Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- nie powyżej 25 °C
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- Butelki z HDPE: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Okres ważności po pierwszym otwarciu: 6 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Kroskarmeloza sodowa; Hypromeloza; Magnezu stearynian; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka tabletki: Hypromeloza; Makrogol 6000; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę powlekaną (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły owalny
Pramatis, 5 mg: białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 5,7-6,3 mm. Pramatis, 10 mg: białe, owalne tabletki powlekane długości 7,7-8,3 mm i szerokości 5,2-5,8 mm, z rowkiem ułatwiającym przełamywanie po jednej stronie. Pramatis, 20 mg: białe, okrągłe tabletki powlekane o średnicy 9,2-9,8 mm, z krzyżującymi się rowkami ułatwiającymi przełamywanie po obu stronach. źródło: Ulotka, pkt 6 - Pramatis, 5 mg: biały okrągły
Biała, okrągła tabletka powlekana o średnicy 5,7-6,3 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - Pramatis, 10 mg: biały owalny z linią podziału
Biała, owalna tabletka powlekana długości 7,7-8,3 mm i szerokości 5,2-5,8 mm, z rowkiem ułatwiającym przełamywanie po jednej stronie. Tabletki można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3 - Pramatis, 20 mg: biały okrągły z linią podziału
Biała, okrągła tabletka powlekana o średnicy 9,2-9,8 mm, z krzyżującymi się rowkami ułatwiającymi przełamywanie po obu stronach. Tabletki można podzielić na cztery równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Wprawdzie wykazano, że escytalopram nie wpływa na funkcje intelektualne i psychoruchowe, jednak wszystkie leki psychoaktywne mogą zaburzać zdolność osądu lub sprawność. Pacjentów należy poinformować o potencjalnym ryzyku wpływu leku na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Ból głowy; Nudności
- często: Zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia; zwiększenie masy ciała; Lęk; niepokój psychoruchowy; nietypowe marzenia senne; zmniejszenie popędu płciowego; anorgazmia u kobiet; Bezsenność; senność; zawroty głowy; parestezje; drżenie; Zapalenie zatok; ziewanie; Biegunka; zaparcie; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; Zwiększona potliwość; Bóle stawów; bóle mięśni; zaburzenia wytrysku; impotencja; Zmęczenie; gorączka
- niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała; Bruksizm; pobudzenie; nerwowość; napady paniki; stan splątania; Zaburzenia smaku; zaburzenia snu; omdlenie; Rozszerzenie źrenic; zaburzenia widzenia; Szumy uszne; Tachykardia; Krwawienie z nosa; Krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym z odbytnicy); Pokrzywka; łysienie; wysypka; świąd; krwawienia maciczne bez związku z miesiączką; nadmiernie obfite miesiączki; Obrzęki
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Agresja; depersonalizacja; omamy; Zespół serotoninowy; Bradykardia
- częstość nieznana: Małopłytkowość; Nieprawidłowe wydzielanie ADH; Hiponatremia; jadłowstręt1; Mania; myśli i zachowania samobójcze; Dyskinezy; zaburzenia ruchu; drgawki; niepokój psychoruchowy/akatyzja; Wydłużenie odstępu QT w EKG; komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym typu torsade de pointes; Niedociśnienie ortostatyczne; Zapalenie wątroby; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; Wybroczyny podskórne; obrzęk naczynioruchowy; Zatrzymanie moczu; Mlekotok; priapizm; Krwotok poporodowy
- częstość niepodana w tekście: wydłużenie odstępu QT; komorowych zaburzeń rytmu serca; zaburzeń typu torsade de pointes; zaburzenia czucia; odczucie przypominające wstrząs elektryczny; intensywne marzenia senne; pobudzenie psychoruchowe; splątanie; pocenie się; bóle głowy; kołatanie serca; chwiejność emocjonalna; drażliwość
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pramatis
Kiedy nie stosować leku Pramatis
• jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub na którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki z grupy tzw. inhibitorów monoaminooksydazy (inhibitory MAO),
w tym selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu
depresji) i linezolid (antybiotyk);
• jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub w przeszłości wystąpiły u niego takie
zaburzenia (stwierdzone w badaniu oceniającym czynność serca – EKG);
• jeśli pacjent przyjmuje leki regulujące rytm serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca
(patrz niżej „Pramatis a inne leki”).
