Gexiro FC

Kiedy nie przyjmować leku Gexiro FC: - jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub substancje czynne, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjent ma obecnie (lub miał w przeszłości) krwawienie z odbytu, wydala czarny, lepki stolec lub ma krwawą biegunkę; - jeśli pacjent ma lub miał niedawno wrzód trawienny (tj. wrzód żołądka lub dwunastnicy) bądź też miał wrzody trawienne w przeszłości; - z jakimikolwiek innymi lekami zawierającymi paracetamol lub ibuprofen; - jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu; - jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca, wątroby lub nerek; - jeśli pacjent ma krwawienie z naczyń mózgowych lub inne aktywne krwawienie; - jeśli pacjent ma zaburzenia wytwarzania krwi; - jeśli pacjent choruje na astmę, wystąpiła u niego pokrzywka lub reakcja typu alergicznego po przyjęciu aspiryny/kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ; - u kobiet w trakcie ostatnich trzech miesięcy ciąży. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Gexiro FC należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy poinformować farmaceutę lub lekarza, jeżeli u pacjenta występuje zakażenie - patrz poniżej, punkt zatytułowany „Zakażenia”. Jeśli podczas leczenia lekiem Gexiro FC u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadzące do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie, alkoholizm w fazie przewlekłej lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). Notowano występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i płynów) u pacjentów w sytuacjach, gdy stosują oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub gdy przyjmują paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty. Przyjmowanie leków przeciwzapalnych i (lub) przeciwbólowych, takich jak ibuprofen, może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru, w szczególności gdy leki te są stosowane w dużych dawkach. Nie należy przekraczać zalecanej dawki i czasu trwania leczenia. Reakcje skórne Zgłaszano ciężkie reakcje skórne w związku z leczeniem lekiem Gexiro FC. Należy przerwać przyjmowanie leku Gexiro FC i natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej, jeśli wystąpi wysypka skórna, uszkodzenia błon śluzowych, pęcherze lub inne objawy alergii, ponieważ mogą to być pierwsze oznaki bardzo poważnej reakcji skórnej. Patrz punkt 4. Zakażenia Gexiro FC może ukryć objawy zakażenia, takie jak gorączka i ból. W związku z tym, lek Gexiro FC może opóźnić zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia, a w konsekwencji prowadzić do zwiększonego ryzyka powikłań. Zaobserwowano to w przebiegu wywołanego przez bakterie zapalenia płuc i bakteryjnych zakażeń skóry związanych z ospą wietrzną. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek podczas występującego zakażenia, a objawy zakażenia utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Przed zastosowaniem leku Gexiro FC pacjent powinien omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: • u pacjenta występują choroby serca, takie jak niewydolność serca, dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej), pacjent miał zawał serca, operację pomostowania, u pacjenta występuje choroba tętnic obwodowych (słabe krążenie krwi w nogach z powodu zwężenia lub zablokowania tętnic) lub jeśli pacjent przeszedł jakikolwiek udar (w tym mini-udar lub przemijający atak niedokrwienny — TIA); • pacjent choruje na nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, występuje u niego zwiększone stężenie cholesterolu, w rodzinie pacjenta występowała choroba serca lub udar lub jeśli pacjent pali tytoń; • u pacjenta występuje choroba wątroby, zapalenie wątroby, choroba nerek lub pacjent ma trudności z oddawaniem moczu; • pacjent spożywa duże ilości alkoholu lub zażywa narkotyki; • pacjent ma uczulenie na inne leki zawierające aspirynę/kwas acetylosalicylowy lub inne leki z grupy NLPZ lub na jakiekolwiek inne substancje wymienione na końcu ulotki; • pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę; • pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią; • u pacjenta aktualnie występuje zakażenie; • u pacjenta zaplanowana jest operacja chirurgiczna; • u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości inne choroby, w tym m.in.: ➢ zgaga, niestrawność, wrzody żołądka lub inne problemy z żołądkiem; ➢ krwawe wymioty lub krwawienia z odbytu; ➢ astma; ➢ zaburzenia widzenia; ➢ skłonności do krwawień lub inne problemy związane z krwią; ➢ problemy jelitowe, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna; ➢ obrzęk kostek lub stóp; ➢ biegunka; ➢ dziedziczne, genetyczne lub nabyte zaburzenia niektórych enzymów, objawiające się powikłaniami neurologicznymi lub zmianami na skórze, a niekiedy oboma rodzajami zaburzeń, np. porfiria; ➢ ospa; ➢ choroba autoimmunologiczna, np. toczeń rumieniowaty. W trakcie stosowania leku nie należy pić napojów alkoholowych. Łączenie alkoholu z lekiem Gexiro FC może prowadzić do uszkodzenia wątroby. Lek należy do grupy leków (NLPZ), które mogą powodować zaburzenia płodności u kobiet. Są one odwracalne po odstawieniu leku. Przyjmowanie leku Gexiro FC może wpływać na wyniki oznaczenia kwasu 5- hydroksyindolooctowego (5HIAA) w badaniu moczu, powodując uzyskanie fałszywie dodatnich wyników. Fałszywym wynikom oznaczeń można zapobiec poprzez nieprzyjmowanie paracetamolu przez kilka godzin przed pobraniem próbki moczu i w trakcie jej pobierania. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Gexiro FC a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Gexiro FC może wpływać na działanie innych leków lub też inne leki mogą wpływać na działanie leku Gexiro FC. Na przykład: • leki o działaniu przeciwzakrzepowym (tj. rozrzedzające krew/zapobiegające powstawaniu zakrzepów, takie jak aspiryna/kwas acetylosalicylowy, warfaryna, tyklopidyna) • leki przeciwko padaczce lub napadom padaczkowym takie jak fenytoina • chloramfenikol, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń ucha i oka • probenecyd, lek stosowany w leczeniu dny moczanowej • zydowudyna, lek stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV (powodującym zespół nabytego upośledzenia odporności) • leki stosowane w leczeniu gruźlicy, np. izoniazyd • aspiryna/kwas acetylosalicylowy, salicylany lub inne leki z grupy NLPZ • leki obniżające ciśnienie krwi (inhibitory ACE, takie jak kaptopryl, leki beta-adrenolityczne, takie jak leki zawierające atenolol, leki będące antagonistami receptora angiotensyny II, takie jak losartan) • leki stosowane w innych chorobach serca, takie jak digoksyna • diuretyki (leki moczopędne) • lit, lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji • metotreksat, lek stosowany w leczeniu zapalenia stawów i niektórych rodzajów nowotworów • kortykosteroidy, takie jak prednizon, kortyzon • metoklopramid, propantelina • takrolimus lub cyklosporyna, leki immunosupresyjne stosowane po przeszczepieniu narządów • pochodne sulfonylomocznika, leki stosowane w leczeniu cukrzycy • niektóre antybiotyki (np. chinolonowe) • flukloksacylina (antybiotyk), z powodu poważnej nieprawidłowości krwi i płynów krwi i płynów (nazywanej kwasicą metaboliczną z dużą luką anionową), która powoduje konieczność pilnego leczenia (patrz punkt 2). Gexiro FC może wpływać na powyższe leki lub leki te mogą wpływać na skuteczność leku Gexiro FC. Pacjent może wymagać zastosowania innych dawek tych leków lub innych leków. Także niektóre inne leki mogą ulegać wpływowi leku Gexiro FC lub mieć wpływ na leczenie tym lekiem. Dlatego też przed zastosowaniem leku Gexiro FC z innymi lekami zawsze należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Więcej informacji na temat tych i innych leków, które należy stosować ostrożnie lub których stosowania należy unikać w trakcie przyjmowania omawianego leku, można uzyskać od lekarza i farmaceuty. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Gexiro FC, jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży, ponieważ może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub spowodować komplikacje podczas porodu. Lek może powodować zaburzenia nerek i serca u nienarodzonego dziecka. Może on wpłynąć na skłonność do krwawień u matki i jej dziecka oraz spowodować, że poród będzie opóźniony lub dłuższy. W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży nie należy stosować leku Gexiro FC, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i zalecone przez lekarza. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas prób zajścia w ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Lek Gexiro FC przyjmowany przez okres dłuższy niż kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży, może powodować zaburzenia nerek u nienarodzonego dziecka, co może prowadzić do zmniejszenia objętości płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie), obserwowano również zwężenie naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. W przypadku leczenia dłuższego niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie. Lek może zmniejszać płodność u kobiet, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania przez kobiety starające się zajść w ciążę. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Pacjent powinien zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zanim nie dowie się, jak wpływa na niego stosowanie leku Gexiro FC. Gexiro FC zawiera laktozę jednowodną: Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Gexiro FC i natychmiast powiadomić o zdarzeniu lekarza lub udać się na ostry dyżur do najbliższego szpitala: • wymioty krwawe lub treścią wyglądającą jak fusy od kawy; • krwawienie z odbytu, czarny, lepki stolec lub krwawa biegunka; • obrzęk twarzy, warg lub języka, który może powodować trudności z połykaniem lub oddychaniem; • astma, świszczący oddech, uczucie braku tchu; • zgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, takich jak nagłe lub nasilone swędzenie, wysypka skórna, pokrzywka; • pęcherze i krwawienie w obrębie warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona); • może wystąpić ciężka reakcja skórna nosząca nazwę zespołu DRESS. Objawy zespołu DRESS to m.in.: wysypka skórna, gorączka, obrzęk węzłów chłonnych oraz zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaju białych krwinek). • gorączka, uczucie ogólnego rozbicia, nudności, bóle brzucha, ból głowy i sztywność karku. Inne działania niepożądane: Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób): • zatrzymanie płynów, obrzęk • dzwonienie w uszach (szumy uszne) • nudności lub wymioty • utrata apetytu • zgaga lub ból w górnej części brzucha • biegunka • wysypki skórne • bóle głowy • zawroty głowy • zaburzenia pracy wątroby i nerek (potwierdzone wynikami badań krwi) Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób): • zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, epizody krwawienia, jak np. krwawienie z nosa, atypowe lub długo utrzymujące się krwawienie menstruacyjne, zwiększenie liczby płytek krwi • problemy ze strony narządu wzroku, tj. nieostre lub niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia barw • gazy i zaparcia • zwiększona wrażliwość na reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy (do objawów zaliczyć można swędzenie, ból i zaczerwienienie oczu) • powiększenie gruczołu sutkowego (u mężczyzn) • anormalnie niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia) • zmiana nastroju, na przykład depresja, splątanie, nerwowość, wzmożone reakcje emocjonalne • zmiany w zakresie potrzeby snu (senność lub bezsenność) • trudności z oddawaniem moczu • zagęszczenie wydzieliny w drogach oddechowych (śluz) Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób): • halucynacje i wzmożone występowanie koszmarów sennych • drętwienie lub nietypowe wrażenia skórne (np. pieczenie, mrowienie, kłucie) w dłoniach i stopach Bardzo rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób): • silny ból lub tkliwość w brzuchu • objawy częstych lub niepokojących zakażeń, takie jak gorączka, nasilone dreszcze, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej • krwawienie lub tworzenie się siniaków łatwiej niż zwykle, czerwonawe lub fioletowawe plamy pod skórą • objawy niedokrwistości, takie jak uczucie zmęczenia, bóle głowy, uczucie braku tchu i bladość skóry • zawroty głowy • zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka) • niewyjaśnione zwiększenie masy ciała, obrzęki kostek lub nóg, zmniejszone wydalanie moczu • mimowolne ruchy i (lub) skurcze mięśni, drżenie lub drgawki, spowolnienie reakcji fizycznych i emocjonalnych • przejściowa utrata wzroku, odczuwanie bólu podczas poruszania gałkami ocznymi • objawy poparzenia słonecznego (takie jak zaczerwienienie, swędzenie, obrzęki, powstawanie pęcherzy), które mogą pojawiać się szybciej niż zazwyczaj • ciężkie lub utrzymujące się bóle głowy • szybkie lub nieregularne bicie serca (kołatanie serca) ● zwiększone pocenie się Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): • Czerwona, łuszcząca się, rozprzestrzeniona wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami zlokalizowanymi głównie w fałdach skóry, na tułowiu i kończynach górnych, której towarzyszy gorączka na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa). Należy przerwać stosowanie leku Gexiro FC jeśli wystąpią te objawy i natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej. Patrz również punkt 2. • Poważne schorzenie, które może sprawić, że krew staje się bardziej kwaśna (tzw. kwasica metaboliczna), u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2). Powyższa lista zawiera ciężkie działania niepożądane, które mogą wymagać interwencji lekarskiej. Ciężkie działania niepożądane rzadko występują po małych dawkach omawianego leku i gdy stosuje się go krótkotrwale. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Stosowanie produktu jest przeciwwskazane u pacjentów: • ze stwierdzoną reakcją nadwrażliwości na paracetamol, ibuprofen lub inne NLPZ, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, • z aktywną chorobą alkoholową, ponieważ przewlekłe nadmierne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności (związane z zawartością paracetamolu w produkcie), • u których wystąpiła astma, pokrzywka lub reakcja typu alergicznego po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ, • z aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, aktywną chorobą wrzodową lub z krwawieniem z przewodu pokarmowego lub chorobą wrzodową w wywiadzie, • z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), wątroby lub nerek (patrz punkt 4.4.), • z krwawieniem domózgowym lub z innym aktywnym krwawieniem, • z zaburzeniami krwiotworzenia, • w kobiet w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6) O ile lekarz nie zaleci inaczej, produktu nie należy stosować z innymi wyrobami medycznymi zawierającymi paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, salicylany lub z jakimikolwiek innymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (patrz punkt 4.5).

