Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Powidon; Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka: Hypromeloza 6cP; Laktoza jednowodna; Makrogol 6000; Tytanu dwutlenek (E171); Żelaza tlenek czerwony (E172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Otoczka)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty różowy podłużny z linią podziału
Avasart, 80 mg, tabletki powlekane: tabletka powlekana, koloru różowego, podłużna, bez plam i uszkodzeń, z linią podziału po jednej stronie. W opakowaniu znajduje się 28 tabletek powlekanych. Avasart, 160 mg, tabletki powlekane: tabletka powlekana, koloru żółtego, podłużna, bez plam i uszkodzeń, z linią podziału po jednej stronie. W opakowaniu znajduje się 14 lub 28 tabletek powlekanych. źródło: Ulotka, pkt 6 - z linią podziału
stronie. Tabletkę można podzielić na połowy. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Brak badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Avasart na zdolność prowadzenia pojazdów. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu należy wziąć pod uwagę, że mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zawroty głowy; zawroty głowy związane z pozycją ciała; Niedociśnienie tętnicze; niedociśnienie ortostatyczne
- niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Kaszel; Bóle brzucha; Uczucie zmęczenia; Hiperkaliemia; Omdlenie; bóle głowy; Nudności; biegunka; Ostra niewydolność nerek; osłabienie
- bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy jelit
- częstość nieznana: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie hematokrytu; neutropenia; małopłytkowość; Nadwrażliwość; choroba posurowicza; Zwiększenie stężenia potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; świąd; Bóle mięśni; Niewydolność i zaburzenia czynności nerek; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza; Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi
- częstość niepodana w tekście: Niewydolność serca
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Avasart
Kiedy nie stosować leku Avasart
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub na którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby wątroby,
• jeśli pacjentka jest w co najmniej 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku
Avasart poniżej 3. miesiąca ciąży (patrz punkt 2: Ciąża i karmienie piersią),
• u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Avasart należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• jeśli pacjent ma choroby wątroby,
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby nerek lub jeśli stosuje się zabiegi dializacyjne (tzw.
sztuczna nerka),
• jeśli pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej,
• jeśli niedawno pacjent miał wykonany przeszczep nerki,
• jeśli pacjent jest leczony z powodu zawału lub niewydolności serca. Lekarz może zlecić
kontrolę czynności nerek,
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby serca, inną niż niewydolność serca lub zawał serca,
• jeśli pacjent stosuje leki, które zwiększają ilość potasu we krwi (np. suplementy potasu lub
substytuty (zamienniki) soli kuchennej zawierające potas), leki oszczędzające potas oraz
heparynę. Konieczna może być kontrola ilości potasu we krwi w regularnych odstępach czasu,
• jeśli pacjent ma aldosteronizm (jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże
ilości hormonu o nazwie aldosteron),
• jeśli u pacjenta nastąpiła znaczna utrata płynów (odwodnienie) w wyniku biegunki, wymiotów
lub stosowania dużych dawek leków moczopędnych (diuretyków),
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
- aliskiren.
• jeśli pacjent jest leczony inhibitorem ACE w połączeniu z innymi lekami stosowanymi
w leczeniu niewydolności serca, znanymi jako antagoniści receptorów
mineralokortykoidowych (ang. Mineralocorticoid Receptor Antagonist, MRA) (na przykład
spironolakton, eplerenon) lub beta-adrenolityki (na przykład metoprolol).
Jeśli po przyjęciu leku Avasart u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Avasart.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Avasart".
Lek Avasart a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Stosowanie leku Avasart z niektórymi lekami może mieć wpływ na leczenie. Konieczna może być
zmiana dawki, zastosowanie innych środków ostrożności lub w niektórych przypadkach odstawienie
jednego z leków. Dotyczy to zarówno leków dostępnych na receptę, jak i bez recepty.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z poniższych leków:
• leki moczopędne (tzw. diuretyki), np. furosemid, ponieważ spowoduje to gwałtowne
zmniejszenie ciśnienia krwi,
• leki, które zwiększają ilość potasu we krwi,
• leki przeciwbólowe tzw. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibufrofen,
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych),
• inhibitory ACE (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności krążenia
i zawału serca),
• leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia
krwi i niektórych chorób serca).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Avasart" oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności").
Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu
niewydolności serca, znanymi jako antagoniści receptorów mineralokortykoidowych (na przykład
spironolakton, eplerenon) lub beta-adrenolityki (na przykład metoprolol).
Stosowanie leku Avasart z jedzeniem i piciem
Lek Avasart można stosować z posiłkiem lub bez posiłku.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Należy powiedzieć lekarzowi jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że zaszła w ciążę lub planuje
zajście w ciążę, ponieważ lek Avasart może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka. Lekarz zleci
stosowanie innego leku zamiast leku Avasart.
Lek Avasart nie jest zalecany we wczesnym okresie ciąży (tj. do 3. miesiąca ciąży). Nie wolno go
stosować u pacjentek powyżej 3. miesiąca ciąży, ponieważ może on poważnie zaszkodzić
nienarodzonemu dziecku.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią.
Lek Avasart nie jest zalecany u matek karmiących piersią. Lekarz zaleci inną metodę leczenia dla
pacjentki, która zamierza karmić piersią, szczególnie noworodka lub wcześniaka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Avasart może powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji. Jeśli takie objawy
wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn lub wykonywać innych czynności
wymagających koncentracji.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Avasart
Lek Avasart, 80 mg zawiera 0,00191 g laktozy (0,000955 g glukozy i 0,000955 g galaktozy) w jednej
tabletce. Lek Avasart, 160 mg zawiera 0,00384 g laktozy (0,00192 g glukozy i 0,00192 g galaktozy)
w jednej tabletce. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane mogą wystąpić z określoną częstością, zdefiniowaną w następujący sposób:
często: występują u 1 do 10 pacjentów na 100;
niezbyt często: występują u 1 do 10 pacjentów na 1000;
bardzo rzadko: występują u mniej niż 1 na 10 000 osób;
nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
Niektóre objawy wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej:
• obrzęk twarzy, języka lub gardła,
• trudności z przełykaniem lub oddychaniem,
• pokrzywka (jasnoróżowe, swędzące bąble na skórze).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
Inne działania niepożądane:
Często:
• zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała,
• niskie ciśnienie krwi z objawami, takimi jak zawroty głowy, omdlenia,
• zaburzenia czynności nerek.
Niezbyt często:
• ciężkie zaburzenia czynności nerek,
• duszność, trudności z oddychaniem podczas leżenia,
• obrzęk stóp lub nóg,
• ból głowy,
• kaszel,
• ból brzucha,
• nudności,
• biegunka,
• uczucie zmęczenia,
• osłabienie,
• niewydolność serca,
• hiperkaliemia.
Bardzo rzadko:
• obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka.
Nieznana:
• wysypka, niekiedy z gorączką, bólami stawów i mięśni, powiększeniem węzłów chłonnych (są
to objawy choroby posurowiczej),
• fioletowo-czerwone plamki na skórze, gorączka, świąd (są to objawy zapalenia naczyń
krwionośnych),
• zwiększenie ryzyka krwawienia i powstawania siniaków (z powodu zmniejszenia liczby
płytek krwi),
• bóle mięśni,
• gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej wskutek zakażenia (z powodu małej liczby
krwinek białych),
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby krwinek czerwonych (które może spowodować
niedokrwistość),
• zwiększone stężenie potasu we krwi (które w ciężkich przypadkach może wywołać skurcze
mięśni i zaburzenia pracy serca),
• żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu, świąd skóry i ciemne zabarwienie moczu),
• zwiększone stężenie kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi (z powodu nieprawidłowej
czynności nerek),
• wysypka (czerwone, swędzące grudki na skórze), zawroty głowy, obrzęk twarzy, warg, języka
lub gardła, trudności z oddychaniem lub przełykaniem, zawroty głowy, nagła utrata
przytomności (są to objawy reakcji alergicznej).
Częstość występowania niektórych działań niepożądanych może różnić się w zależności od choroby.
Na przykład takie działania niepożądane, jak zawroty głowy i zaburzenia czynności nerek,
obserwowano rzadziej u pacjentów leczonych z powodu wysokiego ciśnienia krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na substancję czynną i (lub) na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1,
- ciężkie zaburzenie czynności wątroby, marskość wątroby, cholestaza,
- drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6 ),
- jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Avasart z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji
kłębuszkowej, GFR<60 mL/min/l,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Hiperkaliemia
W przypadku jednoczesnego przyjmowania preparatów zawierających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą powodować zwiększenie stężenia potasu (heparyna itp.), preparat należy stosować ostrożnie
i często kontrolować stężenie potasu.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W rzadkich przypadkach na początku terapii produktem leczniczym Avasart u pacjentów ze
znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania dużych dawek
leków moczopędnych, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Zanim zacznie się leczenie
produktem leczniczym Avasart należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi krążącej,
poprzez np. zmniejszenie dawki leku moczopędnego.
