Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Celuloza mikrokrystaliczna; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kroskarmeloza sodowa; Talk; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza; Makrogol 400; Polisorbat 80
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na 10 mg i 20 mg tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały owalny 7,9 x 5,4 mm z linią podziału nadruk: J nadruk: 2 nadruk: 4
Escitalopram Bluefish występuje w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg i 20 mg. Opis tabletek podano poniżej. 10 mg: Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o rozmiarach ok. 7,9 x 5,4 mm, z rowkiem dzielącym, z wytłoczonym oznakowaniem „J” po jednej stronie i „2” po drugiej stronie. 20 mg: Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o rozmiarach ok. 11,4 x 6,9 mm, z rowkiem dzielącym, z wytłoczonym oznakowaniem „J” po jednej stronie i „4” po drugiej stronie. Tabletki o mocy 10 mg i 20 mg można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Chociaż wykazano, że escytalopram nie wpływa na sprawność intelektualną ani psychomotoryczną, to wszystkie leki psychoaktywne mogą zaburzać zdolność osądu lub sprawność. Pacjentów należy ostrzec o potencjalnym ryzyku wpływu leku na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
94 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Ból głowy; Nudności
- często: Zmniejszone łaknienie; zwiększone łaknienie; zwiększenie masy ciała; Lęk; niepokój psychoruchowy; niezwykłe sny; zmniejszenie popędu płciowego; Kobiety: brak orgazmu; Bezsenność; senność; zawroty głowy; parestezje; drżenie; Zapalenie zatok; ziewanie; Biegunka; zaparcia; wymioty; suchość w ustach; Wzmożone pocenie się; Bóle stawów; bóle mięśni; zaburzenia wytrysku; impotencja; Zmęczenie; gorączka
- niezbyt często: Zmniejszenie masy ciała; Bruksizm; pobudzenie; nerwowość; napady panicznego lęku; stan splątania; Zaburzenia smaku; zaburzenia snu; omdlenie; Rozszerzenie źrenic; zaburzenia widzenia; Szumy uszne; Tachykardia; Krwawienie z nosa; Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytnicy); Pokrzywka; łysienie; wysypka; świąd; krwotok maciczny; krwotok miesiączkowy; Obrzęk
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Agresja; depersonalizacja; omamy; Zespół serotoninowy; Bradykardia
- częstość nieznana: Trombocytopenia; Nieprawidłowe wydzielanie ADH; Hiponatremia; jadłowstręt1; Mania; myśli samobójcze; zachowania samobójcze; Dyskineza; zaburzenia ruchowe; drgawki; niepokój psychoruchowy/akatyzja; Wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie; arytmia komorowa w tym torsade de pointes; Niedociśnienie ortostatyczne; Zapalenie wątroby; nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby; Wybroczyny; obrzęki naczynioruchowe; Zatrzymanie moczu; Mlekotok; priapizm; Krwotok poporodowy
- częstość niepodana w tekście: wydłużenie odstępu QT; komorowych zaburzeń rytmu; zaburzeń typu torsades de pointes; złamań kości; objawów odstawienia; zaburzenia czuciowe; wrażenie porażenia prądem elektrycznym; wyraziste sny; niepokój; drżenia; splątanie; pocenie się; bóle głowy; kołatanie serca; chwiejność emocjonalna; drażliwość
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Escitalopram Bluefish
Kiedy nie stosować leku Escitalopram Bluefish:
- jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki, należące do grupy inhibitorów MAO, w tym selegilinę
(stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji)
i linezolid (antybiotyk)
- jeśli pacjent ma wrodzoną skłonność do zaburzeń rytmu serca lub miał w przeszłości epizod
zaburzeń rytmu serca (stwierdzony w EKG, badaniu oceniającym czynność serca)
- jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub mogące wpływać na
czynność serca (patrz punkt 2 „Escitalopram Bluefish a inne leki)
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Escitalopram Bluefish należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują inne zaburzenia lub choroby, ponieważ może
być konieczne ich uwzględnienie. W szczególności należy poinformować lekarza:
- jeśli pacjent ma padaczkę; leczenie lekiem Escitalopram Bluefish należy przerwać, jeśli napady
drgawkowe wystąpią po raz pierwszy lub zwiększy się ich częstość (patrz także punkt 4
„Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek; lekarz może uznać za konieczne
dostosowanie dawki;
- jeśli pacjent ma cukrzycę; leczenie lekiem Escitalopram Bluefish może wpływać
na kontrolę stężenia glukozy we krwi. Konieczne może okazać się dostosowanie dawki insuliny
i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych;
- jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi;
- jeśli pacjent ma skłonność do łatwiejszego powstawania krwawień lub siniaków lub jeśli
pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
- jeśli pacjent jest leczony elektrowstrząsami;
- jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca;
- jeśli u pacjenta występują lub występowały problemy z sercem lub jeśli pacjent przebył
niedawno zawał serca;
- jeśli pacjent ma w spoczynku zwolnioną akcję serca i (lub) podejrzewa się niedobór
elektrolitów na skutek przedłużającej się ciężkiej biegunki, wymiotów lub przyjmowania leków
moczopędnych;
- jeśli pacjent ma szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenia, zapaść lub zawroty głowy
podczas wstawania, które to objawy mogą wskazywać na zaburzenia rytmu serca;
- jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z oczami, takie jak niektóre rodzaje jaskry
(zwiększone ciśnienie w oku).