Lek ten przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania i nie zaleca się jego przyjmowania przez okres dłuższy niż 3 dni. Niewydolność wątroby Stosowanie paracetamolu w dawkach większych niż zalecane może prowadzić do hepatotoksyczności, a nawet niewydolności wątroby i zgonu. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub z chorobą wątroby w wywiadzie, a także u pacjentów długotrwale leczonych ibuprofenem lub paracetamolem należy wykonywać regularne kontrolne badania funkcji wątroby, ponieważ donoszono, że ibuprofen może wywierać niewielki i przemijający wpływ na enzymy wątrobowe. Po stosowaniu ibuprofenu, podobnie jak innych NLPZ, rzadko obserwowano ciężkie reakcje wątrobowe, w tym przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby prowadzącego do zgonu. W razie utrzymywania się lub pogarszania nieprawidłowych wyników prób wątrobowych lub pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na chorobę wątroby lub pojawienia się objawów ogólnoustrojowych (np. eozynofilii, wysypki skórnej itp.) należy przerwać stosowanie ibuprofenu. Donoszono, że obie substancje czynne, a zwłaszcza paracetamol, wykazują hepatotoksyczność i mogą powodować niewydolność wątroby. Leku nie powinni stosować pacjenci regularnie spożywający alkohol w nadmiernych ilościach. Redukcja dawki zalecana jest w przypadku pacjentów, u których wystąpiły zaburzenia pracy wątroby. Leczenie powinno być wstrzymane wśród tych pacjentów, u których doszło do ciężkiej niewydolności wątroby (patrz punkt 4.3). Niewydolność nerek Paracetamol może być stosowany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek bez konieczności dokonywania modyfikacji dawkowania. Ryzyko wystąpienia toksyczności paracetamolu u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek jest nieznaczne. Jednak z powodu zawartości ibuprofenu w produkcie należy zachować ostrożność w przypadku rozpoczynania leczenia u pacjentów odwodnionych. Dwa główne metabolity ibuprofenu są wydalane przede wszystkim z moczem i pogorszenie czynności nerek może prowadzić do ich akumulacji. Nie wiadomo, jakie znaczenie ma to zjawisko. Donoszono, że NLPZ charakteryzują się nefrotoksycznością, wywołując m.in. śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek. Pogorszenie czynności nerek w wyniku stosowania ibuprofenu jest zazwyczaj odwracalne. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca lub wątroby, stosujących leki moczopędne i inhibitory konwertazy angiotensyny oraz pacjentów w podeszłym wieku wymagana jest ostrożność, ponieważ stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może prowadzić do pogorszenia wydolności nerek. U tych pacjentów należy stosować jak najmniejszą dawkę i monitorować czynność nerek. Leczenie powinno być wstrzymane wśród tych pacjentów, u których doszło do ciężkiej niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny lub antagonistów receptora angiotensyny, leków przeciwzapalnych i tiazydowych leków moczopędnych Równoczesne stosowanie leku hamującego konwertazę angiotensyny (inhibitora konwertazy lub antagonisty receptora angiotensynowego), leku przeciwzapalnego (NLPZ lub inhibitora COX-2) i tiazydowego leku moczopędnego zwiększa ryzyko rozwoju niewydolności nerek. Obejmuje to stosowanie produktów złożonych zawierających leki z różnych grup. Jednoczesnemu stosowaniu tych leków powinny towarzyszyć częstsze kontrole stężenia kreatyniny w surowicy, zwłaszcza w początkowym okresie podawania tego skojarzenia. Skojarzenia leków z omawianych trzech grup należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, którzy wymagają leczenia paracetamolem, nie jest konieczna korekta zalecanego dawkowania. Osoby wymagające leczenia przez więcej niż 10 dni powinny pozostawać pod kontrolą lekarza; nie jest jednak konieczne zmniejszenie zalecanej dawki. Należy jednak zachować ostrożność w związku ze stosowaniem ibuprofenu. Nie powinni go przyjmować pacjenci w wieku