Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Loperamidi hydrochloridum 2 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Skrobia żelowana; Kroskarmeloza sodowa; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki
- Opadry OY-S-28703: Polidekstroza; Hypromeloza; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry OY-S-28703)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły Średnica 8 mm nadruk: 6
Wygląd: Tabletki są białe, okrągłe i wypukłe z logo “6”. Średnica 8 mm. Wielkość opakowania: 8 i 10 tabletek powlekanych w blistrze (PVC/Aluminium). źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas leczenia objawów biegunki lekiem Lopacut wystąpić może uczucie zmęczenia, zawroty głowy lub senność. Dlatego też zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji, według częstości
- często: zawroty głowy; ból głowy; zaparcia; nudności; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; skurcze i kolki brzuszne
- niezbyt często: sennośća; ból brzucha; uczucie dyskomfortu w podbrzuszu; suchość w ustach; ból górnej części brzucha; wymioty; niestrawność; wysypka
- rzadko: reakcje alergiczne/nadwrażliwościa i pojedyncze przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktycznea (w tym szok anafilaktyczny); reakcje rzekomoanafilaktycznea; utrata świadomościa; osłupieniea; obniżony poziom świadomościa; hipertoniaa; zaburzenia koordynacjia; zwężenie źrenicy oka; niedrożnośc jelita (w tym porażenna niedrożność jelit); rozdęcie brzucha; rozszerzenie okrężnicy (w tym toksyczne b); pokrzywkaa; świąda; obrzęk naczynioruchowya; wysypka pęcherzowaa, w tym zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zatrzymanie moczua; uczucie zmęczeniaa a: termin ten dodano w oparciu o raporty dotyczące chlorowodorku loperamidu zgłaszane po dopuszczeniu go do obrotu
- częstość nieznana: senność; ostre zapalenie trzustki
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 12 lat
źródło: „Lek Lopacut nie jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.” · Ulotka, pkt 2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 12 mg na dobę · dorosłych
źródło: „Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 6 tabletek (12 mg) u dorosłych i 4 tabletki (8 mg) u młodzieży.” · ChPL, pkt 4.2
- 8 mg na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Stosowanie u dorosłych i młodzież w wieku powyżej 12 lat”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 6 tabletek w przypadku dorosłych (maksymalna dawka dobowa to 12 mg) i 4 tabletki w przypadku młodzieży (maksymalna dawka to 8 mg).” · Ulotka, pkt 3
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 2 dni
źródło: „Nie należy stosować leku Lopacut dłużej niż 2 dni bez konsultacji z lekarzem.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli i młodzieży w wieku powyżej 12 lat
„Dorośli i młodzieży w wieku powyżej 12 lat Początkowo 2 tabletki, następnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu, jednak nie wcześniej niż 2-3 godziny po przyjęciu dawki początkowej. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 6 tabletek (12 mg) u dorosłych i 4 tabletki (8 mg) u młodzieży. Jeśli poprawa nie nastąpi po 2 dniach, należy przerwać stosowanie leku Lopacut.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Brak konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Brak konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Loperamid powinien być stosowany w tej grupie pacjentów z zachowaniem szczególnej ostrożności (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania leku u kobiet ciężarnych. Badania na szczurach wykazały zwiększoną śmiertelność płodów przy zastosowaniu dużych dawek. Dlatego też, do uzyskania większego doświadczenia, loperamid powinien być stosowany u kobiet ciężarnych tylko po dokładnym rozważeniu. Mimo że nic nie wskazuje na to, aby loperamid wykazywał działanie teratogenne lub embriotoksyczne, należy dokładnie rozważyć przewidywane korzyści terapeutyczne względem potencjalnego ryzyka związanego z podaniem loperamidu kobietom w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Małe ilości loperamidu mogą przenikają do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania chlorowodorku loperamidu w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania loperamidu w ciąży, dlatego też konieczna jest konsultacja lekarska przed zastosowaniem leku, jeśli pacjentka jest ciąży. Loperamid przenika do mleka matki, dlatego też nie jest zalecany do stosowania u matek karmiących piersią. Należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Lopacut, jeśli pacjentka karmi piersią.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lopacut
Kiedy nie stosować leku Lopacut
• Jeśli pacjent ma uczulenie na loperamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli w stolcu występuje krew lub jeśli biegunce towarzyszy wysoka gorączka.