Uwaga
U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wystąpić może faza
maniakalna. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami,
nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli wystąpią te objawy,
należy zwrócić się do lekarza.
W pierwszych tygodniach leczenia mogą również wystąpić takie objawy, jak niepokój lub trudności
w pozycji siedzącej lub stojącej w bezruchu. W razie pojawienia się takich objawów należy
natychmiast poinformować o tym lekarza.
Niektóre leki mogą nasilać działania niepożądane leku Escitalopram Bluefish, a czasem powodować
bardzo ciężkie reakcje. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek inny lek
(patrz punkt „Escitalopram Bluefish a inne leki”).
Jeśli podczas leczenia lekiem Escitalopram Bluefish wystąpią którekolwiek z poniższych objawów,
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to świadczyć o tym, że u pacjenta
wystąpił zespół serotoninowy, choroba mogąca zagrażać życiu. Objawy obejmują mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie, omamy,
śpiączkę, nadmierną potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie mięśniowe,
temperaturę ciała powyżej 38°C.
Myśli samobójcze oraz nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli
o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj
dopiero po upływie około 2 tygodni, czasem później.
Wystąpienie powyższych objawów jest bardziej prawdopodobne u:
• pacjentów, u których już wcześniej występowały myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie;
• młodych, dorosłych pacjentów. Dane z badań klinicznych wykazują zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta pojawią się myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go, gdy
zauważą, że depresja lub lęk się nasiliły lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.
Leki takie, jak Escitalopram Bluefish (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie
objawów zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te
utrzymywały się po przerwaniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Lek Escitalopram Bluefish nie powinien być zwykle stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat. Należy również podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej klasy pacjenci w wieku
poniżej 18 lat narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby
samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy
gniewu). Mimo to, lekarz może przepisać lek Escitalopram Bluefish pacjentom w wieku poniżej
18 lat, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli lekarz przepisał lek
Escitalopram Bluefish pacjentowi w wieku poniżej 18 lat i w związku z tym istnieją jakiekolwiek
wątpliwości, należy skontaktować się ponownie z danym lekarzem. Jeśli pojawią się lub nasilą
wymienione objawy u pacjentów w wieku poniżej 18 lat przyjmujących lek Escitalopram Bluefish,
należy poinformować o tym swojego lekarza. Jak dotąd brak danych odnośnie bezpieczeństwa
długoterminowego stosowania escytalopramu w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Escitalopram Bluefish a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek z następujących leków:
• Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO), zawierające takie substancje czynne,
jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid i tranylcypromina. Jeśli pacjent
przyjmował któryś z tych leków, powinien odczekać 14 dni przed rozpoczęciem zażywania leku
Escitalopram Bluefish. Po zakończeniu stosowania leku Escitalopram Bluefish należy zaczekać
7 dni, zanim przyjmie się którykolwiek z tych leków;
• Odwracalne, selektywne inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), zawierające moklobemid
(stosowany w leczeniu depresji);
• Nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy B (MAO-B), zawierające selegilinę (stosowaną
w leczeniu choroby Parkinsona). Leki te zwiększają ryzyko działań niepożądanych;
• Antybiotyk linezolid;
• Lit (stosowany w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego) i tryptofan;
• Imipraminę i dezypraminę (stosowane w leczeniu depresji);
• Sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny), tramadol (stosowany w silnych
bólach) oraz buprenorfinę (stosowana w leczeniu uzależnienia od narkotyków opioidowych lub
umiarkowanego bólu). Leki te zwiększają ryzyko działań niepożądanych;
• Cymetydynę, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukonazol
(lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych), fluwoksaminę (lek przeciwdepresyjny) oraz
tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Leki te mogą spowodować
zwiększenie stężenia escytalopramu we krwi;
• Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – lek ziołowy stosowany w depresji;
• Kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane przeciwbólowo
lub w celu rozrzedzenia krwi, zwane lekami przeciwzakrzepowymi). Mogą one zwiększać
skłonność do krwawień;
• Warfarynę, dipyrydamol i fenprokumon (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi, zwane
lekami przeciwzakrzepowymi). Lekarz prawdopodobnie skontroluje czas krzepnięcia krwi
przed rozpoczęciem oraz po zakończeniu stosowania leku Escitalopram Bluefish, aby
sprawdzić, czy przyjmowana dawka leku przeciwzakrzepowego jest nadal odpowiednia;
• Meflochinę (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) oraz
tramadol (stosowany w silnych bólach), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu
drgawkowego;
• Neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy) oraz leki przeciwdepresyjne
(trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki z grupy SSRI) ze względu na możliwe
ryzyko obniżenia progu drgawkowego;
• Flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego),
klomipraminę i nortryptylinę (leki przeciwdepresyjne) oraz rysperydon, tiorydazynę
i haloperydol (leki przeciwpsychotyczne). Może być wymagana zmiana dawkowania leku
Escitalopram Bluefish;
• Leki zmniejszające stężenie potasu lub magnezu we krwi, ze względu na zwiększone ryzyko
wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca;
Nie wolno przyjmować leku Escitalopram Bluefish, jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu
zaburzeń rytmu serca lub mogące wpływać na czynność serca, takie, jak leki przeciwarytmiczne klasy
IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol),
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna,
moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne,
szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna). W razie
jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.
