Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 9 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Nadciśnieniewskazanie z ChPL źródło: „Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat.” · ChPL, pkt 4.1
Niewydolność nerekwskazanie z ChPL źródło: „Leczenie chorób nerek u pacjentów dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę, jako składowa leczenia przeciwnadciśnieniowego (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.1
Udar mózguwskazanie z ChPL źródło: „Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u pacjentów dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG (patrz punkt 5.1 Badanie LIFE, Rasa).” · ChPL, pkt 4.1
Zespół niewydolności sercawskazanie z ChPL źródło: „Leczenie przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów, jeśli leczenie inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) nie jest właściwe, z powodu występowania złej tolerancji, zwłaszcza kaszlu, lub przeciwwskazania.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „U pacjentów z niewydolnością serca, których stan został ustabilizowany podczas stosowania inhibitora ACE, nie należy zmieniać leczenia na losartan.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Frakcja wyrzutowa lewej komory serca u pacjentów powinna wynosić ≤ 40%, a ich stan kliniczny powinien być ustabilizowany podczas leczenia zgodnego ze standardami dla przewlekłej niewydolności serca.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1).
Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
białyokrągły Białe, okrągłe tabletki powlekane o wymiarach 3,6 ±2 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy pamiętać o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub senności w trakcie leczenia przeciwnadciśnieniowego, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
stosowanie od 6 miesięcy „Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności losartanu u dzieci w wieku od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat.”
nie zaleca się poniżej 6 lat „Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania w tych grupach pacjentów.”
50 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „U pacjentów o masie ciała > 20 kg do < 50 kg, którzy potrafią połykać tabletki, zalecana dawka wynosi 25 mg raz na dobę. (W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 50 mg raz na dobę.) Dawkę należy dostosować zgodnie z uzyskaną zmianą wartości ciśnienia tętniczego krwi.”
100 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 100 mg raz na dobę.”
1,4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży dawek większych niż 1,4 mg/kg mc. (lub ponad 100 mg) na dobę.”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności losartanu u dzieci w wieku od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym„Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka leku Losartan Genoptim o mocy 50 mg) raz na dobę. Maksymalne działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze powinno wystąpić od 3 do 6 tygodni po rozpoczęciu leczenia. U niektórych pacjentów dawka może być następnie zwiększona do 100 mg losartanu (dwie tabletki leku Losartan Genoptim o mocy 50 mg) raz na dobę.”źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2„Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka leku Losartan Genoptim o mocy 50 mg) raz na dobę. Dawka może być następnie zwiększona do 100 mg losartanu (dwie tabletki leku Losartan Genoptim o mocy 50 mg) raz na dobę, w zależności od uzyskanych wartości ciśnienia tętniczego.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli pacjenci z niewydolnością serca„Dorośli pacjenci z niewydolnością serca Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 12,5 mg losartanu raz na dobę. Na ogół lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki w odstępach jednotygodniowych (tj. 12,5 mg na dobę podczas pierwszego tygodnia, 25 mg na dobę podczas drugiego tygodnia, 50 mg na dobę podczas trzeciego tygodnia, 100 mg na dobę podczas czwartego tygodnia, 150 mg na dobę podczas piątego tygodnia), aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, określonej przez lekarza. Dawki 12,5 mg i 25 mg nie można uzyskać za pomocą leku Losartan Genoptim, więc lekarz może zalecić stosowanie innego leku.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka maksymalna to 150 mg losartanu (np. trzy tabletki leku Losartan Genoptim o mocy 50 mg) raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych: „Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów dializowanych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby„Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu losartan jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym: „Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym Chociaż u pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg, dostosowanie dawki u osób w wieku podeszłym nie jest zazwyczaj konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Nie zaleca się stosowania losartanu podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie losartanu jest przeciwwskazane podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające; jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka w odniesieniu do antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), podobne ryzyko może być związane z tą grupą produktów leczniczych.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie zaleca się przyjmowania losartanu podczas karmienia piersią, ponieważ brak danych dotyczących jego stosowania w tym okresie. Zaleca się podawanie innych leków, o określonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Tabletki zawierające losartan można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Działania niepożądane wg wskazania (tabela z dokumentu): Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych z grupą kontrolną placebo oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych według wskazania do stosowania
Inne
Nadciśnienie tętnicze
Nadciśnienie tętnicze i przerost lewej komory serca
Przewlekła niewydolność serca
Nadciśnienie tętnicze i cukrzyca typu 2 z chorobą nerek
Doświadczenie po wprowadzeniu do obrotu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
niedokrwistość małopłytkowość
często
częstość nieznana częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy∗ oraz zapalenie naczyń krwionośnych∗∗
rzadko
Zaburzenia psychiczne
depresja
częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego senność ból głowy zaburzenia snu parestezja migrena zaburzenia smaku
często niezbyt często niezbyt często niezbyt często
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Losartan Genoptim
Kiedy nie stosować leku Losartan Genoptim:
• jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na losartan lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• po 3 miesiącu ciąży (zaleca się także unikanie stosowania leku Losartan Genoptim w
początkowym okresie ciąży – patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenie czynności wątroby,
• jeżeli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Losartan Genoptim należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku
Losartan Genoptim we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz „Ciąża i karmienie
piersią”).
