Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Budesonidum 3 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Substancje pomocnicze Etyloceluloza; tributylu acetylocytrynian; kopolimer kwasu metakrylowego typu C; trietylu cytrynian; środek przeciwpieniący; polisorbat 80; talk; peletki cukrowe (sacharoza + skrobia kukurydziana)
- Skład kapsułki: żelatyna; sodu laurylosiarczan; olej jadalny; krzemu dwutlenek koloidalny; żelaza tlenek czerwony (E 172); żelaza tlenek czarny (E 172); żelaza tlenek żółty (E 172); tytanu dwutlenek (E 171); Skład atramentu do napisu na kapsułkach: szelak; żelaza tlenek czarny; potasu wodorotlenek; amonu wodorotlenek
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Skład kapsułki)
- sacharoza: w składzie
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- różowy nadruk: CIR 3 mg
Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda, korpus w kolorze jasnoszarym, wieczko w kolorze różowym. Na wieczku kapsułki znajduje się czarny napis: „CIR 3 mg”. Pojemnik z polipropylenu, zawierający 100 kapsułek, umieszczony w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Produkt Entocort nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
37 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Kołatanie serca; zahamowanie wydzielania endogennego ACTH i kortyzolu, objawy charakterystyczne dla zespołu Cushinga; Dyspepsja; Hipokaliemia; Skurcze mięśni; Zmiany zachowania takie jak nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju i depresja; Zaburzenia miesiączkowania; Reakcje skórne (pokrzywka, osutka); Osłabienie odporności na zakażenia
- niezbyt często: Drżenie; Niepokój; nadpobudliwość ruchowa
- rzadko: Jaskra; zaćma; zaćma podtorebkowa tylna; nieostre widzenie; Agresja; Wybroczyny
- bardzo rzadko: Spowolnienie wzrostu; Reakcje anafilaktyczne
- częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy
- częstość niepodana w tekście: objawy podobne do zespołu Cushinga; obrzęki; nadciśnienie tętnicze; zaniki skóry; zaburzenia gojenia się ran; retencja sodu; zwiększona glukoneogeneza; działania niepożądane związane z katabolizmem; osteoporoza; zanik mięśni; uczynnienie zakażeń; zaburzenia gospodarki węglowodanowej; zaostrzenia zaburzeń psychicznych; zakrzepica; łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe; ograniczenie szybkości wzrostu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 8 tygodni
źródło: „Produkt należy stosować w tej dawce nie dłużej niż 8 tygodni.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli Dawkę produktu Entocort należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, zależnie od nasilenia choroby. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu Entocort.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku 8 lat i starsze, o masie ciała większej niż 25 kg
„Dzieci w wieku 8 lat i starsze, o masie ciała większej niż 25 kg Zalecana dawka dobowa w chorobie Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu u dzieci wynosi 9 mg (3 kapsułki) na dobę. Produkt należy stosować w tej dawce nie dłużej niż 8 tygodni. Pełny skutek leczniczy jest zwykle osiągany w ciągu 2 do 4 tygodni. Nie ma doświadczeń w stosowaniu produktu Entocort dłużej niż 12 tygodni.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka: 6 mg (2 kapsułki) raz na dobę, podawana rano, z możliwością zmniejszenia dawki do 3 mg (1 kapsułka) u stabilnych, bezobjawowych pacjentów.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
Stosowanie u dzieci i młodzieży
„Stosowanie u dzieci i młodzieży Zalecana dawka dobowa w łagodnym lub umiarkowanym nasileniu choroby Crohna u dzieci w wieku 8 lat lub starszych i masie ciała powyżej 25 kg wynosi 9 mg (3 kapsułki). Lek można stosować w tej dawce nie dłużej niż 8 tygodni. Pełny skutek leczniczy jest zwykle osiągany w ciągu 2 do 4 tygodni. Nie ma doświadczeń w stosowaniu leku Entocort w czasie dłuższym niż 12 tygodni.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dawki stosowane u pacjentów w wieku podeszłym są takie same, jak u dorosłych. Doświadczenia w stosowaniu produktu Entocort u osób w podeszłym wieku są jednak ograniczone.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z niewydolnością wątroby
„Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby zwiększa się biodostępność budezonidu. W sytuacjach stresowych, podczas gorączki lub wysiłku należy rozważyć rozpoczęcie podawania dodatkowo glikokortykosteroidu o działaniu ogólnym lub zwiększenie dawki produktu Entocort. U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną należy rozważyć zwiększenie jej dawki, jeżeli jednocześnie podaje się glikokortykosteroidy.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Podobnie jak w przypadku innych glikokortykosteroidów podanie doustne budezonidu ciężarnym zwierzętom jest związane z występowaniem zaburzeń rozwoju płodu (rozszczep podniebienia, wady rozwojowe układu kostnego). Znaczenie tych zjawisk w odniesieniu do ludzi nie zostało udokumentowane. Jak w przypadku innych leków, stosowanie budezonidu w ciąży możliwe jest tylko wówczas, gdy korzyści dla matki ze stosowania leku przewyższają ryzyko dla płodu. Zaobserwowano występowanie mniejszej masy urodzeniowej noworodków i mniejszej masy łożyska po długotrwałym stosowaniu budezonidu przez matki.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Budezonid przenika do mleka karmiących kobiet. Leczenie podtrzymujące budezonidem w postaci inhalacji (200 lub 400 mikrogramów dwa razy dziennie) u kobiet z astmą karmiących piersią nie skutkowało u karmionych dzieci istotnym klinicznie narażeniem na działanie budezonidu. W badaniach farmakokinetycznych, szacowana dzienna dawka u niemowląt stanowiła 0,3% dziennej dawki u matki, przy obydwu poziomach dawkowania, a średnie stężenie w osoczu u niemowląt szacowano jako 1/600 stężenia obserwowanego w osoczu matki, przy całkowitej doustnej biodostępności u niemowląt. Stężenie budezonidu w osoczu u niemowląt było poniżej limitu oznaczalności.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „W razie trudności z połykaniem kapsułkę można otworzyć, a jej zawartość połknąć po wymieszaniu z łyżką stołową soku jabłkowego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Entocort
Kiedy nie stosować leku Entocort:
- u pacjentów z zakażeniami bakteryjnymi, grzybiczymi lub wirusowymi,
- u pacjentów uczulonych na budezonid lub którykolwiek ze składników leku.
Należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich niepokojących reakcjach, które
występowały po zażyciu leku zawierającego budezonid lub którykolwiek składnik wymieniony
w punkcie 6.
Należy również poinformować lekarza o niepokojących reakcjach, które występowały po zażyciu
innych leków.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich problemach
zdrowotnych, a przede wszystkim o występujących zakażeniach np. gruźlicy, nadciśnieniu tętniczym,
Strona 2 z 7
cukrzycy, osteoporozie, wrzodach trawiennych, psychozach, niewydolności serca, jaskrze, zaćmie,
niedawno wykonanych zabiegach zespoleń jelitowych, z występowaniem w rodzinie cukrzycy, jaskry.
Szczególną opieką należy otoczyć pacjentów, u których zamienia się leczenie glikokortykosteroidami
o silnym działaniu ogólnym na lek Entocort. U tych pacjentów może wystąpić zahamowanie
czynności kory nadnerczy. Podczas odstawiania produktów prednizolonu i rozpoczynania leczenia
produktem Entocort mogą wystąpić działania niepożądane (patrz punkt 4).
Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z
lekarzem.
W razie wystąpienia jakichkolwiek stanów zapalnych należy poinformować lekarza. Zażywając lek
Entocort, należy unikać kontaktu z osobami chorymi na odrę lub ospę wietrzną. Choroby te mogą
mieć cięższy przebiegu osób zażywających lek Entocort.
Jeżeli Entocort został przepisany osobie, która była do tej pory leczona innymi lekami zawierającymi
glikokortykosteroidy, podczas zmiany rodzaju leku mogą się ujawnić istniejące wcześniej reakcje
alergiczne, np. katar, wyprysk. W takim przypadku należy zgłosić się do lekarza, który może zalecić
zażywanie leków przeciwuczuleniowych.
Pacjent zażywający Entocort powinien przed zabiegiem chirurgicznym lub inną sytuacją stresową
zgłosić się do lekarza, który może zalecić stosowanie dodatkowo innych leków zawierających
glikokortykosteroidy.
Podczas długotrwałego podawania budezonidu w dużych dawkach mogą wystąpić objawy ogólne
działania glikokortykosteroidów, takie jak wysokie stężenie kortyzolu (hormon kory nadnerczy)
w surowicy i zahamowanie czynności kory nadnerczy (patrz punkt 4).
