Metoprolol Medreg

Kiedy nie stosować leku Metoprolol Medreg: - jeśli pacjent ma uczulenie na metoprololu winian, inne beta-adrenolityki lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - jeśli u pacjenta występują zaburzenia przewodzenia elektrycznego w sercu (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego z wyłączeniem pacjentów ze stałym rozrusznikiem serca) - jeśli u pacjenta występuje niestabilna niewydolność serca i jest leczony lekami zwiększającymi skurcz mięśnia sercowego - jeśli serce pacjenta uderza bardzo wolno (mniej niż 50 uderzeń na minutę) - jeśli pacjent ma bardzo słabe krążenie krwi w kończynach - jeśli u pacjenta wystąpił wstrząs spowodowany nieprawidłową czynnością serca - jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny) - jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie krwi (skurczowe ciśnienie krwi poniżej 90 mmHg) - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba płuc ze zwężeniem dróg oddechowych (astma lub przewlekła obturacyjna choroba płuc) - jeśli u pacjenta występuje kwasowość metaboliczna krwi (kwasica metaboliczna) - jeśli pacjent przyjmuje określone leki na depresję (inhibitory MAO z wyłączeniem określonych inhibitorów MAO-B) - jeśli pacjent jest jednocześnie leczony pewnymi dożylnie podawanymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi lub niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego bicia serca (np. antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu lub diltiazemu, dyzopiramid), z wyłączeniem leków stosowanych w intensywnej terapii - jeśli pacjent podejrzewa, że ma ostry zawał mięśnia sercowego, a bicie serca jest wolniejsze niż 45 uderzeń na minutę, skurczowe ciśnienie krwi jest mniejsze niż 100 mmHg i występuje pewne nieregularne bicie serca (odstęp PQ dłuższy niż 0,24 sekundy). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Metoprolol Medreg należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty: - jeśli u pacjenta występuje astma. Lek Metoprolol Medreg może mieć wpływ na działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu astmy, a ich dawkowanie może wymagać dostosowania. Nie należy przyjmować leku Metoprolol Medreg w przypadku ciężkiej astmy lub ciężkiej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. - jeśli u pacjenta występuje cukrzyca. Objawy małego stężenia cukru we krwi (np. szybkie bicia serca, drżenie) mogą być zmniejszone przez lek Metoprolol Medreg. Lekarz będzie kontrolował stężenie cukru we krwi w krótkich odstępach czasu. - jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy. Lek Metoprolol Medreg może maskować objawy jej i mogą się nasilić po zaprzestaniu stosowania leku Metoprolol Medreg. - jeśli u pacjenta występują zaburzenia przewodzenia elektrycznego w sercu (blok przedsionkowo-komorowy I stopnia). - jeśli u pacjenta występują zaburzenia krążenia w kończynach (zespół Raynauda, chromanie przestankowe), ponieważ mogą się one nasilić. Nie należy przyjmować leku Metoprolol Medreg, jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krążenia. - jeśli u pacjenta występuje guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny). Guz należy leczyć (antagonistami receptorów alfa) przed przyjmowaniem i w trakcie przyjmowania leku Metoprolol Medreg. - jeśli pacjent ma mieć operację i ma być poddany znieczuleniu. Należy poinformować lekarza lub dentystę o przyjmowaniu leku Metoprolol Medreg. - jeśli pacjent przyjmuje również klonidynę, lek obniżający wysokie ciśnienie krwi. Pod koniec leczenia należy stopniowo odstawiać lek Metoprolol Medreg, a następnie klonidynę. - jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja nadwrażliwości (alergia) lub pacjent jest leczony z powodu istniejącej nadwrażliwości (terapia odczulająca). Lek Metoprolol Medreg może zwiększać zarówno wrażliwość na substancje wywołujące alergie (alergeny), jak i nasilenie reakcji alergicznych. - jeśli u pacjenta występują określone zaburzenia krążenia w tętnicach wieńcowych (dławica Prinzmetala). Liczbę i czas trwania napadów dławicy można zwiększyć lub wydłużyć. - jeśli u pacjenta lub ktoś z jego rodziny miał łuszczycę. - jeśli pacjent nosi soczewki kontaktowe. Lek Metoprolol Medreg może zmniejszyć przepływ łez. Stosowanie leku Metoprolol Medreg może powodować pozytywne wyniki kontroli antydopingowych. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku Metoprolol Medreg u dzieci i młodzieży. Lek Metoprolol Medreg a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Nie należy stosować leku Metoprolol Medreg jednocześnie: - z niektórymi lekami na depresję (inhibitory MAO z wyłączeniem określonych inhibitorów MAO-B) - z niektórymi podawanymi dożylnie lekami obniżającymi ciśnienie krwi lub niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego bicia serca (np. antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu lub diltiazemu, dyzopiramid), z wyłączeniem leków stosowanych w intensywnej terapii. Leki mogące nasilać działanie leku Metoprolol Medreg to: - niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak paroksetyna, fluoksetyna i sertralina) - difenhydramina (lek stosowany w leczeniu bezsenności i alergii) - hydroksychlorochina (stosowana w zapobieganiu i leczeniu malarii) - celekoksyb (stosowany w leczeniu chorób stawów) - terbinafina (stosowana w leczeniu chorób grzybiczych) - leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych (neuroleptyki, np. chloropromazyna, trifluoperazyna, chlorprotiksen) - cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i rozstroju żołądka związanego z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego) - hydralazyna (stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi) - amiodaron, chinidyna i prawdopodobnie propafenon (leki stosowane w leczeniu nieregularnego bicia serca) - niektóre środki znieczulające (anestetyki wziewne). Należy poinformować lekarza lub dentystę o przyjmowaniu leku Metoprolol Medreg. Leki mogące osłabiać działanie leku Metoprolol Medreg to: - ryfampicyna (lek przeciwbakteryjny) - niektóre leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. indometacyna). Leki mogące wpływać na działanie leku Metoprolol Medreg lub na których działanie może wpływać lek Metoprolol Medreg to: - inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, nieregularnego bicia serca lub osłabienia serca (np. rezerpina, alfa metyldopa, klonidyna, guanfacyna, leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid), glikozydy nasercowe) - inne beta-adrenolityki, np. w kroplach do oczu w leczeniu jaskry - leki stosowane w leczeniu cukrzycy (insulina i doustne leki hipoglikemizujące). Lek Metoprolol Medreg może zmniejszać objawy hipoglikemii (zwłaszcza szybkie bicie serca). Należy regularnie sprawdzać stężenie cukru we krwi. Lekarz może odpowiednio dostosować dawkę leków zmniejszających stężenie cukru we krwi. - lek Metoprolol Medreg może zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii podczas stosowania z niektórymi lekami przeciwcukrzycowymi, zwanymi pochodnymi sulfonylomocznika (takimi jak glikwidon, gliklazyd, glibenklamid, glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid). - leki zwiększające ciśnienie krwi (np. adrenalina, noradrenalina). Ciśnienie krwi może znacznie wzrosnąć. Działanie adrenaliny w leczeniu reakcji nadwrażliwości może być osłabione. - leki zawierające ksantynę (np. aminofilina, teofilina w leczeniu astmy) - lidokaina (lek miejscowo znieczulający) - niektóre leki na depresję (inhibitory MAO-B). Jeśli pacjent chce odstawić klonidynę (lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi) w tym samym czasie, lek Metoprolol Medreg należy odstawić kilka dni wcześniej. Lek Metoprolol Medreg z jedzeniem, piciem i alkoholem Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku Metoprolol Medreg. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku Metoprolol Medreg nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Lek Metoprolol Medreg może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku i doprowadzić do przedwczesnego porodu. Lek Metoprolol Medreg może powodować działania niepożądane, takie jak wolne bicie serca u nienarodzonego dziecka i noworodka. Substancja czynna leku przenika do mleka ludzkiego. Dziecko należy uważnie obserwować podczas leczenia lekiem Metoprolol Medreg w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek może wpływać na zdolność reagowania i prowadzenia pojazdów. Zawroty głowy lub zmęczenie mogą wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, zmiany preparatu lub jednoczesnego picia alkoholu. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych działań niepożądanych nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Metoprolol Medreg zawiera laktozę i sód Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): - zmęczenie. Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów): - zawroty głowy, bóle głowy - wolne bicie serca, niskie ciśnienie krwi, spadek ciśnienia krwi podczas wstawania (czasami z omdleniem), kołatanie serca - uczucie zimna w kończynach, słabe krążenie w palcach (zespół Raynauda) - trudności w oddychaniu po wysiłku fizycznym - nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia. Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów): - zwiększenie masy ciała - depresja, trudności z koncentracją, zmniejszenie świadomości, senność lub problemy ze snem, koszmary - nietypowe odczucia, takie jak mrowienie lub drętwienie kończyn (parestezja) - przemijające nasilenie niewydolności serca, wstrząs sercowo-naczyniowy u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, nieprawidłowe przewodzenie w sercu (blok przedsionkowo komorowy I stopnia), zatrzymanie wody w tkankach, ból w klatce piersiowej - duszność spowodowana zwężeniem/skurczem dróg oddechowych (skurcz oskrzeli) - wymioty - wysypka, zwiększona potliwość - osłabienie mięśni, skurcze mięśni. Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów): - wystąpienie lub nasilenie istniejącej cukrzycy, zwiększona hipoglikemia związana z insuliną - zaburzenia metabolizmu tłuszczów (obniżone stężenie cholesterolu HDL, podwyższone stężenie triglicerydów) - nerwowość, niepokój - zaburzenia widzenia, zespół suchego oka, podrażnienie oka, zapalenie spojówek - nieregularne bicie serca (zaburzenia przewodzenia, arytmie) - nieżyt nosa (katar) - suchość w jamie ustnej - odchylenia wartości czynności wątroby - wypadanie włosów - impotencja, zaburzenia seksualne. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): - samoistne krwawienie lub siniaczenie, możliwe objawy małej liczby płytek krwi (trombocytopenia), znaczne zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek (agranulocytoza) - zaburzenia metabolizmu tłuszczów (podwyższone stężenie cholesterolu VLDL) - amnezja, utrata pamięci, splątanie, omamy - zaburzenia słuchu, hałas lub dzwonienie w uszach (szumy uszne), przejściowa utrata słuchu - nasilenie istniejących zaburzeń krążenia w kończynach aż do obumarcia tkanki (gangrena) - zaburzenia smaku - zapalenie wątroby - zwiększona wrażliwość skóry na słońce, nasilenie lub pojawienie się łuszczycy (czerwone/srebrne płytki skórne), wysypka skórna podobna do łuszczycy - bóle stawowe. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

- Nadwrażliwość na substancję czynną, inne beta-adrenolityki lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 - Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia - Niestabilna niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzenia przepływu krwi lub niedociśnienie), oraz ciągłe lub przerywane leczenie dodatnimi lekami inotropowymi (agonista receptora beta) - Wyraźna, klinicznie istotna bradykardia zatokowa (częstość rytmu serca poniżej 50 uderzeń na minutę) - Zespół chorego węzła zatokowego (z wyłączeniem pacjentów ze stałym stymulatorem serca) - Ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych - Wstrząs kardiogenny - Nieleczony guz chromochłonny - Niedociśnienie (skurczowe ciśnienie krwi poniżej 90 mm Hg) - Ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba oskrzelowo-płucna - Kwasica metaboliczna - Jednoczesne leczenie inhibitorami MAO (z wyłączeniem inhibitorów MAO-B) - Jednoczesne dożylne podawanie antagonistów wapnia typu z grupy werapamilu lub diltiazemu lub innych leków przciwarytmicznych (np. dyzopiramidu) (z wyłączeniem leków intensywnej terapii) - Ostry zawał mięśnia sercowego, przy częstości akcji serca poniżej 45 uderzeń na minutę, odstępem PQ dłuższym niż 0,24 sekundy lub skurczowym ciśnieniem krwi poniżej 100 mmHg

