Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna (E460); kroskarmeoloza sodowa (E468); krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian (E470b)
- Otoczka tabletki: hypromeloza (E464); tytanu dwutlenek (E 171); makrogol 400
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę powlekaną (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały owalny 8,1 x 5,6 mm z linią podziału
Lek Escitil ma postać tabletek powlekanych 10 mg, i 20 mg. Poniżej przedstawiono opis tabletek: Escitil, 10 mg – owalne (8,1 x 5,6 mm), białe tabletki powlekane, z linią podziału z jednej strony. Tabletki można przełamać na dwie równe części. Escitil, 20 mg – owalne (11,6 x 7,1 mm), białe tabletki powlekane, z linią podziału z jednej strony. Tabletki można przełamać na dwie równe części. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Chociaż wykazano, że escytalopram nie wpływa na sprawność intelektualną ani na zdolności psychomotoryczne, ale każdy lek psychoaktywny może zaburzać zdolność osądu lub sprawność. Pacjentów należy ostrzec o możliwym ryzyku wpływu leku na ich zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwania urządzeń mechanicznych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
82 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bóle głowy; Nudności
- często: Zmniejszenie łaknienia; zwiększenie łaknienia; zwiększenie masy ciała; Lęk; niepokój psychoruchowy; nieprawidłowe sny; kobiety i mężczyźni: zmniejszenie popędu płciowego; kobiety:brak orgazmu; Bezsenność; senność; zawroty głowy; parestezje; drżenie; Zapalenie zatok; ziewanie; Biegunka; zaparcie; wymioty; suchość w jamie ustnej; Zwiększone pocenie się; Bóle stawów; bóle mięśni; Mężczyźni:; zaburzenia wytrysku; impotencja; Uczucie zmęczenia; gorączka
- niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała; Bruksizm; pobudzenie; nerwowość; napady panicznego lęku; stany splątania; Zaburzenia smaku; zaburzenia snu; omdlenie; Rozszerzenie źrenic; zaburzenia widzenia; Szumy uszne; Tachykardia; Krwawienie z nosa; Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytnicy); Pokrzywka; łysienie; wysypka; świąd; Kobiety:; krwotok maciczny; krwotok miesiączkowy; Obrzęk
- rzadko: Reakcje anafilaktyczne; Agresja; depersonali-; zacja; omamy; Zespół serotoninowy; Bradykardia
- częstość nieznana: Trombocytopenia; Nieadekwatne wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH); hiperprolaktynemia; Hiponatremia; jadłowstręt2; Mania; myśli samobójcze i; zachowania samobójcze1); Dyskinezje; zaburzenia ruchu; drgawki; akatyzja/ niepokój ruchowy2); Wydłużenie odstępu QT w EKG; komorowe zaburzenia rytmu serca; łącznie z torsade de pointes; Niedociśnienie ortostatyczne; Zapalenie wątroby; nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby; Siniaki; obrzęki naczynioruchowe; Zatrzymanie moczu; Krwotok; poporodowy3 Mlekotok Mężczyźni: priapizm
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Escitil
Kiedy nie stosować leku Escitil
• Jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienione w punkcie 6).
• Jeśli pacjent przyjmuje inne leki należące do grupy nazywanej inhibitorami
monoaminooksydazy (MAO), w tym selegilinę (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona),
moklobemid (stosowany w leczeniu depresji) oraz linezolid (antybiotyk).
• Jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub stwierdzano epizod zaburzeń rytmu
serca (widoczny w EKG; badanie oceniające czynność serca).
• Jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub mogące wpływać na
rytm serca (patrz punkt 2. “Lek Escitil a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Escitil należy omówić to z lekarzem.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują inne zaburzenia lub choroby, ponieważ
lekarz powinien uwzględnić takie informacje. W szczególności należy poinformować lekarza:
• Jeśli u pacjenta wystąpią drgawki po raz pierwszy w życiu lub u pacjenta z padaczką zwiększy
się częstość napadów drgawkowych. Należy przerwać terapię lekiem Escitil (patrz także punkt
4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli u pacjenta występuje zaburzenie czynności wątroby lub nerek. Wymagane może być
dostosowanie dawkowania przez lekarza.
• Jeśli pacjent ma cukrzycę. Leczenie lekiem Escitil może zmieniać kontrolę stężenia glukozy
we krwi (glikemii). Konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych leków
zmniejszających stężenie glukozy we krwi.
• Jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi.
• Jeśli pacjent ma zwiększoną skłonność do krwawień i łatwego siniaczenia lub jeśli pacjentka
jest w ciąży (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
• Jeśli pacjent jest leczony elektrowstrząsami.
• Jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca.
• Jeśli pacjent ma zaburzenia pracy serca lub przebył niedawno atak serca.
• Jeśli występuje wolna czynność serca w spoczynku i(lub) wiadomo, że pacjent może mieć
niedobór soli w wyniku przedłużającej się ciężkiej biegunki i wymiotów lub przyjmowania
diuretyków (leków moczopędnych).
