Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian; Otoczka tabletki
- Opadry White Y-1-7000: hypromeloza 6 cP; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol 400
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry White Y-1-7000)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały owalny 8,1 x 5,6 mm z linią podziału
Lek Mozarin występuje w postaci tabletek powlekanych po 10 mg, 15 mg i 20 mg. Tabletki opisano poniżej. Mozarin 10 mg (8,1 x 5,6 mm) - owalne, białe tabletki powlekane z umieszczoną na jednej stronie linią podziału. Tabletki można podzielić na dwie równe dawki. Mozarin 15 mg (10,4 x 5,6 mm) - owalne, białe, tabletki powlekane z umieszczoną na je dnej stronie linią podziału. Linia podziału ma ułatwić podzielenie tabletki w celu łatwiejszego jej połknięcia. Tabletki Mozarin 20 mg (11,6 x 7,1mm) - owalne, białe, tabletki powlekane z umieszczoną na jednej stronie linią podziału. Tabletki można podzielić na dwie równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - z linią podziału
Tabletki można podzielić na dwie równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Chociaż escytalopram nie wpływa na sprawność intelektualną i zdolności psychomotoryczne, jednak jak każdy lek psychoaktywny może zaburzać zdolność oceny sytuacji i sprawność. Należy uprzedzić pacjentów o możliwym ryzyku wpływu leku na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
73 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bóle głowy; Nudności
- często: Zmniejszenie łaknienia; zwiększenie łaknienia; zwiększenie masy ciała; Lęk; niepokój; nietypowe sny; Bezsenność; senność; zawroty głowy; parestezje; drżenie; Zapalenie zatok; ziewanie; Biegunka; zaparcia; wymioty; suchość w ustach; Nadmierne; pocenie; Bóle stawów; bóle mięśniowe; Mężczyźni: Zaburzenia wytrysku; impotencja; Zmęczenie; gorączka
- niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała; Zgrzytanie zębami; pobudzenie; nerwowość; napady leku panicznego; splątanie; Zaburzenia smaku; snu; omdlenia; Rozszerzenie źrenic; zaburzenia widzenia; Szumy uszne; Tachykardia; Krwawienie z nosa; Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym z odbytnicy); Pokrzywka; łysienie; wysypka; świąd; Kobiety: krwotok maciczny (metrorrhagia) lub miesiączkowy (menorrhagia); Obrzęk
- rzadko: Reakcje anafilaktyczne; Agresja; depersonalizacja; omamy; Zespół serotoninowy; Bradykardia
- częstość nieznana: Trombocytopenia; Nieprawidłowe wydzielanie ADH; Hiponatremia; anoreksja 1; Mania; myśli samobójcze i zachowania samobójcze2; Dyskineza; zaburzenia ruchowe; drgawki; ataksja/niepokój psychoruchowy1; Wydłużenie odcinka QT w zapisie EKG Arytmia komorowa w tym zaburzenia typu torsade de pointes; Niedociśnienie ortostatyczne; Zapalenie wątroby; zmiany w parametrach czynności wątroby; Siniaki; obrzęk; naczynioruchowy; Zatrzymanie moczu; Mlekotok Mężczyźni: priapizm Kobiety: krwotok poporodowy3
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mozarin
Kiedy nie stosować leku Mozarin :
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent zażywa inne leki, które należą do grupy określanej jako inhibitory MAO, w tym
selegilinę (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu
depresji) i linezolid (antybiotyk);
• jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub miał w przeszłości taki epizod
(stwierdzony w obrazie EKG - badaniu pozwalającym na sprawdzenie pracy serca);
• jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwko zaburzeniom pracy serca lub leki wpływające na rytm
serca (patrz punkt 2 „Lek Mozarin a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mozarin należy omówić to z lekarzem.
Należy powiedzieć swojemu lekarzowi, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek inne zaburzenia lub
choroby, ponieważ lekarz powinien uwzględnić takie informacje. Szczególnie należy poinformować
lekarza, jeśli:
• pacjent ma padaczkę. Należy zaprzestać stosowania leku Mozarin w razie wystąpienia lub
zwiększenia częstości drgawek (patrz także pkt 4 “Możliwe działania niepożądane”);
• u pacjenta występuje zaburzenie czynności wątroby lub nerek. Może być wymagane
dostosowanie dawkowania przez lekarza;
• pacjent ma cukrzycę. Leczenie lekiem Mozarin może zaburzyć kontrolę stężenia glukozy we
krwi (glikemii). Konieczna może być zmiana dawkowania insuliny i (lub) doustnych leków
zmniejszających stężenie glukozy we krwi;
• pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi;
• pacjent ma skłonności do łatwego krwawienia lub pojawiania się siniaków;
• pacjent leczony jest elektrowstrząsami;
• pacjent ma chorobę niedokrwienną serca;
• u pacjenta występuje lub występowały w przeszłości choroby serca lub w ostatnim czasie miał
zawał serca;
• pacjent ma niskie tętno spoczynkowe i (lub) może mieć niedobór soli w organizmie, jako
wynik przedłużającej się, ciężkiej biegunki i wymiotów (mdłości) lub stosuje leki
moczopędne;
• u pacjenta występuje szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenie, zapaść lub zawroty głowy
w pozycji stojącej, które mogą wskazywać na zaburzenia rytmu serca;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości problemy z oczami, takie jak
niektóre rodzaje jaskry (wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej).