U pacjentów z astmą beta-adrenolityki należy stosować z zachowaniem ostrożności. Jeśli pacjent jest leczony agonistami beta2 (doustnie lub wziewnie), ich dawkowanie należy sprawdzić na początku leczenia metoprololem i w razie konieczności zwiększyć. Metoprolol jest przeciwskazany u pacjentów z ciężkimi postaciami astmy oskrzelowej lub przewlekłą obturacyjną chorobą oskrzelowo-płucną (patrz punkt 4.3). Metoprolol może wpływać na leczenie cukrzycy i maskować objawy hipoglikemii (zwłaszcza tachykardię i drżenie). Ryzyko zakłócenia metabolizmu węglowodanów lub maskowania objawów hipoglikemii jest mniejsze w przypadku stosowania kardioselektywnych beta-adrenolityków, takich jak metoprolol, niż w przypadku stosowania nieselektywnych beta-adrenolityków. Niemniej jednak stężenie cukru we krwi należy kontrolować w krótszych odstępach czasu. Beta-adrenolityki mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii, gdy są stosowane jednocześnie z pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentów z cukrzycą należy poinformować o konieczności uważnego kontrolowania stężenia glukozy we krwi (patrz Punkt 4.5). Leczenie metoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy lub nasilać je po odstawieniu metoprololu. Sporadycznie zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego mogą ulec nasileniu w ramach leczenia metoprololem (możliwy blok przedsionkowo-komorowy). Ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia metoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia. Beta-adrenolityki mogą prowadzić do bradykardii. Jeśli tętno spoczynkowe spadnie poniżej 55 uderzeń na minutę i u pacjenta wystąpią objawy bradykardii, należy zmniejszyć dawkę lub stopniowo odstawiać metoprolol. Metoprolol może nasilać objawy zaburzeń krążenia w tętnicach obwodowych (zespół Raynauda, chromanie przestankowe) ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe. Metoprolol jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach krążenia w tętnicach obwodowych (patrz punkt 4.3). U pacjentów z guzem chromochłonnym przed leczeniem i w trakcie leczenia metoprololem należy zastosować antagonistę receptorów alfa. Nie należy nagle przerywać leczenia metoprololem bez ważnego powodu. Nagłe odstawienie może nasilić istniejącą niewydolność serca i zwiększyć ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłej śmierci sercowej. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia, należy to robić stopniowo przez co najmniej dwa tygodnie, stopniowo zmniejszając dawkę, aż do osiągnięcia dawki 25 mg metoprololu winianu. Tę ostatnią dawkę należy podać co najmniej 4 dni przed zakończeniem leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy odstawienne, dawkę należy zmniejszać wolniej. Pacjenci należy bardzo dokładnie kontrolować czy występują u nich objawy nasilenia się choroby i należy podjąć niezbędne środki zaradcze. Pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego wykazywali zwiększone ryzyko wstrząsu kardiogennego podczas leczenia metoprololem. Ponieważ szczególnie dotyczyło to pacjentów niestabilnych hemodynamicznie, metoprolol należy podawać dopiero po ustabilizowaniu hemodynamiki u pacjenta z zawałem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.1). Przed zabiegiem należy poinformować anestezjologa o leczeniu metoprololem. Jeśli znieczulenie ogólne jest wykonywane u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami, należy wybrać środek znieczulający o jak najmniejszym ujemnym działaniu inotropowym. Nie zaleca się odstawiania beta-adrenolityków na czas operacji. Należy unikać nagłego rozpoczynania podawania dużych dawek metoprololu u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym, ponieważ wiąże się to z ryzykiem bradykardii, niedociśnienia tętniczego i udaru, w tym prowadzących do zgonu, u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. W przypadku przerwania leczenia skojarzonego z klonidyną należy stopniowo odstawiać najpierw beta-adrenolityk, a następnie klonidynę. Metoprolol może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilenie reakcji anafilaktycznych. Podawanie adrenaliny nie zawsze prowadzi do pożądanego działania terapeutycznego w przypadku beta- adrenolityków (patrz punkt 4.5). Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie, jak również z terapią odczulającą. Beta-adrenolityki mogą zwiększać lub wydłużać liczbę i czas trwania napadów dławicy piersiowej u pacjentów z dławicą Prinzmetala z powodu niezakłóconego skurczu naczyń wieńcowych, w którym pośredniczy receptor alfa. Dlatego u tych pacjentów metoprolol należy stosować ostrożnie. U pacjentów z łuszczycą w wywiadzie, decyzja o podaniu metoprololu powinna być podjęta po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Antagoniści receptorów beta mogą zmniejszać produkcję łez. Jest to szczególnie ważne dla osób noszących soczewki kontaktowe. Stosowanie metoprololu winianu może prowadzić do pozytywnych wyników kontroli antydopingowych. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Leku nie powinni stosować pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Interakcje farmakodynamiczne Leki blokujące współczulne zwojowe nerwowe, inne beta-adrenolityki, inhibitory MAO-B Pacjentów leczonych lekami blokującymi współczulnych zwojów nerwowych, innymi beta- adrenolityki (np. w kroplach do oczu) lub inhibitorami MAO-B należy bardzo dokładnie kontrolować przez lekarza. Klonidyna W przypadku konieczności przerwania jednoczesnego leczenia klonidyną, leczenie beta- adrenolitykiem należy przerwać na kilka dni przed zakończeniem leczenia klonidyną, ponieważ beta- adrenolityki mogą spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia krwi spowodowany odstawieniem klonidyny. Antagoniści kanału wapniowego, leki przeciwarytmiczne W razie jednoczesnego stosowania antagonistów kanału wapniowego z grupy werapamilu lub diltiazemu lub leków przeciwarytmicznych należy uważnie obserwować pacjenta pod kątem ujemnych działań inotropowych i chronotropowych. Dożylne podawanie antagonistów wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu lub innych leków przeciwarytmicznych (np. dyzopiramid) jest przeciwwskazane (z wyjątkiem leków intensywnej terapii) (patrz punkt 4.3). Leki przeciwarytmiczne klasy I i beta-adrenolityki mają addytywne ujemne działanie inotropowe, które mogą powodować poważne, niepożądane hemodynamiczne działania niepożądane u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Należy unikać takiego skojarzenia u pacjentów z patologicznymi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Ta interakcja została najdokładniej opisana w przypadku dyzopiramidu (patrz punkt 4.3). Środki znieczulające Podczas leczenia beta-adrenolitykami, bradykardia spowodowana ich działaniem na receptory beta jest zwiększana przez podawanie drogą wziewną leków znieczulających. Inne leki przeciwnadciśnieniowe Metoprolol może nasilać działanie jednocześnie stosowanych leków przeciwnadciśnieniowych. Sympatykomimetyki Jednoczesne stosowanie metoprololu i noradrenaliny, adrenaliny lub innych sympatykomimetyków może spowodować istotny wzrost ciśnienia krwi. Gdy adrenalina jest podawana pacjentom przyjmującym beta-adrenolityki w pewnych okolicznościach, kardioselektywne beta-adrenolityki mają znacznie mniejszy wpływ na regulację ciśnienia krwi niż nieselektywne beta-adrenolityki. Działanie adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych może się zmniejszyć u pacjentów otrzymujących terapię beta-blokerami (patrz punkt 4.4). Niesteroidowe leki przeciwzapalne Jednoczesne podawanie z indometacyną lub innym inhibitorem syntezy prostaglandyn może zmniejszyć obniżające ciśnienie krwi działanie beta-adrenolityków. Rezerpina, alfa-metylodopa, klonidyna, guanfacyna i glikozydy nasercowe Jednoczesne stosowanie metoprololu i rezerpiny, alfa-metylodopy, klonidyny, guanfacyny lub glikozydów nasercowych może powodować ciężką bradykardię i opóźnienie przewodzenia w sercu. Leki przeciwcukrzycowe i insulina Metoprolol może redukować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardii wywołanej hipoglikemią. Beta-adrenolityki mogą hamować uwalnianie insuliny u pacjentów z cukrzycą typu II. Należy odpowiednio dostosować terapię hipoglikemiczną (insuliną lub doustnymi leki przeciwcukrzycowymi) oraz regularnie kontrolować stężenie cukru we krwi. Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków z pochodnymi sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii (patrz Punkt 4.4). Leki zawierające ksantynę Jednoczesne stosowanie preparatów zawierających ksantynę (amino-, teofilina) prowadzi do wzajemnego osłabienia działania. Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory i induktory CYP 2D6 Metoprolol jest substratem CYP 2D6, izoenzymu cytochromu P 450. Substancje indukujące lub hamujące enzymy mogą wpływać na stężenie metoprololu w osoczu. Ryfampicyna obniża, natomiast cymetydyna, alkohol i hydralazyna mogą podwyższać stężenie metoprololu w osoczu. Metoprolol jest metabolizowany głównie, choć nie wyłącznie, przez enzym wątrobowy cytochromu (CYP) 2D6 (patrz także punkt 5.2). Substancje o działaniu hamującym na CYP 2D6, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak paroksetyna, fluoksetyna i sertralina, difenhydramina, hydroksychlorochina, celekoksyb, terbinafina, neuroleptyki (np. chloropromazyna, triflupromazyna, chlorprotyksen) i prawdopodobnie propafenon mogą zwiększać stężenie metoprololu w osoczu. Działanie hamujące na CYP 2D6 zgłaszane było również w przypadku amiodaronu i chinidyny (leków przeciwarytmicznych). Metoprolol może zmniejszyć klirens innych substancji czynnych (np. lidokainy)

Podczas leczenia metoprololem zgłaszano działania niepożądane z następującą częstością: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: trombocytopenia, agranulocytoza Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: zwiększenie masy ciała Rzadko: może pojawić się utajona cukrzyca lub objawy cukrzycy mogą się nasilić, zwiększona hipoglikemia wywołana insuliną, zmniejszone stężenie cholesterolu HDL, podwyższone stężenie triglicerydów Bardzo rzadko: podwyższone stężenie cholesterolu VLDL Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: depresja, trudności z koncentracją, osłabienie świadomości, senność lub bezsenność, koszmary senne Rzadko: nerwowość, niepokój Bardzo rzadko: amnezja, utrata pamięci, dezorientacja, omamy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: zmęczenie Często: zawroty głowy, ból głowy Niezbyt często: parestezja Zaburzenia oka Rzadko: zaburzenia widzenia, suchość oka, podrażnienie oka, zapalenie spojówek Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: szumy uszne, zaburzenia słuchu, odwracalna utrata słuchu Zaburzenia serca Często: bradykardia, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne (czasami z omdleniem), kołatanie serca Niezbyt często: przejściowe zaostrzenie objawów niewydolności serca, wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego (patrz punkt 5.1), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, obrzęk, ból w klatce piersiowej Rzadko: zaburzenia przewodzenia, arytmie Zaburzenia naczyniowe Często: zimne kończyny, zespół Raynauda Bardzo rzadko: nasilenie istniejących zaburzeń krążenia obwodowego, aż do gangreny Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: duszność wysiłkowa Niezbyt często: skurcz oskrzeli Rzadko: nieżyt nosa Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Często: nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia Niezbyt często: wymioty Rzadko: suchość w jamie ustnej Bardzo rzadko: zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby Bardzo rzadko: zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka (w postaci pokrzywki łuszczycopodobnej i dystroficznych zmian skórnych), zwiększona potliwość Rzadko: łysienie Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości na światło, nasilenie lub pojawienie się łuszczycy lub wykwitów łuszczycopodobnych Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: osłabienie mięśni, skurcze mięśni Bardzo rzadko: bóle stawów Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: impotencja, zaburzenia seksualne Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.