• Jeśli występuje szybkie lub nierówne bicie serca, omdlenia, zapaść lub zawroty głowy podczas
wstawania, mogące wskazywać na nieprawidłową czynność serca.
• Jeśli u pacjenta występują lub występowały zaburzenia oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry
(zwiększone ciśnienie w oku).
• Jeśli pacjent jest leczony opioidami, takimi jak buprenorfina lub buprenorfina w połączeniu z
naloksonem, petydyna, tramadol. Przyjmowanie tych leków razem z lekiem Escitil może
prowadzić do zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu (patrz „Lek Escitil a inne
leki”).
Jeśli pacjent przyjmuje escytalopram z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi lub opioidami, lub
nawet sam, może rozwinąć się stan zwany zespołem serotoninowym. Ryzyko jest niewielkie. Należy
skonsultować się natychmiast z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy związane z
tym poważnym zespołem (patrz punkt 4).
Uwaga
Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub podobnych chorób, poprawa
stanu pacjenta nie następuje natychmiast. Pacjent może ją odczuć dopiero po kilku tygodniach
leczenia lekiem Escitil. W leczeniu napadów lęku panicznego, musi upłynąć zwykle 2-4 tygodnie
zanim widoczna będzie poprawa stanu pacjenta. W początkowym okresie leczenia u niektórych
pacjentów występuje nasilony lęk, który ustępuje podczas kontynuowanego leczenia. Dlatego jest
bardzo ważne, aby pacjent postępował dokładnie według zaleceń lekarza oraz nie przerywał leczenia,
ani nie zmieniał dawki, bez zasięgnięcia porady lekarza.
U niektórych pacjentów z zaburzeniem dwubiegunowym (maniakalno-depresyjnym) może wystąpić
faza maniakalna. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami,
nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli wystąpią te objawy,
należy skontaktować się z lekarzem.
W pierwszych tygodniach leczenia mogą także wystąpić niepokój, trudności w siedzeniu lub staniu w
jednym miejscu. W razie pojawienia się takich objawów należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.
Czasami pacjent nie zdaje sobie sprawy z występowania opisanych powyżej objawów i dlatego
pomocne może być poproszenie kogoś z przyjaciół lub rodziny o pomoc w obserwacji ewentualnych
zmian w zachowaniu pacjenta.
Jeśli pacjent ma niepokojące myśli lub doświadczenia, lub w czasie leczenia wystąpi jakikolwiek z
wyżej wymienionych objawów, powinien natychmiast zwrócić się do lekarza lub najbliższego
szpitala.
Leki takie jak escytalopram (tzw. SSRI) mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych (patrz punkt
4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zaprzestaniu leczenia.
Myśli samobójcze oraz pogarszanie się depresji lub zaburzenie lękowe
Depresji i/lub zaburzeniom lękowym mogą towarzyszyć myśli o samookaleczeniu się lub myśli
samobójcze. Objawy te mogą się pogłębiać w początkowej fazie terapii lekami przeciwdepresyjnymi,
ponieważ leki te zwykle zaczynają działać dopiero po upływie ok. dwóch tygodni. Czasem okres ten
bywa dłuższy.
Bardziej narażone na występowanie tego rodzaju objawów są:
• osoby, u których już wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli związane z
samookaleczeniem.
• młodsi dorośli pacjenci. Informacje uzyskane podczas badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych pacjentów w wieku poniżej 25 lat z
zaburzeniami psychicznymi, leczonych lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójczych, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem prowadzącym bądź zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się do nich z prośbą o
przekazanie odpowiednich informacji, jeżeli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się bądź wystąpiły
niepokojące zmiany w zachowaniu.
Dzieci i młodzież
Zazwyczaj lek Escitil nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Należy również pamiętać, że w przypadku przyjmowania leków należących do tej klasy, pacjenci w
wieku poniżej 18 lat narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak
próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i
przejawy gniewu). Pomimo to, lekarz może przepisać lek Escitil pacjentom w wieku poniżej 18 lat,
ponieważ decyduje, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli lekarz przepisał lek Escitil
pacjentowi w wieku poniżej 18 lat i chcą Państwo to przedyskutować, prosimy ponownie zwrócić się
do tego lekarza. W razie wystąpienia lub nasilenia się wyżej wymienionych objawów u pacjentów w
wieku poniżej 18 lat przyjmujących lek Escitil należy poinformować o tym swojego lekarza. Nie
wykazano jeszcze długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Escitil w tej grupie wiekowej
dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Lek Escitil a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek z następujących leków
• „nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO)” zawierające jako substancje czynne
fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, nilamid i tranylcyprominę. Jeśli pacjent przyjmował
któryś z wymienionych leków, musi odczekać 14 dni przed rozpoczęciem stosowania leku
Escitil. Po zakończeniu leczenia lekiem Escitil należy zaczekać 7 dni zanim przyjmie się
którykolwiek z tych leków;
• „odwracalne selektywne inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A)” zawierające
moklobemid (stosowany w leczeniu depresji);
• „nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy B (MAO-B)” zawierające selegilinę
(stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Leki te zwiększają ryzyko działań
niepożądanych;
• antybiotyk linezolid;
• lit (stosowany w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego) i tryptofan;
• imipraminę i dezypraminę (obie stosowane w leczeniu depresji);
• sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny) oraz opioidy np. tramadol
(stosowany w silnym bólu), buprenorfina (lek stosowany w leczeniu silnego bólu lub
uzależnienia od narkotyków) lub połączenie buprenorfiny i naloksonu (leki stosowane w
leczeniu uzależnienia od narkotyków), petydyna. Leki te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych.