Ważne jest, aby poinformować lekarza przed stosowaniem leku Losartan Genoptim, jeśli:
− u pacjenta kiedykolwiek wystąpił obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, gardła i
(lub) języka) (patrz też punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”),
− u pacjenta występują nasilone wymioty lub biegunka prowadzące do nadmiernej utraty
płynów i (lub) soli z organizmu,
− pacjent stosuje leki moczopędne (leki zwiększające ilość wody wydalanej przez nerki) lub
dietę z małą ilością soli prowadzącą do nadmiernej utraty płynów i soli z organizmu (patrz
„Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów” w punkcie 3),
− u pacjenta występuje zwężenie lub zablokowanie naczyń krwionośnych prowadzących do
nerek lub jeśli pacjentowi niedawno przeszczepiono nerkę,
− u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku
Losartan Genoptim” w punkcie 2 i „Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów” w
punkcie 3),
− u pacjenta występuje niewydolność serca z zaburzeniami czynności nerek lub bez takich
zaburzeń, lub współistnieją ciężkie, zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca − niezbędna
jest szczególna ostrożność w przypadku jednoczesnego leczenia ß-adrenolitykami,
− u pacjenta występują zaburzenia dotyczące zastawek serca lub mięśnia serca,
− u pacjenta występuje choroba wieńcowa serca (spowodowana przez zmniejszony przepływ
krwi w naczyniach krwionośnych serca) lub zaburzenia naczyniowo-mózgowe
(spowodowane przez zmniejszenie krążenia krwi w mózgu),
− u pacjenta występuje pierwotny hiperaldosteronizm (zespół spowodowany zwiększonym
wydzielaniem aldosteronu przez nadnercza, spowodowany nieprawidłowościami
nadnerczy),
− pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
• inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), na przykład enalapryl, lizynopryl,
ramipryl), w szczególności jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z
cukrzycą,
• aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także „Kiedy nie stosować leku Losartan Genoptim”.
Jeśli po przyjęciu leku Losartan Genoptim u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub
biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy
samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Losartan Genoptim.
Dzieci i młodzież
Przeprowadzono badania dotyczące stosowania losartanu u dzieci. W celu uzyskania dodatkowych
informacji należy skontaktować się z lekarzem.
Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub
wątroby ze względu na ograniczone dane odnośnie tych grup pacjentów. Nie zaleca się stosowania
losartanu u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie wykazano jego działania w tej grupie
wiekowej.
Losartan Genoptim a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy zachować szczególną ostrożność, stosując następujące leki podczas leczenia lekiem
Losartan Genoptim:
− inne leki zmniejszające ciśnienie krwi, ponieważ może dojść do dodatkowego obniżenia
ciśnienia. Ciśnienie tętnicze mogą również obniżać następujące leki/grupy leków:
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna.
− leki zatrzymujące potas lub mogące zwiększać stężenie potasu we krwi (np. suplementy
potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas lub leki oszczędzające potas takie jak
niektóre leki moczopędne [amiloryd, triamteren, spironolakton] lub heparyna).
− niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak indometacyna, w tym inhibitory COX-2 (leki
zmniejszające stan zapalny oraz stosowane w celu łagodzenia bólu), ponieważ mogą
osłabić działanie losartanu obniżające ciśnienie tętnicze.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności:
− jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także podpunkty „Kiedy nie
stosować leku Losartan Genoptim” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
W przypadku zaburzeń czynności nerek jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do
pogorszenia czynności nerek.
