Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 18 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Hypromeloza (E 464); Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Krzemionka koloidalna bezwodna; Sodu stearylofumaran źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły podłużny 9 × 4 mm z linią podziału nadruk: e
Ebozan, 2,5 mg, tabletki: Biała do prawie białej, okrągła tabletka o średnicy ok. 5 mm. Ebozan, 5 mg, tabletki: Biała do prawie białej, podłużna tabletka o wymiarach ok. 9 × 4 mm z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Ebozan, 10 mg, tabletki: Biała do prawie białej, okrągła tabletka o średnicy ok. 9 mm z wytłoczoną literą "e" umieszczoną po jednej stronie na środku. Ebozan, 20 mg, tabletki: Biała do prawie białej, podłużna tabletka o wymiarach ok. 14 × 7 mm. Tabletki leku Ebozan pakowane są w blistry z folii PVC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Indywidualnie zróżnicowane reakcje mogą zaburzać zdolność reagowania (np. zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn). Dzieje się tak zwłaszcza na początku leczenia lub w przypadku zmiany leczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
46 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zawroty głowy; Ból głowy; zmęczenie
- niezbyt często: Hiperglikemia; hipokaliemia; zwiększone stężenie cholesterolu; zwiększone stężenie triglicerydów we krwi; Utrata apetytu; ból brzucha; wymioty; biegunka; zaparcia; nudności; Zwiększona aktywność gammaglutamylotransferazy; Skurcze mięśni; ból mięśni; Zatrzymanie moczu; rozszerzenie pęcherza moczowego; hiperurykemia; Astenia
- rzadko: Leukopenia; trombocytopenia; Hiponatremia; Parestezja kończyn; Utrata słuchu; szumy uszne; Zawał mięśnia sercowego; hipowolemia; zaburzenia rytmu serca; dławica piersiowa; Wysypka; nadwrażliwość na światło; świąd; pokrzywka; Zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; Suchość w jamie ustnej
- częstość nieznana: Ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka); Niedokrwienie mózgu; dezorientacja; Zatorowość
- częstość niepodana w tekście: zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów; nasilenie zasadowicy metabolicznej; zapalenie trzustki; erytropenia; zaburzenia widzenia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 5 mg na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Nadciśnienie tętnicze”
źródło: „Dawki nie należy zwiększać przed upływem 2 miesięcy, a maksymalna dawka wynosi 5 mg raz na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
- 200 mg na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Obrzęki w niewydolności nerek”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa stosowana przez długi czas wynosi 200 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- 5 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Nadciśnienie pierwotne”
źródło: „W razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 5 mg raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
„Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Obrzęki w niewydolności serca i wątroby Dawkowanie indywidualne. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 5-10 mg na dobę, najlepiej podczas śniadania. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. W rzadkich przypadkach stosowano 40 mg torasemidu na dobę.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Brak danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania torasemidu u kobiet w ciąży. Tiazydy, diuretyki tiazydowe i diuretyki pętlowe mogą przenikać do płodu i powodować zaburzenia elektrolitowe. Zgłaszano przypadki małopłytkowości noworodków w związku ze stosowaniem tiazydów i diuretyków tiazydowych. Ryzyko to może również występować w przypadku stosowania diuretyków pętlowych, takich jak furosemid, torasemid i bumetanid. W okresie ciąży, do czasu uzyskania dodatkowych informacji, torasemid powinien być podawany wyłącznie po szczególnym rozważeniu i w najmniejszej odpowiedniej dawce.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie ma informacji, czy torasemid przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Diuretyki pętlowe mogą zmniejszać laktację. Nie należy stosować torasemidu podczas karmienia piersią.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 5-10 mg na dobę, najlepiej podczas śniadania.”
- jedzenie i napoje: „Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 2,5 mg na dobę, najlepiej podczas śniadania.”
- jedzenie i napoje: „Jeśli zazwyczaj stosowana dawka 20 mg na dobę nie zapewnia wystarczającego działania, dawkę można zwiększyć do 50 mg na dobę, a następnie, jeśli to konieczne, stopniowo zwiększać do 200 mg raz na dobę, najlepiej podczas śniadania.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebozan
Kiedy nie stosować leku Ebozan
• jeśli pacjent ma uczulenie na torasemid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma uczulenie na pochodne sulfonylomocznika (leki stosowane w leczeniu cukrzycy);
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby;
• jeśli pacjent ma zmniejszoną objętość krwi;
• jeśli pacjent nie wytwarza moczu;
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ebozan należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą jeśli:
• pacjent ma małe stężenie potasu i sodu we krwi;
• pacjent ma problemy z oddawaniem moczu;
• pacjent jest odwodniony;
• pacjent ma zaburzoną czynność nerek;
• pacjent ma nieregularne bicie serca;
• pacjent ma cukrzycę;
• pacjent ma marskość wątroby lub płyn w jamie brzusznej.