Zwężenie tętnicy nerkowej
W przypadku pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Avasart nie zostało ustalone.
Krótkotrwałe podawanie produktu leczniczego Avasart 12 pacjentom z wtórnym nadciśnieniem
tętniczym spowodowanym jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, nie wywołało istotnych
zmian hemodynamicznych w nerkach, nie wpłynęło też na stężenie kreatyniny w surowicy lub azotu
mocznikowego (BUN) we krwi. Jednakże, w związku z tym, że inne leki działające na układ renina-
angiotensyna-aldosteron mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny
w surowicy u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zaleca się, jako środek
ostrożności, regularne kontrole czynności nerek.
Przeszczepienie nerek
Brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Avasart
u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Avasart nie należy stosować u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem
z uwagi na to, że leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron są u tych pacjentów
nieskuteczne.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem
drogi odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych preparatów działających rozszerzająco na naczynia, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty lub zastawki
dwudzielnej, lub kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory
(HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek,
z klirensem kreatyniny >10 mL/ml. Obecnie brak jest doświadczeń w zakresie bezpiecznego
stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 mL/min i pacjentów dializowanych,
dlatego walsartan należy stosować w tej grupie pacjentów z zachowaniem ostrożności (patrz punkty
4.2 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby przebiegającym bez
cholestazy walsartan należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, (w tym zawierających walsartan)
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację
do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Ciąża
W trakcie ciąży nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA).
Jeśli dalsze leczenie AIIRA nie jest nieodzowne, u pacjentek planujących ciążę należy przejść na
alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania
w trakcie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży leczenie AIIRA należy natychmiast przerwać
i, jeśli to właściwe, rozpocząć alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca terapia skojarzona trzema lekami (inhibitorem ACE, lekiem
blokującym receptory β-adrenergiczne i produktem Avasart) nie wykazała żadnej klinicznej korzyści
(patrz punkt 5.1). Takie leczenie skojarzone wyraźnie zwiększa ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych i z tego powodu nie jest zalecane.
Należy zachować ostrożność na początku leczenia u pacjentów z niewydolnością serca. Ocena stanu
pacjenta z niewydolnością serca powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek (patrz punkt
4.2).
Stosowanie produktu leczniczego Avasart u pacjentów z niewydolnością serca zwykle powoduje
pewne obniżenie ciśnienia krwi, ale odstawienie produktu leczniczego ze względu na utrzymujące
się objawowe niedociśnienie tętnicze nie jest zwykle konieczne, pod warunkiem że pacjent
przestrzega zaleceń dawkowania (patrz punkt 4.2).
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna
(np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami konwertazy
angiotensyny związane było z oligurią i (lub) postępującą azotemią oraz, w rzadkich przypadkach,
z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ponieważ walsartan jest antagonistą receptora
angiotensyny II, nie można wykluczyć, że stosowanie produktu Avasart może być związane
z zaburzeniami czynności nerek.
Ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia
czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) może się zwiększyć, gdy produkt leczniczy
Avasart jest stosowany jednocześnie z inhibitorem ACE. U pacjentów z niewydolnością serca,
zastosowanie trójskładnikowego połączenia inhibitora ACE, leku beta-adrenolitycznego oraz
produktu leczniczego Avasart nie wykazało żadnych korzyści klinicznych (patrz punkt 5.1). Takie
połączenie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, dlatego nie jest
zalecane. Trójskładnikowe połączenie inhibitora ACE, antagonisty receptora
mineraiokortykoidowego i walsartanu także nie jest zalecane. Stosowanie tych połączeń powinno
odbywać się pod nadzorem specjalisty, a czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi
pacjenta powinny być ściśle monitorowane.
Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z niewydolnością serca.
Ocena pacjentów z niewydolnością serca powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek
(patrz punkt 4.2).
