Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Magnezu stearynian; Powidon (K30); Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna (PH-101); Skład otoczki
- Lerakta 10 mg, tabletki powlekane: Makrogol 3350; Alkohol poliwinylowy; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Lerakta 20 mg, tabletki powlekane: Makrogol 3350; Alkohol poliwinylowy; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Żelaza tlenek czerwony (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Lerakta 10 mg, tabletki powlekane); w składzie (Lerakta 20 mg, tabletki powlekane)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty różowy okrągły średnicy 6,5 mm z linią podziału nadruk: L
Lek Lerakta, 10 mg, tabletki powlekane to żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm, z linią podziału po jednej stronie i oznaczeniem „L” po drugiej stronie. Lek Lerakta, 20 mg, tabletki powlekane to różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm, z linią podziału po jednej stronie i oznaczeniem „L” po drugiej stronie. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej rozkruszenie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lerkanidypina wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie i rzadko senność.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
30 pozycji, według częstości
- często: Ból głowy; Tachykardia; kołatanie serca; Nagłe zaczerwienienie skóry; np. twarzy; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Zawroty głowy; Niedociśnienie tętnicze; Niestrawność; nudności; ból w nadbrzuszu; Wysypka; świąd; Ból mięśni; Wielomocz; Osłabienie; zmęczenie
- rzadko: Nadwrażliwość; Senność; omdlenie; Dławica piersiowa; Wymioty; biegunka; Pokrzywka; Częste oddawanie moczu; Ból w klatce piersiowej
- częstość nieznana: Przerost dziąseł1; mętnienie płynu odprowadzanego podczas dializy otrzewnowej1; Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1; Obrzęk naczynioruchowy1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności lerkanidypiny chlorowodorku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie, co najmniej 15 minut przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, przyjmowana codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. W razie konieczności lekarz może zalecić zwiększenie dawki do jednej tabletki leku Lerakta o mocy 20 mg na dobę (patrz też punkt 2, podpunkt “Lerakta z jedzeniem, piciem i alkoholem”). Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Chociaż dane z badań farmakokinetycznych i doświadczenie kliniczne wskazują, że nie jest konieczne dostosowanie dawki dobowej, należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia pacjentów w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
„Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Mimo że u tych pacjentów można stosować zazwyczaj zalecane dawki, należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki do 20 mg na dobę. Przeciwnadciśnieniowe działanie może być nasilone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy rozważyć dostosowanie dawkowania.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego (patrz punkt 5.3), natomiast stwierdzono takie działanie dla innych pochodnych dihydropirydyny. Nie zaleca się stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży oraz kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo czy lerkanidypina i (lub) jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/niemowlęcia. Lerkanidypiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lerkanidypiny na płodność. U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia zaobserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główce plemników, które mogą mieć negatywny wpływ na zapłodnienie. W przypadku wielokrotnego nieudanego zabiegu zapłodnienia in vitro, jeśli nie znaleziono innej przyczyny niepowodzenia, należy uwzględnić wpływ antagonistów wapnia.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie, co najmniej 15 minut przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- produkt najlepiej przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem, - podczas leczenia nie należy pić soku grejpfrutowego (patrz punkty 4.3 i 4.5)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfruty lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, grejpfruty i sok grejpfrutowy spowalniają metabolizm lerkanidypiny, zwiększają jej biodostępność i nasilają działanie hipotensyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podczas stosowania lerkanidypiny nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać picia alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać picia alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lerakta
Kiedy nie przyjmować leku Lerakta:
- jeśli pacjent ma uczulenie na lerkanidypiny chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli u pacjenta występują niektóre choroby serca:
- zwężenie drogi odpływu krwi z serca
- nieleczona niewydolność serca
- niestabilna dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej w spoczynku lub o postępującym
nasileniu)
- okres 1 miesiąca od wystąpienia zawału mięśnia sercowego
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany
dializoterapii
- jeśli pacjent przyjmuje następujące leki, które są inhibitorami metabolizmu wątrobowego:
- leki przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol lub itrakonazol)
- antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna, troleandomycyna lub klarytromycyna)
- leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir)
- jeśli pacjent przyjmuje inny lek o nazwie cyklosporyna (stosowany po przeszczepieniu narządu,
aby zapobiec jego odrzuceniu)
- jeśli pacjent spożywa grejpfruty lub pije sok grejpfrutowy.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Lerakta należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują choroby serca,
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek.
Należy powiedzieć lekarzowi o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży, a także o karmieniu piersią
(patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Lerakta u dzieci i młodzieży w wieku
poniżej 18 lat.