Bez ścisłego nadzoru lekarza nie należy stosować leków zawierających lit w skojarzeniu z
losartanem. Mogą być konieczne szczególne środki ostrożności (np. badania krwi).
Stosowanie leku Losartan Genoptim z jedzeniem i piciem
Losartan Genoptim może być stosowany niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Losartan Genoptim przed planowaną ciążą lub natychmiast po
potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Losartan Genoptim. Nie
zaleca się stosowania leku Losartan Genoptim we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Losartan Genoptim podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia
piersią noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.
Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jest mało prawdopodobne, aby lek Losartan Genoptim miał wpływ na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, podobnie jak w przypadku
wielu leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, u niektórych osób losartan
może powodować zawroty głowy lub senność.W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub
senności należy skonsultować się z lekarzem przed podjęciem takich czynności.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Losartan Genoptim
Losartan Genoptim zawiera laktozę jednowodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
tego leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Jeśli wystąpią następujące objawy, należy przerwać stosowanie leku Losartan Genoptim i
natychmiast skonsultować się z lekarzem lub udać się do oddziału ratunkowego najbliższego
szpitala:
− ciężka reakcja alergiczna (wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła,
który może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu).
Jest to ciężkie, lecz rzadko występujące działanie niepożądane, mogące dotyczyć co najmniej 1 na
10 000 pacjentów, lecz mniej niż 1 na 1000 pacjentów. Może być konieczna natychmiastowa
pomoc medyczna lub hospitalizacja.
Podczas stosowania losartanu zgłaszano następujące działania niepożądane:
Często (mogą występować u mniej niż 1 osoby na 10):
• zawroty głowy,
• niskie ciśnienie tętnicze (zwłaszcza po nadmiernej utracie wody z organizmu, np. u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych),
• zależne od dawki objawy ortostatyczne, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego podczas
wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej,
• osłabienie,
• zmęczenie,
• zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia),
• zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia),
• zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek,
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość),
• zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny oraz potasu w osoczu u pacjentów z niewydolnością
serca.
Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 osoby na 100):
• senność,
• ból głowy,
• zaburzenia snu,
• uczucie przyspieszonej czynności serca (kołatanie serca),
• silny ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa),
• duszność,
• ból brzucha,
• zaparcie,
• biegunka,
• nudności,
• wymioty,
• pokrzywka,
• swędzenie (świąd),
• wysypka,
• miejscowe obrzęki,
• kaszel.
Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 osoby na 1000):
• nadwrażliwość,
• obrzęk naczynioruchowy,
• zapalenie naczyń krwionośnych (w tym plamica Schoenleina-Henocha),
• uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezja),
• omdlenie,
• bardzo szybka i nieregularna czynność serca (migotanie przedsionków),
• udar mózgu,
• zapalenie wątroby,
• zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) we krwi, zwykle ustępujące po
zaprzestaniu leczenia,
• obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zmniejszenie liczby płytek krwi,
• migrena,
• zaburzenia czynności wątroby,
• ból mięśni i stawów,
• objawy grypopodobne,
• ból pleców oraz zakażenie dróg moczowych,
• nadwrażliwość na światło słoneczne,
• niewyjaśniony ból mięśni z ciemnym (koloru herbaty) zabarwieniem moczu (rabdomioliza),
• impotencja,
• zapalenie trzustki,
• małe stężenie sodu we krwi (hiponatremia),
• depresja,
• ogólne złe samopoczucie,
• dzwonienie, brzęczenie, hałas lub trzaski w uszach (szumy uszne),
• zaburzenia smaku.
Działania niepożądane występujące u dzieci są podobne do obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie
6.1).
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskirenu pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73
m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość/ Obrzęk naczynioruchowy
Należy uważnie obserwować pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obrzęk
twarzy, warg, gardła i (lub) języka) (patrz punkt 4.8).
Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (lub) z niedoborem sodu na skutek
intensywnego leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, biegunki lub wymiotów może
wystąpić objawowe niedociśnienie, szczególnie po podaniu pierwszej dawki lub po zwiększeniu
dawki. Takie niedobory należy wyrównać przed podaniem losartanu lub zastosować mniejszą
dawkę początkową (patrz punkt 4.2). Dotyczy to również dzieci w wieku 6 do 18 lat.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ze współistniejącą cukrzycą lub bez cukrzycy, często
występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają wyrównania. W badaniu
klinicznym przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, częstość
występowania hiperkaliemii była większa w grupie stosującej losartan niż w grupie otrzymującej
placebo (patrz punkt 4.8). Dlatego też należy ściśle kontrolować stężenie potasu w osoczu oraz
klirens kreatyniny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny
wynoszącym 30 do 50 ml/min.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu i leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności wątroby
Na podstawie danych farmakokinetycznych, które wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu
w osoczu u pacjentów z marskością wątroby, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych w
leczeniu losartanem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego też nie wolno
podawać losartanu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i
5.2). Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt
4.2).
Zaburzenia czynności nerek
W następstwie zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna obserwowano zaburzenia
czynności nerek z niewydolnością nerek włącznie (szczególnie u pacjentów, u których czynność
nerek zależy od aktywności układu renina -angiotensyna-aldosteron, takich jak osoby z ciężką
niewydolnością serca lub wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek).
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych wpływających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron, obserwowano również zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz
kreatyniny w surowicy krwi u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub
zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej czynnej nerki; te zmiany czynności nerek
mogą być odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z
obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej
czynnej nerki.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, [w tym losartanem] notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały
ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit,
należy przerwać stosowanie losartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego
ustąpienia objawów.
Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek
Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci, u których współczynnik
przesączania kłębuszkowego wynosi < 30 ml/min/1,73 m2 (patrz punkt 4.2).
Podczas leczenia losartanem należy regularnie kontrolować czynność nerek, ponieważ może się
pogarszać. Dotyczy to zwłaszcza przypadków, gdy losartan podawany jest pacjentom z innymi
zaburzeniami (gorączka, odwodnienie), mogącymi wpływać na czynność nerek.
Wykazano, że jednoczesne stosowanie losartanu i inhibitorów ACE zaburza czynność nerek.
Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.5).
Przeszczepienie nerki
Brak doświadczeń u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem przeważnie nie reagują na leki
przeciwnadciśnieniowe, działające przez hamowanie aktywności układu renina-angiotensyna.
Dlatego nie zaleca się stosowania losartanu.
Choroba niedokrwienna serca i zaburzenia naczyniowo-mózgowe
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi
może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca, ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez
takich zaburzeń, istnieje - tak jak w przypadku innych produktów leczniczych działających na układ
renina -angiotensyna - ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i (często ostrej) niewydolności
nerek.
Brak wystarczających doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania losartanu u pacjentów
z niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca (stopień IV wg NYHA), jak również u pacjentów z niewydolnością
serca i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Dlatego też losartan należy
stosować ostrożnie w tych grupach pacjentów.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego losartanem i beta-adrenolitykami
(patrz punkt 5.1).
Zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem
drogi odpływu z lewej komory serca
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej oraz u
pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia losartanem podczas ciąży. Jeśli kontynuacja leczenia losartanem
nie jest konieczna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leczenie, o ustalonym
profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W momencie potwierdzenia ciąży należy natychmiast
przerwać stosowanie losartanu oraz, jeśli to właściwe, rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i
4.6).
Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podobnie jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni
antagoniści angiotensyny zdecydowanie mniej skutecznie obniżają ciśnienie tętnicze u osób rasy
czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu większej częstości występowania małej
aktywności reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z
tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak:
czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać hipotensyjne działanie losartanu. Jednoczesne
stosowanie z innymi substancjami, które mogą spowodować niedociśnienie jako działanie
niepożądane (takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne,
baklofen oraz amifostyna), może zwiększyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia.
Losartan jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C9 cytochromu P450 do czynnego
metabolitu karboksykwasu. W badaniu klinicznym stwierdzono, że flukonazol (inhibitor CYP2C9)
zmniejszał stężenie czynnego metabolitu o około 50%. Stwierdzono, że jednoczesne leczenie
losartanem i ryfampicyną (induktor enzymów metabolizujących) powoduje 40% zmniejszenie
stężenia czynnego metabolitu w osoczu krwi. Kliniczne znaczenie tego działania nie jest znane.