ponad 65 lat bez uwzględnienia chorób współistniejących i równocześnie stosowanych leków, w świetle zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w szczególności niewydolności serca, choroby wrzodowej i niewydolności nerek. Działania hematologiczne Rzadko donoszono o występowaniu dyskrazji krwi. U pacjentów długotrwale leczonych ibuprofenem konieczne są regularne kontrolne badania hematologiczne. Zaburzenia krzepnięcia krwi Podobnie jak inne NLPZ, ibuprofen może hamować agregację płytek krwi. Wykazano, że u zdrowych osób wydłuża czas krwawienia (jednak w zakresie normy). Ponieważ wydłużenie krwawienia może być większe u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami hemostazy, produkty zawierające ibuprofen należy stosować ostrożnie u osób z istniejącymi zaburzeniami krzepnięcia i stosujących leki przeciwzakrzepowe. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Opisywano owrzodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, poważne krwawienia lub perforacje po podawaniu NLPZ. Ryzyko zwiększa się w miarę zwiększania dawki i wydłużania czasu leczenia; zdarzenia te występują częściej u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy dyspeptyczne, zgaga, nudności, ból żołądka lub biegunka. Ryzyko tych działań niepożądanych jest minimalne, gdy produkt jest stosowany w zalecanej dawce przez kilka dni. U pacjentów z krwawieniem z przewodu pokarmowego lub chorobą wrzodową w wywiadzie, produkty zawierające ibuprofen należy stosować ostrożne, w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy okres, ponieważ mogą spowodować nawrót tych schorzeń. Z uwagi na zawartość ibuprofenu produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Leśniowskiego-Crohna) w wywiadzie, jak również u chorych na porfirię i ospę wietrzną. Produkt należy odstawić, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy krwawienia z przewodu pokarmowego. Równoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i NLPZ zwiększa również ryzyko zdarzeń niepożądanych w postaci ciężkiego krwawienia z przewodu pokarmowego. Sercowo-naczyniowe zdarzenia zakrzepowe Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg/dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru). W ujęciu ogólnym badania epidemiologiczne nie wskazują, że przyjmowanie ibuprofenu w małych dawkach (np. ≤ 1200 mg/dobę) jest związane ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych. W przypadku pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II–III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych leczenie ibuprofenem należy stosować po jego starannym rozważeniu, przy czym należy unikać stosowania w dużych dawkach (2400 mg/dobę). Należy także starannie rozważyć włączenie długotrwałego leczenia pacjentów, u których występują czynniki ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), zwłaszcza jeśli wymagane są duże dawki ibuprofenu (2400 mg/dobę). Zwiększone ryzyko może również występować u pacjentów z chorobami układu krążenia lub z czynnikami ryzyka tych chorób. W celu ograniczenia potencjalnego ryzyka incydentu sercowo-naczyniowego u pacjentów przyjmujących lek z grupy NLPZ, zwłaszcza jeśli występują u nich czynniki ryzyka chorób układu krążenia, należy podawać najmniejszą skuteczną dawkę leku przez możliwie najkrótszy czas. Brak jest spójnych danych naukowych dowodzących, że równoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego zmniejsza potencjalne zwiększone ryzyko ciężkich zdarzeń sercowo- naczyniowych, związanych ze stosowaniem NLPZ. Nadciśnienie: Stosowanie NLPZ może prowadzić do pojawienia się nadciśnienia tętniczego lub pogorszenia istniejącego nadciśnienia. Pacjenci stosujący jednocześnie leki hipotensyjne i NLPZ mogą gorzej reagować na to leczenie. Zaleca się ostrożność w przypadku przepisywania NLPZ pacjentom z nadciśnieniem. Należy często kontrolować ciśnienie tętnicze w trakcie rozpoczynania leczenia NLPZ i w regularnych