Escitil może wchodzić w interakcje z buprenorfiną lub połączeniem buprenorfiny i naloksonu,
z petydyną lub tramadolem i może wystąpić zespół serotoninowy (patrz punkt 4). Jeśli pacjent
zauważy wystąpienie tego zespółu, powinien skontaktować się z lekarzem.
• cymetydynę, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukonazol
(stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksaminę (lek przeciwdepresyjny) i
tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu) Leki te mogą spowodować
zwiększenie stężenia leku Escitil we krwi;
• dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji;
• kwas acetylosalicylowy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane
przeciwbólowo lub w celu rozrzedzenia krwi, zwane lekami przeciwzakrzepowymi). Mogą
zwiększać skłonność do krwawień;
• warfarynę, dipyrydamol i fenprokumon (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi, zwane
lekami przeciwzakrzepowymi). Lekarz prawdopodobnie zleci sprawdzenie czasu krzepnięcia
krwi na początku stosowania leku Escitil i po jego przerwaniu, aby ustalić, czy dawka leku
przeciwzakrzepowego jest nadal odpowiednio dobrana;
• meflochinę (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) oraz
tramadol (stosowany w silnym bólu) ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu
drgawkowego;
• neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy), oraz leki przeciwdepresyjne
(trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i leki z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI)), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego
• neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy) ze względu na możliwe
ryzyko obniżenia progu drgawkowego oraz leki przeciwdepresyjne (trójcykliczne leki
przeciwdepresyjne i selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny);
• flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu krążenia), dezypraminę,
klomipraminę i nortryptylinę (leki przeciwdepresyjne) oraz rysperydon, tiorydazynę oraz
haloperydol (leki przeciwpsychotyczne). Może być wymagane dostosowanie dawkowania leku
Escitil.
• leki, które zmniejszają stężenie potasu i magnezu we krwi , ponieważ stany te zwiększają
ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
• NIE NALEŻY STOSOWAĆ LEKU Escitil jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w
zaburzeniach rytmu serca lub mogące wpływać na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne
klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol),
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciw drobnoustrojom (np.
sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna, leki przeciwmalaryczne,
szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna,
mizolastyna). W razie dodatkowych pytań na ten temat należy zwrócić się do swojego
lekarza).
Stosowanie leku Escitil z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Escitil można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich (patrz punkt 3 „Jak stosować
lek Escitil”).
Jak w przypadku innych leków, nie jest zalecane jednoczesne przyjmowanie leku Escitil i spożywanie
alkoholu, chociaż nie jest spodziewana interakcja leku Escitil z alkoholem.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Pacjentka w ciąży lub w okresie karmienia piersią nie powinna stosować leku Escitil, dopóki nie
omówi z lekarzem zagrożeń i korzyści związanych z leczeniem.
Jeśli pacjentka stosuje lek Escitil w ostatnich 3 miesiącach ciąży, powinna zdawać sobie sprawę, że u
noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sina skóra, drgawki, wahania
temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom glukozy we krwi, sztywność lub
wiotkość mięśni, wzmożona pobudliwość odruchowa, drżenia, drżączka, drażliwość, letarg, ciągły
płacz, senność i trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpi jakikolwiek z tych objawów,
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
W okresie ciąży nie należy nigdy nagle przerywać stosowania leku Escitil.
Należy poinformować lekarza i (lub) położną o stosowaniu leku Escitil. Przyjmowanie podczas ciąży
leków, takich jak Escitil, zwłaszcza w trzech ostatnich miesiącach ciąży, może zwiększać ryzyko
wystąpienia u noworodka ciężkich powikłań, zwanych zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego
noworodka (PPHN). Objawia się on przyspieszonym oddechem i sinicą. Objawy te pojawiają się
zwykle w pierwszej dobie po porodzie. Jeśli takie objawy wystąpią u noworodka, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem i (lub) położną.
Przyjmowanie leku Escitil pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z
pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Escitil, powinna poinformować o
tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
Przypuszcza się, że lek Escitil będzie wydzielał się do mleka matki.
W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytalopram, lek podobny do escytalopramu, obniża jakość
nasienia. Teoretycznie może to mieć wpływ na płodność, jednak jak dotychczas nie obserwowano
takiego efektu u ludzi.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn, dopóki nie stwierdzi jak wpływa
na niego lek Escitil.
Lek Escitil zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za„wolny
od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z
tych działań niepożądanych może być również objawami choroby pacjenta i w związku z tym ustąpią
wraz z poprawą samopoczucia.