2 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Pramatis należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza o występujących u pacjenta zaburzeniach lub chorobach, aby mógł
wziąć je pod uwagę. Należy zwłaszcza powiedzieć, jeśli:
• pacjent ma padaczkę. Stosowanie leku Pramatis należy przerwać, jeśli drgawki wystąpią po raz
pierwszy lub zwiększy się częstość napadów drgawkowych (patrz również punkt 4 „Możliwe
działania niepożądane”);
• pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Może być konieczne dostosowanie dawki
leku przez lekarza;
• pacjent choruje na cukrzycę. Stosowanie leku Pramatis może zmieniać stężenie cukru we krwi
i może być konieczne dostosowanie dawkowania insuliny i (lub) doustnych leków
przeciwcukrzycowych;
• u pacjenta stwierdzono zmniejszone stężenie sodu we krwi;
• pacjent ma skłonność do krwawień lub siniaków lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz
• „Ciąża”);
• pacjent jest leczony elektrowstrząsami;
• u pacjenta stwierdzono chorobę niedokrwienną serca;
• pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenia czynności serca, bądź przebył niedawno zawał serca;
• u pacjenta stwierdzono powolną spoczynkową czynność serca i (lub) może mieć niedobór soli
(np. na skutek długotrwałej, ciężkiej biegunki, wymiotów lub stosowania leków moczopędnych);
• pacjent odczuwa szybkie lub nieregularne bicie serca, miewa omdlenia, zapaść lub zawroty głowy
podczas wstawania (co może wskazywać na zaburzenia czynności serca);
• pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenia oka, takie jak pewien rodzaj jaskry (zwiększone
ciśnienie w oku).
Uwaga
U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (zwanym dawniej
zaburzeniem maniakalno-depresyjnym) może rozpocząć się faza manii. Charakteryzuje się ona
występowaniem niezwykłych i szybko zmieniających się pomysłów, nieuzasadnionej radości
i nadmiernej aktywności fizycznej. Jeśli wystąpią wymienione objawy, należy skonsultować się
z lekarzem.
W pierwszych tygodniach leczenia mogą również wystąpić takie objawy, jak niepokój, zwłaszcza
ruchowy lub trudności w spokojnym siedzeniu lub staniu. O wystąpieniu tych objawów należy
niezwłocznie poinformować lekarza.
Leki takie, jak Pramatis (tak zwane SSRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
przerwaniu leczenia.
Myśli o samobójstwie i nasilenie depresji lub zaburzenia lękowego
Pacjenci z depresją i (lub) zaburzeniem lękowym mogą mieć czasami myśli o wyrządzeniu sobie
krzywdy lub o samobójstwie. Myśli takie mogą się nasilić na początku stosowania leków
przeciwdepresyjnych, gdyż musi upłynąć pewien czas, zazwyczaj około 2 tygodni, a czasami dłużej,
zanim zaczną działać.
Dotyczyć to może bardziej następujących pacjentów:
• u których w przeszłości pojawiały się myśli samobójcze lub myśli o samouszkodzeniu;
• młodych dorosłych. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych
u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, leczonych lekami
przeciwdepresyjnymi.
Jeśli pojawią się kiedykolwiek takie myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie, należy
skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do szpitala.
Czasem pomocne może być poinformowanie krewnego lub przyjaciela o depresji lub zaburzeniu
lękowymi poproszenie go o przeczytanie tej ulotki. Można taką osobę również poprosić o zwrócenie
uwagi, gdy zauważy nasilenie depresji lub lęku albo, gdy zaniepokoi go zmiana zachowania pacjenta.
3 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Dzieci i młodzież
Leku Pramatis nie należy zazwyczaj stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Należy
również podkreślić, że podczas przyjmowania leków z tej grupy pacjenci w wieku poniżej 18 lat
narażeni są na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli
samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowania buntownicze oraz przejawy gniewu). Mimo to
lekarz może przepisać lek Pramatis pacjentom w wieku poniżej 18 lat, kiedy stwierdzi, że leży to
w ich najlepiej pojętym interesie. Jeśli lekarz przepisał lek Pramatis pacjentowi w wieku poniżej 18 lat
i budzi to jakiekolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z danym lekarzem. W przypadku
rozwoju lub nasilenia wyżej wymienionych objawów u pacjentów w wieku poniżej 18 lat
przyjmujących Pramatis, należy poinformować o tym swojego lekarza.
Ponadto nie wykazano do tej pory długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Pramatis w tej
grupie wiekowej w odniesieniu do wzrastania, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju
zachowania.
Pramatis a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu następujących leków:
• nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), zawierających jako substancję
czynną fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid i tranylcyprominę. Jeśli pacjent przyjmuje
którykolwiek z tych leków, musi odczekać 14 dni przed rozpoczęciem stosowania leku Pramatis.