Escitalopram Bluefish z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Escitalopram Bluefish można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków (patrz
punkt 3 „Jak stosować lek Escitalopram Bluefish”).
Tak, jak w przypadku wielu innych leków, nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania leku
Escitalopram Bluefish i spożywania alkoholu, choć nie należy spodziewać się oddziaływania leku
Escitalopram Bluefish z alkoholem.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy
stosować leku Escitalopram Bluefish podczas ciąży i w okresie karmienia piersią, dopóki nie omówi
się z lekarzem ryzyka i korzyści wynikających ze stosowania leku.
Jeśli pacjentka stosuje lek Escitalopram Bluefish w ciągu ostatnich 3 miesięcy ciąży, powinna zdawać
sobie sprawę, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sina
skóra, drgawki, wahania ciepłoty ciała, trudności z przyjmowaniem pokarmu, wymioty, małe stężenie
glukozy we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, wzmożone odruchy, drżenia, drżączka, drażliwość,
letarg, ciągły płacz, senność i trudności z zasypianiem. Jeśli u noworodka wystąpi jakikolwiek z tych
objawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Należy upewnić się, że położna i (lub) lekarz wiedzą o tym, że pacjentka przyjmuje lek Escitalopram
Bluefish. Leki, takie jak Escitalopram Bluefish, stosowane podczas ciąży, szczególnie podczas
ostatnich 3 miesięcy ciąży, mogą zwiększać u nowo narodzonego dziecka ryzyko wystąpienia
ciężkiego stanu, zwanego przetrwałym nadciśnieniem płucnym, co powoduje, że dziecko oddycha
szybciej niż normalnie i ma sinicę. Te objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po
porodzie. Jeśli u dziecka występują takie objawy, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub
położnej.
Przyjmowanie leku Escitalopram Bluefish pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego
krwotoku z pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono
u pacjentki zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Escitalopram Bluefish, powinna
poinformować o tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
W przypadku stosowania leku Escitalopram Bluefish w okresie ciąży nigdy nie należy nagle
przerywać jego stosowania.
Można się spodziewać, że lek Escitalopram Bluefish będzie przenikał do mleka kobiecego.
Badania na zwierzętach wykazały, że cytalopram, lek podobny do escytalopramu, pogorsza jakość
nasienia. Teoretycznie, może to wpływać na płodność u mężczyzn, ale dotychczas nie zaobserwowano
takiego wpływu na płodność u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie stwierdzi się, jaki wpływ wywiera
lek Escitalopram Bluefish na organizm.
Escitalopram Bluefish zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 10 mg i 20 mg tabletkę, to znaczy lek u znaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po paru tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre
z tych działań mogą być również objawami choroby, i ustąpią wraz z poprawą samopoczucia.