odstępach czasu podczas ich stosowania. Niewydolność serca U niektórych pacjentów stosujących NLPZ obserwowano zatrzymanie płynów i obrzęki; w związku z tym zaleca się ostrożność u pacjentów z zatrzymaniem płynów lub niewydolnością serca. Ciężkie reakcje skórne Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą bardzo rzadko powodować ciężkie skórne zdarzenia niepożądane, takie jak złuszczające zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN) i zespół Stevensa-Johnsona (SJS), które mogą prowadzić do zgonu i pojawiają się bez objawów ostrzegawczych. Te ciężkie zdarzenia niepożądane mają charakter idiosynkratyczny i są niezależne od dawki lub okresu stosowania leku. W odniesieniu do produktów zawierających ibuprofen zgłaszano ostre uogólnione wypryszczenie (AGEP). Pacjentów należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych ciężkich reakcji skórnych i o konieczności konsultacji z lekarzem, gdy tylko pojawi się wysypka skórna lub jakichkolwiek inny objaw nadwrażliwości. Astma oskrzelowa Produktów zawierających ibuprofen nie należy podawać pacjentom z astmą indukowaną kwasem acetylosalicylowym i należy je stosować ostrożnie u pacjentów chorych na astmę. Powikłania okulistyczne Po stosowaniu NLPZ obserwowano okulistyczne działania niepożądane; z tego względu u pacjentów, u których pojawią się zaburzenia widzenia w trakcie leczenia produktami zawierającymi ibuprofen należy wykonać badanie okulistyczne. Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Podczas stosowania produktów zawierających ibuprofen rzadko opisywano występowanie aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zazwyczaj, jednak nie wyłącznie, u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) lub z innymi chorobami tkanki łącznej. Potencjalny wpływ na badania diagnostyczne W przypadku stosowania nowoczesnych systemów analitycznych paracetamol nie wpływa na wyniki badań diagnostycznych. Istnieją jednak pewne metody, na które lek może wywierać wpływ; opisano je poniżej. Badania moczu: Paracetamol w dawkach terapeutycznych może wpływać na oznaczenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego (5HIAA), powodując uzyskanie fałszywie dodatnich wyników. Fałszywym wynikom oznaczeń można zapobiec poprzez nieprzyjmowanie paracetamolu przez kilka godzin przed pobraniem próbki moczu i w trakcie jej pobierania. Maskowanie objawów zakażenia podstawowego Gexiro może maskować objawy podmiotowe zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego rozpoczęcia stosowania właściwego leczenia, a przez to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko to zaobserwowano w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań bakteryjnych ospy wietrznej. Jeśli lek Gexiro stosowany jest z powodu gorączki lub bólu związanych z zakażeniem, zaleca się kontrolowanie przebiegu zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Flukloksacylina Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem i innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki dobowe paracetamolu. Zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, w tym wykonywanie badań wykrywających 5-oksoprolinę w moczu. Szczególne środki ostrożności W celu uniknięcia zaostrzenia choroby lub niewydolności nadnerczy, u pacjentów leczonych długotrwale kortykosteroidami leki te należy stopniowo odstawić, a nie nagle przerwać ich stosowanie, gdy do programu leczenia zostaną dodane produkty zawierające ibuprofen. Istnieją pewne dane wskazujące na to, że leki hamujące cyklooksygenazę/syntezę prostaglandyn mogą powodować zmniejszenie płodności u kobiet poprzez wpływ na jajeczkowanie. Działanie to jest odwracalne po odstawieniu leku. Jedna tabletka powlekana zawiera 3,81 mg laktozy, czyli maksymalna zalecana dawka dobowa zawiera 22,86 mg laktozy. Leku nie powinni stosować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy- galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu” g.

