Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Loperamidi hydrochloridum 2 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Powidon K-25; Kwas stearynowy źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały
Loperamid WZF ma postać tabletek barwy białej lub prawie białej, obustronnie płaskich, ze ściętym obrzeżem. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „W zespole objawów w przebiegu biegunki leczonej produktem Loperamid WZF mogą pojawić się: utrata świadomości, obniżony poziom świadomości, zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego też zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Patrz punkt 4.8.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
31 pozycji, według częstości
- często: Bóle głowy; Zaparcie; nudności; wzdęcia
- niezbyt często: Zawroty głowy Sennośća; Bóle brzucha; dyskomfort w jamie brzusznej; suchość w jamie ustnej; ból w nadbrzuszu; wymioty; niestrawnośća; Wysypka
- rzadko: Reakcja nadwrażliwościa; reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny)a; reakcja anafilaktoidalnaa; Utrata świadomościa; osłupieniea; obniżony poziom świadomościa; hipertoniaa; zaburzenia koordynacji ruchoweja; Zwężenie źrenicya; Niedrożność jelitaa (w tym porażenna niedrożność jelita); rozszerzenie okrężnicya (w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicyb); wzdęcie brzucha; Wysypka pęcherzowaa (w tym zespół Stevensa- Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz rumień wielopostaciowy); obrzęk naczynioruchowya; świąda; pokrzywkaa; Zatrzymanie moczua; Zmęczeniea a - włączenie tych danych oparto na raportach uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu loperamidu chlorowodorku
- częstość nieznana: Ostre zapalenie trzustki
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 6 lat
źródło: „Leku Loperamid WZF nie podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat.” · Ulotka, pkt 2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 16 mg na dobę · dorosłych
źródło: „Dawka maksymalna wynosi 8 tabletek (16 mg) na dobę dla dorosłych; u dzieci dawka produktu musi być dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20 kg mc./dobę).” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 2 tygodni
źródło: „Pacjenci powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy ulegną zmianie lub jeśli nawracające epizody biegunki trwają dłużej niż dwa tygodnie.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli i dzieci w wieku 6 lat i powyżej Ostra biegunka: „Dorośli i dzieci w wieku 6 lat i powyżej Ostra biegunka: początkowa dawka - 2 tabletki (4 mg) dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) dla dzieci; a następnie 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym wolnym stolcu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Pomimo, że brak jest danych dotyczących farmakokinetyki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tej grupie pacjentów Loperamid WZF należy stosować ostrożnie z powodu zmniejszenia metabolizmu związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży nie zostało ustalone, aczkolwiek dane z badań przeprowadzonych na zwierzętach nie wskazują, aby loperamid wykazywał działanie teratogenne lub embriotoksyczne. Jednak podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych, nie zaleca się podawania produktu Loperamid WZF kobietom w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Małe ilości loperamidu mogą przenikać do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania produktu w okresie karmienia piersią. Pacjentki w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia właściwego leczenia.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Loperamid WZF
Kiedy nie stosować leku Loperamid WZF:
- jeśli pacjent ma uczulenie na loperamidu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- u dzieci w wieku poniżej 6 lat;
- jeśli pacjent ma nasiloną biegunkę z krwią i wysoką gorączką (ostra czerwonka);
- jeśli pacjent ma wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
- jeśli pacjent ma ostrą biegunkę wywołaną przez bakterie chorobotwórcze lub rzekomobłoniaste
zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków;
- w przypadkach, w których należy unikać zwolnienia perystaltyki jelit, z powodu możliwego
ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy
i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Loperamid WZF należy natychmiast odstawić, jeśli
u pacjenta występuje zaparcie lub wzdęcie brzucha.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Loperamid WZF należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta zaburzenia czynności wątroby.
Leczenie biegunki lekiem Loperamid WZF jest leczeniem wyłączne objawowym. W każdym
przypadku, w którym możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, gdy jest to uzasadnione (lub
wskazane), lekarz zaleci odpowiednie leczenie.
