Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 9 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Nadciśnieniewskazanie z ChPL źródło: „Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku 6 do 18 lat.” · ChPL, pkt 4.1
Niewydolność nerekwskazanie z ChPL źródło: „Leczenie chorób nerek u pacjentów dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 z białkomoczem” · ChPL, pkt 4.1
Udar mózguwskazanie z ChPL źródło: „Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u pacjentów dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG (patrz punkt 5.1, Badanie LIFE, Rasa).” · ChPL, pkt 4.1
Zespół niewydolności sercawskazanie z ChPL źródło: „Leczenie przewlekłej niewydolności serca u pacjentów dorosłych, gdy leczenie inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) nie jest właściwe z powodu występowania złej tolerancji, zwłaszcza kaszlu, lub przeciwwskazania.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „U pacjentów z niewydolnością serca, których stan został ustabilizowany podczas stosowania inhibitora ACE, nie należy zmieniać leczenia na losartan.” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „Frakcja wyrzutowa lewej komory serca u pacjentów powinna wynosić ≤ 40%, a ich stan kliniczny powinien być ustabilizowany podczas leczenia zgodnego ze standardami dla przewlekłej niewydolności serca.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkty 4.4 i 6.1).
Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Losacor z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
białypodłużnyz linią podziału Tabletki powlekane, białe, podłużne, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie, o gładkiej powierzchni z niewielkimi chropowatościami wynikającymi ze struktury otoczki tabletki. Tabletki powlekane Losacor pakowane są w blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, należy pamiętać o możliwości wystąpienia zawrotów głowy lub senności w trakcie leczenia przeciwnadciśnieniowego, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
63 pozycji, według częstości
często: Niedokrwistość; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; niedociśnienie ortostatyczne) (w tym niedociśnienie ortostatyczne zależne od dawki)║; zaburzenia czynności nerek; niewydolność nerek; Osłabienie; Zmęczenie; Hiperkaliemia; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężeń kreatyniny i potasu w surowicy krwi; Hipoglikemia
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
stosowanie od 6 miesięcy „Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności losartanu u dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 6 lat.”
nie zaleca się poniżej 6 lat „Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania w tych grupach pacjentów.”
50 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 50 mg raz na dobę.”
100 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 100 mg raz na dobę.”
1,4 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Od 6 do 18 lat” „Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci dawek większych niż 1,4 mg/kg mc. (lub ponad 100 mg) na dobę.”
Stosowanie u dzieci: „Stosowanie u dzieci Od 6 miesięcy do mniej niż 6 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności losartanu u dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 6 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 5.1 i 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka może zostać zwiększona do 100 mg raz na dobę, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego krwi, po pierwszym miesiącu od rozpoczęcia leczenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem krwi„Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem krwi Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka leku Losacor 50 mg) raz na dobę. Maksymalne działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze powinno wystąpić od 3 do 6 tygodni po rozpoczęciu leczenia. U niektórych pacjentów dawka może być następnie zwiększona do 100 mg losartanu (dwie tabletki leku Losacor 50 mg lub jedna tabletka leku Losacor 100 mg) raz na dobę. W przypadku wrażenia, że działanie losartanu jest zbyt silne lub za słabe należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.”źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem krwi i cukrzycą typu 2„Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem krwi i cukrzycą typu 2 Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka leku Losacor 50 mg) raz na dobę. Dawka może być następnie zwiększona do 100 mg losartanu (dwie tabletki leku Losacor 50 mg lub jedna tabletka leku Losacor 100 mg) raz na dobę w zależności od uzyskanej zmiany wartości ciśnienia tętniczego.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli pacjenci z niewydolnością serca„Dorośli pacjenci z niewydolnością serca Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 12,5 mg losartanu (jedna tabletka leku Losacor 12,5 mg) raz na dobę. Dawkę tę na ogół należy stopniowo zwiększać w odstępach jednotygodniowych, tj.: - 12,5 mg na dobę podczas pierwszego tygodnia; - 25 mg na dobę podczas drugiego tygodnia;”źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów leczonych hemodializą: „Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów leczonych hemodializą Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów leczonych dializą.