Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Karnidin; 10 mg; tabletki powlekane
- Rdzeń: Skrobia kukurydziana; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Krzemionka koloidalna bezwodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Poloksamer 188; Sodu stearylofumaran; Makrogol 6000; Celuloza mikrokrystaliczna; Skrobia kukurydziana; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Krzemionka koloidalna bezwodna; Powidon K30; 11/10; Sodu stearylofumaran
- Otoczka: Hypromeloza; Makrogol 6000; Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171); Karnidin, 20 mg, tabletki powlekane; Hypromeloza; Makrogol 6000; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na jedną tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty różowy okrągły średnicy 6,5 mm z linią podziału
Lek Karnidin o mocy 10 mg to żółte, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy 6,5 mm, z linią podziału z jednej strony i gładkie z drugiej strony. Lek Karnidin o mocy 20 mg to różowe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,5 mm z linią podziału z jednej strony i gładkie z drugiej strony. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty różowy okrągły z linią podziału
Żółte, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane z linią podziału z jednej strony i gładkie z drugiej strony. Średnica tabletki wynosi 6,5 mm. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podzielenia na równe dawki. Różowe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane z linią podziału z jednej strony i gładkie z drugiej strony. Średnica tabletki wynosi 8,5 mm. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podzielenia na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lerkanidypina wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie i rzadko senność.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
20 pozycji, według częstości
- często: Ból głowy; Tachykardia Kołatanie serca; Nagłe zaczerwienienie skóry; np. twarzy; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Zawroty głowy; Niedociśnienie tętnicze; Niestrawność Nudności Ból w nadbrzuszu; Wysypka Świąd; Ból mięśni łącznej; Wielomocz; Osłabienie Zmęczenie
- rzadko: Nadwrażliwość; Senność Omdlenie; Dławica piersiowa; Wymioty; biegunka; Pokrzywka; Częste oddawanie moczu; Ból w klatce piersiowej podania
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności lerkanidypiny chlorowodorku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka wynosi 10 mg doustnie raz na dobę, co najmniej 15 minut przed posiłkiem; dawkę można zwiększyć do 20 mg w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka to jedna tabletka leku Karnidin o mocy 10 mg raz na dobę, przyjmowana codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. W razie potrzeby lekarz może zalecić zwiększenie dawki do jednej tabletki produktu Karnidin o mocy 20 mg lub 2 tabletek leku Karnidin o mocy 10 mg. Patrz punkt 2. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką wody). Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku: Chociaż dane farmakokinetyczne oraz doświadczenie kliniczne sugerują, że nie jest konieczne dostosowanie dawki dobowej, należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u osób w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
„Zaburzenia czynności nerek lub wątroby: Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Chociaż zazwyczaj zalecana dawka może być tolerowana przez pacjentów z tych grup, należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki do 20 mg na dobę. Działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy rozważyć dostosowanie dawki. Stosowanie lerkanidypiny u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów poddawanych dializoterapii jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak informacji dotyczących stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego (patrz punkt 5.3), natomiast stwierdzono takie działanie dla innych pochodnych dihydropirydyny. Nie zaleca się stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży oraz kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo czy lerkanidypina i (lub) jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/niemowlęcia. Lerkanidypiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lerkanidipiny na płodność. U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia zgłoszono odwracalne zmiany biochemiczne w główce plemników, które mogą mieć negatywny wpływ na zapłodnienie. W przypadku wielokrotnego nieudanego zabiegu zapłodnienia in vitro,jeśli nie znaleziono innej przyczyny, należy uwzględnić wpływ antagonistów wapnia. 6/10” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka wynosi 10 mg doustnie raz na dobę, co najmniej 15 minut przed posiłkiem; dawkę można zwiększyć do 20 mg w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produkt najlepiej przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Grejpfruty lub sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny jest wrażliwy na hamowanie przez sok grejpfrutowy, wskutek czego zwiększa się dostępność układowa lerkanidypiny i nasila działanie hipotensyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działanie rozszerzające naczynia krwionośne produktów leczniczych przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Karnidin
Kiedy nie stosować leku Karnidin
• jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na lerkanidypiny chlorowodorek lub na
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta występują niektóre choroby serca:
– nieleczona niewydolność serca
– zwężenie drogi odpływu krwi z serca
– niestabilna dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej w spoczynku lub o postępującym
nasileniu)
– w ciągu miesiąca od zawału serca
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany
dializoterapii
• jeśli pacjent przyjmuje następujące leki, które są inhibitorami metabolizmu wątrobowego:
– leki przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol lub itrakonazol)
– antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna lub troleandomycyna lub
klarytromycyna)
– leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir)
• jeśli pacjent przyjmuje lek o nazwie cyklosporyna (stosowany po przeszczepieniu narządu, aby
zapobiec jego odrzuceniu)
• jeśli pacjent spożywa grejpfruty lub sok grejpfrutowy
2/5
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Karnidin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
pacjent:
• ma chorobę serca
• ma chorobę wątroby lub nerek
Należy powiedzieć lekarzowi o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży, a także o karmieniu piersią
(patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Karnidin u dzieci i młodzieży w wieku
poniżej 18 lat.
