Kwexyma

Kiedy nie przyjmować leku Kwexyma: - jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). - jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: • niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV; • leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych); • erytromycyna lub klarytromycyna (antybiotyki stosowane w zakażeniach); • nefazodon (stosowany w leczeniu depresji). Jeśli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości, powinien porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Kwexyma. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed przyjęciem leku Kwexyma należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: - jeśli pacjent choruje na depresję lub inną chorobę leczoną lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Kwexyma może spowodować wystąpienie zespołu serotoninowego, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu (patrz „Lek Kwexyma a inne leki”); - jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały problemy z sercem np. zaburzenia rytmu serca, osłabienie lub zapalenie mięśnia sercowego lub jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą mieć wpływ na rytm serca; - jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi; - jeśli pacjent przebył udar, zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku; - jeśli pacjent ma problemy dotyczące wątroby; - jeśli pacjent kiedykolwiek miał napad padaczkowy (drgawki); - jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. Jeśli pacjent jest w grupie ryzyka, lekarz może zlecić kontrolę stężenia cukru we krwi u pacjenta w trakcie przyjmowania leku Kwexyma; - jeśli pacjent miał stwierdzoną kiedykolwiek w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie związane ze stosowaniem innych leków); - jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (osłabienie sprawności pracy mózgu). U osoby takiej, nie należy stosować leku Kwexyma, ponieważ leki z grupy, do której należy Kwexyma, mogą zwiększać ryzyko udaru mózgu lub w niektórych przypadkach ryzyko zgonu u takich osób; - jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i ma chorobę Parkinsona lub parkinsonizm; - jeśli pacjent lub ktoś z jego rodziny miał w przeszłości zakrzepy krwi, ponieważ leki takie jak ten były związane z tworzeniem się zakrzepów krwi; - jeśli pacjent ma lub miał krótkie przerwy w oddychaniu podczas normalnego nocnego snu (tzw. „bezdech senny”) i przyjmuje leki, które spowalniają czynność mózgu („antydepresanty”); - jeśli pacjent ma lub miał trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu), jeśli pacjent ma powiększony gruczoł krokowy, niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie śródgałkowe. Stany te są czasami spowodowane lekami (tzw. „leki przeciwcholinergiczne”), które wpływają na sposób funkcjonowania komórek nerwowych w celu leczenia niektórych chorób; - jeśli pacjent nadużywał alkoholu lub substancji psychoaktywnych w przeszłości. Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku Kwexyma wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: - zespół objawów: gorączka, sztywność mięśni, nadmierne pocenie się, obniżony poziom świadomości (choroba nazywana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna; - niekontrolowane ruchy, zwłaszcza twarzy lub języka; - zawroty głowy lub silne uczucie senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku; - napady padaczkowe, drgawki; - przedłużająca się i bolesna erekcja (priapizm); - szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa. Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy. Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią: - gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne zakażenie, ponieważ może to być spowodowane bardzo małą liczbą białych krwinek, co może wymagać przerwania stosowania leku Kwexyma i (lub) zastosowania leczenia. - zaparcia z uporczywym bólem brzucha lub zaparcia, które nie ustępują po zastosowaniu leczenia, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit. - myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji. Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się na początku leczenia, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli zwiększa się u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat chorujących na depresje. Jeśli u pacjenta wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie przyjaciół i krewnych o chorobie pacjenta oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można także poprosić te osoby, aby w razie nasilenia się objawów depresji u pacjenta lub innych niepokojących zmian w zachowaniu poinformowały o tym. Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. Severe cutaneous adverse reactions, SCAR) Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), które mogą zagrażać życiu lub zakończyć się zgonem. Objawy tych działań obejmują: - zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych; - toksyczna nekroliza naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie się skóry; - reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) z objawami grypopodobnymi z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększoną liczbą białych krwinek (eozynofilia) i zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych); - ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), małe pęcherze wypełnione ropą; - rumień wielopostaciowy (EM), wysypka skórna z nieregularnymi, swędzącymi czerwonymi plamami. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwexyma i skontaktować się z lekarzem lub natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną. Zwiększenie masy ciała U pacjentów stosujących lek Kwexyma obserwowano zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała. Dzieci i młodzież Lek Kwexyma nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Lek Kwexyma a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Nie należy stosować leku Kwexyma, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: - niektóre leki stosowane w leczeniu HIV; - leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych); - erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w zakażeniach); - nefazodon (stosowany w leczeniu depresji). Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: - leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwexyma i mogą wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy gałek ocznych, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli wystąpią takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem; - leki przeciwpadaczkowe (takie, jak fenytoina lub karbamazepina); - leki przeciwnadciśnieniowe; - barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu); - tiorydazyna lub lit (inne leki przeciwpsychotyczne); - leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki, które mogą powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej (zmniejszenie stężenia potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń); - leki, które mogą powodować zaparcia; - leki (nazywane „przeciwcholinergicznymi”), które wpływają na sposób funkcjonowania komórek nerwowych w celu leczenia niektórych schorzeń. Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem. Lek Kwexyma z jedzeniem, piciem i alkoholem - Lek Kwexyma można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu. - Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Skojarzone działanie leku Kwexyma i alkoholu może powodować senność. - Nie wolno pić soku grejpfrutowego podczas stosowaniu leku Kwexyma. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Kwexyma w czasie ciąży, chyba że zostanie to omówione z lekarzem. Nie należy stosować leku Kwexyma, jeśli pacjentka karmi piersią. U noworodków matek, które stosowały lek Kwexyma w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy wskazujące na zespół odstawienny: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem i trudności związane z karmieniem. W razie wystąpienia u dziecka tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Kwetiapina może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi i maszyn, do czasu kiedy pacjent pozna swoją reakcję na ten lek. Lek Kwexyma zawiera benzoesan sodu Ten lek zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu w każdym mL. Lek Kwexyma zawiera sorbitol (E420) Ten lek zawiera 30 mg sorbitolu w każdym mL. Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję niektórych cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek Kwexyma zawiera glikol propylenowy (E1520) Ten lek zawiera 22,5 mg glikolu propylenowego w każdym mL. Lek Kwexyma zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na mL, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Lek Kwexyma zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218) Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Wpływ na badania moczu na obecność leków U pacjentów poddawanych badaniu moczu na obecność leków, przyjmowanie leku Kwexyma może powodować pozytywne wyniki na obecność metadonu lub niektórych leków na depresję zwanych trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi przy zastosowaniu niektórych metod badania, nawet jeśli pacjent nie przyjmuje metadonu ani trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. W takim przypadku należy wykonać dokładniejsze badanie.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób • Zawroty głowy (mogą prowadzić do upadków), bóle głowy, suchość w jamie ustnej. • Senność (może ustąpić z czasem, w miarę kontynuowania przyjmowania leku Kwexyma) (może prowadzić do upadków). • Objawy odstawienia (objawy występujące po zaprzestaniu przyjmowania leku Kwexyma) obejmują trudności z zaśnięciem (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej 1 do 2 tygodni. • Zwiększenie masy ciała. • Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich trudności z rozpoczęciem ruchów mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu. • Zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego). Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób • Szybkie bicie serca. • Uczucie, że serce wali, bije szybciej lub niektóre uderzenia serca są pomijane. • Zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność). • Osłabienie. • Obrzęk ramion lub nóg. • Niskie ciśnienie tętnicze krwi podczas wstawania. Może to powodować zawroty głowy lub omdlenia (może prowadzić do upadków). • Zwiększone stężenie cukru we krwi. • Niewyraźne widzenie. • Nietypowe sny i koszmary senne. • Zwiększone uczucie głodu. • Odczuwanie irytacji. • Zaburzenia mowy i języka. • Myśli samobójcze i pogorszenie depresji. • Duszność. • Wymioty (głównie u osób starszych). • Gorączka. • Zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi. • Zmniejszenie liczby niektórych rodzajów krwinek. • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych mierzonych we krwi. • Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do następujących objawów: ▪ Obrzęk piersi u mężczyzn i kobiet oraz niespodziewane wytwarzanie mleka. ▪ Brak miesiączki lub nieregularne miesiączki u kobiet. Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób • Napady padaczkowe. • Reakcje alergiczne, które mogą obejmować wypukłe grudki (bąble), obrzęk skóry i obrzęk wokół ust. • Nieprzyjemne odczucia w nogach (nazywane również zespołem niespokojnych nóg). • Trudności z połykaniem. • Niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka. • Zaburzenia seksualne. • Cukrzyca. • Zmiana aktywności elektrycznej serca widoczna na EKG (wydłużenie odstępu QT). • Wolniejszy niż normalnie rytm serca, który może wystąpić na początku leczenia i który może być związany z niskim ciśnieniem tętniczym krwi i omdleniami. • Trudności z oddawaniem moczu. • Omdlenia (mogą prowadzić do upadków). • Zatkany nos. • Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek. • Zmniejszenie stężenia sodu we krwi. • Pogorszenie istniejącej wcześniej cukrzycy. • Dezorientacja. Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób • Jednocześnie występująca: wysoka temperatura ciała (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej senności lub omdlenie (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”). • Zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka). • Zapalenie wątroby. • Przedłużająca się i bolesna erekcja (priapizm). • Obrzęk piersi i niespodziewane wytwarzanie mleka (mlekotok). • Zaburzenia miesiączkowania. • Zakrzepy w żyłach, szczególnie w nogach (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza. • Chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności podczas snu. • Obniżona temperatura ciała (hipotermia). • Zapalenie trzustki. • Stan (nazywany „zespołem metabolicznym”), w którym mogą występować jednocześnie 3 lub więcej z następujących objawów: zwiększenie ilości tłuszczu w okolicy brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), zwiększenie stężenia tłuszczu we krwi zwanego trójglicerydami, wysokie ciśnienie tętnicze krwi i zwiększenie stężenia cukru we krwi. • Wystąpienie jednocześnie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z bardzo małą liczbą białych krwinek, stan zwany agranulocytozą. • Niedrożność jelit. • Zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej we krwi (substancji pochodzącej z mięśni). Bardzo rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób • Ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze. • Ciężka reakcja alergiczna (nazywana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub wstrząs. • Szybko pojawiający się obrzęk skóry, zwykle wokół oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy). • Ciężkie pęcherzowe zaburzenie dotyczące skóry, ust, oczu i narządów płciowych (zespół Stevensa- Johnsona). Patrz punkt 2. • Nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu. • Rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza). Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych • Wysypka skórna z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy). Patrz punkt 2. • Szybkie pojawianie się obszarów czerwonej skóry z małymi krostami (małe pęcherze wypełnione białym lub żółtym płynem nazywane ostrą uogólnioną osutką krostkową (AGEP). Patrz punkt 2. • Ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi, jak gorączka i pęcherze na skórze oraz złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka). Patrz punkt 2. • Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), która obejmuje objawy grypopodobne z wysypką, gorączkę, obrzęk węzłów chłonnych i nieprawidłowe wyniki badań krwi (w tym zwiększona liczba białych krwinek (eozynofilia) i zwiększona aktywność enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2. • Objawy odstawienia mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały Kwexyma w czasie ciąży. • Udar mózgu. • Zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia). • Zapalenie mięśnia sercowego. • Zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną z małymi czerwonymi lub fioletowymi guzkami. Grupa leków, do której należy lek Kwexyma, może powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być poważne, a w ciężkich przypadkach śmiertelne. Niektóre działania niepożądane można stwierdzić wyłącznie w badaniach krwi. Do działań tych należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do: • obrzęku piersi u mężczyzn i u kobiet oraz niespodziewanego wydzielania mleka, • braku miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet. Lekarz może od czasu do czasu zlecić wykonanie badań krwi. Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży Te same działania niepożądane, które mogą wystąpić u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i młodzieży. Poniżej wymienione działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano ich u dorosłych w ogóle: Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób • Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do następujących objawów: - Obrzęk piersi u chłopców i dziewcząt oraz niespodziewanego wytwarzania mleka; - Braku miesiączki lub nieregularnych miesiączek u dziewcząt. • Zwiększony apetyt. • Wymioty. • Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich trudności w rozpoczęciu ruchów mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu. • Wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób • Osłabienie, omdlenia (mogą prowadzić do upadków). • Zatkany nos. • Uczucie rozdrażnienia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon (patrz punkt 4.5).

Ze względu na różne wskazania do stosowania kwetiapiny, profil bezpieczeństwa należy rozpatrywać biorąc pod uwagę rozpoznanie kliniczne pacjenta i stosowaną dawkę. Dzieci i młodzież Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa obserwowanego u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u dorosłych (wzmożony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu, wymioty, nieżyt nosa i omdlenia) lub miały inne znaczenie kliniczne niż u dorosłych (objawy pozapiramidowe oraz drażliwość). Zaobserwowano również jedno działanie niepożądane, które nie było wcześniej obserwowane w badaniach u dorosłych — wzrost ciśnienia tętniczego. Zmiany w wynikach badań czynności tarczycy także były obserwowane u dzieci i młodzieży. Długoterminowy wpływ leczenia kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie nie był oceniany przez okres dłuższy niż 26 tygodni. Długoterminowe skutki dla rozwoju poznawczego i behawioralnego nie są znane. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży kwetiapina była związana z większym odsetkiem występowania objawów pozapiramidowych w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu schizofrenii, manii i depresji w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego (patrz punkt 4.8). Samobójstwo i (lub) myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego Depresja w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych oraz samouszkodzeń (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do momentu wystąpienia znaczącej remisji. Poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, dlatego pacjenta należy ściśle monitorować aż do momentu poprawy. Z ogólnego doświadczenia klinicznego wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się na wczesnym etapie poprawy. - 5 - Lekarze powinni również uwzględnić potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z samobójstwem po nagłym odstawieniu kwetiapiny, ze względu na znane czynniki ryzyka związane z leczonym zaburzeniem. Inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się kwetiapinę, również mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń samobójczych. Ponadto, te zaburzenia mogą współistnieć z epizodami dużej depresji. Z tego powodu środki ostrożności stosowane podczas leczenia epizodów dużej depresji, należy stosować również podczas leczenia innych zaburzeń psychicznych. Pacjenci z wywiadem w kierunku zdarzeń samobójczych lub wykazujący istotny stopień myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia są bardziej narażeni na wystąpienie myśli lub prób samobójczych i powinni być dokładnie monitorowani w trakcie leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo dotyczących produktów leczniczych przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób dorosłych w wieku poniżej 25 lat. Pacjenci, szczególnie z grupy wysokiego ryzyka, powinni być uważnie obserwowani podczas leczenia farmakologicznego, zwłaszcza na początku leczenia oraz po zmianach dawkowania. Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności monitorowania pogorszenia objawów klinicznych, myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu i konieczności niezwłocznego zasięgnięcia porady lekarza w razie ich wystąpienia. W krótkoterminowych badaniach z udziałem pacjentów z epizodami dużej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego zaobserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną w porównaniu do placebo (odpowiednio 3,0% vs. 0%). Retrospektywne badanie populacyjne pacjentów z epizodami dużej depresji wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń i samobójstw u osób w wieku 25–64 lata, bez wcześniejszych samouszkodzeń, podczas stosowania kwetiapiny łącznie z innymi lekami przeciwdepresyjnymi. Ryzyko zaburzeń metabolicznych Ze względu na możliwość pogorszenia parametrów metabolicznych, w tym zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi (patrz hiperglikemia) oraz lipidów, które zaobserwowano w badaniach klinicznych, należy ocenić parametry metaboliczne pacjenta przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie monitorować je w trakcie terapii. W przypadku pogorszenia tych parametrów, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne (patrz również punkt 4.8). Objawy pozapiramidowe (ang. Extrapyramidal symptoms, EPS) W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów z epizodami dużej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, kwetiapina była związana z większym odsetkiem występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu do placebo (patrz punkty 4.8 i 5.1). Stosowanie kwetiapiny wiązało się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub uciążliwym uczuciem niepokoju ruchowego i potrzebą poruszania się, często z niemożnością spokojnego siedzenia lub stania. Objawy te najczęściej występują w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpią te objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe. - 6 - Dyskinezy późne W przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny. Objawy późnych dyskinez mogą się nasilić lub nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8). Senność i zawroty głowy Leczenie kwetiapiną było związane z sennością i objawami związanymi, takimi jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia depresji dwubiegunowej, objawy te zazwyczaj pojawiały się w ciągu pierwszych 3 dni leczenia i miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego. Pacjenci, u których senność ma duże nasilenie, powinni być poddani częstszej obserwacji przez co najmniej 2 tygodnie od jej wystąpienia lub do ustąpienia objawów. Może być konieczne rozważenie przerwania leczenia. Niedociśnienie ortostatyczna Leczenie kwetiapiną wiąże się z występowaniem niedociśnienia ortostatycznego i związanych z nim zawrotów głowy (patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność, zazwyczaj pojawiają się w początkowym okresie zwiększania dawki. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych zranień (upadków), zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dlatego pacjentów należy ostrzec, aby zachowali ostrożność do czasu, aż będą świadomi możliwych efektów działania leku. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, mózgowo-naczyniowymi lub innymi stanami predysponującymi do wystąpienia niedociśnienia. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo- naczyniowego. Zespół bezdechu sennego Zgłaszano przypadki zespołu bezdechu sennego u pacjentów stosujących kwetiapinę. U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a także u pacjentów z wywiadem lub ryzykiem bezdechu sennego, takich jak osoby otyłe lub mężczyźni, kwetiapinę należy stosować ostrożnie. Drgawki W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono różnicy w częstości występowania napadów drgawkowych pomiędzy grupą otrzymującą kwetiapinę a grupą placebo. Brak danych dotyczących częstości występowania napadów u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów z drgawkami w wywiadzie (patrz punkt 4.8). Złośliwy zespół neuroleptyczny Złośliwy zespół neuroleptyczny był wiązany ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Do objawów klinicznych należą: hipertermia, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśniowa, niestabilność autonomiczna oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W przypadku wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego należy przerwać stosowanie kwetiapiny i wdrożyć odpowiednie leczenie medyczne. - 7 - Zespół serotoninowy Równoczesne stosowanie produktu leczniczego Kwexyma z innymi produktami leczniczymi serotoninergicznymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, który może być stanem zagrożenia życia (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi serotoninergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważne obserwowanie pacjenta, szczególnie na początku leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować: zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, nieprawidłowości nerwowomięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Ciężka neutropenia i agranulocytoza W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny odnotowano przypadki ciężkiej neutropenii (liczba neutrofili <0,5 × 10⁹/L). Większość przypadków występowała w ciągu pierwszych kilku miesięcy leczenia kwetiapiną, bez wyraźnego związku z dawką. W doniesieniach po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu odnotowano przypadki zakończone zgonem. Potencjalne czynniki ryzyka obejmują występującą przed leczeniem zmniejszoną liczbę białych krwinek oraz neutropenię polekową w wywiadzie. Jednak występowały także przypadki bez stwierdzonych czynników ryzyka. Kwetiapinę należy odstawić u pacjentów z liczbą neutrofili <1,0 × 10⁹/L. Pacjenta należy obserwować pod kątem objawów zakażenia oraz monitorować liczbę neutrofili (do czasu kiedy ich ilość będzie >1,5 × 10⁹/L) (patrz punkt 5.1). Należy wziąć pod uwagę neutropenię u pacjentów z infekcją lub gorączką, szczególnie w przypadku braku oczywistych czynników predysponujących, i należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne. Należy poinstruować pacjentów, aby natychmiast zgłaszali pojawienie się objawów przedmiotowych i podmiotowych agranulocytozy lub infekcji (np. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła) w dowolnym momencie leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy niezwłocznie wykonać badanie liczby białych krwinek i bezwzględnej liczby neutrofili, szczególnie w przypadku braku czynników predysponujących. Działanie cholinolityczne (przeciwcholinergiczne) Norkwetiapina, czynny metabolit kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego powinowactwo do kilku podtypów receptorów muskarynowych. Może to przyczyniać się do występowania działań niepożądanych związanych z działaniem cholinolitycznym podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach, podczas jednoczesnego stosowania innych leków o działaniu przeciwcholinergicznym oraz w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym. Ostrożność należy zachować także u pacjentów z aktualnie rozpoznanym lub przebytym zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit lub chorobami związanymi, zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym lub jaskrą z wąskim kątem przesączania (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9). - 8 - Interakcje Patrz punkt 4.5. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak karbamazepina czy fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia. W przypadku pacjentów otrzymujących substancje będące induktorami enzymów wątrobowych, należy rozważyć rozpoczęcie leczenia kwetiapiną tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktora enzymów wątrobowych. Wszelkie zmiany dotyczące induktora powinny być wprowadzane stopniowo i w razie potrzeby zastąpione lekiem niebędącym induktorem (np. walproinianem sodu). Masa ciała U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano zwiększenie masy ciała, które należy monitorować i kontrolować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1). Hiperglikemia Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju bądź nasilenia cukrzycy, czasami związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym także przypadki zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach obserwowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło stanowić czynnik predysponujący. Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne zgodnie z aktualnymi zaleceniami dotyczącymi leków przeciwpsychotycznych. Pacjentów leczonych produktami leczniczymi przeciwpsychotycznymi należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii (takich, jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą lub z czynnikami ryzyka jej rozwoju monitorować regularnie pod kątem pogorszenia kontroli glikemii. Należy regularnie monitorować masę ciała. Lipidy W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny zaobserwowano zwiększenie stężenia trójglicerydów, frakcji LDL cholesterolu i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu (patrz punkt 4.8). Zmiany lipidowe należy kontrolować zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Wydłużenie odstępu QT W badaniach klinicznych oraz podczas stosowania zgodnego z Charakterystyką Produktu Leczniczego, kwetiapina nie była związana z przewlekłym wydłużeniem bezwzględnego odstępu QT. W badaniach po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zgłaszano wydłużenie odstępu QT po zastosowaniu kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) oraz po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca lub obciążonych wywiadem rodzinnym w kierunku wydłużenia odstępu QT. Zalecana jest ostrożność podczas stosowania z innymi produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT lub podczas jednoczesnego stosowania z neuroleptykami, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5). - 9 - Zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia Kardiomiopatię i zapalenie mięśnia sercowego zgłaszano w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego, należy rozważyć przerwanie stosowania kwetiapiny. Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR) W związku ze stosowaniem kwetiapiny zgłaszano bardzo rzadko ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS), toksyczne nekroliza naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN) i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. Acute Generalized Exanthematous Pustulosis, AGEP), rumień wielopostaciowy (ang. Erythema Multiforme, EM) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), które mogą być śmiertelne lub stanowić zagrożenie życia. Ciężkie skórne działania niepożądane zwykle objawiają się jednym lub kilkoma z następujących objawów: rozległa wysypka skórna, która może być swędząca lub z towarzyszącymi krostami, złuszczające zapalenie skóry, gorączka, limfadenopatia i możliwa eozynofilia lub neutrofilia. Większość tych reakcji wystąpiła w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia terapii kwetiapiną, niektóre reakcje DRESS wystąpiły w ciągu 6 tygodni od rozpoczęcia terapii kwetiapiną. W razie wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na wystąpienie tych ciężkich reakcji skórnych, należy natychmiast przerwać stosowanie kwetiapiny i rozważyć alternatywne leczenie. Objawy odstawienia Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny zgłaszano ostre objawy odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia psychozy związanej z otępieniem. W randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo w populacji osób z otępieniem, w przypadku niektórych atypowych produktów leczniczych przeciwpsychotycznych, zaobserwowano około 3-krotnie zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych naczyniowo-mózgowych. Mechanizm tego zwiększonego ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka w przypadku innych produktów leczniczych przeciwpsychotycznych lub innych grup pacjentów. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. W metaanalizie danych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych stwierdzono, że u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu otępienia występuje zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo dotyczących kwetiapiny w tej populacji pacjentów ((n=710); średnia wieku: 83 lata; zakres: 56-99 lat) śmiertelność w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Pacjenci uczestniczący w tych badaniach zmarli z różnych przyczyn, które były zgodne z przewidywaniami dla tej populacji. - 10 - Pacjenci w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona (ang. Parkinson’s Disease, PD)/parkinsonizmem Retrospektywne badanie populacyjne oceniające stosowanie kwetiapiny w leczeniu pacjentów z epizodami dużej depresji wykazało zwiększone ryzyko zgonu podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów w wieku >65 lat. Zależność ta nie była obserwowane po wykluczeniu z analizy pacjentów z PD. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w podeszłym wieku z PD. Zaburzenia połykania Zgłaszano przypadki zaburzeń połykania (patrz punkt 4.8) podczas stosowania kwetiapiny. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc. Zaparcia i niedrożność jelit Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Zgłaszano przypadki zaparć i niedrożności jelit podczas stosowania kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Obejmuje to zgłoszenia zgonów u pacjentów, u których występuje większe ryzyko niedrożności jelit, w tym u tych, którzy przyjmują wiele leków jednocześnie, które zmniejszają motorykę jelit i (lub) mogą nie zgłaszać objawów zaparć. U pacjentów z niedrożnością jelit należy ściśle monitorować stan kliniczny i podjąć pilne działania lecznicze. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w związku ze stosowaniem produktów leczniczych przeciwpsychotycznych. Ponieważ u pacjentów leczonych produktami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka ŻChZZ, należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka ŻChZZ przed i w trakcie leczenia kwetiapiną i podjąć środki zapobiegawcze. Zapalenie trzustki Zapalenie trzustki zgłaszano w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu. Wśród zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu, chociaż nie wszystkie przypadki były powiązane z czynnikami ryzyka, wielu pacjentów miało czynniki, o których wiadomo, że są związane z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie trójglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu. Informacje dodatkowe Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w ostrych epizodach manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego są ograniczone; jednak terapia skojarzona była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały efekt addytywny w 3. tygodniu. Niewłaściwe stosowanie i nadużywanie Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kwetiapiny pacjentom nadużywającym alkohol lub inne substancje w wywiadzie. - 11 - Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Ten produkt leczniczy zawiera: Sodu benzoesan: Ten produkt leczniczy zawiera 0,3 mg sodu benzoesanu w każdym mL. Sorbitol (E420): Ten produkt leczniczy zawiera 30 mg sorbitolu w każdym mL. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym do stosowania doustnego może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego. Glikol propylenowy (E1520): Ten produkt leczniczy zawiera 22,5 mg glikolu propylenowego w każdym mL. Sód: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na mL, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Metylu parahydroksybenzoesan (E218): produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Biorąc pod uwagę główne działanie kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi ośrodkowo oraz z alkoholem. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe produkty lecznicze przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu przeciwcholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4). Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest enzymem, który w układzie cytochromu P450 głównie odpowiada za metabolizm kwetiapiny. W badaniu interakcji u zdrowych ochotników, jednoczesne podawanie kwetiapiny (dawka 25 mg) z ketokonazolem, inhibitorem CYP3A4, spowodowało 5- do 8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się również spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną. W badaniu z podaniem dawek wielokrotnych w celu oceny farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed i w trakcie leczenia karbamazepiną (znanym induktorem enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. To zwiększenie klirensu zmniejszyło ogólnoustrojową ekspozycję na kwetiapinę (mierzoną na - 12 - podstawie AUC) do średnio 13% ekspozycji podczas podawania samej kwetiapiny; chociaż u niektórych pacjentów zaobserwowano większy efekt. W wyniku tej interakcji mogą wystąpić mniejsze stężenia w osoczu, co może mieć wpływ na skuteczność terapii kwetiapiną. Jednoczesne podawanie kwetiapiny i fenytoiny (innego induktora enzymów mikrosomalnych) spowodowało znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny o ok. 450%. U pacjentów otrzymujących induktor enzymów wątrobowych, leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści ze stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktora enzymów wątrobowych. Ważne jest, aby wszystkie zmiany dotyczące induktora były dokonywane stopniowo, a w razie potrzeby zastąpione przez produkt leczniczy nie będący induktorem (np. walproinianem sodu) (patrz punkt 4.4). Farmakokinetyka kwetiapiny nie była znacząco zmieniona przez jednoczesne podawanie produktów leczniczych przeciwdepresyjnych - imipraminy (znanego inhibitora CYP 2D6) lub fluoksetyny (znanego inhibitora CYP 3A4 i CYP 2D6). Farmakokinetyka kwetiapiny nie uległa znaczącej zmianie w wyniku równoczesnego podawania produktów leczniczych przeciwpsychotycznych, takich jak rysperydon lub haloperydol. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i tiorydazyny spowodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o ok. 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny nie uległa zmianie podczas jednoczesnego podawania z cymetydyną. Farmakokinetyka litu nie uległa zmianie podczas jednoczesnego podawania z kwetiapiną. W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym podawanie litu i kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z placebo i kwetiapiną o przedłużonym uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrą manią, zaobserwowano większą częstość występowania zdarzeń pozapiramidowych (w szczególności drżenia), senności i przyrostu masy ciała w grupie otrzymującej dodatkowo lit w porównaniu z grupą otrzymującą dodatkowo placebo (patrz punkt 5.1). Podczas jednoczesnego stosowania sodu walproinianu i kwetiapiny, farmakokinetyka nie uległa zmianie istotnej klinicznie. Retrospektywne badanie z udziałem dzieci i młodzieży, którym podawano walproinian, kwetiapinę lub oba te leki, wykazało większą częstość występowania leukopenii i neutropenii w grupie leczonej skojarzeniem w porównaniu z grupami leczonymi monoterapią. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi działającymi na układ sercowo-naczyniowy. Należy zachować ostrożność, w przypadku stosowania jednocześnie kwetiapiny z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że powodują zaburzenia równowagi elektrolitowej lub wydłużają odstęp QT. Odnotowano przypadki fałszywie dodatnich wyników testów immunoenzymatycznych na metadon i trójpierścieniowe produkty lecznicze przeciwdepresyjne u pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Zaleca się potwierdzenie wyników wątpliwych w badaniach przesiewowych immunoenzymatycznych za pomocą odpowiednią metod chromatograficznych. - 13 -

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane kwetiapiny (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w ustach, objawy odstawienia, zwiększone stężenie trójglicerydów w surowicy, zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszone stężenie frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zmniejszone stężenie hemoglobiny i objawy pozapiramidowe. - 13 - Częstość występowania działań niepożądanych związanych z podawaniem kwetiapiny przedstawiono w poniższej tabeli (Tabela 1), zgodnie z formatem zalecanym przez Radę Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (CIOMS III Working Group; 1995). Tabela 1 Działania niepożądane związane z leczeniem kwetiapiną Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowana jest następująco: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie można być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny2 2 Często: Leukopenia1, 28, zmniejszenie liczby neutrofili, zwiększenie liczby eozynofili27 Niezbyt często: Neutropenia1, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi13 Rzadko: Agranulocytoza26 Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne) Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5 Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitego T 24, wolnego 4 T 24, 4 całkowitego T 24, 3 zwiększenie stężenia TSH Niezbyt często: Zmniejszenie wolnego T 24, 3 niedoczynność tarczycy21 Bardzo rzadko: Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego Bardzo często: Zwiększenie stężenia trójglicerydów 10, 30, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11, 30, zmniejszenie stężenia fracji HDL Często: Zwiększone łaknienie, hiperglikemia6 , 30 Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1,5, pogorszenie istniejącej cukrzycy Rzadko: Zespół metaboliczny29 - 14 - Bardzo często: cholesterolu17, 30, zwiększenie masy ciała8, 30 Często: Nietypowe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20 Rzadko: Somnambulizm, i reakcje pokrewne, takie jak mówienie przez sen, zaburzenia odżywiania związane ze snem Bardzo często: Zawroty głowy4, 16, senność2, 16, ból głowy, objawy pozapiramidowe1, 21 Często: Dyzartria Niezbyt często: Napady drgawkowe1, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy 1, 5, omdlenia4, 16, stan splątania Często: Tachykardia4, kołatanie serca23 Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1, 12, 18, bradykardia32 Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego Często: Niewyraźne widzenie Często: Niedociśnienie ortostatyczne4, 16 Rzadko: Żylna choroba zakrzepowozatorowa1 Częstość nieznana: Udar mózgu33 Często: Duszność23 Niezbyt często: Zapalenie błony śluzowej nosa Bardzo często: Suchość w jamie ustnej Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25 Niezbyt często: Zaburzenia połykania Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit - 15 - Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) w surowicy3, Zwiększenie aktywności gamma-GT w surowicy3 Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) w surowicy3 Rzadko: Żółtaczka5 Zapalenie wątroby Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5 Częstość nieznana: Toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie naczyń krwionośnych skóry Bardzo rzadko: Rabdomioliza Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Częstość nieznana: Zespół odstawienia leku u noworodka31 Niezbyt często: Zaburzenia sprawności seksualnej Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania Bardzo często: Objawy odstawienia1, 9 Często: Łagodna astenia, obrzęk obwodowy, Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia - 16 - Często: drażliwość, gorączka Rzadko: Zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatynowej we krwi14 1. Patrz punkt 4.4 2. Senność może wystąpić, zwykle w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia i zazwyczaj ustępuje w trakcie dalszego podawania kwetiapiny. 3. U niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie (odchylenie od normy do > 3 x górnej granicy normy w dowolnym momencie) aktywności aminotransferaz w surowicy (ALT, AST) lub gamma-GT. Zwiększenie to było zwykle odwracalne podczas dalszego leczenia kwetiapiną. 4. Kwetiapina, podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych przeciwpsychotycznych działających blokująco na receptory alfa1-adrenergiczne, może często wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy, tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, zwłaszcza w początkowym okresie zwiększania dawki (patrz punkt 4.4). 5. Częstość występowania tych działań niepożądanych wyliczono wyłącznie na podstawie danych po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu. 6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/L (≥126 mg/dL) lub stężenie glukozy we krwi nie na czczo ≥11,1 mmol/L (≥200 mg/dL) przynajmniej w jednym badaniu. 7. Zwiększenie częstości występowania dysfagii po zastosowaniu kwetiapiny w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji dwubiegunowej. 8. Na podstawie >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu do wartości początkowej. Występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych. 9. Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii w fazie ostrej choroby były: bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość występowania zmniejszała się znacząco po 1 tygodniu od przerwania leczenia. 10. Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/L (≥200 mg/dL) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥1,694 mmol/L (≥150 mg/dL) (pacjenci <18 lat) co najmniej w jednym badaniu. 11. Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/L (≥240 mg/dL) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥5,172 mmol/L (≥200 mg/dL) (pacjenci <18 lat przynajmniej w jednym badaniu). Bardzo często obserwowano zwiększenie stężenia cholesterolu frakcji LDL o ≥0,769 mmol/L (≥30 mg/dL). Średnia zmiana u pacjentów, u których wystąpiło zwiększenie, wynosiła ≥1,07 mmol/L (41,7 mg/dL). 12. Patrz tekst poniżej. 13. Liczba płytek krwi ≤100 x 109/L przynajmniej w jednym badaniu. 14. Na podstawie raportów wystąpienia zdarzeń niepożądanych w badaniach klinicznych dotyczących zwiększenia aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, niezwiązanego ze złośliwym zespołem neuroleptycznym. 15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 µg/L (>869,56 pmol/L) mężczyźni; >30 µg/L (>1304,34 pmol/L) kobiety w każdym wieku. 16. Mogą prowadzić do upadków. - 17 - 17. Frakcja HDL cholesterolu: <1,025 mmol/L (<40 mg/dL) mężczyźni; <1,282 mmol/L (<50 mg/dL) kobiety w dowolnym momencie. 18. Częstość występowania u pacjentów, u których stwierdzono odstęp QTc w zakresie od <450 msec do ≥450 msec ze zwiększeniem o ≥30 msec. W kontrolowanych placebo badaniach z kwetiapiną średnia zmiana i częstość występowania u pacjentów, u których wystąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, są podobne w przypadku kwetiapiny i placebo. 19. Zmiana z >132 mmol/L do ≤132 mmol/L przynajmniej w jednym badaniu. 20. Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych zgłaszano podczas terapii kwetiapiną lub wkrótce po jej zakończeniu (patrz punkty 4.4 i 5.1). 21. Patrz punkt 5.1 22. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny do ≤130 g/L (8,07 mmol/L) u mężczyzn i ≤120 g/L (7,45 mmol/L) u kobiet w co najmniej jednym badaniu, wystąpiło u 11% pacjentów leczonych kwetiapiną we wszystkich badaniach, w tym w badaniach otwartych. U tych pacjentów średnie maksymalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny w dowolnym momencie wynosiło 15 g/L. 23. Zgłoszenia te często występowały w przypadku występowania tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnienia ortostatycznego i (lub) współistniejącej choroby serca lub układu oddechowego. 24. Na podstawie zmian od prawidłowej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnej klinicznie w dowolnym momencie po rozpoczęciu leczenia we wszystkich badaniach. Zmiany całkowitej T , wolnej T , całkowitej T i wolnej T są zdefiniowane jako 4 4 3 3 <0,8 x dolnej granicy normy (pmol/L), a zmiana wartości TSH jako >5 mIU/L w dowolnym momencie. 25. Na podstawie zwiększonej częstości występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku ≥65 lat). 26. Na podstawie zmiany liczby neutrofili z wartości wyjściowej ≥1,5 x 109/L do <0,5 x 109/L w dowolnym momencie leczenia i na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/L) i zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych kwetiapiny (patrz punkt 4.4). 27. Na podstawie zmian od prawidłowej wartości wyjściowej do potencjalnie istotnej klinicznie wartości w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania we wszystkich badaniach. Zmiany liczby eozynofilów są zdefiniowane jako >1 x 109 komórek/L w dowolnym momencie. 28. Na podstawie zmian od prawidłowej wartości wyjściowej do potencjalnie istotnej klinicznie wartości w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania we wszystkich badaniach. Zmiany liczby krwinek białych są zdefiniowane jako ≤3 x 109 komórek/L w dowolnym momencie. 29. Na podstawie raportów o zdarzeniach niepożądanych dotyczących zespołu metabolicznego ze wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną. 30. U niektórych pacjentów w badaniach klinicznych obserwowano pogorszenie więcej niż jednego czynnika metabolicznego, którymi są: masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt 4.4). 31. Patrz punkt 4.6 32. Może wystąpić na początku leczenia lub krótko po jego rozpoczęciem i może jej towarzyszyć niedociśnienie tętnicze i (lub) omdlenie. Częstość na podstawie raportów o zdarzeniach niepożądanych dotyczących bradykardii i powiązanych zdarzeniach we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną. 33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania epidemiologicznego. - 18 - Przypadki wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i zaburzeń rytmu typu torsades de pointes zgłaszano podczas stosowania neuroleptyków i uważa się je za efekt tej grupy leków. W związku z leczeniem kwetiapiną zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Dzieci i młodzież Te same działania niepożądane opisane powyżej dla dorosłych, należy wziąć pod uwagę u dzieci i młodzieży. W poniższej tabeli podsumowano działania niepożądane, które występują częściej u dzieci i młodzieży (w wieku 10–17 lat) niż u dorosłych lub działania niepożądane, które nie zostały zidentyfikowane u dorosłych. Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną, które występują częściej niż u dorosłych lub nie zostały zidentyfikowane u dorosłych Częstości występowania działań niepożądanych są uszeregowane według następujących kryteriów: bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1000, <1/100), rzadko (>1/10 000, <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). 1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 µg/L (>869,56 pmol/L) mężczyźni; >26 µg/L (>1130,428 pmol/L) kobiety w każdym wieku. Zwiększenie stężenia prolaktyny do >100 µg/L wystąpiło u mniej niż 1% pacjentów. 2. Na podstawie zmian powyżej klinicznie istotnych progów (przyjętych na podstawie kryteriów Narodowych Instytutów Zdrowia) lub zwiększenia >20 mmHg dla ciśnienia skurczowego lub >10 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego w dowolnym momencie w dwóch kontrolowanych placebo badaniach w leczeniu w fazie ostrej (3-6 tygodni) u dzieci i młodzieży. - 19 - 3. Uwaga: Częstotliwość jest zgodna z częstością obserwowaną u dorosłych, ale może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi. 4. Patrz punkt 5.1. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.