W razie wystąpienia podczas leczenia któregokolwiek z niżej wymienionych działań
niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem:
Niezbyt często (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów):
• nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym z odbytnicy)
Rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1000 pacjentów):
• obrzęk skóry, języka, warg, gardła lub twarzy, pokrzywka albo trudności w oddychaniu lub
przełykaniu (ciężka reakcja alergiczna),
• wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, zdezorientowanie, drżenia i gwałtowne skurcze
mięśni, to mogą być one objawami rzadkiego zaburzenia zwanego zespołem serotoninowym.
Nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych):
• trudności w oddawaniu moczu
• napady drgawkowe, patrz również punkt ”Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu, będące objawem zaburzenia czynności wątroby/
zapalenia wątroby
• szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenie, które mogą być objawami zagrażającego życiu
zaburzenia zwanego Torsade de Pointes.myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, patrz
również punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• nagle występujący obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy)
• ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”
w punkcie 2.
Poza opisanymi powyżej informowano również o następujących działaniach niepożądanych:
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• mdłości (nudności)
• bóle głowy
Często (mogą wystąpić do 1 na 10 osób):
• niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok)
• zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia
• lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty
głowy, ziewanie, drżenia, uczucie kłucia w obrębie skóry
• biegunka, zaparcie, wymioty, suchość w jamie ustnej
• nasilone pocenie się
• bóle mięśni i stawów
• zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, osłabienie popędu
płciowego oraz trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet)
• uczucie zmęczenia, gorączka
• zwiększenie masy ciała
Niezbyt często (mogą wystąpić do 1 na 1000 osób):
• pokrzywka, wysypka, świąd
• zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napad lęku, stan splątania
• zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenie
• rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach (szumy uszne)
• wypadanie włosów
• nasilone krwawienie miesiączkowe
• nieregularne miesiączkowanie
• zmniejszenie masy ciała
• szybkie bicie serca
• obrzęki kończyn górnych lub dolnych
• krwawienia z nosa
Rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1000 osób):
• agresja, depersonalizacja, omamy
• wolne bicie serca
Nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych):
• zmniejszenie stężenia sodu we krwi (objawy to nudności i złe samopoczucie z osłabieniem
mięśni lub splątaniem)
• zawroty głowy po przyjęciu pozycji stojącej z powodu obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
• (niedociśnienie ortostatyczne)
• nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych we krwi)
• zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni)
• bolesny wzwód prącia (priapizm)
• krwawienia, w tym wybroczyny na skórze i błonach śluzowych oraz obniżenie liczby płytek
krwi (małopłytkowość)
• zwiększenie ilości wydalanego moczu (nieadekwatne wydzielanie hormonu
antydiuretycznego).
• zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi
• mlekotok u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią obecnie piersią
• mania
• nieprawidłowość rytmu serca (zwana wydłużeniem odstępu QT”, widoczna w EKG - zapisie
elektrycznej aktywności serca).
W czasie leczenia escytalopramem lub w krótkim czasie po przerwaniu leczenia, zgłaszano myśli
samobójcze lub o samookaleczeniu (przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych). (Patrz
również punkt “Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ponadto znane jest występowanie licznych działań niepożądanych leków o podobnym mechanizmie
działania jak escytalopram (substancja czynna leku Escitil). Są to:
niepokój psychoruchowy (akatyzja)
jadłowstręt
U pacjentów przyjmujących leki z tej grupy obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia złamań
kości.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
trona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne leczenie nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)
jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego z pobudzeniem, drżeniem,
hipertermią itd. (patrz punkt 4.5).
Skojarzenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) lub odwracalnym
nieselektywnym inhibitorem MAO - linezolidem jest przeciwwskazane, z uwagi na ryzyko
wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5).
Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub
wrodzonym zespołem wydłużonego QT.
Escytalopram jest przeciwwskazany w połączeniu z innymi lekami, o których wiadomo, że mogą
wydłużać odstęp QT (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wymienione poniżej specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania odnoszą się do
grupy terapeutycznej selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) (ang. SSRI -
Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors).
Dzieci i młodzież
Escitil nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W
badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli samobójcze), a także
wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) obserwowano częściej u
dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie, której podawano placebo.
Jeśli jednak zostanie podjęta decyzja o leczeniu, w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną, pacjent
powinien być uważnie obserwowany pod kątem wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto, brak
długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących
wpływu na wzrost, dojrzewanie, oraz rozwój poznawczy i rozwój zachowania.
Lęk paradoksalny
U niektórych pacjentów z zaburzeniem lęku panicznego na początku leczenia środkami
przeciwdepresyjnymi może nastąpić nasilenie objawów lękowych. Ta paradoksalna reakcja zazwyczaj
ustępuje w ciągu dwóch tygodni nieprzerwanego leczenia. Zaleca się stosowanie małej dawki
początkowej w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia stanów lękowych (patrz punkt
4.2).
Drgawki
Stosowanie produktu leczniczego Escitil należy przerwać u pacjenta, u którego wystąpią drgawki po
raz pierwszy lub w razie zwiększenia częstości występowania napadów drgawkowych (u pacjentów z
wcześniej zdiagnozowaną padaczką). U pacjentów z niestabilną padaczką należy unikać stosowania
leków z grupy SSRI, a pacjenci z kontrolowaną padaczką powinni być uważnie monitorowani.