Lerakta a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jeśli lek Lerakta jest
stosowany jednocześnie z innymi lekami, jego działanie lub działanie innych leków może ulec
zmianie, a także może się zwiększyć częstość występowania działań niepożądanych (patrz też punkt 2,
podpunkt “Kiedy nie stosować leku Lerakta“).
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
z następujących leków:
- fenytoinę, fenobarbital lub karbamazepinę (leki stosowane w leczeniu padaczki)
- ryfampicynę (lek stosowany w leczeniu gruźlicy)
- astemizol lub terfenadynę (leki przeciwalergiczne)
- amiodaron, chinidynę lub sotalol (leki stosowane w przypadku szybkiej czynności serca)
- midazolam (lek nasenny)
- digoksynę (lek stosowany w leczeniu chorób serca)
- beta-adrenolityki, np. metoprolol (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego,
niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca)
- cymetydynę (w dawce większej niż 800 mg na dobę; lek stosowany w chorobie wrzodowej,
w przypadku niestrawności lub zgagi)
- symwastatynę (lek zmniejszający stężenie cholesterolu we krwi)
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
Lerakta z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Spożycie posiłku o dużej zawartości tłuszczu znacząco zwiększa stężenie leku we krwi (patrz
punkt 3).
• Alkohol może nasilać działanie leku Lerakta. Nie należy pić alkoholu w trakcie leczenia lekiem
Lerakta.
• Nie wolno przyjmować leku Lerakta jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym
(może to nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze). Patrz punkt 2, podpunkt “Kiedy nie
stosować leku Lerakta”.
Ciąża i karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania leku Lerakta podczas ciąży i nie należy go stosować podczas karmienia
piersią. Brak danych dotyczących stosowania leku Lerakta u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Jeśli
pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, jeśli nie stosuje żadnej metody antykoncepcyjnej,
przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, osłabienie lub senność podczas stosowania tego leku, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lerakta zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie
- jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób):
dławica piersiowa (np. ucisk w klatce piersiowej spowodowany niewystarczającym dopływem krwi do
serca), reakcje alergiczne (z takimi objawami, jak: swędzenie, wysypka, pokrzywka), omdlenie.
U pacjentów, u których występowała wcześniej dławica piersiowa, podczas stosowania leków z grupy,
do której należy lek Lerakta, może wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub
nasilenie napadów dławicowych. W pojedynczych przypadkach może wystąpić zawał mięśnia
sercowego.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób):
ból głowy, szybka czynność serca, kołatanie serca (uczucie szybkiej lub nierównej czynności serca),
nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej, obrzęk okolicy kostek.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):
zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka skórna, świąd,
ból mięśni, oddawanie dużych ilości moczu, osłabienie, zmęczenie.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób):
senność, wymioty, biegunka, pokrzywka, częstsze niż zwykle oddawanie moczu, ból w klatce
piersiowej.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
obrzęk dziąseł, zaburzenia czynności wątroby (stwierdzone w badaniach krwi), zmętnienie płynu
(podczas zabiegu dializy z użyciem cewnika umieszczonego w jamie brzusznej), obrzęk twarzy, warg,
języka lub gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca.
- Nieleczona zastoinowa niewydolność serca.
- Niestabilna dławica piersiowa lub świeży zawał mięśnia sercowego (okres 1 miesiąca od jego
wystąpienia).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR < 30 ml/min), w tym pacjenci poddawani
dializoterapii.
- Jednoczesne stosowanie z:
- silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (patrz punkt 4.5);
- cyklosporyną (patrz punkt 4.5);
- grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zespół chorego węzła zatokowego
Należy zachować ostrożność podczas stosowania lerkanidypiny u pacjentów z zespołem chorego
węzła zatokowego (jeśli pacjent nie ma wszczepionego stymulatora serca).
Zaburzenia czynności lewej komory serca
Mimo że w kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących hemodynamiki nie stwierdzono
wpływu lerkanidypiny na czynność komór serca, lerkanidypinę należy stosować ostrożnie u pacjentów
z zaburzeniami czynności lewej komory serca.
Choroba niedokrwienna serca
Istnieją doniesienia, że niektóre pochodne dihydropirydyny o krótkim działaniu mogą zwiększać
ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
Mimo że lerkanidypina jest substancją długodziałającą, w przypadku tych pacjentów należy zachować
ostrożność.
Dławica piersiowa
Niektóre pochodne dihydropirydyny mogą w rzadkich przypadkach spowodować wystąpienie bólu
w okolicy przedsercowej lub napadów dławicy piersiowej. Bardzo rzadko u pacjentów z wcześniej
rozpoznaną dławicą piersiową może wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania
i nasilenie napadów dławicowych. Obserwowano pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego
(patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Mimo że u tych pacjentów można zazwyczaj
stosować zwykłą dawkę, należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki do 20 mg na dobę.
Działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby, dlatego należy rozważyć dostosowanie dawkowania.
Stosowanie lerkanidypiny jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby lub z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego,
GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów poddawanych hemodializoterapii (patrz punkty 4.2 i 4.3).
Dializa otrzewnowa
Stosowanie lerkanidypiny u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej powoduje występowanie
mętnego płynu odprowadzanego z otrzewnej. Zmętnienie wynika ze zwiększonego stężenia
triglicerydów w płynie odprowadzanym z otrzewnej. Chociaż mechanizm powstawania jest nieznany,
zmętnienie ustępuje niedługo po zaprzestaniu stosowania lerkanidypiny. Istotne jest prawidłowe
rozpoznanie tego stanu, ponieważ zmętnienie płynu odprowadzanego z otrzewnej może zostać mylnie
rozpoznane jako zakaźne zapalenie otrzewnej i w konsekwencji prowadzić do niepotrzebnej
hospitalizacji i zastosowania empirycznej antybiotykoterapii.
Induktory CYP3A4
Substancje indukujące izoenzym CYP3A4, takie jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina,
karbamazepina) i ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny w osoczu, powodując, że jej
skuteczność może być mniejsza od oczekiwanej (patrz punkt 4.5).
Alkohol
Należy unikać picia alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków
przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).
Produkt Lerakta zawiera laktozę i sód
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny
od sodu”.
Dzieci i młodzież
Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lerkanidypiny u dzieci.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Inhibitory CYP3A4
Wiadomo, że lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego inhibitory CYP3A4
podawane jednocześnie z lerkanidypiną mogą wpływać na jej metabolizm i eliminację. W badaniu
interakcji z silnym inhibitorem CYP3A4, ketokonazolem, wykazano znaczne zwiększenie stężenia
lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax dla eutomeru
S-lerkanidypiny).
Należy unikać jednoczesnego podawania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, rytonawirem, erytromycyną, troleandomycyną, klarytromycyną) (patrz punkt 4.3).
Cyklosporyna
Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwowano zwiększenie stężeń obu
substancji w osoczu. W badaniu z udziałem młodych, zdrowych ochotników wykazano, że
w przypadku podania cyklosporyny po 3 godzinach od przyjęcia lerkanidypiny, stężenie lerkanidypiny
nie zmienia się, podczas gdy AUC dla cyklosporyny zwiększa się o 27%. Jednakże jednoczesne
podawanie lerkanidypiny i cyklosporyny powodowało 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny
w osoczu i 21% zwiększenie AUC dla cyklosporyny.
Nie należy stosować jednocześnie cyklosporyny i lerkanidypiny (patrz punkt 4.3).
Grejpfruty lub sok grejpfrutowy
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, grejpfruty i sok grejpfrutowy
spowalniają metabolizm lerkanidypiny, zwiększają jej biodostępność i nasilają działanie hipotensyjne.
Podczas stosowania lerkanidypiny nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego (patrz
punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie niezalecane
Induktory CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i substancji
indukujących izoenzym CYP3A4, takich jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, fenobarbital,
karbamazepina) i ryfampicyna, ponieważ działanie przeciwnadciśnieniowe może ulec osłabieniu.
Należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Należy unikać picia alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków
przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.4).
Środki ostrożności oraz informacje dotyczące dostosowania dawki
Substraty CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i innych substratów
CYP3A4, takich jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron,
chinidyna, sotalol.
Midazolam
Podczas jednoczesnego, doustnego stosowania lerkanidypiny w dawce 20 mg i midazolamu
u ochotników w podeszłym wieku stwierdzono zwiększenie wchłaniania lerkanidypiny (o około 40%)
i zmniejszenie szybkości wchłaniania (wydłużenie tmax z 1,75 do 3 godzin). Stężenie midazolamu nie
uległo zmianie.
Metoprolol
Podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z metoprololem, beta-adrenolitykiem,
eliminowanym głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu nie uległa zmianie, natomiast
lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. To działanie może być spowodowane zmniejszeniem przepływu
krwi przez wątrobę, wywołanym przez beta-adrenolityki i może występować podczas stosowania
innych leków z tej grupy. Lerkanidypinę można więc bezpiecznie stosować z beta-adrenolitykami, ale
może być konieczne dostosowanie jej dawki.