• pacjent przyjmuje sumatryptan lub inne tryptany, opioidy (takie jak buprenorfina i tramadol)
lub tryptofan. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Mozarin może prowadzić do
zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt „Lek Mozarin a inne
leki”).
• jeśli w przeszłości występowały zaburzenia krzepnięcia krwi lub j eśli jesteś w ciąży (patrz
„Ciąża, karmienie piersią i płodność”)
Leki takie, jak Mozarin (tak zwane SSRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
przerwaniu leczenia.
Uwaga
U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym może wystąpić faza
maniakalna. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami,
nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli wystąpią te objawy,
należy zwrócić się do lekarza.
W pierwszych tygodniach leczenia mogą również wystąpić takie objawy, jak niepokój lub trudności w
siedzeniu w bezruchu lub staniu w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie
poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o
samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj
dopiero po upływie około 2 tygodni, czasem później.
Powyższe objawy są bardziej prawdopodobne u:
• pacjentów, u których już wcześniej występowały myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu.
• młodych dorosłych pacjentów. Dane z badań klinicznych wykazują zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami
przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta pojawiają się myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnego lub przyjaciela o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz przeczytanie przez nich niniejszej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go,
gdy zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.
Dzieci i młodzież
Lek Mozarin nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Należy
pamiętać, że u pacjentów w wieku poniżej 18 lat podczas przyjmowania leków należących do tej
grupy, istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: próby samobójcze i
myśli samobójcze oraz wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu).
Pomimo to, lekarz może zapisać lek Mozarin pacjentowi w wieku poniżej 18 lat jeśli uważa, że jest to
konieczne. Jeśli lekarz zlecił lek Mozarin pacjentowi z tej grupy wiekowej i mają Państwo w związku
z tym wątpliwości, należy zwrócić się ponownie do lekarza. Należy poinformować lekarza o
wystąpieniu lub nasileniu wymienionych wyżej objawów w trakcie stosowania leku Mozarin u
pacjenta w wieku poniżej 18 lat. Ponadto, nie wykazano jeszcze bezpieczeństwa długoterminowego
stosowania leku Mozarin w tej grupie wiekowej dotyczącego wzrostu, dojrzewania, rozwoju
poznawczego i rozwoju zachowania.
Lek Mozarin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy poinformować lekarza o zażywaniu jakiegokolwiek z następujących leków:
• ”nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)” zawierające substancje czynne, takie
jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid i tranylcypromina. W przypadku
stosowania tych leków, należy odczekać 14 dni przed rozpoczęciem leczenia lekiem Mozarin.
Po zakończeniu terapii lekiem Mozarin należy zaczekać 7 dni przed rozpoczęciem
przyjmowania któregokolwiek z wymienionych wyżej leków;
• “odwracalne, selektywne inhibitory MAO-A” zawierające moklobemid (stosowany w leczeniu
depresji);
• “nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy B (MAO-B)”, zawierające selegilinę
(stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Powodują zwiększenie ryzyka wystąpienia
działań niepożądanych;
• antybiotyk linezolid;
• lit (stosowany w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego -maniakalno-depresyjnego) i tryptofan;
• imipramina i dezypramina (oba stosowane w leczeniu depresji)
• sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny) oraz opioidy, takie jak
buprenorfina i tramadol (stosowane w silnych bólach). Mogą zwiększać ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Mozarin i wywoływać
objawy, takie jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy
gałki ocznej, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie
odruchów, zwiększone napięcie mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C. Jeśli u pacjenta
wystąpią takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem;
• cymetydyna, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka),
flukonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych), fluwoksamina (lek
przeciwdepresyjny) i tyklopidyna (stosowana w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Mogą
powodować zwiekszenie stężenia escytalopramu we krwi;
• ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – lek ziołowy na depresję;
• kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane jako leki
przeciwbólowe lub w celu rozrzedzenia krwi zwane lekami zmniejszającymi krzepliwość).