Po zakończeniu stosowania leku Pramatis musi upłynąć 7 dni, zanim rozpocznie się przyjmowanie
któregoś z wymienionych leków;
• odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A, zawierających moklobemid (również
stosowanych w leczeniu depresji)
• nieodwracalnych inhibitorów MAO-B, zawierających selegilinę (stosowanych w leczeniu
choroby Parkinsona). Te leki zwiększają ryzyko działań niepożądanych;
• antybiotyku linezolidu;
• litu (leku stosowanego w leczeniu zaburzenia maniakalno-depresyjnego) oraz tryptofanu;
• imipraminy i dezypraminy (obu stosowanych w leczeniu depresji);
• sumatryptanu i podobnych leków (stosowanych w leczeniu migreny), tramadolu (stosowanego
w przypadku silnego bólu). Te leki zwiększają ryzyko działań niepożądanych;
• buprenorfiny (stosowanej w przypadku silnego bólu), ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia
zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu.
• cymetydyny, lanzoprazolu i omeprazolu (leków stosowanych w chorobie wrzodowej żołądka),
flukonazolu (leku stosowanego w leczeniu zakażeń grzybiczych), fluwoksaminy (leku
przeciwdepresyjnego) i tyklopidyny (stosowanej w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Te leki mogą
zwiększać stężenie leku Pramatis we krwi;
• ziela dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – roślinnego leku stosowanego w leczeniu
depresji;
• kwasu acetylosalicylowego i niesteroidowych leków przeciwzapalnych – NLPZ (leków
stosowanych w celu zmniejszenia bólu lub rozrzedzenia krwi, tzw. antykoagulantów). Leki te
mogą zwiększyć skłonność do krwawień;
• warfaryny, dipirydamolu i fenprokumonu (leków stosowanych w celu rozrzedzenia krwi,
tzw. antykoagulantów). Lekarz prawdopodobnie sprawdzi czas krzepnięcia krwi pacjenta na
początku leczenia i podczas odstawiania leku Pramatis w celu skontrolowania, czy dawka
antykoagulanta jest nadal prawidłowa;
• meflochiny (leku stosowanego w leczeniu malarii), bupropionu (stosowanego w leczeniu
depresji) i tramadolu (stosowanego w leczeniu silnego bólu) ze względu na możliwe ryzyko
obniżenia progu drgawkowego;
• leków przeciwpsychotycznych (stosowanych w leczeniu schizofrenii, psychozy) i leków
przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i leków z grupy SSRI) ze
względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego;
• flekainidu, propafenonu i metoprololu (leków stosowanych w leczeniu chorób układu krążenia),
klomipraminy i nortryptyliny (leków przeciwdepresyjnych) i rysperydonu, tiorydazyny oraz
haloperydolu (leków przeciwpsychotycznych). Może być konieczne dostosowanie dawki leku
4 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Pramatis;
• leków, które zmniejszają stężenie we krwi potasu lub magnezu, gdyż zwiększa to ryzyko
zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
Nie stosować leku Pramatis, jeśli pacjent przyjmuje leki regulujące rytm serca lub leki, które mogą
wpływać na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np.
pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki
przeciwbakteryjne (tj. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylnie podawana erytromycyna,
pentamidyna), leki przeciwmalaryczne (zwłaszcza halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe
(astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna).
W razie wątpliwości, czy pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków, należy poradzić się
lekarza.
Pramatis z jedzeniem, piciem i alkoholem
Pramatis można przyjmować niezależnie od posiłków (patrz punkt 3 „Jak stosować Pramatis”). Tak
jak w przypadku wielu leków, nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania leku Pramatis, chociaż
interakcje leku z alkoholem nie powinny wystąpić.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku Pramatis w okresie ciąży lub karmienia piersią bez uprzedniego
przedyskutowania z lekarzem ryzyka i korzyści związanych z leczeniem.
Jeśli pacjentka przyjmuje Pramatis w ostatnich trzech miesiącach ciąży, powinna mieć świadomość, że
u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, siny odcień skóry,
drgawki, zmiany temperatury ciała, trudności w przyjmowaniu pokarmu, wymioty, małe stężenie
cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, intensywne odruchy, drżenie, nerwowość, drażliwość,
letarg, uporczywy płacz, senność i trudności w zasypianiu. Jeśli u dziecka wystąpią którekolwiek
z tych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Należy się upewnić, że położna i (lub) lekarz wiedzą o przyjmowaniu przez pacjentkę leku Pramatis.
Takie leki, jak Pramatis, przyjmowane w czasie ciąży (zwłaszcza w ostatnich 3 miesiącach), mogą
zwiększyć ryzyko ciężkiego zaburzenia u dziecka, tzw. przetrwałego nadciśnienia płucnego
u noworodków, które powoduje przyspieszenie oddychania i sinienie skóry. Opisane objawy
występują zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. W takim przypadku należy
niezwłocznie skontaktować się z położną i (lub) lekarzem.
Jeśli lek Pramatis jest przyjmowany w czasie ciąży, nigdy nie należy przerywać jego stosowania
w sposób nagły.
Przyjmowanie leku Pramatis pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z
pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Pramatis, powinna poinformować o tym
lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego.