Mania
Leki grupy SSRI należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią/hipomanią w wywiadzie. Leki z
grupy SSRI należy odstawić u każdego pacjenta, wchodzącego w fazę maniakalną.
Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą leczenie środkami z grupy SSRI może zaburzać kontrolę glikemii
(hipoglikemia lub hiperglikemia). Konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny oraz (lub)
doustnych leków o działaniu hipoglikemizującym.
Samobójstwo/ myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samouszkodzenia i
samobójstwa (zdarzeń związanych z samobójstwem. Ryzyko takie utrzymuje się aż do uzyskania
istotnej remisji. Ponieważ poprawa może nie występować w pierwszych tygodniach leczenia
lub nawet dłużej, pacjent powinien być uważnie monitorowany aż do momentu jej
wystąpienia. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może się zwiększyć
we wczesnym okresie uzyskiwania poprawy.
Inne zaburzenia psychiczne, w leczeniu których przepisywany jest escytalopram, również mogą
wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń związanych z samobójstwem. Poza tym, zaburzenia te
mogą współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. Dlatego podczas leczenia pacjentów z
innymi zaburzeniami psychiatrycznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak w
podczas leczenia.pacjentów z epizodami dużej depresji.
Ryzyko wystąpienia myśli samobójczych lub podjęcia prób samobójczych u pacjentów ze zdarzeniami
związanymi z samobójstwem w wywiadzie, u których przed rozpoczęciem leczenia istniały nasilone
wyobrażenia samobójcze jest większe i dlatego podczas leczenia powinni być objęci ścisłą
obserwacją. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u
dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychiatrycznymi, wykazała większe ryzyko zachowań
samobójczych u pacjentów przyjmujących leki przeciwdepresyjnye w porównaniu do pacjentów
przyjmujących placebo, u pacjentów w wieku poniżej 25 lat.
Leczeniu powinna towarzyszyć ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza tych z grupy wysokiego
ryzyka i szczególnie we wczesnym okresie leczenia oraz po zmianach dawki.
Należy zwrócić szczególną uwagę pacjentów (oraz ich opiekunów) na konieczność monitorowania
każdego pogorszenia klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych i niezwykłych zmian
zachowania oraz natychmiastowego zwrócenia się o poradę do lekarza, gdy tylko wystąpią takie
objawy.
Akatyzja/ niepokój psychoruchowy
Stosowanie leków z grupy SSRI/SNRI (SNRI-Serotonin-Norepinephrine Reuptake Inhibitors) wiąże
się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnym odczuwanym jako nieprzyjemny lub
przykry niepokój i koniecznością poruszania się, którym często towarzyszy którym często
towarzyszy niemożność siedzenia lub stania bez ruchu. Wystąpienie tych objawów jest
najbardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których
wystąpią te objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.
Hiponatremia
Rzadko informowano o hiponatremii, prawdopodobnie spowodowanej nieadekwatnym wydzielaniem
hormonu antydiuretycznego (ang. SIADH) podczas leczenia z użyciem produktów leczniczych z
grupy SSRI i zazwyczaj ustępuje po zaprzestaniu leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z
grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku lub z marskością wątroby, lub stosujące
jednocześnie inne leki, które mogą powodować hiponatremię.
Krwawienie
Podczas stosowania leków z grupy SSRI informowano o nieprawidłowym krwawieniu w obrębie
skóry takim, jak wybroczyny i plamica. Ostrożność zalecana jest szczególnie u pacjentów
przyjmujących produkty z grupy SSRI, szczególnie podczas jednoczesnego stosowania doustnych
leków przeciwzakprzepowych, leków wpływających na czynność płytek krwi (np. atypowe leki
przeciwpsychotyczne oraz pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
tyklopidyna, dipirydamol) i u pacjentów z rozpoznaną skazą krwotoczną.
Leki z grupy SSRI i SNRI mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwotoku poporodowego (patrz
punkty 4.6 i 4.8).
Leczenie elektrowstrząsami
Doświadczenia kliniczne dotyczące równoczesnego stosowania leków z grupy SSRI i leczenia
elektrowstrząsami są ograniczone, i dlatego zaleca się zachowanie ostrożności.
Zespół serotoninowy
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania escytalopramu z lekami o
działaniu serotoninergicznym takimi jak tryptany (w tym sumatryptan), opioidy (w tym buprenorfina z
naloksonem lub bez, petydyna, tramadol) i tryptofan (patrz rozdział 4.5, 4.8 i 4.9).
W rzadkich przypadkach informowano o wystąpieniu zespołu serotoninowego u pacjentów
stosujących leki z grupy SSRI jednocześnie z lekami o działaniu serotoninergicznym, co jest stanem
potencjalnie zagrażającym życiu. Na zespół ten wskazuje jednoczesne wystąpienie takich objawów,
jak pobudzenie, drżenia mięśniowe, drgawki kloniczne mięśni i hipertermia. W razie wystąpienia tych
zespołu objawów, lek z grupy SSRI i lek o działaniu serotoninergicznym należy natychmiast odstawić
oraz rozpocząć leczenie objawowe.
Jeżeli jednoczesne stosowanie innych leków serotoninergicznych jest wskazane klinicznie, zaleca się
uważne monitorowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawek.
Dziurawiec zwyczajny
Jednoczesne stosowanie leków z grupy SSRI i produktów ziołowych zawierających dziurawiec
zwyczajny (Hypericum perforatum) może doprowadzić do zwiększenia częstości występowania
działań niepożądanych (patrz punkt 4.5).
Objawy odstawienia obserwowane po odstawieniu leku
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia wystepują często, zwłaszcza jeśli lek odstawiono nagle
(patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych zdarzenia niepożądane obserwowane po przerwaniu
leczenia wystąpiły u około 25% leczonych escytalopramem i 15% pacjentów przyjmujących placebo.
Ryzyko objawów odstawienia może zależeć od kilku czynników, w tym czasu trwania leczenia i
dawki oraz szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są zawroty głowy,
zaburzenia czucia (w tym parestezje i wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu (w
tym bezsenność i wyraziste sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie,
pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość oraz
zaburzenia widzenia. Na ogół objawy te są łagodne do umiarkowanych, jednak u niektórych
pacjentów ich nasilenie może być duże.
Zazwyczaj objawy występują w ciągu kilku pierwszych dni po odstawieniu leku, choć istnieją bardzo
rzadkie doniesienia o takich objawach u pacjentów, którzy nieumyślnie opuścili dawkę leku.
Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych osób mogą
utrzymywać się dłużej (2-3 miesięcy lub dłużej). W razie odstawiania leku zaleca się zatem stopniowe
zmniejszanie dawki escytolopramu przez okres kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od potrzeb
pacjenta (patrz „Objawy odstawienia obserwowane po zakończeniu leczenia”, punkt 4.2).
Zaburzenia seksualne
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) / inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny norepinefryny (SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych (patrz punkt 4.8).
Istnieją doniesienia o długotrwałych zaburzeniach seksualnych, w których objawy utrzymują się
pomimo przerwania stosowania SSRI / SNRI.
Choroba niedokrwienna serca
Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne zaleca się ostrożność u pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca (patrz punkt 5.3).
Wydłużenie odstępu QT
Stwierdzono, że escytalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT. W okresie
porejestracyjnym opisywano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca,
w tym torsade de pointes, szczególnie u kobiet, u osób z hipokalemią i u osób z istniejącym wcześniej
wydłużeniem odstępu QT lub innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).
Zaleca się ostrożność u pacjentów z istotną bradykardią lub u osób po niedawno przebytym ostrym
zawale mięśnia serca, lub z niewyrównaną niewydolnością serca.
Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalemia i hipomagnezemia, zwiększają ryzyko złośliwych
zaburzeń rytmu serca i przed rozpoczęciem leczenia escytalopramem powinny być skorygowane.
W przypadku leczenia pacjentów ze stabilną chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia należy
rozważyć kontrolę EKG.
Jeśli w czasie leczenia escytalopramem wystąpią objawy zaburzeń rytmu serca leczenie należy
przerwać i wykonać badanie EKG.
Jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Leki z grupy SSRI, w tym escytalopram, mogą wpływać na wielkość źrenic, powodując ich
rozszerzenie. Działanie to zawęża kąt widzenia, powoduje zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego
i wystąpienie jaskry z wąskim katem przesączania, szczególnie u pacjentów predysponowanych. Z
tego względu escytalopram należy stosować ostrożnie u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem
przesączania stwierdzoną w wywiadzie.
Sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Połączenia leków przeciwwskazane
Nieodwracalne, nieselektywne, inhibitory MAO
Donoszono o przypadkach ciężkich reakcji u pacjentów leczonych produktem z grupy SSRI w
skojarzeniu z nieselektywnym, nieodwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy (MAOI) oraz u
pacjentów, którzy niedawno przerwali leczenie produktem z grupy SSRI i rozpoczęli leczenie
inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3). W niektórych przypadkach u pacjentów wystąpił zespół
serotoninowy (patrz punkt 4.8).
Escytalopram jest przeciwwsksazany w skojarzeniu z nieselelektywnymi, nieodwracalnymi
inhibitorami MAO. Stosowanie escytalopramu można rozpocząć 14 dni po zaprzestaniu stosowania
nieodwracalnego inhibitora MAOI. Należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę od zakończenia
przyjmowania escytalopramu do momentu rozpoczęcia leczenia nieselektywnym nieodwracalnym
inhibitorem monoaminooksydazy (MAOI).
Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego jest przeciwwskazane stosowanie skojarzenia
escytalopramu i inhibitora MAO-A , takiego jak moklobemid (patrz punkt 4.3). Jeśli takie połączenie
okaże się konieczne , leczenie należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki i wprowadzić ścisłe
monitorowanie kliniczne.
Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO i nie należy go podawać
pacjentom leczonym escytalopramem. Jeśli takie skojarzenie okaże się konieczne, należy stosować
minimalne dawki i wprowadzić ścisłe monitorowanie kliniczne (patrz punkt 4.3).
Nieodwracalny, selektywny inhibitor MAO-B (selegilina)
Stosowanie w skojarzeniu z selegiliną (nieodwracalnym inhibitorem MAO-B) wymaga ostrożności ze
względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Selegilina w dawce do 10 mg na dobę była stosowana
bezpiecznie w skojarzeniu z racemicznym cytalopramem.
Wydłużenie odstępu QT
Nie prowadzono farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych badań escytalopramu stosowanego
łącznie z innymi produktami leczniczymi mogącymi wydłużać podstęp QT. Nie można jednak
wykluczyć addycyjnego działania escytalopramu i takich produktów leczniczych. W związku z tym
jednoczesne stosowanie escytalopramu i produktów, które wydłużają odstęp QT, takich jak leki
przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd,
haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciw drobnoustrojom (np.,
sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna, leki przeciwmalaryczne,
szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna),
jest przeciwwskazane.
Leczenie skojarzone wymagające ostrożnego stosowania:
Produkty lecznicze o działaniu serotoninergicznymi opioidy
Podawanie leków o działaniu serotoninergicznym jednocześnie z np. opioidami (w tym buprenorfiną
lub połączeniem buprenorfiny i naloksonu, petydyną, tramadolem) oraz tryptanami (w tym
sumatryptanem) może prowadzić do zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu
(patrz punkty 4.4 i 4.8).
Produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy
Leki z grupy SSRI mogą obniżać próg drgawkowy. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas
stosowania w skojarzeniu z innymi lekami, które mogą obniżać próg drgawkowy [np. leki
przeciwdrepresyjne (leki trójcykliczne, leki z grupy SSRI), neuroleptyki (pochodne fenotiazyny,
pochodne tioksantenu i pochodne butyrofenonu), meflochina, bupropion i tramadol).
Lit, tryptofan
Istnieją doniesienia o nasileniu działania podczas stosowania produktów z grupy SSRI jednocześnie z
litem lub tryptofanem ,dlatego w przypadku skojarzonego leczenia produktami z grupy SSRI oraz
wymienionymi lekami należy zachować ostrożność.
Dziurawiec zwyczajny
Stosowanie w skojarzeniu leków z grupy SSRI i produktów ziołowych zawierających dziurawiec
zwyczajny (Hypericum perforatum) może prowadzić do zwiększenia częstości występowania działań
niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Krwawienie
Stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może zmieniać
ich działanie. W czasie rozpoczynania leczenia escytalopramem lub jego odstawiania u pacjentów
leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, należy uważnie monitorować parametry
krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może zwiększyć skłonność
do krwawień (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Nie należy spodziewać się interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych escytalopramu z
alkoholem. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych psychotropowych,
połączenie z alkoholem nie jest zalecane.
Produkty lecznicze wywołujące hipokaliemię/hipomagnezemię
Należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego stosowania produktów leczniczych wywołujących
hipokaliemię/ hipomagnezemię, gdyż takie stany zwiększają ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca
(patrz punkt 4.4).
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę escytalopramu
Metabolizm escytalopramu zachodzi głównie z udziałem izoenzymu CYP2C19. Izoenzymy CYP3A4 i
CYP2D6 mogą również przyczyniać się do metabolizowania escytalopramu, choć w mniejszym
stopniu. Wydaje się, że metabolizm głównego metabolitu S-DCT (demetylowanego escytalopramu)
jest częściowo katalizowany przez CYP2D6.
Podawaniue escytalopramu w skojarzeniu z 30 mg omeprazolu raz na dobę (inhibitor CYP2C9)
spowodowało umiarkowane (o około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.
Podawanie escytalopramu w skojarzeniu z 400 mg cymetydyny dwa razy na dobę (umiarkowanie
silny inhibitor enzymów) spowodowało umiarkowane (o około 70%) zwiększenie stężenia
escytalopramu w osoczu. W razie podawania escytalopramu łącznie z cymetydyną zaleca się
ostrożność. Konieczna może być modyfikacja dawkowania.
Należy zatem zachować ostrożność podczas stosowania w skojarzeniu z inhibitorami CYP2C19 (np.
omeprazol, esomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna) lub cymetydyną.
Konieczne może być zmniejszenie dawki escytalopramu w zależności od wyników monitorowania
działań niepożądanych podczas leczenia skojarzonego.
Wpływ escytalopramu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Escytalopram jest inhibitorem izoenzymu CYP2D6. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas
podawania escytalopramu w skojarzeniu z lekami, które są metabolizowane głównie z udziałem tego
enzymu i mają mały wskaźnik terapeutyczny, np. flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w
niewydolności serca) lub niektóre leki działające na OUN, metabolizowane głównie z udziałem
CYP2D6, np. leki przeciwdepresyjne, takie jak dezypramina, klomipramina, nortryptylina lub leki
przeciwpsychotyczne, takie jak rysperydon, tiorydazyna i haloperydol. Może być konieczne
dostosowanie dawkowania.