Leki te mogą zwiększyć skłonność do krwawień;
• warfaryna, dipirydamol i fenprokumon (leki przeciwzakrzepowe, stosowane w celu
rozrzedzenia krwi). Na początku i po zakończeniu leczenia lekiem Mozarin lekarz
prawdopodobnie sprawdzi czas krzepnięcia, w celu sprawdzenia, czy dawka leku
przeciwzakrzepowego jest nadal odpowiednia;
• meflochina (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i
tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) mogą powodować obniżenie progu
drgawkowego;
• neuroleptyki (stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy) mogą powodować obniżenie
progu drgawkowego, oraz leki przeciwdepresyjne;
• flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych),
dezypramina, klomipramina i nortryptylina (leki przeciwdepresyjne), rysperydon, tiorydazyna
i haloperydol (leki przeciwpsychotyczne). Może być konieczne dostosowanie dawkowania
leku Mozarin;
• leki obniżające stężenie potasu lub magnezu we krwi zwiększają ryzyko wystąpienia groźnych
dla życia zaburzeń rytmu serca.
Nie należy stosować leku Mozarin, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwko zaburzeniom rytmu serca
lub leki wpływające na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, leki
przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna,
erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii – szczególnie halofantryna), niektóre leki
przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna). W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza.
Mozarin z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Mozarin można przyjmować z jedzeniem lub bez (patrz pkt 3 “Jak stosować lek Mozarin ”).
Podobnie jak w przypadku wielu leków, jednoczesne przyjmowanie leku Mozarin i spożywanie
alkoholu nie jest wskazane, chociaż nie jest spodziewane oddziaływanie leku Mozarin z alkoholem.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Leku Mozarin nie należy stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz tak zalecił a
pacjentka omówiła z nim ryzyko oraz korzyści związane z leczeniem.
Jeśli pacjentka stosuje lek Mozarin w ostatnich 3 miesiącach ciąży, powinna zdawać sobie sprawę, że
u noworodka mogą wystąpić: zaburzenia oddychania, sinica, drgawki, wahania ciepłoty ciała,
trudności w pobieraniu pokarmu, wymioty, obniżenie stężenia glukozy we krwi, sztywność lub
wiotkość mięśni, wzmożenie odruchów, drżenia, drżączka, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność
lub trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpi któregokolwiek z tych objawów, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Należy się upewnić, że położna i (lub) lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Mozarin.
Zażywanie leków, takich jak Mozarin, w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach
ciąży, może zwiększać ryzyko wystąpienia u dziecka ciężkiego zaburzenia, tzw. przetrwałego
nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN), które objawia się przyspieszonym oddechem i sinym
zabarwieniem skóry noworodka. Objawy te występują zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po
urodzeniu. W razie wystąpienia takich objawów u dziecka, należy niezwłocznie skontaktować się z
położną i (lub) lekarzem.
W przypadku stosowania leku Mozarin pod koniec ciąży może wystąpić zwiększone ryzyko silnego
krwawienia z pochwy wkrótce po urodzeniu, zwłaszcza jeśli w przeszłości występowały zaburzenia
krzepnięcia krwi. Lekarz lub położna powinni wiedzieć, że pacjentka przyjmuje lek Mozarin , aby
mogli doradzić.
W przypadku stosowania leku Mozarin w ciąży nie należy nagle przerywać leczenia.
Karmienie piersią
Przypuszcza się, że Mozarin przenika do mleka kobiecego.
Płodność
W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytalopram, lek podobny do escytalopramu, obniża jakość
nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, choć jak dotąd nie zaobserwowano
oddziaływania na płodność u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić samochodu ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie pozna, jak wpływa na
niego lek Mozarin.
Lek Mozarin zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy zaznaczyć, że wiele z
nich może być również objawami leczonej choroby i ustąpią wraz z poprawą samopoczucia.
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych należy skontaktować
się z lekarzem lub zgłosić się od razu do szpitala:
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100):
▪ nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 1000):
▪ obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy albo trudności w oddychaniu lub przełykaniu (reakcje
alergiczne)
▪ wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i gwałtowne skurcze mięśni mogą być
objawami rzadko występującego zaburzenia nazywanego zespołem serotoninowym;
Częstość nieznana (częstość nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych):
▪ trudności w oddawaniu moczu
▪ drgawki, patrz także pkt “Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Mozarin”
▪ zażółcenie skóry i białkówki oczu będące objawem zaburzenia czynności wątroby i (lub)
zapalenia wątroby
▪ szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenie, które może być objawem stanu zagrożenia życia
znanemu jako torsade de pointes
▪ myśli i zachowania samobójcze, patrz także punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
▪ obfite krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy), więcej informacji w
części 2 - Ciąża, karmienie piersią i płodność.