W razie wystąpienia podczas leczenia jakiegokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100):
• Nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 1000):
• Obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy lub trudności w oddychaniu lub połykaniu (reakcja
alergiczna);
• Wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie (dezorientacja), drżenia i gwałtowne kurcze mięśni,
które mogą być objawami rzadkiego zaburzenia zwanego zespołem serotoninowym.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Trudności w oddawaniu moczu;
• Napady drgawkowe, patrz również punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”;
• Żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu, będące objawem zaburzenia czynności wątroby
i (lub) zapalenia wątroby;
• Szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenie, które mogą być objawami zagrażających życiu
zaburzeń rytmu serca, zwanych torsade de pointes;
• Myśli i zachowania samobójcze, patrz również punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Ponadto zgłaszano również następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
• Mdłości (nudności);
• Ból głowy.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• Niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok);
• Zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia;
• Lęk, niepokój psychoruchowy, nietypowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty
głowy, ziewanie, drżenia, uczucie kłucia w obrębie skóry;
• Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej;
• Nasilone pocenie się;
• Bóle mięśni i stawów;
• Zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, osłabienie popędu
płciowego oraz trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet);
• Uczucie zmęczenia, gorączka;
• Zwiększenie masy ciała.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• Pokrzywka, wysypka, świąd;
• Zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napad lęku, stany splątania (dezorientacji);
• Zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenie;
• Rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach (szumy uszne);
• Wypadanie włosów;
• Nadmierne krwawienie miesiączkowe;
• Nieregularne miesiączki;
• Zmniejszenie masy ciała;
• Szybkie bicia serca;
• Obrzęki kończyn górnych lub dolnych;
• Krwawienie z nosa.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• Agresja, depersonalizacja (poczucie utraty własnej tożsamości), omamy;
• Wolne bicia serca.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Zmniejszenie stężenia sodu we krwi (objawia się nudnościami i złym samopoczuciem
z osłabieniem mięśni lub splątaniem);
• Zawroty głowy po przyjęciu pozycji stojącej z powodu obniżenia ciśnienia tętniczego
(niedociśnienie ortostatyczne);
• Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych we krwi);
• Zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni);
• Bolesny wzwód prącia (priapizm);
• Objawy nasilonego krwawienia np. w obrębie skóry lub z błon śluzowych (wybroczyny);
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy);
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
-wazopresyny);
• Mlekotok u kobiet, które nie karmią piersią;
• Mania;
• Zmiany rytmu serca (zwane „wydłużeniem odcinka QT”, który jest obserwowany w EKG,
zapisie elektrycznej czynności serca);
• Ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”
w punkcie 2.
Ponadto, znane są działania niepożądane leków o podobnym mechanizmie działania jak escytalopram
(substancja czynna leku Escitalopram Bluefish). Są to:
• Niepokój psychoruchowy (akatyzja);
• Jadłowstręt.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Ul. Al. Jerozolimskie 181 C
PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne leczenie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)
jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wystąpienia zespołu serotoninowego z pobudzeniem, drżenia,
hipertermii, itp. (patrz punkt 4.5).
Skojarzenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) lub
z odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (linezolid) jest przeciwwskazane z powodu
ryzyka wywołania zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5).
Escytalopram jest przeciwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.
Stosowanie escytalopramu z innymi produktami leczniczymi mogącymi wydłużać odstęp QT jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wymienione poniżej specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania odnoszą się do
grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI – ang. Selective Serotonin
Reuptake Inhibitors).
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produkt Escitalopram Bluefish nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku
poniżej 18 lat. W toku prób klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli
samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu)
obserwowano częściej u dzieci i młodzieży, leczonych lekami przeciwdepresyjnymi, niż w grupie,
której podawano placebo. Jeśli, w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta jednak zostanie
decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem wystąpienia skłonności
samobójczych. Ponadto, brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania
u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.
Lęk paradoksalny
U niektórych pacjentów z zaburzeniem lękowym z napadami lęku w początkowym okresie leczenia
środkami przeciwdepresyjnymi może nastąpić nasilenie objawów lękowych. Ta paradoksalna reakcja
zazwyczaj ustępuje w ciągu dwóch tygodni kontynuowanego leczenia. Zaleca się stosowanie małej
dawki początkowej, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia stanów lękowych (patrz punkt
4.2).
Napady drgawkowe
Stosowanie escytalopramu należy przerwać u każdego pacjenta, u którego drgawki wystąpią po raz
pierwszy lub nastąpi zwiększenie częstości występowania napadów drgawkowych (w przypadku
pacjentów z uprzednim rozpoznaniem padaczki). U pacjentów z niestabilną padaczką należy unikać
stosowania leków z grupy SSRI, a pacjenci z kontrolowaną padaczką powinni pozostawać pod
dokładną kontrolą.
Mania
Należy zachować ostrożność podczas stosowania leków z grupy SSRI u pacjentów z manią lub
hipomanią w wywiadzie. Leki z grupy SSRI należy odstawić u każdego pacjenta, u którego wystąpi
faza maniakalna.
Cukrzyca
U chorych na cukrzycę leczenie środkami z grupy SSRI może wpływać na uprzednio kontrolowane
stężenie glukozy we krwi (hipoglikemia lub hiperglikemia). Wymagać to może zmiany dawkowania
insuliny oraz (lub) doustnych leków o działaniu hipoglikemizującym.
Samobójstwo/myśli samobójcze
Depresja wiąże się ze zwiększeniem zagrożenia występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń
i samobójstw (zdarzeń związanych z samobójstwem). Zagrożenie to utrzymuje się aż do wystąpienia
znaczącej poprawy. Poprawa może nie nastąpić w pierwszych paru tygodniach leczenia lub po
dłuższym okresie terapii; pacjentów należy dokładnie monitorować aż do jej wystąpienia. Ogólne
doświadczenia kliniczne wskazują, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym okresie
ustępowania objawów choroby.
Inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się escytalopram, również mogą się wiązać ze
zwiększeniem ryzyka zdarzeń związanych z samobójstwem. Ponadto zaburzenia te mogą przebiegać
z dużym zaburzeniem depresyjnym. Podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi
należy zatem zachować te same środki ostrożności, co podczas leczenia pacjentów z dużym
zaburzeniem depresyjnym.
Pacjenci ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub ze znacznie nasilonymi
myślami o samobójstwie przed rozpoczęciem leczenia są bardziej zagrożeni myślami lub próbami
samobójczymi i dlatego powinni być dokładnie monitorowani podczas leczenia. Metaanaliza badań
klinicznych kontrolowanych placebo leków przeciwdepresyjnych u pacjentów dorosłych
z zaburzeniami psychicznymi wykazuje zwiększone ryzyko występowania zachowań samobójczych
w grupie leków przeciwdepresyjnych w porównaniu do grupy placebo u pacjentów poniżej 25 roku
życia.
Z tego powodu, należy objąć ścisłą kontrolą na początku leczenia oraz w czasie zmiany dawki
wszystkich pacjentów, a szczególnie tych z grupy wysokiego ryzyka. Pacjentów (i ich opiekunów)
należy poinformować o potrzebie monitorowania w kierunku pogorszenia klinicznego, wystąpienia
zachowań i myśli samobójczych oraz niezwykłych zmian w zachowaniu i natychmiastowego
zwrócenia się o poradę do lekarza, gdy tylko wystąpią takie objawy.
Akatyzja/niepokój psychoruchowy
Stosowanie leków z grupy SSRI/SNRI (SNRI – ang. Serotonin-Norepinephrine Reuptake Inhibitors)
wiąże się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się nieprzyjemnie odczuwalnym stanem niepokoju
i potrzebą poruszania się, którym często towarzyszy niezdolność siedzenia lub stania bez ruchu.
Wystąpienie akatyzji jest najbardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia. Zwiększenie
dawki może być szkodliwe u pacjentów, u których wystąpią te objawy.
Hiponatremia
Rzadko donoszono o występowaniu hiponatremii podczas leczenia środkami z grupy SSRI.
Hiponatremia jest zapewne spowodowana przez zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu
antydiuretycznego (wazopresyny) - SIADH i na ogół ustępuje po odstawieniu leku. Należy zachować
ostrożność u zagrożonych pacjentów, tzn. osób w podeszłym wieku, z marskością wątroby lub
jednocześnie leczonych środkami, które powodują hiponatremię.
Krwotoki
Podczas stosowania leków z grupy SSRI donoszono o występowaniu krwawień w obrębie skóry
w postaci wybroczyn i plamicy. Leki z grupy SSRI i SNRI mogą zwiększać ryzyko wystąpienia
krwotoku poporodowego (patrz punkty 4.6 i 4.8). U pacjentów leczonych środkami z grupy SSRI
należy zachować ostrożność, zwłaszcza wtedy, jeśli równocześnie stosuje się u nich doustne leki
przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czynność płytek krwi (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne
oraz pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas
acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne, tyklopidynę oraz dipyrydamol) oraz
u pacjentów z rozpoznaną skazą krwotoczną.
Leczenie elektrowstrząsami
Doświadczenia kliniczne dotyczące równoczesnego stosowania leków z grupy SSRI i leczenia
elektrowstrząsami są ograniczone, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności.
Zespół serotoninowy
Należy zachować ostrożność, stosując escytalopram w skojarzeniu z lekami o działaniu
serotoninergicznym, takimi jak sumatryptan lub inne tryptany, tramadol i tryptofan.
W rzadkich przypadkach donoszono o wystąpieniu zespołu serotoninowego, choroby potencjalnie
zagrażającej życiu, u pacjentów stosujących równocześnie leki z grupy SSRI oraz środki lecznicze
o działaniu serotoninergicznym. Na wystąpienie tego zespołu wskazuje jednoczesne wystąpienie
takich objawów, jak pobudzenie, drżenia mięśniowe, drgawki kloniczne mięśni i hipertermia. W razie
wystąpienia takiego zespołu objawów, lek z grupy SSRI i lek o działaniu serotoninergicznym należy
natychmiast odstawić oraz rozpocząć leczenie objawowe.
Buprenorfina
Jednoczesne podawanie escytalopramu i buprenorfiny może prowadzić do zespołu serotoninowego,
choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie buprenorfiny jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie
leczenia i podczas zwiększania dawki. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego,
należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów.
Dziurawiec zwyczajny
Stosowanie w skojarzeniu leków z grupy SSRI i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec
zwyczajny (Hypericum perforatum) może doprowadzić do zwiększenia częstości występowania
działań niepożądanych (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. Selective Serotonin Reuptake Inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. Serotonin
Norepinephrine Reuptake Inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
czynności seksualnych (patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności
seksualnych, w których objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia są częste, zwłaszcza, jeśli odstawienie leku jest nagłe
(patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych zdarzenia niepożądane obserwowane po odstawieniu leku
wystąpiły u około 25% pacjentów leczonych escytalopramem i 15% pacjentów przyjmujących
placebo.