Nie należy przyjmować tego leku w celu niezgodnym z jego wskazaniem do stosowania (patrz
punkt 1) ani w dawkach większych niż zalecane (patrz punkt 3). U pacjentów przyjmujących zbyt
duże dawki loperamidu (substancji czynnej leku Loperamid WZF) odnotowano występowanie
ciężkich zaburzeń pracy serca (m.in. przyspieszony lub nieregularny rytm serca).
U pacjentów z biegunką, zwłaszcza u dzieci, pacjentów osłabionych oraz u osób w podeszłym wieku
podczas stosowania leku należy uzupełniać niedobory płynów (wody) i soli mineralnych.
U pacjentów z AIDS leczonych z powodu biegunki loperamidem, należy przerwać stosowanie leku
przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha i skontaktować się z lekarzem.
Jeżeli po zastosowaniu loperamidu w ostrej biegunce, w ciągu 48 godzin u pacjenta nie nastąpiła
poprawa, przyjmowanie leku należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Jeśli pacjent stosuje Loperamid WZF w celu leczenia biegunki związanej ze zdiagnozowanym u niego
zespołem jelita drażliwego i w ciągu 48 godzin nie występuje poprawa, lek należy odstawić
i skonsultować się z lekarzem. Pacjenci powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy
ulegną zmianie lub jeśli nawracające biegunki trwają dłużej niż dwa tygodnie.
Dzieci
Leku Loperamid WZF nie podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat.
Loperamid WZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy
powiedzieć, jeśli pacjent przyjmuje:
- rytonawir (stosowany w leczeniu HIV);
- chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii);
- doustnie desmopresynę (stosowaną w leczeniu częstego oddawania moczu);
- itrakonazol lub ketokonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- gemfibrozil (stosowany w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu we krwi).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania tego leku w okresie ciąży (szczególnie w pierwszym trymestrze) oraz
podczas karmienia piersią. Niewielkie ilości mogą przenikać do mleka kobiecego. Należy poradzić się
lekarza jaki lek można zastosować w tym okresie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W przebiegu biegunki leczonej lekiem Loperamid WZF mogą pojawić się: utrata świadomości,
obniżony poziom świadomości, zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego należy zachować
ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Loperamid WZF zawiera 100 mg laktozy jednowodnej
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią
poniżej opisane objawy. Wymagają one natychmiastowego leczenia.
- Występujący nagle obrzęk twarzy, warg lub gardła - mogą to być objawy ciężkiej reakcji
uczuleniowej;
- Zmiany na skórze w postaci wysypki, silnego podrażnienia, zaczerwienienia, pęcherzy, nadżerek
na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, gorączka i bóle stawowe lub złuszczanie
skóry;
- Ból brzucha, nudności i wymioty, silne wzdęcie brzucha, które mogą być skutkiem osłabienia
czynności ruchowej jelit (niedrożności jelit);
- Ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha,
gorączka, przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego
trzustki (ostre zapalenie trzustki).
Podczas stosowania loperamidu chlorowodorku odnotowano:
Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- bóle głowy, zaparcie, nudności, wzdęcia.
Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- zawroty głowy, senność, bóle brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej,
ból w nadbrzuszu, wymioty, niestrawność;
- wysypka.
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
- reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja
anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy – patrz objawy podane powyżej;
- utrata świadomości, osłupienie, obniżony poziom świadomości, zwiększenie napięcia
mięśniowego, zaburzenia koordynacji ruchowej;
- zwężenie źrenicy;
- niedrożność jelita (w tym porażenna niedrożność jelita), rozszerzenie okrężnicy (w tym toksyczne
rozszerzenie okrężnicy), wzdęcie brzucha;
- wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka, rumień wielopostaciowy) – patrz objawy podane powyżej;
- świąd, pokrzywka;
- zatrzymanie moczu;
- zmęczenie.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ostre zapalenie trzustki – patrz objawy podane powyżej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt Loperamid WZF jest przeciwwskazany:
- u pacjentów z nadwrażliwością na loperamidu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat;
- u pacjentów z ostrą czerwonką, która charakteryzuje się obecnością krwi w kale i wysoką
gorączką;
- u pacjentów z ostrym rzutem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego;
- u pacjentów z bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy spowodowanym
chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter;
- u pacjentów z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit, związanym z podawaniem antybiotyków
o szerokim spektrum działania.
