Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 2 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Aciclovirum 500 mg(proszek do sporządzania roztworu do infuzji) · 2 leki
Nazwa
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 37 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Zakażenia skórywskazanie z ChPL źródło: „Zakażenia skóry i błon śluzowych, wywołane wirusem opryszczki u osób z wrodzonym upośledzeniem odporności lub z wtórnymi zaburzeniami odporności podczas leczenia immunosupresyjnego lub cytostatycznego.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Acyklowir w postaci infuzji dożylnych podawany jest na ogół pacjentom hospitalizowanym, więc informacja o wpływie produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu zazwyczaj zastosowania. Ponadto nie ma badań, które oceniałyby wpływ acyklowiru na wykonywanie tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
36 pozycji, według częstości
często: zapalenie żyły; nudności; wymioty; przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi; świąd; pokrzywka; wysypka (w tym nadwrażliwość na światło); zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy
niezbyt często: zmniejszenie wartości wskaźników hematologicznych (niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia)
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
niewydolność nerek„0 (anuria) do 10 ml/min U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD) dawkę 3 psusa-00000048-202 zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny.”
niewydolność nerek: „U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.”
niewydolność nerek: „0 (anuria) do 10 ml/min/1,73 m2 U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny.”
niewydolność nerek: „U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.”
Ciąża„Ciąża Stosowanie acyklowiru można rozważać jedynie w przypadku, gdy oczekiwane korzyści stosowania leku u matki przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń u płodu. Rejestry ciąż z okresu po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu przedstawiają dane dotyczące kobiet, które w okresie ciąży otrzymywały acyklowir w jakiejkolwiek postaci farmaceutycznej. Dane te nie wskazują na większą liczbę wad wrodzonych niż w ogólnej populacji. Nie wykazano również, aby któraś z wad wrodzonych była swoista dla acyklowiru ani nie wykazano żadnej spójności w odniesieniu do ich wspólnej przyczyny. Patrz również „Działanie teratogenne” w punkcie 5.3.”
Karmienie piersią„Karmienie piersią Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę stężenie leku w mleku kobiecym było od 0,6 do 4,1-krotnie większe niż stężenie w osoczu. Takie stężenie w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie acyklowiru przez karmione piersią niemowlę w dawkach do 0,3 mg/kg mc./dobę. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania acyklowiru u kobiet karmiących piersią.”
Płodność„Płodność Brak informacji dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet. W badaniu przeprowadzonym z udziałem 20 pacjentów płci męskiej z prawidłową liczbą plemników w nasieniu wykazano, że acyklowir podawany doustnie przez maksymalnie 6 miesięcy w dawkach do 1 g na dobę nie miał istotnego klinicznie wpływu na liczbę plemników, ich ruchliwość lub budowę.”
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 1. Dorośli, dzieci w wieku powyżej 12 lat, niemowlęta w wieku poniżej 3 miesięcy i noworodki a) Pacjenci z prawidłową odpornością(niemowlęta, dzieci, dorośli)
Wskazania
Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/kg mc.)
Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/kg mc.)
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 1. Dorośli, dzieci w wieku powyżej 12 lat, niemowlęta w wieku poniżej 3 miesięcy i noworodki. a) Pacjenci z prawidłową odpornością(niemowlęta, dzieci, dorośli)
Wskazania
Dawka pojedyncza acyklowiru (mg/kg mc.)
Dawka dobowa u osób z prawidłową czynnością nerek (mg/kg mc.)
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 3. Dawkowanie u osób dorosłych i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek(młodzież, dorośli, niewydolność nerek)
Klirens kreatyniny
Dawkowanie
25 do 50 ml/min
Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin.
10 do 25 ml/min
Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny.
0 (anuria) do 10 ml/min
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD) dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny.
U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 4. Dawkowanie u niemowląt i dzieci z zaburzeniami czynności nerek(niemowlęta, dzieci, niewydolność nerek)
Klirens kreatyniny
Dawkowanie
25 do 50 ml/min/1,73m2
Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin.
10 do 25 ml/min/1,73m2
Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny.
0 (anuria) do 10 ml/min/1,73m2
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 3. Dawkowanie u osób dorosłych i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek(młodzież, dorośli, niewydolność nerek)
Klirens kreatyniny
Dawkowanie
25 do 50 ml/min
Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin.
10 do 25 ml/min
Dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny.
0 (anuria) do 10 ml/min
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD) dawkę
zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny.
U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (5 lub 10 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek (tabela z dokumentu): Tabela 4. Dawkowanie u niemowląt i dzieci z zaburzeniami czynności nerek(niemowlęta, dzieci, niewydolność nerek)
Klirens kreatyniny
Dawkowanie
25 do 50 ml/min/1,73 m2
Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 12 godzin.
10 do 25 ml/min/1,73 m2
Dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy podawać co 24 godziny.
0 (anuria) do 10 ml/min/1,73 m2
U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę zalecaną wyżej (250 lub 500 mg/m2 pc. lub 20 mg/kg mc.) należy zmniejszyć o połowę i podawać co 24 godziny i po cyklu dializy.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku ACIX
Kiedy nie stosować leku ACIX
• Jeśli pacjent ma uczulenie na acyklowir, walacyklowir lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku ACIX należy omówić to z lekarzem.
• Konieczne jest przyjmowanie przez pacjenta dużej ilości płynów w celu utrzymania właściwego
nawodnienia organizmu.
• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów w podeszłym wieku może być
konieczna modyfikacja dawki leku ze względu na możliwość gromadzenia acyklowiru
w organizmie.
• U pacjentów otrzymujących dożylnie duże dawki acyklowiru lekarz zaleci kontrolne badania
czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub z zaburzeniami czynności nerek.
• Długotrwałe lub wielokrotne stosowanie acyklowiru u pacjentów ze znacznie zmniejszoną
odpornością może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusów niewrażliwych na działanie
leku.
• Sporządzonego roztworu nie należy przyjmować doustnie ze względu na jego bardzo zasadowy
odczyn (pH około 11,0).
ACIX a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
• Acyklowir jest wydalany przez nerki. Jeśli pacjent otrzymuje dożylnie acyklowir razem z lekami,
które wydalane są w taki sam sposób, może zwiększyć się w surowicy stężenie jednego lub obu
tych leków. Lekarz będzie uważnie kontrolował stan pacjenta.
• Probenecyd i cymetydyna zmniejszają wydalanie acyklowiru przez nerki, ale zmiana jego
dawkowania nie jest konieczna.
• Podczas jednoczesnego podawania acyklowiru i mykofenolanu mofetylu (leku stosowanego w celu
zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu) zwiększa się całkowity wpływ tych leków na
organizm pacjenta.
• Acyklowir podawany dożylnie w dużej dawce może zwiększyć toksyczność jednocześnie
stosowanego litu.
• Podczas podawania dożylnego acyklowiru i jednoczesnego stosowania leków wpływających na
czynność nerek (takich jak cyklosporyna i takrolimus) konieczne jest zachowanie ostrożności.
Lekarz zaleci kontrolne badania czynności nerek u pacjenta.
• Podczas jednoczesnego stosowania acyklowiru i teofiliny lekarz będzie kontrolować stężenie
teofiliny we krwi pacjenta.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjenka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lek można podawać w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza oczekiwane korzyści
ze stosowania acyklowiru przewyższają zagrożenia dla płodu.
Acyklowir przenika do mleka kobiecego.
Zaleca się ostrożność podczas stosowania acyklowiru u kobiet karmiących piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Acyklowir w postaci infuzji dożylnych podawany jest na ogół pacjentom leżącym w szpitalu, więc
informacja o wpływie produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu
zazwyczaj zastosowania. Ponadto nie ma badań, które oceniałyby wpływ acyklowiru na wykonywanie
tych czynności.
ACIX zawiera sód
Lek zawiera 48,8 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,4%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl. Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika
powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym
rozcieńczeniu leku. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze
wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego
rozcieńczalnika.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Częstość wymienionych działań niepożądanych jest jedynie przybliżona, gdyż w większości
przypadków dokładne dane nie są dostępne. Ponadto częstość działań niepożądanych może różnić się
zależnie od wskazań.
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
zapalenie żyły, nudności i wymioty, świąd, wysypka, pokrzywka, nadwrażliwość na światło,
przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi, zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy (szybkie zwiększenie steżenia mocznika i kreatyniny we krwi może
być związane z maksymalnym stężeniem leku w osoczu i stanem nawodnienia pacjenta, dlatego leku
nie należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym, ale przez co najmniej 60 minut w powolnej infuzji
dożylnej).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
niedokrwistość (zmniejszona liczba krwinek czerwonych), małopłytkowość (zmniejszona liczba
płytek krwi), leukopenia (zmniejszona liczba krwinek białych).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje nadwrażliwości), ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie,
splątanie, drżenie, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki,
senność, encefalopatia (niezapalne zmiany w mózgu), śpiączka, duszność, biegunka, ból brzucha,
przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy,
zaburzenia czynności nerek [ustępujące szybko po uzupełnieniu płynów i (lub) zmniejszeniu dawki
leku albo po jego odstawieniu], ból nerek, w pojedynczych przypadkach ostra niewydolność nerek,
uczucie zmęczenia, gorączka, miejscowe stany zapalne.
W przypadku nieprawidłowego podania leku poza naczynie mogą wystąpić ciężkie miejscowe stany
zapalne, prowadzące czasami do martwicy tkanek.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy utrzymywać właściwe nawodnienie organizmu pacjenta.
4 psusa-00000048-202
Produkt leczniczy w postaci infuzji dożylnej należy podawać przez 1 godzinę w celu uniknięcia
wytrącaniu się acyklowiru w nerkach. Należy unikać szybkiego podawania produktu leczniczego
ani nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus).
Ryzyko zaburzeń czynności nerek zwiększa się podczas stosowania innych leków nefrotoksycznych.
Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania dożylnej postaci acyklowiru
jednocześnie z innymi lekami nefrotoksycznymi.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów w podeszłym wieku
Acyklowir usuwany jest przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne
jest zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2). U pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być
osłabiona, dlatego należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki w tej grupie wiekowej. Ze
względu na zwiększone ryzyko neurologicznych działań niepożądanych, u pacjentów w podeszłym
wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uważnie kontrolować, czy nie występują
objawy wskazujące na takie działanie acyklowiru. W odnotowanych przypadkach reakcje te
ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Długotrwałe lub wielokrotne stosowanie acyklowiru u niektórych pacjentów ze znacznie zmniejszoną
odpornością może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości,
mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem (patrz punkt 5.1).
U pacjentów otrzymujących w infuzji dożylnej duże dawki acyklowiru (np. w leczeniu
opryszczkowego zapalenia mózgu) należy szczególnie uważnie kontrolować czynność nerek. Dotyczy
to zwłaszcza pacjentów odwodnionych lub mających jakiekolwiek zaburzenia czynności nerek.
Wartość pH sporządzonego roztworu do infuzji wynosi około 11,0 i dlatego nie należy go podawać
doustnie.
Produkt leczniczy nie zawiera środków konserwujących. Roztwór należy sporządzać w warunkach
aseptycznych, bezpośrednio przed użyciem.
Produkt leczniczy zawiera sód (patrz punkt 2).
Produkt leczniczy zawiera 48,8 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,4% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl (patrz punkt 6.6). Zawartość sodu
pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości
sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej
zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z
charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Acyklowir jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w moczu, w wyniku aktywnego
wydzielania w kanalikach nerkowych. Każdy stosowany jednocześnie lek, który współzawodniczy
o ten mechanizm, może zwiększyć stężenie acyklowiru w osoczu.
Probenecyd i cymetydyna zwiększają w tym mechanizmie wartość AUC acyklowiru i zmniejszają
jego wydalanie nerkowe. Ze względu na szeroki przedział terapeutyczny acyklowiru zmiana
dawkowania nie jest jednak konieczna.
U pacjentów otrzymujących dożylnie acyklowir należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania leków, które współzawodniczą z acyklowirem o mechanizm wydalania, ze względu na
możliwość zwiększenia się stężenia w surowicy jednego lub obu leków (lub ich metabolitów).
Jednoczesne podawanie acyklowiru i mykofenolanu mofetylu (leku immunosupresyjnego
stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządu) prowadzi do zwiększenia wartości AUC
acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu.
5 psusa-00000048-202
Podczas jednoczesnego stosowania litu i dużej dawki podawanego dożylnie acyklowiru należy
kontrolować stężenie litu w surowicy ze względu na ryzyko jego toksyczności.
Należy zachować ostrożność i kontrolować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania
dożylnie acyklowiru i podawania leków wpływających na czynność nerek (takich jak cyklosporyna
i takrolimus).
Badanie z udziałem pięciu mężczyzn wskazuje, że jednoczesne stosowanie acyklowiru zwiększa
o około 50% wartość AUC podawanej ogólnie teofiliny. Zaleca się oznaczanie stężenia teofiliny
w osoczu podczas leczenia skojarzonego z acyklowirem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość wymienionych działań niepożądanych jest jedynie przybliżona, gdyż w większości
przypadków dokładne dane nie są dostepne. Ponadto częstość działań niepożądanych może różnić się
zależnie od wskazań.
W ocenie częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
6 psusa-00000048-202
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: zmniejszenie wartości wskaźników hematologicznych (niedokrwistość,
małopłytkowość, leukopenia).
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne.
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko: ból głowy, zawroty głowy, stan pobudzenia, splątanie, drżenie, niezborność ruchowa,
zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka.
Objawy te są na ogół przemijające i zwykle stwierdzane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
lub z innymi sprzyjającymi czynnikami (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia naczyniowe
Często: zapalenie żyły.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko: duszność.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: nudności, wymioty.
Bardzo rzadko: biegunka, ból brzucha.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.
Bardzo rzadko: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: świąd, pokrzywka, wysypka (w tym nadwrażliwość na światło).
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy.
Uważa się, że szybkie zwiększenie steżenia mocznika i kreatyniny we krwi związane jest
z maksymalnym stężeniem leku w osoczu i stanem nawodnienia pacjenta. Aby uniknąć takiego
działania, sporządzonego roztworu do infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym,
ale w powolnej infuzji dożylnej, podawanej przez co najmniej 60 minut.
Bardzo rzadko: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, ból nerek.
Ból nerek może się wiązać z niewydolnością nerek.
Należy odpowiednio nawodnić pacjenta. Zaburzenia czynności nerek ustępują zazwyczaj szybko po
uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) zmniejszeniu dawki produktu albo jego odstawieniu.
W pojedynczych przypadkach może dojść do ostrej niewydolności nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo rzadko: uczucie zmęczenia, gorączka, miejscowe stany zapalne.
Ciężkie miejscowe stany zapalne, prowadzące czasami do martwicy tkanek, mogą wystąpić na skutek
nieprawidłowego podania acyklowiru poza naczynie.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
7 psusa-00000048-202
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+ 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.