Dzieci i młodzież
Lek Ebozan nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Lek Ebozan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek Ebozan może wpływać na działanie lub jego działanie może ulec zmianie w przypadku jednoczesnego
stosowania z następującymi lekami:
• probenecyd (leczenie dny moczanowej);
• kwas acetylosalicylowy (lek przeciwbólowy);
• leki rozrzedzające krew typu kumaryny (takie jak warfaryna);
• niektóre leki stosowane w chorobach serca, takie jak glikozydy naparstnicy i inhibitory ACE;
• leki przeciwcukrzycowe;
• cholestyramina (leki obniżające stężenie cholesterolu i triglicerydów);
• niektóre leki stosowane w zakażeniach, takie jak gentamycyna, tobramycyna i cefalosporyny;
• niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne/przeciwreumatyczne (NLPZ);
• cisplatyna (cytostatyk - w leczeniu raka);
• lit (lek przeciwpsychotyczny);
• środki przeczyszczające;
• glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy;
• teofilina (np. w leczeniu astmy);
• leki rozluźniające mięśnie (zwiotczające mięśnie).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Istnieje ryzyko wpływu na płód. Dlatego przed zastosowaniem leku Ebozan w czasie ciąży należy skonsultować się
z lekarzem.
Nie wiadomo, czy torasemid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego przed zastosowaniem leku podczas karmienia
piersią należy skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Lek Ebozan może osłabiać reaktywność. Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia lub zmiany leczenia.
Lek Ebozan zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy przerwać przyjmowanie leku
Ebozan i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym oddziałem ratunkowym:
• Zgłaszano niezwykle ciężkie i poważne skórne działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-
Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych) podczas przyjmowania leku Ebozan.
Skórne działania niepożądane mogą obejmować wysypkę z pęcherzami lub bez nich. Może również
wystąpić zaczerwienienie skóry, owrzodzenia lub obrzęk jamy ustnej, gardła, oczu, nosa i okolic
narządów płciowych, a także gorączka i objawy grypopodobne. Wysypka skórna może przekształcić
się w ciężkie rozległe uszkodzenie skóry (odwarstwienie naskórka i powierzchownych błon
śluzowych) z konsekwencjami zagrażającymi życiu.
Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:
Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
• bóle głowy;
• zawroty głowy;
• zmęczenie (znużenie).
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
• problemy dotyczące wątroby;
• problemy dotyczące pęcherza moczowego;
• zwiększone stężenie glukozy, triglicerydów i cholesterolu we krwi;
• nadprodukcja kwasu moczowego;
• utrata apetytu;
• osłabienie;
• problemy dotyczące żołądka lub mięśni;
• wymioty, biegunka, zaparcia, nudności;
• skurcze mięśni.
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):
• zawał mięśnia sercowego (atak serca), nieregularne bicie serca, dławica piersiowa (ból w klatce
piersiowej);
• zmienione stężenie kreatyniny, mocznika i sodu we krwi;
• zmiany w morfologii krwi;
• nadwrażliwość na światło słoneczne;
• swędzenie, pokrzywka;
• utrata słuchu, szumy uszne (dzwonienie w uszach);
• mrowienie w rękach i nogach;
• suchość w jamie ustnej.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zawał mózgu (udar), zakrzep krwi;
• zapalenie trzustki;
• zaburzenia widzenia;
• omdlenia;
• dezorientacja.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu
odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Zagrażająca lub jawna śpiączka wątrobowa.
• Bezmocz w niewydolności nerek.
• Hipowolemia.
• Niedociśnienie tętnicze.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Torasemid może prowadzić do nasilonej diurezy z niedoborem soli i płynów. Pacjentów należy bardzo
dokładnie kontrolować, szczególnie na początku leczenia i pacjentów w podeszłym wieku.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać hipokaliemię, hiponatremię i hipowolemię.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wyeliminować problemy z oddawaniem moczu (np. łagodny rozrost
gruczołu krokowego), ponieważ istnieje zwiększone ryzyko ostrego zatrzymania moczu.
Zaburzenia rytmu serca (np. blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub
trzeciego stopnia).
Podczas długotrwałego leczenia torasemidem należy regularnie kontrolować stężenie elektrolitów we krwi,
zwłaszcza potasu (szczególnie u pacjentów leczonych jednocześnie glikozydami naparstnicy,
glikokortykosteroidami, mineralokortykosteroidami lub środkami przeczyszczającymi), glukozy, kwasu
moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi.
U pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem zaleca się rozpoczęcie leczenia diuretykami w szpitalu.
Nadmierna diureza u tych pacjentów może wywołać ciężkie zaburzenia elektrolitowe i śpiączkę wątrobową.
Należy zachować ostrożność podczas podawania torasemidu pacjentom z encefalopatią wątrobową. Zaleca się
jednoczesne stosowanie antagonisty aldosteronu lub leku oszczędzającego potas, aby zapobiec hipokaliemii i
zasadowicy metabolicznej.