Produktu Loperamid WZF nie należy stosować w przypadkach, w których powinno się unikać
zwolnienia perystaltyki jelit, z powodu możliwego ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym
niedrożności jelit, okrężnicy olbrzymiej (megacolon) i toksycznego rozszerzenia okrężnicy
(megacolon toxicum). Leczenie produktem Loperamid WZF należy natychmiast przerwać
w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Leczenie biegunki produktem Loperamid WZF jest leczeniem wyłącznie objawowym. W każdym
przypadku, w którym możliwe jest ustalenie etiologii, gdy jest to uzasadnione (lub wskazane) należy
zastosować leczenie przyczynowe.
Najważniejsze przy ostrej biegunce jest zapobieganie lub przywrócenie utraconych płynów
i elektrolitów. Jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci, pacjentów osłabionych oraz osób
w podeszłym wieku z ostrą biegunką. Podczas stosowania tego produktu zaleca się podawanie
odpowiednich ilości płynów i elektrolitów.
Ponieważ długotrwała biegunka może być objawem poważniejszych chorób, nie należy stosować
loperamidu długotrwale, dopóki przyczyna biegunki nie zostanie ustalona.
Jeżeli w leczeniu ostrej biegunki, w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego
pacjenta, podawanie produktu Loperamid WZF należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się
z lekarzem.
U pacjentów z AIDS leczonych z powodu biegunki loperamidem, należy przerwać podawanie
produktu przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha. Istnieją pojedyncze doniesienia o przypadkach
zaparć ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia toksycznego rozszerzenia okrężnicy podczas
stosowania loperamidu u pacjentów z AIDS z zakaźnym zapaleniem okrężnicy wywołanym zarówno
przez bakterie, jak i wirusy.
Pomimo braku danych dotyczących farmakokinetyki produktu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby, w tej grupie pacjentów produkt Loperamid WZF należy stosować z ostrożnością z powodu
zmniejszenia metabolizmu związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę. U pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby może dojść do względnego przedawkowania leku, prowadzącego
do toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy.
Jeśli pacjent stosuje ten produkt w celu kontroli epizodów biegunki związanej ze zdiagnozowanym
zespołem jelita drażliwego i w ciągu 48 godzin nie występuje poprawa kliniczna, produkt należy
odstawić i skonsultować się z lekarzem. Pacjenci powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli
objawy ulegną zmianie lub jeśli nawracające epizody biegunki trwają dłużej niż dwa tygodnie.
W związku z przedawkowaniem zgłaszano przypadki wystąpienia zdarzeń kardiologicznych, w tym
wydłużenia odstępu QT oraz czasu trwania zespołu QRS, a także zaburzenia rytmu serca typu torsade
de pointes. W niektórych przypadkach nastąpił zgon (patrz punkt 4.9). Nie należy przekraczać
zalecanej dawki ani zalecanego czasu trwania leczenia.
Przedawkowanie może prowadzić do ujawnienia istniejącego zespołu Brugadów.
Ze względu na zawartość laktozy, produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Dane niekliniczne wskazują, że loperamid jest substratem glikoproteiny P. Jednoczesne podawanie
loperamidu w pojedynczej dawce 16 mg z chinidyną lub rytonawirem, które są inhibitorami
P-glikoproteiny, powodowało 2-3 krotne zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu. Kliniczne
znaczenie tych farmakokinetycznych interakcji inhibitorów P-glikoproteiny z loperamidem,
podawanym w zalecanych dawkach nie jest znane.