• Jeśli pacjent ma zapalenie jelita grubego (wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub
rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy po leczeniu antybiotykiem).
• Jeśli pacjent ma bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy spowodowane
chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter.
• Jeśli u pacjenta występuje spowolniony pasaż pokarmu przez jelita, np. jeśli występują
zaparcia lub pacjent ma na rozdęcia brzucha.
• Jeśli u pacjenta występuje długotrwała biegunka (przewlekła biegunka).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Stosowanie leku Lopacut może maskować objawy nagłego pogorszenia długo trwającego
zapalenia żołądka i jelit (przewlekłe zapalenie jelita grubego).
• Stosowanie leku Lopacut łagodzi objawy, ale nie leczy przyczyn biegunki. Dlatego też należy
najpierw ustalić chorobę będącą powodem biegunki przed podjęciem długotrwałej terapii
leczącej biegunkę.
• Jeśli biegunka nie ustąpi po 2 dniach leczenia, nalezy przerwać stsowanie leku i skontaktować
się z lekarzem.
• Jeśli wystąpią objawy zaparcia lub inne objawy niedrożności jelit, należy przerwać stosowanie
leku i skonsultować się z lekarzem.
• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, powinien skonsultować się z
lekarzem przed zastosowaniem leku Lopacut.
• Biegunka może powodować utratę dużej ilości płynów, które muszą być uzupełnione poprzez
picie większej niż zwykle ilości płynów.
• Jeśli pacjent jest chory na AIDS, powinien przerwać stosowanie leku Lopacut po wystąpieniu
pierwszych objawów opuchnięcia brzucha.
• Nie należy przyjmować tego produktu w celu niezgodnym z jego wskazaniem do stosowania
(patrz punkt 1) ani w dawkach większych niż zalecane (patrz punkt 3). U pacjentów
przyjmujących zbyt duże dawki loperamidu (substancji czynnej leku Lopacut notowano
występowanie ciężkich zaburzeń pracy serca (m.in. przyspieszony lub nieregularny rytm
serca).
Dzieci
Lek Lopacut nie jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Lopacut a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Niektóre leki mogą wywoływać wpływ na lek Lopacut jak również Lopacut może wpływać na inne
leki, jeśli stosowane są jednocześnie. Przykładem takich leków są:
• kolestyramina (zmniejsza stężenie cholesterolu w surowicy) może zmniejszać wchłanianie
leku Lopacut.
• chinidyna (koryguje rytm serca)
• werapamil (obniża ciśnienie tętnicze)
• rytonawir (lek stosowany przeciwko HIV/AIDS)
• cyklosporyna (lek immunosupresyjny)
• erytromycyna i klarytromycyna (antybiotyki)
• itrakonazol i ketokonazol (leki przeciwgrzybicze)
• desmopresyna (stosowana w leczeniu moczówki prostej i nocnego moczenia)
• leki przeciwcholinergiczne (stosowane w leczeniu choroby Parkinson’a i astmie) mogą nasilać
działanie leku Lopacut przez spowalnianie opróżniania żołądka i jelit.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z powyższych leków, powinien skonsultować się z lekarzem
przed zastosowaniem leku Lopacut.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania loperamidu w ciąży, dlatego też konieczna jest
konsultacja lekarska przed zastosowaniem leku, jeśli pacjentka jest ciąży.
Loperamid przenika do mleka matki, dlatego też nie jest zalecany do stosowania u matek karmiących
piersią. Należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Lopacut, jeśli pacjentka karmi
piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Lopacut może wystąpić uczucie zmęczenia, zawroty głowy i senność.
Pacjent sam powinien ocenić, czy może prowadzić pojazd lub podejmować się czynności
wymagających zwiększonej koncentracji. Jednym z czynników mogących zaburzać zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest działanie lub działania niepożądane stosowanych leków.