Ryzyko objawów odstawienia może zależeć od wielu czynników, takich jak czas trwania leczenia
i dawka oraz szybkość zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są zawroty głowy,
zaburzenia czuciowe (w tym parestezje i wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i wyraziste sny), pobudzenie lub niepokój, nudności oraz (lub) wymioty, drżenie,
splątanie, pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość
oraz zaburzenia widzenia. Na ogół objawy te mają łagodne i umiarkowane nasilenie, choć
u niektórych pacjentów mogą być silnie wyrażone.
Zazwyczaj objawy występują w ciągu kilku pierwszych dni po odstawieniu leku, choć istnieją bardzo
rzadkie doniesienia o takich objawach u pacjentów, którzy przypadkowo pominęli dawkę leku.
Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych osób mogą
utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej). W przypadku odstawiania leku zaleca się zatem
stopniowe zmniejszanie dawki escytalopramu przez okres kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od
potrzeb pacjenta (patrz „Objawy odstawienia obserwowane po zakończeniu leczenia”, punkt 4.2).
Choroba niedokrwienna serca
Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku
pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (patrz punkt 5.3).
Wydłużenie odstępu QT
Stwierdzono, że escytalopram powoduje, zależne od dawki, wydłużenie odstępu QT.
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT oraz
arytmii komorowych, w tym zaburzeń typu torsade de pointes, głównie u kobiet, u osób
z hipokaliemią oraz u pacjentów z występującym wcześniej wydłużeniem odstępu QT lub innymi
chorobami serca (patrz punkt 4.3, 4.4, 4.5, 4.9 oraz 5.1).
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów ze znaczną bradykardią lub u pacjentów po świeżo
przebytym zawale mięśnia sercowego lub z niewyrównaną niewydolnością serca.
Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia lub hipomagnezemia zwiększają ryzyko powstawania
złośliwych zaburzeń rytmu, w związku z tym należy wyrównać te zaburzenia przed rozpoczęciem
leczenia escytalopramem.
U pacjentów ze stabilną chorobą serca należy rozważyć wykonanie badania EKG przed rozpoczęciem
leczenia escytalopramem.
W razie wystąpienia zaburzeń rytmu serca podczas leczenia escytalopramem, należy przerwać
leczenie oraz wykonać badanie EKG.
Jaskra z zamkniętym katem przesączania
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, w tym escytalopram, mogą mieć wpływ na wielkość
źrenicy, powodując jej rozszerzenie. To działanie może doprowadzić do zwężenia kąta przesączania
w oku, powodując zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskrę z zamkniętym kątem
przesączania, zwłaszcza u pacjentów predysponowanych. Dlatego, escytalopram powinien być
stosowany ostrożnie u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania lub jaskrą w wywiadzie.
Escitalopram Bluefish zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 10 mg i 20 mg tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
Przeciwwskazane leczenie skojarzone
Nieodwracalne nieselektywne inhibitory MAO
Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji u pacjentów przyjmujących leki SSRI w skojarzeniu
z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz u pacjentów,
którzy niedługo po przerwaniu leczenia produktami z grupy SSRI rozpoczęli leczenie takim
inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3). W niektórych przypadkach u pacjentów wystąpił zespół
serotoninowy (patrz punkt 4.8).
Przeciwwskazane jest stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z nieselektywnymi, nieodwracalnymi
inhibitorami MAO. Stosowanie escytalopramu można rozpocząć 14 dni po zakończeniu stosowania
nieodwracalnego inhibitora MAO. Między odstawieniem escytalopramu a rozpoczęciem leczenia
nieselektywnym, nieodwracalnym inhibitorem MAO należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę.
Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego przeciwwskazane jest stosowanie
escytalopramu w skojarzeniu z inhibitorem MAO-A, takim jak moklobemid (patrz punkt 4.3). Jeśli
takie leczenie skojarzone okaże się konieczne, należy je rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki,
a pacjent powinien pozostawać pod stałą kontrolą kliniczną.
Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO i nie należy go podawać
pacjentom leczonym escytalopramem. Jeśli takie leczenie skojarzone okaże się konieczne, należy
zacząć od najmniejszej zalecanej dawki oraz podawać je pod ścisłą kontrolą kliniczną (patrz punkt
4.3).
Nieodwracalny, selektywny, inhibitor MAO-B (selegilina)
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego należy zachować ostrożność podczas
stosowania escytalopramu w skojarzeniu z selegiliną (nieodwracalnym inhibitorem MAO-B).
Stosowanie selegiliny w dawkach do 10 mg na dobę w skojarzeniu z racemicznym cytalopramem było
bezpieczne.
Wydłużenie odstępu QT
Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych dotyczących stosowania
escytalopramu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu
QT. Nie można wykluczyć addytywnego efektu łącznego stosowania escytalopramu i tych produktów
leczniczych. Dlatego przeciwwskazane jest stosowanie escytalopramu w skojarzeniu z produktami
leczniczymi wydłużającymi odstęp QT, takimi, jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i klasy III, leki
przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwdrobnoustrojowe (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna,
erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, zwłaszcza halofantryna),
niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
Leczenie skojarzone wymagające zachowania środków ostrożności
Leki o działaniu serotoninergicznym
Podawanie w skojarzeniu z produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym (np. tramadol,
sumatryptan oraz inne tryptany) może prowadzić do zespołu serotoninowego.
Escytalopram należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania buprenorfiny,
ponieważ zwiększa ona ryzyko zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).
Leki obniżające próg drgawkowy
Produkty lecznicze z grupy SSRI mogą obniżać próg drgawkowy. Zaleca się zachowanie ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami mogącymi obniżać próg drgawkowy (np. lekami
przeciwdepresyjnymi (lekami trójpierścieniowymi, lekami z grupy SSRI), neuroleptykami
(pochodnymi fenotiazyny, tioksantenu i butyrofenonu), meflochiną, bupropionem i tramadolem).
Lit, tryptofan
Zgłaszano nasilenie działania podczas stosowania produktów z grupy SSRI jednocześnie z litem lub
tryptofanem; z tego względu należy zachować ostrożność, podejmując leczenie jednocześnie
z produktami z grupy SSRI oraz wymienionymi lekami.
Dziurawiec zwyczajny
Stosowanie jednocześnie produktów leczniczych z grupy SSRI i preparatów ziołowych, zawierających
dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) może spowodować zwiększenie częstości
występowania działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Krwotoki
Stosowanie escytalopramu jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może wpływać na
ich działanie. U pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, w czasie, gdy
rozpoczyna się lub kończy stosowanie escytalopramu, należy prowadzić dokładną kontrolę
parametrów krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ) może zwiększyć ryzyko krwawień (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Nie należy oczekiwać interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych escytalopramu
z alkoholem. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków o działaniu psychotropowym,
równoczesne spożycie alkoholu nie jest wskazane.
Produkty lecznicze wywołujące hipokaliemię i (lub) hipomagnezemię
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi
wywołującymi hipokaliemię i (lub) hipomagnezemię, ponieważ może to zwiększać ryzyko
wystąpienia niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca (patrz punkt 4.4).
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ innych leków na właściwości farmakokinetyczne escytalopramu
Metabolizm escytalopramu zachodzą głównie przy udziale izoenzymu CYP2C19. Izoenzymy
CYP3A4 oraz CYP2D6 mogą również przyczyniać się do metabolizowania escytalopramu, choć
w mniejszym stopniu. Wydaje się, że proces biotransformacji głównego metabolitu S-DCT
(demetylowanego escytalopramu) jest częściowo katalizowany przez izoenzym CYP2D6.
Podawanie escytalopramu razem z omeprazolem (inhibitorem CYP2C19) w dawce 30 mg raz na dobę
powodowało umiarkowane (o około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.
Podawanie escytalopramu z 400 mg cymetydyny (umiarkowanie silny inhibitor enzymatyczny) dwa
razy na dobę powodowało umiarkowane (o około 70%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania escytalopramu w skojarzeniu z cymetydyną.
Może być konieczne dostosowanie dawki.
Należy zatem zachować ostrożność podczas stosowania escytalopramu z inhibitorami CYP2C19 (np.
omeprazolem, ezomeprazolem, flukonazolem, fluwoksaminą, lanzoprazolem, tyklopidyną) lub
cymetydyną. Podczas leczenia skojarzonego konieczne może być zmniejszenie dawki escytalopramu
na podstawie wyników monitorowania działań niepożądanych.
Wpływ escytalopramu na właściwości farmakokinetyczne innych leków
Escytalopram jest inhibitorem izoenzymu CYP2D6. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas
jednoczesnego stosowania escytalopramu z lekami, które są metabolizowane głównie z udziałem tego
izoenzymu i które mają wąski indeks terapeutyczny, np. z flekainidem, propafenonem i metoprololem
(stosowane w niewydolności serca) lub z niektórymi lekami działającymi na OUN, metabolizowanymi
głównie z udziałem CYP2D6, np. lekami przeciwdepresyjnymi, takimi jak dezypramina,
klomipramina i nortryptylina lub lekami przeciwpsychotycznymi, takimi jak rysperydon, tiorydazyna i
haloperydol. Może być konieczne dostosowanie dawki.
Jednoczesne stosowanie z dezypraminą lub metoprololem spowodowało w obydwu przypadkach
dwukrotne zwiększenie stężenia w osoczu tych dwóch substratów izoenzymu CYP2D6.
Badania in vitro wykazały, że escytalopram może również wykazywać słabe działanie hamujące na
izoenzym CYP2C19. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leków
metabolizowanych z udziałem CYP2C19.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a ich
nasilenie i częstość występowania na ogół ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją leczenia.
Tabelaryczny spis działań niepożądanych
Działania niepożądane znane dla leków z grupy SSRI jak i zgłaszane dla escytalopramu w badaniach
klinicznych kontrolowanych placebo lub jako zdarzenia spontaniczne po wprowadzeniu leku do
obrotu przedstawione zostały poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością
występowania.
Dane o częstości występowania pochodzą z badań klinicznych; nie zostały one skorygowane
względem wyników dla grupy placebo. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥
1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 10 000 do <
1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość występowania Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Nieznana Trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Nieprawidłowe wydzielanie ADH
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Zmniejszone łaknienie, zwiększone
łaknienie, zwiększenie masy ciała
Niezbyt często Zmniejszenie masy ciała
Nieznana Hiponatremia, jadłowstręt1
Zaburzenia psychiczne Często Lęk, niepokój psychoruchowy,
niezwykłe sny, zmniejszenie
popędu płciowego
Kobiety: brak orgazmu
Niezbyt często Bruksizm, pobudzenie, nerwowość,
napady panicznego lęku, stan
splątania
Rzadko Agresja, depersonalizacja, omamy
Nieznana Mania, myśli samobójcze,
zachowania samobójcze2
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy
Często Bezsenność, senność, zawroty
głowy, parestezje, drżenie
Niezbyt często Zaburzenia smaku, zaburzenia snu,
omdlenie
Rzadko Zespół serotoninowy
Nieznana Dyskineza, zaburzenia ruchowe,
drgawki, niepokój
psychoruchowy/akatyzja1
Zaburzenia oka Niezbyt często Rozszerzenie źrenic, zaburzenia
widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Szumy uszne
Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia
Rzadko Bradykardia
Nieznana Wydłużenie odstępu QT w
elektrokardiogramie, arytmia
komorowa w tym torsade de
pointes
Zaburzenia naczyniowe Nieznana Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie zatok, ziewanie
Niezbyt często Krwawienie z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności
Często Biegunka, zaparcia, wymioty,
suchość w ustach
Niezbyt często Krwawienie z przewodu
pokarmowego (w tym krwawienie
z odbytnicy)
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Nieznana Zapalenie wątroby, nieprawidłowe
wyniki prób czynnościowych
wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wzmożone pocenie się
Niezbyt często Pokrzywka, łysienie, wysypka,
świąd
Nieznana Wybroczyny, obrzęki
naczynioruchowe
Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Często Bóle stawów, bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Nieznana Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Często Mężczyźni: zaburzenia wytrysku,
impotencja
Niezbyt często Kobiety: krwotok maciczny,
krwotok miesiączkowy
Nieznana Mlekotok
Mężczyźni: priapizm
Krwotok poporodowy*
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Zmęczenie, gorączka
Niezbyt często Obrzęk
1Te działania zgłaszano dla leków należących do grupy terapeutycznej SSRI.
2Zgłaszano przypadki myśli oraz zachowań samobójczych podczas leczenia escytalopramem lub
krótko po jego odstawieniu (patrz punkt 4.4).
*Zdarzenie to zgłaszano dla grupy leków SSRI i SNRI (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Wydłużenie odstępu QT
Po wprowadzeniu leku do obrotu informowano o przypadkach wydłużenia odstępu QT i komorowych
zaburzeń rytmu w tym zaburzeń typu torsades de pointes, głównie u pacjentów płci żeńskiej, u osób
z hipokaliemią lub z występującym wcześniej wydłużeniem odstępu QT lub z inną chorobą serca
(patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5, 4.9 i 5.1).
Działanie klasy leków
Badania epidemiologiczne, przeprowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych wykazują
zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów leczonych selektywnymi inhibitorami wychwytu
zwrotnego serotoniny i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Mechanizm, który prowadzi
do zwiększenia tego ryzyka, jest nieznany.
Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia
Odstawienie leków z grupy SSRI/SNRI (zwłaszcza nagłe) często prowadzi do objawów odstawienia.
Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (w tym parestezje
i wrażenie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu (w tym bezsenność i wyraziste sny),
pobudzenie lub niepokój, nudności oraz (lub) wymioty, drżenia, splątanie, pocenie się, bóle głowy,
biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość oraz zaburzenia widzenia. Na ogół
objawy te mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie, choć u niektórych pacjentów
mogą być ciężkie oraz (lub) utrzymywać się dłużej. W przypadku, gdy stosowanie escytalopramu nie
jest już dłużej wymagane, zaleca się stopniowe odstawianie leku przez zmniejszanie dawki (patrz
punkt 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Ul. Al. Jerozolimskie 181 C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.