Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Atapulgit aktywny; Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Skrobia kukurydziana żelowana (Starch 1500); Hydroksypropyloceluloza (HPC-L); Magnezu stearynian; Krzemionka koloidalna bezwodna; Otoczka Opadry OY-LS-28908 (white II); Tytanu dwutlenek (E 171); Laktoza jednowodna; Makrogol 4000; Hypromeloza 15cP (E 464); Hypromeloza 3cP (E 464); Hypromeloza 50cP (E 464) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Wygląd
- biały podłużny owalny z linią podziału
10 mg tabletki powlekane białe, owalne, dwustronnie wypukłe tabletki o wymiarach 10,1 ± 0,1 mm x 5,6 ± 0,1 mm i 3,7 ± 0,2 mm grubości. 20 mg tabletki powlekane białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki z rowkiem dzielącym po jednej stronie i wymiarach 12,7 ± 0,1 mm x 6,7 ± 0,1 mm i 4,6 ± 0,2 mm grubości. 40 mg tabletki powlekane białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki o wymiarach 19,4 ± 0,1 mm x 7,8 ± 0,1 mm i 4,7 ± 0,2 mm grubości. Lambrinex jest pakowany w blistry PA/ALL/PVC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Lambrinex nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
69 pozycji, według częstości
- często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła; reakcje alergiczne; hiperglikemia; ból głowy; bóle gardła i krtani; krwawienie z nosa; zaparcia; wzdęcia; niestrawność; nudności; biegunka; bóle mięśni; bóle stawów; bóle kończyn; skurcze mięśni; obrzęk stawów; ból pleców; ból szyi; zmęczenie mięśni; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi
- niezbyt często: hipoglikemia; zwiększenie masy ciała; anoreksja; koszmary senne; bezsenność; zawroty głowy; parestezje; niedoczulica; zaburzenia smaku; amnezja; nieostre widzenie; szumy uszne; wymioty; ból w górnej i dolnej części brzucha; odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; pokrzywka; wysypka; świąd; łysienie; złe samopoczucie; osłabienie; bóle w klatce piersiowej; obrzęki obwodowe; zmęczenie; gorączka; obecność białych krwinek w moczu
- rzadko: małopłytkowość; neuropatia obwodowa; zaburzenia widzenia; cholestaza; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy; zespół; miopatia; zapalenie mięśni; rabdomioliza; pęknięcie mięśni; problemy dotyczące ścięgien czasami powikłane zerwaniem ścięgna
- bardzo rzadko: anafilaksja; utrata słuchu; niewydolność wątroby; zespół toczniopodobny; ginekomastia
- częstość nieznana: miastenia; miastenia oczna; immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lambrinex
Kiedy nie stosować leku Lambrinex:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub na jakikolwiek inny podobny lek stosowany do
zmniejszenia stężenia lipidów we krwi lub na którykolwiek z pozostałych składników leku
wymienionych w punkcie 6,
- jeśli u pacjenta występują lub w przeszłości występowały choroby wątroby,
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych
wątroby,
- u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży,
- u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę,
- u kobiet karmiących piersią,
- jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego
zapalenia wątroby typu C.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Lambrinex:
- w przypadku wystąpienia udaru z krwawieniem do mózgu, lub gdy w mózgu znajduje się
niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru,
- w przypadku problemów z nerkami,
- w przypadku niedoczynności tarczycy,
- w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni bądź problemów z
mięśniami w przeszłości lub podobnych problemów u osób spokrewnionych,
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4),
- w przypadku problemów z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia innymi
lekami obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami),
- w przypadku stosowania obecnie lub w ciągu ostatnich 7 dni kwasu fusydowego podawanego
doustnie lub w iniekcjach (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych). Równoczesne
stosowanie kwasu fusydowego i leku Lambrinex może prowadzić do poważnych problemów z
mięśniami (rabdomiolizy),
- w przypadku regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach,
- w przypadku chorób wątroby występujących w przeszłości,
- u pacjentów w wieku powyżej 70 lat.
Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Lambrinex:
- w przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej.
U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie badania
krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lambrinex oraz w miarę możliwości podczas leczenia w
celu monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo, że ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni np. rabdomiolizy jest większe, gdy
jednocześnie stosowane są pewne leki (patrz punkt 2 „Inne leki i Lambrinex”).
Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent cierpi na stałe osłabienie mięśni.
Mogą być potrzebne dodatkowe badania i leki do zdiagnozowania i leczenia osłabienia mięśni.
W czasie stosowania tego leku, stan zdrowia pacjenta będzie ściśle monitorowany w sytuacji, jeśli
pacjent cierpi na cukrzycę lub występuje u niego ryzyko rozwoju cukrzycy. Pacjent jest narażony na
ryzyko rozwoju cukrzycy, jeśli występuje u niego wysoki poziom cukrów i tłuszczów we krwi,
nadwaga oraz wysokie ciśnienie krwi.
Inne leki i Lambrinex
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Jeśli pacjent musi zastosować doustnie kwas fusydowy w leczeniu infekcji bakteryjnej, konieczne
będzie tymczasowe wstrzymanie się ze stosowaniem leku Lambrinex. Lekarz poinformuje o ponownej
możliwości bezpiecznego kontynuowania leczenia lekiem Lambrinex. Stosowanie Lambrinex
równocześnie z kwasem fusydowym rzadko może prowadzić do osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu
(rabdomioliza). Więcej informacji na temat rabdomiolizy w znajduje się punkcie 4.
Niektóre leki mogą zmieniać działanie leku Lambrinex lub wpływ tych leków na organizm może być
zmieniony przez lek Lambrinex. Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność jednego
lub obu leków. Jednocześnie może on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych
w tym poważnych uszkodzeń mięśni znanych jako rabdomioliza, opisanych w punkcie 4:
- leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna,
- niektóre antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna,
ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna, kwas fusydowy,
- inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol,
- niektóre leki blokujące kanał wapniowy stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu
tętniczym, np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna,
werapamil, amiodaron,
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np.: rytonawir, lopinawir, atazanawir,
indynawir, darunawir, typranawir w skojarzeniu z rytonawirem itd.,
- niektóre leki stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir, boceprewir oraz
lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem,
- do innych leków, o których wiadomo, że wykazują interakcje z lekiem Lambrinex należy
ezetymib (który obniża stężenie cholesterolu), warfaryna (która zmniejsza krzepliwość krwi),
doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu
padaczki), cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka), fenazon (środek
przeciwbólowy), kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające
kwas żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin lub magnez),
- leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca.
Stosowanie leku Lambrinex z jedzeniem i piciem
Informacja na temat stosowania leku Lambrinex znajduje się w punkcie 3. Należy jednak zwrócić
uwagę na poniższe informacje:
Sok grejpfrutowy
Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego dziennie, gdyż
większe ilości soku grejpfrutowego mogą zmieniać działanie leku Lambrinex.
Alkohol
Podczas przyjmowania opisywanego leku należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
Szczegółowe informacje na ten temat przedstawiono w punkcie 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie leku Lambrinex przez kobiety, które są w ciąży lub zamierzają zajść w ciążę jest
przeciwwskazane.
Stosowanie leku Lambrinex przez kobiety w wieku rozrodczym jest przeciwwskazane, jeśli nie stosują
one skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Stosowanie leku Lambrinex podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Bezpieczeństwo stosowania leku Lambrinex w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie zostało
udowodnione.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zwykle lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak pacjent nie
powinien prowadzić pojazdów, jeśli lek wpływa na jego zdolność prowadzenia. Nie należy używać
żadnych narzędzi oraz maszyn, jeżeli stosowanie leku wpływa na zdolność do ich obsługiwania.
Lambrinex zawiera laktozę
Pacjenci, których lekarz poinformował o nietolerancji niektórych cukrów, powinni skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem opisywanego leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lambrinex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z ciężkich działań niepożądanych lub objawów, powinien
on przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do
oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.
Rzadkie mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może powodować
duże trudności z oddychaniem.
- Ciężka choroba objawiająca się łuszczeniem i obrzękiem skóry, pęcherzami skóry, ust, oczu,
genitaliów oraz gorączką. Wysypka skórna z różowo-czerwonymi plamami szczególnie na
dłoniach lub stopach z możliwymi pęcherzami.
- Osłabienie mięśni, tkliwość lub ból lub pęknięcia mięśni lub czerwono-brunatne zabarwienie
moczu, a szczególnie jeśli jednocześnie występuje złe samopoczucie lub wysoka gorączka,
może to być spowodowane nieprawidłowym rozpadem mięśni. Nieprawidłowy rozpad mięśni
nie zawsze przemija, nawet po zakończeniu stosowania atorwastatyny i może zagrażać życiu
oraz powodować problemy z nerkami.
Bardzo rzadkie mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób
- Jeśli u pacjenta wystąpi niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub zasinienie, może to
wskazywać na nieprawidłowości ze strony wątroby. Należy jak najszybciej skonsultować się z
lekarzem.
- Zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia stawów i wpływ na komórki krwi).
Inne możliwe działania niepożądane Lambrinex:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa,
- reakcje alergiczne,
- zwiększenie stężenia glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie
monitorować stężenie glukozy we krwi), zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi,
- bóle głowy,
- nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka,
- bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców,
- wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- anoreksja (utrata apetytu), przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (u
pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi),
- koszmary senne, bezsenność,
- zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości na ból i
dotyk, zmiana smaku, utrata pamięci,
- nieostre widzenie,
- dzwonienie w uszach lub w głowie,
- wymioty, odbijanie się, ból w górnej i dolnej części brzucha, zapalenie trzustki (powodujące ból
brzucha),
- zapalenie wątroby,
- wysypka, wysypka skórna i swędzenie, pokrzywka, wypadanie włosów,
- ból szyi, zmęczenie mięśni,
- zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk zwłaszcza kostek,
podwyższona temperatura,
- obecność białych krwinek w badanym moczu.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób)
- zaburzenia widzenia,
- nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia (siniaki),
- cholestaza (zażółcenie skóry i białek oczu),
- zerwanie ścięgna.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
- reakcje alergiczne - objawy mogą obejmować nagłe sapanie i ból w klatce piersiowej lub ucisk,
obrzęk powiek, twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, zapaść,
- utrata słuchu,
- ginekomastia (nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn).
Działania niepożądane o nieznanej częstości:
- utrzymujące się osłabienie mięśni,
- miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu),
- miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Następujące działania niepożądane były zgłaszane w przypadku leczenia innymi statynami:
Możliwe działania niepożądane zgłaszane w trakcie leczenia niektórymi statynami (leki tego samego
typu):
- zaburzenia seksualne,
- depresja,
- problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub gorączka,
- cukrzyca; wystąpienie cukrzycy jest bardziej prawdopodobne, jeśli pacjent ma wysoki poziom
cukrów i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie krwi. Lekarz będzie kontrolował stan
pacjenta podczas stosowania tego leku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwskazania
Lambrinex jest przeciwwskazany u pacjentów:
- z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1,
- z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością aminotransferaz
w surowicy przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy,
- w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących
skutecznych metod zapobiegania ciąży,
- leczonych lekami przeciwwirusowymi przeciw zapaleniu wątroby typu C, jak
glecaprewir/pibrentaswir.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na wątrobę
Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo podczas podawania leku, należy wykonać
okresowe badanie kontrolne czynności wątroby. Pacjenci u których wystąpią objawy przedmiotowe i
podmiotowe uszkodzenia wątroby powinni być poddani badaniom czynności wątroby. Pacjenci, u
których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani aż do
ustąpienia zaburzeń. W przypadku utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz,
większego niż trzykrotna wartość górnej granicy normy (GGN) zalecane jest zmniejszenie dawki lub
odstawienie Lambrinex (patrz punkt 4.8).
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Lambrinex pacjentom spożywającym
znaczne ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.
Zapobieganie udarom poprzez agresywne obniżenie poziomu cholesterolu (Stroke Prevention by
Agressive Reduction in Cholesterol Levels - SPARCL)
W dokonanej analizie post-hoc typów udarów u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca w
wywiadzie, którzy w ostatnim czasie przebyli udar mózgowy lub epizod TIA (przejściowy atak
niedokrwienny), stwierdzono częstsze występowanie udarów krwotocznych w grupie pacjentów
leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Wzrost ryzyka
był szczególnie zauważalny u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie
wcześniejszy udar krwotoczny bądź zawał lakunarny. W przypadku pacjentów z wcześniejszym
udarem niedokrwiennym lub udarem krwotocznym w wywiadzie, stosunek ryzyka i korzyści dla
stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg nie jest jednoznaczny; w takich przypadkach przed
rozpoczęciem leczenia należy wnikliwie rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia udaru
krwotocznego (patrz punkt 5.1).
Wpływ na mięśnie szkieletowe
Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach
wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która
może prowadzić do rabdomiolizy, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Charakteryzuje się on
znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) (> 10 razy GGN), mioglobinemią i
mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.
Przed leczeniem
Atorwastatyna powinna być przepisywana z ostrożnością pacjentom, u których występują czynniki
predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem leczenia statynami należy zbadać aktywność CK
w następujących przypadkach:
- niewydolność nerek
- niedoczynność tarczycy
- choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym
- wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
- choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu
- u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) konieczność wykonania takich badań powinna być
rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia
rabdomiolizy
- w sytuacjach, w których stężenie w osoczu może być zwiększone, np. interakcje (patrz punkt
4.5) oraz specjalne grupy pacjentów, w tym podgrupy genetyczne (patrz punkt 5.2)
W takich sytuacjach należy rozważyć ryzyko rozpoczęcia leczenia względem możliwych korzyści,
zaleca się także kontrolowanie objawów klinicznych.
Jeśli aktywność CK jest w oznaczeniu początkowym istotnie podwyższona (> 5 razy GGN) nie należy
rozpoczynać leczenia.
Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w
przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas
właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność
CK jest istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach w
celu potwierdzenia wyników.
Podczas leczenia
- Należy nakazać pacjentowi niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia bólów mięśniowych, kurczów
lub osłabienia mięśni zwłaszcza, jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.
- Jeśli objawy te wystąpią u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność
CK. Jeśli jest ona istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), lek należy odstawić.
- Jeśli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone i na co dzień wywołują dyskomfortu
pacjenta, to wówczas nawet gdy aktywność CK jest ≤ 5 razy GGN, należy rozważyć przerwanie
terapii.
- Jeśli objawy kliniczne ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne
włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i przy ścisłej kontroli
klinicznej.
- Leczenie atorwastatyną musi być przerwane, jeśli wystąpi istotne podwyższenie aktywności CK
(> 10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Lambrinex. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.
Jednoczesne leczenie z innymi produktami leczniczymi
Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy rośnie podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z lekami,
które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu takimi jak silne inhibitory CYP3A4 lub
inhibitory białek transportujących (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna,
styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, w tym
rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir / rytonawir itd.). Ryzyko
miopatii może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania gemfibrozylu i innych
pochodnych kwasu fibrynowego, leków przeciwwirusowych do leczenia wirusowego zapalenia
wątroby typu C (WZW C), (boceprewiru, telaprewiru, elbaswiru / grazoprewiru), erytromycyny,
niacyny lub ezetymibu. W miarę możliwości należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków
(niewchodzących w interakcje) zamiast wymienionych powyżej.
W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną należy
starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z leczeniem. Jeśli pacjent otrzymuje leki zwiększające
stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie mniejszej dawki maksymalnej
atorwastatyny. W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie mniejszej
dawki początkowej atorwastatyny i zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta (patrz punkt
4.5).
Atorwastatyny nie należy podawać jednocześnie z preparatami zawierającymi kwas fusydowy lub w
terminie 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe
stosowanie kwasu fusydowego uważane jest za niezbędne, leczenie statynami należy przerwać przez
cały czas trwania leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o rabdomiolizie (w tym również
przypadki śmiertelne) u pacjentów otrzymujących równocześnie kwas fusydowy i statyny (patrz punkt
4.5). Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie zasięgnął porady lekarza, jeśli wystąpią
jakiekolwiek objawy takie jak: osłabienie mięśni, bóle lub tkliwość.
Leczenie statynami może być ponownie wprowadzone po siedmiu dniach od podania ostatniej dawki
kwasu fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach, w których konieczne jest długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie
kwasu fusydowego, na przykład w leczeniu ciężkich zakażeń, konieczność jednoczesnego podawania
leku Lambrinex i kwasu fusydowego powinna być rozpatrywana tylko na podstawie analizy każdego
przypadku i pod ścisłym nadzorem lekarza.
Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na rozwój dzieci (patrz punkt 4.8).
Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i
biochemicznej zgodnie z wytycznymi.
Śródmiąższowa choroba płuc
Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi
statynami, szczególnie w terapii długoterminowej (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować
duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, utratę masy ciała i
gorączkę). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy przerwać leczenie
statynami.
Immunozależna miopatia martwicza (IMNM)
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. immune -
mediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami.
Substancje pomocnicze
Lambrinex zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ jednocześnie stosowanych leków na atorwastatynę
Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem
transporterów wątrobowych, polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących
aniony organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Wykazano również, że
atorwastatyna jest substratem pompy białka oporności wielolekowej (ang. multi-drug resistance
protein 1, MDR1) oraz białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP), co
może ograniczać wchłanianie atorwastatymy w jelitach oraz wydalanie z żółcią (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub transporterami
białek może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko
wystąpienia miopatii. Ryzyko to może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania z
innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu fibrynowego i
ezetymib.
Inhibitory CYP3A4
Wykazano, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego podwyższenia
stężenia atorwastatyny (patrz Tabela 1 i szczegółowe informacje poniżej). O ile to możliwe, powinno
się unikać równoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyny, telitromycyny,
klarytromycyny, delawirdyny, styrypentolu, ketokonazolu, worykonazolu, itrakonazolu,
pozakonazolu, niektórych leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu WZW C (np.
elbaswiru/grazoprewiru) i inhibitorów proteazy HIV, w tym rytonawiru, lopinawiru, atazanawiru,
indynawiru, darunawiru, etc.). W przypadku gdy nie można uniknąć jednoczesnego podawania
powyższych produktów leczniczych z atorwastatyną, powinno się rozważyć użycie mniejszej dawki
początkowej i maksymalnej atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne
pacjenta (patrz Tabela 1).
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą
podwyższać stężenie atorwastatyny w osoczu (patrz Tabela 1). Zwiększone ryzyko miopatii
zaobserwowano w przypadku równoczesnego stosowania erytromycyny i statyn. Nie zostały
przeprowadzone badania interakcji lekowych oceniające wpływ amiodaronu lub werapamilu na
atorwastatynę. Zarówno amiodaron, jak i werapamil są znanymi inhibitorami aktywności CYP3A4 i
ich równoczesne podawanie z atorwastatyną może doprowadzać do zwiększonej ekspozycji na
atorwastatynę. Dlatego też powinno się rozważyć stosowanie niższej maksymalnej dawki
atorwastatyny i zaleca się odpowiednie kliniczne monitorowanie pacjenta w przypadku jednoczesnego
stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4. Odpowiednie monitorowanie kliniczne jest
zalecane po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.
Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz,
ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez
ryfampicynę (indukcja cytochromu P450 3A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1 w
hepatocytach) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione
podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia
atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach jest jednak
nieznany i w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować
skuteczność działania tych produktów u pacjenta.
Inhibitory białek transportujących
Inhibitory białek transportujących (np. cyklosporyna) mogą zwiększać wpływ atorwastatyny na
organizm (patrz Tabela 1). Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie
atorwastatyny w hepatocytach nie jest znany. W przypadku gdy nie można uniknąć jednoczesnego
stosowania, zaleca się zmniejszenie dawki i właściwe monitorowanie pod względem skuteczności
(patrz Tabela 1).
Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego
Stosowanie fibratów w monoterapii może być związane w wystąpieniem działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. W przypadku gdy jednoczesne
stosowanie jest konieczne, należy stosować najniższe dawki atorwastatyny w celu osiągnięcia efektu
terapeutycznego oraz kontrolować stan pacjenta (patrz punkt 4.4).
Ezetymib
Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący ezetymib i atorwastatynę powinni być
właściwie monitorowani.
Kolestypol
Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (o około 25%), gdy
kolestypol był podawany jednocześnie z produktem Lambrinex. Jednakże wpływ na lipidy był
większy, kiedy produkt Lambrinex i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano
tylko jeden lek.
Kwas fusydowy
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego
ogólnoustrojowego stosowania kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm tej interakcji
(farmakodynamicznej, farmakokinetycznej lub równocześnie obu) nie jest jeszcze znany. Istnieją
doniesienia o rabdomiolizie (w tym również o przypadkach zgonu) u pacjentów otrzymujących leki w
takim skojarzeniu. Jeśli leczenie ogólnoustrojowe kwasem fusydowym jest konieczne, leczenie
atorwastatyną powinno być przerwane na cały czas trwania leczenia kwasem fusydowym. Patrz
również punkt 4.4.
Kolchicyna
Chociaż badania interakcji atorwastatyny z kolchicyną nie zostały przeprowadzone, zgłaszano
przypadki wystąpienia miopatii, kiedy atorwastatyna była stosowana w skojarzeniu z kolchicyną.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu atorwastatyny i kolchicyny.
Wpływ atorwastatyny na inne leki stosowane jednocześnie
Digoksyna
Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie
digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym nieznacznie zwiększyło się. Pacjenci przyjmujący
digoksynę powinni być właściwie monitorowani.
Doustne środki antykoncepcyjne
Jednoczesne podawanie produktu Lambrinex i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa
stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.
Warfaryna
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię warfaryną
jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny powodowało niewielkie
skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu
tych leków. Czas ten powrócił do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny.
Chociaż odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie znaczących interakcji ze środkami
przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczyć przed zastosowaniem atorwastatyny u
pacjentów stosujących kumarynę i odpowiednio często podczas leczenia początkowego, aby upewnić
się, że czas protrombinowy nie ulegnie znaczącej zmianie. Kiedy czas protrombinowy zostanie
ustabilizowany, może on być kontrolowany w odstępach czasowych zazwyczaj zalecanych pacjentom
stosującym kumarynę. Jeśli dawkowanie atorwastatyny zostanie zmienione lub całkowicie przerwane,
należy zastosować taką samą procedurę. Stosowanie atorwastatyny u pacjentów nie przyjmujących
środków przeciwzakrzepowych nie jest związane z wystąpieniem krwotoków lub ze zmianą czasu
protrombinowego.
Tabela 1: Wpływ równoczesnego stosowania produktów leczniczych na farmakokinetykę
atorwastatyny
Równocześnie stosowany
produkt leczniczy i sposób
dawkowania
Atorwastatyna
Dawka (mg) Zmiana AUC& Zalecenia kliniczne#
Telaprewir 750 mg q8h, 10 dni 20 mg, SD ↑7,9-krotna W przypadku gdy równoczesne
stosowanie atorwastatyny jest
niezbędne, nie należy
przekraczać 10 mg
atorwastatyny na dobę. Zaleca
się kliniczne monitorowanie
takich pacjentów.
Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID, 8 dni
(od 14 do 21 dnia)
40 mg w dniu 1,
10 mg w dniu 20
↑ 9,4-krotna
Cyklosporyna 5,2 mg/kg/dobę,
stała dawka
10 mg, OD przez
28 dni
↑ 8,7-krotna
Glekaprewir 400 mg raz na dobę
+ pibrentaswir 120 mg raz na
dobę, 7 dni
10 mg raz na dobę
przez 7 dni
8,3 Przeciwwskazane jest
jednoczesne stosowanie z
produktami leczniczymi
zawierającym glekaprewir
lub pibrentaswir (patrz punkt
4.3).
Lopinawir 400 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
20 mg, OD przez 4
dni
↑ 5,9- krotna W przypadku gdy równoczesne
stosowanie atorwastatyny jest
niezbędne, zaleca się stosowanie
jej mniejszych dawek
podtrzymujących. W przypadku
dawek atorwastatyny
przekraczających 20 mg, zaleca
się monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Klarytromycyna 500 mg BID, 9
dni
80 mg, OD przez
8 dni
↑ 4,4-krotna
Sakwinawir 400 mg BID/
Rytonawir (300 mg BID od 5-7
dnia, zwiększone do 400 mg
BID 8 dnia), w dniach 5-18, 30
min po podaniu atorwastatyny
40 mg, OD przez
4 dni
↑ 3,9-krotna W przypadku gdy równoczesne
stosowanie atorwastatyny jest
niezbędne, zaleca się stosowanie
jej mniejszych dawek
podtrzymujących. W przypadku
dawek atorwastatyny
przekraczających 40 mg, zaleca
się monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Darunawir 300 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 9 dni
10 mg, OD przez 4
dni
↑ 3,3-krotna
Itrakonazol 200 mg OD, 4 dni 40 mg, SD ↑ 3,3-krotna
Fosamprenawir 700 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
10 mg, OD przez 4
dni
↑ 2,5-krotna
Fosamprenawir 1400 mg BID,
14 dni
10 mg, OD przez 4
dni
↑ 2,3- krotna
Nelfinawir 1250 mg BID, 14 dni 10 mg, OD przez
28 dni
↑ 1,7-krotnaA Brak specjalnych zaleceń
Elbaswir 50 mg raz na dobę +
grazoprewir 200 mg raz na dobę,
13 dni
10 mg w dawce
jednorazowej
1,95 Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi elbaswir lub
grazoprewir nie należy podawać
dawki atorwastatyny większej
niż 20 mg na dobę.
Sok grejpfrutowy, 240 mL OD* 40 mg, SD ↑ 37% Jednoczesne spożywanie dużych
ilości soku grejpfrutowego i
przyjmowanie atorwastatyny nie
jest zalecane.
Diltiazem 240 mg OD, 28 dni 40 mg, SD ↑ 51% Po włączeniu leczenia
diltiazemem lub dostosowaniu
jego dawki zalecane jest
odpowiednie monitorowanie
kliniczne pacjenta.
Erytromycyna 500 mg QID, 7
dni
10 mg, SD ↑ 33%A Zalecana jest mniejsza dawka
maksymalna i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Amlodypina 10 mg, pojedyncza
dawka
80 mg, SD ↑ 18% Brak specjalnych zaleceń
Cymetydyna 300 mg QID, 2
tygodnie
10 mg, OD przez 2
tygodnie
↓ mniej niż
1%A Brak specjalnych zaleceń
Zobojętniająca kwas zawiesina
wodorotlenków magnezu i glinu,
30 mL QID, 2 tygodnie
10 mg, OD przez 4
tygodnie
↓ 35%A Brak specjalnych zaleceń
Efawirenz 600 mg OD, 14 dni 10 mg, przez 3 dni ↓ 41% Brak specjalnych zaleceń
Ryfampicyna 600 mg OD, 7 dni
(równoczesne podawanie)
40 mg, SD ↑ 30% W przypadku, gdy nie można
uniknąć skojarzonego
stosowania atorwastatyny i
ryfampicyny, zaleca się
jednoczesne podawanie tych
leków oraz monitorowanie
kliniczne.
Ryfampicyna 600 mg OD, 5 dni
(rozdzielone dawki)
40 mg, SD ↓80%
Gemfibrozyl 600 mg BID, 7
dni
40 mg, SD ↑ 35% Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Fenofibrat 160 mg OD, 7 dni 40 mg, SD ↑ 3% Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Boceprewir 800 mg TID, 7 dni 40 mg, SD ↑ 2,3- krotna Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów. Dawka
atorwastatyny nie powinna
przekraczać dawki dobowej 20
mg podczas jednoczesnego
stosowania z boceprewirem
& Dane przedstawione w postaci x-krotnej zmiany obrazują prosty stosunek pomiędzy wartością
uzyskaną w przypadku leków podawanych równocześnie i wartością uzyskaną dla samej
atorwastatyny (np. zmiana 1-krotna = brak zmiany). Dane podane w postaci procentowej (%)
zmiany przedstawiają % różnice względem samej atorwastatyny (np. 0% = brak zmiany).
# Znaczenie kliniczne - patrz punkty 4.4 i 4.5.
* Zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać osoczowe
stężenia produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4. Spożywanie jednej 240 ml
szklanki soku grejpfrutowego także powodowało obniżenie AUC aktywnego
ortohydroksylowego metabolitu o 20,4%. Duże ilości soku grejpfrutowego (ponad 1,2 l dziennie
przez 5 dni) zwiększały 2,5-krotnie AUC dla atorwastatyny oraz AUC składników aktywnych
(atorwastatyny i metabolitów).
A Ekwiwalent aktywności całkowitej atorwastatyny.
Wzrost przedstawiony jest jako „↑”, spadek jako „↓”
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID
= cztery razy na dobę
Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę produktów leczniczych podawanych
równocześnie
Atorwastatyna i
sposób
dawkowania
Produkt leczniczy podawany równocześnie
Produkt leczniczy/Dawka (mg) Zmiana
AUC*
Zalecenia kliniczne
80 mg OD przez
10 dni
Digoksyna 0,25 mg OD, 20 dni ↑ 15% Pacjenci otrzymujący digoksynę
powinni być odpowiednio
monitorowani.
40 mg OD przez
22 dni
Doustna antykoncepcja OD, 2
miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol 35 ug
↑ 28%
↑ 19%
Brak specjalnych zaleceń
80 mg OD przez
15 dni
** Fenazon, 600 mg SD ↑ 3% Brak specjalnych zaleceń
10 mg, SD Typranawir 500 mg BID z
rytonawirem 200 mg BID, 7 dni
Bez zmian Brak specjalnych zaleceń
10 mg, OD przez
4 dni
Fosamprenawir 1400 mg BID, 14
dni
↓ 27% Brak specjalnych zaleceń
10 mg OD przez
4 dni
Fosamprenawir 700 mg BID z
rytonawirem w dawce 100 mg
BID, 14 dni
Bez zmian Brak specjalnych zaleceń
* Dane podane w postaci procentowej (%) zmiany przedstawiają % różnice względem samej
atorwastatyny (np. 0% = brak zmiany).
** Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu wpływało w stopniu
niewielkim lub żadnym na klirens fenazonu.
Wzrost przedstawiono jako „↑”, spadek jako „↓”
OD = raz dziennie; SD = dawka jednorazowa
Dzieci i młodzież
Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji u
dzieci jest nieznany. W przypadku stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić powyższe
interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W bazie danych kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących atorwastatyny spośród 16
066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie (8755 atorwastatyną vs.7311 placebo), 5,2%
pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo
przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych.
W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek,
poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych produktu Lambrinex.
Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą: często
(≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000); bardzo rzadko
(< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hiperglikemia.
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja.
Rzadko: neuropatia obwodowa.
Częstość nieznana: miastenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie.
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Częstość nieznana: miastenia oczna
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne.
Bardzo rzadko: utrata słuchu.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.
Niezbyt często: wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści
żołądkowej, zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zapalenie wątroby.
Rzadko: cholestaza.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie.
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców. Niezbyt
często: ból szyi, zmęczenie mięśni.
Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, pęknięcie mięśni, problemy dotyczące ścięgien
czasami powikłane zerwaniem ścięgna.
Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny.
Nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe,
zmęczenie, gorączka.
Działania niepożądane charakterystyczne dla grupy leków:
• Zaburzenia seksualne
• Depresja
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego
leczenia (patrz punkt 4.4)
• Cukrzyca: częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (glikemia na czczo ≥ 5,6
mmol/l, BMI > 30 kg/m2, podniesiony poziom trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze w
wywiadzie).
Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we
krwi.
Niezbyt często: obecność białych krwinek w moczu.
Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA w trakcie stosowania atorwastatyny
obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Zmiany te były przeważnie
miernie nasilone, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie (> 3 razy GGN)
zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących
atorwastatynę. Było ono zależne od wielkości dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy GGN) zanotowano u 2,5%
pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach
klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy
GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 249 dzieci leczonych atorwastatyną,
spośród których 7 pacjentów było w wieku < 6 lat, 14 pacjentów w wieku 6-9 lat, a 228 pacjentów w
wieku 10-17 lat.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: ból brzucha.
Badania diagnostyczne
Często: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej we krwi.
Na podstawie dostępnych danych można się spodziewać, że częstość, rodzaj i nasilenie działań
niepożądanych u dzieci będą takie same jak u pacjentów dorosłych. Dane dotyczące
długoterminowego bezpieczeństwa u dzieci są ograniczone.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.