Opis działania leku i działań niepożądanych znajduje się w innych punktach tej ulotki. Należy
zapoznać się z treścią całej ulotki, aby wiedzieć jak postępować. Jeśli pacjent uważa, iż lek zaburza
jego koncentrację, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Jeśli pacjent ma wątpliwości powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Lopacut i skonsultować się z lekarzem, jeśli
wystąpią następujące objawy:
• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, problemy z przełykaniem i oddychaniem (obrzęk
naczynioruchowy) i (lub) pokrzywka
• silne podrażnienie, zaczerwienienie lub pęcherze na skórze, wargach, powiekach i narządach
płciowych (wysypka pęcherzowa, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień
wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha,
gorączka, przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego
trzustki (ostre zapalenie trzustki).
Poniższa lista dotyczy zgłaszanych działań niepożądancyh przedstawionych zgodnie z częstością
występowania.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)
• zaparcia
• wzdęcia z oddawaniem wiatrów
• skurcze i kolki brzuszne
• nudności
• zawroty głowy
• ból głowy
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)
• senność
• suchość w jamie ustnej
• ból brzucha
• dyskomfort w brzuchu
• ból górnej części brzucha
• wymioty
• niestrawność
• wysypka
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób)
• utrata świadomości
• brak krytycznych funkcji poznawczych i obniżenie poziomu świadomości (osłupienie)
• obniżony poziom świadomości
• zwiększenie napięcia mięśniowego (hipertonia)
• zaburzenia koordynacji
• zwężenie źrenic (mioza)
• problemy z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu)
• niedrożność jelit
• rozdęcie brzucha
• powiększona okrężnica (toksyczne rozszerzenie okrężnicy)
• reakcje alergiczne (nadwrażliwości)
• pokrzywka
• świąd
• szybko postępujący obrzęk twarzy, warg, języka i gardła (obrzęk naczynioruchowy)
• ciężka postać zmian na skórze i błonach śluzowych (wysypka pęcherzowa)
• zmęczenie
Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• senność
• ostre zapalenie trzustki
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Dzieci w wieku poniżej 12 lat.
• Loperamid nie może być stosowany jako terapia zasadnicza u pacjentów z:
• ostrą czerwonką, charakteryzującą się krwią w stolcu i wysoką gorączką.
• ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub rzekomobłoniastym zapaleniem
jelita grubego związanym z podawaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania.
• bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy spowodowanym chorobotwórczymi
bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter.
• Gdy należy unikać hamowania perystaltyki jelit, ponieważ istnieje ryzyko znaczących
klinicznie następstw włącznie z wystąpieniem niedrożności jelita, rozszerzenia okrężnicy, w
tym toksycznego.
• Przewlekła biegnka.
• Stosowanie loperamidu należy przerwać natychmiast w przypadku wystąpienia zaparcia,
wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenie i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku przewlekłego zapalenia jelit loperamid może maskować objawy ostrego nasilenia
choroby.
Najważniejsze przy ostrej biegunce jest zapobieganie lub wyrównanie niedoboru płynów i
elektrolitów. Jest to szczególnie ważne u dzieci oraz pacjentów osłabionych i w podeszłym wieku, u
których występuje ostra biegunka. W takim przypadku ważne jest przyjmowanie odpowiedniej ilości
płynów i elektrolitów.
Leczenie biegunki loperamidem ma jedynie charakter objawowy. Jeśli wykryte zostaną szczególne
przyczyny biegunki, należy podjąć odpowiedni sposób leczenia.
Jeżeli po podaniu leku w ostrej biegunce, w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu
klinicznego pacjenta, podawanie loperamidu należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z
lekarzem.
Ponieważ przewlekła biegunka może wskazywać na potencjalnie poważniejsze choroby, loperamid
nie powinien być stosowany długotrwale, dopóki przyczyna biegunki nie zostanie stwierdzona.
Pomimo braku dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów z zaburzoną
czynnością wątroby, w tej grupie pacjentów loperamid należy stosować ze szczególną ostrożnością z
powodu zmniejszonego metabolizmu pierwszego przejścia. Lek ten należy stosować ostrożnie u
pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ może to skutkować względnym przedawkowaniem
prowadzącym do działania toksycznego na ośrodkowy układ nerwowy.