Lek Karnidin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jeśli Karnidin jest
stosowany jednocześnie z innymi lekami, jego działanie lub działanie innych leków może ulec
zmianie, a także może się zwiększyć częstość występowania działań niepożądanych (patrz też punkt
2).
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących
leków:
• fenytoinę, fenobarbital lub karbamazepinę (leki stosowane w leczeniu padaczki)
• ryfampicynę (lek stosowany w leczeniu gruźlicy)
• astemizol lub terfenadynę (leki przeciwalergiczne)
• amiodaron, chinidynę lub sotalol (leki stosowane w przypadku szybkiej czynności serca)
• midazolam (lek nasenny)
• digoksynę (lek stosowany w leczeniu chorób serca)
• beta-adrenolityki, np. metoprolol (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego,
niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca)
• cymetydynę (w dawce większej niż 800 mg na dobę; lek stosowany w chorobie wrzodowej,
w przypadku niestrawności lub zgagi)
• symwastatynę (lek zmniejszający stężenie cholesterolu we krwi)
• inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego
Lek Karnidin z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Spożycie posiłku o dużej zawartości tłuszczu znacząco zwiększa stężenie leku we krwi (patrz
punkt 3).
• Alkohol może nasilać działanie leku Karnidin.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia lekiem Karnidin.
• Nie wolno przyjmować leku Karnidin jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym
(może to nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze). Patrz punkt 2.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Nie zaleca się stosowania leku Karnidin podczas ciąży i nie należy go stosować podczas karmienia
piersią. Brak danych dotyczących stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, jeśli nie stosuje żadnej metody antykoncepcyjnej,
przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, osłabienie lub senność podczas stosowania tego leku, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Substancje pomocnicze
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
3/5
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych
objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób): dusznica bolesna (np. ucisk w klatce piersiowej
spowodowany niewystarczającym dopływem krwi do serca), reakcje alergiczne (z takimi objawami,
jak: swędzenie, wysypka, pokrzywka), omdlenie.
4/5
U pacjentów, u których występowała wcześniej dusznica bolesna, podczas stosowania leków z grupy,
do której należy Karnidin, może wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub
nasilenie napadów dławicowych. W pojedynczych przypadkach może wystąpić zawał serca.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): ból głowy, szybka czynność serca, uczucie szybkiej
lub nierównej czynności serca (kołatanie serca), nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części
klatki piersiowej, obrzęk okolicy kostek.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): zawroty głowy, obniżenie ciśnienia
tętniczego, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka skórna, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych ilości
moczu, osłabienie, zmęczenie.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób): senność, wymioty, biegunka, pokrzywka,
częstsze niż zwykle oddawanie moczu, ból w klatce piersiowej.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): obrzęk dziąseł,
zaburzenia czynności wątroby (stwierdzone w badaniach krwi), zmętnienie płynu (podczas zabiegu
dializy z użyciem cewnika umieszczonego w jamie brzusznej), obrzęk twarzy, warg, języka lub
gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na substancję czynną, na inne pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
- zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca
- nieleczona zastoinowa niewydolność serca
- niestabilna dławica piersiowa lub świeży zawał mięśnia sercowego (okres 1 miesiąca od jego
wystąpienia)
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby
- ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR < 30 ml/min), w tym pacjenci poddawani
dializoterapii
- jednoczesne podawanie z:
• silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5)
• cyklosporyną (patrz punkt 4.5)
• grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5)
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zespół chorego węzła zatokowego
Należy zachować ostrożność podczas stosowania lerkanidypiny u pacjentów z zespołem chorego
węzła zatokowego (jeśli pacjent nie ma wszczepionego stymulatora serca).
Zaburzenia czynności lewej komory serca
Mimo że w kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących hemodynamiki nie stwierdzono
wpływu lerkanidypiny na czynność komór serca, należy zachować ostrożność u pacjentów
z zaburzeniami czynności lewej komory serca.
3/10
Choroba niedokrwienna serca
Istnieją doniesienia, że niektóre pochodne dihydropirydyny o krótkim działaniu mogą zwiększać
ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
Mimo że lerkanidypina jest substancją długodziałającą, w przypadku tych pacjentów należy zachować
ostrożność. Niektóre pochodne dihydropirydyny mogą w rzadkich przypadkach spowodować
wystąpienie bólu w okolicy przedsercowej lub napadów dławicy piersiowej. Bardzo rzadko
u pacjentów z wcześniej rozpoznaną dławicą piersiową może wystąpić zwiększenie częstości,
wydłużenie czasu trwania i nasilenie napadów dławicowych. Obserwowano pojedyncze przypadki
zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Stosowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby:
Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Chociaż zazwyczaj zalecana dawka wynosząca 10 mg
może być tolerowana, należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki do 20 mg na dobę.
Działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby, dlatego należy rozważyć dostosowanie dawki.
Stosowanie lerkanidypiny jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub
nerek (GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów poddawanych hemodializoterapii (patrz punkty 4.2
i 4.3).
Dializa otrzewnowa
Stosowanie lerkanidypiny u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej powoduje występowanie
mętnego płynu odprowadzanego z otrzewnej. Zmętnienie wynika ze zwiększonego stężenia
trójglicerydów w płynie odprowadzanym z otrzewnej. Chociaż mechanizm powstawania jest
nieznany, zmętnienie ustępuje niedługo po zaprzestaniu stosowania lerkanidypiny. Istotne jest
prawidłowe rozpoznanie tego stanu, ponieważ zmętnienie płynu odprowadzanego z otrzewnej może
zostać mylnie rozpoznane jako zakaźne zapalenie otrzewnej i w konsekwencji prowadzić do
niepotrzebnej hospitalizacji i zastosowania empirycznej antybiotykoterapii.
Induktory CYP3A4
Preparaty indukujące CYP3A4, takie jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, karbamazepina) oraz
ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny w osoczu, dlatego skuteczność lerkanidypiny
może być mniejsza niż oczekiwana (patrz punkt 4.5).
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działanie rozszerzające naczynia
krwionośne produktów leczniczych przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).
Substancje pomocnicze
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Dzieci i młodzież
Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lerkanidypiny u dzieci i młodzieży
w wieku poniżej 18 lat.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Inhibitory CYP3A4
Wiadomo, że lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego jednoczesne
podawanie leków hamujących CYP3A4 może wpływać na metabolizm i wydalanie lerkanidypiny.
4/10
Badanie interakcji z silnym inhibitorem CYP3A4, ketokonazolem, wykazało znaczne zwiększenie
stężenia lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax eutomeru
S-lerkanidypiny).
Należy unikać jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, rytonawirem, erytromycyną, troleandomycyną, klarytromycyną) (patrz punkt 4.3).
Cyklosporyna
Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwowano zwiększenie stężenia obu tych
substancji w osoczu. W badaniu z udziałem młodych, zdrowych ochotników wykazano, że
w przypadku podania cyklosporyny 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny stężenie lerkanidypiny
w osoczu nie uległo zmianie, natomiast AUC cyklosporyny zwiększyło się o 27%. Jednakże,
jednoczesne podanie lerkanidypiny z cyklosporyną powoduje 3-krotne zwiększenie stężenia
lerkanidypiny w osoczu oraz 21% zwiększenie AUC cyklosporyny.
Nie należy stosować jednocześnie cyklosporyny i lerkanidypiny (patrz punkt 4.3).
Grejpfruty lub sok grejpfrutowy
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny jest
wrażliwy na hamowanie przez sok grejpfrutowy, wskutek czego zwiększa się dostępność układowa
lerkanidypiny i nasila działanie hipotensyjne. Podczas stosowania lerkanidypiny nie należy pić soku
grejpfrutowego (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie nie zalecane
Induktory CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z lekami indukującymi
CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina) i ryfampicyna, ponieważ
działanie przeciwnadciśnieniowe może ulec osłabieniu, co wymaga częstszego niż zwykle
monitorowania ciśnienia tętniczego.
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia
leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.4).
Środki ostrożności oraz informacje dotyczące dostosowania dawki
Substraty CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i innych substratów
CYP3A4, takich jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron,
chinidyna, sotalol.
Midazolam
Podczas jednoczesnego, doustnego stosowania lerkanidypiny w dawce 20 mg i midazolamu u
ochotników w podeszłym wieku stwierdzono zwiększenie wchłaniania lerkanidypiny (o około 40%)
i zmniejszenie szybkości wchłaniania (wydłużenie tmax z 1,75 do 3 godzin).
Stężenie midazolamu nie uległo zmianie.
Metoprolol
Podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z metoprololem, β-adrenolitykiem wydalanym
głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu nie uległa zmianie, natomiast lerkanidypiny była
mniejsza o 50%. Może to być spowodowane zmniejszeniem przepływu krwi przez wątrobę pod
wpływem β-adrenolityków i dlatego może wystąpić także podczas stosowania innych leków z tej
grupy. W konsekwencji, lerkanidypinę można bezpiecznie podawać z lekami
o działaniu β-adrenolitycznym, ale konieczne może być dostosowanie dawki.
Digoksyna
Jednoczesne podawanie lerkanidypiny w dawce 20 mg pacjentom długotrwale leczonym
β-metylodigoksyną nie wykazało interakcji farmakokinetycznych. Jednakże obserwowano
5/10
zwiększenie Cmax digoksyny średnio o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy nie zmieniły się
w sposób znaczący. Należy uważnie obserwować pacjentów leczonych jednocześnie digoksyną
i lerkanidypiną, aby nie przeoczyć objawów toksycznego działania digoksyny.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Fluoksetyna
Badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4), przeprowadzone z udziałem
ochotników w wieku 65 ± 7 lat (średnia ± odchylenie standardowe), nie wykazało klinicznie istotnych
modyfikacji farmakokinetyki lerkanidypiny.
Cymetydyna
Jednoczesne podawanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powodowało znaczących zmian
stężenia lerkanidypiny w osoczu, ale podczas stosowaniu większych dawek wymagana jest
ostrożność, ponieważ biodostępność i działanie hipotensyjne lerkanidypiny mogą ulec zwiększeniu.
Symwastatyna
Podczas wielokrotnego, jednoczesnego podawania 20 mg lerkanidypiny z 40 mg symwastatyny, AUC
lerkanidypiny nie uległo znaczącej modyfikacji, natomiast AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%,
a jej czynnego metabolitu β-hydroksykwasu o 28%. Jest mało prawdopodobne, aby te zmiany miały
znaczenie kliniczne. Wystąpienie interakcji jest mało prawdopodobne, jeśli lerkanidypina jest
podawana rano, a symwastatyna wieczorem, co jest zgodne ze wskazaniami dla tych leków.
Leki moczopędne i inhibitory ACE
Lerkanidypinę podawano bezpiecznie z lekami moczopędnymi oraz inhibitorami konwertazy
angiotensyny.
Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze
Tak jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie działania
hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest stosowana z innymi produktami leczniczymi, mającymi wpływ
na ciśnienie tętnicze, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów związanych z
zaburzeniami układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki. Natomiast
jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia działania hipotensyjnego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania lerkanidypiny w dawce10-20 mg raz na dobę było oceniane w podwójnie
zaślepionych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (1200 pacjentów otrzymywało
lerkanidypinę, a 603 pacjentów otrzymywało placebo) oraz w długoterminowych badaniach, z grupą
kontrolną otrzymującą substancję czynną oraz badaniach bez grupy kontrolnej, w których wzięło
udział łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, otrzymujących lerkanidypinę.
Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych oraz po
wprowadzeniu produktu do obrotu były: obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry,
zwłaszcza twarzy i szyi, tachykardia i kołatanie serca.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane, obserwowane podczas badań klinicznych i
po wprowadzeniu produktu do obrotu, których występowanie ma związek przyczynowo-skutkowy ze
stosowaniem lerkanidypiny, pogrupowane według klasyfikacji układowo-narządowej MedDRA
i następującej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt
często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nie znana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o
określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane przedstawiono zgodnie ze
zmniejszającym się nasileniem.
Rzadko: Nadwrażliwość
Często: Ból głowy
Niezbyt często: Zawroty głowy
Rzadko: Senność Omdlenie
Często: Tachykardia Kołatanie serca
Rzadko: Dławica piersiowa
Często: Nagłe zaczerwienienie skóry, np. twarzy
Niezbyt często: Niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często: Niestrawność Nudności Ból w nadbrzuszu
Rzadko: Wymioty, biegunka
Niezbyt często: Wysypka Świąd
Rzadko: Pokrzywka
Niezbyt często: Ból mięśni
łącznej
6/10
Niezbyt często: Wielomocz
Rzadko: Częste oddawanie moczu
Często: Obrzęki obwodowe
Niezbyt często: Osłabienie Zmęczenie
Rzadko: Ból w klatce piersiowej
podania
1działania niepożądane ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
Opis wybranych działań niepożądanych
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo częstość występowania obrzęków
obwodowych wynosiła 0,9% w grupie przyjmującej lerkanidypinę w dawce 10-20 mg i 0,83%
w grupie przyjmującej placebo. Częstość ta zwiększyła się do 2% w całej badanej populacji, w tym
w długoterminowych badaniach klinicznych.
Wydaje się, że lerkanidypina nie wpływa niekorzystnie na stężenie cukru we krwi oraz stężenie
lipidów w surowicy.
Niektóre pochodne dihydropirydyny mogą w rzadkich przypadkach spowodować wystąpienie bólu
w okolicy przedsercowej lub napadów dławicy piersiowej. Bardzo rzadko, u pacjentów z wcześniej
rozpoznaną dławicą piersiową może wystąpić zwiększenie częstości występowania, wydłużenie czasu
trwania lub nasilenie napadów dławicowych. Obserwowano pojedyncze przypadki zawału serca.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.