Nie należy nagle przerywać stosowania leku Entocort. Jeśli będzie konieczne zaprzestanie
przyjmowania leku Entocort, lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki. W okresie
zmniejszania dawki leku Entocort niektórzy pacjenci odczuwają pogorszenie stanu zdrowia z powodu
występowania takich objawów, jak bóle mięśni i stawów, uczucie zmęczenia, bóle głowy, nudności
i wymioty. W takim przypadku należy się zgłosić do lekarza, który może zalecić stosowanie
dodatkowo innych leków.
Doświadczenia kliniczne dotyczące leczenia budezonidem lub innym glikokortykosteroidem
u pacjentów, u których wystąpiło wznowienie choroby Crohna po długotrwałym leczeniu,
są ograniczone.
Dzieci i młodzież
Lek Entocort można stosować u dzieci powyżej 8 lat i o masie ciała powyżej 25 kg.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Entocort u pacjentów w okresie wzrostu. Zaleca
się kontrolowanie wzrostu dzieci i młodzieży podczas leczenia. Jeśli wzrost jest spowolniony, lekarz
może zweryfikować sposób leczenia.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na wydalanie glikokortykosteroidów. Istnieje
możliwość wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
U osób z niewydolnością wątroby zwiększa się biodostępność budezonidu podanego doustnie.
U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną należy rozważyć zwiększenie jej dawki, jeżeli
jednocześnie podaje się glikokortykosteroidy.
Lek Entocort a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także
o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Strona 3 z 7
Należy bezwzględnie poinformować lekarza o stosowaniu następujących leków: ketokonazol
i itrakonazol (lek stosowany w zakażeniach grzybiczych), inhibitory proteazy HIV (leki
przeciwwirusowe, w tym rytonawir, kobicystat), karbamazepina (lek stosowany w leczeniu padaczki),
cymetydyna (lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy), estrogeny
(stosowane w leczeniu zaburzeń hormonalnych), hormonalne środki antykoncepcyjne, cholestyramina
(stosowana w leczeniu zwiększonego stężenia związków tłuszczowych we krwi), leki zobojętniające
treść żołądka.
Niektóre leki mogą nasilić działanie leku Entocort i lekarz może chcieć uważnie monitorować stan
pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat). Jeśli
jednoczesne stosowanie budezonidu i ketokonazolu lub itrakonazolu albo inhibitora proteazy HIV jest
nieuniknione, odstęp między zastosowaniem dawek poszczególnych leków powinien być jak najdłuższy.
Ponadto lekarz rozważy zmniejszenie dawki budezonidu.
Należy również poinformować lekarza o niepokojących reakcjach, które występowały po zażyciu
innych leków.
Badania diagnostyczne aktywności przysadki mózgowej mogą wykazywać fałszywie niskie wartości z
powodu hamowania czynności nadnerczy.
Entocort z jedzeniem i piciem
Patrz punkt 3.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku Entocort należy się poradzić lekarza.
W okresie ciąży i karmienia piersią wszystkie leki należy stosować ostrożnie.
Jeśli kobieta leczona lekiem Entocort zajdzie w ciążę, powinna jak najszybciej poinformować o tym
lekarza.
Budezonid przenika do mleka karmiących kobiet. Lek można stosować u kobiet karmiących piersią
jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza przewidywana korzyść dla matki jest większa niż ryzyko
dla płodu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Entocort nie wpływa na sprawność psychofizyczną kierowców i operatorów maszyn.
Lek Entocort zawiera sacharozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Entocort zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę dobową (3 tabletki), to znaczy
lek uznaje się za „wolny od sodu”
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane występują z następującą częstością:
często (rzadziej niż u 1 na 10 leczonych pacjentów)
• nieregularne lub szybkie bicie serca (kołatanie serca),
• zahamowanie wydzielania hormonów kory nadnerczy (osłabienie, męczliwość, zmniejszenie masy
ciała, zaburzenia miesiączkowania),
• objawy charakterystyczne dla zespołu Cushinga (otyłość twarzy i tułowia, różowe rozstępy skóry),
• objawy niestrawności,
• zmniejszone stężenie potasu we krwi,
• skurcze mięśni,
• zmiany zachowania takie jak nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju i depresja,
• zaburzenia miesiączkowania,
• reakcje skórne (pokrzywka, osutka),
• osłabienie odporności na zakażenia.
niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 leczonych pacjentów)
• drżenia,
• niepokój
• nadpobudliwość ruchowa,
rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 leczonych pacjentów):
• agresja,
• jaskra (choroba oczu polegająca na postępującymi nieodwracalnym uszkodzeniu nerwu
wzrokowego prowadząca do pogorszenia lub utraty wzroku),
• zaćma (zmętnienie naturalnej soczewki oka, również tylnej części soczewki),
• wybroczyny (małe czerwone, brązowe lub fioletowe plamki na skórze lub błonach śluzowych
wynikające z krwawienia pod skórą),
• nieostre widzenie
bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 leczonych pacjentów):
• spowolnienie wzrostu,
• reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne powodujące trudności w oddychaniu lub
zawroty głowy).
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• reakcje alergiczne, które mogą powodować obrzęk twarzy, szczególnie powiek, ust, języka lub
gardła (obrzęk naczynioruchowy)
Ponadto mogą wystąpić: obrzęki, nadciśnienie tętnicze, zaniki skóry, zaburzenia gojenia się ran,
retencja sodu, zwiększona glukoneogeneza, działania niepożądane związane z katabolizmem,
osteoporoza, zanik mięśni, uczynnienie zakażeń (np. gruźlicy), zaburzenia gospodarki
węglowodanowej, zaostrzenia zaburzeń psychicznych, jaskra, zaćma, zakrzepica. łagodne nadciśnienie
Strona 6 z 7
wewnątrzczaszkowe. Wystąpienie tych działań zależy od dawki, czasu zażywania i wrażliwości
osobniczej.
Większości z wymienionych działań niepożądanych można spodziewać się również w trakcie leczenia
innymi glikokortykosteroidami.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
5. Jak przechowywac lek Entocort
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Po wyjęciu kapsułki należy dokładnie
zamknąć pojemnik z lekiem.
Przechowywać w temperaturze poniżej 30o C.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zakażeniami np. gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym,
cukrzycą, osteoporozą, wrzodem trawiennym, psychozami, niewydolnością serca, jaskrą, zaćmą, po
niedawno wykonanych zabiegach zespoleń jelitowych, z pozytywnym wywiadem rodzinnym
w kierunku cukrzycy i jaskry, innymi schorzeniami, w których glikokortykosteroidy mogą wywierać
niekorzystny wpływ.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których zamienia się leczenie
glikokortykosteroidami o silnym działaniu ogólnym na produkt Entocort. U tych pacjentów może
wystąpić zahamowanie czynności kory nadnerczy. Podczas odstawiania produktów prednizolonu
i rozpoczynania leczenia produktem Entocort mogą wystąpić działania niepożądane (patrz punkt
4.8).
Zaburzenia widzenia
Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania
kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia
widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do
których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia
surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowymi miejscowym stosowaniu
kortykosteroidów.
Strona 3 z 11
W razie wystąpienia jakiegokolwiek zakażenia podczas stosowania produktu Entocort należy
zachować szczególne środki ostrożności i rozpocząć leczenie przyczynowe. Ospa wietrzna i odra
mogą mieć cięższy przebiegu osób leczonych glikokortykosteroidami podawanymi doustnie.
Dlatego pacjenci, którzy nie chorowali na ospę wietrzną i odrę, lub u których odporność na te
choroby wygasła, powinni unikać kontaktu z chorymi na ospę wietrzną i odrę. W razie kontaktu
pacjenta zażywającego produkt Entocort z chorym na ospę wietrzną lub odrę należy rozważyć
podanie specyficznych przeciwciał przeciwko ospie wietrznej lub dożylnie koncentratu przeciwciał
o szerokim zakresie swoistości. Jeśli wystąpią objawy ospy wietrznej, można rozważyć podanie
leków przeciwwirusowych.
Po długotrwałym stosowaniu produktu Entocort może się zmniejszyć endogenne wydzielanie ACTH.
Dlatego w razie odstawiania produktu Entocort należy stopniowo zmniejszać jego dawkę.
W okresie zmniejszania dawki produktu Entocort niektórzy pacjenci odczuwają pogorszenie stanu
zdrowia z powodu występowania niespecyficznych objawów jak bóle mięśni i stawów. W rzadkich
przypadkach działanie glikokortykosteroidów może być niewystarczające, czego objawami są:
zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach konieczne może być zwiększenie
dawki glikokortykosteroidów o działaniu ogólnym.
Zmiana leczenia z glikokortykosteroidów o silniejszym działaniu ogólnym na produkt Entocort może
ujawnić reakcje alergiczne, np. zapalenie błony śluzowej nosa lub wyprysk, które były wcześniej
tłumione przez lek o silnym działaniu ogólnym. Takie reakcje alergiczne należy leczyć objawowo
lekami przeciwhistaminowymi i (lub) środkami o działaniu miejscowym.
Glikokortykosteroidy mogą zmniejszyć odpowiedź osi podwzgórze-przysadka-nadnercza na stres.
Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi lub w innych sytuacjach stresowych zaleca się
dodatkowe podanie glikokortykosteroidów o działaniu ogólnym.
Należy spodziewać się, że jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym produktów
zawierających ketokonazol i kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
Należy unikać łączenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych
działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów; w takim przypadku
pacjenta należy obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów. Jeśli
nie można uniknąć łączenia leków, odstęp między zastosowaniem dawek poszczególnych leków
powinien być jak najdłuższy. W takim przypadku należy również rozważyć zmniejszenie dawki
budezonidu (patrz punkt 4.5).
Po nadmiernym spożyciu soku grejpfrutowego (który zmniejsza aktywność CYP3A4 głównie w błonie
śluzowej jelit), ogólnoustrojowe wystawienie na działanie doustnie przyjętego budezonidu zwiększa
się dwukrotnie. Tak jak w przypadku innych leków metabolizowanych głównie poprzez CYP3A4,
podczas stosowania budezonidu należy unikać regularnego spożywania grejpfrutów lub soku
grejpfrutowego (inne soki, jak sok pomarańczowy lub jabłkowy, nie hamują działania CYP3A4). Patrz
punkt 4.5.
Podczas długotrwałego podawania budezonidu w dużych dawkach mogą wystąpić objawy ogólne
działania glikokortykosteroidów, takie jak wysokie stężenie kortyzolu w surowicy i zahamowanie
czynności kory nadnerczy.
Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na eliminację glikokortykosteroidów, powodując
zmniejszone wydalanie budezonidu i zwiększone ogólnoustrojowe wystawienie na działanie
budezonidu. Należy ostrzec pacjenta o możliwości wystąpienia ogólnoustrojowych działań
niepożądanych.
Strona 4 z 11
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni
przyjmować produktu leczniczego Entocort.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę dobową (3 tabletki), to
znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Doświadczenia kliniczne dotyczące leczenia budezonidem lub innym glikokortykosteroidem
u pacjentów, u których wystąpiło wznowienie choroby Crohna po długotrwałym leczeniu, są
ograniczone.
Nie ma wyników badań porównujących skuteczność i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania
budezonidu i glikokortykosteroidów podawanych w sposób przerywany (kursy).
Wpływ na wzrost
Zaleca się przeprowadzanie regularnej kontroli wzrostu u dzieci długotrwale otrzymujących
glikokortykosteroidy. Jeśli wzrost jest spowolniony, należy ponownie ocenić zasadność terapii.
Należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające z terapii glikokortykosteroidami i możliwe ryzyko
zahamowania wzrostu. Nie prowadzono długotrwałych badań dotyczących stosowania u dzieci
produktu Entocort w postaci kapsułek.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Omeprazol w dawkach zalecanych nie wywiera żadnego wpływu na farmakokinetykę budezonidu
podawanego doustnie, podczas gdy cymetydyna wywiera niewielki, ale klinicznie nieistotny, wpływ
na farmakokinetykę budezonidu.
Metabolizm budezonidu odbywa się głównie poprzez CYP3A4.
Inhibitory tego enzymu, np. ketokonazol, itrakonazol i inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać
kilkakrotnie ogólnoustrojowe wystawienie na działanie budezonidu, patrz punkt 4.4. Ze względu na
brak danych umożliwiających dostosowanie dawkowania, należy unikać jednoczesnego stosowania
powyższych leków. Jeśli nie jest to możliwe, należy zachować najdłuższy możliwy odstęp pomiędzy
zastosowaniem dawek poszczególnych leków i rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu.
Podczas leczenia budezonidem nie należy pić soku grejpfrutowego, patrz punkt 4.4.