W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytalopram (lek podobny do escytalopramu) obniża
jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, choć dotychczas nie zaobserwowano
oddziaływania na płodność u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna wpływu leku
Pramatis na swój organizm.
Pramatis zawiera laktozę i sód
5 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych
działań może być również objawem samej choroby, dlatego zmniejszą się po rozpoczęciu poprawy
samopoczucia.
7 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych niżej działań niepożądanych, należy
skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do szpitala.
Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
• nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.
Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
• obrzęk skóry, języka, warg, gardła lub twarzy, pokrzywka albo trudności w oddychaniu lub
przełykaniu (ciężka reakcja alergiczna)
• wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, drżenie i nagłe skurcze mięśni (mogą to być objawy
rzadko występującego stanu o nazwie zespół serotoninowy), (patrz punkt 2).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• trudności w oddawaniu moczu
• napady drgawkowe, patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• zażółcenie skóry i białkówek oczu (objawy zaburzenia czynności wątroby lub zapalenia wątroby)
• szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenie - mogą to być objawy zagrażających życiu zaburzeń
rytmu serca typu torsade de pointes
• myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie (patrz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności)
• nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy)
Ponadto opisywano następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
• nudności
• ból głowy
Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
• zatkany nos lub wodnisty wyciek z nosa (zapalenie zatok)
• zmniejszony lub zwiększony apetyt
• lęk, niepokój, nietypowe marzenia senne, trudności w zasypianiu, uczucie senności, zawroty
głowy, ziewanie, drżenie, kłucie w obrębie skóry
• biegunka, zaparcie, wymioty, suchość w ustach
• nasilone pocenie się
• ból mięśni i stawów
• zaburzenia czynności seksualnych (opóźniony wytrysk, zaburzenia wzwodu, zmniejszony popęd
płciowy, u kobiet trudności w osiągnięciu orgazmu)
• uczucie zmęczenia, gorączka
• zwiększenie masy ciała
Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
• pokrzywka, wysypka, świąd
• ścieranie się zębów, pobudzenie, nerwowość, napady paniki, splątanie
• zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenie
• rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach (szumy uszne)
• wypadanie włosów
• nadmierne krwawienie miesiączkowe
• nieregularne miesiączkowanie
• zmniejszenie masy ciała
• szybka czynność serca
• obrzęk rąk lub nóg
• krwawienie z nosa
Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
• agresja, depersonalizacja, omamy
• powolna czynność serca
8 AT/H/xxxx/IA/0315/G
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zmniejszenie stężenia sodu we krwi (objawami są nudności i złe samopoczucie z osłabieniem
mięśni lub splątaniem)
• zawroty głowy podczas wstawania, spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi
(niedociśnienie ortostatyczne)
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych we krwi)
• zaburzenia ruchu (mimowolne ruchy mięśni)
• bolesny wzwód prącia (priapizm)
• objawy nieprawidłowego krwawienia, np. w obrębie skóry i błon śluzowych (wybroczyny)
• zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH), co powoduje zatrzymywanie wody
w organizmie, rozrzedzenie krwi oraz zmniejszenie ilości sodu
• wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią
• mania
• zmiana rytmu serca (tzw. „wydłużenie odstępu QT”, stwierdzone w badaniu oceniającym czynność
serca – EKG)
• ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie Ciąża w punkcie 2.
Ponadto wiadomo, że kilka działań niepożądanych wiąże się ze stosowaniem leków o działaniu
zbliżonym do escytalopramu (substancji czynnej leku Pramatis). Są to:
• niepokój ruchowy (akatyzja)
• utrata apetytu
• zwiększone ryzyko złamań kości
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne leczenie niewybiórczymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)
jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego z pobudzeniem, drżeniem,
hipertermią, itd. (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie escytalopramu i odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy typu A
(np. moklobemidu) lub odwracalnego niewybiórczego inhibitora MAO – linezolidu jest
przeciwwskazane ze względu na ryzyko wywołania zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5).
4 AT/H/xxxx/WS/0273
Stosowanie escytalopramu jest przeciwwskazane u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT lub
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.
Przeciwwskazane jest stosowanie escytalopramu jednocześnie z produktami leczniczymi, które
wydłużają odstęp QT (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Następujące specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności odnoszą się do selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor – SSRI), jako grupy
terapeutycznej.
Dzieci i młodzież
Escytalopram nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli samobójcze)
i wrogość (głównie agresja, zachowania opozycyjne i złość) były obserwowane częściej u dzieci
i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli jednak
na podstawie potrzeby klinicznej podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie
obserwowany, czy nie występują u niego zachowania samobójcze. Ponadto brak danych dotyczących
bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku u dzieci i młodzieży oraz jego wpływu na wzrastanie,
dojrzewanie, rozwój poznawczy i behawioralny.