U pacjentów z AIDS stosujących loperamid z powodu biegunki, należy przerwać podawanie leku jeśli
tylko wystąpią pierwsze objawy rozdęcia brzucha. Odnotowano pojedyncze doniesienia o toksycznym
rozszerzeniu okrężnicy u pacjentów z AIDS z zakaźnym zapaleniem okrężnicy o podłożu wirusowym
lub bakteryjnym leczonych chlorowodorkiem loperamidu.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania dużych dawek loperamidu i
produktów leczniczych hamujacych P-glikoproteiny (np. chinidyna, rytonawir, cyklosporyna,
werapamil, niektóre antybiotyki makrolidowe, np. erytromycyna i klarytromycyna) (patrz punkt 4.5).
W związku z przedawkowaniem zgłaszano przypadki wystąpienia zdarzeń kardiologicznych, w tym
wydłużenia odstępu QT oraz czasu trwania zespołu QRS, a także zaburzenia rytmu serca typu
torsades de pointes. W niektórych przypadkach nastąpił zgon (patrz punkt 4.9). Przedawkowanie
może prowadzić do ujawnienia istniejącego zespołu Brugadów. Nie należy przekraczać zalecanej
dawki ani zalecanego czasu trwania leczenia.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Kolestyramina
Jednoczesne stosowanie cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie loperamidu.
Inhibitory glikoproteiny P
Badania niekliniczne wykazały, iż loperamid jest substratem P-glikoproteinowym, który może
przenikać barierę krew-mózg. Jednoczesne stosowanie loperamidu (16 mg pojedynczej dawki) z
chinidyną lub rytonawirem, które są inhibitorami glikoproteiny P, skutkuje w 2-3-krotnym
zwiększeniu stężenia loperamidu w osoczu. Teoretycznie wystąpić może zwiększona dystrybucja do
ośrodkowego układu nerwowego. Kliniczna zależność farmakokinetycznej interakcji loperamidu
przyjmowanego w rekomendowanych dawkach (2 mg, do 12 mg maksymalnej dawki dobowej) z
inhibitorami glikoproteiny P jest nieznana, ale nie można wykluczyć ryzyka obniżenia wrażliwości
ośrodkowej na dwutlenek węgla, przez co wpływu na oddychanie. Należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania dużych dawek loperamidu i produktów leczniczych inhibitujących
glikoproteiny P, np. chinidyna, rytonawir, cyklosporyna, werapamil, niektóre antybiotyki
makrolidowe, np. erytromycyna i klarytromycyna. Można rozważyć dostosowanie dawkowania.
Itrakonazol
Jednoczesne stosowanie loperamidu (pojedyncza dawka wynosząca 4 mg) i itrakonazolu, inhibitora
CYP3A4 i glikoproteiny P, powodowało 3 do 4-ro krotne zwiększenie stężenie loperamidu w osoczu.
W tym samym badaniu inhibitor CYP2C8, gemfibrozyl, powodował dwukrotne zwiększenie stężenia
loperamidu. Jednoczesne zastosowanie itrakonazolu i gemfibryzolu powodowało 4-ro krotne
zwiększenie maksymalnego stężenia loperamidu w osoczu i 13-to krotne zwiększenie całkowitej jego
ekspozycji w osoczu. Wzrostom tym nie towarzyszył wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (CNS), co
wykazano podczas badań psychomotorycznych (tj. subiektywna senność i DSST).
Ketokonazol
Jednoczesne zastosowanie loperamidu (pojedyncza dawka wynosząca 16 mg) i ketokonazolu,
inhibitora CYP3A4 i glikoproteiny P, powodowało 5-cio krotne zwiększenie stężenie loperamidu w
osoczu. Wzrost ten nie był związany ze zwiększeniem efektu farmakodynamicznego, co zbadano
podczas pupilometrii.
Desmopresyna
Jednoczesne zastosowanie doustnej desmopresyny skutkowało trzykrotnym zwiększeniem stężenia
desmopresyny w osoczu, prawdopodobnie ze względu na wolniejszą motorykę przewodu
pokarmowego.
Leki przeciwcholinergiczne
Leki przeciwcholinergiczne spowalniają opróżnianie żołądka i jelit, co powoduje, że działanie
loperamidu może być silniejsze.