Stosowanie produktu leczniczego Avasart u pacjentów z niewydolnością serca zwykle skutkuje
obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, a przerwanie leczenia z powodu utrzymującego się
objawowego niedociśnienia zwykle nie jest konieczne, jeśli przestrzegane są instrukcje odnośnie
dawkowania (patrz punkt 4.2).
U pacjentów, których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami ACE
było związane z oligurią i (lub) postępującą azotemią oraz w rzadkich przypadkach z ostrą
niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Nie można wykluczyć, że zastosowanie produktu
leczniczego Avasart może być związane z zaburzeniem czynności nerek, ponieważ walsartan jest
antagonistą receptora angiotensyny II.
Inhibitory ACE oraz antagoniści receptora angiotensyny II nie powinni być jednocześnie stosowane
u pacjentów z nefropatią cukrzycową
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS).
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny
II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku
z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak:
czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Produkt leczniczy Avasart zawiera laktozę
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Równoczesne stosowanie, które nie jest zalecane:
Lit
Zgłaszano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego
toksyczności podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE. Z powodu braku doświadczeń
w zakresie jednoczesnego stosowania walsartanu i litu, nie zaleca się tego leczenia skojarzonego.
Jeśli takie leczenie skojarzone okaże się konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu
w surowicy krwi.
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu.
Jeśli zostanie stwierdzona konieczność zastosowania produktu leczniczego wpływającego na
stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Wymagana ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę i nieselektywne NLPZ.
W przypadku jednoczesnego podawania antagonistów receptora angiotensyny II z NLPZ może
nastąpić osłabienie działania hipotensyjnego. Ponadto jednoczesne stosowanie antagonistów
receptora angiotensyny II i NLPZ może prowadzić do podwyższonego ryzyka pogorszenia się
czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. Z tego względu zaleca się kontrolę
czynności nerek na początku leczenia, jak również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia
pacjenta.
Inne
W badaniach interakcji lekowych walsartanu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji
z walsartanem i żadną z następujących substancji: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna,
atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu
RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ogólna
częstość występowania działań niepożądanych w grupie leczonej walsartanem była porównywalna
z częstością występującą w grupie otrzymującej placebo i odpowiadała jego właściwościom
farmakologicznym. Wydaje się, że częstość występowania działań niepożądanych nie była związana
z dawką ani czasem trwania leczenia; nie wykazano również związku z płcią, wiekiem lub rasą
pacjentów.
Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych, po wprowadzeniu leku do obrotu
i z badań laboratoryjnych są wymienione w tabeli poniżej zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów.
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości ich występowania (najczęstsze
działania wymieniono w pierwszej kolejności) zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Dla wszystkich działań niepożądanych stwierdzonych po wprowadzeniu leku do obrotu
i w badaniach laboratoryjnych nie jest możliwe ustalenie częstości ich występowania, dlatego są
wymienione z określeniem częstości jako „nieznana”.
Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszenie stężenia hemoglobiny,
zmniejszenie hematokrytu, neutropenia,
małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększenie stężenia potasu w surowicy
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyniowe
Nieznana Zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny
w surowicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność i zaburzenia czynności nerek,
zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Uczucie zmęczenia
Profil bezpieczeństwa obserwowany w kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów w stanie
po zawale mięśnia sercowego i (lub) z niewydolnością serca różni się od ogólnego profilu
bezpieczeństwa stwierdzanego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Może być to związane
z pierwotną chorobą pacjenta. Działania niepożądane, które wystąpiły u pacjentów z niewydolnością
serca, są wymienione poniżej:
Niewydolność serca
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Hiperkaliemia
Nieznana Zwiększenie stężenia potasu w surowicy
Zaburzenia układu nerwowego
Często Zawroty głowy, zawroty głowy związane
z pozycją ciała
Niezbyt często Omdlenie, bóle głowy
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca
Niezbyt często Niewydolność serca
Zaburzenia naczyniowe
Często Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie
ortostatyczne
Nieznana Zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Nudności, biegunka
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Wysypka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często Niewydolność i zaburzenia czynności nerek
Niezbyt często Ostra niewydolność nerek, zwiększenie
stężenia kreatyniny w surowicy
Nieznana Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często osłabienie, uczucie zmęczenia
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Powidon; Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka: Hypromeloza 6cP; Laktoza jednowodna; Makrogol 6000; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Otoczka)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty różowy podłużny z linią podziału
Avasart, 80 mg, tabletki powlekane: tabletka powlekana, koloru różowego, podłużna, bez plam i uszkodzeń, z linią podziału po jednej stronie. W opakowaniu znajduje się 28 tabletek powlekanych. Avasart, 160 mg, tabletki powlekane: tabletka powlekana, koloru żółtego, podłużna, bez plam i uszkodzeń, z linią podziału po jednej stronie. W opakowaniu znajduje się 14 lub 28 tabletek powlekanych. źródło: Ulotka, pkt 6 - z linią podziału
stronie. Tabletkę można podzielić na połowy. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Brak badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Avasart na zdolność prowadzenia pojazdów. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu należy wziąć pod uwagę, że mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zawroty głowy; zawroty głowy związane z pozycją ciała; Niedociśnienie tętnicze; niedociśnienie ortostatyczne
- niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Kaszel; Bóle brzucha; Uczucie zmęczenia; Hiperkaliemia; Omdlenie; bóle głowy; Nudności; biegunka; Ostra niewydolność nerek; osłabienie
- bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy jelit
- częstość nieznana: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie hematokrytu; neutropenia; małopłytkowość; Nadwrażliwość; choroba posurowicza; Zwiększenie stężenia potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy; Obrzęk naczynioruchowy; wysypka; świąd; Bóle mięśni; Niewydolność i zaburzenia czynności nerek; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza; Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi
- częstość niepodana w tekście: Niewydolność serca
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Avasart
Kiedy nie stosować leku Avasart
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub na którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby wątroby,
• jeśli pacjentka jest w co najmniej 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku
Avasart poniżej 3. miesiąca ciąży (patrz punkt 2: Ciąża i karmienie piersią),
• u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Avasart należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• jeśli pacjent ma choroby wątroby,
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby nerek lub jeśli stosuje się zabiegi dializacyjne (tzw.
sztuczna nerka),
• jeśli pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej,
• jeśli niedawno pacjent miał wykonany przeszczep nerki,
• jeśli pacjent jest leczony z powodu zawału lub niewydolności serca. Lekarz może zlecić
kontrolę czynności nerek,
• jeśli pacjent ma ciężką postać choroby serca, inną niż niewydolność serca lub zawał serca,
• jeśli pacjent stosuje leki, które zwiększają ilość potasu we krwi (np. suplementy potasu lub
substytuty (zamienniki) soli kuchennej zawierające potas), leki oszczędzające potas oraz
heparynę. Konieczna może być kontrola ilości potasu we krwi w regularnych odstępach czasu,
• jeśli pacjent ma aldosteronizm (jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże
ilości hormonu o nazwie aldosteron),
• jeśli u pacjenta nastąpiła znaczna utrata płynów (odwodnienie) w wyniku biegunki, wymiotów
lub stosowania dużych dawek leków moczopędnych (diuretyków),
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
- aliskiren.
• jeśli pacjent jest leczony inhibitorem ACE w połączeniu z innymi lekami stosowanymi
w leczeniu niewydolności serca, znanymi jako antagoniści receptorów
mineralokortykoidowych (ang. Mineralocorticoid Receptor Antagonist, MRA) (na przykład
spironolakton, eplerenon) lub beta-adrenolityki (na przykład metoprolol).
Jeśli po przyjęciu leku Avasart u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Avasart.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Avasart".
Lek Avasart a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Stosowanie leku Avasart z niektórymi lekami może mieć wpływ na leczenie. Konieczna może być
zmiana dawki, zastosowanie innych środków ostrożności lub w niektórych przypadkach odstawienie
jednego z leków. Dotyczy to zarówno leków dostępnych na receptę, jak i bez recepty.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z poniższych leków:
• leki moczopędne (tzw. diuretyki), np. furosemid, ponieważ spowoduje to gwałtowne
zmniejszenie ciśnienia krwi,
• leki, które zwiększają ilość potasu we krwi,
• leki przeciwbólowe tzw. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibufrofen,
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych),
• inhibitory ACE (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności krążenia
i zawału serca),
• leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia
krwi i niektórych chorób serca).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Avasart" oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności").
Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu
niewydolności serca, znanymi jako antagoniści receptorów mineralokortykoidowych (na przykład
spironolakton, eplerenon) lub beta-adrenolityki (na przykład metoprolol).
Stosowanie leku Avasart z jedzeniem i piciem
Lek Avasart można stosować z posiłkiem lub bez posiłku.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Należy powiedzieć lekarzowi jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że zaszła w ciążę lub planuje
zajście w ciążę, ponieważ lek Avasart może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka. Lekarz zleci
stosowanie innego leku zamiast leku Avasart.
Lek Avasart nie jest zalecany we wczesnym okresie ciąży (tj. do 3. miesiąca ciąży). Nie wolno go
stosować u pacjentek powyżej 3. miesiąca ciąży, ponieważ może on poważnie zaszkodzić
nienarodzonemu dziecku.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią.
Lek Avasart nie jest zalecany u matek karmiących piersią. Lekarz zaleci inną metodę leczenia dla
pacjentki, która zamierza karmić piersią, szczególnie noworodka lub wcześniaka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Avasart może powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji. Jeśli takie objawy
wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn lub wykonywać innych czynności
wymagających koncentracji.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Avasart
Lek Avasart, 80 mg zawiera 0,00191 g laktozy (0,000955 g glukozy i 0,000955 g galaktozy) w jednej
tabletce. Lek Avasart, 160 mg zawiera 0,00384 g laktozy (0,00192 g glukozy i 0,00192 g galaktozy)
w jednej tabletce. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane mogą wystąpić z określoną częstością, zdefiniowaną w następujący sposób:
często: występują u 1 do 10 pacjentów na 100;
niezbyt często: występują u 1 do 10 pacjentów na 1000;
bardzo rzadko: występują u mniej niż 1 na 10 000 osób;
nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
Niektóre objawy wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej:
• obrzęk twarzy, języka lub gardła,
• trudności z przełykaniem lub oddychaniem,
• pokrzywka (jasnoróżowe, swędzące bąble na skórze).
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
Inne działania niepożądane:
Często:
• zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała,
• niskie ciśnienie krwi z objawami, takimi jak zawroty głowy, omdlenia,
• zaburzenia czynności nerek.
Niezbyt często:
• ciężkie zaburzenia czynności nerek,
• duszność, trudności z oddychaniem podczas leżenia,
• obrzęk stóp lub nóg,
• ból głowy,
• kaszel,
• ból brzucha,
• nudności,
• biegunka,
• uczucie zmęczenia,
• osłabienie,
• niewydolność serca,
• hiperkaliemia.
Bardzo rzadko:
• obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka.
Nieznana:
• wysypka, niekiedy z gorączką, bólami stawów i mięśni, powiększeniem węzłów chłonnych (są
to objawy choroby posurowiczej),
• fioletowo-czerwone plamki na skórze, gorączka, świąd (są to objawy zapalenia naczyń
krwionośnych),
• zwiększenie ryzyka krwawienia i powstawania siniaków (z powodu zmniejszenia liczby
płytek krwi),
• bóle mięśni,
• gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej wskutek zakażenia (z powodu małej liczby
krwinek białych),
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby krwinek czerwonych (które może spowodować
niedokrwistość),
• zwiększone stężenie potasu we krwi (które w ciężkich przypadkach może wywołać skurcze
mięśni i zaburzenia pracy serca),
• żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu, świąd skóry i ciemne zabarwienie moczu),
• zwiększone stężenie kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi (z powodu nieprawidłowej
czynności nerek),
• wysypka (czerwone, swędzące grudki na skórze), zawroty głowy, obrzęk twarzy, warg, języka
lub gardła, trudności z oddychaniem lub przełykaniem, zawroty głowy, nagła utrata
przytomności (są to objawy reakcji alergicznej).
Częstość występowania niektórych działań niepożądanych może różnić się w zależności od choroby.
Na przykład takie działania niepożądane, jak zawroty głowy i zaburzenia czynności nerek,
obserwowano rzadziej u pacjentów leczonych z powodu wysokiego ciśnienia krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na substancję czynną i (lub) którąkolwiek substancję pomocniczą pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1,
- ciężkie zaburzenie czynności wątroby, marskość wątroby, cholestaza,
- drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6 ),
- jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Avasart z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji
kłębuszkowej, GFR<60 mL/min/l,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Hiperkaliemia
W przypadku jednoczesnego przyjmowania preparatów zawierających potas, leków moczopędnych
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą powodować zwiększenie stężenia potasu (heparyna itp.), preparat należy stosować ostrożnie
i często kontrolować stężenie potasu.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
W rzadkich przypadkach na początku terapii produktem leczniczym Avasart u pacjentów ze
znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania dużych dawek
leków moczopędnych, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Zanim zacznie się leczenie
produktem leczniczym Avasart należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi krążącej,
poprzez np. zmniejszenie dawki leku moczopędnego.
Zwężenie tętnicy nerkowej
W przypadku pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Avasart nie zostało ustalone.
Krótkotrwałe podawanie produktu leczniczego Avasart 12 pacjentom z wtórnym nadciśnieniem
tętniczym spowodowanym jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, nie wywołało istotnych
zmian hemodynamicznych w nerkach, nie wpłynęło też na stężenie kreatyniny w surowicy lub azotu
mocznikowego (BUN) we krwi. Jednakże, w związku z tym, że inne leki działające na układ renina-
angiotensyna-aldosteron mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny
w surowicy u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zaleca się, jako środek
ostrożności, regularne kontrole czynności nerek.
Przeszczepienie nerek
Brak doświadczenia odnośnie bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Avasart
u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Avasart nie należy stosować u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem
z uwagi na to, że leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron są u tych pacjentów
nieskuteczne.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem
drogi odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych preparatów działających rozszerzająco na naczynia, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty lub zastawki
dwudzielnej, lub kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory
(HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek,
z klirensem kreatyniny >10 mL/ml. Obecnie brak jest doświadczeń w zakresie bezpiecznego
stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 mL/min i pacjentów dializowanych,
dlatego walsartan należy stosować w tej grupie pacjentów z zachowaniem ostrożności (patrz punkty
4.2 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby przebiegającym bez
cholestazy walsartan należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, (w tym zawierających walsartan)
notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów
występowały ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie walsartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację
do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Ciąża
W trakcie ciąży nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA).
Jeśli dalsze leczenie AIIRA nie jest nieodzowne, u pacjentek planujących ciążę należy przejść na
alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w
trakcie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży leczenie AIIRA należy natychmiast przerwać i, jeśli
to właściwe, rozpocząć alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca terapia skojarzona trzema lekami (inhibitorem ACE, lekiem
blokującym receptory β-adrenergiczne i produktem Avasart) nie wykazała żadnej klinicznej korzyści
(patrz punkt 5.1). Takie leczenie skojarzone wyraźnie zwiększa ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych i z tego powodu nie jest zalecane.
Należy zachować ostrożność na początku leczenia u pacjentów z niewydolnością serca. Ocena stanu
pacjenta z niewydolnością serca powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek (patrz punkt
4.2).
Stosowanie produktu leczniczego Avasart u pacjentów z niewydolnością serca zwykle powoduje
pewne obniżenie ciśnienia krwi, ale odstawienie produktu leczniczego ze względu na utrzymujące
się objawowe niedociśnienie tętnicze nie jest zwykle konieczne, pod warunkiem że pacjent
przestrzega zaleceń dawkowania (patrz punkt 4.2).
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna
(np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami konwertazy
angiotensyny związane było z oligurią i (lub) postępującą azotemią oraz, w rzadkich przypadkach,
z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ponieważ walsartan jest antagonistą receptora
angiotensyny II, nie można wykluczyć, że stosowanie produktu Avasart może być związane
z zaburzeniami czynności nerek.
Ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia
czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) może się zwiększyć, gdy produkt leczniczy
Avasart jest stosowany jednocześnie z inhibitorem ACE. U pacjentów z niewydolnością serca,
zastosowanie trójskładnikowego połączenia inhibitora ACE, leku beta-adrenolitycznego oraz
produktu leczniczego Avasart nie wykazało żadnych korzyści klinicznych (patrz punkt 5.1). Takie
połączenie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, dlatego nie jest
zalecane. Trójskładnikowe połączenie inhibitora ACE, antagonisty receptora
mineraiokortykoidowego i walsartanu także nie jest zalecane. Stosowanie tych połączeń powinno
odbywać się pod nadzorem specjalisty, a czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi
pacjenta powinny być ściśle monitorowane.
Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów z niewydolnością serca.
Ocena pacjentów z niewydolnością serca powinna zawsze uwzględniać ocenę czynności nerek
(patrz punkt 4.2).
Stosowanie produktu leczniczego Avasart u pacjentów z niewydolnością serca zwykle skutkuje
obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, a przerwanie leczenia z powodu utrzymującego się
objawowego niedociśnienia zwykle nie jest konieczne, jeśli przestrzegane są instrukcje odnośnie
dawkowania (patrz punkt 4.2).
U pacjentów, których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami ACE
było związane z oligurią i (lub) postępującą azotemią oraz w rzadkich przypadkach z ostrą
niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Nie można wykluczyć, że zastosowanie produktu
leczniczego Avasart może być związane z zaburzeniem czynności nerek, ponieważ walsartan jest
antagonistą receptora angiotensyny II.
Inhibitory ACE oraz antagoniści receptora angiotensyny II nie powinni być jednocześnie stosowane
u pacjentów z nefropatią cukrzycową
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS).
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny
II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku
z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak:
czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Produkt leczniczy Avasart zawiera laktozę
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Równoczesne stosowanie, które nie jest zalecane:
Lit
Zgłaszano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego
toksyczności podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE. Z powodu braku doświadczeń
w zakresie jednoczesnego stosowania walsartanu i litu, nie zaleca się tego leczenia skojarzonego.
Jeśli takie leczenie skojarzone okaże się konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu
w surowicy krwi.
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu.
Jeśli zostanie stwierdzona konieczność zastosowania produktu leczniczego wpływającego na
stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Wymagana ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę i nieselektywne NLPZ.
W przypadku jednoczesnego podawania antagonistów receptora angiotensyny II z NLPZ może
nastąpić osłabienie działania hipotensyjnego. Ponadto jednoczesne stosowanie antagonistów
receptora angiotensyny II i NLPZ może prowadzić do podwyższonego ryzyka pogorszenia się
czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. Z tego względu zaleca się kontrolę
czynności nerek na początku leczenia, jak również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia
pacjenta.
Inne
W badaniach interakcji lekowych walsartanu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji
z walsartanem i żadną z następujących substancji: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna,
atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid.
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu
RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ogólna
częstość występowania działań niepożądanych w grupie leczonej walsartanem była porównywalna
z częstością występującą w grupie otrzymującej placebo i odpowiadała jego właściwościom
farmakologicznym. Wydaje się, że częstość występowania działań niepożądanych nie była związana
z dawką ani czasem trwania leczenia; nie wykazano również związku z płcią, wiekiem lub rasą
pacjentów.
Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych, po wprowadzeniu leku do obrotu
i z badań laboratoryjnych są wymienione w tabeli poniżej zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów.
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości ich występowania (najczęstsze
działania wymieniono w pierwszej kolejności) zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Dla wszystkich działań niepożądanych stwierdzonych po wprowadzeniu leku do obrotu
i w badaniach laboratoryjnych nie jest możliwe ustalenie częstości ich występowania, dlatego są
wymienione z określeniem częstości jako „nieznana”.
Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszenie stężenia hemoglobiny,
zmniejszenie hematokrytu, neutropenia,
małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększenie stężenia potasu w surowicy
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyniowe
Nieznana Zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny
w surowicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność i zaburzenia czynności nerek,
zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Uczucie zmęczenia
Profil bezpieczeństwa obserwowany w kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów w stanie
po zawale mięśnia sercowego i (lub) z niewydolnością serca różni się od ogólnego profilu
bezpieczeństwa stwierdzanego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Może być to związane
z pierwotną chorobą pacjenta. Działania niepożądane, które wystąpiły u pacjentów z niewydolnością
serca, są wymienione poniżej:
Niewydolność serca
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Hiperkaliemia
Nieznana Zwiększenie stężenia potasu w surowicy
Zaburzenia układu nerwowego
Często Zawroty głowy, zawroty głowy związane
z pozycją ciała
Niezbyt często Omdlenie, bóle głowy
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca
Niezbyt często Niewydolność serca
Zaburzenia naczyniowe
Często Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie
ortostatyczne
Nieznana Zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Nudności, biegunka
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Wysypka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często Niewydolność i zaburzenia czynności nerek
Niezbyt często Ostra niewydolność nerek, zwiększenie
stężenia kreatyniny w surowicy
Nieznana Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we
krwi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często osłabienie, uczucie zmęczenia
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.