Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Quetiapinum 150 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 36 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- 100 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń; Laktoza jednowodna; Hypromeloza 3550; Hypromeloza 100; Sodu chlorek; Powidon K-30; Celuloza mikrokrystaliczna; Talk; Magnezu stearynian; Otoczka Opadry White; Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały kapsułkowy nadruk: AB2
KETREL XR 150 mg: białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki z wytłoczonym napisem „AB2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Tabletka ma długość około 17,4 mm i szerokość około 6,7 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ze względu na działanie wywierane na ośrodkowy układ nerwowy, kwetiapina może zaburzać wykonywanie czynności, które wymagają uwagi. Dlatego pacjentom odradza się prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, dopóki nie zostanie poznana indywidualna podatność na to działanie leku.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
97 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (przeważnie frakcji LDL); Objawy odstawienia (przerwania podawania); Zwiększenie stężenia prolaktyny; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
- często: Leukopenia; zmniejszenie liczby neutrofilów; zwiększenie liczby eozynofilów; Hiperprolaktynemia; zmniejszenie stężenia całkowitej T4; zmniejszenie stężenia wolnej T4; zmniejszenie stężenia całkowitej T3; zwiększenie stężenia TSH; Zwiększenie apetytu; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii; Niezwykłe sny i koszmary senne; myśli samobójcze i zachowania samobójcze; Dyzartria; Częstoskurcz; kołatanie serca; Niewyraźne widzenie; Niedociśnienie ortostatyczne; Duszność; Zaparcia; niestrawność; wymioty; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) w surowicy; Zwiększenie aktywności GGT w surowicy; Łagodna astenia; obrzęki obwodowe; drażliwość; gorączka; Drażliwość3 w miejscu podania
- niezbyt często: Neutropenia; małopłytkowość; niedokrwistość; zmniejszenie liczby płytek; Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne); Zmniejszenie stężenia wolnej T3; niedoczynność tarczycy; Hiponatremia; cukrzyca; Zaostrzenie istniejącej cukrzycy; Drgawki; zespół niespokojnych nóg; późne dyskinezy; omdlenia; Wydłużenie odstępu QT; bradykardia; Nieżyt nosa; Dysfagia; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) w surowicy; Zatrzymanie moczu; Zaburzenia seksualne
- rzadko: Agranulocytoza; Zespół metaboliczny; Somnambulizm oraz pokrewne reakcje i zachowania, takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania; Żylna choroba zakrzepowozatorowa; Zapalenie trzustki; niedrożność jelit; Żółtaczka; zapalenie wątroby; Priapizm; mlekotok; obrzęk piersi; zaburzenia miesiączkowania; Złośliwy zespół neuroleptyczny; hipotermia; Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN); komorowych zaburzeń rytmu; nagłych niespodziewanych zgonów; nagłego zatrzymania krążenia; arytmii typu torsades de pointes
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Obrzęk naczynioruchowy; zespół Stevensa- Johnsona; Rabdomioliza
- częstość nieznana: Kardiomiopatia; zapalenie mięśnia sercowego; Udar; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; wysypka zeozynofilią i objawami układowymi (DRESS); zapalenie naczyń krwionośnych skóry; Noworodkowy zespół odstawienia
- częstość niepodana w tekście: senność; zawroty głowy; ból głowy; suchość w jamie ustnej; objawy odstawienia; zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy; zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (szczególnie frakcji LDL); zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu; zwiększenie masy ciała; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; objawy pozapiramidowe
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Produkt leczniczy KETREL XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie schizofrenii i umiarkowanych do ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby dwubiegunowej Produkt KETREL XR należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa na początku leczenia wynosi 300 mg w pierwszym dniu oraz 600 mg w drugim dniu. Zalecana dawka dobowa wynosi 600 mg, jednakże w przypadkach klinicznie uzasadnionych, dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy dostosować w efektywnym zakresie dawek od 400 mg do 800 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. W leczeniu podtrzymującym w schizofrenii nie ma konieczności modyfikacji dawki.”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Produkt leczniczy KETREL XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 oraz 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka może być modyfikowana w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta, w zakresie od 300 do 800 mg na dobę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i przeciwdepresyjnych, produkt KETREL XR należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku, szczególnie na początku leczenia. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu KETREL XR i stosowanie mniejszej dawki dobowej, niż u młodszych pacjentów. Średni klirens nerkowy kwetiapiny zmniejszał się u pacjentów w podeszłym wieku o 30% do 50% w porównaniu z młodszymi pacjentami. U pacjentów w podeszłym wieku należy rozpoczynać leczenie od dawki 50 mg na dobę. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, do uzyskania dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczenie należy rozpoczynać od dawki wynoszącej 50 mg na dobę. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do uzyskania dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr Umiarkowana liczba opublikowanych danych na temat ciąż z narażeniem na kwetiapinę (tj. od 300 do 1000 zakończonych ciąż), w tym indywidualne doniesienia oraz niektóre badania obserwacyjne nie wskazują na istnienie zwiększonego ryzyka wystąpienia wad u dziecka w związku ze stosowanym leczeniem. Jednakże, na podstawie wszystkich dostępnych danych nie można wyciągnąć ostatecznych wniosków na ten temat. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród (patrz punkt 5.3). Z tego względu kwetiapina powinna być stosowana w ciąży tylko, jeśli korzyści z jej stosowania usprawiedliwiają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W oparciu o bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień na temat przenikania kwetiapiny do mleka kobiecego, zakres wydzielania kwetiapiny z mlekiem podczas stosowania dawek terapeutycznych wydaje się niespójny. Ze względu na brak rzetelnych danych, decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu KETREL XR, należy podjąć uwzględniając korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla kobiety wynikające z leczenia.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Wpływ kwetiapiny na płodność u ludzi nie był badany. U szczurów obserwowano efekty związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny we krwi, ale wyniki te nie mają bezpośredniego odniesienia do ludzi (patrz punkt 5.3 Dane przedkliniczne).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt KETREL XR należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy KETREL XR należy podawać raz na dobę, bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wśród doniesień po wprowadzeniu do obrotu (choć nie wszystkie przypadki były obciążone czynnikami ryzyka) u wielu pacjentów stwierdzano czynniki o znanym związku z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamicę żółciową i spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR
Kiedy nie stosować leku KETREL XR:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– azole (leki przeciwgrzybicze),
– erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Jeżeli któraś z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku KETREL
XR. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku
KETREL XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty
lub pielęgniarki:
- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia
rytmu serca, osłabienie lub zapalenie mięśnia sercowego, lub jeśli pacjent przyjmuje leki, które
mogą mieć wpływ na rytm serca;
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
- jeśli pacjent przebył udar, zwłaszcza, jeśli jest osobą w podeszłym wieku;
- jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą;
- jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub jest obarczony ryzykiem wystąpienia cukrzycy. W takim
przypadku lekarz może zalecić badania poziomu cukru we krwi podczas stosowania leku
KETREL XR;
- jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (co mogło być
spowodowane lub nie stosowaniem innych leków);
- jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z demencją (utrata funkcji mózgu). W takim
przypadku lek KETREL XR nie powinien być stosowany, ponieważ grupa leków, do której
należy, może zwiększać ryzyko wystąpienia udaru mózgu lub, w niektórych przypadkach, ryzyko
śmierci u osób w podeszłym wieku z demencją;
- jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem;
- jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków takich jak ten wiąże się z powstawaniem zakrzepów;
- jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu („depresanty”);
- jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych chorób i
które wpływają na czynność komórek nerwowych;
- jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek
z następujących objawów po przyjęciu leku KETREL XR:
- Gorączka, duża sztywność mięśni, pocenie się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna.
- Niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka.
- Zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowych urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku.
- Drgawki.
- Długotrwała i bolesna erekcja (priapizm).
- szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Objawy te mogą być związane z przyjmowaniem leków tego typu.
Należy jak najszybciej powiadomić lekarza, jeśli wystąpi:
- Gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inna infekcja, gdyż objawy te mogą być
wynikiem bardzo małej liczby białych krwinek, co może wymagać odstawienia leku KETREL
XR
i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia.
- Zaparcia z uporczywym bólem brzucha lub zaparcia niereagujące na leczenie, gdyż może to
prowadzić do poważniejszej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Pacjenci, u których występuje depresja mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie myśli mogą nasilać się na początku leczenia, ponieważ leki te wymagają czasu,
aby zacząć działać, zwykle około dwóch tygodni, ale czasami dłużej. Takie myśli mogą również ulec
nasileniu w razie nagłego przerwania przyjmowania leku. Prawdopodobieństwo tego typu myśli jest
większe u młodych osób dorosłych. Informacje z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat cierpiących na depresję.
Jeśli u pacjenta występują myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, należy niezwłoczne
skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
przyjaciół i krewnych o swojej depresji i jej objawach, oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki
i informowanie, jeśli uważają, że depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany
w zachowaniu pacjenta.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
•Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szczególnie
wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
•Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie się
skóry;
•Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy grypopodobne z
wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym
zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów
wątrobowych).
W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zwiększenie masy ciała
U pacjentów przyjmujących lek KETREL XR obserwowano zwiększenie masy ciała. Należy
regularnie, samemu lub z lekarzem, kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
KETREL XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować leku KETREL XR, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
- niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
- azole (leki przeciwgrzybiczne),
- erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń),
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
- leki stosowane w leczeniu padaczki (np. fenytoina lub karbamazepina),
- leki stosowane w leczeniu nadciśnienia,
- barbiturany (stosowane w zaburzeniach snu),
- tiorydazyna lub lit (inne leki przeciwpsychotyczne),
- leki, które mają wpływ na akcję serca, na przykład leki, które mogą powodować zaburzenia
równowagi w elektrolitowej (niskie stężenie potasu lub magnezu), takie jak diuretyki (leki
moczopędne) lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń),
- leki, które mogą spowodować zaparcia,
- leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek
nerwowych (tzw. leki przeciwcholinergiczne).
Przed przerwaniem przyjmowania któregokolwiek ze stosowanych leków, należy porozmawiać
z lekarzem.
KETREL XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Jedzenie może mieć wpływ na lek KETREL XR, dlatego należy przyjmować ten lek co najmniej
godzinę przed posiłkiem lub przed snem.
- Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu, ponieważ połączone działanie leku KETREL XR
i alkoholu może powodować senność.
- Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku KETREL XR. Może to
wpływać na sposób działania tego leku.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie
należy stosować leku KETREL XR w czasie ciąży, o ile nie zostało to omówione z lekarzem. Nie
należy stosować leku KETREL XR w okresie karmienia piersią.
U noworodków, których matki stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie 3 miesiące
ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie
zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u własnego dziecka, należy zwrócić się do lekarza.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń i maszyn,
dopóki pacjent nie pozna wpływu leku na swój organizm.
Lek KETREL XR zawiera laktozę
Lek KETREL XR zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru. Jeśli pacjent został poinformowany
przez lekarza, że ma nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed
przyjęciem tego leku.
Lek KETREL XR zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
Wpływ na badanie narkotyków w moczu
U pacjentów poddawanych badaniu moczu na obecność narkotyków, przyjmowanie leku KETREL
XR może być przyczyną dodatnich wyników dla metadonu lub niektórych leków na depresję zwanych
trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, przy zastosowaniu niektórych metod, nawet, jeśli
pacjent nie przyjmuje metadonu ani trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. W takim
przypadku można wykonać inny, bardziej dokładny test.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
- Zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej.
- Senność (może ustępować podczas dalszego stosowania kwetiapiny) (może powodować
upadki).
- Objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania kwetiapiny),
w tym trudności z zasypianiem (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty,
zawroty głowy lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku w okresie 1–2
tygodni.
- Zwiększenie masy ciała.
- Nieprawidłowe ruchy mięśni, obejmujące trudności w rozpoczynaniu ruchów, drżenia,
niepokój ruchowy lub sztywność mięśni bez bólu.
- Zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego).
Często (mogą wystąpić u 1 osoby na 10):
- Szybka akcja serca.
