Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Montelukastum natricum 4,15 mg (granulat)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Hydroksypropyloceluloza; Mannitol; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: saszetka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały
Granulat barwy białej lub białawej. Granulat jest pakowany w saszetki PET/Aluminium/PE umieszczane w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 28 lub 30 saszetek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Montelukast nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak pacjenci zgłaszali senność lub zawroty głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
31 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zakażenie górnych dróg oddechowych
- często: Biegunka§§, nudności§§, wymioty§§; Zwiększona aktywność aminotransferaz w surowicy (AlAT, AspAT); Wysypka§§; Gorączka
- niezbyt często: Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja; Niezwykłe marzenia senne (w tym koszmary senne), bezsenność, lunatykowanie, lęk, pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub wrogość, depresja, nadmierna aktywność psychoruchowa (w tym drażliwość, niepokój ruchowy, drżenie†); Zawroty głowy, senność, parestezje i (lub) niedoczulica, napady drgawkowe; Krwawienie z nosa; Suchość w jamie ustnej, niestrawność; Powstawanie siniaków, pokrzywka, świąd; Enureza; Astenia/uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, obrzęk
- rzadko: Zwiększona skłonność do krwawień; Zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci, tiki; Kołatanie serca; Obrzęk naczynioruchowy
- bardzo rzadko: Małopłytkowość; Nacieki eozynofilowe w wątrobie; Omamy, dezorientacja, myśli i zachowania samobójcze (skłonności samobójcze), jąkanie, objawy obsesyjno-kompulsywne; Zespół Churga-Strauss (CSS) (patrz punkt 4.4), eozynofilia płucna; Zapalenie wątroby (również cholestatyczne, wątrobowokomórkowe i mieszane uszkodzenie wątroby); Rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy
- częstość niepodana w tekście: ból głowy; hiperkinezja; astma oskrzelowa; ból brzucha; biegunka; wypryskowe zapalenie skóry, wysypka; pragnienie; Bóle stawów, bole mięśni w tym kurcze mięśni
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
„Nie zaleca się stosowania produktu Montelukast Sandoz w postaci granulatu u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.”
- nie stosować poniżej 6 miesięcy
„Nie należy podawać produktu leczniczego Montelukast Sandoz granulat 4 mg dzieciom w wieku poniżej 6 miesięcy.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie należy podawać produktu leczniczego Montelukast Sandoz granulat 4 mg dzieciom w wieku poniżej 6 miesięcy. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Montelukast Sandoz granulat 4 mg u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy. Tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg są przeznaczone dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój zarodka i (lub) płodu. Dane dostępne z opublikowanych prospektywnych i retrospektywnych badań kohortowych z zastosowaniem montelukastu u kobiet w ciąży, oceniających poważne wady wrodzone, nie wykazały ryzyka związanego z lekiem. Dostępne badania mają ograniczenia metodologiczne, w tym małą wielkość próby, w niektórych przypadkach retrospektywne gromadzenie danych i niespójne grupy porównawcze. Montelukast Sandoz można stosować w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za bezwzględnie konieczne.”
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Badania na szczurach wykazały, że montelukast przenika do mleka (patrz punkt 5.3). Nie wiadomo, czy montelukast lub jego metabolity są wydzielane do mleka ludzkiego Montelukast Sandoz można stosować u kobiet karmiących piersią jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za bezwzględnie konieczne.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Granulatu zmieszanego z pokarmem nie wolno przechowywać na później.”
- jedzenie i napoje: „Produkt Montelukast Sandoz można podawać niezależnie od posiłków.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Montelukast Sandoz
Należy poinformować lekarza o wszelkich aktualnych lub występujących w przeszłości u dziecka
problemach zdrowotnych lub alergiach.
Kiedy nie stosować leku Montelukast Sandoz
• jeśli dziecko ma uczulenie na montelukast lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienione w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Montelukast Sandoz należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• Jeśli u dziecka nasilą się objawy astmy lub wystąpi duszność, należy natychmiast poinformować
o tym lekarza.