Nie wydaje się, aby budezonid hamował działanie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4,
gdyż charakteryzuje się on małym powinowactwem do tego enzymu.
Jednoczesne podawanie budezonidu i substancji zwiększających aktywność izoenzymu CYP 3A4,
np. karbamazepiny, może zmniejszać wystawienie organizmu pacjenta na działanie budezonidu, co
może wymagać zwiększenia jego dawki.
Zwiększenie stężenia glikokortykosteroidów i nasilenie ich działania obserwowano u pacjentek
zażywających estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne. Efektu takiego nie obserwowano
podczas jednoczesnego stosowania budezonidu ze środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi małe
dawki hormonów.
Nie można wykluczyć interakcji budezonidu z cholestyraminą lub lekami zobojętniającymi treść
żołądka. Zaleca się podawanie budezonidu dwie godziny po zażyciu lub przed zażyciem
wymienionych leków.
Ze względu na możliwe hamowanie czynności nadnerczy, test stymulacji ACTH do diagnozowania
niedoczynności przysadki mózgowej może pokazywać fałszywe wyniki (niskie wartości).
Strona 5 z 11
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość zdefiniowana jest następująco: często (•1/100 do <1/10); niezbyt często
(•1/1 000 do <1/100); rzadko (•1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (nie
może być określona na podstawie dostępnych danych).
Działania niepożądane pogrupowane ze względu na częstość występowania oraz klasyfikację
układów i narządów
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zaburzenia serca Często Kołatanie serca
Zaburzenia endokrynologiczne Często zahamowanie wydzielania
endogennego ACTH
i kortyzolu, objawy
charakterystyczne dla zespołu
Cushinga
Bardzo rzadko Spowolnienie wzrostu
Strona 6 z 11
Zaburzenia oka Rzadko Jaskra, zaćma, w tym zaćma
podtorebkowa tylna, nieostre
widzenie (patrz także punkt
4.4.)
Zaburzenia żołądka i jelit Często Dyspepsja
Zaburzenia układu
immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje anafilaktyczne
Nieznana Reakcje nadwrażliwości takie
jak obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Hipokaliemia
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Często Skurcze mięśni
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Drżenie
Zaburzenia psychiczne Często Zmiany zachowania takie jak
nerwowość,
bezsenność, zmiany nastroju i
depresja
Niezbyt często Niepokój,
nadpobudliwość ruchowa
Rzadko Agresja
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Często Zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Reakcje skórne (pokrzywka,
osutka)
Rzadko Wybroczyny
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Osłabienie odporności na
zakażenia
Większość działań niepożądanych wymienionych w tej Charakterystyce Produktu Leczniczego
można oczekiwać również w przypadku innych metod leczenia glikokortykosteroidami.
Opis wybranych działań niepożądanych
Wystąpić mogą działania niepożądane typowe dla glikokortykosteroidów działających
ogólnoustrojowo (np. objawy podobne do zespołu Cushinga i spowolnienie wzrostu). Takie działania
niepożądane zależą od dawki, czasu trwania terapii, jednoczesnego lub wcześniejszego stosowania
innych gikokortykosteroidów i indywidualnej wrażliwości.
Podczas leczenia glikokortykosteroidami obserwowano również inne działania niepożądane
i w związku z tym mogą one wystąpić podczas stosowania budezonidu: obrzęki, nadciśnienie
tętnicze, zaniki skóry, zaburzenia gojenia się ran, retencja sodu, zwiększona glukoneogeneza,
działania niepożądane związane z katabolizmem, osteoporoza, zanik mięśni, uczynnienie zakażeń
(np. gruźlicy), zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaostrzenia zaburzeń psychicznych, jaskra,
zaćma, zakrzepica, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Wystąpienie tych działań zależy od
zastosowanej dawki, czasu zażywania leku i wrażliwości osobniczej.
Dzieci i młodzież
Kortykosteroidy stosowane miejscowo do nosa i działające układowo, w tym Entocort, mogą
powodować ograniczenie szybkości wzrostu u populacji pediatrycznej. Nie prowadzono
długotrwałych badań dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży produktu Entocort w postaci
kapsułek. Z dostępnych danych pochodzących z badań krótkoterminowych (patrz punkt 5.1) wynika,
że ogólny profil bezpieczeństwa stosowania produktu Entocort obserwowany u dzieci jest zgodny z
jego profilem bezpieczeństwa u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Strona 7 z 11
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.