Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Mannitol (E 421); Celuloza mikrokrystaliczna; Wapnia węglan (E 170); Powidon (K-30); Kroskarmeloza sodowa; Sodu laurylosiarczan; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka: Hypromeloza; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 6000
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Rdzeń tabletki); w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły owalny
Atorvasterol, 10 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, 7 mm, tabletki powlekane. Atorvasterol, 20 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, 9 mm, tabletki powlekane. Atorvasterol, 40 mg: białe, owalne, obustronnie wypukłe, 8,2 mm x 17 mm, tabletki powlekane. 10, 30 lub 100 tabletek powlekanych w blistrach w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Atorwastatyna nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
69 pozycji, według częstości
- często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła; reakcje alergiczne; hiperglikemia; ból głowy; bóle gardła i krtani; krwawienie z nosa; zaparcia; wzdęcia; niestrawność; nudności; biegunka; bóle mięśni; bóle stawów; bóle kończyn; skurcze mięśni; obrzęk stawów; ból pleców; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi
- niezbyt często: hipoglikemia; zwiększenie masy ciała; anoreksja; koszmary senne; bezsenność; zawroty głowy; parestezje; niedoczulica; zaburzenia smaku; amnezja; nieostre widzenie; szumy uszne; wymioty; ból w górnej i dolnej części brzucha; odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; pokrzywka; wysypka; świąd; łysienie; ból szyi; zmęczenie mięśni; złe samopoczucie; osłabienie; bóle w klatce piersiowej; obrzęki obwodowe; zmęczenie; gorączka; obecność białych krwinek w moczu
- rzadko: małopłytkowość; neuropatia obwodowa; zaburzenia widzenia; cholestaza; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy; zespół; miopatia; zapalenie mięśni; rabdomioliza; zerwanie mięśni; problemy dotyczące ścięgien czasami powikłane zerwaniem ścięgna
- bardzo rzadko: anafilaksja; utrata słuchu; niewydolność wątroby; zespół toczniopodobny; ginekomastia
- częstość nieznana: miastenia; miastenia oczna; immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atorvasterol
Kiedy nie stosować leku Atorvasterol:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub na jakikolwiek inny podobny lek stosowany
do zmniejszenia stężenia lipidów we krwi lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występują lub w przeszłości występowały choroby wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych
wątroby;
- u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży;
- u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę;
- u kobiet karmiących piersią
- jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego
zapalenia wątroby typu C.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Atorvasterol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Poniżej wymieniono przyczyny z powodu których lek Atorvasterol może być nieodpowiedni dla
pacjenta:
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4);
- w przypadku wystąpienia udaru z krwawieniem do mózgu, lub gdy w mózgu znajduje się
niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru;
- w przypadku problemów z nerkami;
- w przypadku niedoczynności tarczycy;
- w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni bądź problemów
z mięśniami w przeszłości lub podobnych problemów u osób spokrewnionych;
- w przypadku problemów z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia innymi
lekami obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami);
- w przypadku regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach;
- w przypadku chorób wątroby;
- u pacjentów w wieku powyżej 70 lat;
- w przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej;
- jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował doustnie lub we
wstrzyknięciach lek zawierający kwas fusydowy (stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych).
Jednoczesne podawanie atorwastatyny i kwasu fusydowego może prowadzić do ciężkich
uszkodzeń mięśni (rabdomiolizy).
U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie badania
krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Atorvasterol oraz w miarę możliwości podczas leczenia
w celu monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo, że ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni np. rabdomiolizy jest większe,
gdy jednocześnie stosowane są pewne leki (patrz punkt 2 „Atorvasterol a inne leki”).
Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań
i przyjmowanie dodatkowych leków.
Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się wysokie stężenie cukru
i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju
cukrzycy.
Atorvasterol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Niektóre leki mogą zmieniać działanie leku Atorvasterol, lub wpływ tych leków na organizm może
być zmieniony przez lek Atorvasterol. Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność
jednego lub obu leków. Jednocześnie może on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań
niepożądanych, w tym poważnych uszkodzeń mięśni znanych jako rabdomioliza, opisanych
w punkcie 4:
- leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna;
- niektóre antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna,
ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna, kwas fusydowy;
- inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol;
- niektóre leki blokujące kanał wapniowy stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu
tętniczym, np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna,
werapamil, amiodaron;
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np.: rytonawir, lopinawir, atazanawir,
indynawir, darunawir, połączenie typranawiru i rytonawiru itd.;
- niektóre leki stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir, boceprewir oraz
lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem;
- do innych leków, o których wiadomo, że wykazują interakcje z lekiem Atorvasterol należy
ezetymib (który obniża stężenie cholesterolu), warfaryna (która zmniejsza krzepliwość krwi),
doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu
padaczki), cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka), fenazon (lek
przeciwbólowy), kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające
kwas żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin lub magnez);
- leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca.
Jeśli konieczne jest leczenie zakażenia bakteryjnego kwasem fusydowym w postaci doustnej lub
w postaci wstrzyknięć, należy tymczasowo przerwać przyjmowanie leku Atorvasterol. Lekarz
poinformuje pacjenta kiedy można będzie bezpiecznie powrócić do stosowania leku Atorvasterol.
Stosowanie leku Atorvasterol z kwasem fusydowym w rzadkich przypadkach może prowadzić do
osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu mięśni (rabdomioliza). Więcej informacji na temat
rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.
Atorvasterol z jedzeniem, piciem i alkoholem
Informacja na temat stosowania leku Atorvasterol znajduje się w punkcie 3. Należy jednak zwrócić
uwagę na poniższe informacje:
Sok grejpfrutowy
Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego dziennie, gdyż
większe ilości soku grejpfrutowego mogą zmieniać działanie leku Atorvasterol.
Alkohol
Podczas przyjmowania opisywanego leku należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
Szczegółowe informacje na ten temat przedstawiono w punkcie 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie leku Atorvasterol przez kobiety, które są w ciąży, lub zamierzają zajść w ciążę jest
przeciwwskazane.
Stosowanie leku Atorvasterol przez kobiety w wieku rozrodczym jest przeciwwskazane, jeśli nie
stosują one skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Stosowanie leku Atorvasterol podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Bezpieczeństwo stosowania leku Atorvasterol w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie zostało
udowodnione.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Normalnie lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów jeśli lek wpływa na jego zdolność prowadzenia pojazdu. Nie należy
używać żadnych narzędzi oraz maszyn jeżeli stosowanie leku wpływa na zdolność do ich
obsługiwania.
Lek Atorvasterol zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z ciężkich działań niepożądanych lub objawów, powinien
on przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się
do oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.
Rzadko (występują u 1 na 10 000 pacjentów):
- ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może powodować
duże trudności z oddychaniem
- ciężka choroba objawiająca się łuszczeniem i obrzękiem skóry, pęcherzami skóry, ust, oczu,
genitaliów oraz gorączką. Wysypka skórna z różowo-czerwonymi plamami szczególnie na
dłoniach lub stopach z możliwymi pęcherzami
- osłabienie, tkliwość, ból mięśniowy lub zerwanie mięśni, czerwono-brązowe zabarwienie
moczu. Jeśli jednocześnie występuje złe samopoczucie lub wysoka gorączka, może to być
spowodowane przez chorobę, która może zagrażać życiu i powodować problemy z nerkami -
rozpad mięśni prążkowanych, który może utrzymywać się także po zaprzestaniu leczenia
atorwastatyną.
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- Jeśli u pacjenta wystąpi:
- zespół toczniopodobny (w tym wysypka, dolegliwości stawowe i wpływ na komórki krwi)
- niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub zasinienie, może to wskazywać na
nieprawidłowości ze strony wątroby. Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.
Inne możliwe działania niepożądane leku Atorvasterol:
Często (występujące u 1 do 10 pacjentów na 100):
- zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa
- reakcje alergiczne
- zwiększenie stężenia glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie
monitorować stężenie glukozy we krwi), zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi
- bóle głowy
- nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka
- bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców
- wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.
Niezbyt często (występujące u 1 do 10 pacjentów na 1 000):
- anoreksja (utrata apetytu), przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi
(u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi)
- koszmary senne, bezsenność
- zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości na ból
i dotyk, zmiana smaku, utrata pamięci
- nieostre widzenie
- dzwonienie w uszach lub w głowie
- wymioty, odbijanie się, ból w górnej i dolnej części brzucha, zapalenie trzustki (powodujące ból
brzucha)
- zapalenie wątroby
- wysypka, wysypka skórna i swędzenie, pokrzywka, wypadanie włosów
- ból szyi, zmęczenie mięśni
- zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk zwłaszcza kostek,
podwyższona temperatura
- obecność białych krwinek w badanym moczu.
Rzadko (występujące u 1 do 10 pacjentów na 10 000):
- zaburzenia widzenia
- nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia (siniaki)
- cholestaza (zażółcenie skóry i białek oczu)
- zerwanie ścięgna.
Bardzo rzadko (występujące u 1 na 10 000 pacjentów):
- reakcje alergiczne - objawy mogą obejmować nagłe sapanie i ból w klatce piersiowej lub ucisk,
obrzęk powiek, twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, zapaść
- utrata słuchu
- ginekomastia (nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn i kobiet).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- utrzymujące się osłabienie mięśni
- miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu)
- miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Inne możliwe działania niepożądane zgłaszane w trakcie leczenia niektórymi statynami (leki tego
samego typu):
- zaburzenia seksualne
- depresja
- problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub gorączka
- cukrzyca. Większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, u których stwierdza
się wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi. Lekarz
będzie monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Atorvasterol jest przeciwwskazany u pacjentów:
• z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1
• z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością aminotransferaz
w surowicy przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy
• w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących
skutecznych metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6)
• otrzymujących leki przeciwwirusowe, stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby
typu C, zawierające glekaprewir z pibrentaswirem.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Atorvasterol. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.
Wpływ na wątrobę
Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo podczas podawania leku, należy wykonać
okresowe badanie kontrolne czynności wątroby. Pacjenci u których wystąpią jakiekolwiek objawy
przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na uszkodzenie wątroby powinni być poddani badaniom
czynności wątroby. Pacjenci, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni
być monitorowani aż do ustąpienia zaburzeń. W przypadku utrzymującego się zwiększenia
aktywności aminotransferaz, większego niż trzykrotna wartość górnej granicy normy (GGN) zalecane
jest zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu Atorvasterol (patrz punkt 4.8).
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Atorvasterol pacjentom spożywającym
znaczne ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.
Zapobieganie udarom poprzez agresywne obniżenie poziomu cholesterolu (ang. Stroke Prevention by
Agressive Reduction in Cholesterol Levels - SPARCL)
W dokonanej analizie post-hoc podtypów udarów u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca
w wywiadzie, którzy w ostatnim czasie przebyli udar mózgowy lub epizod TIA (przejściowy atak
niedokrwienny), stwierdzono częstsze występowanie udarów krwotocznych w grupie pacjentów
leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Wzrost ryzyka
był szczególnie zauważalny u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie
wcześniejszy udar krwotoczny bądź zawał lakunarny. W przypadku pacjentów z wcześniejszym
zawałem lakunarnym lub udarem krwotocznym w wywiadzie stosunek ryzyka i korzyści dla
stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg nie jest jednoznaczny; w takich przypadkach przed
rozpoczęciem leczenia należy wnikliwie rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia udaru
krwotocznego (patrz punkt 5.1).
Wpływ na mięśnie szkieletowe
Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach
wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która
może prowadzić do rabdomiolizy, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Charakteryzuje się on
znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (>10 razy GGN), mioglobinemią
i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang.
Immune-mediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego
zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia
statynami.
Przed leczeniem
Atorwastatyna powinna być przepisywana z ostrożnością pacjentom, u których występują czynniki
predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem leczenia statynami należy zbadać aktywność
kinazy kreatynowej (CK) w następujących przypadkach:
• zaburzenie czynności nerek
• niedoczynność tarczycy
• choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym
• wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
• choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu
• u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) konieczność wykonania takich badań powinna być
rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia
rabdomiolizy
• w sytuacjach, w których stężenie w osoczu może być zwiększone, np. interakcje (patrz punkt
4.5) oraz specjalne grupy pacjentów, w tym podgrupy genetyczne (patrz punkt 5.2).
W takich sytuacjach należy rozważyć ryzyko rozpoczęcia leczenia względem możliwych korzyści,
zaleca się także kontrolowanie objawów klinicznych.
Jeśli aktywność CK jest w oznaczeniu początkowym istotnie podwyższona (>5 razy GGN) nie należy
rozpoczynać leczenia.
Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz
w przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas
właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność
CK jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach
w celu potwierdzenia wyników.
Podczas leczenia
• Należy nakazać pacjentowi niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia bólów mięśniowych, kurczów
lub osłabienia mięśni, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.
• Jeśli objawy te wystąpią u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność
CK. Jeśli jest ona istotnie podwyższona (>5 razy GGN), produkt należy odstawić.
• Jeśli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone i na co dzień wywołują dyskomfort
u pacjenta, to wówczas nawet gdy aktywność CK jest ≤5 razy GGN, należy rozważyć
przerwanie terapii.
• Jeśli objawy kliniczne ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne
włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i przy ścisłej kontroli
klinicznej.
• Leczenie atorwastatyną musi być przerwane, jeśli wystąpi istotne podwyższenie aktywności CK
(>10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.
Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi
Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy rośnie podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z lekami,
które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu, takimi jak silne inhibitory CYP3A4 lub
inhibitory białek transportujących (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna,
styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, w tym
rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir z rytonawirem itd.). Ryzyko
miopatii może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania gemfibrozylu i innych
pochodnych kwasu fibrynowego, leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu wirusowego
zapalenia wątroby typu C (HCV) (boceprewir, telaprewir, elbaswir z grazoprewirem), erytromycyny,
niacyny, ezetymibu lub kolchicyny. W miarę możliwości należy rozważyć zastosowanie
alternatywnych leków (nie wchodzących w interakcje) zamiast wymienionych powyżej.
W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną należy
starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z leczeniem. Jeśli pacjent otrzymuje leki zwiększające
stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie mniejszej dawki maksymalnej
atorwastatyny. Ponadto, w przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie
mniejszej dawki początkowej atorwastatyny i zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta
(patrz punkt 4.5).
Nie wolno stosować produktu Atorvasterol jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo lub w okresie 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów,
u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami
należy przerwać na czas leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach
rabdomiolizy (w tym niektórych zakończonych zgonem) wśród pacjentów leczonych równocześnie
kwasem fusydowym i statynami (patrz punkt 4.5). Pacjenta należy poinformować, aby w razie
wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie
zgłosił się do lekarza.
Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu
fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest podawanie ogólnoustrojowe kwasu fusydowego
przez dłuższy czas, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie produktu Atorvasterol
i kwasu fusydowego należy rozważyć wyłącznie indywidualnie dla każdego pacjenta i pod ścisłym
nadzorem lekarza.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu atorwastatyny na rozwój dzieci (patrz punkt 4.8).
Śródmiąższowa choroba płuc
Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi
statynami, szczególnie w terapii długoterminowej (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować
duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, utratę masy ciała
i gorączkę). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy przerwać leczenie
statynami.
Cukrzyca
Niektóre dane sugerują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów,
u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej
i biochemicznej zgodnie z lokalnymi wytycznymi.
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny
od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ jednocześnie stosowanych leków na atorwastatynę
Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem nośników
wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony
organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest również
zidentyfikowanym substratem białka oporności wielolekowej 1 (MDR1) i białka oporności raka piersi
(BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny (patrz punkt 5.2).
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub białek
transportujących może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko
wystąpienia miopatii. Ryzyko to może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania z
innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu fibrynowego
i ezetymib.
Inhibitory CYP3A4
Wykazano, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia
atorwastatyny (patrz Tabela 1 i szczegółowe informacje poniżej). Jeśli to możliwe, należy unikać
równoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyny, telitromycyny,
klarytromycyny, delawirdyny, styrypentolu, ketokonazolu, worykonazolu, itrakonazolu,
pozakonazolu, niektórych leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu HCV (np. elbaswir
z grazoprewirem) i inhibitorów proteazy HIV, w tym rytonawiru, lopinawiru, atazanawiru,
indynawiru, darunawiru, itd.). W przypadku gdy nie można uniknąć jednoczesnego podawania
powyższych produktów leczniczych z atorwastatyną, należy rozważyć użycie mniejszej dawki
początkowej i maksymalnej atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne
pacjenta (patrz Tabela 1).
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą
zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu (patrz Tabela 1). Zwiększone ryzyko miopatii
zaobserwowano w przypadku równoczesnego stosowania erytromycyny i statyn. Nie zostały
przeprowadzone badania interakcji lekowych oceniające wpływ amiodaronu lub werapamilu na
atorwastatynę. Zarówno amiodaron, jak i werapamil są znanymi inhibitorami aktywności CYP3A4
i ich równoczesne podawanie z atorwastatyną może doprowadzać do zwiększonej ekspozycji na
atorwastatynę. Dlatego też należy rozważyć stosowanie mniejszej maksymalnej dawki atorwastatyny
i zaleca się odpowiednie kliniczne monitorowanie pacjenta podczas jednoczesnego stosowania
umiarkowanych inhibitorów CYP3A4. Odpowiednie monitorowanie kliniczne jest zalecane po
rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.
Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz,
ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez
ryfampicynę (indukcja cytochromu P450 3A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1
w hepatocytach) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione
podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia
atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach jest jednak
nieznany, i w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować
skuteczność działania tych produktów u pacjenta.
Inhibitory transportu
Inhibitory transportera białek (np. cyklosporyna) mogą zwiększać wpływ atorwastatyny na organizm
(patrz Tabela 1). Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny
w hepatocytach nie jest znany. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się
zmniejszenie dawki i kliniczne monitorowanie pod względem skuteczności (patrz Tabela 1).
Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego
Stosowanie fibratów w monoterapii jest sporadycznie związane w wystąpieniem działań
niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas
jednoczesnego stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeśli jednoczesne
stosowanie jest konieczne, należy stosować najmniejszą dawkę atorwastatyny w celu osiągnięcia
efektu terapeutycznego oraz właściwie kontrolować stan pacjenta (patrz punkt 4.4).
Ezetymib
Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący ezetymib i atorwastatynę powinni być
właściwie monitorowani.
Kolestypol
Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (o około 25%) gdy
kolestypol był podawany jednocześnie z atorwastatyną. Jednakże wpływ na lipidy był większy, kiedy
atorwastatyna i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano tylko jeden lek.
Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
ogólnoustrojowo kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny czy farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o
przypadkach rabdomiolizy (w tym zakończonych zgonem) wśród pacjentów leczonych takim
połączeniem. U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego ogólnoustrojowo uważa się za
konieczne, leczenie atorwastatyną należy przerwać na czas leczenia kwasem fusydowym (patrz także
punkt 4.4).
Kolchicyna
Nie przeprowadzono badań interakcji między atorwastatyną i kolchicyną, jednakże zgłaszano
przypadki miopatii podczas jednoczesnego stosowania tych produktów. Należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny z kolchicyną.
Wpływ atorwastatyny na inne leki stosowane jednocześnie
Digoksyna
Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie
digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym nieznacznie zwiększyło się. Pacjenci przyjmujący
digoksynę powinni być właściwie monitorowani.
Doustne środki antykoncepcyjne
Jednoczesne podawanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie
noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.
Warfaryna
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię warfaryną
jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny powodowało niewielkie
skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu
tych leków. Czas ten powrócił do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny.
Chociaż odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie znaczących interakcji ze środkami
przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczyć przed zastosowaniem atorwastatyny
u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny i odpowiednio często podczas
leczenia początkowego, aby upewnić się, że czas protrombinowy nie ulegnie znaczącej zmianie. Kiedy
czas protrombinowy zostanie ustabilizowany, może on być kontrolowany w odstępach czasowych
zazwyczaj zalecanych pacjentom stosującym przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny. Jeśli
dawkowanie atorwastatyny zostanie zmienione lub całkowicie przerwane, należy powtórzyć taką samą
procedurę. Stosowanie atorwastatyny u pacjentów nie przyjmujących środków przeciwzakrzepowych
nie jest związane z krwawieniem lub ze zmianą czasu protrombinowego.
Dzieci i młodzież
Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji
u dzieci jest nieznany. W przypadku stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić powyższe
interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.
Tabela 1: Wpływ równoczesnego stosowania produktów leczniczych na farmakokinetykę
atorwastatyny
Równocześnie stosowany
produkt leczniczy i sposób
dawkowania
Atorwastatyna
Dawka (mg) Zmiana AUC& Zalecenia kliniczne#
Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID, 8 dni
(od 14 do 21 dnia)
40 mg w dniu 1.,
10 mg w dniu 20.
↑ 9,4-krotna W przypadku gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
nie należy przekraczać 10 mg
atorwastatyny na dobę.
Zaleca się kliniczne
monitorowanie takich
pacjentów.
Telaprewir 750 mg q8h, 10 dni 20 mg, SD ↑ 7,9- krotna
Cyklosporyna 5,2 mg/kg/dobę,
stała dawka
10 mg OD przez 28
dni
↑ 8,7-krotna
Lopinawir 400 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
20 mg OD przez 4
dni
↑ 5,9- krotna W przypadku gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
zaleca się stosowanie jej
mniejszych dawek
Klarytromycyna 500 mg BID, 9
dni
80 mg OD przez 8
dni
↑ 4,4-krotna podtrzymujących.
W przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 20 mg,
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Sakwinawir 400 mg BID/
Rytonawir (300 mg BID od 5-7
dnia, zwiększone do 400 mg
BID 8 dnia), w dniach 4-18, 30
min po podaniu atorwastatyny
40 mg OD przez 4
dni
↑ 3,9-krotna W przypadku gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
zaleca się stosowanie jej
mniejszych dawek
podtrzymujących.
W przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 40 mg,
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Darunawir 300 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 9 dni
10 mg OD przez 4
dni
↑ 3,3-krotna
Itrakonazol 200 mg OD, 4 dni 40 mg SD ↑ 3,3-krotna
Fosamprenawir 700 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
10 mg OD przez 4
dni
↑ 2,5-krotna
Fosamprenawir 1400 mg BID,
14 dni
10 mg OD przez 4
dni
↑ 2,3- krotna
Nelfinawir 1250 mg BID, 14
dni
10 mg OD przez 28
dni
↑ 1,7-krotna^ Brak specjalnych zaleceń
Sok grejpfrutowy, 240 ml OD* 40 mg, SD ↑ 37% Jednoczesne spożywanie
dużych ilości soku
grejpfrutowego i
przyjmowanie atorwastatyny
nie jest zalecane.
Diltiazem 240 mg OD, 28 dni 40 mg, SD ↑ 51% Po włączeniu leczenia
diltiazemem lub
dostosowaniu jego dawki
zalecane jest odpowiednie
monitorowanie kliniczne
pacjenta.
Erytromycyna 500 mg QID, 7
dni
10 mg, SD ↑ 33%^ Zalecana jest mniejsza
dawka maksymalna i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Amlodypina 10 mg, pojedyncza
dawka
80 mg, SD ↑ 18% Brak specjalnych zaleceń
Cymetydyna 300 mg QID, 2
tygodnie
10 mg OD przez 2
tygodnie
↓ mniej niż 1%^ Brak specjalnych zaleceń
Zobojętniająca kwas zawiesina
wodorotlenków magnezu i
glinu, 30 ml QID, 2 tygodnie
10 mg OD przez 4
tygodnie
↓ 35%^ Brak specjalnych zaleceń
Efawirenz 600 mg OD, 14 dni 10 mg przez 3 dni ↓ 41% Brak specjalnych zaleceń
Ryfampicyna 600 mg OD, 7
dni (równoczesne podawanie)
40 mg SD ↑ 30% W przypadku, gdy nie można
uniknąć skojarzonego
stosowania atorwastatyny
i ryfampicyny, zaleca się
jednoczesne podawanie tych
leków oraz monitorowanie
kliniczne.
Ryfampicyna 600 mg OD, 5
dni (rozdzielone dawki)
40 mg SD ↓ 80%
Gemfibrozyl 600 mg BID, 7
dni
40 mg SD ↑ 35% Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Fenofibrat 160 mg OD, 7 dni 40 mg SD ↑ 3% Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka
i monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Boceprewir 800 mg TID, 7 dni 40 mg SD ↑ 2,3-krotna Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka
i monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Podczas jednoczesnego
stosowania z boceprewirem
dawki atorwastatyny nie
powinny przekraczać dawki
dobowej 20 mg.
Glekaprewir 400 mg raz na
dobę + pibrentaswir 120 mg raz
na dobę, 7 dni
10 mg raz na dobę
przez 7 dni
↑ 8,3-krotna Przeciwwskazane jest
jednoczesne stosowanie
z produktami leczniczymi
zawierającym glekaprewir
lub pibrentaswir (patrz punkt
4.3).
Elbaswir 50 mg raz na dobę +
grazoprewir 200 mg raz na
dobę, 13 dni
10 mg w dawce
jednorazowej
↑ 1,95-krotna Podczas jednoczesnego
stosowania z produktami
zawierającymi elbaswir lub
grazoprewir nie należy
podawać dawki
atorwastatyny większej niż
20 mg na dobę.
& Dane przedstawione w postaci x-krotnej zmiany obrazują prosty stosunek pomiędzy wartością
uzyskaną w przypadku leków podawanych równocześnie i wartością uzyskaną dla samej
atorwastatyny (np. zmiana 1-krotna = brak zmiany). Dane podane w postaci procentowej (%)
zmiany przedstawiają % różnice względem samej atorwastatyny (np. 0% = brak zmiany).
#
Znaczenie kliniczne - patrz punkty 4.4 i 4.5.
* Zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać osoczowe
stężenia produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4. Spożywanie jednej 240 ml
szklanki soku grejpfrutowego także powodowało obniżenie AUC aktywnego ortohydroksylowego
metabolitu o 20,4%. Duże ilości soku grejpfrutowego (ponad 1,2 l dziennie przez 5 dni)
zwiększały 2,5-krotnie AUC dla atorwastatyny oraz AUC składników aktywnych (atorwastatyny
i metabolitów).
^ Ekwiwalent aktywności całkowitej atorwastatyny.
Zwiększenie przedstawione jest jako „↑”, zmniejszenie jako „↓”
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę;
QID = cztery razy na dobę
Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę produktów leczniczych podawanych
równocześnie
Atorwastatyna i sposób
dawkowania
Produkt leczniczy podawany równocześnie
Produkt leczniczy/
Dawka (mg)
Zmiana AUC& Zalecenia kliniczne
80 mg OD przez 10 dni Digoksyna 0,25 mg
OD, 20 dni
↑ 15% Pacjenci otrzymujący
digoksynę powinni być
odpowiednio
monitorowani.
40 mg OD przez 22 dni Doustna
antykoncepcja OD, 2
miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol
35 μg
↑ 28%
↑ 19%
Brak specjalnych
zaleceń
80 mg OD przez 15 dni * Fenazon, 600 mg
SD
↑ 3% Brak specjalnych
zaleceń
10 mg, SD Typranawir 500 mg
BID/rytonawir
200 mg BID, 7 dni
Bez zmiany Brak specjalnych
zaleceń
10 mg, OD przez 4 dni Fosamprenawir
1400 mg BID, 14 dni
↓ 27% Brak specjalnych
zaleceń
10 mg OD przez 4 dni Fosamprenawir
700 mg
BID/rytonawir
100 mg BID, 14 dni
Bez zmiany Brak specjalnych
zaleceń
& Dane podane w postaci procentowej (%) zmiany przedstawiają % różnice względem samej
atorwastatyny (np. 0% = brak zmiany)
* Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu wpływało w stopniu
niewielkim lub nie wpływało na klirens fenazonu.
Zwiększenie przedstawiono jako „↑”, zmniejszenie jako „↓”
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
W bazie danych kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących atorwastatyny spośród
16 066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie (8755 atorwastatyna vs.7311 placebo), 5,2%
pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo
przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych.
W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek poniżej
przedstawiono profil działań niepożądanych atorwastatyny.
Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą:
często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1 000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1 000); bardzo
rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hiperglikemia.
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja.
Rzadko: neuropatia obwodowa.
Nieznana: miastenia.
Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie.
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Nieznana: miastenia oczna.
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne.
Bardzo rzadko: utrata słuchu.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.
Niezbyt często: wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści
żołądkowej, zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zapalenie wątroby.
Rzadko: cholestaza.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie.
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców.
Niezbyt często: ból szyi, zmęczenie mięśni.
Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, zerwanie mięśni, problemy dotyczące ścięgien
czasami powikłane zerwaniem ścięgna.
Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny.
Nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe,
zmęczenie, gorączka.
Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we
krwi.
Niezbyt często: obecność białych krwinek w moczu.
Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA w trakcie stosowania atorwastatyny
obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Zmiany te były przeważnie
niewielkie, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie (>3 razy GGN)
zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących
atorwastatynę. Było ono zależne od wielkości dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (>3 razy GGN) zanotowano u 2,5%
pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach
klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (>10 razy
GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę (patrz punkt 4.4).
Zgłaszano następujące działania niepożądane niektórych statyn:
• Zaburzenia seksualne
• Depresja
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego
stosowania (patrz punkt 4.4)
• Cukrzyca: częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we
krwi na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie
w wywiadzie).
Dzieci i młodzież
Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 249 dzieci leczonych atorwastatyną,
spośród których 7 pacjentów było w wieku <6 lat, 14 pacjentów w wieku 6-9 lat, a 228 pacjentów
w wieku 10-17 lat.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: ból brzucha.
Badania diagnostyczne
Często: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej we krwi.
Na podstawie dostępnych danych można się spodziewać, że częstość, rodzaj i nasilenie działań
niepożądanych u dzieci będą takie same jak u pacjentów dorosłych. Dane dotyczące
długoterminowego bezpieczeństwa u dzieci są ograniczone.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.