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby„Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu losartan jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym: „Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym Chociaż u pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg, dostosowanie dawki u osób w wieku podeszłym nie jest zazwyczaj konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Stosowanie losartanu nie jest zalecane podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie losartanu jest przeciwwskazane podczas 2. i 3. trymestru ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego po zastosowaniu inhibitorów ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka w odniesieniu do inhibitorów receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs), podobne ryzyko może być związane z tą grupą leków.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Laktacja„Laktacja Brak jest informacji dotyczących stosowania losartanu podczas karmienia piersią. Dlatego też stosowanie losartanu nie jest wskazane u kobiet karmiących piersią. Preferowane jest wprowadzenie leczenia alternatywnego o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących, zwłaszcza w przypadku, gdy piersią karmione są noworodki lub dzieci urodzone przedwcześnie.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Tabletki zawierające losartan można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Działania niepożądane wg wskazania (tabela z dokumentu): Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych z grupą kontrolną placebo oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych według wskazania do stosowania
Inne
Nadciśnienie tętnicze
Pacjenci z nadciśnienie m tętniczym i przerostem lewej komory serca
Przewlekła niewydolność serca
Nadciśnienie tętnicze i cukrzyca typu 2 z chorobą nerek
Doświadczenie po wprowadzeni u do obrotu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość
często
częstość nieznana
Małopłytkowość
częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy∗ oraz zapalenie naczyń krwionośnych∗∗
Hiperkaliemia zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)§ zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężeń kreatyniny i potasu w surowicy krwi
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Losacor
Kiedy nie stosować leku Losacor
• jeśli pacjent ma uczulenie na losartan potasowy lub którykolwiek z pozostałych składników
t
ego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
• po 3. miesiącu ciąży (należy unikać stosowania leku Losacor we wczesnym okresie ciąży –
patrz też punkt „Ciąża”);
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenie czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Losacor należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki.
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Losacor nie jest zalecany we
wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym
okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”).
Ważne jest, aby poinformować lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku Losacor:
• jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk naczynioruchowy [obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka]
(patrz też punkt 4. ”Możliwe działania niepożądane”);
• jeśli u pacjenta występują nasilone wymioty lub biegunka prowadzące do nadmiernej utraty
płynów i (lub) soli z organizmu;
• jeśli pacjent stosuje leki moczopędne (leki zwiększające ilość wody wydalanej przez nerki)
lub dietę z ograniczeniem soli prowadzącą do nadmiernej utraty płynów i soli z organizmu
(patrz punkt 3. ”Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów”);
• jeśli u pacjenta występuje zwężenie lub zablokowanie naczyń krwionośnych prowadzących
do nerek lub jeśli u pacjenta dokonano niedawno przeszczepienia nerki;
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 2. ”Kiedy nie stosować
leku Losacor” i 3. ”Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów”);
• jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca z zaburzeniami czynności nerek lub bez zaburzeń
czynności nerek lub współistnieją ciężkie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca. Niezbędna
jest szczególna ostrożność w przypadku jednoczesnego leczenia beta-adrenolitykami (lekami
stosowanymi m.in. w chorobach serca);
• jeśli u pacjenta występują choroby zastawek serca lub mięśnia sercowego;
• jeśli u pacjenta występuje choroba niedokrwienna serca (spowodowana przez zmniejszony
przepływ krwi w naczyniach krwionośnych serca) lub zaburzenia naczyniowo-mózgowe
(spowodowane przez zmniejszenie krążenia krwi w mózgu);
• jeśli u pacjenta występuje pierwotny hiperaldosteronizm (zespół chorobowy spowodowany
zwiększonym wydzielaniem aldosteronu przez nadnercza, spowodowany nieprawidłowościami
nadnerczy);
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
– inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme
Inhibitors, ACEI) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności jeśli
pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
– aliskiren.
Jeśli po przyjęciu leku Losacor u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Losacor.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem 2. „Kiedy nie stosować leku Losacor”.
Dzieci i młodzież
Przeprowadzono badania dotyczące stosowania losartanu u dzieci. W celu uzyskania dodatkowych
informacji należy skontaktować się z lekarzem.
Losartan (Losacor) nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności
nerek lub wątroby ze względu na ograniczone dane dostępne w przypadku tych grup pacjentów.
Losartan nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie wykazano jego
działania w tej grupie wiekowej.