• Przyjmowany doustnie lek Montelukast Sandoz nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów
astmy. W razie wystąpienia napadu astmy należy postępować ściśle według wskazówek
otrzymanych od lekarza. Zawsze należy mieć przy sobie wziewny lek przeznaczony do stosowania
w napadach astmy.
• Ważne, aby dziecko przyjmowało wszystkie leki przeciw astmie zalecone przez lekarza. Leku
Montelukast Sandoz nie należy stosować zamiast innych leków przeciw astmie przepisanych
dziecku przez lekarza.
• Należy pamiętać o skonsultowaniu się z lekarzem, jeśli u dziecka przyjmującego leki przeciw
astmie wystąpią następujące objawy: objawy jak w grypie, mrowienie lub drętwienie rąk lub nóg,
nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka.
• Dziecku nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego lub leków przeciwzapalnych (tzw.
niesteroidowych leków przeciwzapalnych – NLPZ), jeśli nasilają one u dziecka objawy astmy
oskrzelowej.
Różne zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym (na przykład zmiany zachowania i
nastroju, depresja i skłonności samobójcze) były zgłaszane u pacjentów w każdym wieku
leczonych montelukastem (patrz punkt 4). Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy podczas
przyjmowania montelukastu, należy skonsultować się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Tego leku nie podawać dzieciom poniżej 6. miesiąca życia.
Dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat dostępny jest ten lek w innych postaciach
farmaceutycznych odpowiednich dla danych przedziałów wiekowych.
Montelukast Sandoz a inne leki
Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Montelukast Sandoz lub Montelukast Sandoz
może zmieniać działanie innych leków stosowanych u dziecka.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach podawanych dziecku obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, których podawanie jest planowane, również tych, które wydawane są bez
recepty.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Montelukast Sandoz należy poinformować lekarza
o przyjmowaniu przez dziecko następujących leków:
• fenobarbitalu (leku stosowanego w leczeniu padaczki),
• fenytoiny (leku stosowanego w leczeniu padaczki),
• ryfampicyny (leku stosowanego w leczeniu gruźlicy i niektórych innych zakażeń),
• gemfibrozylu (leku stosowanego w celu obniżenia wysokiego stężenia lipidów we krwi).
3 DE/H/xxxx/WS/2202+ DE/H/xxxx/IA/2211/G
Montelukast Sandoz z jedzeniem i piciem
Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Ten podpunkt nie dotyczy leku Montelukast Sandoz, gdyż lek przeznaczony jest dla dzieci w wieku od
6 miesięcy do 5 lat, ale poniższe informacje dotyczą substancji czynnej leku, montelukastu.
Stosowanie w czasie ciąży
Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny zasięgnąć porady lekarza przed zastosowaniem leku
Montelukast Sandoz. Lekarz oceni, czy mogą go przyjmować w tym czasie.
Stosowanie w okresie karmienia piersią
Nie wiadomo, czy Montelukast Sandoz przenika do mleka kobiecego. Dlatego kobiety, które karmią
lub zamierzają karmić piersią, powinny zasięgnąć porady lekarza przed jego zastosowaniem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten podpunkt nie dotyczy leku Montelukast Sandoz, gdyż lek jest przeznaczony dla dzieci w wieku od
6 miesięcy do 5 lat, ale poniższe informacje dotyczą substancji czynnej leku, montelukastu.
Montelukast nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn,
jednak działanie leku może być różne u poszczególnych pacjentów. Pewne działania niepożądane
(takie jak zawroty głowy i senność), które bardzo rzadko notowano podczas stosowania leku
Montelukast Sandoz, mogą wpływać u niektórych pacjentów na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn.
Montelukast Sandoz zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w saszetce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie wystąpienia któregokolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych należy
niezwłocznie zwrócić się do lekarza, gdyż może być konieczna pilna pomoc medyczna.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, które mogą powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu.
