Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Quetiapini fumaras 57,5 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 60 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Hypromeloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu cytrynian, bezwodny; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza; Makrogol 400; Polisorbat 80; Żelaza tlenek żółty( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czerwony ( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czarny( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 300 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy podłużny nadruk: Q50 nadruk: Q200 nadruk: Q300 nadruk: Q400
Kwetaplex XR 50 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu Brązowe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q50” po jednej stronie Kwetaplex XR 200 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu żółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q200” po jednej stronie Kwetaplex XR 300 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu jasnożółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q300” po jednej stronie Kwetaplex XR 400 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu białe obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q400” po jednej stronie Blistry z folii PVC/Aclar/Aluminium lub blistry PVC/PVDC w tekturowych pudełkach po 10, 20, 30, 50, 50x1 (blister perforowany) (opakowanie szpitalne), 56 (opakowanie kalendarzowe), 60, 90 lub 100 tabletek. Pojemniki z HDPE z wieczkiem z PP zawierającym środek pochłaniający wilgoć, po 60 tabletek. Kwetaplex XR 50 mg: opakowania po 30 lub 60 tabletek Kwetaplex XR 200 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 300 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 400 mg: opakowania po 60 tabletek Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ponieważ kwetiapina wywiera wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też należy informować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych, dopóki nie rozpozna się indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
2 pozycji, według częstości
- często: Niedociśnienie ortostatyczne 4
- rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 26 tygodni
źródło: „Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z badań klinicznych z grupą kontrolną placebo przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku: Podobnie jak inne produkty przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu leczniczego Kwetaplex” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr W umiarkowanej liczbie opublikowanych danych dotyczących ciąż po ekspozycji (wyniki dotyczą od 300 do 1000 ciąż), łącznie z indywidualnymi zgłoszeniami i badaniami obserwacyjnymi, nie ustalono wzrostu ryzyka wad rozwojowych w wyniku leczenia kwetiapiną. Jednak, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych danych, nie można wyciągać ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego też kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z ograniczonej liczby danych wynika, iż kwetiapina stosowana w terapeutycznych dawkach przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo jednak, w jakim stopniu. Ze względu na brak odpowiednich danych, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienia piersią, czy też zakończyć terapię kwetiapiną. Należy przy tym wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniono wpływu kwetiapiny na ludzką płodność. Efekty związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny obserwowano u szczurów, jednak dane te nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ostrzeżenie może być potrzebne przy przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetaplex XR
Kiedy nie zażywać leku Kwetaplex XR:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie:
• niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
W razie wątpliwości, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Kwetaplex
XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kwetaplex XR należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu
serca; osłabienia mięśnia sercowego lub zapalenie mięśnia sercowego, pacjent stosuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca;
• pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
• pacjent przebył udar mózgu, szczególnie jeśli jest w podeszłym wieku;
• u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
• kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawek (padaczka);
• pacjent cierpi na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. W tym
przypadku lekarz może zalecić badania stężenia glukozy podczas stosowania leku Kwetaplex XR;
• kiedykolwiek stwierdzono u pacjenta małą liczbę białych krwinek (bez względu na to, czy było to
spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie);
• pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem starczym (ograniczenie sprawności pracy
mózgu). Osoba taka nie powinna stosować leku Kwetaplex XR, ponieważ leki z grupy, do której
należy, mogą nasilać ryzyko udaru, a niekiedy ryzyko śmierci u takich chorych;
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem
• u pacjenta lub członka rodziny występują zakrzepy, gdyż stosowanie leków z tej grupy powoduje
ich powstawanie;
• jeśli pacjent ma lub miał stany podczas których nastąpiło zatrzymanie oddychania przez krótkie
okresy podczas normalnego snu nocnego (tzw. bezdech senny) i stosuje leki zwalniające normalną
aktywność mózgu (tzw. depresanty);
• jeśli pacjent ma lub miał trudności z całkowitym opróżnieniem pęcherza moczowego
(zatrzymanie moczu), ma powiększoną prostatę, zator w jelitach lub podwyższone ciśnienie
wewnątrz oka. Objawy te są czasami spowodowane przyjmowanymi lekami (tzw. lekami
antycholinergicznymi) stosowanymi w celu leczenia określonych schorzeń, które wpływają na
funkcjonowanie komórek nerwowych;
• jeśli pacjent ma lub miał problem z nadużywaniem alkoholu lub leków;
• jeśli pacjent ma depresję lub inne stany, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie
tych leków wraz z lekiem Kwetaplex XR może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego,
będącego stanem mogącym zagrażać życiu (patrz „Lek Kwetaplex XR a inne leki”).
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów po
zażyciu leku Kwetaplex XR:
• połączenie gorączki, sztywności mięśni, pocenia się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna;
• mimowolne ruchy, przede wszystkim mięśni twarzy lub języka;
• zawroty głowy, uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych
urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku;
• napad padaczkowy (drgawki);
• długotrwały i bolesny wzwód (priapizm).
• Szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać
serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy poinformować lekarza możliwie jak najszybciej, jeżeli wystąpią objawy takie jak:
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, lub inne infekcje, które mogą być skutkiem małej
liczby białych krwinek. Może to wymagać przerwania terapii lekiem Kwetaplex XR i (lub)
zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcia wraz z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcia, które nie reagują na leczenie. Może
to prowadzić do poważnej niedrożności jelit.
• Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Osoby, u których występuje depresja, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o
popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania
leków przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a
czasem później. Takie myśli mogą także nasilić się po nagłym odstawieniu leku. Wystąpienie myśli
samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa są bardziej prawdopodobne,
jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat chorych na depresję.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może
zwrócić się o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Zwykle
występują one jako:
• zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) rozległa wysypka ze
zmianami pęcherzowymi i łuszczeniem skóry, szczególnie w okolicach ust, nosa
oczu i narządów płciowych
• toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), cięższa postać
powodująca rozległe łuszczenie się skóry
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmuje objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi
wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i
enzymów wątrobowych)
Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwetaplex XR i natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się po pomoc medyczną.
Przyrost masy ciała
U pacjentów stosujących lek Kwetaplex XR występował przyrost masy ciała. Należy regularnie,
samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Leku Kwetaplex XR nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Kwetaplex XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Kwetaplex XR, jeśli pacjent stosuje:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki przeciwnadciśnieniowe,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazynę lub lit (lub inny lek przeciwpsychotyczny),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub
wybrane antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki zapierające,
• leki (zwane lekami antycholinergicznymi), mające wpływ na sposób funkcjonowania komórek
nerwowych w celu leczenia określonych schorzeń.
• leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwetaplex XR i mogą
wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących
ruchy oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów,
zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli takie
objawy wystąpią, należy zwrócić się do lekarza.
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez porozumienia z lekarzem.
Kwetaplex XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może zaburzać działanie leku, dlatego Kwetaplex XR należy stosować
przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub bezpośrednio przed snem.
• Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku
Kwetaplex XR i alkoholu może wywołać senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kwetaplex XR. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku
Kwetaplex XR nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku Kwetaplex
XR nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
U noworodków oraz u matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
którykolwiek z tych objawów, może zaintnieć potrzeba skontaktowania się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex XR może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.
Wpływ na wynik badań wykrywających narkotyki w moczu
Jeśli pacjent przyjmuje Kwetaplex XR i wykonuje badania oznaczenia narkotyków w moczu, niektóre
metody badań mogą wykazać wynik pozytywny na metadon lub trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne (TCA) pomimo, że nie były przyjmowane. W takim przypadku należy wykonać
bardziej szczegółowe badania.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera 25,67 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to
1,28% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej;
• senność (może ustępować podczas dalszego stosowania tego leku) (może powodować upadki);
• objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania tego leku), w tym
trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez 1–2 tygodnie;
• przybieranie na wadze;
• nieprawidłowe ruchy mięśni. Trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia, niepokój lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• zmiany stężeń poszczególnych tłuszczów (triglicerydy, cholesterol całkowity).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• przyspieszenie czynności serca;
• uczucie kołatania lub nierównomierne bicie serca;
• zaparcia, niestrawność;
• uczucie osłabienia;
• obrzęki rąk lub nóg;
• spadki ciśnienia podczas wstawania. Mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą
powodować upadki);
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi;
• niewyraźne widzenie;
• nieprzyjemne sny i koszmary senne;
• zwiększone uczucie głodu;
• uczucie rozdrażnienia;
• zaburzenia mowy;
• myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
• duszność;
• wymioty (głównie u pacjentów w podeszłym wieku);
• gorączka;
• zmiany aktywności hormonów tarczycy we krwi;
• zmiany liczby niektórych rodzajów komórek krwi
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi - w rzadkich przypadkach może to prowadzić do:
o obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn;
o zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• napady drgawek
• reakcje nadwrażliwości, w tym guzki i bąble na skórze, obrzęki skóry i okolicy ust.
• nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (tzw. zespół niespokojnych nóg);
• utrudnione połykanie;
• niekontrolowane ruchy, głównie mięśni twarzy lub języka
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca;
• zmiana w aktywności elektrokardiograficznej widocznej na EKG (wydłużenie odstępu QT).
• obniżenie tętna, które może pojawiać się na początku leczenia i prowadzić do niskiego ciśnienia
krwi i utraty przytomności;
• trudność w oddawaniu moczu;
• omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
• zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi;
• nasilenie istniejącej cukrzycy.
• neutropenia (zmniejszona liczba ziarnistych białych krwinek).
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• bardzo wysoka temperatura ciała (gorączka), wzmożona potliwość, sztywność mięśni, senność lub
omdlenia (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).
• zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka).
• zapalenie wątroby
• długotrwała i bolesna erekcja (priapizm)
• obrzęk piersi i niespodziewane wydzielanie mleka (mlekotok);
• zaburzenia miesiączkowania;
• zakrzepy żylne, szczególnie w kończynach dolnych (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie
nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej
i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
poradzić się lekarza
• chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu;
• niska temperatura ciała (hipotermia);
• zapalenie trzustki
• „zespół metaboliczny”, w którym występuje skojarzenie 3 lub więcej objawów, takich jak: otyłość
brzuszna, spadek stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), wzrost stężenia triglicerydów, wzrost
ciśnienia krwi i cukru we krwi;
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, infekcje z bardzo małą liczbą białych krwinek we
krwi (tzw. agranulocytoza)
• niedrożność jelit
• wzrost aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 osób):
• ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs
• szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy).
• pęcherze pojawiające się na skórze, w jamie ustnej, oczach i genitaliach (zespół Stevensa i
Johnsona). Patrz punkt 2.
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu
• rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych i ból mięśni (rabdomioliza)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• wysypka z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy)
• poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka i pęcherze na skórze,
łuszczenie się skóry (roksyczno-rozpływna martwica naskórka). Patrz punkt 2.
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, wysoką temperaturą ciała, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań
krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych). Patrz
punkt 2
• u noworodków, których matki stosowały kwetiapinę podczas ciąży, mogą wystąpić objawy
odstawienia
• udar
• zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
• zapalenie mięśnia sercowego
• zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często wysypka skórna z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy Kwetaplex XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do nich
zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi,
zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi (substancji w mięśniach), zmniejszenie
stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny rzadko może prowadzić do:
• obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn;
• zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Te same działania niepożądane co obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży.
Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych lub zostały zaobserwowane tylko u dzieci i młodzieży:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• zwiększone stężenie prolaktyny, które może rzadko prowadzić do:
- obrzęku piersi i niespodziewanego wytwarzania mleka, zarówno u dziewcząt, jak i
chłopców;
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt;
• zwiększony apetyt;
• wymioty;
• nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• wzrost ciśnienia krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• uczucie osłabienia, omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• uczucie irytacji.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21-309,
strona internetowa: https//:smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki
przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwetiapina ma kilka wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określać na podstawie
indywidualnego rozpoznania i stosowanej u pacjenta dawki.
Nie ustalono długookresowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym u
pacjentów z dużą depresją, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów,
u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież:
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak
danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące stosowania
kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu bezpieczeństwa określonego dla pacjentów
dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania niepożądane występowały ze zwiększoną
częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu,
wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenie), lub mogą mieć inne konsekwencje u dzieci i
młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość). Zidentyfikowano także jedno działanie nie
obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie krwi). U dzieci i
młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności tarczycy.
Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie
badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwały wpływ na rozwój poznawczy i zachowania nie
jest znany.
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dzieci i młodzieży, podawaniu
kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo,
u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego i epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (patrz punkt 4.8).
Samobójstwa, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
wystąpienia znaczącej remisji. Jako, że poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej
tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia
poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego
pacjenta może być zwiększone ryzyko samobójstw.
Dodatkowo, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, z powodu znanych czynników ryzyka
związanych z leczoną chorobą. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecany jest produkt
Kwetaplex XR, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań
samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z dużą depresją W związku z tym, u
pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki
ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza badań klinicznych z grupą kontrolną placebo nad lekami przeciwdepresyjnymi
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym stwierdzono zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną, w porównaniu z
otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% wzgl. 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych
u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) wynosiło 2,1% (3/144) w grupie kwetiapiny i 1,3% (1/75) w
grupie placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń i samobójstw u
pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania kwetiapiny z
innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne:
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała,
stężenia glukozy we krwi (patrz podpunkt „Hiperglikemia”) oraz lipidów, które obserwowano w
badaniach klinicznych, należy zbadać parametry metaboliczne pacjenta w momencie rozpoczynania
terapii. Zmiany tych parametrów należy regularnie kontrolować w przebiegu terapii. Pogorszenie się
omawianych parametrów należy leczyć zgodnie z zasadami klinicznymi (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe:
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo wśród dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome EPS) w porównaniu do placebo, u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i dużej depresji (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, co często związane jest z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne:
Jeśli wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).
Senność i zawroty głowy:
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i związanych z nią objawów takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z epizodami
depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowymi dużej depresji, objawy te występowały
zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim łagodne do
umiarkowanego. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczne
częstsze zgłaszanie się do lekarza przez okres minimum 2 tygodni od początku pojawienia się
senności, lub do czasu, kiedy nastąpi poprawa objawów. Niekiedy należy brać pod uwagę przerwanie
terapii.
Hipotonia ortostatyczna:
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż poznają
możliwe skutki leczenia.
Kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu
krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego lub innymi chorobami predysponującymi do
niedociśnienia. W razie wystąpienia hipotonii ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobami
układu krążenia w wywiadzie, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej
dobieranie.
Zespół bezdechu sennego:
U pacjentów stosujących kwetiapinę opisywano zespół bezdechu sennego. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w
wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub
otyłością oraz mężczyźni), kwetiapinę należy stosować z ostrożnością.
Napady padaczki:
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych dotyczących
częstości występowania napadów drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie. Podobnie jak w
przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów
z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny:
Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym
również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie
aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy odstawić Kwetaplex XR i
zastosować odpowiednie leczenie.
Zespół serotoninowy:
Jednoczesne podawanie produktu Kwetaplex XR i innych leków serotoninergicznych, takich jak
inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą
powodować zespół serotoninowy, będący stanem mogącym zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznym jest klinicznie uzasadnione, zaleca
się uważne obserwowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność
autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza:
W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x
109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu
terapii kwetiapiną. Brak oczywistej zależności od dawki. Po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono
kilka przypadków zgonu. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych
krwinek (ang. White Blood Cell WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez
leki w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia występowała u pacjentów bez
wcześniejszych czynników ryzyka. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów
wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia objawów podmiotowych i
przedmiotowych zakażenia oraz kontrolować liczbę neutrofilów (dopóki nie przekroczy 1,5 x 109/l)
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów z objawami infekcji lub gorączki, w szczególności przy braku wyraźnego czynnika
predysponującego, należy wziąć pod uwagę neutropenię i zastosować odpowiednie leczenie.
Należy poinformować pacjentów, żeby natychmiast zgłaszali wystąpienie objawów podmiotowych lub
przedmiotowych wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, senność,
ból gardła) w dowolnym czasie podczas terapii kwetapiną. U tych pacjentów należy natychmiast
zbadać całkowitą liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę neutrofilów, szczególnie wówczas,
gdy nie ma czynników predysponujących.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe):
Norkwetiapina, czynny metabolit, kwetiapiny, ma umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych
podtypów receptorów muskarynowych. Powoduje to działania niepożądane związane z efektami
przeciwcholinergicznymi podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach łącznie z innymi
lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym
(muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zdiagnozowanym obecnie
lub stwierdzonym w wywiadzie zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą. (Patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje:
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe
terapię kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze stosowania
kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów enzymów
wątrobowych. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe wykonywać
stopniowo, i w razie konieczności zastąpić go lekiem nie indukującym enzymów wątrobowych (np.
walproinianem sodu).
Masa ciała:
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano zwiększenie masy ciała. Należy to monitorować i
odpowiednio powstrzymać klinicznie, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia:
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W kilku przypadkach zgłoszono wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
sprzyjającym. Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną, zgodną z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjentów stosujących jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod względem wystąpienia oznaki
objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą
lub dużym ryzykiem wystąpienia cukrzycy należy regularnie monitorować pod względem pogorszenia
kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie sprawdzać masę ciała.
Lipidy:
W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz
punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT:
W badaniach klinicznych oraz podczas używania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego
podawanie kwetiapiny nie było związane z przewlekłym wydłużeniem absolutnych wartości odstępu
QT. W okresie po wprowadzeniu do obrotu, obserwowano wydłużenie odstępu QT podczas
stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz
punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina zalecana jest pacjentom z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zaleca się również, jeśli kwetiapina stosowana jest
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT albo z lekami neuroleptycznymi, szczególnie
u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT,
zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią
(patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny zgłaszano przypadki
kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8.). U pacjentów, u których podejrzewa
się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions) w tym zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica
naskórka (TEN) oraz wysypkę z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne często występują jako połączenie
następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące
na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne
leczenie.
Ostre objawy odstawienia:
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie ostrych objawów
odstawienia, takich jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i
drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych:
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem,
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony krążenia
mózgowego. Mechanizm wpływający na zwiększenie ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć
zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach
pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Kwetaplex XR u pacjentów z
czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje zwiększone ryzyko zgonu, w
porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednakże, w dwóch 10-tygodniowych, kontrolowanych
placebo badaniach dotyczących stosowania kwetiapiny przeprowadzonych w takiej samej grupie
pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie stosującej
kwetiapinę wynosiła 5,5%, a w grupie otrzymującej placebo 3,2%. Przyczyny śmierci pacjentów w
trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwanymi dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w
podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia:
Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina
powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit:
Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano zaparcia i
niedrożność jelit (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane). Przypadki śmiertelne dotyczą pacjentów z
podwyższonej grupy ryzyka niedrożności jelit, włącznie z pacjentami stosującymi jednocześnie wiele
leków, które zmniejszają motorykę jelit i (lub) pacjentami nie zgłaszającymi zaparcia. Pacjentów z
niedrożnością jelit należy objąć ścisłą kontrolą i zapewnić szybką pomoc.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE):
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (VTE). Ponieważ u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne często występują
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe
czynniki ryzyka VTE przed i podczas terapii kwetiapiną oraz podjąć działania zapobiegające
wystąpieniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki.
Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po
wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia
trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy
spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje:
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii o umiarkowanymi ciężkim nasileniu są ograniczone. Jednakże skojarzona terapia
była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3. tygodniu.
Niewłaściwe stosowanie i nadużycie:
Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużycia. Ostrzeżenie może być potrzebne przy
przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Produkt leczniczy zawiera 25,67 mg sodu na tabletkę co odpowiada 1,28% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami l eczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna
być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na
ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi,
takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, będącego stanem mogącym zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącego udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem
zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem,
inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie AUC (powierzchnia pola pod
krzywą stężenia w czasie) kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego
podczas terapii kwetiapiną.
W badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki
kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe),
jednoczesne stosowanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Ten zwiększony
klirens powodował zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej przez AUC) średnio
do 13% ekspozycji występującej podczas stosowania samej kwetiapiny, chociaż u niektórych
pacjentów obserwowano silniejsze działanie. Jako konsekwencja tej interakcji nastąpić może
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny lek indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało istotne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki
indukujące enzymy wątrobowe rozpoczęcie terapii kwetiapiną może nastąpić, jeśli w opinii lekarza
korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko wynikające z przerwania stosowania
induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, żeby jakakolwiek zmiana dawkowania induktora
odbywała się stopniowo, a w razie potrzeby należy go zastąpić lekiem nie indukującym enzymów
wątrobowych (np. walproinian sodu) (patrz punkt 4.4).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco w przypadku jednoczesnego zastosowania leku
przeciwdepresyjnego imipraminy (inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyny (inhibitor CYP 3A4 i CYP
2D6).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się istotnie w przypadku jednoczesnego zastosowania leków
przeciwpsychotycznych - rysperydonu lub haloperydolu. Jednoczesne podawanie kwetiapiny i
tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny
nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W sześciotygodniowym, randomizowanym badaniu litu i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z
kwetiapiną, względem placebo i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z kwetiapiną, przeprowadzonym
u dorosłych pacjentów z epizodem manii, obserwowano w grupie z dodanym litem zwiększenie
częstości objawów pozapiramidowych (w szczególności drżenia), ospałość, zwiększenie masy ciała, w
porównaniu z grupą z dodanym placebo (patrz punkt 5.1).
Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmienia się w stopniu klinicznie istotnym w
przypadku jednoczesnego zastosowania. Retrospektywne badanie dzieci i młodzieży otrzymującej
walproinian, kwetiapinę lub obie substancje, odnotowano większą częstość występowania leukopenii i
neutropenii w grupie leczenia skojarzonego, w porównaniu do grup monoterapii.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu zaburzeń układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami mogącymi
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego dla metadonu i
trójpierścieniowych leków antydepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę. Zaleca się
potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania
chromatograficznego.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥10%) to senność, zawroty
głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia, zwiększenie stężenia triglicerydów,
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL, zwiększenie masy ciała, spadek stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe.
Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny podano w
Tabeli 1 zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS
III Working Group 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z terapią kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10),
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Obniżenie stężenia hemoglobiny22
Często Leukopenia, 1, 28 obniżenie ogólnej liczby neutrofilów, wzrost
eozynofilów27
Niezbyt często neutropenia 1, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby
płytek krwi13
Rzadko Agranulocytoza 26
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko Reakcja anafilaktyczna 5
Zaburzenia endokrynologiczne
Często Hiperprolaktynemia, 15 obniżenie całkowitego stężenia T4,24 obniżenie
stężenia wolnego T4,24 obniżenie całkowitego stężenia T3,24
zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często Obniżenie stężenia wolnego T3,24, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone stężenie triglicerydów,10,30 zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),11,30 zmniejszone
stężenia cholesterolu HDL,17, 30 zwiększenie masy ciała.8,30
Często Zwiększone łaknienie, wzrost stężenia glukozy we krwi do poziomu
hiperglikemii 6, 30
Niezbyt często Hiponatremia, 19 cukrzyca1, 5, zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko Zespół metaboliczny29
Zaburzenia psychiczne
Często Przykre sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze20
Rzadko Somnambulizm i podobne zachowania , takie jak mówienie przez sen i
zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy,4,16 senność,2, 16 bóle głowy, objawy pozapiramidowe1,21
Często Dyzartria
Niezbyt często Napady padaczki, 1 zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy,1,5
omdlenie4,16
Zaburzenia serca
Często Tachykardia, 4 kołatanie serca23
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT,1, 12, 18 bradykardia32
Nieznana Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia oka
Często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie ortostatyczne 4, 16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Nieznana Udar 33
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność23
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty 25
Niezbyt często Dysfagia 7
Rzadko Zapalenie trzustki 1, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w
surowicy krwi3 zwiększenie aktywności gamma-
glutamylotranspeptydazy (GGTP)3
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST)3
Rzadko Żółtaczka,5 zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy,5 zespół Stevensa i Johnsona5
Nieznana Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy,
wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie
naczyń krwionośnych skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Rabdomioliza
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana Syndrom odstawienny u noworodków 31
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia seksualne
Rzadko Priapizm, wyciek mleka poza okresem karmienia (mlekotok), obrzęk
piersi i zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Objawy odstawienia 1, 9
Często Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwośćć, gorączka
Rzadko Złośliwy zespół neuroleptyczny,1 hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej14
1. Patrz punkt 4.4
2. Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i
zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego
górną granicę normy) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-GT u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1 adrenergiczne, kwetiapina
może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy,
tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki
leku (patrz punkt 4.4).
5. Obliczenie częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparte na danych uzyskanych
po wprowadzeniu produktu leczniczego kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu na rynek.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo, obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
8. Na podstawie stwierdzenia >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentów dorosłych.
9. Najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia występującymi w badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszyła się
znacząco po tygodniu od przerwania terapii.
10. Stężenie triglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥150 mg/ml (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/ml (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥30
mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowany był bardzo często. Średnia zmiana stężenia u pacjentów, u
których obserwowano ten wzrost, wynosiła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. W oparciu o działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej nie jest związane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >30 μg/l (>1304,34
pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
16. Może prowadzić do upadków.
17. Stężenie cholesterolu HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u
kobiet co najmniej w pojedynczym badaniu.
18. Częstość występowania u pacjentów, u których następuje wydłużenie odcinka QT od <450
milisekund do ≥450 milisekund z ≥30 milisekundowym zwiększeniem. W badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo dotyczących stosowania kwetiapiny średnia zmiana i częstość występowania
u pacjentów z klinicznie znaczącym wydłużeniem odcinka QT były podobne w grupach
przyjmujących kwetiapinę i placebo.
19. Co najmniej jeden epizod zmiany stężenia w zakresie od >132 mmol/l do </=132 mmol/l.
20. Podczas terapii kwetiapiną lub zaraz po przerwaniu stosowania leku obserwowano przypadki
wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8,07
mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U tych pacjentów średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia hemoglobiny za każdym razem wynosiło -1,50 g/dl.
23. Zgłoszeniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
24. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian stężenia całkowitego T4, T4 w postaci
wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica normy
(pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
25. W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
26. Zmiana liczby neutrofilów z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l w
dowolnym czasie w trakcie trwania leczenia u pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5x109/l) i
zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych nad kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian liczby eozynofilów zdefiniowano
jako zwiększenie o > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
28. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
29. W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
30. U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych, jak masa ciała, stężenie glukozy we krwi oraz stężenie
lipidów (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem i
(lub) omdleniem. Częstość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych bradykardii i
pokrewnych zdarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego
Podczas stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsade
de pointes, które są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.
W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
Dzieci i młodzież
W przypadku dzieci i młodzieży należy spodziewać się tych samych działań, co opisane powyżej u
pacjentów dorosłych. Poniżej przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci i
młodzieży (10-17 lat) obserwowano ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które nie
zostały zidentyfikowane w przypadku osób dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z terapią kwetiapiną, które
występowały z większą częstością niż u dorosłych, albo nie obserwowane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000)
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone łaknienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Objawy pozapiramidowe3,4
Często Omdlenie
Zaburzenia układu naczyniowego
Bardzo często Zwiększone ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Drażliwość3
1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; 26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) u dziewcząt w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów występowało
zwiększenie stężenia prolaktyny >100 μg/l.
2. Na podstawie przesunięcia ponad klinicznie znaczące wartości progowe (zaczerpnięte z kryteriów
stosowanych przez Narodowe Instytuty Zdrowia, ang. National Institutes of Health) lub zwiększenie
>20 mm Hg dla skurczowego lub >10 mm Hg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym
momencie w czasie trwania 2 krótkotrwałych badań klinicznych (3–6 tygodni) z grupą kontrolną
placebo, przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Uwaga: częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u pacjentów dorosłych, ale drażliwość
może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z
pacjentami dorosłymi.
4. Patrz punkt 5.1.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Quetiapini fumaras 172,5 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Hypromeloza 2910; Hypromeloza 2208; Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu cytrynian, bezwodny; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza 2910; Makrogol; Polisorbat 80
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały podłużny nadruk: Q150
Białe, wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczeniem „Q150” po jednej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ponieważ kwetiapina wywiera wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też należy informować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych, dopóki nie jest znana indywidualna wrażliwość pacjenta na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
3 pozycji, według częstości
- często: Niedociśnienie ortostatyczne 4
- rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
- częstość nieznana: Udar 33
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 26 tygodni
źródło: „Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z badań klinicznych z grupą kontrolną placebo przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka produktu leczniczego Kwetaplex XR może być dostosowana w zależności od skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta, w zakresie dawek od 300 mg do 800 mg na dobę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak inne przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne produkty lecznicze, Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu leczniczego Kwetaplex XR i stosowanie mniejszej dawki dobowej w porównaniu do dawek stosowanych u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny w osoczu u pacjentów w podeszłym wieku był zmniejszony o 30% do 50% w porównaniu z wartościami występującymi u młodszych pacjentów. U osób w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać od dawki dobowej wynoszącej 50 mg.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie. Produkt Kwetaplex XR jest dostępny również w mocach: 50 mg, 200 mg, 300 mg, 400 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr W umiarkowanej liczbie opublikowanych danych dotyczących ciąż po ekspozycji (wyniki dotyczą od 300 do 1000 ciąż), włącznie z indywidualnymi raportami i badaniami obserwacyjnymi nie ustalono wzrostu ryzyka wad rozwojowych w wyniku leczenia kwetiapiną. Jednak, na podstawie wszystkich dostępnych danych, nie można wyciągać ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego też, kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z ograniczonej liczby danych wynika, iż kwetiapina stosowana w terapeutycznych dawkach przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo jednak, w jakim stopniu. Ze względu na brak odpowiednich danych, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy też zakończyć terapię kwetiapiną. Należy przy tym wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniono wpływu kwetiapiny na ludzką płodność. Działania związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny zaobserwowano u szczurów, jednak dane te nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wśród przypadków zgłoszonych po wprowadzeniu leku do obrotu, chociaż nie wszystkie były związane z czynnikiem ryzyka, wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ostrzeżenie może być potrzebne przy przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapinę należy stosować z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed przyjęciem leku Kwetaplex XR
Kiedy nie przyjmować leku Kwetaplex XR
- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
wymienionych w punkcie 6;
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie:
• niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
W razie wątpliwości, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Kwetaplex
XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kwetaplex XR należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienia mięśnia sercowego lub zapalenie mięśnia sercowego, pacjent stosuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca;
• pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
• pacjent przebył udar mózgu, szczególnie, jeśli jest w podeszłym wieku;
• u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
• kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawek (padaczka);
• pacjent cierpi na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. W tym
przypadku lekarz może zalecić badania stężenia glukozy podczas stosowania leku Kwetaplex XR;
• kiedykolwiek stwierdzono u pacjenta małą liczbę białych krwinek (bez względu na to, czy było to
spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie);
• pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem starczym (ograniczenie sprawności pracy
mózgu). Osoba taka nie powinna stosować leku Kwetaplex XR, ponieważ leki z grupy, do której
należy, mogą nasilać ryzyko udaru, a niekiedy ryzyko śmierci u takich chorych;
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem;
• u pacjenta lub członka rodziny występują zakrzepy, gdyż stosowanie leków z tej grupy powoduje
ich powstawanie;
• jeśli pacjent ma lub miał stany podczas których nastąpiło zatrzymanie oddychania przez krótkie
okresy podczas normalnego snu nocnego (tzw. bezdech senny) i stosuje leki zwalniające normalną
aktywność mózgu (tzw. depresanty);
• jeśli pacjent ma lub miał problem z całkowitym opróżnieniem pęcherza moczowego
(zatrzymanie moczu), ma powiększoną prostatę, zator w jelitach lub podwyższone ciśnienie
wewnątrz oka. Objawy te są czasami spowodowane przyjmowanymi lekami (zwanymi
„produktami antycholinergicznymi”) stosowanymi w celu leczenia określonych schorzeń, które
wpływają na funkcjonowanie komórek nerwowych;
• jeśli pacjent ma lub miał problem z nadużywaniem alkoholu lub leków;
• jeśli pacjent ma depresję lub inne stany, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie
tych leków wraz z lekiem Kwetaplex XR może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego,
będącego stanem mogącym zagrażać życiu (patrz „ Lek Kwetaplex XR a inne leki”).
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeżeli wystąpią objawy takie, jak:
• gorączka, znaczna sztywność mięśni, pocenie się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna;
• mimowolne ruchy, przede wszystkim mięśni twarzy lub języka;
• zawroty głowy, uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych
urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku;
• napad padaczkowy (drgawki);
• długotrwały i bolesny wzwód (priapizm);
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać
serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy poinformować lekarza możliwie jak najszybciej, jeżeli wystąpią objawy takie, jak:
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne infekcje, które mogą być skutkiem małej
liczby białych krwinek. Może to wymagać przerwania terapii lekiem Kwetaplex XR i (lub)
zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcia z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcia, które nie ustępują pomimo
zastosowanego leczenia. Może to doprowadzić to poważnej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Osoby, u których występuje depresja, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy, czy zachowanie, mogą nasilać się na początku stosowania leków
przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a czasem
później. Takie myśli mogą także nasilić się po nagłym odstawieniu leku. Wystąpienie myśli
samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa są bardziej prawdopodobne,
jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat z depresją.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może
zwrócić się o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Zwykle
występują one jako:
• zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) rozległa wysypka ze
zmianami pęcherzowymi i łuszczeniem skóry, szczególnie w ok olicach ust, nosa, oczu i
narządów płciowych
• toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), cięższa postać
powodująca rozległe łuszczenie się skóry
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym
zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych)
Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwetaplex XR i natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się po pomoc medyczną.
Przyrost masy ciała
U pacjentów stosujących lek Kwetaplex XR występował przyrost masy ciała. Należy regularnie
samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Leku Kwetaplex XR nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Kwetaplex XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Kwetaplex XR, jeśli pacjent stosuje:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki przeciwnadciśnieniowe,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazynę lub lit (lub inny lek przeciwpsychotyczny),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub
wybrane antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki zapierające,
• leki (zwane "lekami antycholinergicznymi") mające wpływ na sposób funkcjonowania komórek
nerwowych w celu leczenia określonych schorzeń.
• leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwetaplex XR i mogą
wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących
ruchy oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów,
zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli takie
objawy wystąpią, należy zwrócić się do lekarza.
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.
Kwetaplex XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może zaburzać działanie leku, dlatego Kwetaplex XR należy stosować
przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub bezpośrednio przed snem.
• Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku
Kwetaplex XR i alkoholu może wywołać senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kwetaplex XR. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku
Kwetaplex XR nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku Kwetaplex
XR nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
U noworodków oraz u matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
którykolwiek z tych objawów może zaistnieć potrzeba skontaktowania się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex XR może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.
Wpływ na wynik badań wykrywających narkotyki w moczu
Jeśli pacjent przyjmuje kwetiapinę i wykonuje się u niego oznaczenia narkotyków w moczu, niektóre
metody badań mogą wykazać wynik pozytywny na obecność metadonu lub TCA (trójpierścieniowe
leki przeciwdepresyjne) pomimo, że nie były przyjmowane. W takim przypadku należy wykonać
bardziej szczegółowe badania.
Kwetaplex XR zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak przyjmować lek Kwetaplex XR
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę początkową określi lekarz prowadzący. Zazwyczaj
stosowana dobowa dawka podtrzymująca leku Kwetaplex XR mieści się w zakresie od 150 mg do 800
mg, w zależności od objawów i potrzeb pacjenta.
• Lek należy przyjmować raz na dobę.
• Tabletek nie należy dzielić, żuć ani kruszyć.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
• Tabletki należy przyjmować bez pokarmu (przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub przed
snem, zgodnie z zaleceniami lekarza).
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku Kwetaplex XR. Może on
wpływać na sposób działania leku.
• Nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej, nie należy przerywać stosowania leku, jeśli lekarz tak
nie zdecyduje.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lekarz może zalecić zmianę dawki leku u pacjenta z zaburzeniami czynności wątroby.
Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zalecić zmianę dawki leku u pacjenta w podeszłym wieku.
Produkt Kwetaplex XR jest dostępny również w mocach: 50 mg, 200 mg, 300 mg, 400 mg.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Kwetaplex XR nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Kwetaplex XR
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, pacjent może odczuwać senność, zawroty
głowy, nieprawidłowe bicie serca. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się
do najbliższego szpitala. Należy zabrać lek Kwetaplex XR ze sobą.
Pominięcie przyjęcia leku Kwetaplex XR
Jeśli pacjent zapomniał zastosować dawkę leku, powinien zażyć ją jak najszybciej. Jeżeli zbliża się
pora zastosowania kolejnej dawki, należy zażyć lek o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie przyjmowania leku Kwetaplex XR
W razie nagłego przerwania stosowania leku Kwetaplex XR mogą wystąpić trudności w zasypianiu
(bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Lekarz może
zalecić stopniowe zmniejszanie dawki przed zakończeniem leczenia.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
• Zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej.
• Senność (może ustępować podczas dalszego stosowania tego leku) (może powodować upadki).
• Objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania tego leku), w tym
trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku w czasie 1–2 tygodni.
• Przybieranie na wadze.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu.
• Zmiany stężeń poszczególnych tłuszczów (trójglicerydy, cholesterol całkowity).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• Przyspieszenie czynności serca.
• Uczucie kołatania lub nierównomierne bicie serca.
• Zaparcia, niestrawność.
• Uczucie osłabienia.
• Obrzęki rąk lub nóg.
• Spadki ciśnienia podczas wstawania. Mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą
powodować upadki).
• Zwiększenie stężenia glukozy we krwi.
• Niewyraźne widzenie.
• Nieprzyjemne sny i koszmary senne.
• Zwiększone uczucie głodu.
• Uczucie rozdrażnienia.
• Zaburzenia mowy.
• Myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
• Duszność.
• Wymioty (głównie w podeszłym wieku).
• Gorączka.
• Zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi.
• Zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Podwyższenie stężenia prolaktyny może w rzadko
występujących przypadkach prowadzić do:
o Obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.
o Zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• Napady drgawek.
• Reakcje nadwrażliwości, w tym guzki i bąble na skórze, obrzęki skóry i okolicy ust.
• Nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (tzw. zespół niespokojnych nóg).
• Utrudnione połykanie.
• Niekontrolowane ruchy, głównie mięśni twarzy lub języka.
• Zaburzenia seksualne.
• Cukrzyca.
• Zmiana w aktywności elektrokardiograficznej widocznej na EKG (wydłużenie odstępu QT).
• Obniżenie tętna, które może pojawiać się na początku leczenia i może prowadzić do niskiego
ciśnienia krwi i utraty przytomności.
• Trudność w oddawaniu moczu.
• Omdlenia (mogą prowadzić do upadków).
• Zatkany nos.
• Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek.
• Zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi.
• Nasilenie istniejącej cukrzycy.
• Neutropenia (zmniejszona liczba ziarnistych białych krwinek).
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• Bardzo wysoka temperatura ciała (gorączka), wzmożona potliwość, sztywność mięśni, senność lub
omdlenia (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).
• Zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka).
• Zapalenie wątroby.
• Długotrwała i bolesna erekcja (priapizm).
• Obrzęk piersi i niespodziewane wydzielanie mleka (mlekotok).
• Zaburzenia miesiączkowania.
• Zakrzepy żylne, szczególnie w kończynach dolnych (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie
nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej
i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
poradzić się lekarza.
• Chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu.
• Niska temperatura ciała (hipotermia).
• Zapalenie trzustki.
• „Zespół metaboliczny”, w którym występuje skojarzenie 3 lub więcej objawów takich, jak: otyłość
brzuszna, spadek stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), wzrost stężenia trójglicerydów,
wzrost ciśnienia krwi i cukru we krwi.
• Gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, infekcje z bardzo małą liczbą białych krwinek we
krwi (tzw. agranulocytoza).
• Niedrożność jelit.
• Wzrost aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 osób):
• Ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze.
• Ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs.
• Szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy).
• Pęcherze pojawiające się na skórze, w jamie ustnej, oczach i genitaliach (zespół Stevensa i
Johnsona). Patrz punkt 2.
• Nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu.
• Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych i ból mięśni (rabdomioliza).
Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• Wysypka z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy).
• Poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi, jak gorączka i pęcherze na skórze,
łuszczenie się skóry (toksyczno-rozpływna martwica naskórka). Patrz punkt 2.
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, wysoką temperaturą ciała, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań
krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych). Patrz
punkt 2.
• U noworodków matek, które stosowały kwetiapinę podczas ciąży, mogą wystąpić objawy z
odstawienia.
• Udar.
• Zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia).
• Zapalenie mięśnia sercowego.
• Zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często wysypka skórna z małymi czerwonymi
lub fioletowymi grudkami.
Grupa leków, do których należy Kwetaplex XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do nich
zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi,
zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi (substancji w mięśniach), zmniejszenie
stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny może w rzadko występujących przypadkach prowadzić do:
• Obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.
• Zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Te same działania niepożądane obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży.
Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych lub zostały zaobserwowane tylko u dzieci i młodzieży:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• Zwiększone stężenie prolaktyny, które może w rzadko występujących przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi i niespodziewanego wytwarzania mleka, zarówno u dziewcząt, jak i chłopców;
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt.
• Zwiększony apetyt.
• Wymioty.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu.
• Wzrost ciśnienia krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Uczucie osłabienia, omdlenia (mogą prowadzić do upadków).
• Zatkany nos.
• Uczucie irytacji.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 48 22 49 21 301,faks: 22 49 21 309,
strona internetowa: https//:smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywa ć lek Kwetaplex XR
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Napis „Lot” umieszczony na opakowaniu i blistrze oznacza „Numer serii”.
Napis „EXP” umieszczony na opakowaniu i blistrze oznacza „Termin ważności”.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Kwetaplex XR
- Substancją czynną leku jest kwetiapina. Każda tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu
zawiera 150 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
- Pozostałe składniki to:
Rdzeń: hypromeloza 2910, hypromeloza 2208, celuloza mikrokrystaliczna, sodu cytrynian bezwodny,
magnezu stearynian
Otoczka: tytanu dwutlenek (E 171), hypromeloza 2910, makrogol, polisorbat 80.
Jak wygląda lek Kwetaplex XR i co zawiera opakowanie:
Kwetaplex XR 150 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu w kształcie obustronnie wypukłym,
podłużne tabletki powlekane.
Kwetaplex XR 150 mg to białe tabletki z wytłoczeniem „Q 150” na jednej stronie.
Blistry PVC/Aclar/Aluminium lub blistry PVC/PVDC w tekturowym pudełku zawierające 60 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny:
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
Wytwórca:
1. Adamed Pharma S.A., Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A, 05-152 Czosnów, Polska
2. Teva Pharma S.L.U., C/C, nº4, Poligono Industrial Malpica, 50016 Zaragoza, Hiszpania
3. Merckle GmbH, Ludwig-Merckle-Straβe 3, 89143 Blaubeuren, Niemcy
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 08.2024
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki
przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwetiapina XR ma kilka wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określać na podstawie
indywidualnego rozpoznania i stosowanej u pacjenta dawki.
Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z dużą depresją, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych
pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ze względu na
brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.
Badania kliniczne dotyczące stosowania kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu
bezpieczeństwa określonego dla pacjentów dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania
niepożądane występowały ze zwiększoną częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt,
zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenie) mogą
mieć inne konsekwencje u dzieci i młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość) oraz
zidentyfikowano jedno działanie nie obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych
(zwiększone ciśnienie krwi). U dzieci i młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności
tarczycy.
Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie
badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwałe implikacje na rozwój poznawczy i zachowanie
nie są znane.
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dzieci i młodzieży, podawaniu
kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo
u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego i epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (patrz punkt 4.8).
Samobójstwa, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
wystąpienia znaczącej remisji. Jako że poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej
tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia
poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw może być zwiększone we
wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, z powodu znanych czynników ryzyka
związanych z leczoną chorobą.
Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecana jest kwetiapina, mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z dużą depresją.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza badań klinicznych z grupą kontrolną placebo nad przeciwdepresyjnymi produktami
leczniczymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących przeciwdepresyjne produkty lecznicze.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia,
o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym stwierdzono zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną
w porównaniu z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% względem 0%). U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami depresyjnymi biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 roku życia) wynosiło 2,1% (3/144) w grupie
kwetiapiny i 1,3% (1/75) w grupie placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji
populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko
samouszkodzeń i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia
podczas stosowania kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała,
stężenia glukozy we krwi (patrz Hiperglikemia) oraz lipidów, które obserwowano w badaniach
klinicznych, należy zbadać parametry metaboliczne pacjenta w momencie rozpoczynania terapii.
Zmiany tych parametrów należy kontrolować regularnie w przebiegu terapii. Pogorszenie się
omawianych parametrów należy leczyć zgodnie z zasadami klinicznymi (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dorosłych pacjentów, stosowanie
kwetiapiny było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome, EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i dużej depresji (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub niebezpiecznym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są
z niemożliwością siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych
kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może
być szkodliwe.
Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i związanych z nią objawów, takich
jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów
z epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowymi dużej depresji, objawy te
występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim
łagodne do umiarkowanego. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być
konieczne częstsze zgłaszanie się do lekarza, przez okres minimum 2 tygodni od początku pojawienia
się senności, względnie do czasu, kiedy nastąpi poprawa objawów. Niekiedy należy brać pod uwagę
przerwanie terapii.
Hipotonia ortostatyczna
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów
w podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż
zapoznają się z potencjalnym wpływem produktu leczniczego.
Kwetiapinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzoną chorobą układu krążenia,
zaburzeniami krążenia mózgowego lub w przypadku innych chorób predysponujących do hipotonii.
W razie wystąpienia hipotonii ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia
w wywiadzie, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej dobieranie.
Zespół bezdechu sennego
U pacjentów stosujących kwetiapinę opisywano zespół bezdechu sennego. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w
wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub otyłością
oraz mężczyźni, kwetiapinę należy stosować z ostrożnością.
Napady drgawkowe
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych
dotyczących częstości występowania napadów drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się ostrożność podczas
leczenia pacjentów z drgawkami w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem przeciwpsychotycznych produktów
leczniczych, w tym również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię,
zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i
zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy przerwać terapię
produktem leczniczym Kwetaplex XR i zastosować odpowiednią terapię.
Zespół serotoninowy
Jednoczesne podawanie produktu Kwetaplex XR i innych leków serotoninergicznych, takich jak
inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą
powodować zespół serotoninowy, będący stanem mogącym zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznym jest klinicznie uzasadnione, zaleca
się uważne obserwowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność
autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych niezbyt często zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba
neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku
miesięcy po rozpoczęciu terapii kwetiapiną. Brak jest oczywistej zależności od dawki.
W doświadczeniu po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono kilka przypadków zgonu.
Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych krwinek (ang. White Blood
Cell, WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez leki w wywiadzie.
Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia występowała u pacjentów bez wcześniejszych
czynników ryzyka. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów wynosi <1,0 x
109/l. Należy obserwować pacjenta, czy nie wystąpią u niego objawy podmiotowe i przedmiotowe
zakażenia oraz kontrolować liczbę neutrofilów (dopóki nie przekroczy ona 1,5 x 109/l) (patrz punkt
5.1).
U pacjentów z objawami infekcji lub gorączki, w szczególności przy braku wyraźnego czynnika
predysponującego należy wziąć pod uwagę neutropenię i zastosować odpowiednie leczenie.
Należy poinformować pacjentów, żeby natychmiast zgłaszali wystąpienie objawów podmiotowych lub
przedmiotowych wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, letarg, ból
gardła) w dowolnym czasie podczas terapii produktem leczniczym Kwetaplex XR. U tych pacjentów
należy natychmiast zbadać całkowitą liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę neutrofilów,
szczególnie wówczas, gdy nie ma czynników predysponujących.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe):
Norkwetiapina, czynny metabolit, kwetiapiny, ma umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych
podtypów receptorów muskarynowych. Powoduje to działania niepożądane związane z efektami
przeciwcholinergicznymi podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach łącznie z innymi
lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym
(muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zdiagnozowanym obecnie
lub stwierdzonym w wywiadzie zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą. (Patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnie działającymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi
jak karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może
wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy
wątrobowe terapię kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze
stosowania kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów
enzymów wątrobowych. Ważne, aby jakiekolwiek zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe
dokonywane były stopniowo, a jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym enzymów
wątrobowych (np. sodu walproinian).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano zwiększenie masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
Niekiedy donoszono o wcześniejszym zwiększeniu masy ciała, co mogło być czynnikiem
sprzyjającym. Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną, zgodną z wytycznymi dotyczącymi
stosowania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych. Pacjenci stosujący jakikolwiek
przeciwpsychotyczny produkt leczniczy, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod względem
wystąpienia oznaki objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a
pacjenci z cukrzycą lub dużym ryzykiem wystąpienia cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani
pod względem pogorszenia kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.
Lipidy
W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz
punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu
Leczniczego wykazały, iż podawanie kwetiapiny nie jest związane z trwałym wydłużeniem
absolutnego odstępu QT. Po wprowadzeniu produktu do obrotu, wydłużenie odstępu QT
obserwowano podczas stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po
przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jednak jak w przypadku innych przeciwpsychotycznych
produktów leczniczych, należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina zalecana jest pacjentom
z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność
zalecana jest również, jeśli kwetiapina stosowana jest jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi
odstęp QT, lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem
mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny zgłaszano przypadki
kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8.). U pacjentów, u których podejrzewa
się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy ponownie rozważyć stosowanie leczenia
kwetiapiną.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions) w tym zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica
naskórka (TEN) oraz wysypkę z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne często występują jako połączenie
następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące
na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne
leczenie.
Ostre objawy z odstawienia
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie ostrych objawów
z odstawienia, takich jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do
dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony krążenia
mózgowego. Mechanizm wpływający na zwiększenie ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć
zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach
pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami
ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
Metaanaliza badań nad atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi wykazała, że u pacjentów w
podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje zwiększone
ryzyko zgonu w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednakże, w dwóch 10-tygodniowych
badaniach dotyczących stosowania kwetiapiny z grupą kontrolną placebo przeprowadzonych w takiej
samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, zakres wieku 56–99 lat) śmiertelność w grupie
stosującej kwetiapinę wynosiła 5,5%, a w grupie otrzymującej placebo – 3,2%. Przyczyny śmierci
pacjentów w trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwanymi dla tej populacji. Na
podstawie tych danych nie można ustalić związku między stosowaniem kwetiapiny i zgonami
pacjentów w podeszłym wieku z chorobą otępienną.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w
podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia
Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina
powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano zaparcia
i niedrożność jelit (patrz punkt 4.8). Przypadki śmiertelne dotyczą pacjentów z podwyższonej grupy
ryzyka niedrożności jelit, włącznie z pacjentami stosującymi jednocześnie wiele leków, które
zmniejszają motorykę jelit i (lub) pacjentami nie zgłaszającymi zaparcia. Należy objąć ścisłą kontrolą
i szybką pomocą pacjentów z niedrożnością jelit.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych raportowano o przypadkach żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej. Ponieważ u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne często występują
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przed i podczas terapii kwetiapiną oraz podjąć
działania zapobiegające wystąpieniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu donoszono
o przypadkach zapalenia trzustki. Wśród przypadków zgłoszonych po wprowadzeniu leku do obrotu,
chociaż nie wszystkie były związane z czynnikiem ryzyka, wielu pacjentów wykazywało czynniki
ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz
punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii o umiarkowanymi ciężkim nasileniu są ograniczone. Jednakże skojarzona terapia
była dobrze tolerowana (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3. tygodniu.
Niewłaściwe stosowanie i nadużycie:
Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużycia. Ostrzeżenie może być potrzebne przy
przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kwetaplex XR zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami l eczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapinę należy
stosować z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi
działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi,
takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, będącego stanem mogącym zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącego udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem
zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem,
inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotne zwiększenie AUC (powierzchnia pola pod krzywą
stężenia w czasie, ang. area under the curve, AUC) kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne
stosowanie kwetiapiny i inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania
soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.
W badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki
kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe),
jednoczesne stosowanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Ten zwiększony
klirens powodował zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej jako AUC) średnio
do 13% ekspozycji występującej podczas stosowania samej kwetiapiny. Jednakże, u niektórych
pacjentów obserwowano silniejsze działanie. Jako konsekwencja tej interakcji nastąpić może
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny lek indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało istotne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki
indukujące enzymy wątrobowe, rozpoczęcie terapii kwetiapiną może nastąpić, jeśli w opinii lekarza
korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko wynikające z przerwania stosowania
induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, żeby jakakolwiek zmiana dawkowania induktora
odbywała się stopniowo, a w razie potrzeby należy go zastąpić lekiem nieindukującym enzymów
wątrobowych (np. walproinian sodu) (patrz punkt 4.4).
Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się znacząco w przypadku jednoczesnego
zastosowania leku przeciwdepresyjnego imipraminy (inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyny (inhibitor
CYP 3A4 i CYP 2D6).
Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się istotnie w przypadku jednoczesnego
zastosowania leków przeciwpsychotycznych, tj. rysperydonu lub haloperydolu. Jednoczesne
podawanie kwetiapiny i tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%.
Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się podczas jednoczesnego stosowania
z cymetydyną.
Właściwości farmakokinetyczne litu nie zmieniają się podczas jednoczesnego stosowania
z kwetiapiną.
W sześciotygodniowym badaniu z randomizacją, nad litem i tabletkami powlekanymi zawierającymi
kwetiapinę oraz z placebo i tabletkami powlekanymi z kwetiapiną, przeprowadzonym na dorosłych
pacjentach z epizodem manii, zaobserwowano w grupie badanych z dodatkiem litu wzrost objawów
pozapiramidowych (w szczególności drżenie), ospałość, zwiększenie masy ciała w porównaniu
z grupą badanych zażywających placebo (patrz punkt 5.1).
Właściwości farmakokinetyczne walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmieniają się w stopniu
klinicznie istotnym, w przypadku jednoczesnego zastosowania. Retrospektywne badanie dzieci
i młodzieży, którzy otrzymali walproinian, kwetiapinę, lub obie substancje czynne, odnotowano
większą częstość występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej w porównaniu do grup
monoterapii.
Nie prowadzono badań interakcji nad lekami często stosowanymi w leczeniu zaburzeń układu
krążenia.
Zalecana się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z produktami leczniczymi
mogącymi powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego na metadon
i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę. Zaleca się
potwierdzenie wątpliwego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania chromatograficznego.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥10%) to senność, zawroty
głowy, suchość w jamie ustnej, objawy z odstawienia, zwiększenie stężenia trójglicerydów,
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu
lipoprotein o dużej gęstości (HDL), zwiększenie masy ciała, spadek stężenia hemoglobiny i objawy
pozapiramidowe.
Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny podano w
Tabeli 1 zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS
III Working Group 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z terapią kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10),
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)i Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Obniżenie stężenia hemoglobiny22
Często Leukopenia, 1, 28 obniżenie ogólnej liczby neutrofilów, wzrost
eozynofilów27
Niezbyt często Neutropenia 1, Trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby
płytek krwi13
Rzadko Agranulocytoza 26
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko Reakcja anafilaktyczna 5
Zaburzenia endokrynologiczne
Często Hiperprolaktynemia, 15 zmniejszenie całkowitego stężenia T4,24
zmniejszenie stężenia wolnego T4,24 zmniejszenie całkowitego
stężenia T3,24 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często Zmniejszenie stężenia wolnego T324, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone stężenie triglicerydów,10,30 zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),11,30 zmniejszone
stężenia cholesterolu HDL,17, 30 zwiększenie masy ciała.8,30
Często Zwiększone łaknienie, wzrost stężenia glukozy we krwi do poziomu
hiperglikemii 6, 30
Niezbyt często Hiponatremia, 19 cukrzyca1, 5 ,zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko Zespół metaboliczny29
Zaburzenia psychiczne
Często Przykre sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze20
Rzadko Somnambulizm i podobne zachowania , takie jak mówienie przez sen
i zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy,4,16 senność,2, 16 bóle głowy, objawy pozapiramidowe1,21
Często Dyzartria
Niezbyt często Napady padaczki, 1 zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy,1,5
omdlenie4,16
Zaburzenia serca
Często Tachykardia, 4 kołatanie serca23
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT,1, 12, 18 bradykardia32
Nieznana Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia oka
Często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie ortostatyczne 4, 16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Nieznana: Udar 33
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność23
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty 25
Niezbyt często Dysfagia 7
Rzadko Zapalenie trzustki 1, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w
surowicy krwi3, zwiększenie aktywności gamma-
glutamylotranspeptydazy (GGTP)3
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT)3
Rzadko Żółtaczka,5 zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy,5 zespół Stevensa i Johnsona5
Nieznana Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy,
wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie
naczyń krwionośnych skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Rabdomioliza
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana Zespół odstawienny u noworodków31
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia seksualne
Rzadko Priapizm, wydzielanie mleka poza okresem karmienia (mlekotok),
obrzęk piersi i zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Objawy odstawienne 1, 9
Często Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko Złośliwy zespół neuroleptyczny,1 hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej14
1. Patrz punkt 4.4
2. Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia
i zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego
górną granicę normy) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-GT u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1 adrenergiczne, kwetiapina
może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy,
tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki
leku (patrz punkt 4.4).
5. Obliczenie częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparte na danych uzyskanych
po wprowadzeniu produktu leczniczego kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu do obrotu.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo, obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
8. Na podstawie stwierdzenia >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentów dorosłych.
9. Najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia występującymi w badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszyła się
znacząco po tygodniu od przerwania terapii.
10. Stężenie triglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥150 mg/ml (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/ml (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥30
mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowany był bardzo często. Średnia zmiana stężenia u pacjentów, u
których obserwowano ten wzrost, wynosiła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. W oparciu o działania niepożądane raportowane podczas badań klinicznych, zwiększenie
aktywności fosfokinazy kreatynowej nie jest związane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >30 μg/l (>1304,34
pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
16. Może prowadzić do upadków.
17. Stężenie cholesterolu HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u
kobiet co najmniej w pojedynczym badaniu.
18. Częstość występowania u pacjentów, u których następuje wydłużenie odcinka QT od <450
milisekund do ≥450 milisekund z ≥30 milisekundowym zwiększeniem. W badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo dotyczących stosowania kwetiapiny średnia zmiana i częstość występowania
u pacjentów z klinicznie znaczącym wydłużeniem odcinka QT były podobne w grupach
przyjmujących kwetiapinę i placebo.
19. Co najmniej jeden epizod zmiany stężenia w zakresie od >132 mmol/l do </=132 mmol/l.
20. Podczas terapii kwetiapiną lub zaraz po przerwaniu stosowania leku obserwowano przypadki
wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8,07
mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U tych pacjentów średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia hemoglobiny za każdym razem wynosiło -1,50 g/dl.
23. Doniesieniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
24. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian stężenia całkowitego T4, T4 w postaci
wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica normy
(pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
25. W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
26. Zmiana liczby neutrofilów z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l
w dowolnym czasie w trakcie trwania leczenia u pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5x109/l)
i zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych nad kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian liczby eozynofilów zdefiniowano
jako zwiększenie o > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
28. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
29. W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
30. U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych, jak masa ciała, stężenie glukozy we krwi oraz stężenie
lipidów (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem
i (lub) omdleniem. Częstość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych bradykardii
i pokrewnych zdarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.Podczas
stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT, komorowych
zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsade de pointes,
które są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.
W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
Dzieci i młodzież
W przypadku dzieci i młodzieży należy spodziewać się tych samych działań, co opisane powyżej
u pacjentów dorosłych. Poniżej przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci
i młodzieży (10–17 lat) obserwowano ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które
nie zostały zidentyfikowane w przypadku osób dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z terapią kwetiapiną, które
występowały z większą częstością niż u dorosłych, albo nie obserwowane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000).
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone łaknienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Objawy pozapiramidowe 3,4
Często Omdlenie
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często Zwiększone ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Drażliwość3
1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; 26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) u dziewcząt w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów występowało
zwiększenie stężenia prolaktyny >100 μg/l.
2. Na podstawie przesunięcia ponad klinicznie znaczące wartości progowe (zaczerpnięte z kryteriów
stosowanych przez Narodowe Instytuty Zdrowia, ang. National Institutes of Health) lub zwiększenie
>20 mm Hg dla skurczowego lub >10 mm Hg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym
momencie w czasie trwania 2 krótkotrwałych badań klinicznych (3–6 tygodni) z grupą kontrolną
placebo, przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Uwaga: częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u pacjentów dorosłych, ale drażliwość
może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z
pacjentami dorosłymi.
4. Patrz punkt 5.1
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Quetiapini fumaras 230 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 60 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Hypromeloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu cytrynian, bezwodny; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza; Makrogol 400; Polisorbat 80; Żelaza tlenek żółty( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czerwony ( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czarny( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 300 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy podłużny nadruk: Q50 nadruk: Q200 nadruk: Q300 nadruk: Q400
Kwetaplex XR 50 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu Brązowe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q50” po jednej stronie Kwetaplex XR 200 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu żółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q200” po jednej stronie Kwetaplex XR 300 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu jasnożółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q300” po jednej stronie Kwetaplex XR 400 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu białe obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q400” po jednej stronie Blistry z folii PVC/Aclar/Aluminium lub blistry PVC/PVDC w tekturowych pudełkach po 10, 20, 30, 50, 50x1 (blister perforowany) (opakowanie szpitalne), 56 (opakowanie kalendarzowe), 60, 90 lub 100 tabletek. Pojemniki z HDPE z wieczkiem z PP zawierającym środek pochłaniający wilgoć, po 60 tabletek. Kwetaplex XR 50 mg: opakowania po 30 lub 60 tabletek Kwetaplex XR 200 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 300 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 400 mg: opakowania po 60 tabletek Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ponieważ kwetiapina wywiera wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też należy informować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych, dopóki nie rozpozna się indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
2 pozycji, według częstości
- często: Niedociśnienie ortostatyczne 4
- rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 26 tygodni
źródło: „Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z badań klinicznych z grupą kontrolną placebo przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku: Podobnie jak inne produkty przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu leczniczego Kwetaplex” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr W umiarkowanej liczbie opublikowanych danych dotyczących ciąż po ekspozycji (wyniki dotyczą od 300 do 1000 ciąż), łącznie z indywidualnymi zgłoszeniami i badaniami obserwacyjnymi, nie ustalono wzrostu ryzyka wad rozwojowych w wyniku leczenia kwetiapiną. Jednak, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych danych, nie można wyciągać ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego też kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z ograniczonej liczby danych wynika, iż kwetiapina stosowana w terapeutycznych dawkach przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo jednak, w jakim stopniu. Ze względu na brak odpowiednich danych, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienia piersią, czy też zakończyć terapię kwetiapiną. Należy przy tym wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniono wpływu kwetiapiny na ludzką płodność. Efekty związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny obserwowano u szczurów, jednak dane te nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ostrzeżenie może być potrzebne przy przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetaplex XR
Kiedy nie zażywać leku Kwetaplex XR:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie:
• niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
W razie wątpliwości, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Kwetaplex
XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kwetaplex XR należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu
serca; osłabienia mięśnia sercowego lub zapalenie mięśnia sercowego, pacjent stosuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca;
• pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
• pacjent przebył udar mózgu, szczególnie jeśli jest w podeszłym wieku;
• u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
• kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawek (padaczka);
• pacjent cierpi na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. W tym
przypadku lekarz może zalecić badania stężenia glukozy podczas stosowania leku Kwetaplex XR;
• kiedykolwiek stwierdzono u pacjenta małą liczbę białych krwinek (bez względu na to, czy było to
spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie);
• pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem starczym (ograniczenie sprawności pracy
mózgu). Osoba taka nie powinna stosować leku Kwetaplex XR, ponieważ leki z grupy, do której
należy, mogą nasilać ryzyko udaru, a niekiedy ryzyko śmierci u takich chorych;
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem
• u pacjenta lub członka rodziny występują zakrzepy, gdyż stosowanie leków z tej grupy powoduje
ich powstawanie;
• jeśli pacjent ma lub miał stany podczas których nastąpiło zatrzymanie oddychania przez krótkie
okresy podczas normalnego snu nocnego (tzw. bezdech senny) i stosuje leki zwalniające normalną
aktywność mózgu (tzw. depresanty);
• jeśli pacjent ma lub miał trudności z całkowitym opróżnieniem pęcherza moczowego
(zatrzymanie moczu), ma powiększoną prostatę, zator w jelitach lub podwyższone ciśnienie
wewnątrz oka. Objawy te są czasami spowodowane przyjmowanymi lekami (tzw. lekami
antycholinergicznymi) stosowanymi w celu leczenia określonych schorzeń, które wpływają na
funkcjonowanie komórek nerwowych;
• jeśli pacjent ma lub miał problem z nadużywaniem alkoholu lub leków;
• jeśli pacjent ma depresję lub inne stany, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie
tych leków wraz z lekiem Kwetaplex XR może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego,
będącego stanem mogącym zagrażać życiu (patrz „Lek Kwetaplex XR a inne leki”).
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów po
zażyciu leku Kwetaplex XR:
• połączenie gorączki, sztywności mięśni, pocenia się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna;
• mimowolne ruchy, przede wszystkim mięśni twarzy lub języka;
• zawroty głowy, uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych
urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku;
• napad padaczkowy (drgawki);
• długotrwały i bolesny wzwód (priapizm).
• Szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać
serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy poinformować lekarza możliwie jak najszybciej, jeżeli wystąpią objawy takie jak:
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, lub inne infekcje, które mogą być skutkiem małej
liczby białych krwinek. Może to wymagać przerwania terapii lekiem Kwetaplex XR i (lub)
zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcia wraz z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcia, które nie reagują na leczenie. Może
to prowadzić do poważnej niedrożności jelit.
• Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Osoby, u których występuje depresja, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o
popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania
leków przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a
czasem później. Takie myśli mogą także nasilić się po nagłym odstawieniu leku. Wystąpienie myśli
samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa są bardziej prawdopodobne,
jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat chorych na depresję.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może
zwrócić się o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Zwykle
występują one jako:
• zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) rozległa wysypka ze
zmianami pęcherzowymi i łuszczeniem skóry, szczególnie w okolicach ust, nosa
oczu i narządów płciowych
• toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), cięższa postać
powodująca rozległe łuszczenie się skóry
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmuje objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi
wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i
enzymów wątrobowych)
Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwetaplex XR i natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się po pomoc medyczną.
Przyrost masy ciała
U pacjentów stosujących lek Kwetaplex XR występował przyrost masy ciała. Należy regularnie,
samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Leku Kwetaplex XR nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Kwetaplex XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Kwetaplex XR, jeśli pacjent stosuje:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki przeciwnadciśnieniowe,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazynę lub lit (lub inny lek przeciwpsychotyczny),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub
wybrane antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki zapierające,
• leki (zwane lekami antycholinergicznymi), mające wpływ na sposób funkcjonowania komórek
nerwowych w celu leczenia określonych schorzeń.
• leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwetaplex XR i mogą
wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących
ruchy oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów,
zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli takie
objawy wystąpią, należy zwrócić się do lekarza.
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez porozumienia z lekarzem.
Kwetaplex XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może zaburzać działanie leku, dlatego Kwetaplex XR należy stosować
przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub bezpośrednio przed snem.
• Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku
Kwetaplex XR i alkoholu może wywołać senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kwetaplex XR. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku
Kwetaplex XR nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku Kwetaplex
XR nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
U noworodków oraz u matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
którykolwiek z tych objawów, może zaintnieć potrzeba skontaktowania się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex XR może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.
Wpływ na wynik badań wykrywających narkotyki w moczu
Jeśli pacjent przyjmuje Kwetaplex XR i wykonuje badania oznaczenia narkotyków w moczu, niektóre
metody badań mogą wykazać wynik pozytywny na metadon lub trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne (TCA) pomimo, że nie były przyjmowane. W takim przypadku należy wykonać
bardziej szczegółowe badania.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera 25,67 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to
1,28% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej;
• senność (może ustępować podczas dalszego stosowania tego leku) (może powodować upadki);
• objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania tego leku), w tym
trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez 1–2 tygodnie;
• przybieranie na wadze;
• nieprawidłowe ruchy mięśni. Trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia, niepokój lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• zmiany stężeń poszczególnych tłuszczów (triglicerydy, cholesterol całkowity).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• przyspieszenie czynności serca;
• uczucie kołatania lub nierównomierne bicie serca;
• zaparcia, niestrawność;
• uczucie osłabienia;
• obrzęki rąk lub nóg;
• spadki ciśnienia podczas wstawania. Mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą
powodować upadki);
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi;
• niewyraźne widzenie;
• nieprzyjemne sny i koszmary senne;
• zwiększone uczucie głodu;
• uczucie rozdrażnienia;
• zaburzenia mowy;
• myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
• duszność;
• wymioty (głównie u pacjentów w podeszłym wieku);
• gorączka;
• zmiany aktywności hormonów tarczycy we krwi;
• zmiany liczby niektórych rodzajów komórek krwi
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi - w rzadkich przypadkach może to prowadzić do:
o obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn;
o zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• napady drgawek
• reakcje nadwrażliwości, w tym guzki i bąble na skórze, obrzęki skóry i okolicy ust.
• nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (tzw. zespół niespokojnych nóg);
• utrudnione połykanie;
• niekontrolowane ruchy, głównie mięśni twarzy lub języka
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca;
• zmiana w aktywności elektrokardiograficznej widocznej na EKG (wydłużenie odstępu QT).
• obniżenie tętna, które może pojawiać się na początku leczenia i prowadzić do niskiego ciśnienia
krwi i utraty przytomności;
• trudność w oddawaniu moczu;
• omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
• zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi;
• nasilenie istniejącej cukrzycy.
• neutropenia (zmniejszona liczba ziarnistych białych krwinek).
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• bardzo wysoka temperatura ciała (gorączka), wzmożona potliwość, sztywność mięśni, senność lub
omdlenia (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).
• zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka).
• zapalenie wątroby
• długotrwała i bolesna erekcja (priapizm)
• obrzęk piersi i niespodziewane wydzielanie mleka (mlekotok);
• zaburzenia miesiączkowania;
• zakrzepy żylne, szczególnie w kończynach dolnych (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie
nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej
i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
poradzić się lekarza
• chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu;
• niska temperatura ciała (hipotermia);
• zapalenie trzustki
• „zespół metaboliczny”, w którym występuje skojarzenie 3 lub więcej objawów, takich jak: otyłość
brzuszna, spadek stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), wzrost stężenia triglicerydów, wzrost
ciśnienia krwi i cukru we krwi;
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, infekcje z bardzo małą liczbą białych krwinek we
krwi (tzw. agranulocytoza)
• niedrożność jelit
• wzrost aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 osób):
• ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs
• szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy).
• pęcherze pojawiające się na skórze, w jamie ustnej, oczach i genitaliach (zespół Stevensa i
Johnsona). Patrz punkt 2.
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu
• rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych i ból mięśni (rabdomioliza)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• wysypka z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy)
• poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka i pęcherze na skórze,
łuszczenie się skóry (roksyczno-rozpływna martwica naskórka). Patrz punkt 2.
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, wysoką temperaturą ciała, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań
krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych). Patrz
punkt 2
• u noworodków, których matki stosowały kwetiapinę podczas ciąży, mogą wystąpić objawy
odstawienia
• udar
• zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
• zapalenie mięśnia sercowego
• zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często wysypka skórna z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy Kwetaplex XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do nich
zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi,
zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi (substancji w mięśniach), zmniejszenie
stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny rzadko może prowadzić do:
• obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn;
• zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Te same działania niepożądane co obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży.
Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych lub zostały zaobserwowane tylko u dzieci i młodzieży:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• zwiększone stężenie prolaktyny, które może rzadko prowadzić do:
- obrzęku piersi i niespodziewanego wytwarzania mleka, zarówno u dziewcząt, jak i
chłopców;
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt;
• zwiększony apetyt;
• wymioty;
• nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• wzrost ciśnienia krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• uczucie osłabienia, omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• uczucie irytacji.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21-309,
strona internetowa: https//:smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki
przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwetiapina ma kilka wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określać na podstawie
indywidualnego rozpoznania i stosowanej u pacjenta dawki.
Nie ustalono długookresowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym u
pacjentów z dużą depresją, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów,
u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież:
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak
danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące stosowania
kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu bezpieczeństwa określonego dla pacjentów
dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania niepożądane występowały ze zwiększoną
częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu,
wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenie), lub mogą mieć inne konsekwencje u dzieci i
młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość). Zidentyfikowano także jedno działanie nie
obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie krwi). U dzieci i
młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności tarczycy.
Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie
badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwały wpływ na rozwój poznawczy i zachowania nie
jest znany.
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dzieci i młodzieży, podawaniu
kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo,
u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego i epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (patrz punkt 4.8).
Samobójstwa, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
wystąpienia znaczącej remisji. Jako, że poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej
tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia
poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego
pacjenta może być zwiększone ryzyko samobójstw.
Dodatkowo, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, z powodu znanych czynników ryzyka
związanych z leczoną chorobą. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecany jest produkt
Kwetaplex XR, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań
samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z dużą depresją W związku z tym, u
pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki
ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza badań klinicznych z grupą kontrolną placebo nad lekami przeciwdepresyjnymi
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym stwierdzono zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną, w porównaniu z
otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% wzgl. 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych
u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) wynosiło 2,1% (3/144) w grupie kwetiapiny i 1,3% (1/75) w
grupie placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń i samobójstw u
pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania kwetiapiny z
innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne:
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała,
stężenia glukozy we krwi (patrz podpunkt „Hiperglikemia”) oraz lipidów, które obserwowano w
badaniach klinicznych, należy zbadać parametry metaboliczne pacjenta w momencie rozpoczynania
terapii. Zmiany tych parametrów należy regularnie kontrolować w przebiegu terapii. Pogorszenie się
omawianych parametrów należy leczyć zgodnie z zasadami klinicznymi (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe:
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo wśród dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome EPS) w porównaniu do placebo, u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i dużej depresji (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, co często związane jest z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne:
Jeśli wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).
Senność i zawroty głowy:
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i związanych z nią objawów takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z epizodami
depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowymi dużej depresji, objawy te występowały
zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim łagodne do
umiarkowanego. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczne
częstsze zgłaszanie się do lekarza przez okres minimum 2 tygodni od początku pojawienia się
senności, lub do czasu, kiedy nastąpi poprawa objawów. Niekiedy należy brać pod uwagę przerwanie
terapii.
Hipotonia ortostatyczna:
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż poznają
możliwe skutki leczenia.
Kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu
krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego lub innymi chorobami predysponującymi do
niedociśnienia. W razie wystąpienia hipotonii ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobami
układu krążenia w wywiadzie, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej
dobieranie.
Zespół bezdechu sennego:
U pacjentów stosujących kwetiapinę opisywano zespół bezdechu sennego. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w
wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub
otyłością oraz mężczyźni), kwetiapinę należy stosować z ostrożnością.
Napady padaczki:
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych dotyczących
częstości występowania napadów drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie. Podobnie jak w
przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów
z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny:
Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym
również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie
aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy odstawić Kwetaplex XR i
zastosować odpowiednie leczenie.
Zespół serotoninowy:
Jednoczesne podawanie produktu Kwetaplex XR i innych leków serotoninergicznych, takich jak
inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą
powodować zespół serotoninowy, będący stanem mogącym zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznym jest klinicznie uzasadnione, zaleca
się uważne obserwowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność
autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza:
W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x
109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu
terapii kwetiapiną. Brak oczywistej zależności od dawki. Po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono
kilka przypadków zgonu. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych
krwinek (ang. White Blood Cell WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez
leki w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia występowała u pacjentów bez
wcześniejszych czynników ryzyka. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów
wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia objawów podmiotowych i
przedmiotowych zakażenia oraz kontrolować liczbę neutrofilów (dopóki nie przekroczy 1,5 x 109/l)
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów z objawami infekcji lub gorączki, w szczególności przy braku wyraźnego czynnika
predysponującego, należy wziąć pod uwagę neutropenię i zastosować odpowiednie leczenie.
Należy poinformować pacjentów, żeby natychmiast zgłaszali wystąpienie objawów podmiotowych lub
przedmiotowych wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, senność,
ból gardła) w dowolnym czasie podczas terapii kwetapiną. U tych pacjentów należy natychmiast
zbadać całkowitą liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę neutrofilów, szczególnie wówczas,
gdy nie ma czynników predysponujących.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe):
Norkwetiapina, czynny metabolit, kwetiapiny, ma umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych
podtypów receptorów muskarynowych. Powoduje to działania niepożądane związane z efektami
przeciwcholinergicznymi podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach łącznie z innymi
lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym
(muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zdiagnozowanym obecnie
lub stwierdzonym w wywiadzie zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą. (Patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje:
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe
terapię kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze stosowania
kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów enzymów
wątrobowych. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe wykonywać
stopniowo, i w razie konieczności zastąpić go lekiem nie indukującym enzymów wątrobowych (np.
walproinianem sodu).
Masa ciała:
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano zwiększenie masy ciała. Należy to monitorować i
odpowiednio powstrzymać klinicznie, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia:
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W kilku przypadkach zgłoszono wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
sprzyjającym. Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną, zgodną z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjentów stosujących jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod względem wystąpienia oznaki
objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą
lub dużym ryzykiem wystąpienia cukrzycy należy regularnie monitorować pod względem pogorszenia
kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie sprawdzać masę ciała.
Lipidy:
W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz
punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT:
W badaniach klinicznych oraz podczas używania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego
podawanie kwetiapiny nie było związane z przewlekłym wydłużeniem absolutnych wartości odstępu
QT. W okresie po wprowadzeniu do obrotu, obserwowano wydłużenie odstępu QT podczas
stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz
punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina zalecana jest pacjentom z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zaleca się również, jeśli kwetiapina stosowana jest
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT albo z lekami neuroleptycznymi, szczególnie
u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT,
zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią
(patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny zgłaszano przypadki
kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8.). U pacjentów, u których podejrzewa
się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions) w tym zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica
naskórka (TEN) oraz wysypkę z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne często występują jako połączenie
następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące
na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne
leczenie.
Ostre objawy odstawienia:
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie ostrych objawów
odstawienia, takich jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i
drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych:
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem,
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony krążenia
mózgowego. Mechanizm wpływający na zwiększenie ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć
zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach
pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Kwetaplex XR u pacjentów z
czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje zwiększone ryzyko zgonu, w
porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednakże, w dwóch 10-tygodniowych, kontrolowanych
placebo badaniach dotyczących stosowania kwetiapiny przeprowadzonych w takiej samej grupie
pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie stosującej
kwetiapinę wynosiła 5,5%, a w grupie otrzymującej placebo 3,2%. Przyczyny śmierci pacjentów w
trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwanymi dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w
podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia:
Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina
powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit:
Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano zaparcia i
niedrożność jelit (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane). Przypadki śmiertelne dotyczą pacjentów z
podwyższonej grupy ryzyka niedrożności jelit, włącznie z pacjentami stosującymi jednocześnie wiele
leków, które zmniejszają motorykę jelit i (lub) pacjentami nie zgłaszającymi zaparcia. Pacjentów z
niedrożnością jelit należy objąć ścisłą kontrolą i zapewnić szybką pomoc.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE):
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (VTE). Ponieważ u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne często występują
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe
czynniki ryzyka VTE przed i podczas terapii kwetiapiną oraz podjąć działania zapobiegające
wystąpieniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki.
Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po
wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia
trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy
spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje:
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii o umiarkowanymi ciężkim nasileniu są ograniczone. Jednakże skojarzona terapia
była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3. tygodniu.
Niewłaściwe stosowanie i nadużycie:
Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużycia. Ostrzeżenie może być potrzebne przy
przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Produkt leczniczy zawiera 25,67 mg sodu na tabletkę co odpowiada 1,28% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami l eczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna
być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na
ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi,
takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, będącego stanem mogącym zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącego udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem
zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem,
inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie AUC (powierzchnia pola pod
krzywą stężenia w czasie) kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego
podczas terapii kwetiapiną.
W badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki
kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe),
jednoczesne stosowanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Ten zwiększony
klirens powodował zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej przez AUC) średnio
do 13% ekspozycji występującej podczas stosowania samej kwetiapiny, chociaż u niektórych
pacjentów obserwowano silniejsze działanie. Jako konsekwencja tej interakcji nastąpić może
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny lek indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało istotne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki
indukujące enzymy wątrobowe rozpoczęcie terapii kwetiapiną może nastąpić, jeśli w opinii lekarza
korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko wynikające z przerwania stosowania
induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, żeby jakakolwiek zmiana dawkowania induktora
odbywała się stopniowo, a w razie potrzeby należy go zastąpić lekiem nie indukującym enzymów
wątrobowych (np. walproinian sodu) (patrz punkt 4.4).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco w przypadku jednoczesnego zastosowania leku
przeciwdepresyjnego imipraminy (inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyny (inhibitor CYP 3A4 i CYP
2D6).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się istotnie w przypadku jednoczesnego zastosowania leków
przeciwpsychotycznych - rysperydonu lub haloperydolu. Jednoczesne podawanie kwetiapiny i
tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny
nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W sześciotygodniowym, randomizowanym badaniu litu i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z
kwetiapiną, względem placebo i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z kwetiapiną, przeprowadzonym
u dorosłych pacjentów z epizodem manii, obserwowano w grupie z dodanym litem zwiększenie
częstości objawów pozapiramidowych (w szczególności drżenia), ospałość, zwiększenie masy ciała, w
porównaniu z grupą z dodanym placebo (patrz punkt 5.1).
Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmienia się w stopniu klinicznie istotnym w
przypadku jednoczesnego zastosowania. Retrospektywne badanie dzieci i młodzieży otrzymującej
walproinian, kwetiapinę lub obie substancje, odnotowano większą częstość występowania leukopenii i
neutropenii w grupie leczenia skojarzonego, w porównaniu do grup monoterapii.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu zaburzeń układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami mogącymi
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego dla metadonu i
trójpierścieniowych leków antydepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę. Zaleca się
potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania
chromatograficznego.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥10%) to senność, zawroty
głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia, zwiększenie stężenia triglicerydów,
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL, zwiększenie masy ciała, spadek stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe.
Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny podano w
Tabeli 1 zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS
III Working Group 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z terapią kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10),
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Obniżenie stężenia hemoglobiny22
Często Leukopenia, 1, 28 obniżenie ogólnej liczby neutrofilów, wzrost
eozynofilów27
Niezbyt często neutropenia 1, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby
płytek krwi13
Rzadko Agranulocytoza 26
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko Reakcja anafilaktyczna 5
Zaburzenia endokrynologiczne
Często Hiperprolaktynemia, 15 obniżenie całkowitego stężenia T4,24 obniżenie
stężenia wolnego T4,24 obniżenie całkowitego stężenia T3,24
zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często Obniżenie stężenia wolnego T3,24, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone stężenie triglicerydów,10,30 zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),11,30 zmniejszone
stężenia cholesterolu HDL,17, 30 zwiększenie masy ciała.8,30
Często Zwiększone łaknienie, wzrost stężenia glukozy we krwi do poziomu
hiperglikemii 6, 30
Niezbyt często Hiponatremia, 19 cukrzyca1, 5, zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko Zespół metaboliczny29
Zaburzenia psychiczne
Często Przykre sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze20
Rzadko Somnambulizm i podobne zachowania , takie jak mówienie przez sen i
zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy,4,16 senność,2, 16 bóle głowy, objawy pozapiramidowe1,21
Często Dyzartria
Niezbyt często Napady padaczki, 1 zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy,1,5
omdlenie4,16
Zaburzenia serca
Często Tachykardia, 4 kołatanie serca23
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT,1, 12, 18 bradykardia32
Nieznana Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia oka
Często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie ortostatyczne 4, 16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Nieznana Udar 33
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność23
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty 25
Niezbyt często Dysfagia 7
Rzadko Zapalenie trzustki 1, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w
surowicy krwi3 zwiększenie aktywności gamma-
glutamylotranspeptydazy (GGTP)3
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST)3
Rzadko Żółtaczka,5 zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy,5 zespół Stevensa i Johnsona5
Nieznana Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy,
wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie
naczyń krwionośnych skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Rabdomioliza
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana Syndrom odstawienny u noworodków 31
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia seksualne
Rzadko Priapizm, wyciek mleka poza okresem karmienia (mlekotok), obrzęk
piersi i zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Objawy odstawienia 1, 9
Często Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwośćć, gorączka
Rzadko Złośliwy zespół neuroleptyczny,1 hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej14
1. Patrz punkt 4.4
2. Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i
zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego
górną granicę normy) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-GT u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1 adrenergiczne, kwetiapina
może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy,
tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki
leku (patrz punkt 4.4).
5. Obliczenie częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparte na danych uzyskanych
po wprowadzeniu produktu leczniczego kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu na rynek.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo, obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
8. Na podstawie stwierdzenia >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentów dorosłych.
9. Najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia występującymi w badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszyła się
znacząco po tygodniu od przerwania terapii.
10. Stężenie triglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥150 mg/ml (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/ml (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥30
mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowany był bardzo często. Średnia zmiana stężenia u pacjentów, u
których obserwowano ten wzrost, wynosiła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. W oparciu o działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej nie jest związane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >30 μg/l (>1304,34
pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
16. Może prowadzić do upadków.
17. Stężenie cholesterolu HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u
kobiet co najmniej w pojedynczym badaniu.
18. Częstość występowania u pacjentów, u których następuje wydłużenie odcinka QT od <450
milisekund do ≥450 milisekund z ≥30 milisekundowym zwiększeniem. W badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo dotyczących stosowania kwetiapiny średnia zmiana i częstość występowania
u pacjentów z klinicznie znaczącym wydłużeniem odcinka QT były podobne w grupach
przyjmujących kwetiapinę i placebo.
19. Co najmniej jeden epizod zmiany stężenia w zakresie od >132 mmol/l do </=132 mmol/l.
20. Podczas terapii kwetiapiną lub zaraz po przerwaniu stosowania leku obserwowano przypadki
wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8,07
mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U tych pacjentów średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia hemoglobiny za każdym razem wynosiło -1,50 g/dl.
23. Zgłoszeniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
24. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian stężenia całkowitego T4, T4 w postaci
wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica normy
(pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
25. W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
26. Zmiana liczby neutrofilów z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l w
dowolnym czasie w trakcie trwania leczenia u pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5x109/l) i
zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych nad kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian liczby eozynofilów zdefiniowano
jako zwiększenie o > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
28. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
29. W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
30. U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych, jak masa ciała, stężenie glukozy we krwi oraz stężenie
lipidów (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem i
(lub) omdleniem. Częstość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych bradykardii i
pokrewnych zdarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego
Podczas stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsade
de pointes, które są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.
W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
Dzieci i młodzież
W przypadku dzieci i młodzieży należy spodziewać się tych samych działań, co opisane powyżej u
pacjentów dorosłych. Poniżej przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci i
młodzieży (10-17 lat) obserwowano ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które nie
zostały zidentyfikowane w przypadku osób dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z terapią kwetiapiną, które
występowały z większą częstością niż u dorosłych, albo nie obserwowane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000)
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone łaknienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Objawy pozapiramidowe3,4
Często Omdlenie
Zaburzenia układu naczyniowego
Bardzo często Zwiększone ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Drażliwość3
1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; 26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) u dziewcząt w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów występowało
zwiększenie stężenia prolaktyny >100 μg/l.
2. Na podstawie przesunięcia ponad klinicznie znaczące wartości progowe (zaczerpnięte z kryteriów
stosowanych przez Narodowe Instytuty Zdrowia, ang. National Institutes of Health) lub zwiększenie
>20 mm Hg dla skurczowego lub >10 mm Hg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym
momencie w czasie trwania 2 krótkotrwałych badań klinicznych (3–6 tygodni) z grupą kontrolną
placebo, przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Uwaga: częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u pacjentów dorosłych, ale drażliwość
może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z
pacjentami dorosłymi.
4. Patrz punkt 5.1.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Quetiapini fumaras 345 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 60 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Hypromeloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu cytrynian, bezwodny; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza; Makrogol 400; Polisorbat 80; Żelaza tlenek żółty( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czerwony ( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czarny( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 300 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy podłużny nadruk: Q50 nadruk: Q200 nadruk: Q300 nadruk: Q400
Kwetaplex XR 50 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu Brązowe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q50” po jednej stronie Kwetaplex XR 200 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu żółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q200” po jednej stronie Kwetaplex XR 300 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu jasnożółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q300” po jednej stronie Kwetaplex XR 400 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu białe obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q400” po jednej stronie Blistry z folii PVC/Aclar/Aluminium lub blistry PVC/PVDC w tekturowych pudełkach po 10, 20, 30, 50, 50x1 (blister perforowany) (opakowanie szpitalne), 56 (opakowanie kalendarzowe), 60, 90 lub 100 tabletek. Pojemniki z HDPE z wieczkiem z PP zawierającym środek pochłaniający wilgoć, po 60 tabletek. Kwetaplex XR 50 mg: opakowania po 30 lub 60 tabletek Kwetaplex XR 200 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 300 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 400 mg: opakowania po 60 tabletek Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ponieważ kwetiapina wywiera wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też należy informować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych, dopóki nie rozpozna się indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
2 pozycji, według częstości
- często: Niedociśnienie ortostatyczne 4
- rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 26 tygodni
źródło: „Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z badań klinicznych z grupą kontrolną placebo przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku: Podobnie jak inne produkty przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu leczniczego Kwetaplex” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr W umiarkowanej liczbie opublikowanych danych dotyczących ciąż po ekspozycji (wyniki dotyczą od 300 do 1000 ciąż), łącznie z indywidualnymi zgłoszeniami i badaniami obserwacyjnymi, nie ustalono wzrostu ryzyka wad rozwojowych w wyniku leczenia kwetiapiną. Jednak, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych danych, nie można wyciągać ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego też kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z ograniczonej liczby danych wynika, iż kwetiapina stosowana w terapeutycznych dawkach przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo jednak, w jakim stopniu. Ze względu na brak odpowiednich danych, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienia piersią, czy też zakończyć terapię kwetiapiną. Należy przy tym wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniono wpływu kwetiapiny na ludzką płodność. Efekty związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny obserwowano u szczurów, jednak dane te nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ostrzeżenie może być potrzebne przy przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetaplex XR
Kiedy nie zażywać leku Kwetaplex XR:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie:
• niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
W razie wątpliwości, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Kwetaplex
XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kwetaplex XR należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu
serca; osłabienia mięśnia sercowego lub zapalenie mięśnia sercowego, pacjent stosuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca;
• pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
• pacjent przebył udar mózgu, szczególnie jeśli jest w podeszłym wieku;
• u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
• kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawek (padaczka);
• pacjent cierpi na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. W tym
przypadku lekarz może zalecić badania stężenia glukozy podczas stosowania leku Kwetaplex XR;
• kiedykolwiek stwierdzono u pacjenta małą liczbę białych krwinek (bez względu na to, czy było to
spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie);
• pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem starczym (ograniczenie sprawności pracy
mózgu). Osoba taka nie powinna stosować leku Kwetaplex XR, ponieważ leki z grupy, do której
należy, mogą nasilać ryzyko udaru, a niekiedy ryzyko śmierci u takich chorych;
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem
• u pacjenta lub członka rodziny występują zakrzepy, gdyż stosowanie leków z tej grupy powoduje
ich powstawanie;
• jeśli pacjent ma lub miał stany podczas których nastąpiło zatrzymanie oddychania przez krótkie
okresy podczas normalnego snu nocnego (tzw. bezdech senny) i stosuje leki zwalniające normalną
aktywność mózgu (tzw. depresanty);
• jeśli pacjent ma lub miał trudności z całkowitym opróżnieniem pęcherza moczowego
(zatrzymanie moczu), ma powiększoną prostatę, zator w jelitach lub podwyższone ciśnienie
wewnątrz oka. Objawy te są czasami spowodowane przyjmowanymi lekami (tzw. lekami
antycholinergicznymi) stosowanymi w celu leczenia określonych schorzeń, które wpływają na
funkcjonowanie komórek nerwowych;
• jeśli pacjent ma lub miał problem z nadużywaniem alkoholu lub leków;
• jeśli pacjent ma depresję lub inne stany, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie
tych leków wraz z lekiem Kwetaplex XR może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego,
będącego stanem mogącym zagrażać życiu (patrz „Lek Kwetaplex XR a inne leki”).
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów po
zażyciu leku Kwetaplex XR:
• połączenie gorączki, sztywności mięśni, pocenia się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna;
• mimowolne ruchy, przede wszystkim mięśni twarzy lub języka;
• zawroty głowy, uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych
urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku;
• napad padaczkowy (drgawki);
• długotrwały i bolesny wzwód (priapizm).
• Szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać
serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy poinformować lekarza możliwie jak najszybciej, jeżeli wystąpią objawy takie jak:
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, lub inne infekcje, które mogą być skutkiem małej
liczby białych krwinek. Może to wymagać przerwania terapii lekiem Kwetaplex XR i (lub)
zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcia wraz z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcia, które nie reagują na leczenie. Może
to prowadzić do poważnej niedrożności jelit.
• Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Osoby, u których występuje depresja, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o
popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania
leków przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a
czasem później. Takie myśli mogą także nasilić się po nagłym odstawieniu leku. Wystąpienie myśli
samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa są bardziej prawdopodobne,
jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat chorych na depresję.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może
zwrócić się o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Zwykle
występują one jako:
• zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) rozległa wysypka ze
zmianami pęcherzowymi i łuszczeniem skóry, szczególnie w okolicach ust, nosa
oczu i narządów płciowych
• toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), cięższa postać
powodująca rozległe łuszczenie się skóry
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmuje objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi
wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i
enzymów wątrobowych)
Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwetaplex XR i natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się po pomoc medyczną.
Przyrost masy ciała
U pacjentów stosujących lek Kwetaplex XR występował przyrost masy ciała. Należy regularnie,
samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Leku Kwetaplex XR nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Kwetaplex XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Kwetaplex XR, jeśli pacjent stosuje:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki przeciwnadciśnieniowe,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazynę lub lit (lub inny lek przeciwpsychotyczny),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub
wybrane antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki zapierające,
• leki (zwane lekami antycholinergicznymi), mające wpływ na sposób funkcjonowania komórek
nerwowych w celu leczenia określonych schorzeń.
• leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwetaplex XR i mogą
wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących
ruchy oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów,
zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli takie
objawy wystąpią, należy zwrócić się do lekarza.
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez porozumienia z lekarzem.
Kwetaplex XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może zaburzać działanie leku, dlatego Kwetaplex XR należy stosować
przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub bezpośrednio przed snem.
• Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku
Kwetaplex XR i alkoholu może wywołać senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kwetaplex XR. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku
Kwetaplex XR nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku Kwetaplex
XR nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
U noworodków oraz u matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
którykolwiek z tych objawów, może zaintnieć potrzeba skontaktowania się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex XR może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.
Wpływ na wynik badań wykrywających narkotyki w moczu
Jeśli pacjent przyjmuje Kwetaplex XR i wykonuje badania oznaczenia narkotyków w moczu, niektóre
metody badań mogą wykazać wynik pozytywny na metadon lub trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne (TCA) pomimo, że nie były przyjmowane. W takim przypadku należy wykonać
bardziej szczegółowe badania.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera 25,67 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to
1,28% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej;
• senność (może ustępować podczas dalszego stosowania tego leku) (może powodować upadki);
• objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania tego leku), w tym
trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez 1–2 tygodnie;
• przybieranie na wadze;
• nieprawidłowe ruchy mięśni. Trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia, niepokój lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• zmiany stężeń poszczególnych tłuszczów (triglicerydy, cholesterol całkowity).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• przyspieszenie czynności serca;
• uczucie kołatania lub nierównomierne bicie serca;
• zaparcia, niestrawność;
• uczucie osłabienia;
• obrzęki rąk lub nóg;
• spadki ciśnienia podczas wstawania. Mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą
powodować upadki);
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi;
• niewyraźne widzenie;
• nieprzyjemne sny i koszmary senne;
• zwiększone uczucie głodu;
• uczucie rozdrażnienia;
• zaburzenia mowy;
• myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
• duszność;
• wymioty (głównie u pacjentów w podeszłym wieku);
• gorączka;
• zmiany aktywności hormonów tarczycy we krwi;
• zmiany liczby niektórych rodzajów komórek krwi
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi - w rzadkich przypadkach może to prowadzić do:
o obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn;
o zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• napady drgawek
• reakcje nadwrażliwości, w tym guzki i bąble na skórze, obrzęki skóry i okolicy ust.
• nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (tzw. zespół niespokojnych nóg);
• utrudnione połykanie;
• niekontrolowane ruchy, głównie mięśni twarzy lub języka
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca;
• zmiana w aktywności elektrokardiograficznej widocznej na EKG (wydłużenie odstępu QT).
• obniżenie tętna, które może pojawiać się na początku leczenia i prowadzić do niskiego ciśnienia
krwi i utraty przytomności;
• trudność w oddawaniu moczu;
• omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
• zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi;
• nasilenie istniejącej cukrzycy.
• neutropenia (zmniejszona liczba ziarnistych białych krwinek).
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• bardzo wysoka temperatura ciała (gorączka), wzmożona potliwość, sztywność mięśni, senność lub
omdlenia (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).
• zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka).
• zapalenie wątroby
• długotrwała i bolesna erekcja (priapizm)
• obrzęk piersi i niespodziewane wydzielanie mleka (mlekotok);
• zaburzenia miesiączkowania;
• zakrzepy żylne, szczególnie w kończynach dolnych (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie
nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej
i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
poradzić się lekarza
• chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu;
• niska temperatura ciała (hipotermia);
• zapalenie trzustki
• „zespół metaboliczny”, w którym występuje skojarzenie 3 lub więcej objawów, takich jak: otyłość
brzuszna, spadek stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), wzrost stężenia triglicerydów, wzrost
ciśnienia krwi i cukru we krwi;
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, infekcje z bardzo małą liczbą białych krwinek we
krwi (tzw. agranulocytoza)
• niedrożność jelit
• wzrost aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 osób):
• ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs
• szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy).
• pęcherze pojawiające się na skórze, w jamie ustnej, oczach i genitaliach (zespół Stevensa i
Johnsona). Patrz punkt 2.
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu
• rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych i ból mięśni (rabdomioliza)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• wysypka z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy)
• poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka i pęcherze na skórze,
łuszczenie się skóry (roksyczno-rozpływna martwica naskórka). Patrz punkt 2.
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, wysoką temperaturą ciała, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań
krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych). Patrz
punkt 2
• u noworodków, których matki stosowały kwetiapinę podczas ciąży, mogą wystąpić objawy
odstawienia
• udar
• zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
• zapalenie mięśnia sercowego
• zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często wysypka skórna z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy Kwetaplex XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do nich
zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi,
zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi (substancji w mięśniach), zmniejszenie
stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny rzadko może prowadzić do:
• obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn;
• zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Te same działania niepożądane co obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży.
Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych lub zostały zaobserwowane tylko u dzieci i młodzieży:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• zwiększone stężenie prolaktyny, które może rzadko prowadzić do:
- obrzęku piersi i niespodziewanego wytwarzania mleka, zarówno u dziewcząt, jak i
chłopców;
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt;
• zwiększony apetyt;
• wymioty;
• nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• wzrost ciśnienia krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• uczucie osłabienia, omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• uczucie irytacji.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21-309,
strona internetowa: https//:smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki
przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwetiapina ma kilka wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określać na podstawie
indywidualnego rozpoznania i stosowanej u pacjenta dawki.
Nie ustalono długookresowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym u
pacjentów z dużą depresją, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów,
u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież:
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak
danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące stosowania
kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu bezpieczeństwa określonego dla pacjentów
dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania niepożądane występowały ze zwiększoną
częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu,
wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenie), lub mogą mieć inne konsekwencje u dzieci i
młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość). Zidentyfikowano także jedno działanie nie
obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie krwi). U dzieci i
młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności tarczycy.
Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie
badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwały wpływ na rozwój poznawczy i zachowania nie
jest znany.
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dzieci i młodzieży, podawaniu
kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo,
u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego i epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (patrz punkt 4.8).
Samobójstwa, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
wystąpienia znaczącej remisji. Jako, że poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej
tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia
poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego
pacjenta może być zwiększone ryzyko samobójstw.
Dodatkowo, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, z powodu znanych czynników ryzyka
związanych z leczoną chorobą. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecany jest produkt
Kwetaplex XR, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań
samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z dużą depresją W związku z tym, u
pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki
ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza badań klinicznych z grupą kontrolną placebo nad lekami przeciwdepresyjnymi
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym stwierdzono zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną, w porównaniu z
otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% wzgl. 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych
u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) wynosiło 2,1% (3/144) w grupie kwetiapiny i 1,3% (1/75) w
grupie placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń i samobójstw u
pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania kwetiapiny z
innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne:
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała,
stężenia glukozy we krwi (patrz podpunkt „Hiperglikemia”) oraz lipidów, które obserwowano w
badaniach klinicznych, należy zbadać parametry metaboliczne pacjenta w momencie rozpoczynania
terapii. Zmiany tych parametrów należy regularnie kontrolować w przebiegu terapii. Pogorszenie się
omawianych parametrów należy leczyć zgodnie z zasadami klinicznymi (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe:
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo wśród dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome EPS) w porównaniu do placebo, u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i dużej depresji (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, co często związane jest z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne:
Jeśli wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).
Senność i zawroty głowy:
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i związanych z nią objawów takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z epizodami
depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowymi dużej depresji, objawy te występowały
zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim łagodne do
umiarkowanego. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczne
częstsze zgłaszanie się do lekarza przez okres minimum 2 tygodni od początku pojawienia się
senności, lub do czasu, kiedy nastąpi poprawa objawów. Niekiedy należy brać pod uwagę przerwanie
terapii.
Hipotonia ortostatyczna:
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż poznają
możliwe skutki leczenia.
Kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu
krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego lub innymi chorobami predysponującymi do
niedociśnienia. W razie wystąpienia hipotonii ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobami
układu krążenia w wywiadzie, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej
dobieranie.
Zespół bezdechu sennego:
U pacjentów stosujących kwetiapinę opisywano zespół bezdechu sennego. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w
wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub
otyłością oraz mężczyźni), kwetiapinę należy stosować z ostrożnością.
Napady padaczki:
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych dotyczących
częstości występowania napadów drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie. Podobnie jak w
przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów
z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny:
Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym
również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie
aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy odstawić Kwetaplex XR i
zastosować odpowiednie leczenie.
Zespół serotoninowy:
Jednoczesne podawanie produktu Kwetaplex XR i innych leków serotoninergicznych, takich jak
inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą
powodować zespół serotoninowy, będący stanem mogącym zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznym jest klinicznie uzasadnione, zaleca
się uważne obserwowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność
autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza:
W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x
109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu
terapii kwetiapiną. Brak oczywistej zależności od dawki. Po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono
kilka przypadków zgonu. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych
krwinek (ang. White Blood Cell WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez
leki w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia występowała u pacjentów bez
wcześniejszych czynników ryzyka. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów
wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia objawów podmiotowych i
przedmiotowych zakażenia oraz kontrolować liczbę neutrofilów (dopóki nie przekroczy 1,5 x 109/l)
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów z objawami infekcji lub gorączki, w szczególności przy braku wyraźnego czynnika
predysponującego, należy wziąć pod uwagę neutropenię i zastosować odpowiednie leczenie.
Należy poinformować pacjentów, żeby natychmiast zgłaszali wystąpienie objawów podmiotowych lub
przedmiotowych wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, senność,
ból gardła) w dowolnym czasie podczas terapii kwetapiną. U tych pacjentów należy natychmiast
zbadać całkowitą liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę neutrofilów, szczególnie wówczas,
gdy nie ma czynników predysponujących.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe):
Norkwetiapina, czynny metabolit, kwetiapiny, ma umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych
podtypów receptorów muskarynowych. Powoduje to działania niepożądane związane z efektami
przeciwcholinergicznymi podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach łącznie z innymi
lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym
(muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zdiagnozowanym obecnie
lub stwierdzonym w wywiadzie zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą. (Patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje:
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe
terapię kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze stosowania
kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów enzymów
wątrobowych. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe wykonywać
stopniowo, i w razie konieczności zastąpić go lekiem nie indukującym enzymów wątrobowych (np.
walproinianem sodu).
Masa ciała:
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano zwiększenie masy ciała. Należy to monitorować i
odpowiednio powstrzymać klinicznie, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia:
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W kilku przypadkach zgłoszono wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
sprzyjającym. Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną, zgodną z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjentów stosujących jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod względem wystąpienia oznaki
objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą
lub dużym ryzykiem wystąpienia cukrzycy należy regularnie monitorować pod względem pogorszenia
kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie sprawdzać masę ciała.
Lipidy:
W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz
punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT:
W badaniach klinicznych oraz podczas używania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego
podawanie kwetiapiny nie było związane z przewlekłym wydłużeniem absolutnych wartości odstępu
QT. W okresie po wprowadzeniu do obrotu, obserwowano wydłużenie odstępu QT podczas
stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz
punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina zalecana jest pacjentom z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zaleca się również, jeśli kwetiapina stosowana jest
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT albo z lekami neuroleptycznymi, szczególnie
u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT,
zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią
(patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny zgłaszano przypadki
kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8.). U pacjentów, u których podejrzewa
się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions) w tym zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica
naskórka (TEN) oraz wysypkę z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne często występują jako połączenie
następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące
na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne
leczenie.
Ostre objawy odstawienia:
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie ostrych objawów
odstawienia, takich jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i
drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych:
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem,
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony krążenia
mózgowego. Mechanizm wpływający na zwiększenie ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć
zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach
pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Kwetaplex XR u pacjentów z
czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje zwiększone ryzyko zgonu, w
porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednakże, w dwóch 10-tygodniowych, kontrolowanych
placebo badaniach dotyczących stosowania kwetiapiny przeprowadzonych w takiej samej grupie
pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie stosującej
kwetiapinę wynosiła 5,5%, a w grupie otrzymującej placebo 3,2%. Przyczyny śmierci pacjentów w
trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwanymi dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w
podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia:
Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina
powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit:
Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano zaparcia i
niedrożność jelit (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane). Przypadki śmiertelne dotyczą pacjentów z
podwyższonej grupy ryzyka niedrożności jelit, włącznie z pacjentami stosującymi jednocześnie wiele
leków, które zmniejszają motorykę jelit i (lub) pacjentami nie zgłaszającymi zaparcia. Pacjentów z
niedrożnością jelit należy objąć ścisłą kontrolą i zapewnić szybką pomoc.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE):
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (VTE). Ponieważ u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne często występują
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe
czynniki ryzyka VTE przed i podczas terapii kwetiapiną oraz podjąć działania zapobiegające
wystąpieniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki.
Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po
wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia
trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy
spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje:
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii o umiarkowanymi ciężkim nasileniu są ograniczone. Jednakże skojarzona terapia
była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3. tygodniu.
Niewłaściwe stosowanie i nadużycie:
Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużycia. Ostrzeżenie może być potrzebne przy
przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Produkt leczniczy zawiera 25,67 mg sodu na tabletkę co odpowiada 1,28% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami l eczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna
być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na
ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi,
takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, będącego stanem mogącym zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącego udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem
zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem,
inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie AUC (powierzchnia pola pod
krzywą stężenia w czasie) kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego
podczas terapii kwetiapiną.
W badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki
kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe),
jednoczesne stosowanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Ten zwiększony
klirens powodował zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej przez AUC) średnio
do 13% ekspozycji występującej podczas stosowania samej kwetiapiny, chociaż u niektórych
pacjentów obserwowano silniejsze działanie. Jako konsekwencja tej interakcji nastąpić może
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny lek indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało istotne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki
indukujące enzymy wątrobowe rozpoczęcie terapii kwetiapiną może nastąpić, jeśli w opinii lekarza
korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko wynikające z przerwania stosowania
induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, żeby jakakolwiek zmiana dawkowania induktora
odbywała się stopniowo, a w razie potrzeby należy go zastąpić lekiem nie indukującym enzymów
wątrobowych (np. walproinian sodu) (patrz punkt 4.4).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco w przypadku jednoczesnego zastosowania leku
przeciwdepresyjnego imipraminy (inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyny (inhibitor CYP 3A4 i CYP
2D6).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się istotnie w przypadku jednoczesnego zastosowania leków
przeciwpsychotycznych - rysperydonu lub haloperydolu. Jednoczesne podawanie kwetiapiny i
tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny
nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W sześciotygodniowym, randomizowanym badaniu litu i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z
kwetiapiną, względem placebo i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z kwetiapiną, przeprowadzonym
u dorosłych pacjentów z epizodem manii, obserwowano w grupie z dodanym litem zwiększenie
częstości objawów pozapiramidowych (w szczególności drżenia), ospałość, zwiększenie masy ciała, w
porównaniu z grupą z dodanym placebo (patrz punkt 5.1).
Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmienia się w stopniu klinicznie istotnym w
przypadku jednoczesnego zastosowania. Retrospektywne badanie dzieci i młodzieży otrzymującej
walproinian, kwetiapinę lub obie substancje, odnotowano większą częstość występowania leukopenii i
neutropenii w grupie leczenia skojarzonego, w porównaniu do grup monoterapii.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu zaburzeń układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami mogącymi
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego dla metadonu i
trójpierścieniowych leków antydepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę. Zaleca się
potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania
chromatograficznego.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥10%) to senność, zawroty
głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia, zwiększenie stężenia triglicerydów,
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL, zwiększenie masy ciała, spadek stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe.
Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny podano w
Tabeli 1 zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS
III Working Group 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z terapią kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10),
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Obniżenie stężenia hemoglobiny22
Często Leukopenia, 1, 28 obniżenie ogólnej liczby neutrofilów, wzrost
eozynofilów27
Niezbyt często neutropenia 1, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby
płytek krwi13
Rzadko Agranulocytoza 26
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko Reakcja anafilaktyczna 5
Zaburzenia endokrynologiczne
Często Hiperprolaktynemia, 15 obniżenie całkowitego stężenia T4,24 obniżenie
stężenia wolnego T4,24 obniżenie całkowitego stężenia T3,24
zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często Obniżenie stężenia wolnego T3,24, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone stężenie triglicerydów,10,30 zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),11,30 zmniejszone
stężenia cholesterolu HDL,17, 30 zwiększenie masy ciała.8,30
Często Zwiększone łaknienie, wzrost stężenia glukozy we krwi do poziomu
hiperglikemii 6, 30
Niezbyt często Hiponatremia, 19 cukrzyca1, 5, zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko Zespół metaboliczny29
Zaburzenia psychiczne
Często Przykre sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze20
Rzadko Somnambulizm i podobne zachowania , takie jak mówienie przez sen i
zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy,4,16 senność,2, 16 bóle głowy, objawy pozapiramidowe1,21
Często Dyzartria
Niezbyt często Napady padaczki, 1 zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy,1,5
omdlenie4,16
Zaburzenia serca
Często Tachykardia, 4 kołatanie serca23
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT,1, 12, 18 bradykardia32
Nieznana Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia oka
Często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie ortostatyczne 4, 16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Nieznana Udar 33
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność23
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty 25
Niezbyt często Dysfagia 7
Rzadko Zapalenie trzustki 1, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w
surowicy krwi3 zwiększenie aktywności gamma-
glutamylotranspeptydazy (GGTP)3
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST)3
Rzadko Żółtaczka,5 zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy,5 zespół Stevensa i Johnsona5
Nieznana Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy,
wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie
naczyń krwionośnych skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Rabdomioliza
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana Syndrom odstawienny u noworodków 31
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia seksualne
Rzadko Priapizm, wyciek mleka poza okresem karmienia (mlekotok), obrzęk
piersi i zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Objawy odstawienia 1, 9
Często Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwośćć, gorączka
Rzadko Złośliwy zespół neuroleptyczny,1 hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej14
1. Patrz punkt 4.4
2. Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i
zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego
górną granicę normy) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-GT u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1 adrenergiczne, kwetiapina
może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy,
tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki
leku (patrz punkt 4.4).
5. Obliczenie częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparte na danych uzyskanych
po wprowadzeniu produktu leczniczego kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu na rynek.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo, obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
8. Na podstawie stwierdzenia >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentów dorosłych.
9. Najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia występującymi w badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszyła się
znacząco po tygodniu od przerwania terapii.
10. Stężenie triglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥150 mg/ml (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/ml (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥30
mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowany był bardzo często. Średnia zmiana stężenia u pacjentów, u
których obserwowano ten wzrost, wynosiła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. W oparciu o działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej nie jest związane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >30 μg/l (>1304,34
pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
16. Może prowadzić do upadków.
17. Stężenie cholesterolu HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u
kobiet co najmniej w pojedynczym badaniu.
18. Częstość występowania u pacjentów, u których następuje wydłużenie odcinka QT od <450
milisekund do ≥450 milisekund z ≥30 milisekundowym zwiększeniem. W badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo dotyczących stosowania kwetiapiny średnia zmiana i częstość występowania
u pacjentów z klinicznie znaczącym wydłużeniem odcinka QT były podobne w grupach
przyjmujących kwetiapinę i placebo.
19. Co najmniej jeden epizod zmiany stężenia w zakresie od >132 mmol/l do </=132 mmol/l.
20. Podczas terapii kwetiapiną lub zaraz po przerwaniu stosowania leku obserwowano przypadki
wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8,07
mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U tych pacjentów średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia hemoglobiny za każdym razem wynosiło -1,50 g/dl.
23. Zgłoszeniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
24. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian stężenia całkowitego T4, T4 w postaci
wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica normy
(pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
25. W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
26. Zmiana liczby neutrofilów z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l w
dowolnym czasie w trakcie trwania leczenia u pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5x109/l) i
zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych nad kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian liczby eozynofilów zdefiniowano
jako zwiększenie o > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
28. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
29. W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
30. U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych, jak masa ciała, stężenie glukozy we krwi oraz stężenie
lipidów (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem i
(lub) omdleniem. Częstość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych bradykardii i
pokrewnych zdarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego
Podczas stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsade
de pointes, które są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.
W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
Dzieci i młodzież
W przypadku dzieci i młodzieży należy spodziewać się tych samych działań, co opisane powyżej u
pacjentów dorosłych. Poniżej przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci i
młodzieży (10-17 lat) obserwowano ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które nie
zostały zidentyfikowane w przypadku osób dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z terapią kwetiapiną, które
występowały z większą częstością niż u dorosłych, albo nie obserwowane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000)
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone łaknienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Objawy pozapiramidowe3,4
Często Omdlenie
Zaburzenia układu naczyniowego
Bardzo często Zwiększone ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Drażliwość3
1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; 26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) u dziewcząt w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów występowało
zwiększenie stężenia prolaktyny >100 μg/l.
2. Na podstawie przesunięcia ponad klinicznie znaczące wartości progowe (zaczerpnięte z kryteriów
stosowanych przez Narodowe Instytuty Zdrowia, ang. National Institutes of Health) lub zwiększenie
>20 mm Hg dla skurczowego lub >10 mm Hg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym
momencie w czasie trwania 2 krótkotrwałych badań klinicznych (3–6 tygodni) z grupą kontrolną
placebo, przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Uwaga: częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u pacjentów dorosłych, ale drażliwość
może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z
pacjentami dorosłymi.
4. Patrz punkt 5.1.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Quetiapini fumaras 460 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 60 dni (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Hypromeloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu cytrynian, bezwodny; Magnezu stearynian
- Otoczka: Tytanu dwutlenek (E 171); Hypromeloza; Makrogol 400; Polisorbat 80; Żelaza tlenek żółty( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czerwony ( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 200 mg, 300 mg); Żelaza tlenek czarny( E 172) ( tylko w tabletkach 50 mg, 300 mg)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, pojemnik
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty brązowy podłużny nadruk: Q50 nadruk: Q200 nadruk: Q300 nadruk: Q400
Kwetaplex XR 50 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu Brązowe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q50” po jednej stronie Kwetaplex XR 200 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu żółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q200” po jednej stronie Kwetaplex XR 300 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu jasnożółte obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q300” po jednej stronie Kwetaplex XR 400 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu białe obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Q400” po jednej stronie Blistry z folii PVC/Aclar/Aluminium lub blistry PVC/PVDC w tekturowych pudełkach po 10, 20, 30, 50, 50x1 (blister perforowany) (opakowanie szpitalne), 56 (opakowanie kalendarzowe), 60, 90 lub 100 tabletek. Pojemniki z HDPE z wieczkiem z PP zawierającym środek pochłaniający wilgoć, po 60 tabletek. Kwetaplex XR 50 mg: opakowania po 30 lub 60 tabletek Kwetaplex XR 200 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 300 mg: opakowania po 60 tabletek Kwetaplex XR 400 mg: opakowania po 60 tabletek Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ponieważ kwetiapina wywiera wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też należy informować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych, dopóki nie rozpozna się indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
2 pozycji, według częstości
- często: Niedociśnienie ortostatyczne 4
- rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 26 tygodni
źródło: „Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Kwetaplex XR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z badań klinicznych z grupą kontrolną placebo przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku: Podobnie jak inne produkty przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki produktu leczniczego Kwetaplex” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego Kwetaplex XR należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę, aż do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej skuteczności klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr W umiarkowanej liczbie opublikowanych danych dotyczących ciąż po ekspozycji (wyniki dotyczą od 300 do 1000 ciąż), łącznie z indywidualnymi zgłoszeniami i badaniami obserwacyjnymi, nie ustalono wzrostu ryzyka wad rozwojowych w wyniku leczenia kwetiapiną. Jednak, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych danych, nie można wyciągać ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego też kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Z ograniczonej liczby danych wynika, iż kwetiapina stosowana w terapeutycznych dawkach przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo jednak, w jakim stopniu. Ze względu na brak odpowiednich danych, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienia piersią, czy też zakończyć terapię kwetiapiną. Należy przy tym wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniono wpływu kwetiapiny na ludzką płodność. Efekty związane z podwyższonym stężeniem prolaktyny obserwowano u szczurów, jednak dane te nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Kwetaplex XR należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ostrzeżenie może być potrzebne przy przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetaplex XR
Kiedy nie zażywać leku Kwetaplex XR:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie:
• niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
W razie wątpliwości, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Kwetaplex
XR.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kwetaplex XR należy omówić to z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu
serca; osłabienia mięśnia sercowego lub zapalenie mięśnia sercowego, pacjent stosuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca;
• pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
• pacjent przebył udar mózgu, szczególnie jeśli jest w podeszłym wieku;
• u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
• kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawek (padaczka);
• pacjent cierpi na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. W tym
przypadku lekarz może zalecić badania stężenia glukozy podczas stosowania leku Kwetaplex XR;
• kiedykolwiek stwierdzono u pacjenta małą liczbę białych krwinek (bez względu na to, czy było to
spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie);
• pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem starczym (ograniczenie sprawności pracy
mózgu). Osoba taka nie powinna stosować leku Kwetaplex XR, ponieważ leki z grupy, do której
należy, mogą nasilać ryzyko udaru, a niekiedy ryzyko śmierci u takich chorych;
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem
• u pacjenta lub członka rodziny występują zakrzepy, gdyż stosowanie leków z tej grupy powoduje
ich powstawanie;
• jeśli pacjent ma lub miał stany podczas których nastąpiło zatrzymanie oddychania przez krótkie
okresy podczas normalnego snu nocnego (tzw. bezdech senny) i stosuje leki zwalniające normalną
aktywność mózgu (tzw. depresanty);
• jeśli pacjent ma lub miał trudności z całkowitym opróżnieniem pęcherza moczowego
(zatrzymanie moczu), ma powiększoną prostatę, zator w jelitach lub podwyższone ciśnienie
wewnątrz oka. Objawy te są czasami spowodowane przyjmowanymi lekami (tzw. lekami
antycholinergicznymi) stosowanymi w celu leczenia określonych schorzeń, które wpływają na
funkcjonowanie komórek nerwowych;
• jeśli pacjent ma lub miał problem z nadużywaniem alkoholu lub leków;
• jeśli pacjent ma depresję lub inne stany, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie
tych leków wraz z lekiem Kwetaplex XR może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego,
będącego stanem mogącym zagrażać życiu (patrz „Lek Kwetaplex XR a inne leki”).
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów po
zażyciu leku Kwetaplex XR:
• połączenie gorączki, sztywności mięśni, pocenia się lub obniżony poziom świadomości (choroba
zwana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być potrzebna natychmiastowa pomoc
medyczna;
• mimowolne ruchy, przede wszystkim mięśni twarzy lub języka;
• zawroty głowy, uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowych
urazów (upadki) u pacjentów w podeszłym wieku;
• napad padaczkowy (drgawki);
• długotrwały i bolesny wzwód (priapizm).
• Szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać
serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy poinformować lekarza możliwie jak najszybciej, jeżeli wystąpią objawy takie jak:
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, lub inne infekcje, które mogą być skutkiem małej
liczby białych krwinek. Może to wymagać przerwania terapii lekiem Kwetaplex XR i (lub)
zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcia wraz z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcia, które nie reagują na leczenie. Może
to prowadzić do poważnej niedrożności jelit.
• Myśli samobójcze i pogłębienie depresji
Osoby, u których występuje depresja, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o
popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania
leków przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a
czasem później. Takie myśli mogą także nasilić się po nagłym odstawieniu leku. Wystąpienie myśli
samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa są bardziej prawdopodobne,
jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia myśli samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku
poniżej 25 lat chorych na depresję.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może
zwrócić się o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Zwykle
występują one jako:
• zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) rozległa wysypka ze
zmianami pęcherzowymi i łuszczeniem skóry, szczególnie w okolicach ust, nosa
oczu i narządów płciowych
• toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), cięższa postać
powodująca rozległe łuszczenie się skóry
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmuje objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi
wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i
enzymów wątrobowych)
Jeśli u pacjenta wystąpią te objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwetaplex XR i natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się po pomoc medyczną.
Przyrost masy ciała
U pacjentów stosujących lek Kwetaplex XR występował przyrost masy ciała. Należy regularnie,
samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Leku Kwetaplex XR nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Lek Kwetaplex XR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku Kwetaplex XR, jeśli pacjent stosuje:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki przeciwnadciśnieniowe,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazynę lub lit (lub inny lek przeciwpsychotyczny),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające) lub
wybrane antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki zapierające,
• leki (zwane lekami antycholinergicznymi), mające wpływ na sposób funkcjonowania komórek
nerwowych w celu leczenia określonych schorzeń.
• leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwetaplex XR i mogą
wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących
ruchy oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów,
zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli takie
objawy wystąpią, należy zwrócić się do lekarza.
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez porozumienia z lekarzem.
Kwetaplex XR z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może zaburzać działanie leku, dlatego Kwetaplex XR należy stosować
przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub bezpośrednio przed snem.
• Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku
Kwetaplex XR i alkoholu może wywołać senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kwetaplex XR. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku
Kwetaplex XR nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku Kwetaplex
XR nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
U noworodków oraz u matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
którykolwiek z tych objawów, może zaintnieć potrzeba skontaktowania się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex XR może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.
Wpływ na wynik badań wykrywających narkotyki w moczu
Jeśli pacjent przyjmuje Kwetaplex XR i wykonuje badania oznaczenia narkotyków w moczu, niektóre
metody badań mogą wykazać wynik pozytywny na metadon lub trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne (TCA) pomimo, że nie były przyjmowane. W takim przypadku należy wykonać
bardziej szczegółowe badania.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera 25,67 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to
1,28% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej;
• senność (może ustępować podczas dalszego stosowania tego leku) (może powodować upadki);
• objawy odstawienia (objawy, które mogą wystąpić po przerwaniu stosowania tego leku), w tym
trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
lub rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez 1–2 tygodnie;
• przybieranie na wadze;
• nieprawidłowe ruchy mięśni. Trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia, niepokój lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• zmiany stężeń poszczególnych tłuszczów (triglicerydy, cholesterol całkowity).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• przyspieszenie czynności serca;
• uczucie kołatania lub nierównomierne bicie serca;
• zaparcia, niestrawność;
• uczucie osłabienia;
• obrzęki rąk lub nóg;
• spadki ciśnienia podczas wstawania. Mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą
powodować upadki);
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi;
• niewyraźne widzenie;
• nieprzyjemne sny i koszmary senne;
• zwiększone uczucie głodu;
• uczucie rozdrażnienia;
• zaburzenia mowy;
• myśli samobójcze i pogłębienie depresji.
• duszność;
• wymioty (głównie u pacjentów w podeszłym wieku);
• gorączka;
• zmiany aktywności hormonów tarczycy we krwi;
• zmiany liczby niektórych rodzajów komórek krwi
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi - w rzadkich przypadkach może to prowadzić do:
o obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn;
o zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• napady drgawek
• reakcje nadwrażliwości, w tym guzki i bąble na skórze, obrzęki skóry i okolicy ust.
• nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (tzw. zespół niespokojnych nóg);
• utrudnione połykanie;
• niekontrolowane ruchy, głównie mięśni twarzy lub języka
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca;
• zmiana w aktywności elektrokardiograficznej widocznej na EKG (wydłużenie odstępu QT).
• obniżenie tętna, które może pojawiać się na początku leczenia i prowadzić do niskiego ciśnienia
krwi i utraty przytomności;
• trudność w oddawaniu moczu;
• omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
• zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi;
• nasilenie istniejącej cukrzycy.
• neutropenia (zmniejszona liczba ziarnistych białych krwinek).
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• bardzo wysoka temperatura ciała (gorączka), wzmożona potliwość, sztywność mięśni, senność lub
omdlenia (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).
• zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka).
• zapalenie wątroby
• długotrwała i bolesna erekcja (priapizm)
• obrzęk piersi i niespodziewane wydzielanie mleka (mlekotok);
• zaburzenia miesiączkowania;
• zakrzepy żylne, szczególnie w kończynach dolnych (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie
nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej
i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
poradzić się lekarza
• chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu;
• niska temperatura ciała (hipotermia);
• zapalenie trzustki
• „zespół metaboliczny”, w którym występuje skojarzenie 3 lub więcej objawów, takich jak: otyłość
brzuszna, spadek stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), wzrost stężenia triglicerydów, wzrost
ciśnienia krwi i cukru we krwi;
• gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła, infekcje z bardzo małą liczbą białych krwinek we
krwi (tzw. agranulocytoza)
• niedrożność jelit
• wzrost aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10000 osób):
• ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs
• szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy).
• pęcherze pojawiające się na skórze, w jamie ustnej, oczach i genitaliach (zespół Stevensa i
Johnsona). Patrz punkt 2.
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu
• rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych i ból mięśni (rabdomioliza)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• wysypka z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy)
• poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka i pęcherze na skórze,
łuszczenie się skóry (roksyczno-rozpływna martwica naskórka). Patrz punkt 2.
• Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) obejmuje objawy grypopodobne z
wysypką, wysoką temperaturą ciała, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami badań
krwi (w tym zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia) i enzymów wątrobowych). Patrz
punkt 2
• u noworodków, których matki stosowały kwetiapinę podczas ciąży, mogą wystąpić objawy
odstawienia
• udar
• zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
• zapalenie mięśnia sercowego
• zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często wysypka skórna z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy Kwetaplex XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do nich
zmiany stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi,
zmiany stężeń hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi (substancji w mięśniach), zmniejszenie
stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny rzadko może prowadzić do:
• obrzęku piersi i niespodziewanego wydzielania mleka, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn;
• zaniku lub nieregularnego miesiączkowania u kobiet.
Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Te same działania niepożądane co obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży.
Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych lub zostały zaobserwowane tylko u dzieci i młodzieży:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• zwiększone stężenie prolaktyny, które może rzadko prowadzić do:
- obrzęku piersi i niespodziewanego wytwarzania mleka, zarówno u dziewcząt, jak i
chłopców;
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt;
• zwiększony apetyt;
• wymioty;
• nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
• wzrost ciśnienia krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• uczucie osłabienia, omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
• zatkany nos;
• uczucie irytacji.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21-309,
strona internetowa: https//:smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki
przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwetiapina ma kilka wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określać na podstawie
indywidualnego rozpoznania i stosowanej u pacjenta dawki.
Nie ustalono długookresowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym u
pacjentów z dużą depresją, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów,
u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież:
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na brak
danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące stosowania
kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu bezpieczeństwa określonego dla pacjentów
dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania niepożądane występowały ze zwiększoną
częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu,
wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa i omdlenie), lub mogą mieć inne konsekwencje u dzieci i
młodzieży (objawy pozapiramidowe i drażliwość). Zidentyfikowano także jedno działanie nie
obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie krwi). U dzieci i
młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności tarczycy.
Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie
badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwały wpływ na rozwój poznawczy i zachowania nie
jest znany.
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem dzieci i młodzieży, podawaniu
kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo,
u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego i epizodami depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (patrz punkt 4.8).
Samobójstwa, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
wystąpienia znaczącej remisji. Jako, że poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej
tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia
poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego
pacjenta może być zwiększone ryzyko samobójstw.
Dodatkowo, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, z powodu znanych czynników ryzyka
związanych z leczoną chorobą. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecany jest produkt
Kwetaplex XR, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań
samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z dużą depresją W związku z tym, u
pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki
ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza badań klinicznych z grupą kontrolną placebo nad lekami przeciwdepresyjnymi
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym stwierdzono zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną, w porównaniu z
otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% wzgl. 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych
u młodych pacjentów (poniżej 25 lat) wynosiło 2,1% (3/144) w grupie kwetiapiny i 1,3% (1/75) w
grupie placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń i samobójstw u
pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania kwetiapiny z
innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne:
Uwzględniając obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała,
stężenia glukozy we krwi (patrz podpunkt „Hiperglikemia”) oraz lipidów, które obserwowano w
badaniach klinicznych, należy zbadać parametry metaboliczne pacjenta w momencie rozpoczynania
terapii. Zmiany tych parametrów należy regularnie kontrolować w przebiegu terapii. Pogorszenie się
omawianych parametrów należy leczyć zgodnie z zasadami klinicznymi (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe:
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo wśród dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome EPS) w porównaniu do placebo, u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i dużej depresji (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, co często związane jest z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne:
Jeśli wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).
Senność i zawroty głowy:
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i związanych z nią objawów takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z epizodami
depresji w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowymi dużej depresji, objawy te występowały
zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim łagodne do
umiarkowanego. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczne
częstsze zgłaszanie się do lekarza przez okres minimum 2 tygodni od początku pojawienia się
senności, lub do czasu, kiedy nastąpi poprawa objawów. Niekiedy należy brać pod uwagę przerwanie
terapii.
Hipotonia ortostatyczna:
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż poznają
możliwe skutki leczenia.
Kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu
krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego lub innymi chorobami predysponującymi do
niedociśnienia. W razie wystąpienia hipotonii ortostatycznej, szczególnie u pacjentów z chorobami
układu krążenia w wywiadzie, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej
dobieranie.
Zespół bezdechu sennego:
U pacjentów stosujących kwetiapinę opisywano zespół bezdechu sennego. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w
wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub
otyłością oraz mężczyźni), kwetiapinę należy stosować z ostrożnością.
Napady padaczki:
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych dotyczących
częstości występowania napadów drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie. Podobnie jak w
przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów
z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny:
Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym
również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie
aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy odstawić Kwetaplex XR i
zastosować odpowiednie leczenie.
Zespół serotoninowy:
Jednoczesne podawanie produktu Kwetaplex XR i innych leków serotoninergicznych, takich jak
inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą
powodować zespół serotoninowy, będący stanem mogącym zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznym jest klinicznie uzasadnione, zaleca
się uważne obserwowanie pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność
autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza:
W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x
109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu
terapii kwetiapiną. Brak oczywistej zależności od dawki. Po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono
kilka przypadków zgonu. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych
krwinek (ang. White Blood Cell WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez
leki w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia występowała u pacjentów bez
wcześniejszych czynników ryzyka. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów
wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia objawów podmiotowych i
przedmiotowych zakażenia oraz kontrolować liczbę neutrofilów (dopóki nie przekroczy 1,5 x 109/l)
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów z objawami infekcji lub gorączki, w szczególności przy braku wyraźnego czynnika
predysponującego, należy wziąć pod uwagę neutropenię i zastosować odpowiednie leczenie.
Należy poinformować pacjentów, żeby natychmiast zgłaszali wystąpienie objawów podmiotowych lub
przedmiotowych wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (np. gorączka, osłabienie, senność,
ból gardła) w dowolnym czasie podczas terapii kwetapiną. U tych pacjentów należy natychmiast
zbadać całkowitą liczbę krwinek białych oraz bezwzględną liczbę neutrofilów, szczególnie wówczas,
gdy nie ma czynników predysponujących.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe):
Norkwetiapina, czynny metabolit, kwetiapiny, ma umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych
podtypów receptorów muskarynowych. Powoduje to działania niepożądane związane z efektami
przeciwcholinergicznymi podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach łącznie z innymi
lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym
(muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zdiagnozowanym obecnie
lub stwierdzonym w wywiadzie zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą. (Patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje:
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe
terapię kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze stosowania
kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów enzymów
wątrobowych. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe wykonywać
stopniowo, i w razie konieczności zastąpić go lekiem nie indukującym enzymów wątrobowych (np.
walproinianem sodu).
Masa ciała:
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano zwiększenie masy ciała. Należy to monitorować i
odpowiednio powstrzymać klinicznie, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia:
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W kilku przypadkach zgłoszono wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
sprzyjającym. Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną, zgodną z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjentów stosujących jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod względem wystąpienia oznaki
objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą
lub dużym ryzykiem wystąpienia cukrzycy należy regularnie monitorować pod względem pogorszenia
kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie sprawdzać masę ciała.
Lipidy:
W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów,
cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz
punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT:
W badaniach klinicznych oraz podczas używania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego
podawanie kwetiapiny nie było związane z przewlekłym wydłużeniem absolutnych wartości odstępu
QT. W okresie po wprowadzeniu do obrotu, obserwowano wydłużenie odstępu QT podczas
stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz
punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina zalecana jest pacjentom z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zaleca się również, jeśli kwetiapina stosowana jest
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT albo z lekami neuroleptycznymi, szczególnie
u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT,
zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią
(patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny zgłaszano przypadki
kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8.). U pacjentów, u których podejrzewa
się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
Podczas stosowania tego leku bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR,
ang. severe cutaneous adverse reactions) w tym zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica
naskórka (TEN) oraz wysypkę z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać
życiu lub prowadzić do zgonu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne często występują jako połączenie
następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia. Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące
na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne
leczenie.
Ostre objawy odstawienia:
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie ostrych objawów
odstawienia, takich jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i
drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych:
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem,
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony krążenia
mózgowego. Mechanizm wpływający na zwiększenie ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć
zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach
pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Kwetaplex XR u pacjentów z
czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje zwiększone ryzyko zgonu, w
porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednakże, w dwóch 10-tygodniowych, kontrolowanych
placebo badaniach dotyczących stosowania kwetiapiny przeprowadzonych w takiej samej grupie
pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie stosującej
kwetiapinę wynosiła 5,5%, a w grupie otrzymującej placebo 3,2%. Przyczyny śmierci pacjentów w
trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwanymi dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w
podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Dysfagia:
Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina
powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit:
Zaparcia stanowią czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano zaparcia i
niedrożność jelit (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane). Przypadki śmiertelne dotyczą pacjentów z
podwyższonej grupy ryzyka niedrożności jelit, włącznie z pacjentami stosującymi jednocześnie wiele
leków, które zmniejszają motorykę jelit i (lub) pacjentami nie zgłaszającymi zaparcia. Pacjentów z
niedrożnością jelit należy objąć ścisłą kontrolą i zapewnić szybką pomoc.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE):
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (VTE). Ponieważ u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne często występują
czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, należy zidentyfikować wszystkie możliwe
czynniki ryzyka VTE przed i podczas terapii kwetiapiną oraz podjąć działania zapobiegające
wystąpieniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki.
Chociaż nie wszystkie przypadki były związane z czynnikami ryzyka, spośród zgłoszeń po
wprowadzeniu do obrotu wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka predysponujące do zapalenia
trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe czy
spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje:
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii o umiarkowanymi ciężkim nasileniu są ograniczone. Jednakże skojarzona terapia
była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3. tygodniu.
Niewłaściwe stosowanie i nadużycie:
Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużycia. Ostrzeżenie może być potrzebne przy
przepisywaniu kwetiapiny u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kwetaplex XR zawiera sód
Kwetaplex XR 50 mg, 200 mg, 300 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Kwetaplex XR 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Produkt leczniczy zawiera 25,67 mg sodu na tabletkę co odpowiada 1,28% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami l eczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, kwetiapina powinna
być stosowana z ostrożnością podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi na
ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.
Kwetiapinę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z produktami leczniczymi serotoninergicznymi,
takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, będącego stanem mogącym zagrażać
życiu (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącego udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem
zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem,
inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie AUC (powierzchnia pola pod
krzywą stężenia w czasie) kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także spożywania soku grejpfrutowego
podczas terapii kwetiapiną.
W badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki
kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe),
jednoczesne stosowanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Ten zwiększony
klirens powodował zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej przez AUC) średnio
do 13% ekspozycji występującej podczas stosowania samej kwetiapiny, chociaż u niektórych
pacjentów obserwowano silniejsze działanie. Jako konsekwencja tej interakcji nastąpić może
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny lek indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało istotne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki
indukujące enzymy wątrobowe rozpoczęcie terapii kwetiapiną może nastąpić, jeśli w opinii lekarza
korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko wynikające z przerwania stosowania
induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, żeby jakakolwiek zmiana dawkowania induktora
odbywała się stopniowo, a w razie potrzeby należy go zastąpić lekiem nie indukującym enzymów
wątrobowych (np. walproinian sodu) (patrz punkt 4.4).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco w przypadku jednoczesnego zastosowania leku
przeciwdepresyjnego imipraminy (inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyny (inhibitor CYP 3A4 i CYP
2D6).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się istotnie w przypadku jednoczesnego zastosowania leków
przeciwpsychotycznych - rysperydonu lub haloperydolu. Jednoczesne podawanie kwetiapiny i
tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny
nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W sześciotygodniowym, randomizowanym badaniu litu i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z
kwetiapiną, względem placebo i tabletek o przedłużonym uwalnianiu z kwetiapiną, przeprowadzonym
u dorosłych pacjentów z epizodem manii, obserwowano w grupie z dodanym litem zwiększenie
częstości objawów pozapiramidowych (w szczególności drżenia), ospałość, zwiększenie masy ciała, w
porównaniu z grupą z dodanym placebo (patrz punkt 5.1).
Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmienia się w stopniu klinicznie istotnym w
przypadku jednoczesnego zastosowania. Retrospektywne badanie dzieci i młodzieży otrzymującej
walproinian, kwetiapinę lub obie substancje, odnotowano większą częstość występowania leukopenii i
neutropenii w grupie leczenia skojarzonego, w porównaniu do grup monoterapii.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu zaburzeń układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami mogącymi
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego dla metadonu i
trójpierścieniowych leków antydepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę. Zaleca się
potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania
chromatograficznego.
ChPL, pkt 4.8: Dzia łania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną (≥10%) to senność, zawroty
głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia, zwiększenie stężenia triglicerydów,
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL, zwiększenie masy ciała, spadek stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe.
Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny podano w
Tabeli 1 zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS
III Working Group 1995).
Tabela 1. Działania niepożądane związane z terapią kwetiapiną
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10),
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Obniżenie stężenia hemoglobiny22
Często Leukopenia, 1, 28 obniżenie ogólnej liczby neutrofilów, wzrost
eozynofilów27
Niezbyt często neutropenia 1, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby
płytek krwi13
Rzadko Agranulocytoza 26
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko Reakcja anafilaktyczna 5
Zaburzenia endokrynologiczne
Często Hiperprolaktynemia, 15 obniżenie całkowitego stężenia T4,24 obniżenie
stężenia wolnego T4,24 obniżenie całkowitego stężenia T3,24
zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często Obniżenie stężenia wolnego T3,24, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone stężenie triglicerydów,10,30 zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),11,30 zmniejszone
stężenia cholesterolu HDL,17, 30 zwiększenie masy ciała.8,30
Często Zwiększone łaknienie, wzrost stężenia glukozy we krwi do poziomu
hiperglikemii 6, 30
Niezbyt często Hiponatremia, 19 cukrzyca1, 5, zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko Zespół metaboliczny29
Zaburzenia psychiczne
Często Przykre sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze20
Rzadko Somnambulizm i podobne zachowania , takie jak mówienie przez sen i
zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy,4,16 senność,2, 16 bóle głowy, objawy pozapiramidowe1,21
Często Dyzartria
Niezbyt często Napady padaczki, 1 zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy,1,5
omdlenie4,16
Zaburzenia serca
Często Tachykardia, 4 kołatanie serca23
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT,1, 12, 18 bradykardia32
Nieznana Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia oka
Często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie ortostatyczne 4, 16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1
Nieznana Udar 33
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność23
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty 25
Niezbyt często Dysfagia 7
Rzadko Zapalenie trzustki 1, niedrożność jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w
surowicy krwi3 zwiększenie aktywności gamma-
glutamylotranspeptydazy (GGTP)3
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST)3
Rzadko Żółtaczka,5 zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy,5 zespół Stevensa i Johnsona5
Nieznana Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy,
wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie
naczyń krwionośnych skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Rabdomioliza
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana Syndrom odstawienny u noworodków 31
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia seksualne
Rzadko Priapizm, wyciek mleka poza okresem karmienia (mlekotok), obrzęk
piersi i zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Objawy odstawienia 1, 9
Często Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwośćć, gorączka
Rzadko Złośliwy zespół neuroleptyczny,1 hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej14
1. Patrz punkt 4.4
2. Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i
zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.
3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego
górną granicę normy) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-GT u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1 adrenergiczne, kwetiapina
może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy,
tachykardia, a u niektórych pacjentów omdlenia, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki
leku (patrz punkt 4.4).
5. Obliczenie częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparte na danych uzyskanych
po wprowadzeniu produktu leczniczego kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu na rynek.
6. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
7. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo, obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
8. Na podstawie stwierdzenia >7% zwiększenia masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje
głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentów dorosłych.
9. Najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia występującymi w badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszyła się
znacząco po tygodniu od przerwania terapii.
10. Stężenie triglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥150 mg/ml (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
11. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/ml (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥30
mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowany był bardzo często. Średnia zmiana stężenia u pacjentów, u
których obserwowano ten wzrost, wynosiła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).
12. Patrz tekst poniżej.
13. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
14. W oparciu o działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej nie jest związane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.
15. Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn; >30 μg/l (>1304,34
pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
16. Może prowadzić do upadków.
17. Stężenie cholesterolu HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u
kobiet co najmniej w pojedynczym badaniu.
18. Częstość występowania u pacjentów, u których następuje wydłużenie odcinka QT od <450
milisekund do ≥450 milisekund z ≥30 milisekundowym zwiększeniem. W badaniach klinicznych z
grupą kontrolną placebo dotyczących stosowania kwetiapiny średnia zmiana i częstość występowania
u pacjentów z klinicznie znaczącym wydłużeniem odcinka QT były podobne w grupach
przyjmujących kwetiapinę i placebo.
19. Co najmniej jeden epizod zmiany stężenia w zakresie od >132 mmol/l do </=132 mmol/l.
20. Podczas terapii kwetiapiną lub zaraz po przerwaniu stosowania leku obserwowano przypadki
wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).
21. Patrz punkt 5.1.
22. U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8,07
mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U tych pacjentów średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia hemoglobiny za każdym razem wynosiło -1,50 g/dl.
23. Zgłoszeniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
24. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian stężenia całkowitego T4, T4 w postaci
wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica normy
(pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
25. W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
26. Zmiana liczby neutrofilów z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l w
dowolnym czasie w trakcie trwania leczenia u pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5x109/l) i
zakażeniem podczas wszystkich badań klinicznych nad kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
27. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian liczby eozynofilów zdefiniowano
jako zwiększenie o > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
28. W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
29. W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
30. U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych, jak masa ciała, stężenie glukozy we krwi oraz stężenie
lipidów (patrz punkt 4.4).
31. Patrz punkt 4.6.
32. Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem i
(lub) omdleniem. Częstość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych bradykardii i
pokrewnych zdarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.
33. Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego
Podczas stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
komorowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsade
de pointes, które są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.
W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
Dzieci i młodzież
W przypadku dzieci i młodzieży należy spodziewać się tych samych działań, co opisane powyżej u
pacjentów dorosłych. Poniżej przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci i
młodzieży (10-17 lat) obserwowano ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które nie
zostały zidentyfikowane w przypadku osób dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z terapią kwetiapiną, które
występowały z większą częstością niż u dorosłych, albo nie obserwowane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000)
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zwiększone łaknienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Objawy pozapiramidowe3,4
Często Omdlenie
Zaburzenia układu naczyniowego
Bardzo często Zwiększone ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Drażliwość3
1. Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; 26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) u dziewcząt w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów występowało
zwiększenie stężenia prolaktyny >100 μg/l.
2. Na podstawie przesunięcia ponad klinicznie znaczące wartości progowe (zaczerpnięte z kryteriów
stosowanych przez Narodowe Instytuty Zdrowia, ang. National Institutes of Health) lub zwiększenie
>20 mm Hg dla skurczowego lub >10 mm Hg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym
momencie w czasie trwania 2 krótkotrwałych badań klinicznych (3–6 tygodni) z grupą kontrolną
placebo, przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Uwaga: częstość występowania jest zgodna z obserwowaną u pacjentów dorosłych, ale drażliwość
może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z
pacjentami dorosłymi.
4. Patrz punkt 5.1.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.