Losacor a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
recepty lub lekach ziołowych oraz produktach pochodzenia naturalnego.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując następujące leki podczas leczenia lekiem Losacor:
• inne leki zmniejszające ciśnienie krwi, ponieważ może dojść do dodatkowego obniżenia
ciśnienia tętniczego.
Ciśnienie tętnicze mogą również zmniejszać następujące leki/grupy leków:
– trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne;
– leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych);
– baklofen (stosowany w różnego typu skurczach mięśni);
– amifostyna (stosowana w celu profilaktyki działań niepożądanych po zastosowaniu leków
przeciwnowotworowych lub radioterapii);
• leki zatrzymujące potas lub mogące zwiększać stężenie potasu we krwi [np. suplementy potasu,
substytuty soli zawierające potas lub leki oszczędzające potas, takie jak niektóre leki
moczopędne (amiloryd, triamteren, spironolakton) lub heparyna];
• niesteroidowe leki przeciwzapalne takie jak indometacyna, w tym inhibitory COX-2 (leki
zmniejszające stan zapalny oraz stosowane w celu łagodzenia bólu), ponieważ mogą osłabić
działanie leku zmniejszające ciśnienie krwi.
W przypadku zaburzenia czynności nerek, jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić
do pogorszenia czynności nerek.
Bez ścisłej kontroli lekarza nie należy stosować leków zawierających lit w skojarzeniu z losartanem.
Można zastosować szczególne środki ostrożności (np. wykonywane okresowo badania krwi).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
• Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
2. „Kiedy nie stosować leku Losacor” oraz 2. „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Losacor z jedzeniem i piciem
Losacor można stosować niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zleci
przerwanie stosowania leku Losacor przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu ciąży
oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Losacor. Nie zaleca się stosowania leku Losacor
we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie
może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Losacor podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią
noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu losartanu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Jest mało prawdopodobne, aby Losacor miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednakże, podobnie jak w przypadku wielu leków stosowanych w leczeniu
wysokiego ciśnienia tętniczego, u niektórych osób losartan może powodować zawroty głowy lub
senność. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub senności, należy skonsultować się z lekarzem
przed podjęciem takich czynności.
Losacor zawiera laktozę jednowodną i sód.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostka dawkowania, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia następujących ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać
stosowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem lub udać się do oddziału ratunkowego
najbliższego szpitala:
• ciężkie reakcje alergiczne: wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, ust lub gardła, który może
powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu.
Są to ciężkie, lecz rzadko występujące działania niepożądane, pojawiające się u 1 do 10 na
10 000 pacjentów. Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna lub hospitalizacja.
Zgłaszano następujące działania niepożądane dla leku Losacor:
Często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów):
• zawroty głowy,
• niskie ciśnienie tętnicze (zwłaszcza po nadmiernej utracie wody z organizmu np. u pacjentów
z ciężką niewydolnością serca lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych),
• zależne od dawki objawy ortostatyczne, takie jak zmniejszenie ciśnienia krwi występujące
podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej,
• osłabienie,
• zmęczenie,
• zbyt mało cukru we krwi (hipoglikemia),
• zbyt dużo potasu we krwi (hiperkaliemia),
• zmiany w czynności nerek, w tym niewydolność nerek,
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość),
• zwiększenie stężenia mocznika we krwi, stężenia kreatyniny oraz potasu w surowicy krwi
u pacjentów z niewydolnością serca.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
• se
nność,
• ból głowy,
• zaburzenia snu,
• uczucie przyspieszonej czynności serca (kołatanie),
• silny ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa),
• skrócenie oddechu (duszność),
• ból brzucha,
• zaparcie,
• biegunka,
• nudności,
• wymioty,
• pokrzywka,
• swędzenie (świąd),
• wysypka,
• miejscowe obrzęki,
• kaszel.
Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
• nadwrażliwość,
• obrzęk naczynioruchowy,
• zapalenie naczyń krwionośnych (w tym plamica Schönleina-Henocha),
• uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezje),
• omdlenie,
• bardzo szybkie i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków),
• udar mózgu,
• zapalenie wątroby,
• zwiększona aktywność enzymu wątrobowego zwanego aminotransferazą alaninową (AlAT)
we krwi, zwykle ustępująca po zaprzestaniu leczenia.