• zmiany zachowania i nastroju: pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub wrogość, depresja
• napady drgawkowe
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
• zwiększona skłonność do krwawień
• drżenie
• kołatanie serca
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
• zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
5 DE/H/xxxx/WS/2202+ DE/H/xxxx/IA/2211/G
• zmiany zachowania i nastroju: omamy, dezorientacja, myśli i zachowania samobójcze. Sygnałami
ostrzegawczymi są np. mówienie o samobójstwie, wycofanie i chęć bycia pozostawionym samemu
sobie albo poczucie znalezienia się w potrzasku lub bezsilności
• zażółcenie skóry i oczu, nietypowe uczucie zmęczenia lub gorączka, ciemne zabarwienie moczu
spowodowane przez zapalenie wątroby
• obrzęk (zapalenie) płuc
• zespół objawów, takich jak objawy przypominające grypę, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg,
nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka (zespół Churga-Strauss). Jeśli
u dziecka wystąpi jeden lub więcej z wymienionych objawów, należy niezwłocznie powiadomić
o tym lekarza.
• ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy), które mogą wystąpić bez ostrzeżenia.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób)
związanymi ze stosowaniem montelukastu i zgłaszanymi w badaniach klinicznych z zastosowaniem
granulatu doustnego o mocy 4 mg, tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 4 mg lub 5 mg albo tabletek
powlekanych o mocy 10 mg, były:
• ból głowy
• ból brzucha
• nasilone pragnienie
• biegunka
• nadmierna aktywność
• astma
• łuszczenie i świąd skóry
• wysypka
Działania te były zazwyczaj łagodne i występowały częściej u pacjentów leczonych montelukastem
niż otrzymujących placebo (lek, który nie zawiera substancji czynnej).
Ponadto po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
• zakażenie górnych dróg oddechowych
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
• biegunka, nudności, wymioty
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
• wysypka
• gorączka
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• zmiany zachowania i nastroju (nieprawidłowe marzenia senne, w tym koszmary senne, zaburzenia
snu, lunatykowanie, drażliwość, uczucie niepokoju, niepokój ruchowy,)
• zawroty głowy, senność, mrowienie i (lub) drętwienie,
• krwawienie z nosa
• suchość w jamie ustnej, niestrawność
• powstawanie siniaków, świąd, pokrzywka
• ból stawów lub mięśni, kurcze mięśni
• moczenie nocne u dzieci
• osłabienie, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, obrzęk
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
• zmiany zachowania i nastroju: zaburzenia uwagi, osłabienie pamięci, niekontrolowane ruchy
mięśni
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
• tkliwe, czerwone guzki podskórne, najczęściej występujące na goleniach (rumień guzowaty)
• objawy obsesyjno-kompulsywne
• jąkanie
6 DE/H/xxxx/WS/2202+ DE/H/xxxx/IA/2211/G
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Rozpoznania przewlekłej astmy oskrzelowej u bardzo małych dzieci (w wieku od 6 miesięcy do 2 lat)
powinien dokonać pediatra lub pulmonolog.
Pacjentów należy poinformować, że nie wolno stosować montelukastu w postaci doustnej do leczenia
ostrych napadów astmy i że w takim przypadku powinni mieć możliwość szybkiego zastosowania
odpowiednich leków używanych dotychczas. Jeśli wystąpi ostry napad astmy, należy zastosować
krótko działający wziewny beta-mimetyk. Jeśli konieczne jest stosowanie więcej niż dotychczas
inhalacji krótko działającego beta-mimetyku, należy jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza.
Nie należy nagle zastępować montelukastem kortykosteroidów wziewnych lub doustnych.
Brak danych, które wskazywałyby na możliwość zmniejszenia dawki kortykosteroidów doustnych
podczas jednoczesnego stosowania montelukastu.
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast,
może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z klinicznymi cechami zapalenia naczyń, które
odpowiadają obrazowi zespołu Churga-Strauss, często leczonego kortykosteroidami stosowanymi
ogólnie. Przypadki te niekiedy wiązały się ze zmniejszeniem dawki lub odstawieniem doustnych
kortykosteroidów. Nie można wykluczyć ani potwierdzić, że stosowanie antagonistów receptora
leukotrienowego może wiązać się z występowaniem zespołu Churga-Strauss. Lekarze powinni
zwracać uwagę na występujące u pacjentów objawy, takie jak eozynofilia, wysypka pochodzenia
naczyniowego, zaostrzenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne i (lub) neuropatia.
Pacjentów, u których wystąpią takie objawy, należy ponownie zbadać i zweryfikować stosowany
dotychczas schemat leczenia.
Leczenie montelukastem nie zwalnia pacjentów z astmą aspirynową z zakazu stosowania kwasu
acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym, takie jak zmiany w zachowaniu, depresja i
skłonności samobójcze były zgłaszane we wszystkich grupach wiekowych przyjmujących
montelukast (patrz punkt 4.8). Objawy mogą być poważne i utrzymywać się, jeśli leczenie nie
zostanie przerwane. Dlatego należy przerwać leczenie montelukastem, jeśli podczas leczenia
wystąpią zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym. Pacjentów i (lub) opiekunów należy
poinformować, aby zwracali uwagę na zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym i
poinstruować o konieczności powiadomienia lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia
takich zmian w zachowaniu.
Produkt leczniczy Montelukast Sandoz zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej saszetce, to znaczy produkt
leczniczy uznawany jest za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Montelukast można podawać jednocześnie z innymi lekami zwykle stosowanymi w zapobieganiu
i długotrwałym leczeniu astmy. W badaniach interakcji leków montelukast w zalecanej dawce
terapeutycznej nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę następujących leków: teofiliny,
prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol z noretyndronem
35:1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny.
4 DE/H/xxxx/WS/2202
Pole pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) u osób, które otrzymywały jednocześnie
fenobarbital, zmniejszało się o około 40%. Ponieważ montelukast jest metabolizowany przez
izoenzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować ostrożność (zwłaszcza u dzieci) podczas
jednoczesnego podawania montelukastu z lekami indukującymi aktywność tych enzymów, takimi jak
fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.
Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C8. Jednak dane
z klinicznego badania interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat testowy, reprezentujący leki
metabolizowane głównie przez CYP2C8) wykazały, że montelukast nie hamuje in vivo aktywności
CYP2C8. W związku z tym nie są spodziewane istotne zmiany w przemianie leków
metabolizowanych przez ten enzym (takich jak paklitaksel, rozyglitazon i repaglinid).
W badaniach in vitro wykazano, że montelukast jest substratem CYP2C8 i w znacznie mniejszym
stopniu 2C9 i 3A4. W klinicznym badaniu interakcji leków z zastosowaniem montelukastu
i gemfibrozylu (inhibitora zarówno CYP 2C8, jak i 2C9) wykazano, że gemfibrozyl 4,4-krotnie
zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na montelukast. W rutynowej praktyce nie jest konieczne
dostosowanie dawkowania montelukastu podawanego jednocześnie z gemfibrozylem lub innymi
silnymi inhibitorami CYP2C8, ale lekarz powinien wziąć pod uwagę możliwość zwiększenia częstości
działań niepożądanych.
Na podstawie danych z badań in vitro nie oczekuje się występowania klinicznie istotnych interakcji
leku ze słabszymi inhibitorami CYP2C8 (np. trimetoprimem). Jednoczesne podawanie montelukastu
z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, nie zwiększało znacząco ogólnoustrojowej ekspozycji
na montelukast.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Montelukast był oceniany w następujących badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą
przewlekłą:
▪ tabletki powlekane 10 mg u około 4000 pacjentów (dorosłych i młodzieży) w wieku 15 lat
i starszych,
5 DE/H/xxxx/WS/2202
▪ tabletki powlekane 10 mg u około 400 dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 15 lat i
starszych) z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i astmą
▪ tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u około 1750 dzieci w wieku od 6 do 14 lat,
▪ tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg u 851 dzieci w wieku od 2 do 5 lat oraz
▪ granulat 4 mg u 175 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat.
Montelukast był oceniany w następującym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z astmą
okresową:
▪ granulat i tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg u 1038 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat.