Udokumentowano następujące interakcje paracetamolu z innymi lekami: • z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryną) – w przypadku przyjmowania paracetamolu i leków przeciwzakrzepowych przez dłuższy okres może być konieczna redukcja dawek • substancje przyspieszające opróżnianie żołądka, np. metoklopramid, zwiększają wchłanianie paracetamolu • substancje opóźniające opróżnianie żołądka, np. propantelina, leki przeciwdepresyjne o właściwościach cholinolitycznych i narkotyczne leki przeciwbólowe zmniejszają wchłanianie paracetamolu • paracetamol może powodować zwiększenie stężenie osoczowego chloramfenikolu • ryzyko toksyczności paracetamolu może być zwiększone u pacjentów otrzymujących inne substancje lub leki potencjalnie hepatotoksyczne lub indukujące enzymy mikrosomalne wątroby, takie jak alkohol i leki przeciwdrgawkowe • równoczesne podawanie probenecydu może wpływać na wydalanie paracetamolu i zmieniać jego stężenie osoczowe • cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu, gdy zostanie podana w odstępie nie dłuższym niż 1 godzina od jego podania • Donoszono o występowaniu ciężkiej hepatotoksyczności po stosowaniu paracetamolu w dawkach terapeutycznych lub po jego umiarkowanym przedawkowaniu u pacjentów otrzymujących izoniazyd w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. • Ciężka hepatotoksyczność wystąpiła po zastosowaniu paracetamolu u pacjenta przyjmującego zydowudynę i kotrymoksazol • Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). Udokumentowano następujące interakcje ibuprofenu z innymi lekami: • leki przeciwzakrzepowe, w tym warfaryna – ibuprofen wpływa na stabilność wskaźnika INR i może powodować zwiększenie ryzyka ciężkiego krwawienia i niekiedy śmiertelnego krwotoku, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może być stosowany u pacjentów przyjmujących warfarynę wyłącznie w razie bezwzględnej konieczności, przy czym pacjenci ci wymagają ścisłej obserwacji • ibuprofen może zmniejszać klirens nerkowy i zwiększać stężenie litu w osoczu • ibuprofen może osłabiać działanie hipotensyjne inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków beta-adrenolitycznych i leków moczopędnych oraz może powodować natriurezę i hiperkaliemię u pacjentów stosujących te leki • ibuprofen zmniejsza klirens metotreksatu • ibuprofen może zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu • ibuprofen może zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, zwłaszcza jeśli jest stosowany w skojarzeniu z kortykosteroidami • ibuprofen może wydłużać czas krwawienia u pacjentów leczonych zydowudyną • ibuprofen może również wchodzić w interakcje z probenecydem, lekami przeciwcukrzycowymi i fenytoiną • ibuprofen może także wchodzić w interakcje z takrolimusem, cyklosporyną, pochodnymi sulfonylomocznika i antybiotykami chinolonowymi Kwas acetylosalicylowy Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i ibuprofenu nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego (patrz punkt 5.1). Produkt może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami. Do leków tych należą: • warfaryna, lek zapobiegający powstawaniu zakrzepów krwi • leki przeciwko padaczce lub napadom padaczkowym • chloramfenikol, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń ucha i oka • probenecyd, lek stosowany w leczeniu dny moczanowej • zydowudyna, lek stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV (powodującym AIDS) • leki stosowane w leczeniu gruźlicy, np. izoniazyd • kwas acetylosalicylowy, salicylany lub inne leki z grupy NLPZ • leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub innych chorób serca • leki moczopędne • lit, lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji • metotreksat, lek stosowany w leczeniu zapalenia stawów i niektórych rodzajów nowotworów • kortykosteroidy, takie jak prednizon, kortyzon Omawiany produkt może wpływać na powyższe leki lub leki te mogą wpływać na skuteczność produktu.