• obr
zęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zmniejszona liczba płytek krwi,
• migrena,
• zaburzenia czynności wątroby,
• ból mięśni i stawów,
• objawy grypopodobne,
• ból pleców oraz zakażenia dróg moczowych,
• zwiększona wrażliwość na światło słoneczne (uczulenie na światło),
• niewyjaśnione bóle mięśni z ciemnym (koloru herbaty) moczem (rabdomioliza),
• niemoc płciowa (impotencja),
• zapalenie trzustki,
• małe stężenie sodu we krwi (hiponatremia),
• depresja,
• ogólne złe samopoczucie,
• dzwonienie, brzęczenie, szum lub trzaski w uszach (szumy uszne),
• zaburzenia smaku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
D
zięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz
punkty 4.4 i 6.1).
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Losacor z produktami leczniczymi
zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem
czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty
4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość
Obrzęk naczynioworuchowy. Pacjentów z obrzękiem naczynioworuchowym w wywiadzie (obrzęk
twarzy, warg, gardła i (lub) języka) należy ściśle obserwować (patrz punkt 4.8).
Niedociśnienie tętnicze i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (lub) z niedoborem sodu na skutek
intensywnego leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, biegunki lub wymiotów może
wystąpić objawowe niedociśnienie, szczególnie po podaniu pierwszej dawki i po zwiększeniu dawki.
Takie niedobory należy wyrównać przed podaniem produktu leczniczego Losacor lub zastosować
mniejszą dawkę początkową (patrz punkt 4.2). Dotyczy to również dzieci w wieku od 6 do 18 lat.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ze współistniejącą cukrzycą lub bez cukrzycy, często
występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają wyrównania. W badaniu klinicznym
przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią częstość występowania
hiperkaliemii była większa w grupie stosującej losartan, niż w grupie otrzymującej placebo (patrz
punkt 4.8). Dlatego też należy ściśle kontrolować stężenie potasu w osoczu oraz klirens kreatyniny,
zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny wynoszącym 30 do 50
ml/min.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu i leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności wątroby
Na podstawie danych farmakokinetycznych, które wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w
osoczu u pacjentów z marskością wątroby, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych w
leczeniu losartanem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego też nie wolno
podawać losartanu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).
Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności nerek
W następstwie zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano
zaburzenia czynności nerek z niewydolnością nerek włącznie (szczególnie u pacjentów, u których
czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak osoby z
ciężką niewydolnością serca lub uprzednio występującymi zaburzeniami czynności nerek). Podobnie,
jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, obserwowano
również zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy krwi u pacjentów z
obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej
czynnej nerki; te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po odstawieniu leku. Losartan należy
stosować ostrożnie u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy
doprowadzającej krew do jedynej czynnej nerki.
Stosowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek
Ze względu na brak danych, nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci, u których współczynnik
przesączania kłębkowego wynosi <30 ml/min/1,73 m2 (patrz punkt 4.2).
Podczas leczenia losartanem należy systematycznie kontrolować czynność nerek, ponieważ może się
ona pogarszać. Dotyczy to zwłaszcza przypadków, gdy losartan podawany jest przy istniejących
innych zaburzeniach (gorączka, odwodnienie) mogących wpływać na czynność nerek.
Wykazano, że jednoczesne stosowanie losartanu i inhibitorów ACE zaburzało czynność nerek.
Dlatego jednoczesne ich stosowanie nie jest zalecane.
Przeszczep nerki
Brak jest doświadczeń u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepie nerki.
Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem przeważnie nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe,
działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Dlatego nie zaleca się stosowania tabletek
zawierających losartan.
Choroba niedokrwienna serca i zaburzenia naczyniowo-mózgowe
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia
tętniczego krwi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi
może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez,
istnieje – tak jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna – ryzyko
ciężkiego niedociśnienia i (często ostrej) niewydolności nerek.
Brak wystarczających doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania losartanu u pacjentów z
niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca (stopień IV wg NYHA), jak również u pacjentów z niewydolnością serca
i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Dlatego też losartan należy stosować
ostrożnie w tych grupach pacjentów. Skojarzone leczenie losartanem i beta-adrenolitykami należy
stosować ostrożnie (patrz punkt 5.1).
Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej, lub kardiomiopatią
przerostową ze zwężeniem drogi odpływu.
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym losartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie losartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia
objawów.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia losartanem podczas ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy
zmienić leczenie na alternatywne o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba że
dalsze leczenie losartanem uważane jest za niezbędne. W przypadku potwierdzenia ciąży należy
natychmiast przerwać stosowanie losartanu oraz jeśli to właściwe, rozpocząć alternatywne leczenie
(patrz punkty 4.3 i 4.6).
Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podobnie jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni
antagoniści angiotensyny zdecydowanie mniej skutecznie zmniejszają ciśnienie krwi u osób rasy
czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu większej częstości występowania stanów
małego stężenia reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE)
(ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi), antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku
z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak:
czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi należy ściśle monitorować.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać hipotensyjne działanie losartanu. Inne substancje
powodujące niedociśnienie (takie jak trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne,
baklofen i amifostyna): jednoczesne stosowanie z tymi lekami, które jako działanie niepożądane
powodują zmniejszenie ciśnienia krwi, może zwiększyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia.
Losartan jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 (CYP) 2C9 do czynnego metabolitu
kwasu karboksylowego. W badaniu klinicznym stwierdzono, że flukonazol (inhibitor CYP2C9)
zmniejszał ekspozycję czynnego metabolitu o 50%. Stwierdzono, że jednoczesne leczenie losartanem i
ryfampicyną (induktor enzymów metabolizujących) powoduje 40% zmniejszenie stężenia czynnego
metabolitu w osoczu krwi. Kliniczne znaczenie tego działania nie jest znane.
Nie odnotowano różnicy stężenia podczas jednoczesnego stosowania fluwastatyny (słaby inhibitor
CYP2C9).
Podobnie jak w przypadku innych leków, które blokują angiotensynę II lub jej działanie, podczas
jednoczesnego przyjmowania innych leków, które zatrzymują potas (np. leków moczopędnych
oszczędzających potas: amilorydu, triamterenu, spironolaktonu) lub leków mogących zwiększać
stężenie potasu (np. heparyny), suplementów potasu lub substytutów soli zawierających potas, może
powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi. Nie zaleca się tego typu leczenia
skojarzonego.
Podczas jednoczesnego stosowania litu oraz inhibitorów ACE obserwowano odwracalne zwiększenie
stężenia litu w surowicy krwi oraz objawy jego toksyczności. W bardzo rzadkich przypadkach
zgłaszano podobną zależność w odniesieniu do antagonistów receptora angiotensyny II. Stosując
jednocześnie lit i losartan należy zachować ostrożność. Jeżeli przyjmowanie obu leków jest konieczne,
zalecane jest kontrolowanie stężenia litu w surowicy krwi podczas leczenia skojarzonego.
Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ) (tj. selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w
dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych) może
wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Jednoczesne stosowanie antagonistów
angiotensyny II lub leków moczopędnych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych może prowadzić
do zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek
oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej
łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Takie leczenie skojarzone należy stosować ostrożnie,
zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić oraz należy rozważyć
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej oraz okresowo w dalszym czasie.
Leczenie z wykorzystaniem mechanizmu podwójnej blokady (np. dodanie inhibitora ACE lub
aliskirenu do antagonisty receptora angiotensyny II) należy ograniczyć do indywidualnie określonych
przypadków. Jednocześnie konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia krwi, funkcji nerek i
elektrolitów.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek), w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Losartan został zbadany w następujących badaniach klinicznych:
• w badaniach klinicznych z grupą kontrolną dotyczących nadciśnienia tętniczego z udziałem >
3000 dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych;
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem 177 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do
16 lat z nadciśnieniem tętniczym;
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 9000 pacjentów w wieku od 55 do 80
lat z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca (patrz badanie LIFE, punkt
5.1);
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 7700 dorosłych pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca (patrz badanie ELITE I, ELITE II oraz badanie HEAAL, punkt 5.1);
• w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 1500 pacjentów w wieku 31 lat i
starszych z cukrzycą typu 2 i białkomoczem (patrz badanie RENAAL, punkt 5.1).