Oprócz wymienionych powyżej opisywano także następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
▪ złe samopoczucie (nudności)
▪ bóle głowy;
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10):
▪ niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok)
▪ zmniejszenie lub zwiększenie apetytu
▪ lęk, niepokój, nietypowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy, ziewanie,
drżenie, mrowienie
▪ biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach
▪ zwiększone pocenie
▪ ból mięśni i stawów (artralgie, mialgie)
▪ zaburzenia seksualne (opóźniony wytrysk, zaburzenia wzwodu, osłabienie popędu seksualnego,
trudności w osiągnięciu orgazmu u kobiet)
▪ zmęczenie, gorączka
▪ zwiększenie masy ciała;
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100):
▪ pokrzywka, inne wysypki, świąd
▪ zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napady leku panicznego, stany dezorientacji
▪ zaburzenia snu, smaku, omdlenie
▪ rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne
▪ wypadanie włosów
▪ nadmierne krwawienie z pochwy
▪ nieregularne krwawienia menstruacyjne
▪ zmniejszenie masy ciała
▪ szybkie bicie serca
▪ obrzęk rąk i nóg
▪ krwawienie z nosa;
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 1000):
▪ agresja, depersonalizacja (poczucie utraty własnej tożsamości), omamy
▪ wolne bicie serca;
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
▪ zmniejszenie stężenia sodu w surowicy (objawiające się nudnościami i złym samopoczuciem,
osłabieniem mięśni i splątaniem);
▪ zawroty głowy przy wstawaniu związane z obniżeniem ciśnienia krwi (niedociśnienie
ortostatyczne);
▪ nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych (zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we
krwi),
▪ zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni)
▪ bolesna utrzymująca się erekcja (priapizm)
▪ zaburzenia krwawienia, w tym powstanie wylewów do skóry i błon śluzowych (wybroczyny) i
zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
▪ nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy)
▪ wydalanie zwiększonej objętości moczu (nieprawidłowe wydzielanie ADH- hormonu
antydiuretycznego – wazopresyny),
▪ mlekotok u kobiet, które nie karmią piersią
▪ mania
▪ zwiększone ryzyko złamań kości obserwowano wśród pacjentów przyjmujących ten typ leków
▪ zmiany rytmu serca w zapisie EKG (aktywność elektryczna serca) – tak zwane „wydłużenie
odstępu QT”.
Ponadto, wiadomo że leki o działaniu podobnym do escytalopramu (substancji czynnej leku Mozarin)
mogą wywoływać działania niepożądane, takie jak:
▪ niepokój ruchowy (akatyzja)
▪ jadłowstręt.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi albo fa rmaceucie. Dz iałania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu (patrz punkt
6.1).
Przeciwwskazane jest jednoczesne leczenie nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoa-
minooksydazy (inhibitory MAO) z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego przebiegającego z pobu-
dzeniem, drżeniami, hipertermią itd. (patrz punkt 4.5).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A
(np. moklobemidem) lub odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO – linezolidem z uwagi na
ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5).
Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub z
wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.
Przeciwwskazane jest leczenie skojarzone escytalopramem z innymi lekami powodującymi
wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Poniższe specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą grupy leków określanych jako selektywne
inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny ( ang.SSRI - Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Produktu Mozarin nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W prowadzonych
badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi obser-
wowano częściej zachowania samobójcze (próby i myśli samobójcze) i wrogość (głównie agresja,
zachowania buntownicze i gniew) niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli taka jest potrzeba kliniczna
i zostanie podjęta decyzja o leczeniu pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem wystąpienia
zachowań samobójczych. Ponadto, brak jest długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa
stosowania u dzieci i młodzieży, wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i zachowa-
nie.
Lęk paradoksalny
U niektórych pacjentów z zaburzeniami lęku panicznego na początku leczenia lekami przeciwdepre-
syjnymi objawy lękowe mogą się nasilić. Ta paradoksalna reakcja ustępuje zwykle w ciągu 2 tygodni
nieprzerwanego leczenia. W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nasilenia objawów lękowych
zaleca się stosowanie małej dawki początkowej (patrz punkt 4.2).
Drgawki
Należy przerwać stosowanie tego produktu leczniczego, jeśli u pacjenta po raz pierwszy wystąpią
drgawki lub jeśli zwiększy się częstość występowania drgawek (u pacjentów z wcześniej rozpoznaną
padaczką w wywiadzie). Należy unikać stosowania SSRI u pacjentów z niekontrolowaną padaczką, a
pacjentów z kontrolowaną padaczką należy uważnie obserwować.
Mania
Leki grupy SSRI należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią i (lub) hipomanią w wywiadzie.
Podawanie leków z grupy SSRI należy przerwać u każdego chorego wchodzącego w fazę maniakalną.
Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą leczenie lekami z grupy SSRI może zaburzać kontrolę glikemii (hipoglikemia
lub hiperglikemia). Konieczna może być zmiana dawkowania insuliny i (lub) doustnych leków o dzia-
łaniu hipoglikemizującym.
Samobójstwo i (lub) myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Z depresją wiąże się zwiększone ryzyko występowania myśli samobójczych, samouszkodzenia lub
samobójstw (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się aż do osiągnięcia istotnej
poprawy. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia lub nawet dłużej,
pacjent powinien być uważnie obserwowany aż do momentu jej uzyskania. Z ogólnego doświadczenia
klinicznego wynika, że ryzyko samobójstwa jest zwiększone we wczesnym okresie uzyskiwania po-
prawy.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest escytalopram, mogą być związane ze zwięk-
szonym ryzykiem występowania zdarzeń związanych z samobójstwem. Poza tym, zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. Dlatego podczas leczenia pacjentów z innymi
zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak w przypadku pacjen-
tów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
Wysokie ryzyko występowania prób samobójczych dotyczy pacjentów, u których występują zdarze-
niami związane z samobójstwem w wywiadzie lub u których przed wprowadzeniem leczenia istniały
duże skłonności samobójcze. Pacjenci ci wymagają uważnej obserwacji podczas terapii. Metaanalizy
kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów, w
wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobój-
czych w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo. Leczeniu powinna towarzyszyć ścisła
obserwacja pacjentów, w szczególności pacjentów należących do grupy wysokiego ryzyka, zwłaszcza
we wczesnym okresie leczenia i po zmianach dawki.
Należy uprzedzić pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwacji pacjenta pod kątem każdego
pogorszenia stanu klinicznego, czy pojawienia się myśli i zachowań samobójczych oraz nietypowych
zmian w zachowaniu i natychmiastowego zwrócenia się o poradę do lekarza, gdy tylko wystąpią te
objawy.
Akatyzja i (lub) niepokój psychoruchowy
Stosowanie leków z grupy SSRI/SNRI (ang. SNRI – Serotonin-Norepinephrine Re-uptake Inhibitors)
wiąże się z możliwością rozwoju akatyzji charakteryzującej się subiektywnym nieprzyjemnym odczu-
ciem niepokoju ruchowego, któremu często towarzyszy niemożność stania lub siedzenia w bezruchu.
Wystąpienie tych objawów jest najbardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia. W
przypadku pacjentów, u których te objawy wystąpią, zwiększanie dawki może być szkodliwe.
Hiponatremia
Rzadko informowano o hiponatremii, prawdopodobnie spowodowanej przez zespół nieprawidłowego
wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. SIADH) podczas leczenia lekami z grupy SSRI. Naj-
częściej objaw ten ustępuje po zakończeniu leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z grup
ryzyka takich jak osoby w podeszłym wieku, z marskością wątroby lub u pacjentów równocześnie
leczonych lekami, o których wiadomo, że powodują hiponatremię.
Krwawienie
U pacjentów otrzymujących leki z grupy SSRI opisywano nieprawidłowe krwawienia w obrębie skóry
pod postacią wybroczyn lub plamicy. Z tego względu leki z grupy SSRI należy stosować ostrożnie,
szczególnie u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czyn-
ność płytek (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i pochodne fenotiazyny, większość trójpierście-
niowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne,
tyklopidyna i dipirydamol) oraz u chorych z rozpoznaną wcześniej skłonnością do krwawień.
Leki z grupy SSRI / SNRI mogą zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkty 4.6, 4.8).
Leczenie elektrowstrząsami
Doświadczenie kliniczne w jednoczesnym stosowaniu leków z grupy SSRI i elektrowstrząsów jest
ograniczone, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności.
Zespół serotoninowy
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania escytalopramu z lekami o dzia-
łaniu serotoninergicznym takimi jak sumatryptan lub inne tryptany oraz opioidy.
W rzadkich przypadkach informowano o wystąpieniu zespołu serotoninowego u pacjentów przyjmu-
jących leki z grupy SSRI jednocześnie z produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym.
Na rozwijanie się tego zespołu wskazuje jednoczesne wystąpienie takich objawów, jak zmiany stanu
psychicznego (np. pobudzenie), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. drżenie, drgawki kloniczne mię-
śni), niestabilność autonomiczną (np. hipertermia), objawy dotyczące układu pokarmowego. W razie
rozpoznania takiego zespołu objawów należy natychmiast przerwać podawanie SSRI i leków seroto-
ninergicznych oraz zastosować leczenie objawowe.
Ziele dziurawca
Jednoczesne stosowanie leków z grupy SSRI i produktów zawierających ziele dziurawca (Hypericum
perforatum) może powodować zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych (patrz
punkt 4.5).