Nie odnotowano różnicy stężenia podczas jednoczesnego stosowania fluwastatyny (słaby inhibitor
CYP2C9).
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych, które blokują angiotensynę II lub jej
działanie, podczas jednoczesnego przyjmowania innych leków, które zatrzymują potas (np. leków
moczopędnych oszczędzających potas: amilorydu, triamterenu, spironolaktonu) lub leków
mogących zwiększać stężenie potasu (np. heparyny), suplementów potasu lub substytutów soli
zawierających potas, może wystąpić zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi. Nie zaleca się
takiego leczenia skojarzonego.
Podczas jednoczesnego stosowania litu oraz inhibitorów ACE obserwowano odwracalne
zwiększenie stężania litu w surowicy krwi oraz objawy jego toksyczności. W bardzo rzadkich
przypadkach zgłaszano podobne zaburzenia w odniesieniu do antagonistów receptora angiotensyny
II. Stosując jednocześnie lit i losartan należy zachować ostrożność. Jeżeli przyjmowanie obu leków
jest konieczne, zalecane jest kontrolowanie stężenia litu w surowicy krwi podczas trwania leczenia
skojarzonego.
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ) (tj. selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w
dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywnych NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II lub leków
moczopędnych i NLPZ może prowadzić do zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w
tym ostrej niewydolności nerek oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi, zwłaszcza u
pacjentów z istniejącymi wcześniej łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Takie leczenie
skojarzone należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy
odpowiednio nawodnić oraz należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu
leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym czasie.
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA
w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Losartan został oceniony w następujących badaniach klinicznych:
• w badaniach klinicznych z grupą kontrolną dotyczących pierwotnego nadciśnienia tętniczego, z
udziałem > 3000 dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych,
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem 177 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat
z nadciśnieniem tętniczym,
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 9000 pacjentów w wieku od 55 do 80 lat z
nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca (patrz badanie LIFE, punkt 5.1),
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 7700 pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca (patrz badanie ELITE I, ELITE II oraz badanie HEAAL, punkt 5.1),
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 1500 pacjentów w wieku 31 lat i starszych
z cukrzycą typu 2 i białkomoczem (patrz badanie RENAAL, punkt 5.1).
W tych badaniach klinicznych najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były zawroty
głowy.
Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥
1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie
badań klinicznych z grupą kontrolną placebo oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu.
Często: niedokrwistość
Częstość nieznana: niedokrwistość
Częstość nieznana: małopłytkowość
Rzadko: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy∗ oraz zapalenie naczyń krwionośnych∗∗
Częstość nieznana: depresja
Zaburzenia układu nerwowego
8
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: rzadko
Często: często
Często: często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: rzadko
Często: rzadko
Często: rzadko
Często: niezbyt często
Często: często
Często: często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: niezbyt często
Często: często
Często: często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
9
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Niezbyt często: niezbyt często
Często: często
Niezbyt często: niezbyt często
Niezbyt często: często
Niezbyt często: niezbyt często†
Często: często‡
Niezbyt często: rzadko
Niezbyt często: często
Często: często
*W tym obrzęk krtani, głośni, twarzy, warg, gardła i (lub) języka (powodujący niedrożność dróg oddechowych); u
niektórych z tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował w przeszłości w związku ze stosowaniem innych
leków, w tym inhibitorów ACE
**W tym plamica Schoenleina-Henocha
║Zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, np. pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub
stosujących duże dawki leków moczopędnych
† Zwłaszcza u pacjentów, którzy otrzymywali 150 mg losartanu zamiast 50 mg losartanu
‡W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, hiperkaliemię >5,5
mmol/l obserwowano u 9,9% pacjentów leczonych tabletkami zawierającymi losartan i u 3,4% pacjentów otrzymujących
placebo
§Zazwyczaj ustępowało po zakończeniu leczenia
Następujące dodatkowe działania niepożądane występowały znacznie częściej u pacjentów
otrzymujących losartan niż placebo (częstość nieznana): ból pleców, zakażenia dróg moczowych
oraz objawy grypopodobne.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
W następstwie hamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron
obserwowano zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grupy
ryzyka; te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po przerwaniu leczenia (patrz
punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży wydaje się być podobny do profilu
obserwowanego u dorosłych pacjentów. Dane dotyczące dzieci i młodzieży są ograniczone.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
10
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.