W tych badaniach klinicznych najczęściej występującym działaniem niepożądanym były zawroty
głowy.
Działania niepożądane wymienione poniżej określono odpowiednio według klasyfikacji układów i
narządów oraz częstości występowania zgodnie z następującym schematem:
Bardzo często: ≥ 1/10
Często: ≥ 1/100 do < 1/10
7
Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100
Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000
Bardzo rzadko: < 1/10 000
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie badań
klinicznych z grupą kontrolną placebo oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu
Często: Niedokrwistość
Częstość nieznana: Niedokrwistość
Częstość nieznana: Małopłytkowość
Rzadko: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy∗ oraz zapalenie naczyń krwionośnych∗∗
Częstość nieznana: Depresja
Często: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Niezbyt często: Senność
Niezbyt często: ból głowy
Niezbyt często: zaburzenia snu
Rzadko: Parestezje
Częstość nieznana: Migrena
Częstość nieznana: zaburzenia smaku
Często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Częstość nieznana: szum uszny
8
Niezbyt często: kołatanie serca
Niezbyt często: dławica piersiowa
Rzadko: omdlenie
Rzadko: migotanie przedsionków
Rzadko: udar naczyniowy mózgu
Niezbyt często: niedociśnienie ortostatyczne) (w tym niedociśnienie ortostatyczne zależne od dawki)║
Często: niedociśnienie ortostatyczne) (w tym niedociśnienie ortostatyczne zależne od dawki)║
Niezbyt często: Duszność
Niezbyt często: Kaszel
Częstość nieznana: Kaszel
Niezbyt często: ból brzucha
Niezbyt często: Zaparcie
Niezbyt często: Biegunka
Częstość nieznana: Biegunka
Niezbyt często: Nudności
Niezbyt często: Wymioty
Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy jelit
Częstość nieznana: zapalenie trzustki
Rzadko: zapalenie wątroby
Częstość nieznana: zaburzenia czynności wątroby
Niezbyt często: Pokrzywka
Częstość nieznana: Pokrzywka
Niezbyt często: Świąd
Częstość nieznana: Świąd
Niezbyt często: Wysypka
Częstość nieznana: Wysypka
Częstość nieznana: nadwrażliwość na światło
Częstość nieznana: ból mięśni
Częstość nieznana: ból stawów
9
Częstość nieznana: Rabdomioliza
Często: zaburzenia czynności nerek
Często: niewydolność nerek
Częstość nieznana: zaburzenia erekcji/impotencja
Niezbyt często: Osłabienie
Często: Osłabienie
Niezbyt często: Zmęczenie
Często: Zmęczenie
Niezbyt często: Obrzęk
Częstość nieznana: złe samopoczucie
Często: Hiperkaliemia
Niezbyt często: Hiperkaliemia
Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)§
Często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężeń kreatyniny i potasu w surowicy krwi
Częstość nieznana: Hiponatremia
Często: Hipoglikemia
*W tym obrzęk krtani, głośni, twarzy, warg, gardła i (lub) języka (powodujący niedrożność dróg
oddechowych); u niektórych z tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował w przeszłości w
związku ze stosowaniem innych leków, w tym inhibitorów ACE
**W tym plamica Schönleina-Henocha
║ Zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, np. pacjentów z ciężką
niewydolnością serca lub
stosujących duże dawki leków moczopędnych
†Często u pacjentów, którzy otrzymywali 150 mg losartanu zamiast 50 mg losartanu
‡W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią,
hiperkaliemię >5,5 mmol/l obserwowano u 9,9% pacjentów leczonych tabletkami zawierającymi
losartan i u 3,4% pacjentów leczonych placebo
§Zazwyczaj ustępowało po zakończeniu leczenia
Następujące dodatkowe działania niepożądane występowały znacznie częściej u pacjentów
otrzymujących losartan niż placebo (częstość nieznana): ból pleców, zakażenia dróg moczowych oraz
objawy grypopodobne.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
10
W następstwie hamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano
zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grupy ryzyka; te zmiany
czynności nerek mogą być odwracalne po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4)
Dzieci i młodzież
Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży wydaje się być podobny do profilu działań
niepożądanych obserwowanych u pacjentów dorosłych. Dane dotyczące stosowania losartanu u dzieci
i młodzieży są ograniczone.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.