Objawy z odstawienia występujące podczas kończenia leczenia
Po zakończeniu leczenia często występują objawy z odstawienia, szczególnie jeśli leczenie przerwano
nagle (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych objawy te obserwowano u 25% pacjentów leczo-
nych escytalopramem i 15% przyjmujących placebo.
Ryzyko objawów z odstawienia zależy od kilku czynników, w tym czasu trwania leczenia i dawki oraz
szybkości zmniejszania dawki produktu. Najczęściej zgłaszane reakcje z odstawienia to: zawroty gło-
wy, zaburzenia czucia (parestezje i wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu (w tym
bezsenność i wyraziste sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, nad-
mierne pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i za-
burzenia widzenia. Na ogół objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych pacjentów
mogą być ciężkie.
Objawy zwykle występują w pierwszych dniach po zakończeniu leczenia, choć istnieją bardzo rzadkie
doniesienia o ich występowaniu także u pacjentów, którzy przypadkowo opuścili dawkę produktu.
Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych osób mogą
utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej). Z tego względu kończąc leczenie escytalopramem
zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od re-
akcji pacjenta (patrz “Objawy z odstawienia pojawiające się po zakończeniu leczenia” punkt 4.2).
Choroba niedokrwienna serca
Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne zaleca się ostrożność u pacjentów z chorobą nie-
dokrwienną serca (patrz punkt 5.3).
Wydłużenie odstępu QT
Stwierdzono, że escytalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT. Po wprowadzeniu
leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych, w tym zaburzenia
typu torsade de pointes, głównie u pacjentów płci żeńskiej, u osób z hipokaliemią oraz u pacjentów z
istniejącym już wcześniej wydłużeniem odstępu QT lub innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3,
4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z istotną bradykardią lub u pacjentów z niewyrównaną
niewydolnością serca lub po przebytym niedawno zawale mięśnia sercowego.
Zaburzenia elektrolitowe takie jak hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko złośliwych
zaburzeń rytmu i powinny być skorygowane przed rozpoczęciem leczenia escytalopramem.
W przypadku leczenia pacjentów ze stabilną chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia należy
rozważyć przegląd wyników badań EKG.
W razie wystąpienia objawów zaburzeń rytmu serca podczas stosowania escytalopramu, należy
zaprzestać podawania leku i powinno wykonać się badanie EKG.
Jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Leki z grupy SSRI, włącznie z ecytalopramem, mogą wpływać na wielkość źrenicy oka, powodując
jej rozszerzenie. To działanie rozszerzające źrenicę może powodować zwężenie kąta oka i prowadzić
do zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskry z zamkniętym kątem przesączania, szczególnie
u predysponowanych pacjentów.
Escitalopram należy stosować z ostrożnością u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania
lub z jaskrą w wywiadzie.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Przeciwwskazane leczenie skojarzone:
Nieodwracalne nieselektywne inhibitory MAO
Opisywano ciężkie reakcje u pacjentów otrzymujących produkty z grupy SSRI w skojarzeniu z niese-
lektywnymi nieodwracalnymi inhibitorami MAO (IMAO) oraz u pacjentów, którzy ostatnio zakoń-
czyli leczenie lekami z grupy SSRI i rozpoczęli leczenie takim inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3). U
niektórych pacjentów wystąpił zespół serotoninowy (patrz punkt 4.8).
Przeciwwskazane jest stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z nieselektywnymi nieodwracalnymi
inhibitorami MAO. Można rozpocząć leczenie escytalopramem po 14 dniach od zakończenia stoso-
wania nieodwracalnego inhibitora MAO. Należy zachować co najmniej 7 dniową przerwę od zakoń-
czenia przyjmowania produktu Mozarin do momentu rozpoczęcia leczenia nieselektywnym nieodwra-
calnym inhibitorem monoaminooksydazy (MAO).
Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego jednoczesne stosowanie escytalopramu i inhibitora MAO-
A, tj. moklobemid jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli takie leczenie skojarzone okaże się
konieczne, leczenie należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki i wprowadzić ścisły nadzór
kliniczny.
Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO i nie należy go podawać
pacjentom leczonym escytalopramem. Jeśli takie leczenie skojarzone okaże się konieczne, należy sto-
sować najmniejsze zalecane dawki i wprowadzić ścisły nadzór kliniczny (patrz punkt 4.3).
Nieodwracalny, selektywny inhibitor MAO-B (selegilina)
Stosowanie w skojarzeniu z selegiliną (nieodwracalnym inhibitorem MAO-B) wymaga ostrożności z
uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego. Selegilina w dawce do 10 mg na dobę była stosowana bez-
piecznie w skojarzeniu z mieszaniną racemiczną cytalopramu.
