Tlen medyczny Spawmet

Przeciwwskazania: nie należy stosować u pacjentów, u których prężność CO 2 krwi tętni czej wynosi 9,3 kPa, gdyż może to doprowadzić do narkozy dw utlenkowęglowej z utratą przytomności, a następnie do zgonu pacjenta. Nie stosować u pacjentów z niewydolnością oddechową oddychających spontanicznie. Patrz też punkt Stosowanie innych leków. Stosowanie innych leków: w trakcie stosowania wysokich stężeń tl enu i jednoczesnej terapii bleomycyną tlen nasila działania niepożądane tego cytostatyku (zwłóknienie tkanki płucnej). Podczas terapii tlenowej w leczeniu zatruć parakwatem, uszkodzenia tkanki płucnej mogą się pogłębić u pacjentów z wcześniejszymi uszkodzeniami płuc powstałymi podczas leczenia tlenem. Przeciwwskazaniem do hiperbarycznej terapii tlenowej jest leczenie z użyciem adriamycyny, disulfiramu, cisplatyny, sulfamylonu. Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą syt uacji występującej w przeszłości. Zachowanie szczególnej ostrożności u szczególnych grup stosujących lek: - Stosowanie leku u dzieci: należy zachować dużą ostrożność podczas podawania leku w stężeniach ponad 60% (u noworodków ponad 40%) i w terapii hiperbarycznej. - Ciąża i laktacja: stosować w zdecydowanej konieczności. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu: działania niepożądane mogą wpływać na sprawność psychofizyczną pacjenta. Nie jest wskazane prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługiwanie urządzeń mechanicznych w ruchu po tlenoterapii. Patrz punkt 4 Możliwe działania niepożądane.

Jak każdy lek tlen medyczny może powodować działania niepożądane. Przy długotrwałym podawaniu za wysokich stężeń, powoduje u noworodków retinopatię wcześniaczą i dysplazję oskrzelowo -płucną. Może doprowadzić do obrzęku płuc. Należy powiadomić lekarza, jeśli wystąpią działania niepożądane: – narkoza dwutlenkowa z utratą przytomności, – niedotlenienie (hipoksja) następowe wywołana nagłym podaniem czystego tlenu, – niedodma pęcherzyków płucnych, – uczucie podrażnienia krtani i tchawicy, obrzęk błony śluzowej nosa, okresowy ból krtani, kaszel, zapalenie oskrzeli, – ból ucha, zablokowanie trąbki słuchowej, – zmniejszenie pojemności życiowej płuc, – zatrucie tlenem (efekt Paula Berta) - może nastąpić przy stosowaniu tlenu o stężeniu powyżej 70%, a najbardziej charakterystycznym objawem są uogólnione drgawki, – bóle zamostkowe, bóle stawów, – utrata łaknienia, nudności, wymioty, – przeczulica, zaburzenia psychiczne, – zmniejszenie pola widzenia, krótkowzroczność, zaćma, – zwłóknienie zasoczewkowe u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) - stężenie tlenu w inkubatorze nie powinno przekraczać 40%. 5. Przechowywanie leku. Warunki przechowywania: zbiorniki oraz butle spełniające wymagania Urzędu Dozoru Technicznego. Butle z tlenem należy magazynować w wentylowanym miejscu, z dala od źródeł ciepła i od gazów palnych oraz innych substancji palnych. Butle należy chronić przed nagrzaniem. Butle zabezpieczone przed przewróceniem się, należy magazynować w pozycji pionowej. Przechowywać w temperaturze do + 50 °C. Chronić zawory i reduktory przed zabrudzeniem tłuszczami lub smarami. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Używanie butli i zbiorników niezgodnie z ich przeznaczeniem oraz napełnienie przez użyt kownika lub osoby trzecie jest zabronione. Butle puste lub częściowo wykorzystane z tlenem medycznym należy zwrócić do producenta. Odmówić przyjęcia i nie stosować tlenu, jeśli podczas odbioru butli stwierdzone zostaną uszkodzenia lub brak folii termokurczliwej zabezpieczającej zawór. W przypadku reklamacji należy: – podać numer butli i serii, – określić przyczynę i zakres reklamacji, – oznaczyć butlę, – reklamacja dotycząca objętości napełnienia butli będzie uwzględniona wyłącznie w przypadku nie naruszenia folii termokurczliwej. 6. Inne konieczne informacje dotyczące TLENU MEDYCZNEGO „SPAWMET”. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego. SPAWMET Spółka z o.o. ul. Zakładowa 8, 89-600 Chojnice tel./fax 052 397 27 79 Data zatwierdzenia ulotki:

Nie stosować u pacjentów, których prężność CO2 krwi tętniczej wynosi 9,3 kPa, gdyż może to doprowadzić do narkozy dwutlenkowo węglowej z utratą przytomności, a następnie do zgonu pacjenta. Patrz też punkt 4.5.

Niezbędne jest ścisłe kontrolowanie leczenia tlenem. Tlen musi być podawany w taki sposób, aby zmniejszyć hipoksję, ale nie doprowadzić do zahamowania czynności ośrodka oddechowego. Tlenoterapia powinna być stosowana zawsze, gdy występuje ryzyko hipoksji u pacjentów z przewlekłą chorobą płuc. Przed rozpoczęciem tlenoterapii ocenia się tętniczą prężność CO2 badaniem gazometrycznym krwi lub metodą oddechu zwrotnego. Jeżeli prężność CO2 wynosi ponad 6,6 kPa podaje się 25% tlenu i stopniowo zwiększa jego stężenie, jeżeli nie występuje zahamowanie oddychania. Tlen musi być podawany w sposób ciągły. Przerywane podawanie tlenu jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ wzrost prężności CO2 w pęcherzykach płucnych może spowodować dalsze obniżanie stężenia tlenu w momencie, kiedy pacjent oddycha powietrzem. Podawanie tlenu o stężeniu 100% nie powinno przekroczyć 12 godzin, natomiast podawanie tlenu powyżej 80% nie powinno przekroczyć 18 godzin. U pacjentów z wcześniej zaistniałymi poważnymi uszkodzeniami płuc wywołanymi przez tlen, uszkodzenia mogą się pogłębić podczas terapii tlenowej w leczeniu zatruć parakwatem. Zachować należy dużą ostrożność podczas podawania leku w stężeniach ponad 60% (u noworodków ponad 40%) i w terapii hiperbarycznej.

Nie są znane interakcje z powszechnie stosowanymi lekami. W trakcie stosowania wysokich stężeń tlenu i jednoczesnej terapii bleomycyną tlen nasila działania niepożądane tego cytostatyku (zwłóknienie tkanki płucnej). Podczas terapii tlenowej w leczeniu zatruć parakwatem, uszkodzenia tkanki płucnej mogą się pogłębić u pacjentów z wcześniejszymi uszkodzeniami płuc powstałymi podczas leczenia tlenem. Przeciwwskazaniem do hiperbarycznej terapii tlenowej jest leczenie z użyciem adriamycyny, disulfiramu, cisplatyny, sulfamylonu.

- Narkoza dwutlenkowa z utratą przytomności; - Niedotlenienie (hipoksja) następcza wywołana nagłym podaniem czystego tlenu; - Zwłóknienie zasoczewkowe u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) - stężenie tlenu w inkubatorze nie powinno przekraczać 40%; - Zatrucie tlenem (efekt Paula Berta) - może nastąpić przy stosowaniu tlenu o stężeniu powyżej 70%, a najbardziej charakterystycznym objawem są uogólnione drgawki; - Niedodma pęcherzyków płucnych; - Uczucie podrażnienia krtani i tchawicy, obrzęk błony śluzowej nosa, okresowy ból krtani, kaszel, zapalenie oskrzeli; - Ból ucha, zablokowanie trąbki słuchowej; - Bóle zamostkowe, bóle stawów; - Utrata łaknienia, nudności, wymioty; - Zmniejszenie pojemności życiowej płuc; - Przeczulica; - Zaburzenia psychiczne; - Zmniejszenie pola widzenia, krótkowzroczność, zaćma.