Zaleca się bardzo dokładne kontrolowanie pacjentów z tendencją do hiperurykemii i dny moczanowej. Należy
monitorować metabolizm węglowodanów u pacjentów z utajoną lub jawną cukrzycą. Szczególnie na początku
leczenia i u pacjentów w podeszłym wieku należy uważnie monitorować objawy niedoboru elektrolitów i
objętości krwi oraz hemokoncentracji.
Ze względu na niewystarczające doświadczenie w leczeniu torasemidem należy zachować ostrożność w
przypadku:
• Patologicznych zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
• Jednoczesnego leczenia litem, aminoglikozydami lub cefalosporynami.
• Niewydolności nerek spowodowanej stosowaniem substancji nefrotoksycznych.
• Dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Laktoza
Produkt leczniczy Ebozan zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni
przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na torasemid
Probenecyd może zmniejszać działanie torasemidu poprzez hamowanie wydzielania kanalikowego.
Jednoczesne leczenie cholestyraminą może osłabiać skuteczność i biodostępność torasemidu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne i (lub) przeciwreumatyczne, NLPZ (np. indometacyna) mogą zmniejszać
działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe torasemidu, prawdopodobnie poprzez hamowanie syntezy
prostaglandyn.
Wpływ torasemidu na inne produkty lecznicze
U pacjentów przyjmujących duże ilości salicylanów torasemid może powodować zatrucie salicylanami
poprzez hamowanie wydalania salicylanów przez nerki.
Istnieją doniesienia o zwiększonej skuteczności warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych z grupy
kumaryny podczas jednoczesnego leczenia torasemidem. Pacjenci leczeni jednocześnie lekami
przeciwzakrzepowymi i torasemidem powinni być ściśle monitorowani.
Jednoczesne leczenie może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza inhibitorów ACE.
Późniejsze lub skojarzone leczenie lub rozpoczęcie nowego jednoczesnego leczenia inhibitorem ACE może
powodować ciężkie niedociśnienie. Można to zminimalizować poprzez zmniejszenie dawki początkowej
inhibitora ACE i (lub) zmniejszenie lub czasowe odstawienie torasemidu na 2 lub 3 dni przed rozpoczęciem
leczenia inhibitorem ACE.
Działanie leków przeciwcukrzycowych może być zmniejszone.
Działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne aminoglikozydów (np. gentamycyny i tobramycyny), cisplatyny i
cefalosporyn może być nasilane przez leczenie torasemidem w dużych dawkach.
Podczas jednoczesnego leczenia glikozydami nasercowymi hipokaliemia i (lub) niedobór magnezu mogą
powodować zwiększoną wrażliwość mięśnia sercowego na te leki.
Wydalanie potasu z moczem może się zwiększyć podczas leczenia mineralokortykosteroidami,
glikokortykosteroidami i środkami przeczyszczającymi.
Stężenie litu w surowicy oraz kardiotoksyczne i neurotoksyczne działanie litu mogą być zwiększone.
Działanie leków zwiotczających mięśnie zawierających kurarę i teofiliny mogą być nasilone.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Ogólna częstość działań niepożądanych wynosi około 8%. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy,
zmęczenie i zawroty głowy.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane są wymienione poniżej według klasy układu narządów i częstości występowania.
Częstości są zdefiniowane jako: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i
narządów MedDRA
Kategoria częstości Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko Leukopenia, trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nieznana Ciężkie reakcje skórne (np. zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczna
rozpływna martwica naskórka)
Zaburzenia metabolizmu i
odżywania
Niezbyt często Hiperglikemia, hipokaliemia,
zwiększone stężenie cholesterolu,
zwiększone stężenie triglicerydów we
krwi
Rzadko Hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Rzadko Parestezja kończyn
Nieznana Niedokrwienie mózgu, dezorientacja
Zaburzenia ucha i błędnika Rzadko Utrata słuchu, szumy uszne
Zaburzenia serca Rzadko Zawał mięśnia sercowego,
hipowolemia, zaburzenia rytmu serca,
dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe Nieznana Zatorowość
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Utrata apetytu, ból brzucha, wymioty,
biegunka, zaparcia, nudności
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często Zwiększona aktywność gamma-
glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Rzadko Wysypka, nadwrażliwość na światło,
świąd, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Skurcze mięśni, ból mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu, rozszerzenie
pęcherza moczowego, hiperurykemia
Rzadko Zwiększenie stężenia mocznika we
krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny
we krwi
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Ból głowy, zmęczenie
Niezbyt często Astenia
Rzadko Suchość w jamie ustnej
W zależności od dawki i czasu trwania leczenia mogą wystąpić zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów.
Może dojść do nasilenia zasadowicy metabolicznej.
Mogą wystąpić pojedyncze przypadki powikłań z zakrzepicą i zaburzeniami krążenia w sercu i ośrodkowym
układzie nerwowym z powodu hemokoncentracji (w tym niedokrwienie serca i mózgu), prowadzące np. do
zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego lub omdlenia.
Zgłaszano pojedyncze przypadki zapalenia trzustki, erytropenii i zaburzeń widzenia.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu
odpowiedzialnego.