Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 36 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 12 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
białybrązowyowalnyz linią podziałunadruk: 10nadruk: 20 Memantine Glenmark, 10 mg to białe lub prawie białe, owalne tabletki powlekane o wymiarach około 11 mm x 6 mm z wytłoczoną liczbą „10” z jednej strony i z linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Memantine Glenmark, 20 mg to brązowaworóżowe, owalne tabletki powlekane o wymiarach około 14 mm x 7 mm z wytłoczoną liczbą „20” z jednej strony i z linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Memantine Glenmark, 10 mg i Memantine Glenmark, 20 mg pakowane są w blistry po 28, 56 lub 120 tabletek powlekanych w pudełku tekturowym. Jeden blister zawiera 14 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim zazwyczaj powoduje upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Produkt Memantine Glenmark wywiera nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w związku z czym pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych należy poinformować o konieczności zachowania szczególnych środków ostrożności.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
22 pozycji wyodrębnione przez model AI
często: Nadwrażliwość na lek; Zaburzenia równowagi; Duszność; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Bóle głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 18 lat źródło: „Produkt Memantine Glenmark nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.” · ChPL, pkt 4.2
nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież) źródło: „Nie zaleca się podawania leku Memantine Glenmark dzieciom oraz młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
20 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwiększanie dawki” źródło: „Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli„Dorośli Zwiększanie dawki Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. W celu zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych, w ciągu pierwszych trzech tygodni leczenia dawkę należy zwiększać stopniowo, o 5 mg co tydzień, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, zgodnie z następującym schematem: 1. tydzień (dzień 1.-7.):”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Produkt Memantine Glenmark nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.”
Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Na podstawie badań klinicznych określono, że dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat, zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę (20 mg raz na dobę), tak jak opisano powyżej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności nerek„Zaburzenie czynności nerek U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) dostosowanie dawki nie jest wymagane. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30–49 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane przynajmniej przez 7 dni, to dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę zgodnie ze standardowym schematem zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 5–29 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenie czynności wątroby„Zaburzenie czynności wątroby U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień A i B w skali Child- Pugh) dostosowanie dawki nie jest wymagane. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania memantyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Nie zaleca się podawania produktu Memantine Glenmark u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania memantyny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wskazują na możliwe ryzyko zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, po ekspozycji na memantynę w stężeniach równych lub minimalnie wyższych od stężeń stosowanych u ludzi (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi nie jest znane. Memantyny nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy memantyna nie przenika do mleka ludzkiego, jednak biorąc pod uwagę jej lipofilne właściwości, jest to możliwe. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Tabletki powlekane można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): stopniowo, według następującego schematu:
1. tydzień
pół tabletki 10 mg
2. tydzień
jedna tabletka 10 mg
3. tydzień
jedna i pół tabletki 10 mg
4. tydzień i kolejne
dwie tabletki 10 mg raz na dobę lub jedna tabletka 20 mg
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Memantine Glenmark
Kiedy nie stosować leku Memantine Glenmark:
• jeśli pacjent ma uczulenie na memantyny chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeżeli pacjent nie jest pewny, czy ta informacja go dotyczy, przed rozpoczęciem stosowania leku Memantine
Glenmark powinien omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Memantine Glenmark należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• jeśli u pacjenta występowały napady padaczkowe;
• jeśli pacjent przebył w ostatnim czasie zawał mięśnia sercowego (atak serca) lub u pacjenta
występuje zastoinowa niewydolność serca, lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze (wysokie
ciśnienie krwi).
W powyższych sytuacjach leczenie lekiem Memantine Glenmark powinno być prowadzone pod ścisłą
kontrolą lekarza prowadzącego, który regularnie będzie oceniał efekty prowadzonej terapii.
Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek (problemy z nerkami), lekarz prowadzący powinien
ściśle kontrolować czynność nerek podczas stosowania leku Memantine Glenmark i, jeśli to konieczne,
odpowiednio dostosowywać jego dawkowanie.
Jeśli u pacjenta występuje nerkowa kwasica kanalikowa [ang. RTA, nadmierne stężenie kwaśnych związków
we krwi spowodowany niewydolnością nerek (znaczne zaburzenie czynności nerek)] lub ciężkie zakażenie
układu moczowego (struktur przez które przepływa mocz), ponieważ może być konieczne dostosowanie
przez lekarza dawkowania leku Memantine Glenmark.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekiem Memantine Glenmark takich leków jak: amantadyna (lek
stosowany w leczeniu choroby Parkinsona), ketamina (lek stosowany zwykle jako środek znieczulający),
dekstrometorfan (lek stosowany zwykle w leczeniu kaszlu) oraz innych leków z grupy antagonistów NMDA.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku Memantine Glenmark dzieciom oraz młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Memantine Glenmark a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
W szczególności stosowanie leku Memantine Glenmark może wpływać na działanie oraz powodować
konieczność modyfikacji dawkowania przez lekarza, następujących leków:
• amantadyny, ketaminy, dekstrometorfanu
• dantrolenu, baklofenu
• cymetydyny, ranitydyny, prokainamidu, chinidyny, chininy, nikotyny
• hydrochlorotiazydu (lub jakiegokolwiek leku złożonego zawierającego hydrochlorotiazyd)
• leków przeciwcholinergicznych (leków stosowanych zwykle w leczeniu zaburzeń ruchowych lub
kurczów jelit)
• leków przeciwdrgawkowych (leków stosowanych w zapobieganiu i leczeniu napadów
drgawkowych)
• barbituranów (leków stosowanych głównie jako środki nasenne)
• agonistów dopaminergicznych (leków takich jak L-dopa, bromokryptyna)
• neuroleptyków (leków stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych)
• doustnych leków przeciwzakrzepowych
Jeżeli pacjent idzie do szpitala, powinien poinformować lekarza o stosowaniu leku Memantine Glenmark.
Memantine Glenmark z jedzeniem i piciem
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ostatnio zmienił zasadniczo sposób odżywiania
(np. z diety normalnej na ścisłą dietę wegetariańską) lub planuje to zrobić.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania leku Memantine Glenmark u kobiet w ciąży.
Kobiety stosujące lek Memantine Glenmark nie powinny karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lekarz powinien poinformować pacjenta, czy stopień nasilenia choroby pozwala mu na bezpieczne
prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
Lek Memantine Glenmark może dodatkowo wpływać na szybkość reakcji, w wyniku czego prowadzenie
pojazdów lub obsługiwanie maszyn może być przeciwwskazane.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak napady drgawek, myśli samobójcze, to
powinien natychmiast omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Zwykle obserwowane działania niepożądane mają nasilenie od łagodnego do umiarkowanego.
Często występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
• ból głowy, senność, zaparcia, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zawroty głowy,
zaburzenia równowagi, duszność, wysokie ciśnienie krwi oraz nadwrażliwość na lek
Niezbyt często występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
• zmęczenie, zakażenia grzybicze, dezorientacja, omamy, wymioty, nieprawidłowy chód,
niewydolność serca i tworzenie się zakrzepów krwi w żyłach (zakrzepica/zakrzepy z zatorami)
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
• napady padaczkowe
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zapalenie trzustki, zapalenie wątroby oraz reakcje psychotyczne
Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwem. U pacjentów leczonych
memantyną zgłaszano takie zdarzenia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z
czynnikami predysponującymi do padaczki.
Należy unikać jednoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA),
takich jak amantadyna, ketamina lub dekstrometorfan, ponieważ leki te oddziałują z tym samym układem
receptorowym co memantyna i w związku z tym częstość oraz nasilenie działań niepożądanych (głównie
związanych z ośrodkowym układem nerwowym [OUN]) mogą być większe (patrz również punkt 4.5).
Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki mogące zwiększyć pH moczu
(patrz punkt 5.2 „Eliminacja”). Do czynników tych należą: radykalne zmiany diety, np. diety mięsnej na
wegetariańską lub przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść żołądkową. Przyczyną
zwiększenia pH moczu może być również nerkowa kwasica cewkowa oraz ciężkie infekcje dróg moczowych
wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus.
Z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów ze świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego, z
niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV) lub niekontrolowanym nadciśnieniem
tętniczym, dlatego liczba dostępnych danych dotyczących podawania memantyny tym pacjentom jest
ograniczona. Z tego względu pacjentów z tymi chorobami należy podczas leczenia poddać wnikliwej
obserwacji.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na właściwości farmakologiczne oraz mechanizm działania memantyny, mogą wystąpić
następujące interakcje:
• Mechanizm działania wskazuje, że jednoczesne podawanie antagonistów NMDA, takich jak
memantyna, może zwiększyć działanie L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz
leków przeciwcholinergicznych. Działanie barbituranów i neuroleptyków może ulec osłabieniu.
Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych jednocześnie leków
zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu, konieczne może być więc
dostosowanie ich dawki.
• Nie należy stosować jednocześnie memantyny i amantadyny, gdyż wiąże się to z ryzykiem rozwoju
psychozy farmakotoksycznej. Obydwa leki, o podobnej budowie chemicznej, są antagonistami
NMDA. To samo może dotyczyć ketaminy i dekstrometorfanu (patrz również punkt 4.4).
Opublikowano też jeden opis przypadku dotyczący możliwego ryzyka związanego z jednoczesnym
stosowaniem memantyny i fenytoiny.
• Inne substancje czynne, takie jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz
nikotyna, które tak jak amantadyna wydalane są przy udziale tego samego nerkowego układu
transportu kationów, mogą także oddziaływać z memantyną, co może prowadzić do zwiększenia
stężenia tych leków w osoczu.
• Może wystąpić zmniejszenie stężenia hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy, gdy memantyna
stosowana jest jednocześnie z HCT lub jakimkolwiek produktem zawierającym HCT.
• Po wprowadzeniu memantyny do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (international normalized ratio – INR) u
pacjentów leczonych jednocześnie warfaryną. Chociaż nie ustalono związku przyczynowego,
wskazane jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów
leczonych jednocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
W badaniach farmakokinetycznych (PK) po zastosowaniu pojedynczej dawki młodym zdrowym osobom nie
obserwowano istotnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi: memantyną a gliburydem/metforminą
lub donepezylem.
W badaniu klinicznym z udziałem młodych zdrowych osób nie obserwowano istotnego wpływu memantyny
na farmakokinetykę galantaminy.
Memantyna in vitro nie hamuje aktywności CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6, 2E1, 3A, monooksygenazy
zawierającej flawinę ani hydrolazy epoksydowej lub sulfationowej.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z otępieniem o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym, u
1 784 pacjentów leczonych memantyną i u 1 595 pacjentów przyjmujących placebo ogólny wskaźnik
częstości występowania działań niepożądanych nie różnił się znacząco w grupie przyjmującej memantynę w
porównaniu do grupy przyjmującej placebo; działania niepożądane miały zwykle nasilenie łagodne do
umiarkowanego. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi, które z większą częstością występowały w
grupie leczonej memantyną niż w grupie otrzymującej placebo były: zawroty głowy (odpowiednio 6,3% w
porównaniu do 5,6%), ból głowy (5,2% w porównaniu do 3,9%), zaparcia (4,6% w porównaniu do 2,6%),
senność (3,4% w porównaniu do 2,2%) i nadciśnienie tętnicze (4,1% w porównaniu do 2,8%).
Następujące działania niepożądane, wymienione w poniższej Tabeli, zostały zebrane podczas badań
klinicznych memantyny oraz po wprowadzeniu memantyny do obrotu. W każdej grupie o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Działania niepożądane uszeregowano według klasyfikacji układów narządowych, używając następującej
konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia grzybicze
Zaburzenia układu
immunologicznego
Często Nadwrażliwość na lek
Zaburzenia psychiczne Często
Niezbyt często
Niezbyt często
Częstość nieznana
Senność
Splątanie
Omamy1
Reakcje psychotyczne2
Zaburzenia
układu nerwowego
Często
Często
Niezbyt często
Bardzo rzadko
Zawroty głowy
Zaburzenia równowagi
Nieprawidłowy chód
Napady padaczkowe
Zaburzenia serca Niezbyt często Niewydolność serca
Zaburzenia naczyniowe Często
Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze
Zakrzepica żylna/zatorowość
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność
Zaburzenia żołądka i jelit Często
Niezbyt często
Częstość nieznana
Zaparcia
Wymioty
Zapalenie trzustki2
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często
Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych
Częstość nieznana Zapalenie wątroby
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często
Niezbyt często
Bóle głowy
Zmęczenie
1Omamy obserwowano głównie u pacjentów z chorobą Alzheimera o ciężkim nasileniu.
2Pojedyncze przypadki zgłoszone po wprowadzeniu memantyny do obrotu.
Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwami. Po wprowadzeniu leku
do obrotu u pacjentów leczonych memantyną zgłaszano takie przypadki.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych{aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.