W badaniach klinicznych następujące działania niepożądane związane ze stosowaniem leku były
notowane często (•1/100 do <1/10) u pacjentów leczonych montelukastem i występowały częściej niż
u pacjentów otrzymujących placebo:
Dorośli i
młodzież
Populacja pediatryczna
Klasyfikacja
układów
i narządów
Pacjenci
w wieku 15 lat
i starsi
(dwa badania
12-tygodniowe;
n=795)
Dzieci w wieku od
6 do 14 lat
(jedno badanie
8-tygodniowe;
n=201);
(dwa badania
56-tygodniowe;
n=615)
Dzieci
w wieku od 2 do
5 lat
(jedno badanie
12-tygodniowe;
n=461);
(jedno badanie
48-tygodniowe;
n=278)
Dzieci
w wieku od
6 miesięcy do 2 lat
(jedno badanie
6-tygodniowe;
n=175)
Zaburzenia układu
nerwowego
ból głowy ból głowy hiperkinezja
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia
astma oskrzelowa
Zaburzenia żołądka
i jelit
ból brzucha ból brzucha biegunka
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
wypryskowe
zapalenie skóry,
wysypka
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania
pragnienie
Profil bezpieczeństwa nie zmieniał się podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u osób dorosłych
i do 12 miesięcy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat) w ramach badań klinicznych u ograniczonej liczby
pacjentów.
Łącznie 502 dzieci w wieku od 2 do 5 lat było leczonych montelukastem przez co najmniej
3 miesiące, 338 przez 6 miesięcy lub dłużej i 534 przez 12 miesięcy lub dłużej. Również u tych
pacjentów profil bezpieczeństwa nie zmieniał się podczas długotrwałego leczenia.
Profil bezpieczeństwa nie zmieniał się u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat podczas leczenia
trwającego do 3 miesięcy.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu montelukastu do obrotu wymieniono w poniższej
tabeli według klasyfikacji układów i narządów, stosując szczególną terminologię. Kategorie częstości
określono na podstawie odpowiednich badań klinicznych.
6 DE/H/xxxx/WS/2202
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zakażenie górnych dróg
oddechowych§ Bardzo często
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Zwiększona skłonność do krwawień Rzadko
Małopłytkowość Bardzo rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości, w tym
anafilaksja
Niezbyt często
Nacieki eozynofilowe w wątrobie Bardzo rzadko
Zaburzenia psychiczne Niezwykłe marzenia senne (w tym
koszmary senne), bezsenność,
lunatykowanie, lęk, pobudzenie, w tym
zachowanie agresywne lub wrogość,
depresja, nadmierna aktywność
psychoruchowa (w tym drażliwość,
niepokój ruchowy, drżenie†)
Niezbyt często
Zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci,
tiki
Rzadko
Omamy, dezorientacja, myśli i
zachowania samobójcze (skłonności
samobójcze), jąkanie, objawy
obsesyjno-kompulsywne
Bardzo rzadko
Zaburzenia układu
nerwowego
Zawroty głowy, senność, parestezje i
(lub) niedoczulica, napady drgawkowe
Niezbyt często
Zaburzenia serca Kołatanie serca Rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Niezbyt często
Zespół Churga-Strauss (CSS) (patrz
punkt 4.4),
eozynofilia płucna
Bardzo rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka§§, nudności§§, wymioty§§ Często
Suchość w jamie ustnej, niestrawność Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Zwiększona aktywność
aminotransferaz w surowicy (AlAT,
AspAT)
Często
Zapalenie wątroby (również
cholestatyczne, wątrobowo-
komórkowe i mieszane uszkodzenie
wątroby)
Bardzo rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Wysypka§§ Często
Powstawanie siniaków, pokrzywka,
świąd
Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko
Rumień guzowaty, rumień
wielopostaciowy
Bardzo rzadko
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów, bole mięśni w tym
kurcze mięśni
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Enureza Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Gorączka§§ Często
Astenia/uczucie zmęczenia, złe
samopoczucie, obrzęk
Niezbyt często
* Kategoria częstości: zdefiniowana dla każdego działania niepożądanego na podstawie częstości
notowanej w bazie badań klinicznych: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt
często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)
§ To działanie niepożądane zgłaszane bardzo często u pacjentów otrzymujących montelukast
7 DE/H/xxxx/WS/2202
występowało również bardzo często u pacjentów otrzymujących placebo w trakcie badań
klinicznych.
§§ To działanie niepożądane zgłaszane często u pacjentów otrzymujących montelukast występowało
również często u pacjentów otrzymujących placebo w trakcie badań klinicznych.
† Kategoria częstości: rzadko
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.