Lęk paradoksalny
U niektórych pacjentów z zaburzeniem lękowym z napadami lęku może nastąpić nasilenie objawów
lękowych w początkowym okresie stosowania leków przeciwdepresyjnych. Ta paradoksalna reakcja
ustępuje zazwyczaj w ciągu dwóch tygodni dalszego leczenia. W celu zmniejszenia
prawdopodobieństwa wystąpienia stanów lękowych zaleca się stosowanie małej dawki początkowej
(patrz punkt 4.2).
Napady drgawkowe
Stosowanie escytalopramu należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią po raz pierwszy drgawki lub
u pacjentów z rozpoznaną wcześniej padaczką zwiększy się częstość napadów drgawkowych.
Należy unikać stosowania leków z grupy SSRI u pacjentów z nieustabilizowaną padaczką, a stan
pacjentów z padaczką wyrównaną farmakologicznie należy starannie kontrolować.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4.8).
Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których objawy utrzymywały
się pomimo przerwania stosowania SSRI.
Mania
Leki z grupy SSRI należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Leki
z grupy SSRI należy odstawić w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej.
Cukrzyca
U chorych na cukrzycę stosowanie leków z grupy SSRI może zaburzać kontrolę glikemii, powodując
hipoglikemię lub hiperglikemię. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych
leków przeciwcukrzycowych.
Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia oraz
samobójstwa (zachowań związanych z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania
wyraźnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub
dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń
klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do
zdrowia.
5 AT/H/xxxx/WS/0273
Inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się produkt leczniczy Pramatis, również mogą się
wiązać ze zwiększeniem ryzyka zdarzeń związanych z samobójstwem. Ponadto zaburzenia te mogą
przebiegać jednocześnie z dużym zaburzeniem depresyjnym. Dlatego podczas leczenia pacjentów
z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, co podczas
leczenia pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci wykazujący przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka myśli
samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone
w porównaniu z placebo ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
przyjmujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy zwiększonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie
zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia,
o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
Akatyzja i niepokój psychoruchowy
Stosowanie leków z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor,
SNRI) wiąże się z występowaniem akatyzji, która charakteryzuje się subiektywnie nieprzyjemnym lub
denerwującym poczuciem wewnętrznego niepokoju i koniecznością poruszania się, często
z niemożnością spokojnego siedzenia lub stania. Objawy te występują najczęściej w pierwszych kilku
tygodniach leczenia. U pacjentów, u których występuje akatyzja, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Hiponatremia
Podczas stosowania leków z grupy SSRI rzadko opisywano hiponatremię, spowodowaną
prawdopodobnie nieprawidłowym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of
inappropriate antidiuretic hormone secretion – SIADH) i na ogół ustępującą po przerwaniu leczenia.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku,
pacjenci z marskością wątroby lub pacjenci otrzymujący escytalopram w skojarzeniu z innymi lekami
powodującymi hiponatremię.
Krwotok
Istnieją doniesienia o występowaniu podczas stosowania leków z grupy SSRI nieprawidłowych
krwawień śródskórnych, takich jak wybroczyny i plamica. Leki z grupy SSRI i SNRI mogą zwiększać
ryzyko wystąpienia krwotoku poporodowego (patrz punkty 4.6 i 4.8). U pacjentów leczonych SSRI
zalecana jest ostrożność, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków
przeciwzakrzepowych, leków wpływających na czynność płytek krwi (np. atypowych leków
przeciwpsychotycznych i pochodnych fenotiazyny, większości trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych, kwasu acetylosalicylowego i niesteroidowych leków przeciwzapalnych [NLPZ],
tyklopidyny i dipirydamolu) oraz u pacjentów z rozpoznaną skłonnością do krwawień.
Leczenie elektrowstrząsami
Doświadczenie kliniczne dotyczące jednoczesnego stosowania leków z grupy SSRI i elektrowstrząsów
jest ograniczone, dlatego zalecane jest zachowanie ostrożności.
Zespół serotoninowy
Zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania escytalopramu z innymi produktami
leczniczymi o działaniu serotoninergicznym, takimi jak tryptany (w tym sumatryptan), opioidy (w tym
buprenorfina i tramadol) oraz tryptofan.
6 AT/H/xxxx/WS/0273
Rzadko opisywano występowanie zespołu serotoninowego u pacjentów stosujących leki z grupy SSRI
w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu serotoninergicznym. Na możliwość rozwoju tego
potencjalnie zagrażającego życiu zespołu wskazuje jednoczesne wystąpienie objawów takich, jak
pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśniowe, mioklonie i hipertermia i (lub) objawy ze strony
przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia takich objawów, lek z grupy SSRI i lek
serotoninergiczny należy natychmiast odstawić oraz wdrożyć leczenie objawowe.