Jednoczesne podanie loperamidu (dawka pojedyncza 4 mg) oraz itrakonazolu, inhibitora cytochromu
CYP3A4 i glikoproteiny P, powodowało trzy- lub czterokrotne zwiększenie stężenia loperamidu
w osoczu. W tym samym badaniu inhibitor cytochromu CYP2C8, gemfibrozyl, zwiększał stężenie
loperamidu mniej więcej dwukrotnie. Skojarzenie itrakonazolu i gemfibrozylu powodowało
czterokrotne zwiększenie maksymalnego stężenia loperamidu w osoczu i trzynastokrotne zwiększenie
całkowitej ekspozycji osocza. Zwiększeniom podanych wartości nie towarzyszyły objawy ze strony
ośrodkowego układu nerwowego (OUN), co wykazano w testach psychomotorycznych (tj.
subiektywna ocena senności oraz test zastępowania cyfr symbolami).
Jednoczesne podanie loperamidu (pojedyncza dawka 16 mg) oraz ketakonazolu, inhibitora
cytochromu CYP3A4 i glikoproteiny P, powodowało pięciokrotne zwiększenie stężenia loperamidu
w osoczu. Zwiększeniu nie towarzyszyło nasilone działanie farmakodynamiczne, co sprawdzono
stosując pupilometrię.
Leczenie skojarzone z desmopresyną podawaną doustnie powodowało trzykrotne zwiększenie stężenia
desmopresyny w osoczu, prawdopodobnie w związku ze zmniejszoną motoryką przewodu
pokarmowego.
Oczekuje się, że leki o podobnych właściwościach farmakologicznych mogą nasilać działanie
loperamidu, a leki przyspieszające pasaż przez przewód pokarmowy mogą hamować jego działanie.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Bezpieczeństwo loperamidu chlorowodorku oceniono u 2755 pacjentów dorosłych i dzieci w wieku
12 lat i starszych, którzy uczestniczyli w 26 badaniach klinicznych z grupą kontrolną i bez grupy
kontrolnej z zastosowaniem loperamidu chlorowodorku w leczeniu ostrej biegunki.
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥1% zdarzeń) w badaniach klinicznych
z zastosowaniem loperamidu chlorowodorku w leczeniu ostrej biegunki były: zaparcia (2,7%),
wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%).
W tabeli 1. przedstawiono niepożądane reakcje po zastosowaniu loperamidu chlorowodorku zgłaszane
w badaniach klinicznych (leczenie ostrej biegunki) oraz po wprowadzeniu do obrotu.
Częstość występowania niepożądanych działań leku przedstawiono zgodnie z następującym
schematem:
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
4
Tabela 1. Działania niepożądane
Rzadko: Reakcja nadwrażliwościa, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny)a, reakcja anafilaktoidalnaa
Często: Bóle głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy Sennośća
Rzadko: Utrata świadomościa, osłupieniea, obniżony poziom świadomościa, hipertoniaa, zaburzenia koordynacji ruchoweja
Rzadko: Zwężenie źrenicya
Często: Zaparcie, nudności, wzdęcia
Niezbyt często: Bóle brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej, ból w nadbrzuszu, wymioty, niestrawnośća
Rzadko: Niedrożność jelitaa (w tym porażenna niedrożność jelita), rozszerzenie okrężnicya (w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicyb), wzdęcie brzucha
Częstość nieznana: Ostre zapalenie trzustki
Niezbyt często: Wysypka
Rzadko: Wysypka pęcherzowaa (w tym zespół Stevensa- Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz rumień wielopostaciowy), obrzęk naczynioruchowya, świąda, pokrzywkaa
Rzadko: Zatrzymanie moczua
Rzadko: Zmęczeniea
a - włączenie tych danych oparto na raportach uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu loperamidu
chlorowodorku. Ponieważ w procesie określania częstości występowania działań niepożądanych
uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu loperamidu chlorowodorku nie rozróżniono przewlekłej
i ostrej biegunki oraz dorosłych i dzieci, częstość oszacowano na podstawie wszystkich badań
klinicznych dotyczących stosowania loperamidu chlorowodorku (w stanach ostrych i przewlekłych),
w tym badań przeprowadzonych u dzieci w wieku 12 lat i poniżej (n=3683)
5
b - patrz punkt 4.4
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.