Podawanie w skojarzeniu z dezypraminą lub metoprololem spowodowało w obydwu przypadkach
dwukrotne zwiększenie stężenia w osoczu tych dwóch substratów CYP2D6. Badania in vitro
wykazały, że escytalopram może również wykazywać słabe działanie hamujące na izoenzym
CYP2C19. Zaleca się ostrożność podczas podawania w skojarzeniu leków metabolizowanych z
udziałem CYP2C19.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występują najczęściej podczas pierwszego lub drugiego tygodnia leczenia i
zwykle ich nasilenie oraz częstość występowania zmniejszają się waz z kontynuacją leczenia.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Znane reakcje niepożądane na leki z grupy SSRI, zgłaszano również w przypadku stosowania
escytalopramu albo w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lub jako zdarzenia spontaniczne
po wprowadzeniu leku do obrotu, przedstawiono je poniżej według klasyfikacji układów narządowych
oraz częstości występowania.
Dane o częstości występowania pochodzą z badań klinicznych, nie skorygowano ich z
uwzględnieniem wyników dla grupy placebo. Częstość występowania określono jako: bardzo często
(>1/10), często (> 1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Częstość nieznana: Trombocytopenia
Rzadko: Reakcje anafilaktyczne
Częstość nieznana: Nieadekwatne wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH), hiperprolaktynemia
Często: Zmniejszenie łaknienia, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała
Niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała
Częstość nieznana: Hiponatremia, jadłowstręt2
Często: Lęk, niepokój psychoruchowy
Niezbyt często: Bruksizm, pobudzenie,
Rzadko: Agresja, depersonali-
Częstość nieznana: Mania, myśli samobójcze i
10
Często: nieprawidłowe sny; kobiety i mężczyźni: zmniejszenie popędu płciowego, kobiety:brak orgazmu
Niezbyt często: nerwowość, napady panicznego lęku, stany splątania
Rzadko: zacja, omamy
Częstość nieznana: zachowania samobójcze1)
Bardzo często: Bóle głowy
Często: Bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie
Niezbyt często: Zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenie
Rzadko: Zespół serotoninowy
Częstość nieznana: Dyskinezje, zaburzenia ruchu, drgawki, akatyzja/ niepokój ruchowy2)
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia
Niezbyt często: Szumy uszne
Niezbyt często: Tachykardia
Rzadko: Bradykardia
Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, łącznie z torsade de pointes,
Częstość nieznana: Niedociśnienie ortostatyczne
Często: Zapalenie zatok, ziewanie
Niezbyt często: Krwawienie z nosa
Bardzo często: Nudności
Często: Biegunka, zaparcie, wymioty, suchość w jamie ustnej
Niezbyt często: Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytnicy)
Częstość nieznana: Zapalenie wątroby, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby
Często: Zwiększone pocenie się
Niezbyt często: Pokrzywka, łysienie, wysypka, świąd
Częstość nieznana: Siniaki, obrzęki naczynioruchowe
Często: Bóle stawów, bóle mięśni
Częstość nieznana: Zatrzymanie moczu
Często: Mężczyźni:
Niezbyt często: Kobiety:
Częstość nieznana: Krwotok
11
Często: zaburzenia wytrysku, impotencja
Niezbyt często: krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy
Częstość nieznana: poporodowy3 Mlekotok Mężczyźni: priapizm
Często: Uczucie zmęczenia, gorączka
Niezbyt często: Obrzęk
1) Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych w czasie leczenia escytalopramem lub
wkrótce po zaprzestaniu leczenia (patrz również punkt 4.4)
2) Zdarzenia te opisywano dla leków z grupy terapeutycznej selektywnych inhibitorów wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. SSRI)
3) Zdarzenie to zgłaszano dla grupy leków SSRI i SNRI (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Wydłużenie odstępu QT
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych
zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, szczególnie u kobiet, u osób z hipokalemią i u osób z
istniejącym wcześniej wydłużeniem odstępu QT lub innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.4,
4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).
Efekt klasy
Wyniki badań epidemiologicznych przeprowadzonych głównie wśród pacjentów w wieku 50 lat i
więcej wskazują na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Mechanizm tego działania nie jest
znany.
Objawy z odstawienia obserwowane po odstawieniu leku
Odstawienie leków z grupy SSRI/SNRI (zwłaszcza nagłe) często prowadzi do objawów z odstawienia.
Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (w tym parestezje i
wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu ( w tym bezsenność i wyraziste sny),
pobudzenie lub niepokój, nudności oraz (lub) wymioty, drżenia, splątanie, pocenie się, bóle głowy,
biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość oraz zaburzenia widzenia. Na ogół
objawy te są łagodne lub umiarkowane i ustępują samoistnie, choć u niektórych pacjentów mogą być
ciężkie oraz (lub) utrzymywać się dłużej. Dlatego też, gdy stosowanie escytalopramu nie jest już
dłużej wymagane, zaleca się stopniowe odstawianie leku przez zmniejszanie dawki (patrz punkty 4.2 i
4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl