Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Rocuronii bromidum 10 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań / do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- Zamknięta ampułka: 18 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- Po rozcieńczeniu: 24 godziny (po sporządzeniu)
- Po rozcieńczeniu: 24 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Glukonolakton; Sodu octan trójwodny; Sodu cytrynian dwuwodny; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Rocuronium B. Braun ma postać przejrzystego, bezbarwnego lub jasnobrązowożółtego roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji. Rodzaje opakowań: Lek Rocuronium B. źródło: Ulotka, pkt 6 - brązowy bezbarwny
Przejrzysty, bezbarwny lub jasno-brązowożółty roztwór. pH roztworu: 3,8 do 4,2 Osmolalność: 270-310 mOsmol/kg. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Bromek rokuronium wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Nie zaleca się obsługiwania potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych lub prowadzenia samochodu w czasie pierwszych 24 godzin po pełnym zniesieniu blokady nerwowo - mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium. W związku z tym, że bromek rokuronium stosowany jest jako uzupełnienie w znieczuleniu ogólnym, w przypadku pacjentów ambulatoryjnych należy przestrzegać standardowych środków ostrożności jak w przypadku znieczulenia ogólnego.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
38 pozycji wyodrębnione przez model AI
- niezbyt często: przedłużony czas trwania blokady nerwowo- mięśniowej*
- rzadko: tachykardia; niskie ciśnienie krwi; brak skuteczności; obniżony efekt działania / odpowiedź terapeutyczna; zwiększony efekt działania / odpowiedź terapeutyczna; ból miejscu podania i/lub reakcje miejscowe*; wydłużony czas wychodzenia ze znieczulenia; zmiany sercowonaczyniowe; zapaść krążeniowa – wstrząs; zmiany skórne; obrzęk naczynioruchowy; Przedłużony czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego
- bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości; reakcja anafilaktyczna*; reakcje anafilaktoidalne; wstrząs anafilaktyczny; wstrząs anafilaktoidalny; porażenie wiotkie; zapaść krążeniowa i wstrząs; uderzenia gorąca; skurcz oskrzeli; wysypka; wysypka rumieniowata; obrzęk naczyniowo-sercowy; pokrzywka; świąd; wykwity; osłabienie mięśni szkieletowych (po długotrwałym stosowaniu na oddziale intensywnej opieki); miopatia steroidowa (po długotrwałym stosowaniu na oddziale intensywnej opieki); obrzęk twarzy; zwiększone stężenie histaminy*; komplikacje dróg oddechowych w trakcie znieczulenia; Miopatia
- częstość nieznana: zespół Kounisa; bezdech; niewydolność oddechowa
- częstość niepodana w tekście: reakcje rumieniowe w miejscu podania leku
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania produktu u dorosłych pacjentów mogą służyć jako ogólne wytyczne dla intubacji dotchawiczej oraz zwiotczenia mięśni podczas krótko- lub długotrwałych zabiegów chirurgicznych, jak również do stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego zastosowania.”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież U noworodków (0 – 27 dnia), niemowląt (28 dni - 2 miesiące), małych dzieci (3 – 23 miesiące) dzieci (2-11 lat) oraz młodzieży (12 do ≤ 17 lat) zalecane dawki intubacyjne stosowane podczas standardowego znieczulenia oraz dawki podtrzymujące zbliżone są do stosowanych u dorosłych pacjentów. Niemniej jednak czas działania dawki intubacyjnej będzie dłuższy w przypadku noworodków i niemowląt, niż u dzieci (patrz punkt 5.1) W przypadku ciągłej infuzji, u dzieci i młodzieży za wyjątkiem dzieci przeprowadza się infuzję z identyczną szybkością, jak u pacjentów dorosłych. Konieczne może okazać się zwiększenie szybkości infuzji u dzieci.”
- dawkowanie: „U pacjentek poddanych cesarskiemu cięciu zaleca się stosowanie bromku rokuronium wyłącznie w dawce 0,6 mg na kg masy ciała, ponieważ nie ma danych dotyczących stosowania dawki 1,0 mg/kg mc. w tej grupie pacjentów.”
- dawkowanie: „Niezależnie od zastosowanej techniki znieczulenia, zalecana dawka podtrzymująca dla tych pacjentów wynosi 0,075- 0,1 mg bromku rokuronium na kg masy ciała, a zalecana szybkość infuzji - 0,3- 0,4 mg/kg mc./h (patrz punkt „Ciągła infuzja”).”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 0,15 mg bromku rokuronium na kg masy ciała.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania bromku rokuronium u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego działania produktu (patrz punkt 5.3). Bromek rokuronium może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności oraz po stwierdzeniu przez lekarza, że oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bromek rokuronium lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Inne leki z tej grupy wykazywały niewielką zdolność do przenikania do mleka kobiet karmiących piersią oraz wnikania do organizmu karmionego dziecka. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie produktu do mleka kobiet karmiących piersią w znikomej ilości. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać leczenie bromkiem rokuronium lub powstrzymać się od niego, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.”
- Płodność: „Płodność Brak jest danych dotyczących wpływu bromku rokuronium na płodność.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rocuronium B. Braun
Kiedy nie stosować leku Rocuronium B. Braun:
− jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na bromek rokuronium, jon bromkowy lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki
− jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na jakikolwiek lek zwiotczający mięśnie;
− jeśli u pacjenta stwierdzono schorzenie nerek, wątroby lub dróg żółciowych;
− jeżeli u pacjenta stwierdzono chorobę serca lub schorzenie wpływające na krążenie krwi;
− jeśli u pacjenta stwierdzono opuchnięcie partii ciała w związku z gromadzeniem się wody (obrzęk
np. w obrębie stawu skokowego);
− jeśli u pacjenta stwierdzono schorzenie obejmujące nerwy i mięśnie (choroby nerwowo-
mięśniowe, np. polio (zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego), miastenia gravis
(nużliwość mięśni), zespół Eatona- Lamberta);
− jeżeli u pacjenta odnotowano obniżenie temperatury ciała podczas znieczulenia (hipotermia);
− jeśli u pacjenta odnotowano wysoką gorączkę (hipertermia złośliwa) podczas znieczulenia;
− jeśli u pacjenta występuje gorączka;
− jeśli u pacjenta stwierdzono zmniejszone stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia), (spowodowane
np. przetoczeniem dużej ilości krwi);
− jeżeli u pacjenta stwierdzono zmniejszone stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), (spowodowane
np. ciężkimi wymiotami, biegunką lub leczeniem lekami moczopędnymi);
− jeśli u pacjenta stwierdzono zwiększone stężenie magnezu we krwi (hipermagnezemia) ;
− jeśli u pacjenta stwierdzono zmniejszone stężenie białka we krwi (hipoproteinemia);
− jeżeli u pacjenta występuje odwodnienie;
− jeśli u pacjenta stwierdzono zwiększone stężenie kwasów we krwi (kwasica);
− jeśli u pacjenta stwierdzono zwiększone stężenie dwutlenku węgla we krwi (hiperkapnia);
− jeżeli u pacjenta odnotowano nadmierną utratę wagi (kacheksja);
− jeśli u pacjenta występuje nadwaga lub jest w podeszłym wieku;
− jeśli pacjent doznał oparzeń.
Inne leki i Rocuronium B. Braun
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować, takich jak:
− antybiotyki;
− leki przeciwdepresyjne- leki stosowane w leczeniu depresji (np. inhibitory MAO) zawierające lit;
− leki stosowane w leczeniu chorób serca oraz nadciśnienia tętniczego (np. chinidyna, leki
blokujące kanały wapniowe, leki blokujące receptory adrenergiczne (np. beta blokery, alfa
blokery);
− diuretyki czyli leki moczopędne (leki wzmagające wydalanie moczu);
− niektóre leki przeczyszczające, np. sole magnezu;
− chinina (stosowana w leczeniu bólu i zakażeń);
− leki stosowane w leczeniu padaczki (np. fenytoina, karbamazepina);
− kortykosteroidy stosowane przez długi okres czasu na oddziale intensywnej opieki;
− leki stosowane w leczeniu miastenii gravis (nużliwości mięśni) (neostygmina, edrofonium,
pirydostygmina, aminopirydyna);
− teofilina (stosowana w leczeniu astmy);
− leki stosowane w leczeniu lub zapobieganiu zakażeniom wirusowym (inhibitory proteaz).
Uwaga:
Możliwa jest sytuacja, iż pacjent otrzyma w trakcie zabiegu chirurgicznego inne leki mogące wpływać
na działanie rokuronium. Należą do nich niektóre leki znieczulające (np. leki znieczulające stosowane
miejscowo, wziewne leki znieczulające), inne leki zwiotczające mięśnie, protaminy znoszące
przeciwzakrzepowe działanie heparyny. Lekarz uwzględni to, jeżeli zdecyduje się na korekcję dawki
leku u pacjenta.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W okresie ciąży i karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Dane dotyczące stosowania Rocuronium B. Braun u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią są
bardzo ograniczone. Rocuronium B. Braun można podawać kobietom ciężarnym i karmiącym piersią
jedynie w przypadku gdy lekarz zadecyduje, iż uzyskane korzyści przewyższają ryzyko. Lek
Rocuronium B. Braun może być podawany w trakcie cesarskiego cięcia.
Brak jest dostępnych danych dotyczących wpływu tego leku na płodność.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Rocuronium B. Braun wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i
obsługiwania maszyn. Z tego powodu nie zaleca się prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
potencjalnie niebezpiecznych urządzeń podczas pierwszych 24 godzin po zastosowaniu leku, do czasu
całkowitego zakończenia działania tego leku.
Lekarz powinien poinformować pacjenta, kiedy będzie mógł zacząć ponownie prowadzić pojazdy lub
obsługiwać maszyny. Po znieczuleniu pacjent przebywający w domu powinien pozostać pod stałą
opieką osoby dorosłej.
Lek Rocuronium B. Braun zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w pojedynczej dawce, co kwalifikuje go jako „nie
zawierający sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Następujące działania niepożądane mogą być ciężkie. Jeśli wystąpią jakiekolwiek wymienione tu
działania niepożądane, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce:
Bardzo rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
Reakcje nadwrażliwości (alergiczne) i związane z nimi objawy występują rzadko tzn. może dotyczyć
więcej niż 1 na 1000 pacjentów, lecz mogą stanowić zagrożenie dla życia. Do objawów reakcji
nadwrażliwości mogą należeć: wysypka, świąd, utrudnione oddychanie niskie ciśnienie krwi, szybkie
bicie serca, zapaść krążeniowa, wstrząs lub obrzęk twarzy, ust, gardła lub języka, pokrzywka, pręgi po
uderzeniu, zaczerwienienie skóry. Dodatkowo podczas znieczulenia mogą wystąpić inne problemy w
obrębie układu oddechowego (powikłania znieczulenia dróg oddechowych)..
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zatrzymanie oddechu;
• niewydolność oddechowa;
• ciężki alergiczny skurcz naczyń wieńcowych (zespół Kounisa) powodujący ból w klatce
piersiowej (dławica piersiowa) lub zawał serca (zawał mięśnia sercowego).
Inne działania niepożądane obejmują:
Niezbyt często/rzadko (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
• zwiększona częstość skurczów serca (częstoskurcz)*;
• opóźnione wybudzenie ze znieczulenia;
• spadek ciśnienia krwi (niedociśnienie);
• nieskuteczność leku;
• zwiększone lub obniżone ogólne działanie leku;
• zwiększona lub obniżona odpowiedź organizmu na lek;
• ból w miejscu podania;
• przedłużone działanie rozluźniające mięśnie (przedłużony blok nerwowo-mięśniowy).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u 1 na 10000 pacjentów):
• zwiększone stężenie histaminy we krwi;
• świszczący oddech (skurcz oskrzeli);
• niemożność wykonywania ruchów (porażenie wiotkie);
• osłabienie mięśni (po długotrwałym stosowaniu tego leku na oddziale intensywnej opieki
medycznej, w szczególności, jeśli podawano go z kortyzonem)
*Badania kliniczne sugerują, że wzrost częstości skurczów serca u dzieci i młodzieży występuje często
i może pojawić się maksymalnie u 1 na 10 pacjentów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Zastosowanie bromku rokuronium jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na bromek
rokuronium, jony bromkowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Bromek rokuronium powinien być używany wyłącznie przez doświadczony personel medyczny,
wykwalifikowany w stosowaniu leków zwiotczających mięśnie. Niezbędna jest stała dostępność
odpowiednich warunków oraz osób posiadających doświadczenie w intubacji dotchawiczej oraz
sztucznej wentylacji.
Ponieważ bromek rokuronium powoduje porażenie mięśni oddechowych, niezbędne jest wspomaganie
wentylacji u pacjentów leczonych produktem, aż do samoistnego przywrócenia czynności
oddechowych. Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, należy uwzględnić
możliwość wystąpienia trudności podczas intubacji, szczególnie w przypadku stosowania techniki
szybkiej indukcji sekwencyjnej.
Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, podczas stosowania bromku
rokuronium odnotowano występowanie zjawiska powtórnego zwiotczenia mięśni (rekuraryzacji). W
celu uniknięcia powikłań będących skutkiem rekuraryzacji, zaleca się usunięcie rurki intubacyjnej
wyłącznie po stwierdzeniu ustąpienia blokady nerwowo-mięśniowej. Należy uwzględnić również inne
czynniki mogące wywołać rekuraryzację po ekstubacji w fazie pooperacyjnej (np. interakcje pomiędzy
lekami lub stan pacjenta). Jeśli nie jest to element standardowej praktyki klinicznej, należy rozważyć
zastosowanie środka znoszącego zwiotczenie mięśni (jak sugammadex lub inhibitory acetylocholino
esterazy), szczególnie w przypadkach zwiększonego ryzyka wystąpienia rekuraryzacji.
Niezwykle ważne jest upewnienie się, że pacjent oddycha samoistnie, głęboko i regularnie zanim
zezwoli się na opuszczenie przez niego sali operacyjnej.
Po podaniu leków zwiotczających mięśnie mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne (patrz wyżej).
Zawsze należy zastosować odpowiednie środki ostrożności w celu przeciwdziałania tego typu
reakcjom. Szczególnie istotne jest to w przypadku zaistniałych uprzednio reakcji anafilaktycznych na
leki zwiotczające mięśnie. Z uwagi na odnotowane przypadki wystąpienia alergicznej reakcji
krzyżowej należy wówczas zastosować specjalne środki ostrożności.
Dawki większe niż 0,9 mg bromku rokuronium na kg masy ciała mogą przyspieszać czynność serca;
to działanie leku może neutralizować bradykardię wywołaną przez inne leki stosowane w znieczuleniu
lub przez stymulację nerwu błędnego.
U pacjentów leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej odnotowywano przedłużone
porażenie i (lub) osłabienie mięśni szkieletowych w następstwie długotrwałego stosowania leków
zwiotczających mięśnie. W celu wykluczenia przedłużonego czasu trwania blokady nerwowo-
mięśniowej i (lub) przedawkowania zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo- mięśniowego
podczas stosowania leków zwiotczających mięśnie. Oprócz tego, pacjenci powinni być poddani
odpowiedniemu znieczuleniu i sedacji. Ponadto, leki zwiotczające mięśnie powinny być
miareczkowane do uzyskania pożądanego efektu u poszczególnych pacjentów. Wyżej wymienione
procedury powinny być wykonywane pod nadzorem doświadczonego klinicysty znającego skutki
stosowania produktu oraz biegłego w technikach monitorowania przewodnictwa nerwowo-
mięśniowego.
Regularnie obserwowano występowanie miopatii u pacjentów długotrwale przyjmujących
niedepolaryzujące leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe równocześnie z
kortykosteroidami. Okresy równoczesnego stosowania leków należy ograniczyć do niezbędnego
minimum (Patrz punkt 4.5).
W przypadku stosowania w celu intubacji suksametonium, stosowanie rokuronium może być
zastosowane jedynie po całkowitym ustąpieniu blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej podaniem
suksametonium.
Na farmakokinetykę i (lub) farmakodynamikę bromku rokuronium mogą wpływać następujące stany
chorobowe:
Choroby wątroby i (lub) dróg żółciowych oraz niewydolność nerek
Bromek rokuronium jest wydalany z moczem i żółcią. Powinien być więc ostrożnie stosowany u
pacjentów z klinicznie istotnymi chorobami wątroby i (lub) dróg żółciowych i (lub) niewydolnością
nerek. W tych grupach pacjentów przedłużenie działania produktu obserwowano w przypadku
stosowania dawek 0,6 mg bromku rokuronium na kg masy ciała.
Spowolniony przepływ krwi
Stany powiązane z przedłużonym czasem krążenia, jak choroby układu krążenia, zaawansowany wiek
lub obrzęki skutkujące zwiększoną objętością dystrybucji mogą stanowić przyczynę opóźnionego
rozpoczęcia działania produktu. Obniżony klirens osocza może również wydłużać działanie produktu.
Choroby nerwowo-mięśniowe
Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, bromek rokuronium powinien być
stosowany z niezwykłą ostrożnością u pacjentów z chorobami nerwowo- mięśniowymi lub z chorobą
Heinego-Medina, ponieważ odpowiedź na leki zwiotczające mięśnie u tych chorych może być
odmienna. Nasilenie i charakter zmian mogą być zróżnicowane. U pacjentów z miastenią lub
miastenicznym zespołem Eatona - Lamberta, małe dawki bromku rokuronium mogą wykazywać
intensywne działanie, należy więc dostosować dawkę bromku rokuronium, aż do uzyskania
odpowiedzi.
Hipotermia
Podczas zabiegu chirurgicznego w warunkach hipotermii, działanie blokujące przewodnictwo
nerwowo-mięśniowe wywołane bromkiem rokuronium jest zwiększone, a czas działania - wydłużony.
Otyłość
Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, bromek rokuronium może
wykazywać wydłużony czas działania oraz przedłużony czas samoistnego przywrócenia napięcia
mięśniowego u pacjentów z otyłością jeżeli stosuje się dawki obliczone w oparciu o rzeczywistą masę
ciała.
Oparzenia
U pacjentów z oparzeniami rozwija się oporność na niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie.
Zaleca się dostosowanie dawki produktu do uzyskanego działania terapeutycznego.
Stany mogące być przyczyną zwiększonego działania bromku rokuronium
Hipokaliemia (np. po ciężkich wymiotach, biegunce lub leczeniu diuretykami), hipermagnezemia,
hipokalcemia (po rozległych transfuzjach), hipoproteinemia, odwodnienie, kwasica, hiperkapnia i
kacheksja.
Istotne zaburzenia stężeń elektrolitów, zmiany pH krwi lub odwodnienie powinny w miarę możliwości
zostać ustabilizowane.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w pojedynczej dawce, co kwalifikuje go
jako „nie zawierający sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Następujące leki wykazują wpływ na intensywność i (lub) długość działania niedepolaryzujących
blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe produktów leczniczych:
Wpływ innych produktów leczniczych na działanie bromku rokuronium
Nasilenie działania:
▪ Halogenowe lotne leki znieczulające wzmacniają efekt działania bromku rokuronium w zakresie
blokady nerwowo-mięśniowej. Widoczne jest to tylko w przypadku dawek podtrzymujących (patrz
punkt 4.2). spowolniony może być także proces znoszenia blokady przez inhibitory acetylocholino
esterazy.
▪ Duże dawki: tiopentalu, metoheksitalu, ketaminy, fentanylu, kwasu gammahydroksymasłowego,
etomidatu i propofolu
▪ Uprzednie podanie suksametonium (patrz punkt 4.4)
▪ Długotrwałe równoczesne stosowanie kortykosteroidów i bromku rokuronium na oddziałach
intensywnej opieki medycznej może skutkować przedłużonym czasem trwania blokady nerwowo-
mięśniowej lub miopatii (patrz punkt 4.4 i 4.8).
Inne produkty lecznicze:
− antybiotyki: aminoglikozydy, linkozamidy (np. linkomycyna, klindamycyna), antybiotyki
polipeptydowe, antybiotyki acyloamino- penicylinowe, tetracykliny, duże dawki metronidazolu
− diuretyki, tiamina, inhibitory MAO, chinidyna oraz jej izomer chinina, protamina, leki blokujące
receptory adrenergiczne, sole magnezu, leki blokujące kanały wapniowe, sole litu oraz leki
znieczulające stosowane miejscowo (lidokaina w postaci dożylnej, bupiwakaina stosowana
zewnątrzoponowo) oraz szybkie podanie fenytoiny lub czynników blokujących β.
Odnotowano przypadki wystąpienia rekuraryzacji po pooperacyjnym zastosowaniu aminoglikozydów,
linkozamidów, antybiotyków polipeptydowych, penicylin, chinidyny, chininy i soli magnezu (patrz
punkt 4.4).
Zmniejszenie działania leku:
▪ Neostygmina, edrofonium, pirydostygmina, pochodne aminopirydyny
▪ Uprzednie długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, fenytoiny lub karbamazepiny
▪ Inhibitory proteaz
Zmienny skutek:
▪ Zastosowanie innych niedepolaryzujących leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
w połączeniu z bromkiem rokuronium może spowodować zmniejszenie lub zwiększenie blokady
nerwowo-mięśniowej w zależności od kolejności podawania leków oraz zastosowanego leku
blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
▪ Podanie suksametonium po zastosowaniu bromku rokuronium może skutkować wzmożeniem lub
osłabieniem blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe działania bromku rokuronium.
Działanie rokuronium na inne leki:
Jednoczesne zastosowanie leku z lidokainą może skutkować przyspieszeniem działania lidokainy.
Dzieci
Nie przeprowadzono oficjalnych badań dot. interakcji. Wymienione powyżej interakcje w przypadku
pacjentów dorosłych oraz opisane specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności (patrz punkt 4.4) należy
uwzględnić również w przypadku dzieci.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana w poniższych kategoriach:
Niezbyt często /
rzadko
(> 1/10.000 < 1/100)
Bardzo rzadko (< 1/10.000)
Częstość
nieznana
(Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Częstości oszacowano w oparciu o raporty z badań porejestracyjnych oraz na podstawie literatury.
Nadzór porejestracyjny nie daje precyzyjnych danych liczbowych. W związku z tym częstość
występowania podzielono nie na pięć, ale na trzy kategorie częstości.
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są ból i/lub miejscowe zmiany w okolicy
miejsca podania, zaburzenia czynności życiowych oraz przedłużony czas trwania blokady nerwowo-
mięśniowej. Najczęściej występującym ciężkim działaniem niepożądanym obserwowanym w trakcie
badań porejestracyjnych były „reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne” i towarzyszące im objawy.
Patrz także poniżej.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko:
• reakcje nadwrażliwości;
• reakcja anafilaktyczna*;
• reakcje anafilaktoidalne;
• wstrząs anafilaktyczny;
• wstrząs anafilaktoidalny.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko:
• porażenie wiotkie.
Zaburzenia serca
Niezbyt często / rzadko:
• tachykardia.
Częstość nieznana:
• zespół Kounisa.
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często / rzadko:
• niskie ciśnienie krwi.
Bardzo rzadko:
• zapaść krążeniowa i wstrząs;
• uderzenia gorąca.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko:
• skurcz oskrzeli.
Częstość nieznana:
• bezdech;
• niewydolność oddechowa.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko:
• wysypka, wysypka rumieniowata;
• obrzęk naczyniowo-sercowy;
• pokrzywka;
• świąd;
• wykwity.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Bardzo rzadko:
• osłabienie mięśni szkieletowych (po długotrwałym stosowaniu na oddziale intensywnej
opieki);
• miopatia steroidowa (po długotrwałym stosowaniu na oddziale intensywnej opieki) (patrz
punkt 4.4).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo rzadko:
• obrzęk twarzy.
Niezbyt często / rzadko:
• brak skuteczności;
• obniżony efekt działania / odpowiedź terapeutyczna;
• zwiększony efekt działania / odpowiedź terapeutyczna;
• ból miejscu podania i/lub reakcje miejscowe*.
Badania diagnostyczne:
Bardzo rzadko:
• zwiększone stężenie histaminy*.
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Bardzo rzadko:
• komplikacje dróg oddechowych w trakcie znieczulenia.
Niezbyt często / rzadko:
• przedłużony czas trwania blokady nerwowo- mięśniowej*;
• wydłużony czas wychodzenia ze znieczulenia.
Dzieci
Meta analiza 11 badań klinicznych obejmujących dzieci (n=704), którym podawano bromek
rokuronium (w dawkach do 1 mg/kg) wykazała, że tachykardia występowała jako działanie
niepożądane z częstością 1,4%.
*Informacje dotyczące niektórych działań niepożądanych
Anafilaksja
Mimo iż częstość występowania była bardzo rzadka, to jednak odnotowano ciężkie reakcje
anafilaktyczne / anafilaktoidalne na leki zwiotczające mięśnie, w tym bromek rokuronium. Wśród
reakcji anafilaktycznych / anafilaktoidalnych odnotowano: skurcz oskrzeli, zmiany sercowo-
naczyniowe (np. niskie ciśnienie krwi, tachykardia, zapaść krążeniowa – wstrząs), a także zmiany
skórne (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka). W niektórych przypadkach reakcje te prowadziły
do zgonu pacjenta. Z uwagi na możliwy poważny charakter tego typu reakcji, należy zawsze
uwzględnić możliwość ich wystąpienia i podjąć konieczne środki ostrożności.
Odczyny w miejscu wstrzyknięcia
Podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia odnotowano występowanie bólu w miejscu
wstrzyknięcia leku, szczególnie w przypadkach niepełnej utraty świadomości przez pacjenta oraz
podczas stosowania propofolu jako produktu leczniczego indukującego znieczulenie. Podczas badań
klinicznych odnotowano ból w miejscu podania u 16% pacjentów poddanych szybkiej indukcji
sekwencyjnej znieczulenia z zastosowaniem propofolu oraz u mniej niż 0,5% pacjentów poddanych
szybkiej indukcji sekwencyjnej z zastosowaniem fentanylu i tiopentalu.
Zwiększone stężenie histaminy
Ponieważ leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wykazują zarówno miejscowe, w
miejscu podania, jak i ogólne działanie indukujące uwalnianie histaminy, możliwe jest wystąpienie
świądu oraz reakcji rumieniowych w miejscu podania leku i (lub) uogólnionej reakcji histaminowej
(anafilaktoidalnej) (patrz także wyżej w punkcie reakcje anafilaktyczne)..
Podczas badań klinicznych obserwowano jedynie nieznaczne zwiększenie stężenia histaminy w
osoczu po podaniu bolusa bromku rokuronium w dawce 0,3- 0,9 mg na kg masy ciała.
Przedłużony czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego
Najczęstszym działaniem niepożądanym wywołanym niedepolaryzującymi lekami blokującymi
przewodnictwo nerwowo-mięśniowe jest przedłużenie czasu działania farmakologicznego leku ponad
pożądany okres. Objawy mogą mieć zróżnicowany charakter, od osłabienia mięśni szkieletowych po
całkowity i długotrwały paraliż mięśni szkieletowych skutkujący niewydolnością oddechową lub
bezdechem.
Miopatia
Przypadki miopatii obserwowano po podaniu różnych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-
mięśniowe na oddziałach intensywnej opieki w połączeniu z kortykosteroidami (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.