Ziele dziurawca
Jednoczesne stosowanie leku z grupy SSRI i produktów ziołowych zawierających dziurawiec
zwyczajny (Hypericum perforatum) może zwiększać częstość działań niepożądanych (patrz punkt
4.5).
Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia
Po przerwaniu leczenia, zwłaszcza nagłym, często występują objawy odstawienia (patrz punkt 4.8).
W badaniach klinicznych działania niepożądane obserwowane po przerwaniu leczenia występowały
u około 25% pacjentów leczonych escytalopramem i u 15% pacjentów przyjmujących placebo.
Ryzyko objawów odstawienia może zależeć od kilku czynników obejmujących czas trwania leczenia,
stosowaną dawkę i szybkość jej zmniejszania. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych
należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje i uczucie porażenia prądem), zaburzenia
snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie psychoruchowe lub lęk, nudności
i (lub) wymioty, drżenie mięśniowe, splątanie, pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca,
chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia. Na ogół objawy te są łagodne do
umiarkowanych, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie.
Zazwyczaj występują w ciągu kilku pierwszych dni po odstawieniu leku, ale istnieją bardzo rzadkie
doniesienia o wystąpieniu takich objawów u pacjentów, którzy przez nieuwagę pominęli dawkę leku.
Objawy te przeważnie ustępują samoistnie, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni, chociaż u części osób
występowanie ich może się przedłużać (2 do 3 miesięcy lub dłużej). Dlatego podczas odstawiania
escytalopramu zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu kilku tygodni lub miesięcy,
w zależności od potrzeb pacjenta (patrz „Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia”,
punkt 4.2).
Choroba niedokrwienna serca
Ze względu na ograniczone doświadczenia kliniczne, zalecane jest zachowanie ostrożności
u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (patrz punkt 5.3).
Wydłużenie odstępu QT
Stwierdzono, że escytalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT. W okresie po
wprowadzeniu escytalopramu do obrotu opisywano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych
zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Dotyczyły one głównie kobiet,
pacjentów z hipokaliemią lub istniejącym wydłużeniem odstępu QT albo z innymi chorobami serca
(patrz punkty 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).
Zaleca się ostrożność u pacjentów z istotną bradykardią, u pacjentów po niedawno przebytym zawale
mięśnia sercowego lub z nieskompensowaną niewydolnością serca.
Przed rozpoczęciem leczenia escytalopramem należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe, takie jak
hipokaliemia i hipomagnezemia, ze względu na zwiększone ryzyko złośliwych arytmii.
U pacjentów ze stabilną chorobą serca należy rozważyć wykonanie badania EKG przed rozpoczęciem
leczenia.
Jeśli podczas leczenia escytalopramem wystąpią objawy zaburzeń czynności serca, leczenie należy
przerwać i wykonać badanie EKG.
7 AT/H/xxxx/WS/0273
Jaskra z zamkniętym kątem
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, w tym escytalopram, mogą wpływać na
wielkość źrenic, powodując ich rozszerzenie. Działanie to może prowadzić do zwężenia kąta
przesączania, zwiększenia ciśnienia w gałce ocznej i jaskry z zamkniętym kątem, zwłaszcza
u pacjentów z predyspozycjami do rozwoju jaskry. Dlatego escytalopram należy stosować ostrożnie
u pacjentów z rozpoznaną jaskrą z zamkniętym kątem lub jaskrą w wywiadzie.
Pramatis zawiera laktozę i sód
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Leczenie skojarzone przeciwwskazane
Nieodwracalne, niewybiórcze IMAO
Opisywano przypadki ciężkich reakcji u pacjentów otrzymujących lek z grupy SSRI w skojarzeniu
z niewybiórczym, nieodwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO) oraz u pacjentów,
którzy niedawno zakończyli stosowanie leku z grupy SSRI i rozpoczęli stosowanie IMAO (patrz
punkt 4.3). W niektórych przypadkach u pacjenta rozwijał się zespół serotoninowy (patrz punkt 4.8).
Stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z niewybiórczymi, nieodwracalnymi IMAO jest
przeciwwskazane. Podawanie escytalopramu można rozpocząć po 14 dniach od zakończenia leczenia
nieodwracalnym IMAO. Między odstawieniem escytalopramu a rozpoczęciem leczenia
niewybiórczym, nieodwracalnym IMAO należy zachować przerwę co najmniej 7 dni.
Odwracalny, wybiórczy inhibitor MAO-A (moklobemid)
Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego skojarzone leczenie escytalopramem i inhibitorem
MAO-A, takim jak moklobemid, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli leczenie skojarzone
okaże się konieczne, należy je rozpocząć stosując najmniejsze zalecane dawki i szczególnie starannie
kontrolować stan kliniczny pacjenta.
Odwracalny, niewybiórczy inhibitor MAO (linezolid)
Linezolid (antybiotyk) jest odwracalnym, niewybiórczym inhibitorem MAO i nie powinien być
podawany pacjentom leczonym escytalopramem. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy go
podawać w minimalnych dawkach i pod ścisłą obserwacją kliniczną (patrz punkt 4.3).
