego
chromania przestankowego
Niezbyt często: niedociśnienie, szczególnie podczas zmiany pozycji z leżącej na stojącą
(niedociśnienie ortostatyczne)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobą obturacyjną płuc
w wywiadzie
Rzadko: alergiczny nieżyt nosa (zapalenie błony śluzowej nosa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, ból
brzucha
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: reakcje alergiczne (swędzenie, przejściowe nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka)
Bardzo rzadko: łysienie. Beta-adrenolityki mogą wywołać lub nasilać objawy łuszczycy lub
wywoływać łuszczycopodobną wysypkę.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: osłabienie mięśni, bolesne kurcze mięśni, zwyrodnienie stawów
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia potencji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: zmęczenie*, osłabienie (astenia)
Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększenie stężenia triglicerydów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT,
AspAT)
*Objawy te występują głównie na początku leczenia. Zwykle są łagodne i ustępują w ciągu
1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.