Digoksyna
Jednoczesne podawanie lerkanidypiny w dawce 20 mg pacjentom długotrwale leczonym
β-metylodigoksyną nie wykazało interakcji farmakokinetycznych. Jednakże obserwowano
zwiększenie Cmax digoksyny średnio o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy nie zmieniły się
w sposób znaczący. Należy uważnie obserwować pacjentów leczonych jednocześnie digoksyną
i lerkanidypiną, aby nie przeoczyć objawów toksycznego działania digoksyny.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Fluoksetyna
Badania dotyczące interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4), przeprowadzone
z udziałem ochotników w wieku 65 ± 7 lat (średnia ± odchylenie standardowe) nie wykazały istotnej
klinicznie zmiany właściwości farmakokinetycznych lerkanidypiny.
Cymetydyna
Jednoczesne podawanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje istotnych zmian stężenia
lerkanidypiny w osoczu krwi, ale w przypadku większych dawek wymagana jest ostrożność, ponieważ
może zwiększyć się biodostępność i nasilić działanie hipotensyjne lerkanidypiny.
Symwastatyna
Podczas wielokrotnego, jednoczesnego podawania lerkanidypiny w dawce 20 mg i symwastatyny
w dawce 40 mg, AUC dla lerkanidypiny nie uległo znacznej modyfikacji, natomiast AUC dla
symwastatyny zwiększyło się o 56%, a dla jej czynnego metabolitu, β-hydroksykwasu o 28%. Jest
mało prawdopodobne, aby te zmiany miały znaczenie kliniczne. Nie przewiduje się interakcji, jeśli
lerkanidypina jest podawana rano, a symwastatyna wieczorem, tak jak jest to zalecane w sposobie
podawania obu leków.
Leki moczopędne i inhibitory ACE
Lerkanidypinę można bezpiecznie podawać z lekami moczopędnymi i inhibitorami konwertazy
angiotensyny (ACE).
Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze
Tak jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie działania
hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest stosowana z innymi produktami leczniczymi, mającymi wpływ
na ciśnienie tętnicze, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów związanych
z zaburzeniami układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki.
Natomiast jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia działania
hipotensyjnego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania lerkanidypiny w dawce10-20 mg raz na dobę było oceniane w podwójnie
zaślepionych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (1200 pacjentów otrzymywało
lerkanidypinę, a 603 pacjentów otrzymywało placebo) oraz w długoterminowych badaniach, z grupą
kontrolną otrzymującą substancję czynną oraz badaniach bez grupy kontrolnej, w których wzięło
udział łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, otrzymujących lerkanidypinę.
Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych oraz po
wprowadzeniu produktu do obrotu były: obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry,
zwłaszcza twarzy i szyi, tachykardia i kołatanie serca.
T abelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane, obserwowane podczas badań klinicznych
i po wprowadzeniu lerkanidypiny do obrotu, których występowanie ma związek przyczynowo-
skutkowy ze stosowaniem lerkanidypiny, pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów
MedDRA i następującej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10);
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000);
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej
grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane przedstawiono
zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.
6
Rzadko: Nadwrażliwość
Często: Ból głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy
Rzadko: Senność, omdlenie
Często: Tachykardia, kołatanie serca
Rzadko: Dławica piersiowa
Często: Nagłe zaczerwienienie skóry, np. twarzy
Niezbyt często: Niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często: Niestrawność, nudności, ból w nadbrzuszu
Rzadko: Wymioty, biegunka
Częstość nieznana: Przerost dziąseł1, mętnienie płynu odprowadzanego podczas dializy otrzewnowej1
Częstość nieznana: Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1
Niezbyt często: Wysypka, świąd
Rzadko: Pokrzywka
Częstość nieznana: Obrzęk naczynioruchowy1
Niezbyt często: Ból mięśni
Niezbyt często: Wielomocz
Rzadko: Częste oddawanie moczu
Często: Obrzęki obwodowe
Niezbyt często: Osłabienie, zmęczenie
Rzadko: Ból w klatce piersiowej
1 działpaondiaa nniiae pożądane ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu lerkanidypiny do obrotu
Opis wybranych działań niepożądanych
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo częstość występowania obrzęków obwodowych
wynosiła 0,9% w grupie przyjmującej lerkanidypinę w dawce 10-20 mg i 0,83% w grupie
przyjmującej placebo. Częstość ta zwiększyła się do 2% w całej badanej populacji, w tym
w długoterminowych badaniach klinicznych.
Lerkanidypina nie wpływa niekorzystnie ani na stężenie glukozy w krwi, ani na stężenie lipidów
w osoczu.
7
Niektóre pochodne dihydropirydyny mogą w rzadkich przypadkach spowodować wystąpienie bólu
w okolicy przedsercowej lub napadów dławicy piersiowej. Bardzo rzadko, u pacjentów z wcześniej
rozpoznaną dławicą piersiową może wystąpić zwiększenie częstości występowania, wydłużenie czasu
trwania lub nasilenie napadów dławicowych. Obserwowano pojedyncze przypadki zawału mięśnia
sercowego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.