Nieodwracalny, wybiórczy inhibitor MAO-B (selegilina)
W przypadku leczenia skojarzonego z selegiliną (nieodwracalnym inhibitorem MAO-B) wymagana
jest ostrożność ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Podawanie selegiliny
w dawkach do 10 mg na dobę razem z racemicznym cytalopramem było bezpieczne.
Wydłużenie odstępu QT
Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych escytalopramu
stosowanego w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QT. Nie można
jednak wykluczyć ich addytywnego działania. Dlatego przeciwwskazane jest stosowanie
escytalopramu z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki
przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd,
haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne
(np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylnie podawana erytromycyna, pentamidyna), leki
przeciwmalaryczne (zwłaszcza halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol,
hydroksyzyna, mizolastyna).
8 AT/H/xxxx/WS/0273
Leczenie skojarzone wymagające zastosowania środków ostrożności
Produkty lecznicze o działaniu serotoninergicznym
Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym np. opioidami (w
tym tramadolem i buprenorfiną) i tryptanami (w tym sumatryptanem) może prowadzić do potencjalnie
zagrażającego życiu zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy
Leki z grupy SSRI mogą obniżać próg drgawkowy. Zalecana jest ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych, które również mogą obniżać próg
drgawkowy (takich jak leki przeciwdepresyjne [trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI],
neuroleptyki (pochodne fenotiazyny, tioksantenu i butyrofenonu), meflochina, bupropion i tramadol).
Lit, tryptofan
Istnieją doniesienia o zwiększeniu działania farmakologicznego po podaniu leku z grupy SSRI razem
z litem lub tryptofanem. Dlatego należy zachować ostrożność, podejmując leczenie skojarzone lekami
z grupy SSRI i wymienionymi produktami leczniczymi.
Ziele dziurawca
Jednoczesne stosowanie leków z grupy SSRI i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec
zwyczajny (Hypericum perforatum) może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych
(patrz punkt 4.4).
Krwotok
Stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może zmieniać
ich działanie przeciwzakrzepowe. Pacjentom otrzymującym doustne leki przeciwzakrzepowe należy
zapewnić staranną kontrolę parametrów układu krzepnięcia podczas rozpoczynania lub zakończenia
leczenia escytalopramem (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może zwiększyć skłonność
do krwawień (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Nie są spodziewane interakcje farmakodynamiczne ani farmakokinetyczne między escytalopramem
a alkoholem. Jednak podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, jednoczesne
stosowanie z alkoholem nie jest zalecane.
Produkty lecznicze powodujące hipokaliemię/hipomagnezemię
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych
powodujących hipokaliemię i (lub) hipomagnezemię ze względu na zwiększone ryzyko złośliwych
arytmii (patrz punkt 4.4).
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ innych produktów leczniczych na właściwości farmakokinetyczne escytalopramu
Metabolizm escytalopramu przebiega głównie z udziałem izoenzymu CYP2C19. Możliwe, że również
izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6 uczestniczą w metabolizmie escytalopramu, ale w mniejszym stopniu.
Przemiany głównego metabolitu S-DCT (demetylowanego escytalopramu) prawdopodobnie są
częściowo katalizowane przez CYP2D6.
Jednoczesne podawanie escytalopramu z omeprazolem (inhibitorem CYP2C19) w dawce 30 mg raz na
dobę powodowało umiarkowane (o około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.
Jednoczesne podawanie escytalopramu z cymetydyną (inhibitorem aktywności enzymatycznej
o umiarkowanej sile działania) w dawce 400 mg dwa razy na dobę powodowało umiarkowane
(o około 70%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu. Zaleca się zachowanie ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Może być konieczne dostosowanie dawki.
9 AT/H/xxxx/WS/0273
Z tego względu należy zachować ostrożność, stosując escytalopram w skojarzeniu z inhibitorami
CYP2C19 (np. omeprazolem, ezomeprazolem, flukonazolem, fluwoksaminą, lanzoprazolem,
tyklopidyną) lub cymetydyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu na podstawie
obserwacji działań niepożądanych w trakcie leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4).
Wpływ escytalopramu na właściwości farmakokinetyczne innych produktów leczniczych
Escytalopram jest inhibitorem enzymu CYP2D6. Zaleca się ostrożność podczas stosowania
escytalopramu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, które są metabolizowane głównie
z udziałem tego enzymu i charakteryzują się wąskim przedziałem terapeutycznym, takimi jak
flekainid, propafenon i metoprolol (kiedy jest stosowany w niewydolności serca) lub niektóre leki
działające na OUN, metabolizowane głównie przez CYP2D6, np. leki przeciwdepresyjne, takie jak
dezypramina, klomipramina i nortryptylina lub leki przeciwpsychotyczne, takie jak rysperydon,
tiorydazyna i haloperydol. Może być konieczne dostosowanie dawki.
Jednoczesne podawanie z dezypraminą lub metoprololem w obu przypadkach powodowało dwukrotne
zwiększenie stężeń tych dwóch substratów CYP2D6 w osoczu.
Badania in vitro wykazały, że escytalopram może również powodować niewielkie zahamowanie
aktywności CYP2C19. Zalecane jest zachowanie ostrożności podczas równoczesnego stosowania
leków metabolizowanych przez CYP2C19.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a ich
nasilenie i częstość zazwyczaj zmniejszają się w trakcie dalszego leczenia.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Znane reakcje niepożądane występujące podczas stosowania leków z grupy SSRI i zgłaszane po
zastosowaniu escytalopramu w trakcie kontrolowanych placebo badań klinicznych lub po
wprowadzeniu produktu do obrotu (zgłoszenia spontanicznie) wymieniono niżej zgodnie
z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością.
Dane dotyczące częstości pochodzą z badań klinicznych i nie uwzględniają poprawki na efekt placebo.
Częstość określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Częstość nieznana Małopłytkowość
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia
endokrynologiczne
Częstość nieznana Nieprawidłowe wydzielanie ADH
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia,
zwiększenie masy ciała
Niezbyt często Zmniejszenie masy ciała
Częstość nieznana Hiponatremia, jadłowstręt1
Zaburzenia psychiczne Często Lęk, niepokój psychoruchowy, nietypowe
marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego,
anorgazmia u kobiet
Niezbyt często Bruksizm, pobudzenie, nerwowość, napady
paniki, stan splątania
Rzadko Agresja, depersonalizacja, omamy
Częstość nieznana Mania, myśli i zachowania samobójcze2
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo często Ból głowy
Często Bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje,
drżenie
Niezbyt często Zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenie
Rzadko Zespół serotoninowy
Częstość nieznana Dyskinezy, zaburzenia ruchu, drgawki, niepokój
psychoruchowy/akatyzja1
Zaburzenia oka Niezbyt często Rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Szumy uszne
Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia
Rzadko Bradykardia
11 AT/H/xxxx/WS/0273
Częstość nieznana Wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe
zaburzenia rytmu serca, w tym typu torsade de
pointes
Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie zatok, ziewanie
Niezbyt często Krwawienie z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności
Często Biegunka, zaparcie, wymioty, suchość błony
śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często Krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym z
odbytnicy)
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Częstość nieznana Zapalenie wątroby, nieprawidłowe wyniki badań
czynności wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Zwiększona potliwość
Niezbyt często Pokrzywka, łysienie, wysypka, świąd
Częstość nieznana Wybroczyny podskórne, obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Często Bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Częstość nieznana Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Często Mężczyźni: zaburzenia wytrysku, impotencja
Niezbyt często Kobiety: krwawienia maciczne bez związku z
miesiączką, nadmiernie obfite miesiączki
Częstość nieznana Mlekotok, mężczyźni: priapizm
Krwotok poporodowy3
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Zmęczenie, gorączka
Niezbyt często Obrzęki
1 Zdarzenia te opisywano w przypadku SSRI, jako grupy.
2 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszano w trakcie leczenia escytalopramem lub we
wczesnym okresie po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4).
3 Zdarzenie to zgłaszano dla grupy leków SSRI i SNRI (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Wydłużenie odstępu QT
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu notowano przypadki wydłużenia odstępu
QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Dotyczyły one
głównie kobiet, pacjentów z hipokaliemią, z istniejącym wydłużeniem odstępu QT lub pacjentów
z innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5, 4.9 i 5.1).
Działania SSRI jako klasy leków
Badania epidemiologiczne przeprowadzone głównie z udziałem pacjentów w wieku co najmniej 50 lat
wykazały zwiększone ryzyko złamań kości związane ze stosowaniem leków z grupy SSRI
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Mechanizm powstawania tego ryzyka nie jest
znany.
Objawy odstawienia obserwowane w przypadku przerwania leczenia
Odstawienie leków z grupy SSRI/SNRI (zwłaszcza nagłe) często powoduje objawy odstawienia. Do
najczęściej opisywanych reakcji należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje
i odczucie przypominające wstrząs elektryczny), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne
marzenia senne), pobudzenie psychoruchowe lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie,
pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia
widzenia. Na ogół zdarzenia te mają lekkie lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie, ale
u niektórych pacjentów ich przebieg może być ciężki i (lub) przedłużony. Dlatego w przypadku, gdy
leczenie escytalopramem nie jest już konieczne, zaleca się stopniowe odstawianie leku metodą
12 AT/H/xxxx/WS/0273
zmniejszania dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.