Wydłużenie odstępu QT
Nie przeprowadzono badań określających zależności farmakokinetyczne i farmakodynamiczne między
escytalopramem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. Nie można wykluczyć addytywnego
efektu jednoczesnego stosowania escytalopramu i tych leków. Przeciwwskazane jest zatem leczenie
skojarzone escytalopramem z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT,
obejmującymi leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne
fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki
przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki
przeciw malarii – szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol,
mizolastyna).
Leczenie skojarzone wymagające zachowania ostrożności:
Produkty lecznicze o działaniu serotoninergicznym
Mozarin należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania z produktami leczniczymi
o działaniu serotoninergicznym np. opioidami (takimi jak buprenorfiną i tramadol), sumatryptanem i
innymi tryptanami, gdyż może to prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze powodujące obniżenie progu drgawkowego
Produkty lecznicze z grup SSRI mogą obniżyć próg drgawkowy. Zaleca się zachowanie ostrożności
podczas stosowania w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, które mogą obniżać próg drgaw-
kowy (np. leki przeciwdepresyjne [trójpierścieniowe,leki z grupy SSRI], neuroleptyki (pochodne feno-
tiazyny, pochodne tioksantenu i pochodne butyrofenonu], meflochinę, bupropion i tramadol).
Lit, tryptofan
Istnieją doniesienia o nasileniu działania podczas stosowania produktów z grupy SSRI jednocześnie z
litem lub tryptofanem, dlatego w przypadku skojarzonego leczenia produktami z grupy SSRI oraz
wymienionymi lekami należy zachować ostrożność.
Ziele dziurawca
Jednoczesne stosowanie SSRI z produktami roślinnymi zawierającymi ziele dziurawca (Hypericum
perforatum) może powodować zwiększenie częstości działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Krwawienie
Skojarzenie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może zmieniać ich działanie.
W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia leczenia escytalopramem u pacjentów otrzymujących do-
ustne leki przeciwzakrzepowe należy uważnie monitorować parametry krzepnięcia (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może nasilać tendecję do krwawień
(patrz punkt 4.4).
Alkohol
Nie należy spodziewać się by escytalopram wchodził w reakcje farmakodynamiczne lub farmakokine-
tyczne z alkoholem. Jednak, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, spożywanie
alkoholu podczas leczenia escytalopramem nie jest zalecane.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę escytalopramu
Metabolizm escytalopramu zachodzi głównie z udziałem izoenzymu CYP2C19. CYP3A4 i CYP2D6,
mogą także, chociaż w mniejszym stopniu, brać udział w metabolizowaniu escytalopramu. Wydaje
się, że metabolizm głównego metabolitu S-DCT (demetylowanego escytalopramu) jest częściowo
katalizowany przez CYP2D6.
Jednoczesne stosowanie escytalopramu i omeprazolu w dawce 30 mg raz na dobę (inhibitor
CYP2C19) wywołuje umiarkowane (około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.
Jednoczesne stosowanie escytalopramu i cymetydyny w dawce 400 mg dwa razy na dobę (umiarko-
wanie silny inhibitor enzymów) spowodowało umiarkowane (około 70%) zwiększenie stężenia escyta-
lopramu w surowicy. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania escytalopramu w skoja-
rzeniu z cymetydyną. Może być konieczne dostosowanie dawkowania.
Należy w związku z tym zachować ostrożność w przypadku stosowania jednocześnie z inhibitorami
CYP2C19 ( np. omeprazol, ezomeprazol, flukonazol, fluwoksaminą, lanzoprazol, tyklopidyna) oraz z
cymetydyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu na podstawie obserwacji działań
niepożądanych podczas jednoczesnego leczenia.
Wpływ escytalopramu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Escytalopram jest inhibitorem enzymu CYP2D6. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania produktów leczniczych metabolizowanych głównie przez ten enzym i charakteryzujących
się małym wskaźnikiem terapeutycznym (np. flekainid, propafenon i metoprolol [stosowane w niewy-
dolności serca] a także niektórych leków działających na OUN (np. leki przeciwdepresyjne, takie jak:
dezypramina, klomipramina i nortyptylina) oraz leków przeciwpsychotycznych (takich jak: ryspery-
don, tiorydazyna i haloperydol). Może być konieczne dostosowanie dawkowania.
Jednoczesne stosowanie escytalopramu z dezypraminą lub metoprololem powoduje w obydwu przy-
padkach dwukrotne zwiększenie w surowicy stężenia tych dwóch substratów CYP2D6.