Oczekuje się, iż leki o podobnych właściwościach farmakologicznych mogą nasilać działanie
loperamidu, natomiast leki przyspieszające motorykę przewodu pokarmowego mogą zmniejszać
działanie leku.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Dorośli i dzieci ≥ 12 lat
Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku loperamidu oceniano wśród 3076 dorosłych i dzieci
powyżej 12 lat, którzy uczestniczyli w 31 kontrolowanych i niekontrolowanych badaniach klinicznych
dotyczących stosowania chlorowodorku loperamidu w leczeniu biegunki. Wśród tych badań, 26
dotyczyło ostrej biegunki (N=2755) a 5 badań przewlekłej biegunki (N=321).
Najczęściej zgłaszanymi (tj. częstość występowania ≥1%) działaniami niepożądanymi w trakcie badań
klinicznych dotyczących stosowani chlorowodorku loperamidu w leczeniu ostrej biegunki były:
zaparcia (2,7%), wzdęcia z oddawaniem wiatrów (1,7%), bóle głowy (1,2%) i nudności (1,1%). W
badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej biegunki, najczęściej zgłaszanymi (tj. częstość
występowania ≥1%) działaniami niepożądanymi były: wzdęcia z oddawaniem wiatrów (2,8%),
zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%).
Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych jest następująca:
• Bardzo często (≥ 1/10),
• Często (≥ 1/100 do < 1/10),
• Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100),
• Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000),
• Bardzo rzadko (< 1/10 000),
• Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Następujące działania niepożądane obserwowano zarówno podczas badań klinicznych dotyczących
stosowania loperamidu jak i po wprowadzeniu produktu do obrotu:
Zaburzenia układu immunologicznego:
rzadko: reakcje alergiczne/nadwrażliwościa i pojedyncze przypadki ciężkich
reakcji nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktycznea (w tym szok
anafilaktyczny), reakcje rzekomoanafilaktycznea
Zaburzenia psychiczne:
nieznana: senność
Zaburzenia układu nerwowego:
często: zawroty głowy, ból głowy
niezbyt często: sennośća
rzadko: utrata świadomościa, osłupieniea, obniżony poziom świadomościa,
hipertoniaa, zaburzenia koordynacjia
Zaburzenia oka:
Rzadko: zwężenie źrenicy oka
Zaburzenia żołądka i jelit:
często: zaparcia, nudności, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, skurcze i kolki
brzuszne,
niezbyt często: ból brzucha, uczucie dyskomfortu w podbrzuszu, suchość w ustach, ból
górnej części brzucha, wymioty, niestrawność
rzadko: niedrożnośc jelita (w tym porażenna niedrożność jelit), rozdęcie brzucha,
rozszerzenie okrężnicy (w tym toksyczne b)
nieznana: ostre zapalenie trzustki
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
niezbyt często: wysypka
rzadko: pokrzywkaa, świąda, obrzęk naczynioruchowya, wysypka pęcherzowaa, w
tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
rzadko: zatrzymanie moczua
Zaburzeenia ogólne i stany w miejscu podania:
rzadko: uczucie zmęczeniaa
a: termin ten dodano w oparciu o raporty dotyczące chlorowodorku loperamidu zgłaszane po dopuszczeniu go do
obrotu. Proces określania działań niepożadnaych po dopuszczeniu do obrotu nie był zróżnicowany w
przypadku wskazania przewlekłej jak i ostrej bieguki oraz u dorosłych i dzieci, częstość oszacowano na bazie
wszystkich łącznie badań klinicznych odtyczących stosowania chlorowodorku loperamidu, w tym badań
klinicznych przeprowadzonych wśród dzieci poniżej 12 lat (N=3683).
b: Patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki strożności dotyczące stosowania.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku loperamidu oceniano wśród 607 pacjentów w wieku od 10
dni do 13 lat, którzy uczestniczyli w 13 kontrolowanych i niekontrolowanych badaniach klinicznych
dotyczących stosowania chlorowodorku loperamidu w leczniu ostrej biegunki. Ogólnie, profil działań
niepożądanych w tej populacji był zbliżony do obserwowanego w trakcie badań klinicznych
dotyczących stosowania chlorowodorku loperamidu u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.