- Uczucie kołatania serca, szybkiego bicia serca lub wypadania pojedynczych uderzeń serca.
- Zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność).
- Uczucie osłabienia.
- Obrzęk rąk lub nóg.
- Niskie ciśnienie krwi podczas wstawania. To może powodować zawroty głowy lub omdlenia
(mogące prowadzić do upadków).
- Podwyższony poziom cukru we krwi.
- Niewyraźne widzenie.
- Niezwykłe sny i koszmary senne.
- Zwiększone uczucie głodu.
- Uczucie rozdrażnienia.
- Zaburzenia mowy.
- Myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
- Duszność.
- Wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku).
- Gorączka.
- Zmiana stężenia hormonów tarczycy we krwi.
- Zmniejszenie liczby pewnych typów komórek krwi.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.
- Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
− obrzęku piersi oraz niespodziewanego wytwarzania mleka (u mężczyzn i kobiet),
− zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek (u kobiet).
Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 osoby na 100):
- Drgawki.
- Reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie uniesień na skórze (bąble), obrzęk
skóry i obrzęk wokół ust.
- Nieprzyjemne odczucia w nogach (zwane zespołem niespokojnych nóg).
- Trudności z przełykaniem.
- Niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka.
- Zaburzenia seksualne.
- Cukrzyca.
- Zmiany aktywności elektrycznej serca widoczne w EKG (wydłużenie odstępu QT).
- Zwolnienie akcji serca na początku leczenia, które może mieć związek z niskim ciśnieniem
krwi i omdleniami.
- Trudności z oddawaniem moczu.
- Omdlenia (mogą prowadzić do upadków).
- Zatkany nos.
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek.
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi.
- Nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.
Rzadko (mogą wystąpić u 1 osoby na 1 000):
- Zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym").
- Zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka).
- Zapalenie wątroby.
- Długotrwała i bolesna erekcja (priapizm).
- Obrzęk piersi i niespodziewane wytwarzanie mleka (mlekotok).
- Zaburzenia miesiączkowania.
- Zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból
i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc
powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych
objawów, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.
- Chodzenie, mówienie, jedzenie oraz wykonywanie innych czynności w trakcie snu.
- Obniżona temperatura ciała (hipotermia).
- Zapalenie trzustki.
- Zaburzenie (zwane "zespołem metabolicznym"), w którym występuje zespół trzech lub więcej
objawów: zwiększenie ilości tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha, obniżenie stężenia
"dobrego cholesterolu" (HDL-C), zwiększenie stężenia triglicerydów (rodzaj tłuszczu) we krwi,
wysokie ciśnienie krwi i zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- Połączenie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z bardzo
małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- Niedrożność jelit.
- Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi (substancja pochodząca z mięśni).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u 1 osoby na 10 000):
- Nasilona wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze.
- Ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu
lub wstrząs.
- Nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy).
- Poważna pęcherzowa choroba skóry, jamy ustnej, oczu i narządów płciowych (zespół
Stevensa-Johnsona). Patrz punkt 2.
- Niewłaściwe wydzielanie hormonu, który kontroluje objętość moczu.
- Rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).
Częstość nieznana (nie można ocenić częstości na podstawie dostępnych danych)
- Wysypka skórna z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy).
- Poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka, pęcherze na skórze
i złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka) Patrz punkt 2.
- Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.
- Objawy odstawienia mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały lek KETREL XR
podczas ciąży.
- Udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi
czerwonymi lub fioletowymi guzkami.
Grupa leków, do których należy KETREL XR, może powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą
być poważne, a w ciężkich przypadkach nawet śmiertelne.
Niektóre działania niepożądane są widoczne wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zwiększenie ilości niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiana stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
czerwonych krwinek, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi (substancja obecna
w mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wytwarzania mleka (u kobiet i mężczyzn),
- zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek (u kobiet).
Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.
Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano
u dorosłych:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
- Zwiększenie stężenia prolaktyny (hormon) we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny może
w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wytwarzania mleka (u chłopców i dziewcząt),
- zatrzymania miesiączki lub nieregularnego miesiączkowania (u dziewcząt).
- Zwiększenie apetytu.
- Wymioty.
- Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez obecności bólu.
- Zwiększenie ciśnienia krwi.
Często (mogą wystąpić u 1 osoby na 10):
- Osłabienie, omdlenia (mogą prowadzić do upadków).
- Zatkany nos.
- Uczucie rozdrażnienia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty lub pielęgniarki. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów układu cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory
proteazy wirusa HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna
i nefazodon jest przeciwwskazane (patrz również punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL
XR, należy rozważyć profil bezpieczeństwa produktu w odniesieniu do rozpoznania u danego
pacjenta oraz stosowanej dawki.
Nie oceniano długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów
z depresją w terapii wspomagającej. Oceniano jednak długoterminową skuteczność
i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów w monoterapii (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Kwetiapina nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak
danych na poparcie stosowania w tej grupie wiekowej. W badaniach klinicznych z kwetiapiną
wykazano, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa określonego u dorosłych (patrz punkt
4.8), niektóre działania niepożądane u dzieci i młodzieży występują z większą częstością niż
u dorosłych (zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy, wymioty,
zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenia) lub mogą mieć różne konsekwencje u dzieci
i młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość). Zidentyfikowano jedno działanie
niepożądane, którego nie obserwowano wcześniej w badaniach u osób dorosłych (wzrost
ciśnienia tętniczego krwi). U dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany w badaniach
czynności tarczycy.
Ponadto, długoterminowy wpływ leczenia kwetiapiną na bezpieczeństwo, w tym na wzrost
i dojrzewanie u dzieci i młodzieży, nie był badany przez okres dłuższy niż 26 tygodni. Nie
jest również znany długoterminowy wpływ leczenia na rozwój poznawczy i behawioralny.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, stosowanie
kwetiapiny wiązało się ze zwiększeniem (w porównaniu z placebo) częstości występowania
objawów pozapiramidowych (EPS) u chorych ze schizofrenią, manią i depresją w przebiegu
choroby afektywnej dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych,
samookaleczeń i samobójstw (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się
do czasu uzyskania znaczącej remisji. W związku z tym, że poprawa może nie nastąpić
w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej
obserwacji do czasu wystąpienia takiej poprawy. Doświadczenia kliniczne wskazują, że
ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.
Ponadto lekarz powinien uwzględnić potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych
z próbami samobójczymi po nagłym zaprzestaniu leczenia kwetiapiną, ze względu na znane
czynniki ryzyka związane z leczoną chorobą.
Inne zaburzenia psychiczne, w leczeniu których przepisywana jest kwetiapina, mogą również
mieć związek ze wzrostem ryzyka występowania zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi. Ponadto, z zaburzeniami tymi mogą współistnieć epizody ciężkiej depresji.
Z tego względu, podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy
stosować te same środki ostrożności, jakie stosuje się podczas leczenia pacjentów
z epizodami ciężkiej depresji.
Podczas leczenia należy uważnie obserwować pacjentów, u których wystąpiły zdarzenia
związane z samobójstwem w wywiadzie lub przejawiających znacznego stopnia wyobrażenia
samobójcze przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ są oni narażeni na większe ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych. Metaanaliza badań klinicznych
kontrolowanych placebo, przeprowadzonych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami
psychicznymi z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych, wykazała zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u pacjentów poniżej 25 roku życia w porównaniu z placebo.
Na początku leczenia farmakologicznego oraz w przypadku zmiany dawki należy ściśle
obserwować pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka. Należy
poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw
klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany
w zachowaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie zasięgnąć
porady lekarza.
W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów
z epizodami ciężkiej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi u młodych dorosłych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat), którzy byli leczeni
kwetiapiną, w porównaniu do osób leczonych placebo (odpowiednio 3,0% w porównaniu
z 0%). W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z MDD, częstość występowania
zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych dorosłych pacjentów (w wieku
poniżej 25 roku życia) wynosiła 2,1% (3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) w grupie placebo.
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń
i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia
podczas stosowania kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko zaburzeń metabolicznych
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany
masy ciała, stężenia glukozy we krwi (patrz Hiperglikemia) oraz lipidów, które stwierdzano
podczas badań klinicznych, podczas rozpoczynania leczenia powinny być oceniane parametry
metaboliczne pacjentów, a podczas leczenia powinny być regularnie wykonywane badania
kontrolne pod kątem ewentualnych zmian tych parametrów. W przypadku pogorszenia się
tych parametrów, należy postępować odpowiednio do stanu klinicznego pacjenta (patrz
również punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów leczonych
z powodu epizodów dużej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
i ciężkich zaburzeń depresyjnych, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną
częstością występowania objawów pozapiramidowych (ESP) w porównaniu do pacjentów
otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowanie kwetiapiny związane jest z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się
subiektywnie nieprzyjemnym lub wyczerpującym niepokojem oraz potrzebą ruchu, której
często towarzyszy niezdolność do siedzenia lub stania. Wystąpienie tego stanu jest
najbardziej prawdopodobne w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów,
u których wystąpiły takie objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskineza późna
W razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinezy późnej, należy
rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy
dyskinezy późnej mogą się nasilić, a nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt
4.8).
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną wiąże się z występowaniem senności i związanych z nią objawów,
takich jak sedacja (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia
pacjentów z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, objawy te występowały
zazwyczaj w ciągu 3 pierwszych dni leczenia i miały zazwyczaj łagodne lub umiarkowane
nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o dużym nasileniu, mogą wymagać
częstszych wizyt podczas minimum 2 tygodni od wystąpienia senności lub do czasu poprawy,
a także może być rozważana konieczność przerwania leczenia.
Niedociśnienie ortostatyczne
Leczenie kwetiapiną wiąże się z niedociśnieniem ortostatycznym i związanymi z nim
zawrotami głowy (patrz punkt 4.8), które, podobnie jak senność, występują zwykle
w początkowym okresie zwiększania dawki. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia
przypadkowego zranienia (upadku), szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dlatego należy
zalecić pacjentom zachowanie ostrożności, dopóki nie zapoznają się w pełni z możliwymi
działaniami leku.
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu oraz w przypadku innych schorzeń
predysponujących do wystąpienia niedociśnienia. Jeśli wystąpi niedociśnienie ortostatyczne,
należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe zwiększanie dawki leku,
szczególnie u pacjentów ze współistniejącą chorobą układu sercowo-naczyniowego.
Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy
przyjmują jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy
mieli w przeszłości bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np.
osoby z nadwagą/otyłością lub mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana
z zachowaniem ostrożności.
Napady drgawkowe
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy odnośnie częstości napadów
drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Nie ma
dostępnych danych na temat częstości występowania napadów drgawkowych u pacjentów
z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych,
zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów z drgawkami w wywiadzie (patrz punkt
4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane ze stosowaniem leków
przeciwpsychotycznych, w tym również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne
obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, niestabilność układu
autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia
należy przerwać stosowanie kwetiapiny i zastosować odpowiednie leczenie.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych kwetiapiny zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba
neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiło w ciągu
kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie stwierdzono zależności od dawki.
Po wprowadzeniu do obrotu, w niektórych przypadkach doszło do zgonu. Możliwe czynniki
ryzyka neutropenii obejmują małą liczbę leukocytów przed rozpoczęciem leczenia oraz
obecność w wywiadzie neutropenii polekowej. Jednakże, w niektórych przypadkach
neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących czynników ryzyka. Należy przerwać
leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować
pacjentów pod kątem wystąpienia wczesnych objawów zakażenia oraz kontrolować liczbę
neutrofilów (do czasu, kiedy ich liczba przekroczy 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).
Neutropenię należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zakażeniem lub gorączką, szczególnie
w przypadku braku oczywistych czynników predysponujących. W takich przypadkach należy
stosować odpowiednie postępowanie, zależne od stanu klinicznego pacjenta.
Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia objawów mogących
wskazywać na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, senność lub ból
gardła) w dowolnym czasie podczas leczenia produktem KETREL XR. U takich pacjentów
należy natychmiast sprawdzić liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę leukocytów
obojętnochłonnych (ANC), szczególnie w przypadku braku czynników predysponujących.
Działanie antycholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do
występowania działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli
kwetiapina jest stosowana w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu
antycholinergicznym oraz w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować
ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu antycholinergicznym (muskarynowym).
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z występującym aktualnie lub
w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego,
niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz również punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi
jak karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może
wpływać na skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące
enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że
korzyści ze stosowania kwetiapiny przeważają nad ryzykiem przerwania terapii lekami
indukującymi aktywność enzymów wątrobowych. Ważne jest, aby zmiany dotyczące leku
indukującego enzymy wątrobowe były dokonywane stopniowo oraz, jeśli to konieczne,
zastąpić go lekiem niewpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).
Masa ciała
U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano zwiększenie masy ciała, dlatego należy
kontrolować masę ciała i postępować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia
przeciwpsychotycznego (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Podczas leczenia kwetiapiną rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwój lub
zaostrzenie objawów cukrzycy, sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką,
w tym kilka przypadków zakończonych zgonem (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach
odnotowano wcześniejszy wzrost masy ciała, który może być czynnikiem predysponującym.
Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego, zalecane jest
odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego. Należy obserwować pacjentów leczonych
lekami przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną, pod kątem objawów hiperglikemii
(np. nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie). Zaleca się regularne
kontrolowanie stężenia glukozy u pacjentów z cukrzycą lub z czynnikami ryzyka cukrzycy,
ze względu na możliwość pogorszenia parametrów. Należy regularnie kontrolować masę ciała
pacjenta.
Lipidy
W badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL we krwi (patrz
punkt 4.8). W przypadku wystąpienia zmian stężenia lipidów, należy postępować zgodnie
z przyjętą praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
W baniach klinicznych oraz podczas leczenia kwetiapiną zgodnie ze wskazaniami zawartymi
w Charakterystyce Produktu Leczniczego, nie stwierdzono utrzymującego się zwiększenia
odstępu QT. Jednak po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu, obserwowano wydłużenie
odstępu QT po dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz punkt
4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować
ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom z chorobą układu sercowo-naczyniowego lub
z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy również zachować ostrożność
w przypadku przepisywania kwetiapiny z lekami, które powodują zwiększenie odstępu QT
lub równocześnie z lekami neuroleptycznymi, szczególnie u osób w podeszłym wieku,
u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością
serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Kardiomiopatię i zapalenie mięśnia sercowego zgłaszano podczas badań klinicznych oraz po
wprowadzeniu do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem kardiomiopatii lub
zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane
(SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN)
i reakcję na lek z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu
lub prowadzić do zgonu. Blizny często występują jako połączenie następujących objawów:
rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów
chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie
reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.
Objawy odstawienia
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, takie
jak: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres co najmniej jednego do
dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi związanymi z otępieniem
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia objawów psychotycznych w przebiegu chorób
otępiennych.
W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych przeprowadzonych
w grupie pacjentów cierpiących na demencję i przyjmujących nietypowe leki
przeciwpsychotyczne stwierdzono trzykrotne zwiększenie ryzyka naczyniowo-mózgowych
działań niepożądanych. Mechanizm tego zwiększenia ryzyka jest nieznany. Nie można
wykluczyć zwiększenia ryzyka u pacjentów przyjmujących inne leki przeciwpsychotyczne
lub w innych populacjach pacjentów. U pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru,
kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.
Metaanaliza danych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że
u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby
otępiennej występuje większe ryzyko zgonu w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.
Jednak w dwóch 10- tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo przeprowadzonych
w tej samej grupie pacjentów (n=710; średnia wieku: 83 lata; zakres: 56-99 lat), śmiertelność
w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5%, w porównaniu do 3,2% w grupie otrzymującej
placebo. Pacjenci objęci tymi badaniami zmarli z różnych powodów, które odpowiadały
przewidywanym przyczynom dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym
wieku z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu
u pacjentów w wieku > 65 lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po
wykluczeniu pacjentów z chorobą Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli
kwetiapina jest przepisywana pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia
Podczas leczenia kwetiapiną zgłaszano występowanie zaburzeń połykania (patrz punkt 4.8).
Kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem
wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcia i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka wystąpienia niedrożności jelit. Podczas leczenia kwetiapiną
zgłaszano występowanie zaparć i niedrożności jelit (patrz punkt 4.8, Działania niepożądane).
Dotyczy to również przypadków śmiertelnych u pacjentów z większym ryzykiem wystąpienia
niedrożności jelit, między innymi tych, którzy otrzymują jednocześnie inne leki
zmniejszające perystaltykę jelit i (lub) którzy mogą nie zgłaszać objawów zaparcia.
U pacjentów z niedrożnością jelit należy stosować ścisłe monitorowanie stanu klinicznego
i wdrożyć intensywną opiekę medyczną.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ)
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi
często występują nabyte czynniki ryzyka ŻChZZ, toteż przed rozpoczęciem oraz w trakcie
leczenia kwetiapiną należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka ŻChZZ oraz
podjąć odpowiednie działania profilaktyczne.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia
trzustki. Wśród doniesień po wprowadzeniu do obrotu (choć nie wszystkie przypadki były
obciążone czynnikami ryzyka) u wielu pacjentów stwierdzano czynniki o znanym związku
z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamicę
żółciową i spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane na temat stosowania kwetiapiny w połączeniu z solą sodową kwasu walproinowego lub
litem w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii są ograniczone, jednakże
leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (patrz punkt 4.8 oraz 5.1). Dane wykazały efekt
addytywny w trzecim tygodniu.
Laktoza
Produkt leczniczy KETREL XR zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi
zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować
ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność
podczas stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na ośrodkowy
układ nerwowy oraz z alkoholem.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącym udział
w metabolizmie kwetiapiny jest CYP 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym
u zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg)
i ketokonazolu, będącego inhibitorem CYP3A4, spowodowało 5-8-krotne zwiększenie AUC
dla kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny i inhibitorów CYP3A4
jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia
kwetiapiną.
W badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu
oceny farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia
karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe), jednoczesne podanie karbamazepiny
znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Powodowało to zmniejszenie ekspozycji układowej
na kwetiapinę (mierzonej przez AUC) średnio do 13% ekspozycji występującej po podaniu
samej kwetiapiny; u niektórych pacjentów obserwowano jeszcze większy efekt. W wyniku tej
interakcji, stężenie kwetiapiny w osoczu może być mniejsze, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (innego
leku indukującego enzymy mikrosomalne) powodowało znaczne zwiększanie klirensu
kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki pobudzające enzymy wątrobowe,
rozpoczęcie leczenia kwetiapiną może nastąpić wyłącznie wtedy, kiedy lekarz uzna, że
korzyści z przyjmowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z przerwaniem
stosowania leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne, aby wszelkie zmiany stosowania
leku indukującego enzymy wątrobowe były stopniowe, a jeśli zachodzi taka potrzeba, aby był
on zastąpiony lekiem, który nie pobudza enzymów wątrobowych (np. walproinian sodu)
(patrz punkt 4.4).
Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniały się znacząco podczas jednoczesnego
stosowania z lekiem przeciwdepresyjnym - imipraminą (znanym inhibitorem CYP2D6) lub
fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP3A4 i CYP2D6).
Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniały się znacząco podczas jednoczesnego
stosowania z lekami przeciwpsychotycznymi - rysperydonem lub haloperydolem.
Jednoczesne podawanie kwetiapiny i tiorydazyny powodowało zwiększenie klirensu
kwetiapiny o około 70%.
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmieniła się podczas jednoczesnego stosowania
z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami
manii, obserwowano wyższą częstotliwość występowania zdarzeń pozapiramidowych
(w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w grupie otrzymującej lit jako
leczenie uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako leczenie
uzupełniające (patrz punkt 5.1).
Podczas jednoczesnego stosowania walproinianu sodu i kwetiapiny, parametry
farmakokinetyczne nie zmieniają się w stopniu istotnym klinicznie. Badanie retrospektywne
dzieci i młodzieży przyjmujących walproinian, kwetiapinę lub oba leki wykazało większą
częstość występowania leukopenii i neutropenii w grupie otrzymującej leczenie skojarzone,
w porównaniu z każdą z grup monoterapii.
Nie prowadzono formalnych badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób
układu sercowo-naczyniowego.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami,
które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatnich wyników badania immunologicznego dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów, którzy przyjmowali
kwetiapinę. Zaleca się potwierdzenie wątpliwego wyniku badania immunologicznego przy
użyciu odpowiedniej techniki chromatograficznej.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥ 10 %) to:
senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia,
zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu
całkowitego (szczególnie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu,
zwiększenie masy ciała, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe.
Częstość występowania działań niepożądanych związanych z podawaniem kwetiapiny
przedstawiono poniżej (Tabela 1), zgodnie z formatem zalecanym przez Radę
Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (CIOMS III Working Group, 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z leczeniem kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000
do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona
na podstawie dostępnych danych).
Bardzo często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny22
Często: Leukopenia1,28, zmniejszenie liczby neutrofilów, zwiększenie liczby eozynofilów27
Niezbyt często: Neutropenia1, małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek13
Rzadko: Agranulocytoza26
Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5
Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitej T424, zmniejszenie stężenia wolnej T424, zmniejszenie stężenia całkowitej T24, 3 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często: Zmniejszenie stężenia wolnej T324, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Bardzo często: Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30 Zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (przeważnie frakcji LDL)11,30 Zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30, zwiększenie masy ciała8,30
Często: Zwiększenie apetytu, Zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30
Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1, 5, Zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko: Zespół metaboliczny29
Często: Niezwykłe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20
Rzadko: Somnambulizm oraz pokrewne reakcje i zachowania, takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania
Bardzo często: Zawroty głowy4,16,
Często: Dyzartria
Niezbyt często: Drgawki1, zespół niespokojnych
nerwowego głowy , niespokojnych
Bardzo często: senność2,16, ból głowy, objawy pozapiramidowe1, 21
Niezbyt często: nóg, późne dyskinezy1,5, omdlenia4, 16
Często: Częstoskurcz 4, kołatanie serca23
Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1,12,18, bradykardia32
Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Niedociśnienie ortostatyczne4,16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowozatorowa1
Częstość nieznana: Udar34
Często: Duszność23
Niezbyt często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25
Niezbyt często: Dysfagia7
Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) w surowicy3
Rzadko: Żółtaczka5, zapalenie wątroby
Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, wysypka zeozynofilią i objawami układowymi (DRESS) 33, zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Bardzo rzadko: Rabdomioliza
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: Noworodkowy zespół odstawienia31
Niezbyt często: Zaburzenia seksualne
Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania
Bardzo często: Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
Często: Łagodna astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Rzadko: Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi14
krwi
1. Patrz punkt 4.4.
2. Może wystąpić senność, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i zazwyczaj
ustępuje w trakcie dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (odchylenie >3 x GGN w dowolnym
momencie) aktywności aminotransferaz (ALT, AST) lub GGT u niektórych pacjentów
przyjmujących kwetiapinę. Zwiększenie to zwykle ustępowało w trakcie dalszego
leczenia kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory alfa1-adrenergiczne,
kwetiapina może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, co wiąże się
z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych pacjentów z omdleniami, szczególnie
w początkowym okresie zwiększania dawki (patrz punkt 4.4).
5. Częstość występowania tych działań niepożądanych obliczono tylko na podstawie danych
uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126 mg/dl) lub stężenie glukozy we
krwi nie na czczo ≥ 11,1 mmol/l (≥ 200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania dysfagii po zastosowaniu kwetiapiny w porównaniu
z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji
w przebiegu choroby dwubiegunowej.
8. W oparciu o >7% zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości wyjściowej. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia u dorosłych pacjentów.
9. Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanych
placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były:
bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Częstość występowania tych reakcji znacząco zmalała po 1 tygodniu od zaprzestania
leczenia.
10. Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l (≥200 mg/ml) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥1,694 mmol/l
(≥150 mg/dl) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (≥240 mg/dl) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥5,172 mmol/,
(≥200 mg/dl) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Zwiększenie stężenia
frakcji LDL cholesterolu o ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
Średnia zmiana u pacjentów, u których wystąpiło zwiększenie, wyniosła ≥1,07 mmol/l
(41,7 mg/dl).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek krwi ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. Na podstawie danych z badań klinicznych dotyczących występowania działań
niepożądanych dotyczących zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej we krwi
niezwiązanego ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 roku życia): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn;
>30 μg/l (>1304,34 pmol/l) u kobiet, w dowolnym momencie.
16. Mogą prowadzić do upadków.
17. Cholesterol HDL: ≤1,025 mmol/l (<40 mg/dl) u mężczyzn; ≤1,282 mmol/l (<50 mg/dl)
u kobiet, w dowolnym momencie.
18. Częstość występowania u pacjentów z przesunięciem odstępu QT z <450 ms do ≥450 ms,
ze wzrostem ≥30 msek. W badaniach kontrolowanych placebo z użyciem kwetiapiny,
średnia zmiana i częstość występowania u pacjentów z przesunięciem odstępu QT do
wartości istotnej klinicznie, są podobne w grupie stosującej kwetiapinę i placebo.
19. Przesunięcie z >132 mmol/l do ≤132 mmol/l, co najmniej w jednym badaniu.
20. Przypadki wyobrażeń oraz zachowań samobójczych zgłaszano podczas leczenia
kwetiapiną lub wkrótce po przerwaniu leczenia (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny do 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn; do 7,45
mmol/l (≤12 g/l) u kobiet, co najmniej w jednym pomiarze występowało u 11%
pacjentów przyjmujących kwetiapinę we wszystkich badaniach, włączając otwarte
badanie przedłużone. U tych pacjentów średnie maksymalne zmniejszenie stężenia
hemoglobiny w dowolnym momencie wynosiło 1,50 g/l.
23. Zgłoszenia te często miały miejsce w przypadku występowania: tachykardii, zawrotów
głowy, niedociśnienia ortostatycznego i (lub) istniejącej choroby serca/układu
oddechowego.
24. Na podstawie odchyleń od prawidłowej wartości wyjściowej do potencjalnie istotnej
klinicznie wartości w dowolnym momencie po stanie wyjściowym we wszystkich
badaniach klinicznych. Zmiany całkowitej T , wolnej T , całkowitej T oraz wolnej T są
4 4 3 3
definiowane jako <0,8 x dolnej granicy normy (pmol/l), a zmiany wartości TSH jako >5
mlU/l w dowolnym momencie.
25. Na podstawie zwiększonej częstości występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym
wieku (w wieku ≥65 lat).
26. Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l
w dowolnym momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką
neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań
klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. Na podstawie zmian od prawidłowej wartości wyjściowej do potencjalnie istotnej
klinicznie wartości w dowolnym momencie po stanie wyjściowym we wszystkich
badaniach klinicznych. Zmiana liczby eozynofilów jest definiowana jako >1 x 109
komórek/l w dowolnym momencie.
28. Na podstawie zmian od prawidłowej wartości wyjściowej do potencjalnie istotnej
klinicznie wartości w dowolnym momencie po stanie wyjściowym we wszystkich
badaniach klinicznych. Zmiana liczby krwinek białych (WBC) jest definiowana jako ≤3 x
109/l w dowolnym momencie.
29. Na podstawie doniesień o działaniach niepożądanych dotyczących zespołu
metabolicznego podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną.
30. U niektórych pacjentów podczas badań klinicznych obserwowano pogorszenie więcej niż
jednego czynnika metabolicznego: masy ciała, stężenia glukozy we krwi oraz stężenia
lipidów we krwi (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić podczas lub krótko po rozpoczęciu leczenia i może mieć związek
z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość jest oparta na doniesieniach o działaniach
niepożądanych dotyczących bradykardii i związanych z nią zdarzeń obserwowanych we
wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane
(SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona
(SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią
i objawami układowymi (DRESS).
34. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.
Podczas leczenia neuroleptykami obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, nagłego zatrzymania
krążenia oraz arytmii typu torsades de pointes, uznawane za charakterystyczne dla tej grupy
leków.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań
niepożądanych, które zostały opisane powyżej u dorosłych. Poniższa tabela zawiera
podsumowanie działań niepożądanych, które występują częściej u dzieci i młodzieży
(w wieku 10-17 lat) niż w dorosłej populacji, jak i działania niepożądane, których nie
stwierdzono w dorosłej populacji.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem
kwetiapiną, które występują częściej niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji pacjentów dorosłych
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób:
bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100,
rzadko (>1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Bardzo często: Zwiększenie apetytu
Bardzo często: Objawy pozapiramidowe3,4
Często: Omdlenia
Bardzo często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi2
Często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Wymioty
Często: Drażliwość3
w miejscu podania
(1) Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 ug/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >26 ug/l
(>1130,428 pmol/l) u kobiet, w dowolnym momencie. Zwiększenie stężenia prolaktyny
do >100 ug/l wystąpiło u mniej niż 1% pacjentów.
(2) Na podstawie wzrostu powyżej klinicznie istotnych wartości progowych (przyjętych wg
kryteriów Narodowych Instytutów Zdrowia) lub zwiększenia >20 mmHg ciśnienia
skurczowego lub >10 mmHg ciśnienia rozkurczowego w dowolnym momencie podczas
dwóch krótkoterminowych (3-6 tygodni) badań kontrolowanych placebo u dzieci
i młodzieży.
(3) Uwaga: Częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u dorosłych, ale może
wiązać się z innymi następstwami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu
z dorosłymi.
(4) Patrz punkt 5.1.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Quetiapinum 300 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 36 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Laktoza jednowodna; Hypromeloza; Sodu chlorek; Powidon K-30; Talk; Magnezu stearynian
- 200 mg Opadry yellow (03B52117): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 300 mg Opadry yellow (03B82929): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 400 mg Opadry white (03B58900): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (200 mg Opadry yellow (03B52117)); w składzie (300 mg Opadry yellow (03B82929)); w składzie (400 mg Opadry white (03B58900))
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły nadruk: Q50 nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg: brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 200 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg: lekko żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,400 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty okrągły nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
200 mg Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. 300 mg Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. 400 mg Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Kwetiapina może wpływać na czynności wymagające uwagi, w związku z jej działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn do czasu poznania ich indywidualnej reakcji na leczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22; Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30; zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30; zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30; zwiększenie masy ciała8,30; Zawroty głowy4,16; senność2,16; ból głowy; objawy pozapiramidowe1; Suchość w jamie ustnej; Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
- często: Leukopenia1,28; zmniejszona liczba neutrofilów; zwiększona liczba eozynofilów27; Hiperprolaktynemia15; zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 3 zwiększenie stężenia TSH24; Zwiększenie apetytu; zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30; Niezwykłe sny i koszmary senne; myśli samobójcze i zachowania samobójcze20; Dyzartria; Częstoskurcz 4; kołatanie serca23; Niewyraźne widzenie; Niedociśnienie ortostatyczne4,16; Duszność23; Zaparcia; niestrawność; wymioty25; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3; Łagodna astenia; obrzęki obwodowe; drażliwość; gorączka
- niezbyt często: Neutropenia1; małopłytkowość; niedokrwistość; zmniejszona liczba płytek13; Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne); Zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 3 niedoczynność tarczycy21; Hiponatremia19; cukrzyca1; 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy; Drgawki1; zespół niespokojnych nerwowego głowy; niespokojnych; nóg; późne dyskinezy1,5; omdlenia4; Wydłużenie odstępu QT1,12,18; bradykardia32; Nieżyt nosa; Dysfagia7; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3; Zatrzymanie moczu; Zaburzenia seksualne
- rzadko: Agranulocytoza26; Zespół metaboliczny29; Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania; Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1; Zapalenie trzustki1; niedrożność jelit; Żółtaczka5; zapalenie wątroby; Priapizm; mlekotok; obrzęk piersi; piersi; zaburzenia miesiączkowania; Złośliwy zespół neuroleptyczny1; hipotermia; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14 we krwi
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5; Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Obrzęk naczynioruchowy5; zespół Stevensa- Johnsona5; Rabdomioliza
- częstość nieznana: Kardiomiopatia; zapalenie mięśnia sercowego; Udar34; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33; zapalenie naczyń krwionośnych skóry; Noworodkowy zespół odstawienia31
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o umiarkowanymi ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię to 300 mg (dzień 1.) i 600 mg (dzień 2.) Zalecana dobowa dawka to 600 mg, jednak w klinicznie uzasadnionych przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy ustalić w zakresie dawek skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie. Nie ma konieczności zmiany dawkowania podczas leczenia podtrzymującego w schizofrenii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Dane dostępne z placebo-kontrolowanych badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną, rozpoczynając leczenie od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u osób w podeszłym wieku należy stosować z dużą ostrożnością szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta konieczne może się okazać wolniejsze tempo zwiększania dawki KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i mniejsze dobowe dawki terapeutyczne niż te stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę tę należy zwiększać o 50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr Umiarkowana liczba opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży otrzymujących kwetiapinę (tzn. od 300 do 1000 przypadków), w tym pojedynczych zgłoszeń i niektórych badań obserwacyjnych, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, spowodowanych leczeniem. Jednak wszystkie dostępne dane nie stanowią podstawy do sformułowania ostatecznego wniosku. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień okazały się niejednoznaczne w odniesieniu do przenikania kwetiapiny stosowanej w dawkach leczniczych do mleka ludzkiego. Ze względu na brak jednoznacznych danych należy podjąć decyzję, czy pacjentka powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie kwetiapiną, przy uwzględnieniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniano wpływu kwetiapiny na płodność u ludzi. U szczurów obserwowano działania wynikające ze zwiększonego stężenia prolaktyny, chociaż nie można ich odnieść bezpośrednio do ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy KETREL XR, tabletka o przedłużonym uwalnianiu powinna być podawana raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu
Kiedy nie stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
• Jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
– erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Jeżeli którakolwiek z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu należy soknsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy
omówić to z lekarzem prowadzącym
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z rodziny pacjenta występuje choroba serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienie lub zapalenia mięśnia sercowego, lub jeżeli pacjent przyjmuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi,
• jeśli u pacjenta stwierdzono przebyty udar mózgu, zwłaszcza, gdy jest osobą w podeszłym
wieku,
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą,
• jeśli u pacjenta występowały kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki),
• jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę.
Jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka, lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia
cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu,
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (bez względu na to,
czy było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie),
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (obniżenie sprawności pracy mózgu).
Osoba taka nie powinna stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,
ponieważ leki z grupy, do której należy lek KETREL XR, mogą nasilać ryzyko udaru, a
niekiedy ryzyko śmierci u osób w podeszłym wieku z otępieniem,
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem,
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków z tej grupy wiąże się z powstawaniem zakrzepów,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych
chorób i które wpływają na czynność komórek nerwowych,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu wystąpi jakikolwiek z wymienionych niżej objawów:
• łącznie gorączka, sztywność mięśni, nadmierna potliwość, obniżony poziom świadomości
(tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny). Może być konieczna natychmiastowa pomoc
medyczna,
• mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy lub języka,
• zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku,
• napady padaczkowe (drgawki),
• długotrwała bolesna erekcja (priapizm).
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:
• gorączka, objawy przypominające grypę, ból gardła lub inne zakażenie, gdyż mogą być one
spowodowane bardzo małą liczbą krwinek białych, co może wymagać odstawienia leku
KETREL XR i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcie nieustępujące po zastosowaniu
leczenia, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.
Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż leki
te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze
mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo
wystąpienia takich myśli wzrasta u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat z
depresją.
Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
powiadomienie przyjaciół i krewnych o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można
także poprosić te osoby, aby w razie zaobserwowania u pacjenta nasilenia objawów depresji lub
innych niepokojących zmian w zachowaniu powiedziały o tym pacjentowi.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą,
szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
• Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie
się skóry;
• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami
badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem
aktywności enzymów wątrobowych).
W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zwiększenie masy ciała
U pacjentów stosujących lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano
zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
• leki stosowane w leczeniu padaczki (jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazyna lub lit (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszające stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające)
lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki, które mogą powodować zaparcia,
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek nerwowych
(tzw. leki przeciwcholinergiczne).
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może wpływać na działanie leku, dlatego KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem.
• Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Jednoczesne przyjmowanie leku KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i alkoholu może powodować senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje lek KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas ciąży, chyba że
zostanie to uzgodnione z lekarzem.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu.
U noworodków, których matki stosowały lek KETREL XR w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu oraz trudności związane z karmieniem. W
razie zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, może wywołać u pacjenta senność. Pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do czasu, kiedy pozna swoją reakcję na
stosowany lek.
Lek KETREL XR zawiera laktozę.
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek KETREL XR zawiera sód
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w
jednej tabletce, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.
Testy na obecność narkotyków w moczu
Przyjmowanie leku KETREL XR może spowodować pozytywny wynik testu na obecność w moczu
metadonu i niektórych leków przeciwdepresyjnych, tzw. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych (TLPD), nawet jeżeli pacjent ich nie przyjmował. W takiej sytuacji należy
przeprowadzić dokładniejsze testy.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy i suchość w jamie ustnej;
- senność (objaw ten może ustępować po pewnym czasie stosowania leku KETREL XR) (może
prowadzić do upadków);
- objawy odstawienia (objawy występujące po przerwaniu przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu): trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość; zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres
przynajmniej 1–2 tygodni;
- zwiększenie masy ciała;
- nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.
- zmiany stężenia niektórych lipidów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego)
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- przyspieszenie rytmu serca,
- uczucie łomotania serca lub przyspieszonej bądź niemiarowej akcji serca,
- zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność),
- uczucie osłabienia,
- obrzęk rąk i nóg,
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania. Może to być przyczyną zawrotów głowy i
omdleń, co może prowadzić do upadków,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi,
- niewyraźne widzenie,
- nietypowe sny i koszmary senne,
- zwiększone uczucie głodu,
- uczucie rozdrażnienia,
- zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się,
- myśli samobójcze i pogłębienie depresji,
- duszność,
- wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku),
- gorączka,
- zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi,
- zmniejszenie liczby określonych rodzajów komórek krwi,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi,
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi; zwiększone stężenie prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u mężczyzn i kobiet,
• zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- drgawki,
- reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie bąbli na skórze, obrzęku skóry i obrzęku
wokół ust,
- nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (nazywane także zespołem niespokojnych nóg),
- trudności z przełykaniem,
- niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka,
- zaburzenia seksualne,
- cukrzyca,
- zmiany czynności elektrycznej serca widoczne w zapisie EKG serca (wydłużenie odstępu QT),
- wolniejsze niż zwykle bicie serca, które może wystąpić podczas rozpoczynania leczenia i być
związane z niskim ciśnieniem krwi i omdleniem,
- trudności w oddawaniu moczu,
- omdlenia (mogą prowadzić do upadków),
- zatkany nos,
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych,
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi,
- nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym"),
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zapalenie wątroby,
- długotrwała i bolesna erekcja (priapizm),
- obrzęk piersi oraz nieoczekiwane wydzielanie mleka (mlekotok),
- zaburzenia miesiączkowania,
- zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską,
- chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności przez sen,
- zmniejszenie temperatury ciała (hipotermia),
- zapalenie trzustki,
- stan zwany „zespołem metabolicznym”, w którym występuje kombinacja 3 lub więcej spośród
następujących cech: wzrost tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego
cholesterolu” HDL, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- łączne występowanie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z
bardzo małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- niedrożność jelit,
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzymu wytwarzanego m.in. w
mięśniach).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze,
- ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs,
- nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- ciężkie zaburzenie z powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, na oczach i narządach
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) (Patrz punkt 2),
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu,
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- wysypka skórna z towarzyszącymi nieregularnymi plamami na skórze (rumień wielopostaciowy),
- ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami, takimi jak gorączka, pojawienie się pęcherzy na skórze,
złuszczanie naskórka (toksyczna martwica rozpływna naskórka) (Patrz punkt 2),
- polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.
- objawy odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały lek KETREL XR tabletki o
przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży.
- udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w
mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u kobiet, jak i mężczyzn,
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.
Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.
Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.
Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano u
dorosłych:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt,
• u dziewcząt może dojść do zatrzymania miesiączki lub może ona występować nieregularnie.
- zwiększenie apetytu,
- wymioty,
- nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności z wykonaniem ruchu, drżenie, uczucie niepokoju lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu,
- zwiększenie ciśnienia krwi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- uczucie osłabienia, omdlenia (może prowadzić do upadków);
- zatkany nos;
- uczucie rozdrażnienia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 201 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowych
preparatów przeciwgrzybicznych, erytromycyny, klarytromycyny lub nefazodonu jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL XR tabletki
o przedłużonym uwalnianiu, profil bezpieczeństwa należy rozważyć w odniesieniu do rozpoznania
u danego pacjenta oraz stosowanej dawki.
Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, określono natomiast długoterminową skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych
dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne z zastosowaniem kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa
określonym u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą
częstością u dzieci i młodzieży niż u dorosłych (zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny
w surowicy, wymioty, nieżyt nosa, omdlenia) lub których wystąpienie miało różne konsekwencje w tej
grupie wiekowej (objawy pozapiramidowe i drażliwość) oraz stwierdzono objaw nieobserwowany
wcześniej u dorosłych (wzrost ciśnienia tętniczego krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach
badań czynności tarczycy u dzieci i młodzieży.
Ponadto wpływ długoterminowego leczenia kwetiapiną, trwającego dłużej niż 26. tygodni, na wzrost
i dojrzewanie nie był badany. Długotrwałe konsekwencje dla rozwoju poznawczego nie są znane.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, przyjmowanie kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wiązało się ze zwiększoną częstością (w porównaniu
z placebo) występowania objawów pozapiramidowych (EPS) u pacjentów leczonych na schizofrenię,
zaburzenia maniakalne i depresję w przebiegu choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania
myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji choroby. Poprawa może nie nastąpić
w ciągu kilku pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym pacjent powinien pozostawać pod
ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko
samobójstw może zwiększać się we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, z powodu znanych czynników ryzyka tej choroby, lekarz powinien rozważyć ryzyko
wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina , mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia w znacznym stopniu skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami leczniczymi
przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić
o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli
samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia – o konieczności
niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu
z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi
w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat) wynosiło 2,1%
(3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji
populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń
i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania
kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko zaburzeń metabolicznych
Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy
ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań
klinicznych, należy kontrolować parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia i oceniać je
regularnie w trakcie terapii. Jeśli wystąpi pogorszenie tych parametrów, należy wówczas wdrożyć
odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny było
związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome EPS)
w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresji w przebiegu
choroby dwubiegunowej i dużych zaburzeń depresyjnych (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub
przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z niemożliwością siedzenia lub stania
w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów,
u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią oznaki i objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie
stosowania kwetiapiny . Objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet pojawić dopiero po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8.)
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak sedacja
(patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z depresją w przebiegu
choroby dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą
wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do
czasu ustąpienia objawów oraz konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.
Niedociśnienie ortostatyczne
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy (patrz
punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może
to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.
Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż zapoznają się z potencjalnym
wpływem produktu leczniczego.
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego,
chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia
tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć podawanie
mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, zwłaszcza u pacjentów z pierwotnymi chorobami układu
sercowo-naczyniowego.
Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy przyjmują
jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy mieli w przeszłości
bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np. osoby z nadwagą/otyłością lub
mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.
Napady drgawkowe
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest dostępnych danych dotyczących
przypadków wystąpienia napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak
w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia
pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem przeciwpsychotycznym,
w tym kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności
foskinazy kreatyny. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować
odpowiednie leczenie.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość
przypadków ciężkiej neutropenii miała miejsce kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną. Brak
było dowodów na zależność występowania neutropenii od przyjmowanej dawki. Niektóre przypadki
w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zakończyły się zgonem. Prawdopodobnymi czynnikami
ryzyka są mała liczba białych krwinek przed rozpoczęciem leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia
w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących
wcześniej czynników ryzyka. Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi
<1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia wczesnych objawów infekcji i kontrolować
liczbę neutrofilów (aż ich liczba przekroczy 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).
Możliwość neutropenii należy brać pod uwagę u pacjentów, u których pojawiło się zakażenie lub
gorączka, zwłaszcza jeśli nie stwierdza się u nich jawnego czynnika (czynników) predysponującego.
Należy wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.
Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów przedmiotowych i (lub) podmiotowych
wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła),
występujących w dowolnym czasie trwania leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy
niezwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, zwłaszcza jeśli nie
stwierdza się u nich czynników sprzyjających opisanym zaburzeniom.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do występowania
działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli kwetiapina jest stosowana
w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu antycholinergicznym oraz w przypadku
przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z
występującym aktualnie lub w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną, można rozpocząć
tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przewyższają ryzyko wynikające
z przerwania leczenia lekiem indukującym aktywność enzymów wątrobowych. Ważne, aby zmiany leku
indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie
wpływającym na enzymy wątrobowe (np. sodu walproinian).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego
(patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której sporadycznie
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne, zgodne z wytycznymi dotyczącymi
leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym
kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznaki objawów hiperglikemii (takich jak
polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem wystąpienia
cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia glukozy. Należy
regularnie kontrolować masę ciała.
Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
triglicerydów, cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL
(patrz punkt 4.8). W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką
kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie
potwierdziły związku kwetiapiny z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Z danych otrzymanych po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wynika, że wydłużenie odstępu QT miało miejsce po
zastosowaniu dawki terapeutycznej (patrz punkt 4.8), jak również po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9).
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli
kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami neuroleptycznymi, szczególnie u
pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową
niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Rozwój kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego notowano w trakcie badań klinicznych
i w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem
kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR),
w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję na lek
z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Blizny często występują jako połączenie następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub
złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia.
Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast
odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.
Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym bezsenność,
nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni (patrz
punkt 4.8).
Osoby w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi powiązanymi z demencją
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi
w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z objawami
psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej, po zastosowaniu niektórych atypowych leków
przeciwpsychotycznych obserwowano 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań dotyczących układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka
podobnego działania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.
Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym
wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe ryzyko zgonu niż
w grupie otrzymującej placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo
przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99
lat) wskaźnik śmiertelności w grupie leczonej kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie
otrzymującej placebo.
Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65 lat
leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą Parkinsona
z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w podeszłym wieku
z chorobą Parkinsona.
Zaburzenia połykania
Notowano przypadki zaburzeń połykania u pacjentów przyjmujących kwetiapinę (patrz punkt 4.8). Dlatego
należy zachować ostrożność przy podawaniu kwetiapiny pacjentom z ryzykiem zachłystowego zapalenia
płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka dla niedrożności jelit. Oba zaburzenia notowano podczas stosowania
kwetiapiny (patrz punkt 4.8). W doniesieniach znalazły się przypadki zakończone zgonem u pacjentów z
dużym ryzykiem niedrożności jelit, w tym otrzymujących jednocześnie wiele leków zmniejszających
motorykę jelit i (lub) którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów z zaparciem/niedrożnością
jelit należy wdrożyć uważny monitoring i pilną opiekę.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi
często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed
rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz
podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Zapalenie trzustki
Odnotowano przypadki zapalenia trzustki w czasie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu. Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki
były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia
zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe
i spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii z umiarkowanymi ciężkim nasileniem są ograniczone, jednak terapia łączna była dobrze
tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje efekt addycyjny.
Laktoza
Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę. Produkt leczniczy
nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować ostrożność
przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
przeciwcholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
z udziałem cytochromu P450. W badaniach interakcji na zdrowych ochotnikach, jednoczesne stosowanie
kwetiapiny (25 mg) i ketokonazolu (inhibitor CYP3A4) prowadziło do wzrostu od 5- do
8- krotnego AUC kwetiapiny. Na tej podstawie wykazano, że jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitora CYPP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego
spożywania soku grejpfrutowego.
W badaniu z udziałem pacjentów, u których stosowano dawki wielokrotne, prowadzonym w celu
określenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną
(znany induktor enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało
klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu powodowało zmniejszenie dostępności układowej kwetiapiny
(mierzonej jako AUC) do średnio 13% dostępności obserwowanej podczas stosowania samej kwetiapiny;
chociaż u niektórych pacjentów obserwowano silniejszy efekt.
W wyniku tej interakcji może dojść do zmniejszenia stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (induktor enzymów mikrosomalnych) prowadziło do
znacznego zwiększenia klirensu kwetiapiny (w przybliżeniu 450%). U pacjentów stosujących induktory
enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną powinno być rozpoczynane tylko wtedy, gdy lekarz określi, że
korzyści wynikające z terapii przewyższają ryzyko wynikające z przerwania leczenia induktorami
enzymów wątrobowych.
Ważne, aby jakiekolwiek zmiany w leczeniu induktorami enzymów wątrobowych były wprowadzane
stopniowo, a jeśli jest to konieczne, należy je zastąpić substancją bez właściwości indukujących
(np. sodu walproinian) (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwdepresyjną imipraminą (znanym inhibitorem CYP 2D6) lub
fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP 3A4 i CYP 2D6) nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwpsychotycznym rysperydonem lub haloperydolem nie
zmieniały znacząco parametrów farmakokinetycznych kwetiapiny. Jednakże jednoczesne stosowanie
kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.
Jednoczesne podawanie kwetiapiny z cymetydyną nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami manii, obserwowano wyższą częstość
występowania zdarzeń pozapiramidowych (w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w
grupie otrzymującej lit jako leczenie uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako
leczenie uzupełniające (patrz punkt 5.1).
Jednoczesne stosowanie sodu walproinianu i kwetiapiny nie zmieniało znacząco klinicznie
farmakokinetyki obu substancji. W wyniku badania retrospektywnego dzieci i młodzieży, otrzymujących
kwas walproinowy, kwetiapinę lub obydwie te substancje w skojarzeniu, stwierdzono większą częstość
występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej w porównaniu z grupą, w której stosowano
monoterapię.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, które mogą powodować
zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Odnotowano zgłoszenia fałszywych wyników testów immunologicznych dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
W razie wątpliwości odnośnie wyników takich testów zalecane jest przeprowadzenie dodatkowych badań z
użyciem odpowiednich technik chromatograficznych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22
Często: Leukopenia1,28, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów27
Niezbyt często: Neutropenia1, małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek13
Rzadko: Agranulocytoza26
Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5
Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 3 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często: Zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 3 niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Bardzo często: Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30,zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30,zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30 , zwiększenie masy ciała8,30
Często: Zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30
Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1, 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko: Zespół metaboliczny29
Często: Niezwykłe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20
Rzadko: Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania
Bardzo często: Zawroty głowy4,16,
Często: Dyzartria
Niezbyt często: Drgawki1, zespół niespokojnych
nerwowego głowy , niespokojnych
Bardzo często: senność2,16, ból głowy, objawy pozapiramidowe1, 21
Niezbyt często: nóg, późne dyskinezy1,5, omdlenia4, 16
Często: Częstoskurcz 4, kołatanie serca23
Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1,12,18, bradykardia32
Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Niedociśnienie ortostatyczne4,16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1
Częstość nieznana: Udar34
Często: Duszność23
Niezbyt często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25
Niezbyt często: Dysfagia7
Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3
Rzadko: Żółtaczka5, zapalenie wątroby
Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy , wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33, zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Bardzo rzadko: Rabdomioliza
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: Noworodkowy zespół odstawienia31
Niezbyt często: Zaburzenia seksualne
Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi,
piersi,
Rzadko: zaburzenia miesiączkowania
Bardzo często: Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
Często: Łagodna astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Rzadko: Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14
we krwi
(1)
patrz punkt 4.4.
(2)
Senność może wystąpić, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia zażywania leku, i na
ogół ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.
(3)
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (z wartości normalnej do 3x GGN [górna granica
normy] niezależnie od czasu pomiaru) aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zazwyczaj ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
(4)
Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α , może często
1
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).
(6) leku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.
Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126mg/dl) lub stężenie glukozy we krwi po posiłku
≥11,1 mmol/l (≥200mg/dl), przynajmniej w jednym badaniu.
(7)
Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny
w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących przebiegu
choroby dwubiegunowej.
(8)
Określono na podstawie 7% wzrostu w stosunku do wyjściowej masy ciała. Występuje zwłaszcza
w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych.
(9)
Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanym placebo badaniu
klinicznym z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle głowy,
biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się znacząco po
1. tygodniu od przerwania leczenia.
(10)
Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l ( >200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥1,694 mmol/l (150 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat).
(11)
Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (>240 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥5,172 mmol/l( 200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat)
Wzrost stężenia cholesterolu LDL ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
U pacjentów, u których zaobserwowano taki wzrost, wartość ta wzrastała średnio o ≥1,07 mmol/l (41,7
mg/dl) .
(12)
Patrz tekst poniżej.
(13)
Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
(14)
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych niezwiązane z
występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(15)
Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >30 µg/l
(>1304,34 pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
(16)
Może prowadzić do upadków.
(17)
Stężenie cholesterolu HDL :≤1,025 mmol/l( <40 mg/dl) u mężczyzn, ≤1,282 mmol/l( <50 mg/dl)
u kobiet w dowolnym czasie.
(18)
Pacjenci, u których stwierdzono odstęp QT w zakresie od <450 ms do ≥450 ms ze wzrostem o ≥30 ms.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny średnia zmiana i zakres
u pacjentów, u których nastąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, jest porównywalne z
wynikiem grupy przyjmującej placebo.
(19)
Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l co najmniej jeden raz.
(20)
Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce po
przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
(21)
Patrz punkt 5.1.
(22)
Obniżony poziom hemoglobiny do poziomu 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn, do 7,45 mmol/l (≤12 g/l)
u kobiet wystąpił co namniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę biorąc pod uwagę
wszystkie badania w tym przedłużone otwarte badania kliniczne. U tych pacjentów poziom hemoglobiny
był obniżony średnio o 15 g/l niezależnie od czasu pomiaru.
(23)
Zdarzenia były częste w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnieniu ortostatycznym i (lub)
towarzyszącej choroby serca/układu oddechowego.
(24)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnych
klinicznie niezależnie od czasu pomiaru wartości późniejszych we wszystkich badaniach. Zmiany
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T ) oraz całkowitej i wolnej trójodotyroniny (T ) są
4 3
zdefiniowane jako <0,8 x DGN (pmol/l) a zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jako
>5 mlU/l niezależnie od czasu pomiaru.
(25)
Określono na podstawie zwiększonej częstości wymiotów wśród osób w wieku podeszłym (≥65 lat).
(26)
Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l w dowolnym
momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz
wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
(27)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
w liczbie białych krwinek zdefiniowano jako ≥ 1 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(28)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
liczby eozynofilów zdefiniowano jako ≤ 3 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(29)
Określono na podstawie zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu
metabolicznego, zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(30)
U niektórych pacjentów obserwowano podczas badań klinicznych pogorszenie się więcej niż jednego
wskaźnika metabolicznego masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt 4.4).
(31)
Patrz punkt 4.6.
(32)
Może mieć miejsce w momencie rozpoczęcia leczenia lub niedługo po rozpoczęciu leczenia i być
związane z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość została określona na podstawie
zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu metabolicznego, zebranych
ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(33) W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe
cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
(34) Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.
Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi notowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes, które jest uważane za efekty tej grupy produktów
leczniczych.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań niepożądanych,
które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania niepożądane, które mogą
wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub których nie
stwierdzono u pacjentów dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną, które
występują z większą częstością niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji dorosłych
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często (>1/10),
często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100, rzadko (>1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo
rzadko (<1/10 000).
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Bardzo często: Zwiększenie apetytu
Bardzo często: Objawy pozapiramidowe3,4
Często: Omdlenia
Bardzo często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi2
Często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Wymioty
Często: Drażliwość3
miejscu podania
(1)
Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >26 µg/l
(1130,428 pmol/l) u kobiet w dowolnym momencie. Zwiększenie stężenia prolaktyny >100 µg/l
zanotowano u mniej niż 1% pacjentów.
(2)
Na podstawie zmian powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowych
Instytutów Zdrowia) lub podwyższenia >20 mmHg ciśnienia skurczowego lub >10 mmHg ciśnienia
rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach kontrolowanych
placebo u dzieci i młodzieży.
(3)
Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.
(4) Patrz punkt 5.1
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie możliwe działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Quetiapinum 400 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 36 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Laktoza jednowodna; Hypromeloza; Sodu chlorek; Powidon K-30; Talk; Magnezu stearynian
- 200 mg Opadry yellow (03B52117): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 300 mg Opadry yellow (03B82929): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 400 mg Opadry white (03B58900): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (200 mg Opadry yellow (03B52117)); w składzie (300 mg Opadry yellow (03B82929)); w składzie (400 mg Opadry white (03B58900))
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły nadruk: Q50 nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg: brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 200 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg: lekko żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,400 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty okrągły nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
200 mg Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. 300 mg Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. 400 mg Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Kwetiapina może wpływać na czynności wymagające uwagi, w związku z jej działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn do czasu poznania ich indywidualnej reakcji na leczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22; Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30; zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30; zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30; zwiększenie masy ciała8,30; Zawroty głowy4,16; senność2,16; ból głowy; objawy pozapiramidowe1; Suchość w jamie ustnej; Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
- często: Leukopenia1,28; zmniejszona liczba neutrofilów; zwiększona liczba eozynofilów27; Hiperprolaktynemia15; zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 3 zwiększenie stężenia TSH24; Zwiększenie apetytu; zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30; Niezwykłe sny i koszmary senne; myśli samobójcze i zachowania samobójcze20; Dyzartria; Częstoskurcz 4; kołatanie serca23; Niewyraźne widzenie; Niedociśnienie ortostatyczne4,16; Duszność23; Zaparcia; niestrawność; wymioty25; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3; Łagodna astenia; obrzęki obwodowe; drażliwość; gorączka
- niezbyt często: Neutropenia1; małopłytkowość; niedokrwistość; zmniejszona liczba płytek13; Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne); Zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 3 niedoczynność tarczycy21; Hiponatremia19; cukrzyca1; 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy; Drgawki1; zespół niespokojnych nerwowego głowy; niespokojnych; nóg; późne dyskinezy1,5; omdlenia4; Wydłużenie odstępu QT1,12,18; bradykardia32; Nieżyt nosa; Dysfagia7; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3; Zatrzymanie moczu; Zaburzenia seksualne
- rzadko: Agranulocytoza26; Zespół metaboliczny29; Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania; Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1; Zapalenie trzustki1; niedrożność jelit; Żółtaczka5; zapalenie wątroby; Priapizm; mlekotok; obrzęk piersi; piersi; zaburzenia miesiączkowania; Złośliwy zespół neuroleptyczny1; hipotermia; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14 we krwi
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5; Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Obrzęk naczynioruchowy5; zespół Stevensa- Johnsona5; Rabdomioliza
- częstość nieznana: Kardiomiopatia; zapalenie mięśnia sercowego; Udar34; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33; zapalenie naczyń krwionośnych skóry; Noworodkowy zespół odstawienia31
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o umiarkowanymi ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię to 300 mg (dzień 1.) i 600 mg (dzień 2.) Zalecana dobowa dawka to 600 mg, jednak w klinicznie uzasadnionych przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy ustalić w zakresie dawek skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie. Nie ma konieczności zmiany dawkowania podczas leczenia podtrzymującego w schizofrenii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Dane dostępne z placebo-kontrolowanych badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną, rozpoczynając leczenie od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u osób w podeszłym wieku należy stosować z dużą ostrożnością szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta konieczne może się okazać wolniejsze tempo zwiększania dawki KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i mniejsze dobowe dawki terapeutyczne niż te stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę tę należy zwiększać o 50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr Umiarkowana liczba opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży otrzymujących kwetiapinę (tzn. od 300 do 1000 przypadków), w tym pojedynczych zgłoszeń i niektórych badań obserwacyjnych, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, spowodowanych leczeniem. Jednak wszystkie dostępne dane nie stanowią podstawy do sformułowania ostatecznego wniosku. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień okazały się niejednoznaczne w odniesieniu do przenikania kwetiapiny stosowanej w dawkach leczniczych do mleka ludzkiego. Ze względu na brak jednoznacznych danych należy podjąć decyzję, czy pacjentka powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie kwetiapiną, przy uwzględnieniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniano wpływu kwetiapiny na płodność u ludzi. U szczurów obserwowano działania wynikające ze zwiększonego stężenia prolaktyny, chociaż nie można ich odnieść bezpośrednio do ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy KETREL XR, tabletka o przedłużonym uwalnianiu powinna być podawana raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu
Kiedy nie stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
• Jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
– erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Jeżeli którakolwiek z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu należy soknsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy
omówić to z lekarzem prowadzącym
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z rodziny pacjenta występuje choroba serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienie lub zapalenia mięśnia sercowego, lub jeżeli pacjent przyjmuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi,
• jeśli u pacjenta stwierdzono przebyty udar mózgu, zwłaszcza, gdy jest osobą w podeszłym
wieku,
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą,
• jeśli u pacjenta występowały kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki),
• jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę.
Jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka, lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia
cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu,
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (bez względu na to,
czy było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie),
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (obniżenie sprawności pracy mózgu).
Osoba taka nie powinna stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,
ponieważ leki z grupy, do której należy lek KETREL XR, mogą nasilać ryzyko udaru, a
niekiedy ryzyko śmierci u osób w podeszłym wieku z otępieniem,
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem,
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków z tej grupy wiąże się z powstawaniem zakrzepów,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych
chorób i które wpływają na czynność komórek nerwowych,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu wystąpi jakikolwiek z wymienionych niżej objawów:
• łącznie gorączka, sztywność mięśni, nadmierna potliwość, obniżony poziom świadomości
(tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny). Może być konieczna natychmiastowa pomoc
medyczna,
• mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy lub języka,
• zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku,
• napady padaczkowe (drgawki),
• długotrwała bolesna erekcja (priapizm).
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:
• gorączka, objawy przypominające grypę, ból gardła lub inne zakażenie, gdyż mogą być one
spowodowane bardzo małą liczbą krwinek białych, co może wymagać odstawienia leku
KETREL XR i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcie nieustępujące po zastosowaniu
leczenia, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.
Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż leki
te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze
mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo
wystąpienia takich myśli wzrasta u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat z
depresją.
Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
powiadomienie przyjaciół i krewnych o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można
także poprosić te osoby, aby w razie zaobserwowania u pacjenta nasilenia objawów depresji lub
innych niepokojących zmian w zachowaniu powiedziały o tym pacjentowi.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą,
szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
• Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie
się skóry;
• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami
badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem
aktywności enzymów wątrobowych).
W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zwiększenie masy ciała
U pacjentów stosujących lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano
zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
• leki stosowane w leczeniu padaczki (jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazyna lub lit (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszające stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające)
lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki, które mogą powodować zaparcia,
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek nerwowych
(tzw. leki przeciwcholinergiczne).
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może wpływać na działanie leku, dlatego KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem.
• Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Jednoczesne przyjmowanie leku KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i alkoholu może powodować senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje lek KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas ciąży, chyba że
zostanie to uzgodnione z lekarzem.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu.
U noworodków, których matki stosowały lek KETREL XR w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu oraz trudności związane z karmieniem. W
razie zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, może wywołać u pacjenta senność. Pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do czasu, kiedy pozna swoją reakcję na
stosowany lek.
Lek KETREL XR zawiera laktozę.
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek KETREL XR zawiera sód
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w
jednej tabletce, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.
Testy na obecność narkotyków w moczu
Przyjmowanie leku KETREL XR może spowodować pozytywny wynik testu na obecność w moczu
metadonu i niektórych leków przeciwdepresyjnych, tzw. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych (TLPD), nawet jeżeli pacjent ich nie przyjmował. W takiej sytuacji należy
przeprowadzić dokładniejsze testy.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy i suchość w jamie ustnej;
- senność (objaw ten może ustępować po pewnym czasie stosowania leku KETREL XR) (może
prowadzić do upadków);
- objawy odstawienia (objawy występujące po przerwaniu przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu): trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość; zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres
przynajmniej 1–2 tygodni;
- zwiększenie masy ciała;
- nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.
- zmiany stężenia niektórych lipidów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego)
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- przyspieszenie rytmu serca,
- uczucie łomotania serca lub przyspieszonej bądź niemiarowej akcji serca,
- zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność),
- uczucie osłabienia,
- obrzęk rąk i nóg,
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania. Może to być przyczyną zawrotów głowy i
omdleń, co może prowadzić do upadków,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi,
- niewyraźne widzenie,
- nietypowe sny i koszmary senne,
- zwiększone uczucie głodu,
- uczucie rozdrażnienia,
- zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się,
- myśli samobójcze i pogłębienie depresji,
- duszność,
- wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku),
- gorączka,
- zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi,
- zmniejszenie liczby określonych rodzajów komórek krwi,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi,
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi; zwiększone stężenie prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u mężczyzn i kobiet,
• zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- drgawki,
- reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie bąbli na skórze, obrzęku skóry i obrzęku
wokół ust,
- nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (nazywane także zespołem niespokojnych nóg),
- trudności z przełykaniem,
- niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka,
- zaburzenia seksualne,
- cukrzyca,
- zmiany czynności elektrycznej serca widoczne w zapisie EKG serca (wydłużenie odstępu QT),
- wolniejsze niż zwykle bicie serca, które może wystąpić podczas rozpoczynania leczenia i być
związane z niskim ciśnieniem krwi i omdleniem,
- trudności w oddawaniu moczu,
- omdlenia (mogą prowadzić do upadków),
- zatkany nos,
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych,
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi,
- nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym"),
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zapalenie wątroby,
- długotrwała i bolesna erekcja (priapizm),
- obrzęk piersi oraz nieoczekiwane wydzielanie mleka (mlekotok),
- zaburzenia miesiączkowania,
- zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską,
- chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności przez sen,
- zmniejszenie temperatury ciała (hipotermia),
- zapalenie trzustki,
- stan zwany „zespołem metabolicznym”, w którym występuje kombinacja 3 lub więcej spośród
następujących cech: wzrost tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego
cholesterolu” HDL, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- łączne występowanie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z
bardzo małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- niedrożność jelit,
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzymu wytwarzanego m.in. w
mięśniach).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze,
- ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs,
- nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- ciężkie zaburzenie z powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, na oczach i narządach
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) (Patrz punkt 2),
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu,
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- wysypka skórna z towarzyszącymi nieregularnymi plamami na skórze (rumień wielopostaciowy),
- ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami, takimi jak gorączka, pojawienie się pęcherzy na skórze,
złuszczanie naskórka (toksyczna martwica rozpływna naskórka) (Patrz punkt 2),
- polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.
- objawy odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały lek KETREL XR tabletki o
przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży.
- udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w
mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u kobiet, jak i mężczyzn,
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.
Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.
Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.
Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano u
dorosłych:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt,
• u dziewcząt może dojść do zatrzymania miesiączki lub może ona występować nieregularnie.
- zwiększenie apetytu,
- wymioty,
- nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności z wykonaniem ruchu, drżenie, uczucie niepokoju lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu,
- zwiększenie ciśnienia krwi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- uczucie osłabienia, omdlenia (może prowadzić do upadków);
- zatkany nos;
- uczucie rozdrażnienia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 201 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowych
preparatów przeciwgrzybicznych, erytromycyny, klarytromycyny lub nefazodonu jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL XR tabletki
o przedłużonym uwalnianiu, profil bezpieczeństwa należy rozważyć w odniesieniu do rozpoznania
u danego pacjenta oraz stosowanej dawki.
Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, określono natomiast długoterminową skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych
dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne z zastosowaniem kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa
określonym u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą
częstością u dzieci i młodzieży niż u dorosłych (zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny
w surowicy, wymioty, nieżyt nosa, omdlenia) lub których wystąpienie miało różne konsekwencje w tej
grupie wiekowej (objawy pozapiramidowe i drażliwość) oraz stwierdzono objaw nieobserwowany
wcześniej u dorosłych (wzrost ciśnienia tętniczego krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach
badań czynności tarczycy u dzieci i młodzieży.
Ponadto wpływ długoterminowego leczenia kwetiapiną, trwającego dłużej niż 26. tygodni, na wzrost
i dojrzewanie nie był badany. Długotrwałe konsekwencje dla rozwoju poznawczego nie są znane.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, przyjmowanie kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wiązało się ze zwiększoną częstością (w porównaniu
z placebo) występowania objawów pozapiramidowych (EPS) u pacjentów leczonych na schizofrenię,
zaburzenia maniakalne i depresję w przebiegu choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania
myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji choroby. Poprawa może nie nastąpić
w ciągu kilku pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym pacjent powinien pozostawać pod
ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko
samobójstw może zwiększać się we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, z powodu znanych czynników ryzyka tej choroby, lekarz powinien rozważyć ryzyko
wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina , mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia w znacznym stopniu skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami leczniczymi
przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić
o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli
samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia – o konieczności
niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu
z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi
w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat) wynosiło 2,1%
(3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji
populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń
i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania
kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko zaburzeń metabolicznych
Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy
ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań
klinicznych, należy kontrolować parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia i oceniać je
regularnie w trakcie terapii. Jeśli wystąpi pogorszenie tych parametrów, należy wówczas wdrożyć
odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny było
związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome EPS)
w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresji w przebiegu
choroby dwubiegunowej i dużych zaburzeń depresyjnych (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub
przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z niemożliwością siedzenia lub stania
w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów,
u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią oznaki i objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie
stosowania kwetiapiny . Objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet pojawić dopiero po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8.)
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak sedacja
(patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z depresją w przebiegu
choroby dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą
wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do
czasu ustąpienia objawów oraz konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.
Niedociśnienie ortostatyczne
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy (patrz
punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może
to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.
Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż zapoznają się z potencjalnym
wpływem produktu leczniczego.
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego,
chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia
tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć podawanie
mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, zwłaszcza u pacjentów z pierwotnymi chorobami układu
sercowo-naczyniowego.
Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy przyjmują
jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy mieli w przeszłości
bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np. osoby z nadwagą/otyłością lub
mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.
Napady drgawkowe
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest dostępnych danych dotyczących
przypadków wystąpienia napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak
w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia
pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem przeciwpsychotycznym,
w tym kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności
foskinazy kreatyny. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować
odpowiednie leczenie.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość
przypadków ciężkiej neutropenii miała miejsce kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną. Brak
było dowodów na zależność występowania neutropenii od przyjmowanej dawki. Niektóre przypadki
w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zakończyły się zgonem. Prawdopodobnymi czynnikami
ryzyka są mała liczba białych krwinek przed rozpoczęciem leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia
w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących
wcześniej czynników ryzyka. Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi
<1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia wczesnych objawów infekcji i kontrolować
liczbę neutrofilów (aż ich liczba przekroczy 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).
Możliwość neutropenii należy brać pod uwagę u pacjentów, u których pojawiło się zakażenie lub
gorączka, zwłaszcza jeśli nie stwierdza się u nich jawnego czynnika (czynników) predysponującego.
Należy wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.
Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów przedmiotowych i (lub) podmiotowych
wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła),
występujących w dowolnym czasie trwania leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy
niezwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, zwłaszcza jeśli nie
stwierdza się u nich czynników sprzyjających opisanym zaburzeniom.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do występowania
działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli kwetiapina jest stosowana
w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu antycholinergicznym oraz w przypadku
przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z
występującym aktualnie lub w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną, można rozpocząć
tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przewyższają ryzyko wynikające
z przerwania leczenia lekiem indukującym aktywność enzymów wątrobowych. Ważne, aby zmiany leku
indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie
wpływającym na enzymy wątrobowe (np. sodu walproinian).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego
(patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której sporadycznie
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne, zgodne z wytycznymi dotyczącymi
leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym
kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznaki objawów hiperglikemii (takich jak
polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem wystąpienia
cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia glukozy. Należy
regularnie kontrolować masę ciała.
Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
triglicerydów, cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL
(patrz punkt 4.8). W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką
kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie
potwierdziły związku kwetiapiny z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Z danych otrzymanych po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wynika, że wydłużenie odstępu QT miało miejsce po
zastosowaniu dawki terapeutycznej (patrz punkt 4.8), jak również po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9).
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli
kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami neuroleptycznymi, szczególnie u
pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową
niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Rozwój kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego notowano w trakcie badań klinicznych
i w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem
kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR),
w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję na lek
z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Blizny często występują jako połączenie następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub
złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia.
Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast
odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.
Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym bezsenność,
nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni (patrz
punkt 4.8).
Osoby w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi powiązanymi z demencją
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi
w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z objawami
psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej, po zastosowaniu niektórych atypowych leków
przeciwpsychotycznych obserwowano 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań dotyczących układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka
podobnego działania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.
Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym
wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe ryzyko zgonu niż
w grupie otrzymującej placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo
przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99
lat) wskaźnik śmiertelności w grupie leczonej kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie
otrzymującej placebo.
Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65 lat
leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą Parkinsona
z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w podeszłym wieku
z chorobą Parkinsona.
Zaburzenia połykania
Notowano przypadki zaburzeń połykania u pacjentów przyjmujących kwetiapinę (patrz punkt 4.8). Dlatego
należy zachować ostrożność przy podawaniu kwetiapiny pacjentom z ryzykiem zachłystowego zapalenia
płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka dla niedrożności jelit. Oba zaburzenia notowano podczas stosowania
kwetiapiny (patrz punkt 4.8). W doniesieniach znalazły się przypadki zakończone zgonem u pacjentów z
dużym ryzykiem niedrożności jelit, w tym otrzymujących jednocześnie wiele leków zmniejszających
motorykę jelit i (lub) którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów z zaparciem/niedrożnością
jelit należy wdrożyć uważny monitoring i pilną opiekę.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi
często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed
rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz
podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Zapalenie trzustki
Odnotowano przypadki zapalenia trzustki w czasie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu. Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki
były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia
zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe
i spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii z umiarkowanymi ciężkim nasileniem są ograniczone, jednak terapia łączna była dobrze
tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje efekt addycyjny.
Laktoza
Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę. Produkt leczniczy
nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować ostrożność
przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
przeciwcholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
z udziałem cytochromu P450. W badaniach interakcji na zdrowych ochotnikach, jednoczesne stosowanie
kwetiapiny (25 mg) i ketokonazolu (inhibitor CYP3A4) prowadziło do wzrostu od 5- do
8- krotnego AUC kwetiapiny. Na tej podstawie wykazano, że jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitora CYPP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego
spożywania soku grejpfrutowego.
W badaniu z udziałem pacjentów, u których stosowano dawki wielokrotne, prowadzonym w celu
określenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną
(znany induktor enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało
klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu powodowało zmniejszenie dostępności układowej kwetiapiny
(mierzonej jako AUC) do średnio 13% dostępności obserwowanej podczas stosowania samej kwetiapiny;
chociaż u niektórych pacjentów obserwowano silniejszy efekt.
W wyniku tej interakcji może dojść do zmniejszenia stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (induktor enzymów mikrosomalnych) prowadziło do
znacznego zwiększenia klirensu kwetiapiny (w przybliżeniu 450%). U pacjentów stosujących induktory
enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną powinno być rozpoczynane tylko wtedy, gdy lekarz określi, że
korzyści wynikające z terapii przewyższają ryzyko wynikające z przerwania leczenia induktorami
enzymów wątrobowych.
Ważne, aby jakiekolwiek zmiany w leczeniu induktorami enzymów wątrobowych były wprowadzane
stopniowo, a jeśli jest to konieczne, należy je zastąpić substancją bez właściwości indukujących
(np. sodu walproinian) (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwdepresyjną imipraminą (znanym inhibitorem CYP 2D6) lub
fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP 3A4 i CYP 2D6) nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwpsychotycznym rysperydonem lub haloperydolem nie
zmieniały znacząco parametrów farmakokinetycznych kwetiapiny. Jednakże jednoczesne stosowanie
kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.
Jednoczesne podawanie kwetiapiny z cymetydyną nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami manii, obserwowano wyższą częstość
występowania zdarzeń pozapiramidowych (w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w
grupie otrzymującej lit jako leczenie uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako
leczenie uzupełniające (patrz punkt 5.1).
Jednoczesne stosowanie sodu walproinianu i kwetiapiny nie zmieniało znacząco klinicznie
farmakokinetyki obu substancji. W wyniku badania retrospektywnego dzieci i młodzieży, otrzymujących
kwas walproinowy, kwetiapinę lub obydwie te substancje w skojarzeniu, stwierdzono większą częstość
występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej w porównaniu z grupą, w której stosowano
monoterapię.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, które mogą powodować
zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Odnotowano zgłoszenia fałszywych wyników testów immunologicznych dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
W razie wątpliwości odnośnie wyników takich testów zalecane jest przeprowadzenie dodatkowych badań z
użyciem odpowiednich technik chromatograficznych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22
Często: Leukopenia1,28, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów27
Niezbyt często: Neutropenia1, małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek13
Rzadko: Agranulocytoza26
Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5
Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 3 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często: Zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 3 niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Bardzo często: Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30,zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30,zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30 , zwiększenie masy ciała8,30
Często: Zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30
Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1, 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko: Zespół metaboliczny29
Często: Niezwykłe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20
Rzadko: Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania
Bardzo często: Zawroty głowy4,16,
Często: Dyzartria
Niezbyt często: Drgawki1, zespół niespokojnych
nerwowego głowy , niespokojnych
Bardzo często: senność2,16, ból głowy, objawy pozapiramidowe1, 21
Niezbyt często: nóg, późne dyskinezy1,5, omdlenia4, 16
Często: Częstoskurcz 4, kołatanie serca23
Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1,12,18, bradykardia32
Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Niedociśnienie ortostatyczne4,16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1
Częstość nieznana: Udar34
Często: Duszność23
Niezbyt często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25
Niezbyt często: Dysfagia7
Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3
Rzadko: Żółtaczka5, zapalenie wątroby
Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy , wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33, zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Bardzo rzadko: Rabdomioliza
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: Noworodkowy zespół odstawienia31
Niezbyt często: Zaburzenia seksualne
Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi,
piersi,
Rzadko: zaburzenia miesiączkowania
Bardzo często: Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
Często: Łagodna astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Rzadko: Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14
we krwi
(1)
patrz punkt 4.4.
(2)
Senność może wystąpić, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia zażywania leku, i na
ogół ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.
(3)
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (z wartości normalnej do 3x GGN [górna granica
normy] niezależnie od czasu pomiaru) aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zazwyczaj ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
(4)
Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α , może często
1
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).
(6) leku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.
Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126mg/dl) lub stężenie glukozy we krwi po posiłku
≥11,1 mmol/l (≥200mg/dl), przynajmniej w jednym badaniu.
(7)
Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny
w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących przebiegu
choroby dwubiegunowej.
(8)
Określono na podstawie 7% wzrostu w stosunku do wyjściowej masy ciała. Występuje zwłaszcza
w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych.
(9)
Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanym placebo badaniu
klinicznym z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle głowy,
biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się znacząco po
1. tygodniu od przerwania leczenia.
(10)
Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l ( >200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥1,694 mmol/l (150 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat).
(11)
Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (>240 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥5,172 mmol/l( 200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat)
Wzrost stężenia cholesterolu LDL ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
U pacjentów, u których zaobserwowano taki wzrost, wartość ta wzrastała średnio o ≥1,07 mmol/l (41,7
mg/dl) .
(12)
Patrz tekst poniżej.
(13)
Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
(14)
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych niezwiązane z
występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(15)
Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >30 µg/l
(>1304,34 pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
(16)
Może prowadzić do upadków.
(17)
Stężenie cholesterolu HDL :≤1,025 mmol/l( <40 mg/dl) u mężczyzn, ≤1,282 mmol/l( <50 mg/dl)
u kobiet w dowolnym czasie.
(18)
Pacjenci, u których stwierdzono odstęp QT w zakresie od <450 ms do ≥450 ms ze wzrostem o ≥30 ms.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny średnia zmiana i zakres
u pacjentów, u których nastąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, jest porównywalne z
wynikiem grupy przyjmującej placebo.
(19)
Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l co najmniej jeden raz.
(20)
Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce po
przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
(21)
Patrz punkt 5.1.
(22)
Obniżony poziom hemoglobiny do poziomu 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn, do 7,45 mmol/l (≤12 g/l)
u kobiet wystąpił co namniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę biorąc pod uwagę
wszystkie badania w tym przedłużone otwarte badania kliniczne. U tych pacjentów poziom hemoglobiny
był obniżony średnio o 15 g/l niezależnie od czasu pomiaru.
(23)
Zdarzenia były częste w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnieniu ortostatycznym i (lub)
towarzyszącej choroby serca/układu oddechowego.
(24)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnych
klinicznie niezależnie od czasu pomiaru wartości późniejszych we wszystkich badaniach. Zmiany
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T ) oraz całkowitej i wolnej trójodotyroniny (T ) są
4 3
zdefiniowane jako <0,8 x DGN (pmol/l) a zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jako
>5 mlU/l niezależnie od czasu pomiaru.
(25)
Określono na podstawie zwiększonej częstości wymiotów wśród osób w wieku podeszłym (≥65 lat).
(26)
Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l w dowolnym
momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz
wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
(27)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
w liczbie białych krwinek zdefiniowano jako ≥ 1 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(28)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
liczby eozynofilów zdefiniowano jako ≤ 3 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(29)
Określono na podstawie zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu
metabolicznego, zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(30)
U niektórych pacjentów obserwowano podczas badań klinicznych pogorszenie się więcej niż jednego
wskaźnika metabolicznego masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt 4.4).
(31)
Patrz punkt 4.6.
(32)
Może mieć miejsce w momencie rozpoczęcia leczenia lub niedługo po rozpoczęciu leczenia i być
związane z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość została określona na podstawie
zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu metabolicznego, zebranych
ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(33) W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe
cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
(34) Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.
Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi notowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes, które jest uważane za efekty tej grupy produktów
leczniczych.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań niepożądanych,
które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania niepożądane, które mogą
wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub których nie
stwierdzono u pacjentów dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną, które
występują z większą częstością niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji dorosłych
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często (>1/10),
często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100, rzadko (>1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo
rzadko (<1/10 000).
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Bardzo często: Zwiększenie apetytu
Bardzo często: Objawy pozapiramidowe3,4
Często: Omdlenia
Bardzo często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi2
Często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Wymioty
Często: Drażliwość3
miejscu podania
(1)
Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >26 µg/l
(1130,428 pmol/l) u kobiet w dowolnym momencie. Zwiększenie stężenia prolaktyny >100 µg/l
zanotowano u mniej niż 1% pacjentów.
(2)
Na podstawie zmian powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowych
Instytutów Zdrowia) lub podwyższenia >20 mmHg ciśnienia skurczowego lub >10 mmHg ciśnienia
rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach kontrolowanych
placebo u dzieci i młodzieży.
(3)
Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.
(4) Patrz punkt 5.1
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie możliwe działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.