Badania in vitro wykazały, że escytalopram może wykazywać słabe działanie hamujące aktywność
CYP2C19. Zaleca się zachowanie ostrożności stosując escytalopram jednocześnie z produktami meta-
bolizowanymi przez CYP2C19.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia. Ich nasilenie
i częstość występowania zmniejszają się wraz z kontynuacją leczenia.
Tabelaryczny spis działań niepożądanych
Poniżej przedstawiono znane reakcje niepożądane na leki z grupy SSRI i dotyczące także escytalo-
pramu, opisywane w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo oraz zgłaszane spontanicznie po
wprowadzeniu produktu do obrotu, przedstawiono poniżej według klasyfikacji układów narządowych
oraz częstości występowania.
Dane o częstości występowania pochodzą z badań klinicznych, nie skorygowano ich względem place-
bo. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) lub nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Częstość nieznana: Trombocytopenia
Rzadko: Reakcje anafilaktyczne
Częstość nieznana: Nieprawidłowe wydzielanie ADH
Często: Zmniejszenie łaknienia, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała
Niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała
Częstość nieznana: Hiponatremia, anoreksja 1
Często: Lęk, niepokój, nietypowe sny. Kobiety i mężczyźni: zmniejszony popęd płciowy. Kobiety: brak orgazmu
Niezbyt często: Zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napady leku panicznego, splątanie
Rzadko: Agresja, depersonalizacja, omamy
Częstość nieznana: Mania, myśli samobójcze i zachowania samobójcze2
Bardzo często: Bóle głowy
Często: Bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie
Niezbyt często: Zaburzenia smaku, snu, omdlenia
Rzadko: Zespół serotoninowy
Częstość nieznana: Dyskineza, zaburzenia ruchowe, drgawki, ataksja/niepokój psychoruchowy1
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia
Niezbyt często: Szumy uszne
Niezbyt często: Tachykardia
Rzadko: Bradykardia
Częstość nieznana: Wydłużenie odcinka QT w zapisie EKG Arytmia komorowa w tym zaburzenia typu torsade de pointes
Częstość nieznana: Niedociśnienie ortostatyczne
Często: Zapalenie zatok, ziewanie
Niezbyt często: Krwawienie z nosa
Bardzo często: Nudności
Często: Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach
Niezbyt często: Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym z odbytnicy)
Częstość nieznana: Zapalenie wątroby, zmiany w parametrach czynności wątroby
Często: Nadmierne
Niezbyt często: Pokrzywka,
Częstość nieznana: Siniaki, obrzęk
Często: pocenie
Niezbyt często: łysienie, wysypka, świąd
Częstość nieznana: naczynioruchowy
Często: Bóle stawów, bóle mięśniowe
Częstość nieznana: Zatrzymanie moczu
Często: Mężczyźni: Zaburzenia wytrysku, impotencja
Niezbyt często: Kobiety: krwotok maciczny (metrorrhagia) lub miesiączkowy (menorrhagia)
Częstość nieznana: Mlekotok Mężczyźni: priapizm Kobiety: krwotok poporodowy3
Często: Zmęczenie, gorączka
Niezbyt często: Obrzęk
1 Zdarzenia te były zgłaszane dla leków z grupy terapeutycznej SSRIs.
2 Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii escytalo-
pramem lub krótko po odstawieniu produktu (patrz również punkt 4.4)
3 To zdarzenie zostało zgłoszone w grupie terapeutycznej leków z grupy SSRI / SNRI (patrz punkty
4.4, 4.6).
Wydłużenie odstępu QT
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i arytmii
komorowych, w tym zaburzenia typu torsade de pointes, głównie u pacjentów płci żeńskiej, u osób z
hipokaliemią oraz u pacjentów z istniejącym już wcześniej wydłużeniem odstępu QT lub innymi
chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).
Działania klasy leków
Badania epidemiologiczne prowadzone głównie z udziałem pacjentów w wieku 50 lat i starszych
wskazują na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów otrzymujących leki z grup SSRI i trójpier-
ścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD). Mechanizm powodujący takie ryzyko nie został
wyjaśniony.
Objawy z odstawienia obserwowane podczas kończenia leczenia
Przerwanie stosowania leków z grupy SSRI/SNRI (szczególnie nagłe) często prowadzi do objawów z
odstawienia. Najczęściej zgłaszanymi rekcjami są: zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (w tym pare-
stezje i wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu (w tym bezsenność i wyraziste
sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, nadmierne pocenie, ból głowy,
biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia. Zwykle objawy
te są łagodne lub umiarkowane i ustępują samoistnie, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie
i(lub) utrzymywać się dłużej. Dlatego też, jeśli leczenie escytalopramem nie jest już konieczne, zaleca
się stopniowe zmniejszanie dawki aż do odstawienia produktu (patrz punkt 4.2 oraz 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszel-
kie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wy-
robów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48
22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl