Dilatrend
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Cheplapharm Arzneimittel GmbH
- Substancje czynne
- Carvedilolum: 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Dilatrend 6,25 mg | Tabletki | 30 tabl., 50 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Dilatrend 12,5 mg | Tabletki | 30 tabl., 50 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Dilatrend 25 mg | Tabletki | 30 tabl., 50 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 15 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Carvedilolum 6,25 mg (tabletki) · 5 leków
Carvedilolum 12,5 mg (tabletki) · 5 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Avedol | Tabletki powlekane | Carvedilolum: 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Carvetrend | Tabletki | Carvedilolum 3,125 mg | Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. |
| Coryol | Tabletki | Carvedilolum 3,125 mg | Krka, d.d., Novo mesto |
| Hypoten | Tabletki powlekane | Carvedilolum: 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg | Orion Corporation |
| Symtrend | Tabletki powlekane | Carvedilolum: 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg | Symphar Sp. z o.o. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Choroba wieńcowa wskazanie z ChPL
źródło: „Choroba wieńcowa” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Dilatrend jest wskazany w profilaktycznym leczeniu stabilnej choroby wieńcowej.” · ChPL, pkt 4.1 -
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Nadciśnienie tętnicze” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Dilatrend jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespół niewydolności serca wskazanie z ChPL
źródło: „Przewlekła niewydolność serca” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Dilatrend jest wskazany w leczeniu stabilnej postaci łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej przewlekłej niewydolności serca jako uzupełnienie standardowego leczenia podstawowego inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), lekami moczopędnymi i digoksyną u pacjentów z prawidłową …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na karwedylol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Niestabilna i (lub) zdekompensowana niewydolność serca
- Klinicznie objawowe zaburzenie czynności wątroby
- Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym na stałe stymulatorem serca)
- Ciężka bradykardia (< 50 uderzeń na minutę)
- Zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85 mmHg)
- Wstrząs kardiogenny
- Stany skurczowe oskrzeli lub astma w wywiadzie
- Znaczna retencja płynów lub stany przeciążenia serca wymagające dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim
- Kwasica metaboliczna
- Guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami).
Carvedilolum 6,25 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- do 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; sacharoza; powidon K 25; krospowidon typ A; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian; żelaza tlenek żółty źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: 51,80 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
- sacharoza: 21,25 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- z linią podziału
Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na indywidualnie zróżnicowane reakcje (np. zawroty głowy, uczucie zmęczenia) zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz wykonywania czynności wymagających utrzymywania równowagi może być zaburzona. Dotyczy to zwłaszcza okresu rozpoczynania leczenia, zwiększenia dawki lub zmiany leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
53 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo rzadko: Niedokrwistość; Małopłytkowość; Leukopenia; Niewydolność serca; Bradykardia; Hiperwolemia (przeciążenie płynami); Blok przedsionkowo-komorowy; Dławica piersiowa; Zaburzenia widzenia; Zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka); Podrażnienie oczu; Nudności; Biegunka; Wymioty; Niestrawność; Ból brzucha; Zaparcie; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Astenia (uczucie zmęczenia); Obrzęk; Ból; Nadwrażliwość (reakcje alergiczne); Zapalenie płuc; Zapalenie oskrzeli; Zakażenie górnych dróg oddechowych; Zakażenie dróg moczowych; Hipercholesterolemia; Pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia, hipoglikemia) u pacjentów z wcześniej istniejącą cukrzycą; Ból kończyn; Zawroty głowy; Ból głowy; Omdlenie i stany przedomdleniowe; Parestezja; Depresja, obniżenie nastroju; Zaburzenia snu; Niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącym pogorszeniem czynności nerek; Zaburzenia oddawania moczu; Zaburzenia erekcji; Duszność; Obrzęk płuc; Astma u predysponowanych pacjentów; Przekrwienie błony śluzowej nosa; Reakcje skórne (np. wysypka; przemijające pogorszenie czynności nerek; ujawnienie się utajonej cukrzycy; pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy; zahamowanie mechanizmów regulujących stężenie glukozy we krwi; Omamy (halucynacje); Zahamowanie zatokowe; Łysienie; ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona; Nadpotliwość; nietrzymania moczu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 6,25 mg = 12,5% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (50 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
„U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała większej niż 85 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 50 mg dwa razy na dobę.” - 50 mg na dobę · osoby starsze · pod nagłówkiem „Choroba wieńcowa”
„Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych.”
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- dokument zawiera tabelę dawkowania; patrz źródło (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 3,125 mg (pół tabletki 6,25 mg) dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W przypadku dobrej tolerancji produktu dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie, do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, następnie 12,5 mg dwa razy na dobę, aż do dawki 25 mg dwa razy na dobę. Dawka powinna być zwiększana do największej tolerowanej przez pacjenta. Zalecana dawka maksymalna u wszystkich pacjentów z ciężką niewydolnością serca, a także u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała mniejszej niż 85 kg wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” - Dzieci: „Dzieci Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się stosując dawkę 25 mg raz na dobę. U większości pacjentów jest to dawka wystarczająca, jednak w razie konieczności może zostać zwiększona do zalecanej dawki maksymalnej wynoszącej 50 mg na dobę, podawanej raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Dawkę produktu należy zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie.” - Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie zalecana dawka wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkowanie jak u dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę. W wielu przypadkach dawka ta zapewnia właściwą kontrolę ciśnienia tętniczego. W przypadku braku zadowalającego obniżenia ciśnienia tętniczego, dawkę można stopniowo zwiększać do zalecanej maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dawkach podzielonych.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych. Badanie z udziałem osób w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma różnic w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z osobami młodszymi. Inne badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z chorobą wieńcową serca wykazało brak różnic w zakresie zgłaszanych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z pacjentami młodszymi. Dlatego u osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na rozrodczość. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Beta-adrenolityki zmniejszają przepływ łożyskowy, co może być przyczyną wewnątrzmacicznej śmierci płodu, porodów niewczesnych i przedwczesnych. Ponadto u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (szczególnie hipoglikemia i bradykardia). U noworodka istnieje także zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań krążeniowo-oddechowych w okresie poporodowym. W badaniach prowadzonych na zwierzętach nie wykazano teratogennego działania karwedylolu (patrz punkt 5.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że karwedylol lub jego metabolity przenikają do mleka u szczurów. Nie ustalono czy karwedylol przenika do mleka ludzkiego. Niemniej, większość betaadrenolityków, a w szczególności związki lipofilne, przenikają do mleka kobiecego, choć w różnym stopniu. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią po podaniu karwedylolu.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni przyjmować produkt w czasie posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu i powodować różne działania niepożądane.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie hipotensyjne, które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez karwedylol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponieważ karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w etanolu, obecność alkoholu może wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w jelitach poprzez zwiększenie jego rozpuszczalności.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i hamowany przez alkohol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Dilatrend
Kiedy nie przyjmować leku Dilatrend
– jeśli pacjent ma uczulenie na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta stwierdzono niestabilną lub niewyrównaną niewydolność serca
– jeśli pacjent ma objawiające się klinicznie zaburzenie czynności wątroby
– jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem
pacjentów ze wszczepionym na stałe stymulatorem serca)
– jeśli u pacjenta występuje znaczne zwolnienie czynności serca (< 50 uderzeń na minutę)
– jeśli u pacjenta stwierdzono zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85
mmHg)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności serca (wstrząs kardiogenny)
– jeśli u pacjenta stwierdzono choroby dróg oddechowych przebiegające ze stanami skurczowymi
oskrzeli lub astmę
– jeśli u pacjenta stwierdzono znaczną retencją (zatrzymanie) płynów w organizmie lub
przeciążenie serca wymagające dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczu mięśnia
sercowego
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną
– jeśli u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów, u których objawy są
skutecznie kontrolowane lekami alfa-adrenolitycznymi).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dilatrend należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Dilatrend
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, ponieważ może dochodzić do nasilenia objawów
niewydolności serca lub zatrzymania płynów w organizmie
– u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą niewydolnością serca, leczonych
glikozydami naparstnicy lek Dilatrend należy stosować ostrożnie, ponieważ zarówno glikozydy
naparstnicy jak i Dilatrend zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe.
– u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy nie są leczeni lekami
doustnymi lub wziewnymi,
– u pacjentów z cukrzycą, gdyż lek Dilatrend może maskować lub osłabiać wczesne objawy ostrej
hipoglikemii (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi). Podczas rozpoczynania leczenia lekiem
Dilatrend i zwiększania dawek leku u tych pacjentów zaleca się systematyczną kontrolę stężenia
glukozy we krwi i odpowiednie dostosowywanie dawek leków przeciwcukrzycowych, ponieważ
podawanie leku Dilatrend może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi.
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie tętnicze
skurczowe < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i
(lub) współistniejącą niewydolnością nerek. Podczas zwiększania dawki leku Dilatrend u tych
pacjentów lekarz będzie monitorować czynność nerek, a w przypadku jej pogorszenia zaleci
przerwanie podawania leku lub zmniejszy stosowaną dawkę.
– u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. Powinni oni wiedzieć o możliwości zmniejszenia
wydzielania łez.
– u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych i objawem Raynauda, ponieważ w czasie
stosowania leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia lub nasilenia
objawów niewydolności tętnic. Jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend
w dużym stopniu wpływa na złagodzenie tych objawów.
– u pacjentów z ciężkimi niepożądanymi reakcjami skórnymi. W trakcie leczenia karwedylolem
odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, np. rumień
wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół Stevensa-Johnsona
(patrz punkt 4 Możliwe działania niepożądane). Należy całkowicie zaprzestać leczenia
karwedylolem, jeśli u pacjenta wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne, które mogą wiązać
się ze stosowaniem karwedylolu.
– u pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem leków beta-adrenolitycznych. Lekarz powinien
rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko stosowania leku Dilatrend.
– u pacjentów z nadczynnością tarczycy, gdyż Dilatrend może maskować objawy nadczynności
tarczycy.
– u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości, a także u
pacjentów w trakcie odczulania (Dilatrend podobnie jak inne leki z tej grupy nasila wrażliwość na
alergeny i zwiększa nasilenie reakcji uczuleniowych)
– u pacjentów z guzem chromochłonnym. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich. Przed
rozpoczęciem podawania leku Dilatrend lekarz zaleci przyjmowanie leków blokujących receptory
alfa.
– u pacjentów z podejrzeniem dusznicy bolesnej typu Printzmetala, ponieważ w czasie stosowania
leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia bólów w klatce
piersiowej, jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend może zapobiegać
występowaniu tych objawów.
– u pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli. Należy powiedzieć lekarzowi w
przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia lekiem
Dilatrend
– u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca. Przed
rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE
była stabilna przez ostatnie 24 godziny.
– u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki np. digoksynę, cyklosporynę, ryfampicynę,
leki znieczulające, leki przeciwarytmiczne
– w przypadku stwierdzenia w czasie leczenia lekiem Dilatrend zwolnienia czynności serca do
wartości poniżej 55 uderzeń na minutę należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić
zmniejszenie dawki leku.
Tak jak w przypadku wszystkich leków beta-adrenolitycznych, karwedylolu nie należy odstawiać w
sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Karwedylol należy
odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.
Lek Dilatrend i inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Szczególnie ważne jest, by poinformować lekarza o przyjmowaniu następujących leków:
- zawierających digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca), ponieważ lekarz może
zdecydować o zmianie dawki podczas stosowania leku Dilatrend,
- cyklosporyny i takrolimusu podawanych doustnie (lek osłabiający system immunologiczny
organizmu, zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego narządu), ponieważ Dilatrend nasila
działanie cyklosporyny i takrolimusu,
- ryfampicyny (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy), gdyż osłabia ona działanie leku Dilatrend.
- fluoksetyny i paroksetyny (leki stosowane w leczeniu depresji),
- insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, gdyż Dilatrend może nasilać działanie tych
leków. Lekarz może zlecić kontrolę stężenia glukozy we krwi,
- rezerpiny (wpływającej na ciśnienia tętnicze krwi) oraz inhibitorów monoaminooksydazy (rodzaj
leków przeciwdepresyjnych), ponieważ mogą one spowodować dalsze spowolnienie akcji serca i
(lub) obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,
- niedihydropirydynowych antagonistów wapnia, amiodaronu lub innych leków przeciwarytmicznych.
Lekarz będzie kontrolować zapis EKG i ciśnienie tętnicze,
- klonidyny (lek stosowany w celu obniżenia ciśnienia krwi lub w leczeniu migreny)
- innych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Dilatrend może nasilać działanie leków obniżających
ciśnienie tętnicze (np. leków blokujących receptory α - adrenergiczne) oraz leków, których działaniem
niepożądanym jest obniżenie ciśnienia (np. barbiturany - stosowane w leczeniu padaczki, fenotiazyny -
stosowane w leczeniu psychoz, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - stosowane w leczeniu
depresji, leki rozszerzające naczynia i alkohol);
- leków znieczulających,
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą osłabić działanie leku Dilatrend,
- leków rozszerzających oskrzela,
- adrenaliny/epinefryny (leków stosowanych w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych).
Stosowanie leku Dilatrend z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy unikać picia soku grejpfrutowego jednocześnie lub zaraz po zażyciu leku Dilatrend. Owoce
grejpfruta lub ich sok może zwiększyć stężenie substancji czynnej karwedylolu we krwi i spowodować
nieoczekiwane działania niepożądane.
Podczas leczenia nie należy pić alkoholu, ponieważ alkohol wpływa na działanie leku Dilatrend.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Badania na
zwierzętach wykazały działanie toksyczne dla rozrodczości. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Leku Dilatrend nie należy stosować w ciąży, chyba że spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad
potencjalnym ryzykiem.
Leku Dilatrend nie należy stosować podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podobnie jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, należy pamiętać, że w razie
wystąpienia zawrotów głowy i podobnych objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i
obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji rozpoczynania lub zmiany
leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę. Jedna tabletka zawiera odpowiednio: dla leku Dilatrend
6,25 mg: 51,80 mg laktozy i 21,25 sacharozy; dla leku Dilatrend 12,5 mg: 59,10 mg laktozy i 12,50 mg
sacharozy; dla leku Dilatrend 25 mg: 10,00 mg laktozy i 25,00 mg sacharozy.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować
się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: występujące częściej niż u 1 na 10 osób,
- zawroty głowy i bóle głowy, zazwyczaj o niewielkim nasileniu i występujące głównie na
początku leczenia,
- osłabienie,
- niedociśnienie,
- astenia (uczucie zmęczenia),
- niewydolność serca,
często: występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 osób,
- zwiększenie masy ciała,
- hipercholesterolemia (zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi),
- u pacjentów z cukrzycą często obserwuje się także hiperglikemię (zwiększenie stężenia cukru we
krwi), hipoglikemię (zmniejszenie stężenia cukru we krwi) i pogorszenie tolerancji glukozy,
- bradykardia (zwolnienie czynności serca),
- niedociśnienie ortostatyczne (zmniejszenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała),
- obrzęki (w tym uogólnione, obwodowe, ortostatyczne oraz zlokalizowane w okolicy narządów
płciowych, obrzęki kończyn dolnych, hiperwolemia (przeciążenie płynami, zwiększenie objętości
krwi krążącej),
- niewydolność nerek i pogorszenie czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami
naczyniowymi i (lub) współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek,
- ból,
- zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych,
- zakażenia dróg moczowych,
- zaburzenia oddawania moczu,
- niedokrwistość,
- depresja, obniżenie nastroju,
- zaburzenia krążenia obwodowego (ziębnięcie kończyn, choroby naczyń obwodowych, nasilenie
chromania przestankowego (ból mięśni łydek podczas chodzenia), zespół Raynauda - zblednięcie,
a następnie zasinienie palców stóp, rąk, nosa lub uszu wywołane skurczem naczyń),
- duszność, obrzęk płuc i astma u podatnych pacjentów,
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak: nudności, niestrawność, ból brzucha, biegunka i
wymioty),
- ból kończyn,
- zaburzenia widzenia,
- zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka), podrażnienie oka.
- omdlenia, stany przedomdleniowe.
niezbyt często: występujące częściej niż u 1 na 1 000, ale rzadziej niż u 1 na 100 osób,
- blok przedsionkowo-komorowy (zaburzenia przewodzenia pobudzeń wewnątrz mięśnia serca),
- zaburzenia snu,
- parestezje (mrowienie oraz zdrętwienie kończyn),
- niedociśnienie tętnicze,
- dławica piersiowa (włącznie z bólem w klatce piersiowej),
- zaparcie,
- reakcje skórne (np. wysypka alergiczna, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd, zmiany
przypominające łuszczycę lub liszaj płaski),
- łysienie,
- zaburzenia erekcji, impotencja,
- zapalenie skóry,
- wzmożone pocenie.
rzadko: występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 osób,
- zmniejszenie ilości płytek krwi we krwi obwodowej (trombocytopenia),
- przekrwienie błony śluzowej nosa,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej.
bardzo rzadko: występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 osób.
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna),
- nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz gamma
glutamylotransferazy),
- zmniejszenie ilości białych krwinek we krwi obwodowej (leukopenia),
- nietrzymanie moczu u kobiet,
- ciężkie reakcje skórne (tj. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka).
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do
nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów.
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną
serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością nerek podczas terapii
karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek.
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki leku.
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne leku Dilatrend możliwe jest ujawnienie się utajonej
cukrzycy, pogorszenie kontroli stężenia cukru we krwi, zahamowanie mechanizmów regulujących
stężenie glukozy we krwi.
Ponadto, podczas stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić omamy (halucynacje).
Może wystąpić nadmierne pocenie się (nadpotliwość). Może wystąpić zahamowanie zatokowe, co oznacza,
że serce może bić bardzo wolno lub przestać bić. Pacjent może odczuwać zawroty głowy, nietypowe
zmęczenie i duszność. Te objawy mogą występować szczególnie u pacjentów w wieku powyżej 65 lat lub
pacjentów z innymi problemami dotyczącymi pracy serca.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić inne działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na karwedylol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
– Niestabilna i (lub) zdekompensowana niewydolność serca
– Klinicznie objawowe zaburzenie czynności wątroby
– Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym
na stałe stymulatorem serca)
– Ciężka bradykardia (< 50 uderzeń na minutę)
– Zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– Ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85 mmHg)
– Wstrząs kardiogenny
– Stany skurczowe oskrzeli lub astma w wywiadzie
– Znaczna retencja płynów lub stany przeciążenia serca wymagające dożylnego podawania
leków o działaniu inotropowym dodatnim
– Kwasica metaboliczna
– Guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przewlekła zastoinowa niewydolność serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może
dochodzić do nasilenia objawów niewydolności serca lub retencji płynów. W przypadku wystąpienia
tych objawów należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego bez dalszego zwiększania dawki
karwedylolu, aż do uzyskania stabilizacji stanu klinicznego pacjenta. W rzadkich przypadkach
konieczne może być zmniejszenie dawki karwedylolu lub czasowe przerwanie jego podawania.
Sytuacje te nie wykluczają możliwości ponownego skutecznego zwiększenia dawki produktu.
Karwedylol należy stosować ostrożnie z glikozydami naparstnicy, ponieważ zarówno glikozydy
naprastnicy jak i karwedylol zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie
tętnicze < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub)
współistniejącą niewydolnością nerek, podczas terapii karwedylolem obserwowano przemijające
pogorszenie czynności nerek.
Zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego
Przed rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE była
stała przez ostatnie 24 godziny (patrz punkt 4.2).
Przewlekła obturacyjna choroba płuc
U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) ze składową w postaci skurczu oskrzeli,
którzy nie są leczeni lekami doustnymi lub wziewnymi, karwedylol należy stosować ostrożnie i
wyłącznie, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko stosowania produktu.
U pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli mogą wystąpić zaburzenia oddychania
jako skutek zwiększenia oporu w drogach oddechowych. Podczas rozpoczynania leczenia i
zwiększania dawki karwedylolu należy dokładnie monitorować stan pacjentów. W przypadku
wystąpienia jakichkolwiek objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia należy zmniejszyć dawkę
karwedylolu.
Cukrzyca
Należy zachować ostrożność podczas leczenia karwedylolem pacjentów z cukrzycą, ponieważ
stosowanie produktu może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy w krwi, bądź maskować
lub osłabiać wczesne objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii (patrz punkt 4.5).
Ogólnie beta-adrenolityki mogą zwiększać insulinooporność i maskować objawy hipoglikemii. Liczne
badania wykazały jednak, że beta-adrenolityki rozszerzające naczynia krwionośne, takie jak
karwedylol, są związane z korzystniejszym wpływem na profile stężenia glukozy i lipidów.
Wykazano, że karwedylol wykazuje niewielkie właściwości uwrażliwiające na insulinę i może
łagodzić niektóre objawy zespołu metabolicznego.
Choroba naczyń obwodowych i objaw Raynauda
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych (np. z objawem
Raynauda), ponieważ beta-adrenolityki mogą powodować wystąpienie lub nasilenie objawów
niewydolności tętnic.
Nadczynność tarczycy
Karwedylol, podobnie jak inne β-adrenolityki, może maskować objawy nadczynności tarczycy.
Bradykardia
Karwedylol może wywoływać bradykardię. W przypadku zwolnienia czynności serca poniżej 55
uderzeń na minutę zaleca się zmniejszenie dawki karwedylolu.
Nadwrażliwość
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie
reakcje nadwrażliwości, a także u pacjentów w trakcie odczulania, ponieważ beta-adrenolityki mogą
zarówno zwiększać wrażliwość na alergeny, jak i nasilać reakcje nadwrażliwości.
Ryzyko reakcji anafilaktycznej
Podczas przyjmowania beta-adrenolityków pacjenci z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne
alergeny w wywiadzie mogą być bardziej wrażliwi na powtarzane obciążenie, zarówno przypadkowe,
diagnostyczne, jak i terapeutyczne. Tacy pacjenci mogą nie reagować na zwykłe dawki epinefryny
stosowane w leczeniu reakcji alergicznej.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas leczenia karwedylolem obserwowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych
reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
oraz zespół Stevensa-Johnsona (patrz 4.8). Karwedylol należy na stałe odstawić u pacjentów, u
których wystąpiły ciężkie niepożądane reakcje skórne, które można wiązać ze stosowaniem tego leku.
Guz chromochłonny
U pacjentów z guzem chromochłonnym przed zastosowaniem jakiegokolwiek beta-adrenolityku
należy wdrożyć leczenie alfa-adrenolityczne. Wprawdzie karwedylol blokuje receptory alfa i beta -
adrenergiczne, jednak z uwagi na niewystarczające doświadczenie w tej grupie pacjentów, w
przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego zalecana jest
ostrożność.
Dusznica bolesna typu Prinzmetala
Nieselektywne beta-adrenolityki mogą powodować bóle w klatce piersiowej u pacjentów z dusznicą
bolesną typu Prinzmetala. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu karwedylolu w tej grupie
pacjentów, jednak działanie alfa-adrenolityczne produktu może zapobiegać występowaniu tych
objawów. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z
podejrzeniem dusznicy bolesnej typu Prinzmetala.
Łuszczyca
U pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem beta-adrenolityków karwedylol można podawać
jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Może występować wiele interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi
produktami leczniczymi (np. digoksyną, cyklosporyną, ryfampicyną, lekami znieczulającymi, lekami
przeciwarytmicznymi) - bardziej szczegółowe informacje podano w punkcie 4.5.
Soczewki kontaktowe
Pacjentów noszących szkła kontaktowe należy poinformować o możliwości zmniejszenia wydzielania
łez.
Zespół z odstawienia
Karwedylolu nie należy odstawiać w sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca. Karwedylol należy odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Osoby w podeszłym wieku
Badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma
różnicy w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z młodszymi pacjentami. Inne badanie, które
obejmowało starszych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nie wykazało różnic w zgłaszanych
zdarzeniach niepożądanych w porównaniu z tymi zgłaszanymi przez młodszych pacjentów. Dlatego
nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt
4.2 Dawkowanie i sposób podawania).
Zaburzenia czynności nerek
Podczas długotrwałego leczenia karwedylolem zachowany jest autoregulacyjny dopływ krwi przez
nerki, a filtracja kłębuszkowa pozostaje niezmieniona. U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej
niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany zaleceń dotyczących dawkowania karwedylolu
(patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z klinicznymi objawami zaburzeń czynności wątroby
(patrz punkt 4.3). Badanie farmakokinetyczne u pacjentów z marskością wątroby wykazało, że
ekspozycja (AUC) na karwedylol była 6,8-krotnie większa u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi.
Laktoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 51,80 mg laktozy. Produktu nie należy stosować u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sacharoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 21,25 mg sacharozy. Produktu nie należy stosować u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ karwedylolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Karwedylol jest zarówno substratem jak i inhibitorem glikoproteiny-P. Zatem biodostępność leków
transportowanych przez glikoproteinę-P może się zwiększać, podczas jednoczesnego stosowania
karwedylolu. Ponadto, biodostępność karwedylolu mogą zmieniać induktory lub inhibitory
glikoproteiny-P.
Inhibitory i induktory CYP2D6 i CYP2C9 mogą zmieniać stereoselektywnie metabolizm układowy i
(lub) przedukładowy karwedylolu, powodując zwiększenie lub zmniejszenie stężenia R i S-
karwedylolu w surowicy krwi. Poniżej podano niektóre przykłady obserwowane u pacjentów lub
zdrowych osób, lecz lista ta nie jest wyczerpująca.
Digoksyna: W badaniach z udziałem zdrowych ochotników oraz pacjentów z niewydolnością serca
wykazano zwiększenie narażenia na digoksynę do 20%. U mężczyzn obserwowano znacznie większe
oddziaływanie niż w przypadku kobiet. Dlatego zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny podczas
rozpoczynania leczenia, zwiększania dawki i przerywania leczenia karwedylolem (patrz punkt 4.4.).
Karwedylol nie wpływa na stężenie digoksyny podawanej dożylnie.
Cyklosporyna i takrolimus: W dwóch badaniach z udziałem pacjentów po przeszczepieniu nerki i
serca, otrzymujących doustnie cyklosporynę, wykazano zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu
po rozpoczęciu podawania karwedylolu. Jak się wydaje, karwedylol zwiększa narażenie na
cyklosporynę podawaną doustnie o około 10 do 20%. W celu utrzymania stężenia leczniczego
cyklosporyny konieczne było zmniejszenie dawki cyklosporyny u około 30% pacjentów, podczas gdy
u pozostałych nie było konieczności dostosowania dawki. Dawka cykolosposyny została zmniejszona
średnio o 20%. Mechanizm tej interakcji nie jest dokładnie znany, może przypuszczalnie polegać na
hamowaniu przez karwedylol jelitowej glikoproteiny P. Z powodu dużej osobniczej zmienności
stężenia cyklosporyny, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny po rozpoczęciu leczenia
karwedylolem oraz odpowiednie dostosowanie dawki cyklosporyny. Ponadto, istnieją dowody na
udział CYP3A4 w metaboliźmie karwedylolu. Ponieważ takrolimus jest substratem glikoproteiny P
i CYP3A4, karwedylol może również wpływać na jego farmakokinetykę poprzez te mechanizmy
interakcji.
Nie przewiduje się interakcji z karwedylolem w przypadku dożylnego podania cyklosporyny.
Wpływ innych leków i substancji na farmakokinetykę karwedylolu
Amiodaron: Badanie in vitro z mikrosomami wątroby ludzkiej wykazało, że amiodaron i
deetyloamiodaron hamują oksydację R- i S-enancjomeru karwedylolu. Stężenie minimalne R- i S-
enancjomeru karwedylolu było znacząco, o 2,2 raza większe u pacjentów z niewydolnością serca
przyjmujących jednocześnie karwedylol i amiodaron, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi
karwedylol w monoterapii. Wpływ na S-enancjomer karwedylolu przypisano deetyloamiodaronowi -
metabolitowi amiodaronu, który jest silnym inhibitorem CYP2C9. Zaleca się monitorowanie
skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów leczonych karwedylolem w skojarzeniu z
amiodaronem.
Ryfampicyna: W badaniu przeprowadzonym z udziałem 12 zdrowych osób, podczas jednoczesnego
podawania ryfampicyny obserwowano zmniejszenie narażenia na karwedylol o około 60% oraz
osłabienie działania karwedylolu na ciśnienie skurczowe krwi. Mechanizm tej interakcji nie jest
znany, może wynikać z indukcji jelitowej glikoproteiny P przez ryfampicynę. Należy ściśle
monitorować skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów przyjmujących jednocześnie
karwedylol i ryfampicynę.
Fluoksetyna i paroksetyna: W randomizowanym, krzyżowym badaniu z udziałem 10 pacjentów z
niewydolnością serca, podanie karwedylolu w skojarzeniu z fluoksetyną, silnym inhibitorem
CYP2D6, spowodowało stereoselektywną inhibicję metabolizmu karwedylolu z 77% zwiększeniem
średniego AUC enancjomeru R i nieistotnym statystycznie 35% zwiększeniem AUC enancjomeru S w
porównaniu do grupy placebo. Pomimo tego, pomiędzy grupami terapeutycznymi, nie zaobserwowano
żadnych różnic w działaniach niepożądanych, ciśnieniu tętniczym lub częstości rytmu serca. W
badaniu z udziałem 12 zdrowych osób oceniano wpływ pojedynczej dawki paroksetyny - silnego
inhibitora CYP2D6 na farmakokinetykę karwedylolu po jednokrotnym podaniu doustnym. Mimo
istotnego zwiększenia narażenia na R- i S-enancjomer karwedylolu, u zdrowych uczestników nie
stwierdzono żadnych skutków klinicznych.
Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu
i powodować różne działania niepożądane. Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie
hipotensyjne, które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez
karwedylol. Ponieważ karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w
etanolu, obecność alkoholu może wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w
jelitach poprzez zwiększenie jego rozpuszczalności. Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo
metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i
hamowany przez alkohol.
Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne
zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą. Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie
jest jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego
przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.
Interakcje farmakodynamiczne
Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe: Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi insuliny i doustnych leków hipoglikemizujących. Mogą
również osłabiać lub maskować objawy hipoglikemii (szczególnie tachykardię). U pacjentów
przyjmujących insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące zaleca się systematyczną kontrolę stężenia
glukozy we krwi.
Leki powodujące zmniejszenie stężenia katecholamin: Ze względu na możliwość wystąpienia objawów
niedociśnienia i (lub) ciężkiej bradykardii zaleca się monitorowanie pacjentów przyjmujących
jednocześnie lek o działaniu beta-adrenolitycznymi lek, który może zmniejszyć stężenie katecholamin
(np. rezerpinę lub inhibitor monoaminooksydazy).
Digoksyna: Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków i digoksyny może dodatkowo wydłużyć czas
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Antagoniści wapnia nie będący pochodnymi dihydropirydyny, amiodaron oraz inne leki
przeciwarytmiczne: W skojarzeniu z karwedylolem leki te mogą zwiększać ryzyko zaburzeń
przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Podczas jednoczesnego podawania karwedylolu i
diltiazemu obserwowano pojedyncze przypadki zaburzeń przewodzenia (rzadko prowadzące do
zaburzeń hemodynamicznych). Podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, jeśli
karwedylol jest podawany doustnie z nie-dihydropirydynowymi antagonistami wapnia typu
werapamilu lub dialtiazemu, z amiodaronem bądź innymi lekami przeciwarytmicznymi, należy
monitorować EKG i ciśnienie tętnicze.
Klonidyna: Stosowanie klonidyny jednocześnie z produktami o działaniu beta-adrenolitycznym może
nasilać działanie hipotensyjne oraz spowalniające czynność serca. Jeżeli planowane jest przerwanie
leczenia skojarzonego lekiem o działaniu beta-adrenolitycznymi klonidyną, lek o działaniu beta-
adrenolitycznym należy odstawić na kilka dni przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki
klonidyny.
Leki przeciwnadciśnieniowe: Podobnie jak inne beta-adrenolityki, karwedylol może nasilać działanie
innych, stosowanych jednocześnie, leków przeciwnadciśnieniowych (np. alfa1-adrenolityków) lub
leków wykazujących działanie hipotensyjne jako działanie niepożądane.
Leki znieczulające: Zaleca się uważne kontrolowanie czynności życiowych pacjenta podczas
znieczulenia ogólnego, ze względu na synergistyczne ujemne działanie inotropowe i hipotensyjne
karwedylolu i leków używanych do znieczulenia.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne: Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ) i beta-adrenolityków może spowodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i pogorszenie
kontroli ciśnienia.
Beta-agoniści o działaniu rozszerzającym oskrzela: Niekardioselektywne beta-adrenolityki znoszą
działanie bronchodylatacyjne beta-adrenomimetyków rozszerzających oskrzela. Zaleca się dokładną
obserwację pacjentów.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ryzyko występowania działań niepożądanych, związanych ze stosowaniem karwedylolu jest
porównywalne we wszystkich wskazaniach. Wyjątki opisano w podpunkcie (c).
Niepożądane działania produktu podano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz
według kategorii częstości CIOMS:
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: ≥1/10
często: ≥1/100 i <1/10
niezbyt często: ≥ 1/1000 i <1/100
rzadko: ≥ 1/10 000 i <1/1 000
bardzo rzadko: <1/10 000
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Poniższa tabela 1 podsumowuje działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem
karwedylolu w podstawowych badaniach klinicznych, w następujących wskazaniach: przewlekła
niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego,
nadciśnienie tętnicze oraz długotrwałe leczenie choroby wieńcowej.
Tabela1. Działania niepożądane w badaniach klinicznych
Klasyfikacja układów i
narządów
Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niedokrwistość Często
Małopłytkowość Rzadko
Leukopenia Bardzo rzadko
Zaburzenia serca Niewydolność serca Bardzo często
Bradykardia Często
Hiperwolemia (przeciążenie
płynami)
Często
Blok przedsionkowo-komorowy Niezbyt często
Dławica piersiowa Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często
Zmniejszenie wydzielania łez
(zespół suchego oka)
Często
Podrażnienie oczu Często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Często
Biegunka Często
Wymioty Często
Niestrawność Często
Ból brzucha Często
Zaparcie Niezbyt często
Suchość błony śluzowej jamy
ustnej
Rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Astenia (uczucie zmęczenia) Bardzo często
Obrzęk Często
Ból Często
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość (reakcje
alergiczne)
Bardzo rzadko
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie płuc Często
Zapalenie oskrzeli Często
Zakażenie górnych dróg
oddechowych
Często
Zakażenie dróg moczowych Często
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Hipercholesterolemia Często
Pogorszenie kontroli stężenia
glukozy we krwi (hiperglikemia,
hipoglikemia) u pacjentów z
wcześniej istniejącą cukrzycą
Często
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Ból kończyn Często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bardzo często
Ból głowy Bardzo często
Omdlenie i stany
przedomdleniowe
Często
Parestezja Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Depresja, obniżenie nastroju Często
Zaburzenia snu Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niewydolność nerek i
zaburzenia czynności nerek u
pacjentów z rozsianymi
zmianami naczyniowymi i (lub)
współistniejącym pogorszeniem
czynności nerek
Często
Zaburzenia oddawania moczu Często
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Zaburzenia erekcji Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Duszność Często
Obrzęk płuc Często
Astma u predysponowanych
pacjentów
Często
Przekrwienie błony śluzowej
nosa
Rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Reakcje skórne (np. wysypka
alergiczna, zapalenie skóry,
pokrzywka, świąd, zmiany
skórne przypominające
łuszczycę i liszaj płaski)
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Bardzo często
Niedociśnienie ortostatyczne Często
Zaburzenia krążenia
obwodowego (ziębnięcie
kończyn, choroba naczyń
obwodowych, nasilenie
chromania przestankowego,
objaw Raynauda)
Często
Nadciśnienie tętnicze Często
Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała Często
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej
(AlAT), aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT) oraz
gamma glutamylotransferazy
(GGT)
Bardzo rzadko
Opis wybranych działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki. Zawroty głowy, omdlenia, ból głowy i astenia mają
zwykle charakter łagodny i występują najczęściej na początku leczenia.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść
do nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów (patrz punkt 4.4 ).
U pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca po ostrym zawale mięśnia sercowego
bardzo częstym zdarzeniem niepożądanym była niewydolność serca, zgłaszana zarówno w grupie
otrzymującej placebo (14,5%) jak i w grupie otrzymującej karwedylol (15,4%).
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą
niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością
nerek podczas terapii karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Dane pochodzące z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu
Poniższe działania niepożądane zaobserwowano po wprowadzeniu karwedylolu do obrotu. Ponieważ
zgłaszane zdarzenia dotyczą populacji o nieokreślonej liczebności, nie zawsze jest możliwe
wiarygodne oszacowanie częstości ich występowania i (lub) ustalenie związku przyczynowo-
skutkowego ze stosowaniem produktu (częstość nieznana).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne produktu Dilatrend możliwe jest ujawnienie się
utajonej cukrzycy, pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy, zahamowanie mechanizmów
regulujących stężenie glukozy we krwi (częstość nieznana).
Zaburzenia psychiczne
Omamy (halucynacje).
Zaburzenia serca
Zahamowanie zatokowe może wystąpić u pacjentów predysponowanych (np. pacjentów w podeszłym
wieku lub pacjentów z wcześniej występującą bradykardią, dysfunkcją węzła zatokowego lub blokiem
przedsionkowo-komorowym).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Łysienie (niezbyt często); ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4) (bardzo rzadko).
Nadpotliwość.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Donoszono o pojedynczych przypadkach nietrzymania moczu u kobiet, które ustępowało po
odstawieniu produktu (bardzo rzadko).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Carvedilolum 12,5 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- do 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; sacharoza; powidon K 25; krospowidon typ A; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian; żelaza tlenek żółty; żelaza tlenek czerwony źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: 59,10 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
- sacharoza: 12,50 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- z linią podziału
Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na indywidualnie zróżnicowane reakcje (np. zawroty głowy, uczucie zmęczenia) zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz wykonywania czynności wymagających utrzymywania równowagi może być zaburzona. Dotyczy to zwłaszcza okresu rozpoczynania leczenia, zwiększenia dawki lub zmiany leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
53 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo rzadko: Niedokrwistość; Małopłytkowość; Leukopenia; Niewydolność serca; Bradykardia; Hiperwolemia (przeciążenie płynami); Blok przedsionkowo-komorowy; Dławica piersiowa; Zaburzenia widzenia; Zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka); Podrażnienie oczu; Nudności; Biegunka; Wymioty; Niestrawność; Ból brzucha; Zaparcie; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Astenia (uczucie zmęczenia); Obrzęk; Ból; Nadwrażliwość (reakcje alergiczne); Zapalenie płuc; Zapalenie oskrzeli; Zakażenie górnych dróg oddechowych; Zakażenie dróg moczowych; Hipercholesterolemia; Pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia, hipoglikemia) u pacjentów z wcześniej istniejącą cukrzycą; Ból kończyn; Zawroty głowy; Ból głowy; Omdlenie i stany przedomdleniowe; Parestezja; Depresja, obniżenie nastroju; Zaburzenia snu; Niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącym pogorszeniem czynności nerek; Zaburzenia oddawania moczu; Zaburzenia erekcji; Duszność; Obrzęk płuc; Astma u predysponowanych pacjentów; Przekrwienie błony śluzowej nosa; Reakcje skórne (np. wysypka; przemijające pogorszenie czynności nerek; ujawnienie się utajonej cukrzycy; pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy; zahamowanie mechanizmów regulujących stężenie glukozy we krwi; Omamy (halucynacje); Zahamowanie zatokowe; Łysienie; ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona; Nadpotliwość; nietrzymania moczu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 12,5 mg = 25% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (50 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
„U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała większej niż 85 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 50 mg dwa razy na dobę.” - 50 mg na dobę · osoby starsze · pod nagłówkiem „Choroba wieńcowa”
„Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych.”
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- dokument zawiera tabelę dawkowania; patrz źródło (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 3,125 mg (pół tabletki 6,25 mg) dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W przypadku dobrej tolerancji produktu dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie, do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, następnie 12,5 mg dwa razy na dobę, aż do dawki 25 mg dwa razy na dobę. Dawka powinna być zwiększana do największej tolerowanej przez pacjenta. Zalecana dawka maksymalna u wszystkich pacjentów z ciężką niewydolnością serca, a także u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała mniejszej niż 85 kg wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” - Dzieci: „Dzieci Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się stosując dawkę 25 mg raz na dobę. U większości pacjentów jest to dawka wystarczająca, jednak w razie konieczności może zostać zwiększona do zalecanej dawki maksymalnej wynoszącej 50 mg na dobę, podawanej raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Dawkę produktu należy zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie.” - Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie zalecana dawka wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkowanie jak u dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę. W wielu przypadkach dawka ta zapewnia właściwą kontrolę ciśnienia tętniczego. W przypadku braku zadowalającego obniżenia ciśnienia tętniczego, dawkę można stopniowo zwiększać do zalecanej maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dawkach podzielonych.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych. Badanie z udziałem osób w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma różnic w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z osobami młodszymi. Inne badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z chorobą wieńcową serca wykazało brak różnic w zakresie zgłaszanych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z pacjentami młodszymi. Dlatego u osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na rozrodczość. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Beta-adrenolityki zmniejszają przepływ łożyskowy, co może być przyczyną wewnątrzmacicznej śmierci płodu, porodów niewczesnych i przedwczesnych. Ponadto u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (szczególnie hipoglikemia i bradykardia). U noworodka istnieje także zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań krążeniowo-oddechowych w okresie poporodowym. W badaniach prowadzonych na zwierzętach nie wykazano teratogennego działania karwedylolu (patrz punkt 5.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że karwedylol lub jego metabolity przenikają do mleka u szczurów. Nie ustalono czy karwedylol przenika do mleka ludzkiego. Niemniej, większość betaadrenolityków, a w szczególności związki lipofilne, przenikają do mleka kobiecego, choć w różnym stopniu. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią po podaniu karwedylolu.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni przyjmować produkt w czasie posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu i powodować różne działania niepożądane.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie hipotensyjne, które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez karwedylol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponieważ karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w etanolu, obecność alkoholu może wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w jelitach poprzez zwiększenie jego rozpuszczalności.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i hamowany przez alkohol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Dilatrend
Kiedy nie przyjmować leku Dilatrend
– jeśli pacjent ma uczulenie na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta stwierdzono niestabilną lub niewyrównaną niewydolność serca
– jeśli pacjent ma objawiające się klinicznie zaburzenie czynności wątroby
– jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem
pacjentów ze wszczepionym na stałe stymulatorem serca)
– jeśli u pacjenta występuje znaczne zwolnienie czynności serca (< 50 uderzeń na minutę)
– jeśli u pacjenta stwierdzono zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85
mmHg)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności serca (wstrząs kardiogenny)
– jeśli u pacjenta stwierdzono choroby dróg oddechowych przebiegające ze stanami skurczowymi
oskrzeli lub astmę
– jeśli u pacjenta stwierdzono znaczną retencją (zatrzymanie) płynów w organizmie lub
przeciążenie serca wymagające dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczu mięśnia
sercowego
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną
– jeśli u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów, u których objawy są
skutecznie kontrolowane lekami alfa-adrenolitycznymi).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dilatrend należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Dilatrend
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, ponieważ może dochodzić do nasilenia objawów
niewydolności serca lub zatrzymania płynów w organizmie
– u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą niewydolnością serca, leczonych
glikozydami naparstnicy lek Dilatrend należy stosować ostrożnie, ponieważ zarówno glikozydy
naparstnicy jak i Dilatrend zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe.
– u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy nie są leczeni lekami
doustnymi lub wziewnymi,
– u pacjentów z cukrzycą, gdyż lek Dilatrend może maskować lub osłabiać wczesne objawy ostrej
hipoglikemii (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi). Podczas rozpoczynania leczenia lekiem
Dilatrend i zwiększania dawek leku u tych pacjentów zaleca się systematyczną kontrolę stężenia
glukozy we krwi i odpowiednie dostosowywanie dawek leków przeciwcukrzycowych, ponieważ
podawanie leku Dilatrend może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi.
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie tętnicze
skurczowe < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i
(lub) współistniejącą niewydolnością nerek. Podczas zwiększania dawki leku Dilatrend u tych
pacjentów lekarz będzie monitorować czynność nerek, a w przypadku jej pogorszenia zaleci
przerwanie podawania leku lub zmniejszy stosowaną dawkę.
– u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. Powinni oni wiedzieć o możliwości zmniejszenia
wydzielania łez.
– u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych i objawem Raynauda, ponieważ w czasie
stosowania leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia lub nasilenia
objawów niewydolności tętnic. Jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend
w dużym stopniu wpływa na złagodzenie tych objawów.
– u pacjentów z ciężkimi niepożądanymi reakcjami skórnymi. W trakcie leczenia karwedylolem
odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, np. rumień
wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół Stevensa-Johnsona
(patrz punkt 4 Możliwe działania niepożądane). Należy całkowicie zaprzestać leczenia
karwedylolem, jeśli u pacjenta wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne, które mogą wiązać
się ze stosowaniem karwedylolu.
– u pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem leków beta-adrenolitycznych. Lekarz powinien
rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko stosowania leku Dilatrend.
– u pacjentów z nadczynnością tarczycy, gdyż Dilatrend może maskować objawy nadczynności
tarczycy.
– u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości, a także u
pacjentów w trakcie odczulania (Dilatrend podobnie jak inne leki z tej grupy nasila wrażliwość na
alergeny i zwiększa nasilenie reakcji uczuleniowych)
– u pacjentów z guzem chromochłonnym. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich. Przed
rozpoczęciem podawania leku Dilatrend lekarz zaleci przyjmowanie leków blokujących receptory
alfa.
– u pacjentów z podejrzeniem dusznicy bolesnej typu Printzmetala, ponieważ w czasie stosowania
leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia bólów w klatce
piersiowej, jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend może zapobiegać
występowaniu tych objawów.
– u pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli. Należy powiedzieć lekarzowi w
przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia lekiem
Dilatrend
– u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca. Przed
rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE
była stabilna przez ostatnie 24 godziny.
– u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki np. digoksynę, cyklosporynę, ryfampicynę,
leki znieczulające, leki przeciwarytmiczne
– w przypadku stwierdzenia w czasie leczenia lekiem Dilatrend zwolnienia czynności serca do
wartości poniżej 55 uderzeń na minutę należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić
zmniejszenie dawki leku.
Tak jak w przypadku wszystkich leków beta-adrenolitycznych, karwedylolu nie należy odstawiać w
sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Karwedylol należy
odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.
Lek Dilatrend i inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Szczególnie ważne jest, by poinformować lekarza o przyjmowaniu następujących leków:
- zawierających digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca), ponieważ lekarz może
zdecydować o zmianie dawki podczas stosowania leku Dilatrend,
- cyklosporyny i takrolimusu podawanych doustnie (lek osłabiający system immunologiczny
organizmu, zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego narządu), ponieważ Dilatrend nasila
działanie cyklosporyny i takrolimusu,
- ryfampicyny (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy), gdyż osłabia ona działanie leku Dilatrend.
- fluoksetyny i paroksetyny (leki stosowane w leczeniu depresji),
- insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, gdyż Dilatrend może nasilać działanie tych
leków. Lekarz może zlecić kontrolę stężenia glukozy we krwi,
- rezerpiny (wpływającej na ciśnienia tętnicze krwi) oraz inhibitorów monoaminooksydazy (rodzaj
leków przeciwdepresyjnych), ponieważ mogą one spowodować dalsze spowolnienie akcji serca i
(lub) obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,
- niedihydropirydynowych antagonistów wapnia, amiodaronu lub innych leków przeciwarytmicznych.
Lekarz będzie kontrolować zapis EKG i ciśnienie tętnicze,
- klonidyny (lek stosowany w celu obniżenia ciśnienia krwi lub w leczeniu migreny)
- innych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Dilatrend może nasilać działanie leków obniżających
ciśnienie tętnicze (np. leków blokujących receptory α - adrenergiczne) oraz leków, których działaniem
niepożądanym jest obniżenie ciśnienia (np. barbiturany - stosowane w leczeniu padaczki, fenotiazyny -
stosowane w leczeniu psychoz, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - stosowane w leczeniu
depresji, leki rozszerzające naczynia i alkohol);
- leków znieczulających,
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą osłabić działanie leku Dilatrend,
- leków rozszerzających oskrzela,
- adrenaliny/epinefryny (leków stosowanych w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych).
Stosowanie leku Dilatrend z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy unikać picia soku grejpfrutowego jednocześnie lub zaraz po zażyciu leku Dilatrend. Owoce
grejpfruta lub ich sok może zwiększyć stężenie substancji czynnej karwedylolu we krwi i spowodować
nieoczekiwane działania niepożądane.
Podczas leczenia nie należy pić alkoholu, ponieważ alkohol wpływa na działanie leku Dilatrend.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Badania na
zwierzętach wykazały działanie toksyczne dla rozrodczości. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Leku Dilatrend nie należy stosować w ciąży, chyba że spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad
potencjalnym ryzykiem.
Leku Dilatrend nie należy stosować podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podobnie jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, należy pamiętać, że w razie
wystąpienia zawrotów głowy i podobnych objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i
obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji rozpoczynania lub zmiany
leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę. Jedna tabletka zawiera odpowiednio: dla leku Dilatrend
6,25 mg: 51,80 mg laktozy i 21,25 sacharozy; dla leku Dilatrend 12,5 mg: 59,10 mg laktozy i 12,50 mg
sacharozy; dla leku Dilatrend 25 mg: 10,00 mg laktozy i 25,00 mg sacharozy.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować
się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: występujące częściej niż u 1 na 10 osób,
- zawroty głowy i bóle głowy, zazwyczaj o niewielkim nasileniu i występujące głównie na
początku leczenia,
- osłabienie,
- niedociśnienie,
- astenia (uczucie zmęczenia),
- niewydolność serca,
często: występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 osób,
- zwiększenie masy ciała,
- hipercholesterolemia (zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi),
- u pacjentów z cukrzycą często obserwuje się także hiperglikemię (zwiększenie stężenia cukru we
krwi), hipoglikemię (zmniejszenie stężenia cukru we krwi) i pogorszenie tolerancji glukozy,
- bradykardia (zwolnienie czynności serca),
- niedociśnienie ortostatyczne (zmniejszenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała),
- obrzęki (w tym uogólnione, obwodowe, ortostatyczne oraz zlokalizowane w okolicy narządów
płciowych, obrzęki kończyn dolnych, hiperwolemia (przeciążenie płynami, zwiększenie objętości
krwi krążącej),
- niewydolność nerek i pogorszenie czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami
naczyniowymi i (lub) współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek,
- ból,
- zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych,
- zakażenia dróg moczowych,
- zaburzenia oddawania moczu,
- niedokrwistość,
- depresja, obniżenie nastroju,
- zaburzenia krążenia obwodowego (ziębnięcie kończyn, choroby naczyń obwodowych, nasilenie
chromania przestankowego (ból mięśni łydek podczas chodzenia), zespół Raynauda - zblednięcie,
a następnie zasinienie palców stóp, rąk, nosa lub uszu wywołane skurczem naczyń),
- duszność, obrzęk płuc i astma u podatnych pacjentów,
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak: nudności, niestrawność, ból brzucha, biegunka i
wymioty),
- ból kończyn,
- zaburzenia widzenia,
- zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka), podrażnienie oka.
- omdlenia, stany przedomdleniowe.
niezbyt często: występujące częściej niż u 1 na 1 000, ale rzadziej niż u 1 na 100 osób,
- blok przedsionkowo-komorowy (zaburzenia przewodzenia pobudzeń wewnątrz mięśnia serca),
- zaburzenia snu,
- parestezje (mrowienie oraz zdrętwienie kończyn),
- niedociśnienie tętnicze,
- dławica piersiowa (włącznie z bólem w klatce piersiowej),
- zaparcie,
- reakcje skórne (np. wysypka alergiczna, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd, zmiany
przypominające łuszczycę lub liszaj płaski),
- łysienie,
- zaburzenia erekcji, impotencja,
- zapalenie skóry,
- wzmożone pocenie.
rzadko: występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 osób,
- zmniejszenie ilości płytek krwi we krwi obwodowej (trombocytopenia),
- przekrwienie błony śluzowej nosa,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej.
bardzo rzadko: występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 osób.
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna),
- nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz gamma
glutamylotransferazy),
- zmniejszenie ilości białych krwinek we krwi obwodowej (leukopenia),
- nietrzymanie moczu u kobiet,
- ciężkie reakcje skórne (tj. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka).
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do
nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów.
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną
serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością nerek podczas terapii
karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek.
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki leku.
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne leku Dilatrend możliwe jest ujawnienie się utajonej
cukrzycy, pogorszenie kontroli stężenia cukru we krwi, zahamowanie mechanizmów regulujących
stężenie glukozy we krwi.
Ponadto, podczas stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić omamy (halucynacje).
Może wystąpić nadmierne pocenie się (nadpotliwość). Może wystąpić zahamowanie zatokowe, co oznacza,
że serce może bić bardzo wolno lub przestać bić. Pacjent może odczuwać zawroty głowy, nietypowe
zmęczenie i duszność. Te objawy mogą występować szczególnie u pacjentów w wieku powyżej 65 lat lub
pacjentów z innymi problemami dotyczącymi pracy serca.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić inne działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na karwedylol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
– Niestabilna i (lub) zdekompensowana niewydolność serca
– Klinicznie objawowe zaburzenie czynności wątroby
– Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym
na stałe stymulatorem serca)
– Ciężka bradykardia (< 50 uderzeń na minutę)
– Zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– Ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85 mmHg)
– Wstrząs kardiogenny
– Stany skurczowe oskrzeli lub astma w wywiadzie
– Znaczna retencja płynów lub stany przeciążenia serca wymagające dożylnego podawania
leków o działaniu inotropowym dodatnim
– Kwasica metaboliczna
– Guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przewlekła zastoinowa niewydolność serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może
dochodzić do nasilenia objawów niewydolności serca lub retencji płynów. W przypadku wystąpienia
tych objawów należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego bez dalszego zwiększania dawki
karwedylolu, aż do uzyskania stabilizacji stanu klinicznego pacjenta. W rzadkich przypadkach
konieczne może być zmniejszenie dawki karwedylolu lub czasowe przerwanie jego podawania.
Sytuacje te nie wykluczają możliwości ponownego skutecznego zwiększenia dawki produktu.
Karwedylol należy stosować ostrożnie z glikozydami naparstnicy, ponieważ zarówno glikozydy
naprastnicy jak i karwedylol zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie
tętnicze < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub)
współistniejącą niewydolnością nerek, podczas terapii karwedylolem obserwowano przemijające
pogorszenie czynności nerek.
Zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego
Przed rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE była
stała przez ostatnie 24 godziny (patrz punkt 4.2).
Przewlekła obturacyjna choroba płuc
U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) ze składową w postaci skurczu oskrzeli,
którzy nie są leczeni lekami doustnymi lub wziewnymi, karwedylol należy stosować ostrożnie i
wyłącznie, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko stosowania produktu.
U pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli mogą wystąpić zaburzenia oddychania
jako skutek zwiększenia oporu w drogach oddechowych. Podczas rozpoczynania leczenia i
zwiększania dawki karwedylolu należy dokładnie monitorować stan pacjentów. W przypadku
wystąpienia jakichkolwiek objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia należy zmniejszyć dawkę
karwedylolu.
Cukrzyca
Należy zachować ostrożność podczas leczenia karwedylolem pacjentów z cukrzycą, ponieważ
stosowanie produktu może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy w krwi, bądź maskować
lub osłabiać wczesne objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii (patrz punkt 4.5).
Ogólnie beta-adrenolityki mogą zwiększać insulinooporność i maskować objawy hipoglikemii. Liczne
badania wykazały jednak, że beta-adrenolityki rozszerzające naczynia krwionośne, takie jak
karwedylol, są związane z korzystniejszym wpływem na profile stężenia glukozy i lipidów.
Wykazano, że karwedylol wykazuje niewielkie właściwości uwrażliwiające na insulinę i może
łagodzić niektóre objawy zespołu metabolicznego.
Choroba naczyń obwodowych i objaw Raynauda
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych (np. z objawem
Raynauda), ponieważ beta-adrenolityki mogą powodować wystąpienie lub nasilenie objawów
niewydolności tętnic.
Nadczynność tarczycy
Karwedylol, podobnie jak inne β-adrenolityki, może maskować objawy nadczynności tarczycy.
Bradykardia
Karwedylol może wywoływać bradykardię. W przypadku zwolnienia czynności serca poniżej 55
uderzeń na minutę zaleca się zmniejszenie dawki karwedylolu.
Nadwrażliwość
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie
reakcje nadwrażliwości, a także u pacjentów w trakcie odczulania, ponieważ beta-adrenolityki mogą
zarówno zwiększać wrażliwość na alergeny, jak i nasilać reakcje nadwrażliwości.
Ryzyko reakcji anafilaktycznej
Podczas przyjmowania beta-adrenolityków pacjenci z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne
alergeny w wywiadzie mogą być bardziej wrażliwi na powtarzane obciążenie, zarówno przypadkowe,
diagnostyczne, jak i terapeutyczne. Tacy pacjenci mogą nie reagować na zwykłe dawki epinefryny
stosowane w leczeniu reakcji alergicznej.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas leczenia karwedylolem obserwowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych
reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
oraz zespół Stevensa-Johnsona (patrz 4.8). Karwedylol należy na stałe odstawić u pacjentów, u
których wystąpiły ciężkie niepożądane reakcje skórne, które można wiązać ze stosowaniem tego leku.
Guz chromochłonny
U pacjentów z guzem chromochłonnym przed zastosowaniem jakiegokolwiek beta-adrenolityku
należy wdrożyć leczenie alfa-adrenolityczne. Wprawdzie karwedylol blokuje receptory alfa i beta -
adrenergiczne, jednak z uwagi na niewystarczające doświadczenie w tej grupie pacjentów, w
przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego zalecana jest
ostrożność.
Dusznica bolesna typu Prinzmetala
Nieselektywne beta-adrenolityki mogą powodować bóle w klatce piersiowej u pacjentów z dusznicą
bolesną typu Prinzmetala. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu karwedylolu w tej grupie
pacjentów, jednak działanie alfa-adrenolityczne produktu może zapobiegać występowaniu tych
objawów. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z
podejrzeniem dusznicy bolesnej typu Prinzmetala.
Łuszczyca
U pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem beta-adrenolityków karwedylol można podawać
jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Może występować wiele interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi
produktami leczniczymi (np. digoksyną, cyklosporyną, ryfampicyną, lekami znieczulającymi, lekami
przeciwarytmicznymi) - bardziej szczegółowe informacje podano w punkcie 4.5.
Soczewki kontaktowe
Pacjentów noszących szkła kontaktowe należy poinformować o możliwości zmniejszenia wydzielania
łez.
Zespół z odstawienia
Karwedylolu nie należy odstawiać w sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca. Karwedylol należy odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Osoby w podeszłym wieku
Badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma
różnicy w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z młodszymi pacjentami. Inne badanie, które
obejmowało starszych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nie wykazało różnic w zgłaszanych
zdarzeniach niepożądanych w porównaniu z tymi zgłaszanymi przez młodszych pacjentów. Dlatego
nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt
4.2 Dawkowanie i sposób podawania).
Zaburzenia czynności nerek
Podczas długotrwałego leczenia karwedylolem zachowany jest autoregulacyjny dopływ krwi przez
nerki, a filtracja kłębuszkowa pozostaje niezmieniona. U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej
niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany zaleceń dotyczących dawkowania karwedylolu
(patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z klinicznymi objawami zaburzeń czynności wątroby
(patrz punkt 4.3). Badanie farmakokinetyczne u pacjentów z marskością wątroby wykazało, że
ekspozycja (AUC) na karwedylol była 6,8-krotnie większa u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi.
Laktoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 59,10 mg laktozy. Produktu nie należy stosować u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sacharoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 12,50 mg sacharozy. Produktu nie należy stosować u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ karwedylolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Karwedylol jest zarówno substratem jak i inhibitorem glikoproteiny-P. Zatem biodostępność leków
transportowanych przez glikoproteinę-P może się zwiększać, podczas jednoczesnego stosowania
karwedylolu. Ponadto, biodostępność karwedylolu mogą zmieniać induktory lub inhibitory
glikoproteiny-P.
Inhibitory i induktory CYP2D6 i CYP2C9 mogą zmieniać stereoselektywnie metabolizm układowy i
(lub) przedukładowy karwedylolu, powodując zwiększenie lub zmniejszenie stężenia R i S-
karwedylolu w surowicy krwi. Poniżej podano niektóre przykłady obserwowane u pacjentów lub
zdrowych osób, lecz lista ta nie jest wyczerpująca.
Digoksyna: W badaniach z udziałem zdrowych ochotników oraz pacjentów z niewydolnością serca
wykazano zwiększenie narażenia na digoksynę do 20%. U mężczyzn obserwowano znacznie większe
oddziaływanie niż w przypadku kobiet. Dlatego zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny podczas
rozpoczynania leczenia, zwiększania dawki i przerywania leczenia karwedylolem (patrz punkt 4.4.).
Karwedylol nie wpływa na stężenie digoksyny podawanej dożylnie.
Cyklosporyna i takrolimus: W dwóch badaniach z udziałem pacjentów po przeszczepieniu nerki i
serca, otrzymujących doustnie cyklosporynę, wykazano zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu
po rozpoczęciu podawania karwedylolu. Jak się wydaje, karwedylol zwiększa narażenie na
cyklosporynę podawaną doustnie o około 10 do 20%. W celu utrzymania stężenia leczniczego
cyklosporyny konieczne było zmniejszenie dawki cyklosporyny u około 30% pacjentów, podczas gdy
u pozostałych nie było konieczności dostosowania dawki. Dawka cykolosposyny została zmniejszona
średnio o 20%. Mechanizm tej interakcji nie jest dokładnie znany, może przypuszczalnie polegać na
hamowaniu przez karwedylol jelitowej glikoproteiny P. Z powodu dużej osobniczej zmienności
stężenia cyklosporyny, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny po rozpoczęciu leczenia
karwedylolem oraz odpowiednie dostosowanie dawki cyklosporyny. Ponadto, istnieją dowody na
udział CYP3A4 w metaboliźmie karwedylolu. Ponieważ takrolimus jest substratem glikoproteiny P
i CYP3A4, karwedylol może również wpływać na jego farmakokinetykę poprzez te mechanizmy
interakcji.
Nie przewiduje się interakcji z karwedylolem w przypadku dożylnego podania cyklosporyny.
Wpływ innych leków i substancji na farmakokinetykę karwedylolu
Amiodaron: Badanie in vitro z mikrosomami wątroby ludzkiej wykazało, że amiodaron i
deetyloamiodaron hamują oksydację R- i S-enancjomeru karwedylolu. Stężenie minimalne R- i S-
enancjomeru karwedylolu było znacząco, o 2,2 raza większe u pacjentów z niewydolnością serca
przyjmujących jednocześnie karwedylol i amiodaron, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi
karwedylol w monoterapii. Wpływ na S-enancjomer karwedylolu przypisano deetyloamiodaronowi -
metabolitowi amiodaronu, który jest silnym inhibitorem CYP2C9. Zaleca się monitorowanie
skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów leczonych karwedylolem w skojarzeniu z
amiodaronem.
Ryfampicyna: W badaniu przeprowadzonym z udziałem 12 zdrowych osób, podczas jednoczesnego
podawania ryfampicyny obserwowano zmniejszenie narażenia na karwedylol o około 60% oraz
osłabienie działania karwedylolu na ciśnienie skurczowe krwi. Mechanizm tej interakcji nie jest
znany, może wynikać z indukcji jelitowej glikoproteiny P przez ryfampicynę. Należy ściśle
monitorować skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów przyjmujących jednocześnie
karwedylol i ryfampicynę.
Fluoksetyna i paroksetyna: W randomizowanym, krzyżowym badaniu z udziałem 10 pacjentów z
niewydolnością serca, podanie karwedylolu w skojarzeniu z fluoksetyną, silnym inhibitorem
CYP2D6, spowodowało stereoselektywną inhibicję metabolizmu karwedylolu z 77% zwiększeniem
średniego AUC enancjomeru R i nieistotnym statystycznie 35% zwiększeniem AUC enancjomeru S w
porównaniu do grupy placebo. Pomimo tego, pomiędzy grupami terapeutycznymi, nie zaobserwowano
żadnych różnic w działaniach niepożądanych, ciśnieniu tętniczym lub częstości rytmu serca. W
badaniu z udziałem 12 zdrowych osób oceniano wpływ pojedynczej dawki paroksetyny - silnego
inhibitora CYP2D6 na farmakokinetykę karwedylolu po jednokrotnym podaniu doustnym. Mimo
istotnego zwiększenia narażenia na R- i S-enancjomer karwedylolu, u zdrowych uczestników nie
stwierdzono żadnych skutków klinicznych.
Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu
i powodować różne działania niepożądane. Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie
hipotensyjne, które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez
karwedylol. Ponieważ karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w
etanolu, obecność alkoholu może wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w
jelitach poprzez zwiększenie jego rozpuszczalności. Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo
metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i
hamowany przez alkohol.
Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne
zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą. Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie
jest jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego
przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.
Interakcje farmakodynamiczne
Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe: Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi insuliny i doustnych leków hipoglikemizujących. Mogą
również osłabiać lub maskować objawy hipoglikemii (szczególnie tachykardię). U pacjentów
przyjmujących insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące zaleca się systematyczną kontrolę stężenia
glukozy we krwi.
Leki powodujące zmniejszenie stężenia katecholamin: Ze względu na możliwość wystąpienia objawów
niedociśnienia i (lub) ciężkiej bradykardii zaleca się monitorowanie pacjentów przyjmujących
jednocześnie lek o działaniu beta-adrenolitycznymi lek, który może zmniejszyć stężenie katecholamin
(np. rezerpinę lub inhibitor monoaminooksydazy).
Digoksyna: Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków i digoksyny może dodatkowo wydłużyć czas
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Antagoniści wapnia nie będący pochodnymi dihydropirydyny, amiodaron oraz inne leki
przeciwarytmiczne: W skojarzeniu z karwedylolem leki te mogą zwiększać ryzyko zaburzeń
przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Podczas jednoczesnego podawania karwedylolu i
diltiazemu obserwowano pojedyncze przypadki zaburzeń przewodzenia (rzadko prowadzące do
zaburzeń hemodynamicznych). Podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, jeśli
karwedylol jest podawany doustnie z nie-dihydropirydynowymi antagonistami wapnia typu
werapamilu lub dialtiazemu, z amiodaronem bądź innymi lekami przeciwarytmicznymi, należy
monitorować EKG i ciśnienie tętnicze.
Klonidyna: Stosowanie klonidyny jednocześnie z produktami o działaniu beta-adrenolitycznym może
nasilać działanie hipotensyjne oraz spowalniające czynność serca. Jeżeli planowane jest przerwanie
leczenia skojarzonego lekiem o działaniu beta-adrenolitycznymi klonidyną, lek o działaniu beta-
adrenolitycznym należy odstawić na kilka dni przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki
klonidyny.
Leki przeciwnadciśnieniowe: Podobnie jak inne beta-adrenolityki, karwedylol może nasilać działanie
innych, stosowanych jednocześnie, leków przeciwnadciśnieniowych (np. alfa1-adrenolityków) lub
leków wykazujących działanie hipotensyjne jako działanie niepożądane.
Leki znieczulające: Zaleca się uważne kontrolowanie czynności życiowych pacjenta podczas
znieczulenia ogólnego, ze względu na synergistyczne ujemne działanie inotropowe i hipotensyjne
karwedylolu i leków używanych do znieczulenia.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne: Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ) i beta-adrenolityków może spowodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i pogorszenie
kontroli ciśnienia.
Beta-agoniści o działaniu rozszerzającym oskrzela: Niekardioselektywne beta-adrenolityki znoszą
działanie bronchodylatacyjne beta-adrenomimetyków rozszerzających oskrzela. Zaleca się dokładną
obserwację pacjentów.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ryzyko występowania działań niepożądanych, związanych ze stosowaniem karwedylolu jest
porównywalne we wszystkich wskazaniach. Wyjątki opisano w podpunkcie (c).
Niepożądane działania produktu podano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz
według kategorii częstości CIOMS:
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: ≥1/10
często: ≥1/100 i <1/10
niezbyt często: ≥ 1/1000 i <1/100
rzadko: ≥ 1/10 000 i <1/1 000
bardzo rzadko: <1/10 000
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Poniższa tabela 1 podsumowuje działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem
karwedylolu w podstawowych badaniach klinicznych, w następujących wskazaniach: przewlekła
niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego,
nadciśnienie tętnicze oraz długotrwałe leczenie choroby wieńcowej.
Tabela1. Działania niepożądane w badaniach klinicznych
Klasyfikacja układów i
narządów
Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niedokrwistość Często
Małopłytkowość Rzadko
Leukopenia Bardzo rzadko
Zaburzenia serca Niewydolność serca Bardzo często
Bradykardia Często
Hiperwolemia (przeciążenie
płynami)
Często
Blok przedsionkowo-komorowy Niezbyt często
Dławica piersiowa Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często
Zmniejszenie wydzielania łez
(zespół suchego oka)
Często
Podrażnienie oczu Często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Często
Biegunka Często
Wymioty Często
Niestrawność Często
Ból brzucha Często
Zaparcie Niezbyt często
Suchość błony śluzowej jamy
ustnej
Rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Astenia (uczucie zmęczenia) Bardzo często
Obrzęk Często
Ból Często
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość (reakcje
alergiczne)
Bardzo rzadko
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie płuc Często
Zapalenie oskrzeli Często
Zakażenie górnych dróg
oddechowych
Często
Zakażenie dróg moczowych Często
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Hipercholesterolemia Często
Pogorszenie kontroli stężenia
glukozy we krwi (hiperglikemia,
hipoglikemia) u pacjentów z
wcześniej istniejącą cukrzycą
Często
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Ból kończyn Często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bardzo często
Ból głowy Bardzo często
Omdlenie i stany
przedomdleniowe
Często
Parestezja Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Depresja, obniżenie nastroju Często
Zaburzenia snu Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niewydolność nerek i
zaburzenia czynności nerek u
pacjentów z rozsianymi
zmianami naczyniowymi i (lub)
współistniejącym pogorszeniem
czynności nerek
Często
Zaburzenia oddawania moczu Często
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Zaburzenia erekcji Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Duszność Często
Obrzęk płuc Często
Astma u predysponowanych
pacjentów
Często
Przekrwienie błony śluzowej
nosa
Rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Reakcje skórne (np. wysypka
alergiczna, zapalenie skóry,
pokrzywka, świąd, zmiany
skórne przypominające
łuszczycę i liszaj płaski)
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Bardzo często
Niedociśnienie ortostatyczne Często
Zaburzenia krążenia
obwodowego (ziębnięcie
kończyn, choroba naczyń
obwodowych, nasilenie
chromania przestankowego,
objaw Raynauda)
Często
Nadciśnienie tętnicze Często
Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała Często
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej
(AlAT), aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT) oraz
gamma glutamylotransferazy
(GGT)
Bardzo rzadko
Opis wybranych działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki. Zawroty głowy, omdlenia, ból głowy i astenia mają
zwykle charakter łagodny i występują najczęściej na początku leczenia.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść
do nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca po ostrym zawale mięśnia sercowego
bardzo częstym zdarzeniem niepożądanym była niewydolność serca, zgłaszana zarówno w grupie
otrzymującej placebo (14,5%) jak i w grupie otrzymującej karwedylol (15,4%).
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą
niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością
nerek podczas terapii karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Dane pochodzące z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu
Poniższe działania niepożądane zaobserwowano po wprowadzeniu karwedylolu do obrotu. Ponieważ
zgłaszane zdarzenia dotyczą populacji o nieokreślonej liczebności, nie zawsze jest możliwe
wiarygodne oszacowanie częstości ich występowania i (lub) ustalenie związku przyczynowo-
skutkowego ze stosowaniem produktu (częstość nieznana).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne produktu Dilatrend możliwe jest ujawnienie się
utajonej cukrzycy, pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy, zahamowanie mechanizmów
regulujących stężenie glukozy we krwi (częstość nieznana).
Zaburzenia psychiczne
Omamy (halucynacje).
Zaburzenia serca
Zahamowanie zatokowe może wystąpić u pacjentów predysponowanych (np. pacjentów w podeszłym
wieku lub pacjentów z wcześniej występującą bradykardią, dysfunkcją węzła zatokowego lub blokiem
przedsionkowo-komorowym).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Łysienie (niezbyt często); ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4) (bardzo rzadko).
Nadpotliwość.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Donoszono o pojedynczych przypadkach nietrzymania moczu u kobiet, które ustępowało po
odstawieniu produktu (bardzo rzadko).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Carvedilolum 25 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- do 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- Termin ważności
- 5 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; sacharoza; powidon K 25; krospowidon typ A; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: 10,00 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
- sacharoza: 25,00 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- z linią podziału
Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na indywidualnie zróżnicowane reakcje (np. zawroty głowy, uczucie zmęczenia) zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz wykonywania czynności wymagających utrzymywania równowagi może być zaburzona. Dotyczy to zwłaszcza okresu rozpoczynania leczenia, zwiększenia dawki lub zmiany leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo rzadko: Niedokrwistość; Małopłytkowość; Leukopenia; Niewydolność serca; Bradykardia; Hiperwolemia (przeciążenie płynami); Blok przedsionkowo-komorowy; Dławica piersiowa; Zaburzenia widzenia; Zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka); Podrażnienie oczu; Nudności; Biegunka; Wymioty; alergiczna; zapalenie skóry; pokrzywka; świąd; zmiany przypominające łuszczycę i liszaj płaski; Niedociśnienie; Niedociśnienie ortostatyczne; Zaburzenia krążenia obwodowego (ziębnięcie kończyn, choroba naczyń obwodowych, nasilenie chromania przestankowego, objaw Raynauda); Nadciśnienie tętnicze; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz gamma glutamylotransferazy (GGT); przemijające pogorszenie czynności nerek; ujawnienie się utajonej cukrzycy; pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy; zahamowanie mechanizmów regulujących stężenie glukozy we krwi; Omamy (halucynacje); Zahamowanie zatokowe; Łysienie; ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona; Nadpotliwość; nietrzymania moczu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 25 mg = 50% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (50 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
„U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała większej niż 85 kg zalecana dawka maksymalna wynosi 50 mg dwa razy na dobę.” - 50 mg na dobę · osoby starsze · pod nagłówkiem „Nadciśnienie tętnicze”
„W przypadku braku zadowalającego obniżenia ciśnienia tętniczego, dawkę można stopniowo zwiększać do zalecanej maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dawkach podzielonych.”
- 50 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła niewydolność serca”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- dokument zawiera tabelę dawkowania; patrz źródło (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 3,125 mg (pół tabletki 6,25 mg) dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W przypadku dobrej tolerancji produktu dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie, do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, następnie 12,5 mg dwa razy na dobę, aż do dawki 25 mg dwa razy na dobę. Dawka powinna być zwiększana do największej tolerowanej przez pacjenta. Zalecana dawka maksymalna u wszystkich pacjentów z ciężką niewydolnością serca, a także u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, o masie ciała mniejszej niż 85 kg wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” - Dzieci: „Dzieci Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się stosując dawkę 25 mg raz na dobę. U większości pacjentów jest to dawka wystarczająca, jednak w razie konieczności może zostać zwiększona do zalecanej dawki maksymalnej wynoszącej 50 mg na dobę, podawanej raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Dawkę produktu należy zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie.” - Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie zalecana dawka wynosi 25 mg dwa razy na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkowanie jak u dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę. W wielu przypadkach dawka ta zapewnia właściwą kontrolę ciśnienia tętniczego. W przypadku braku zadowalającego obniżenia ciśnienia tętniczego, dawkę można stopniowo zwiększać do zalecanej maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dawkach podzielonych.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych. Badanie z udziałem osób w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma różnic w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z osobami młodszymi. Inne badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z chorobą wieńcową serca wykazało brak różnic w zakresie zgłaszanych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z pacjentami młodszymi. Dlatego u osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na rozrodczość. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Beta-adrenolityki zmniejszają przepływ łożyskowy, co może być przyczyną wewnątrzmacicznej śmierci płodu, porodów niewczesnych i przedwczesnych. Ponadto u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (szczególnie hipoglikemia i bradykardia). U noworodka istnieje także zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań krążeniowo-oddechowych w okresie poporodowym. W badaniach prowadzonych na zwierzętach nie wykazano teratogennego działania karwedylolu (patrz punkt 5.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że karwedylol lub jego metabolity przenikają do mleka u szczurów. Nie ustalono czy karwedylol przenika do mleka ludzkiego. Niemniej, większość betaadrenolityków, a w szczególności związki lipofilne, przenikają do mleka kobiecego, choć w różnym stopniu. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią po podaniu karwedylolu.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni przyjmować produkt w czasie posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu i powodować różne działania niepożądane.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie hipotensyjne, które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez karwedylol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponieważ karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w etanolu, obecność alkoholu może wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w jelitach poprzez zwiększenie jego rozpuszczalności.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i hamowany przez alkohol.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Dilatrend
Kiedy nie przyjmować leku Dilatrend
– jeśli pacjent ma uczulenie na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
– jeśli u pacjenta stwierdzono niestabilną lub niewyrównaną niewydolność serca
– jeśli pacjent ma objawiające się klinicznie zaburzenie czynności wątroby
– jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem
pacjentów ze wszczepionym na stałe stymulatorem serca)
– jeśli u pacjenta występuje znaczne zwolnienie czynności serca (< 50 uderzeń na minutę)
– jeśli u pacjenta stwierdzono zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85
mmHg)
– jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności serca (wstrząs kardiogenny)
– jeśli u pacjenta stwierdzono choroby dróg oddechowych przebiegające ze stanami skurczowymi
oskrzeli lub astmę
– jeśli u pacjenta stwierdzono znaczną retencją (zatrzymanie) płynów w organizmie lub
przeciążenie serca wymagające dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczu mięśnia
sercowego
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną
– jeśli u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów, u których objawy są
skutecznie kontrolowane lekami alfa-adrenolitycznymi).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dilatrend należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Dilatrend
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, ponieważ może dochodzić do nasilenia objawów
niewydolności serca lub zatrzymania płynów w organizmie
– u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą niewydolnością serca, leczonych
glikozydami naparstnicy lek Dilatrend należy stosować ostrożnie, ponieważ zarówno glikozydy
naparstnicy jak i Dilatrend zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe.
– u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy nie są leczeni lekami
doustnymi lub wziewnymi,
– u pacjentów z cukrzycą, gdyż lek Dilatrend może maskować lub osłabiać wczesne objawy ostrej
hipoglikemii (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi). Podczas rozpoczynania leczenia lekiem
Dilatrend i zwiększania dawek leku u tych pacjentów zaleca się systematyczną kontrolę stężenia
glukozy we krwi i odpowiednie dostosowywanie dawek leków przeciwcukrzycowych, ponieważ
podawanie leku Dilatrend może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi.
– u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie tętnicze
skurczowe < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i
(lub) współistniejącą niewydolnością nerek. Podczas zwiększania dawki leku Dilatrend u tych
pacjentów lekarz będzie monitorować czynność nerek, a w przypadku jej pogorszenia zaleci
przerwanie podawania leku lub zmniejszy stosowaną dawkę.
– u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. Powinni oni wiedzieć o możliwości zmniejszenia
wydzielania łez.
– u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych i objawem Raynauda, ponieważ w czasie
stosowania leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia lub nasilenia
objawów niewydolności tętnic. Jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend
w dużym stopniu wpływa na złagodzenie tych objawów.
– u pacjentów z ciężkimi niepożądanymi reakcjami skórnymi. W trakcie leczenia karwedylolem
odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, np. rumień
wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół Stevensa-Johnsona
(patrz punkt 4 Możliwe działania niepożądane). Należy całkowicie zaprzestać leczenia
karwedylolem, jeśli u pacjenta wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne, które mogą wiązać
się ze stosowaniem karwedylolu.
– u pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem leków beta-adrenolitycznych. Lekarz powinien
rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko stosowania leku Dilatrend.
– u pacjentów z nadczynnością tarczycy, gdyż Dilatrend może maskować objawy nadczynności
tarczycy.
– u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości, a także u
pacjentów w trakcie odczulania (Dilatrend podobnie jak inne leki z tej grupy nasila wrażliwość na
alergeny i zwiększa nasilenie reakcji uczuleniowych)
– u pacjentów z guzem chromochłonnym. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich. Przed
rozpoczęciem podawania leku Dilatrend lekarz zaleci przyjmowanie leków blokujących receptory
alfa.
– u pacjentów z podejrzeniem dusznicy bolesnej typu Printzmetala, ponieważ w czasie stosowania
leków blokujących tylko receptory typu beta istnieje ryzyko wystąpienia bólów w klatce
piersiowej, jednak blokowanie dodatkowo receptora alfa1 przez lek Dilatrend może zapobiegać
występowaniu tych objawów.
– u pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli. Należy powiedzieć lekarzowi w
przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia lekiem
Dilatrend
– u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca. Przed
rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE
była stabilna przez ostatnie 24 godziny.
– u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki np. digoksynę, cyklosporynę, ryfampicynę,
leki znieczulające, leki przeciwarytmiczne
– w przypadku stwierdzenia w czasie leczenia lekiem Dilatrend zwolnienia czynności serca do
wartości poniżej 55 uderzeń na minutę należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić
zmniejszenie dawki leku.
Tak jak w przypadku wszystkich leków beta-adrenolitycznych, karwedylolu nie należy odstawiać w
sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Karwedylol należy
odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności karwedylolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.
Lek Dilatrend i inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Szczególnie ważne jest, by poinformować lekarza o przyjmowaniu następujących leków:
- zawierających digoksynę (stosowaną w leczeniu niewydolności serca), ponieważ lekarz może
zdecydować o zmianie dawki podczas stosowania leku Dilatrend,
- cyklosporyny i takrolimusu podawanych doustnie (lek osłabiający system immunologiczny
organizmu, zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego narządu), ponieważ Dilatrend nasila
działanie cyklosporyny i takrolimusu,
- ryfampicyny (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy), gdyż osłabia ona działanie leku Dilatrend.
- fluoksetyny i paroksetyny (leki stosowane w leczeniu depresji),
- insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, gdyż Dilatrend może nasilać działanie tych
leków. Lekarz może zlecić kontrolę stężenia glukozy we krwi,
- rezerpiny (wpływającej na ciśnienia tętnicze krwi) oraz inhibitorów monoaminooksydazy (rodzaj
leków przeciwdepresyjnych), ponieważ mogą one spowodować dalsze spowolnienie akcji serca i
(lub) obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,
- niedihydropirydynowych antagonistów wapnia, amiodaronu lub innych leków przeciwarytmicznych.
Lekarz będzie kontrolować zapis EKG i ciśnienie tętnicze,
- klonidyny (lek stosowany w celu obniżenia ciśnienia krwi lub w leczeniu migreny)
- innych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Dilatrend może nasilać działanie leków obniżających
ciśnienie tętnicze (np. leków blokujących receptory α - adrenergiczne) oraz leków, których działaniem
niepożądanym jest obniżenie ciśnienia (np. barbiturany - stosowane w leczeniu padaczki, fenotiazyny -
stosowane w leczeniu psychoz, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - stosowane w leczeniu
depresji, leki rozszerzające naczynia i alkohol);
- leków znieczulających,
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą osłabić działanie leku Dilatrend,
- leków rozszerzających oskrzela,
- adrenaliny/epinefryny (leków stosowanych w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych).
Stosowanie leku Dilatrend z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy unikać picia soku grejpfrutowego jednocześnie lub zaraz po zażyciu leku Dilatrend. Owoce
grejpfruta lub ich sok może zwiększyć stężenie substancji czynnej karwedylolu we krwi i spowodować
nieoczekiwane działania niepożądane.
Podczas leczenia nie należy pić alkoholu, ponieważ alkohol wpływa na działanie leku Dilatrend.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Badania na
zwierzętach wykazały działanie toksyczne dla rozrodczości. Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Leku Dilatrend nie należy stosować w ciąży, chyba że spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad
potencjalnym ryzykiem.
Leku Dilatrend nie należy stosować podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podobnie jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, należy pamiętać, że w razie
wystąpienia zawrotów głowy i podobnych objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i
obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji rozpoczynania lub zmiany
leczenia, jak również jednoczesnego spożywania alkoholu.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę.
Lek Dilatrend zawiera laktozę oraz sacharozę. Jedna tabletka zawiera odpowiednio: dla leku Dilatrend
6,25 mg: 51,80 mg laktozy i 21,25 sacharozy; dla leku Dilatrend 12,5 mg: 59,10 mg laktozy i 12,50 mg
sacharozy; dla leku Dilatrend 25 mg: 10,00 mg laktozy i 25,00 mg sacharozy.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować
się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: występujące częściej niż u 1 na 10 osób,
- zawroty głowy i bóle głowy, zazwyczaj o niewielkim nasileniu i występujące głównie na
początku leczenia,
- osłabienie,
- niedociśnienie,
- astenia (uczucie zmęczenia),
- niewydolność serca,
często: występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 osób,
- zwiększenie masy ciała,
- hipercholesterolemia (zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi),
- u pacjentów z cukrzycą często obserwuje się także hiperglikemię (zwiększenie stężenia cukru we
krwi), hipoglikemię (zmniejszenie stężenia cukru we krwi) i pogorszenie tolerancji glukozy,
- bradykardia (zwolnienie czynności serca),
- niedociśnienie ortostatyczne (zmniejszenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała),
- obrzęki (w tym uogólnione, obwodowe, ortostatyczne oraz zlokalizowane w okolicy narządów
płciowych, obrzęki kończyn dolnych, hiperwolemia (przeciążenie płynami, zwiększenie objętości
krwi krążącej),
- niewydolność nerek i pogorszenie czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami
naczyniowymi i (lub) współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek,
- ból,
- zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych,
- zakażenia dróg moczowych,
- zaburzenia oddawania moczu,
- niedokrwistość,
- depresja, obniżenie nastroju,
- zaburzenia krążenia obwodowego (ziębnięcie kończyn, choroby naczyń obwodowych, nasilenie
chromania przestankowego (ból mięśni łydek podczas chodzenia), zespół Raynauda - zblednięcie,
a następnie zasinienie palców stóp, rąk, nosa lub uszu wywołane skurczem naczyń),
- duszność, obrzęk płuc i astma u podatnych pacjentów,
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak: nudności, niestrawność, ból brzucha, biegunka i
wymioty),
- ból kończyn,
- zaburzenia widzenia,
- zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka), podrażnienie oka.
- omdlenia, stany przedomdleniowe.
niezbyt często: występujące częściej niż u 1 na 1 000, ale rzadziej niż u 1 na 100 osób,
- blok przedsionkowo-komorowy (zaburzenia przewodzenia pobudzeń wewnątrz mięśnia serca),
- zaburzenia snu,
- parestezje (mrowienie oraz zdrętwienie kończyn),
- niedociśnienie tętnicze,
- dławica piersiowa (włącznie z bólem w klatce piersiowej),
- zaparcie,
- reakcje skórne (np. wysypka alergiczna, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd, zmiany
przypominające łuszczycę lub liszaj płaski),
- łysienie,
- zaburzenia erekcji, impotencja,
- zapalenie skóry,
- wzmożone pocenie.
rzadko: występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 osób,
- zmniejszenie ilości płytek krwi we krwi obwodowej (trombocytopenia),
- przekrwienie błony śluzowej nosa,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej.
bardzo rzadko: występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 osób.
- nadwrażliwość (reakcja alergiczna),
- nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz gamma
glutamylotransferazy),
- zmniejszenie ilości białych krwinek we krwi obwodowej (leukopenia),
- nietrzymanie moczu u kobiet,
- ciężkie reakcje skórne (tj. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka).
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do
nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów.
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną
serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością nerek podczas terapii
karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek.
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki leku.
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne leku Dilatrend możliwe jest ujawnienie się utajonej
cukrzycy, pogorszenie kontroli stężenia cukru we krwi, zahamowanie mechanizmów regulujących
stężenie glukozy we krwi.
Ponadto, podczas stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić omamy (halucynacje).
Może wystąpić nadmierne pocenie się (nadpotliwość). Może wystąpić zahamowanie zatokowe, co oznacza,
że serce może bić bardzo wolno lub przestać bić. Pacjent może odczuwać zawroty głowy, nietypowe
zmęczenie i duszność. Te objawy mogą występować szczególnie u pacjentów w wieku powyżej 65 lat lub
pacjentów z innymi problemami dotyczącymi pracy serca.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Dilatrend mogą wystąpić inne działania niepożądane.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na karwedylol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
– Niestabilna i (lub) zdekompensowana niewydolność serca
– Klinicznie objawowe zaburzenie czynności wątroby
– Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym na
stałe stymulatorem serca)
– Ciężka bradykardia (< 50 uderzeń na minutę)
– Zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
– Ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe <85 mmHg)
– Wstrząs kardiogenny
– Stany skurczowe oskrzeli lub astma w wywiadzie
– Znaczna retencja płynów lub stany przeciążenia serca wymagające dożylnego podawania leków o
działaniu inotropowym dodatnim
– Kwasica metaboliczna
– Guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przewlekła zastoinowa niewydolność serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może dochodzić
do nasilenia objawów niewydolności serca lub retencji płynów. W przypadku wystąpienia tych objawów
należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego bez dalszego zwiększania dawki karwedylolu, aż do
uzyskania stabilizacji stanu klinicznego pacjenta. W rzadkich przypadkach konieczne może być
zmniejszenie dawki karwedylolu lub czasowe przerwanie jego podawania. Sytuacje te nie wykluczają
możliwości ponownego skutecznego zwiększenia dawki produktu. Karwedylol należy stosować ostrożnie z
glikozydami naparstnicy, ponieważ zarówno glikozydy naprastnicy jak i karwedylol zwalniają
przewodzenie przedsionkowo-komorowe (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie
tętnicze < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub)
współistniejącą niewydolnością nerek, podczas terapii karwedylolem obserwowano przemijające
pogorszenie czynności nerek.
Zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego
Przed rozpoczęciem leczenia karwedylolem konieczne jest, aby pacjent był stabilny klinicznie i
otrzymywał lek z grupy inhibitorów ACE przez co najmniej 48 godzin, a dawka inhibitora ACE była stała
przez ostatnie 24 godziny (patrz punkt 4.2).
Przewlekła obturacyjna choroba płuc
U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) ze składową w postaci skurczu oskrzeli, którzy
nie są leczeni lekami doustnymi lub wziewnymi, karwedylol należy stosować ostrożnie i wyłącznie, gdy
potencjalne korzyści przewyższają ryzyko stosowania produktu.
U pacjentów ze skłonnością do stanów skurczowych oskrzeli mogą wystąpić zaburzenia oddychania jako
skutek zwiększenia oporu w drogach oddechowych. Podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki
karwedylolu należy dokładnie monitorować stan pacjentów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek
objawów skurczu oskrzeli podczas leczenia należy zmniejszyć dawkę karwedylolu.
Cukrzyca
Należy zachować ostrożność podczas leczenia karwedylolem pacjentów z cukrzycą, ponieważ stosowanie
produktu może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy w krwi, bądź maskować lub osłabiać
wczesne objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii (patrz punkt 4.5).
Ogólnie beta-adrenolityki mogą zwiększać insulinooporność i maskować objawy hipoglikemii. Liczne
badania wykazały jednak, że beta-adrenolityki rozszerzające naczynia krwionośne, takie jak karwedylol, są
związane z korzystniejszym wpływem na profile stężenia glukozy i lipidów. Wykazano, że karwedylol
wykazuje niewielkie właściwości uwrażliwiające na insulinę i może łagodzić niektóre objawy zespołu
metabolicznego.
Choroba naczyń obwodowych i objaw Raynauda
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych (np. z objawem
Raynauda), ponieważ beta-adrenolityki mogą powodować wystąpienie lub nasilenie objawów
niewydolności tętnic.
Nadczynność tarczycy
Karwedylol, podobnie jak inne β- adrenolityki, może maskować objawy nadczynności tarczycy.
Bradykardia
Karwedylol może wywoływać bradykardię. W przypadku zwolnienia czynności serca poniżej 55 uderzeń
na minutę zaleca się zmniejszenie dawki karwedylolu.
Nadwrażliwość
Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje
nadwrażliwości, a także u pacjentów w trakcie odczulania, ponieważ beta-adrenolityki mogą zarówno
zwiększać wrażliwość na alergeny, jak i nasilać reakcje nadwrażliwości.
Ryzyko reakcji anafilaktycznej
Podczas przyjmowania beta-adrenolityków pacjenci z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne
alergeny w wywiadzie mogą być bardziej wrażliwi na powtarzane obciążenie, zarówno przypadkowe,
diagnostyczne, jak i terapeutyczne. Tacy pacjenci mogą nie reagować na zwykłe dawki epinefryny
stosowane w leczeniu reakcji alergicznej.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas leczenia karwedylolem obserwowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji
skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół
Stevensa-Johnsona (patrz 4.8). Karwedylol należy na stałe odstawić u pacjentów, u których wystąpiły
ciężkie niepożądane reakcje skórne, które można wiązać ze stosowaniem tego leku.
Guz chromochłonny
U pacjentów z guzem chromochłonnym przed zastosowaniem jakiegokolwiek beta-adrenolityku należy
wdrożyć leczenie alfa-adrenolityczne. Wprawdzie karwedylol blokuje receptory alfa i beta - adrenergiczne,
jednak z uwagi na niewystarczające doświadczenie w tej grupie pacjentów, w przypadku stosowania
karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego zalecana jest ostrożność.
Dusznica bolesna typu Prinzmetala
Nieselektywne beta-adrenolityki mogą powodować bóle w klatce piersiowej u pacjentów z dusznicą
bolesną typu Prinzmetala. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu karwedylolu w tej grupie
pacjentów, jednak działanie alfa-adrenolityczne produktu może zapobiegać występowaniu tych objawów.
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem dusznicy
bolesnej typu Prinzmetala.
Łuszczyca
U pacjentów z łuszczycą związaną z podawaniem beta-adrenolityków karwedylol można podawać jedynie
po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Może występować wiele interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi produktami
leczniczymi (np. digoksyną, cyklosporyną, ryfampicyną, lekami znieczulającymi, lekami
przeciwarytmicznymi) - bardziej szczegółowe informacje podano w punkcie 4.5.
Soczewki kontaktowe
Pacjentów noszących szkła kontaktowe należy poinformować o możliwości zmniejszenia wydzielania łez.
Zespół z odstawienia
Karwedylolu nie należy odstawiać w sposób nagły. Dotyczy to w szczególności pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca. Karwedylol należy odstawiać stopniowo (w ciągu dwóch tygodni).
Osoby w podeszłym wieku
Badanie z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym wykazało, że nie ma różnicy
w profilu zdarzeń niepożądanych w porównaniu z młodszymi pacjentami. Inne badanie, które obejmowało
starszych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nie wykazało różnic w zgłaszanych zdarzeniach
niepożądanych w porównaniu z tymi zgłaszanymi przez młodszych pacjentów. Dlatego nie ma
konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2
Dawkowanie i sposób podawania).
Zaburzenia czynności nerek
Podczas długotrwałego leczenia karwedylolem zachowany jest autoregulacyjny dopływ krwi przez nerki, a
filtracja kłębuszkowa pozostaje niezmieniona. U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością
nerek nie ma konieczności zmiany zaleceń dotyczących dawkowania karwedylolu (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z klinicznymi objawami zaburzeń czynności wątroby (patrz
punkt 4.3). Badanie farmakokinetyczne u pacjentów z marskością wątroby wykazało, że ekspozycja (AUC)
na karwedylol była 6,8-krotnie większa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w porównaniu z
osobami zdrowymi.
Laktoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 10,00 mg laktozy. Produktu nie należy stosować u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Sacharoza
Jedna tabletka produktu Dilatrend zawiera 25,00 mg sacharozy. Produktu nie należy stosować u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ karwedylolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Karwedylol jest zarówno substratem jak i inhibitorem glikoproteiny-P. Zatem biodostępność leków
transportowanych przez glikoproteinę-P może się zwiększać, podczas jednoczesnego stosowania
karwedylolu. Ponadto, biodostępność karwedylolu mogą zmieniać induktory lub inhibitory glikoproteiny-P.
Inhibitory i induktory CYP2D6 i CYP2C9 mogą zmieniać stereoselektywnie metabolizm układowy i (lub)
przedukładowy karwedylolu, powodując zwiększenie lub zmniejszenie stężenia R i S- karwedylolu w
surowicy krwi. Poniżej podano niektóre przykłady obserwowane u pacjentów lub zdrowych osób, lecz lista
ta nie jest wyczerpująca.
Digoksyna: W badaniach z udziałem zdrowych ochotników oraz pacjentów z niewydolnością serca
wykazano zwiększenie narażenia na digoksynę do 20%. U mężczyzn obserwowano znacznie większe
oddziaływanie niż w przypadku kobiet. Dlatego zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny podczas
rozpoczynania leczenia, zwiększania dawki i przerywania leczenia karwedylolem (patrz punkt 4.4.).
Karwedylol nie wpływa na stężenie digoksyny podawanej dożylnie.
Cyklosporyna i takrolimus: W dwóch badaniach z udziałem pacjentów po przeszczepieniu nerki i serca,
otrzymujących doustnie cyklosporynę, wykazano zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu po
rozpoczęciu podawania karwedylolu. Jak się wydaje, karwedylol zwiększa narażenie na cyklosporynę
podawaną doustnie o około 10 do 20%. W celu utrzymania stężenia leczniczego cyklosporyny konieczne
było zmniejszenie dawki cyklosporyny u około 30% pacjentów, podczas gdy u pozostałych nie było
konieczności dostosowania dawki. Dawka cykolosposyny została zmniejszona średnio o 20%. Mechanizm
tej interakcji nie jest dokładnie znany, może przypuszczalnie polegać na hamowaniu przez karwedylol
jelitowej glikoproteiny P. Z powodu dużej osobniczej zmienności stężenia cyklosporyny, zaleca się ścisłe
monitorowanie stężenia cyklosporyny po rozpoczęciu leczenia karwedylolem oraz odpowiednie
dostosowanie dawki cyklosporyny. Ponadto, istnieją dowody na udział CYP3A4 w metabolizmie
karwedylolu. Ponieważ takrolimus jest substratem glikoproteiny P i CYP3A4, karwedylol może również
wpływać na jego farmakokinetykę poprzez te mechanizmy interakcji.
Nie przewiduje się interakcji z karwedylolem w przypadku dożylnego podania cyklosporyny.
Wpływ innych leków i substancji na farmakokinetykę karwedylolu
Amiodaron: Badanie in vitro z mikrosomami wątroby ludzkiej wykazało, że amiodaron i deetyloamiodaron
hamują oksydację R- i S-enancjomeru karwedylolu. Stężenie minimalne R- i S-enancjomeru karwedylolu
było znacząco, o 2,2 raza większe u pacjentów z niewydolnością serca przyjmujących jednocześnie
karwedylol i amiodaron, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi karwedylol w monoterapii. Wpływ na
S-enancjomer karwedylolu przypisano deetyloamiodaronowi - metabolitowi amiodaronu, który jest silnym
inhibitorem CYP2C9. Zaleca się monitorowanie skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów
leczonych karwedylolem w skojarzeniu z amiodaronem.
Ryfampicyna: W badaniu przeprowadzonym z udziałem 12 zdrowych osób, podczas jednoczesnego
podawania ryfampicyny obserwowano zmniejszenie narażenia na karwedylol o około 60% oraz osłabienie
działania karwedylolu na ciśnienie skurczowe krwi. Mechanizm tej interakcji nie jest znany, może wynikać
z indukcji jelitowej glikoproteiny P przez ryfampicynę. Należy ściśle monitorować skuteczności leczenia
beta- adrenolitycznego u pacjentów przyjmujących jednocześnie karwedylol i ryfampicynę.
Fluoksetyna i paroksetyna: W randomizowanym, krzyżowym badaniu z udziałem 10 pacjentów z
niewydolnością serca, podanie karwedylolu w skojarzeniu z fluoksetyną, silnym inhibitorem CYP2D6,
spowodowało stereoselektywną inhibicję metabolizmu karwedylolu z 77% zwiększeniem średniego AUC
enancjomeru R i nieistotnym statystycznie 35% zwiększeniem AUC enancjomeru S w porównaniu do
grupy placebo. Pomimo tego, pomiędzy grupami terapeutycznymi, nie zaobserwowano żadnych różnic w
działaniach niepożądanych, ciśnieniu tętniczym lub częstości rytmu serca. W badaniu z udziałem 12
zdrowych osób oceniano wpływ pojedynczej dawki paroksetyny - silnego inhibitora CYP2D6 na
farmakokinetykę karwedylolu po jednokrotnym podaniu doustnym. Mimo istotnego zwiększenia narażenia
na R- i S-enancjomer karwedylolu, u zdrowych uczestników nie stwierdzono żadnych skutków klinicznych.
Alkohol: Jednoczesne picie alkoholu może wpływać na przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu i
powodować różne działania niepożądane. Wykazano, że picie alkoholu ma silne działanie hipotensyjne,
które prawdopodobnie powiększa obniżenie ciśnienia krwi spowodowane przez karwedylol. Ponieważ
karwedylol jest tylko słabo rozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w etanolu, obecność alkoholu może
wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania karwedylolu w jelitach poprzez zwiększenie jego
rozpuszczalności.
Ponadto wykazano, że karwedylol jest częściowo metabolizowany przez CYP2E1, enzym, o którym
wiadomo, że jest zarówno indukowany, jak i hamowany przez alkohol.
Sok grejpfrutowy: Spożycie pojedynczej dawki 300 ml soku grejpfrutowego powodowało 1,2-krotne
zwiększenie AUC karwedylolu w porównaniu z wodą. Chociaż znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest
jasne, zaleca się, aby pacjenci unikali jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego przynajmniej do
czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.
Interakcje farmakodynamiczne
Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe: Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi insuliny i doustnych leków hipoglikemizujących. Mogą również
osłabiać lub maskować objawy hipoglikemii (szczególnie tachykardię). U pacjentów przyjmujących
insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące zaleca się systematyczną kontrolę stężenia glukozy we krwi.
Leki powodujące zmniejszenie stężenia katecholamin: Ze względu na możliwość wystąpienia objawów
niedociśnienia i (lub) ciężkiej bradykardii zaleca się monitorowanie pacjentów przyjmujących jednocześnie
lek o działaniu beta-adrenolitycznymi lek, który może zmniejszyć stężenie katecholamin (np. rezerpinę lub
inhibitor monoaminooksydazy).
Digoksyna: Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków i digoksyny może dodatkowo wydłużyć czas
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Antagoniści wapnia nie będący pochodnymi dihydropirydyny, amiodaron oraz inne leki przeciwarytmiczne:
W skojarzeniu z karwedylolem leki te mogą zwiększać ryzyko zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-
komorowego. Podczas jednoczesnego podawania karwedylolu i diltiazemu obserwowano pojedyncze
przypadki zaburzeń przewodzenia (rzadko prowadzące do zaburzeń hemodynamicznych). Podobnie jak w
przypadku innych beta-adrenolityków, jeśli karwedylol jest podawany doustnie z nie-dihydropirydynowymi
antagonistami wapnia typu werapamilu lub dialtiazemu, z amiodaronem bądź innymi lekami
przeciwarytmicznymi, należy monitorować EKG i ciśnienie tętnicze.
Klonidyna: Stosowanie klonidyny jednocześnie z produktami o działaniu beta-adrenolitycznym może
nasilać działanie hipotensyjne oraz spowalniające czynność serca. Jeżeli planowane jest przerwanie
leczenia skojarzonego lekiem o działaniu beta-adrenolitycznymi klonidyną, lek o działaniu beta-
adrenolitycznym należy odstawić na kilka dni przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki
klonidyny.
Leki przeciwnadciśnieniowe: Podobnie jak inne beta-adrenolityki, karwedylol może nasilać działanie
innych, stosowanych jednocześnie, leków przeciwnadciśnieniowych (np. alfa1-adrenolityków) lub leków
wykazujących działanie hipotensyjne jako działanie niepożądane.
Leki znieczulające: Zaleca się uważne kontrolowanie czynności życiowych pacjenta podczas znieczulenia
ogólnego, ze względu na synergistyczne ujemne działanie inotropowe i hipotensyjne karwedylolu i leków
używanych do znieczulenia.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne: Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ) i beta-adrenolityków może spowodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i pogorszenie kontroli
ciśnienia.
Beta-agoniści o działaniu rozszerzającym oskrzela: Niekardioselektywne beta-adrenolityki znoszą działanie
bronchodylatacyjne beta-adrenomimetyków rozszerzających oskrzela. Zaleca się dokładną obserwację
pacjentów.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ryzyko występowania działań niepożądanych, związanych ze stosowaniem karwedylolu jest porównywalne
we wszystkich wskazaniach. Wyjątki opisano w podpunkcie (c).
Niepożądane działania produktu podano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz według
kategorii częstości CIOMS:
Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często: ≥1/10 często: ≥1/100 i <1/10
niezbyt często: ≥ 1/1000 i <1/100 rzadko: ≥ 1/10 000 i <1/1 000 bardzo rzadko: <1/10 000
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Poniższa tabela 1 podsumowuje działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem karwedylolu
w podstawowych badaniach klinicznych, w następujących wskazaniach: przewlekła niewydolność serca,
zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze oraz
długotrwałe leczenie choroby wieńcowej.
Tabela1. Działania niepożądane w badaniach klinicznych
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niedokrwistość Często
Małopłytkowość Rzadko
Leukopenia Bardzo rzadko
Zaburzenia serca Niewydolność serca Bardzo często
Bradykardia Często
Hiperwolemia (przeciążenie
płynami)
Często
Blok przedsionkowo-komorowy Niezbyt często
Dławica piersiowa Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często
Zmniejszenie wydzielania łez
(zespół suchego oka)
Często
Podrażnienie oczu Często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Często
Biegunka Często
Wymioty Często
Niestrawność Często
Ból brzucha Często
Zaparcie Niezbyt często
Suchość błony śluzowej jamy
ustnej
Rzadko
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Astenia (uczucie zmęczenia) Bardzo często
Obrzęk Często
Ból Często
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość
(reakcje alergiczne)
Bardzo rzadko
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie płuc Często
Zapalenie oskrzeli Często
Zakażenie górnych dróg
oddechowych
Często
Zakażenie dróg moczowych Często
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Hipercholesterolemia Często
Pogorszenie kontroli stężenia
glukozy we krwi (hiperglikemia,
hipoglikemia) u pacjentów z
wcześniej istniejącą cukrzycą
Często
Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Ból kończyn Często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bardzo często
Ból głowy Bardzo często
Omdlenie i stany
przedomdleniowe
Często
Parestezja Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Depresja, obniżenie nastroju Często
Zaburzenia snu Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niewydolność nerek i zaburzenia
czynności nerek u pacjentów z
rozsianymi zmianami
naczyniowymi i (lub)
współistniejącym pogorszeniem
czynności nerek
Często
Zaburzenia oddawania moczu Często
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Zaburzenia erekcji Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Duszność Często
Obrzęk płuc Często
Astma u predysponowanych
pacjentów
Często
Przekrwienie błony śluzowej
nosa
Rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejReakcje skórne (np. wysypka
alergiczna, zapalenie skóry,
pokrzywka, świąd, zmiany
przypominające łuszczycę
i liszaj płaski)
Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Bardzo często
Niedociśnienie ortostatyczne Często
Zaburzenia krążenia
obwodowego (ziębnięcie kończyn,
choroba naczyń obwodowych,
nasilenie chromania
przestankowego, objaw
Raynauda)
Często
Nadciśnienie tętnicze Często
Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała Często
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej
(AlAT), aminotransferazy
asparaginianowej (AspAT) oraz
gamma glutamylotransferazy
(GGT)
Bardzo rzadko
Opis wybranych działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i
bradykardii, nie jest zależna od stosowanej dawki. Zawroty głowy, omdlenia, ból głowy i astenia mają
zwykle charakter łagodny i występują najczęściej na początku leczenia.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do
nasilenia niewydolności serca i zatrzymania płynów (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca po ostrym zawale mięśnia sercowego bardzo
częstym zdarzeniem niepożądanym była niewydolność serca, zgłaszana zarówno w grupie otrzymującej
placebo (14,5%) jak i w grupie otrzymującej karwedylol (15,4%).
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną
serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącą niewydolnością nerek podczas terapii
karwedylolem obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek (patrz punkt 4.4).
Dane pochodzące z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu
Poniższe działania niepożądane zaobserwowano po wprowadzeniu karwedylolu do obrotu. Ponieważ
zgłaszane zdarzenia dotyczą populacji o nieokreślonej liczebności, nie zawsze jest możliwe wiarygodne
oszacowanie częstości ich występowania i (lub) ustalenie związku przyczynowo-skutkowego ze
stosowaniem produktu (częstość nieznana).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne produktu Dilatrend możliwe jest ujawnienie się utajonej
cukrzycy, pogorszenie przebiegu już istniejącej cukrzycy, zahamowanie mechanizmów regulujących
stężenie glukozy we krwi (częstość nieznana).
Zaburzenia psychiczne
Omamy (halucynacje)
Zaburzenia serca
Zahamowanie zatokowe może wystąpić u pacjentów predysponowanych (np. pacjentów w podeszłym
wieku lub pacjentów z wcześniej występującą bradykardią, dysfunkcją węzła zatokowego lub blokiem
przedsionkowo-komorowym).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Łysienie (niezbyt często); ciężkie niepożądane reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4) (bardzo rzadko).
Nadpotliwość.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Donoszono o pojedynczych przypadkach nietrzymania moczu u kobiet, które ustępowało po odstawieniu
produktu (bardzo rzadko).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego.
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania
niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Carvedilolum 6,25 mg | Tabletki | 07161 | 100075124 | ChPL: 2023-10-05, Ulotka: 2023-10-05 |
| Carvedilolum 12,5 mg | Tabletki | 07162 | 100075130 | ChPL: 2023-10-05, Ulotka: 2023-10-05 |
| Carvedilolum 25 mg | Tabletki | 07176 | 100075153 | ChPL: 2023-10-05, Ulotka: 2023-10-05 |