Badania kliniczne tego produktu (w Polsce zarejestrowany pod nazwą Gexiro) nie wskazują na występowanie innych działań niepożądanych poza tymi, które są związane ze stosowaniem paracetamolu lub ibuprofenu w monoterapii. Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, stosując następującą konwencję: 1. Bardzo często (≥1/10); 2. Często (≥1/100, <1/10); 3. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100); 4. Rzadko (≥1/10 000, <1/1000); 5. Bardzo rzadko (< 1/10 000); 6. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Chociaż nie ustalono związku przyczynowo skutkowego, zgłaszano przypadki występowania krwawień (np. krwawienia z nosa, miesiączka krwotoczna) w czasie stosowania leku. Bardzo rzadko: po stosowaniu paracetamolu opisywano występowanie zaburzeń hematopoezy (agranulocytoza, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, pancytopenia i małopłytkowość z plamicą lub bez plamicy), które mogły jednak nie być związane przyczynowo z lekiem. Zaburzenia serca Często: obrzęki, zatrzymanie płynu w organizmie; zatrzymanie płynu w organizmie zazwyczaj szybko ustępuje po zaprzestaniu stosowania leku. Bardzo rzadko: opisywano kołatania serca, częstoskurcz, arytmię i inne zaburzenia rytmu serca. Donoszono o występowaniu nadciśnienia i niewydolności serca w związku z leczeniem NLPZ. Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: układowe zawroty głowy. Często: szumy uszne (w przypadku leków zawierających ibuprofen) Zaburzenia oka Niezbyt często: występowało niedowidzenie (niewyraźne widzenie i (lub) pogorszenie widzenia, męty i (lub) zmiany widzenia barw), które jest na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. U pacjenta z objawami zaburzeń widzenia należy wykonać badanie okulistyczne, obejmujące ocenę centralnego pola widzenia. Zaburzenia żołądka i jelit Często: bóle brzucha, biegunka, objawy dyspeptyczne, nudności, dolegliwości żołądkowe i wymioty Niezbyt często: oddawanie gazów i zaparcia, wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego ze smolistymi stolcami lub krwawymi wymiotami, niekiedy prowadzące do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Po podawaniu leku opisywano wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka i zapalenie trzustki. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo rzadko: uczucie zmęczenia i złe samopoczucie. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka. Przedawkowanie paracetamolu może spowodować ostrą niewydolność, niewydolność, martwicę i uszkodzenie wątroby. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: opisywano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki skórne i nadwrażliwość krzyżową na leki sympatykomimetyczne. Niezbyt często: donoszono o występowaniu innych reakcji alergicznych: choroby posurowiczej, zespołu tocznia rumieniowatego, choroby Schönleina - Henocha, obrzęku naczynioruchowego, jednak nie potwierdzono ich związku przyczynowego z podawaniem leku. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo rzadko: w przypadku kwasicy metabolicznej związek przyczynowy nie został potwierdzony, ponieważ wystąpiła po przyjęciu więcej niż jednego leku. Opisano przypadek kwasicy metabolicznej po przyjęciu 75 gramów paracetamolu, 1,95 grama kwasu acetylosalicylowego i niewielkiej ilości płynnego środka czyszczącego stosowanego w gospodarstwie domowym. Pacjent miał również napady drgawkowe w wywiadzie, które według autorów doniesienia mogły się przyczynić do zwiększonego stężenia mleczanów wskazującego na kwasicę metaboliczną. Metaboliczne działania niepożądane obejmowały hipokaliemię. Opisywano metaboliczne działania niepożądane, w tym kwasicę metaboliczną, po znacznym przedawkowaniu paracetamolu. Niezbyt często: ginekomastia, reakcja hipoglikemiczna Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy, bóle głowy, nerwowość Niezbyt często: depresja, bezsenność, splątanie, chwiejność emocjonalna, senność, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z gorączką i śpiączką Rzadko: parestezje, omamy, nietypowe marzenia senne Bardzo rzadko: paradoksalne pobudzenie, zapalenie nerwu wzrokowego, pogorszenie sprawności psychomotorycznej, pozapiramidowe działania niepożądane, drżenia i drgawki. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu Bardzo rzadko: nefrotoksyczność w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy oraz ostra i przewlekła niewydolność nerek. Nerkowe działania niepożądane są obserwowane najczęściej po przedawkowaniu, po przewlekłym nadużywaniu leku (często z licznymi lekami przeciwbólowym) lub w połączeniu z hepatotoksycznością indukowaną paracetamolem. Ostra martwica cewek nerkowych występuje na ogół w połączeniu z niewydolnością wątroby, jednak w rzadkich przypadkach obserwowano ją jako izolowane zjawisko. Z przewlekłym stosowaniem paracetamolu wiąże się również potencjalne zwiększenie ryzyka raka nerki. Przeprowadzone badanie kliniczno-kontrolne pacjentów z krańcową chorobą nerek wskazuje na to, że długotrwałe stosowanie paracetamolu może powodować istotne zwiększenie ryzyka krańcowej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących dawkę ponad 1000 mg na dobę. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: zagęszczenie wydzieliny z układu oddechowego Bardzo rzadko: reakcje ze strony układu oddechowego, w tym astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka (w tym typu plamisto-grudkowego), świąd. Bardzo rzadko: nadmierna potliwość, plamica i nadwrażliwość na światło. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, takich jak złuszczające choroby skórne i reakcje pęcherzowe, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Częstość nieznana: reakcja skórna z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS), Ostra uogólniona pustkowica (AGEP) Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg/dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo- zakrzepowych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.