Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Quetiapini fumaras 50 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 36 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Laktoza jednowodna; Hypromeloza (K4M); Hypromeloza (K100 Premium LV CR); Sodu chlorek; Powidon K30; Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana; Talk; Magnezu stearynian
- Opadry II 85F540003 Pink: Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Talk; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry II 85F540003 Pink)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły nadruk: Q50 nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg: brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 200 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg: lekko żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,400 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: Ulotka, pkt 6 - okrągły nadruk: Q50
Brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi 11,2 ± 0,2 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Kwetiapina może wpływać na czynności wymagające uwagi, w związku z jej działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn do czasu poznania ich reakcji na lek.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
98 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny22; Zwiększenie stężenia triglicerydów surowicy10,30; Zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (przeważnie frakcji LDL)11,30; Zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu 17,30; zwiększenie masy ciała8,30; Zawroty głowy4,16; senność2,16; ból głowy; objawy; pozapiramidowe; Suchość w jamie ustnej; Objawy odstawienia (przerwania podawania); zawroty głowy; Zwiększenie stężenia prolaktyny; Objawy pozapiramidowe; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
- często: Leukopenia1,28; zmniejszenie liczby neutrofilów; zwiększenie liczby eozynofilów27; Hiperprolaktynemia15; zmniejszenie stężenia całkowitej T424; zmniejszenie stężenia wolnej T424; zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 3 zwiększenie stężenia TSH24; Zwiększenie apetytu; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30; Niezwykłe sny i koszmary senne; myśli samobójcze i zachowania samobójcze20; Dyzartria; Częstoskurcz; kołatanie serca; Niewyraźne widzenie; Niedociśnienie ortostatyczne; Duszność; Zaparcia; niestrawność; wymioty; Zwiększenie Aktywności Aminotransferazy alaninowej (ALT) w surowicy; Zwiększenie aktywności GGT w surowicy; Łagodna astenia; obrzęki obwodowe; drażliwość; gorączka
- niezbyt często: Neutropenia1; małopłytkowość; niedokrwistość; zmniejszenie liczby płytek13; Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne); Zmniejszenie stężenia wolnej T324; niedoczynność tarczycy21; Hiponatremia19; cukrzyca1, 5; Zaostrzenie istniejącej cukrzycy; Drgawki; zespół niespokojnych nóg; późne dyskinezy; omdlenia; objawy omdlenia; Wydłużenie odstępu QT; bradykardia; Nieżyt nosa; Dysfagia; Zwiększenie Aktywności Aminotransferazy Asparaginianowej (AST) w surowicy; Zatrzymanie moczu; Zaburzenia seksualne
- rzadko: Agranulocytoza26; Zespół metaboliczny29; Somnambulizm oraz pokrewne reakcje i zachowania, takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania; Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa; Zapalenie trzustki; niedrożność jelit; Żółtaczka; zapalenie wątroby; Priapizm; mlekotok; obrzęk piersi; zaburzenia miesiączkowania; Złośliwy zespół neuroleptyczny; hipotermia; Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi; bezsenność; nudności; bóle głowy; biegunka; Wzrost stężenia cholesterolu LDL
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5; Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiurety cznego; Obrzęk naczynioruchowy; zespół Stevensa-Johnsona; Rabdomioliza
- częstość nieznana: Kardiomiopatia; zapalenie mięśnia sercowego; Udar; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS); zapalenie naczyń krwionośnych skóry; Noworodkowy zespół odstawienia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o umiarkowanymi ciężkim nasileniu związanych z chorobą dwubiegunową. Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, powinien być podawany przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię to 300 mg (dzień 1.) i 600 mg (dzień 2.) Zalecana dobowa dawka to 600 mg, jednak w klinicznie uzasadnionych przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy ustalić w zakresie dawek skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie. Nie ma konieczności zmiany dawkowania podczas leczenia podtrzymującego w schizofrenii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Dane dostępne z placebo-kontrolowanych badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną, rozpoczynając leczenie od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u osób w podeszłym wieku należy stosować z dużą ostrożnością szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta konieczne może się okazać wolniejsze tempo zwiększania dawki KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i mniejsze dobowe dawki terapeutyczne niż te stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę tę należy zwiększać o 50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr Umiarkowana ilość opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży otrzymujących kwetiapinę (tzn. od 300 do 1000 przypadków), również pojedyncze zgłoszenia i niektóre badania obserwacyjne, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, spowodowanych leczeniem. Jednak wszystkie dostępne dane nie stanowią podstawy do sformułowania ostatecznego wniosku. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień okazały się niejednoznaczne w odniesieniu do przenikania kwetiapiny stosowanej w dawkach leczniczych do mleka kobiecego. Ze względu na brak jednoznacznych danych należy podjąć decyzję, czy pacjentka powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie kwetiapiną, przy uwzględnieniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniano wpływu kwetiapiny na płodność u ludzi. U szczurów obserwowano działania wynikające ze zwiększonego stężenia prolaktyny, chociaż nie można ich odnieść bezpośrednio do ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, powinien być podawany przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu powinien być podawany raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wiele zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu produktu do obrotu, choć nie wszystkie były następstwem obecnych czynników ryzyka dotyczyło właśnie pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki, takich jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo lub z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu
Kiedy nie stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
• Jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
– erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Jeżeli którakolwiek z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu należy soknsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy
omówić to z lekarzem prowadzącym
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z rodziny pacjenta występuje choroba serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienie lub zapalenia mięśnia sercowego, lub jeżeli pacjent przyjmuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi,
• jeśli u pacjenta stwierdzono przebyty udar mózgu, zwłaszcza, gdy jest osobą w podeszłym
wieku,
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą,
• jeśli u pacjenta występowały kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki),
• jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę.
Jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka, lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia
cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu,
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (bez względu na to,
czy było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie),
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (obniżenie sprawności pracy mózgu).
Osoba taka nie powinna stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,
ponieważ leki z grupy, do której należy lek KETREL XR, mogą nasilać ryzyko udaru, a
niekiedy ryzyko śmierci u osób w podeszłym wieku z otępieniem,
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem,
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków z tej grupy wiąże się z powstawaniem zakrzepów,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych
chorób i które wpływają na czynność komórek nerwowych,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu wystąpi jakikolwiek z wymienionych niżej objawów:
• łącznie gorączka, sztywność mięśni, nadmierna potliwość, obniżony poziom świadomości
(tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny). Może być konieczna natychmiastowa pomoc
medyczna,
• mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy lub języka,
• zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku,
• napady padaczkowe (drgawki),
• długotrwała bolesna erekcja (priapizm).
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:
• gorączka, objawy przypominające grypę, ból gardła lub inne zakażenie, gdyż mogą być one
spowodowane bardzo małą liczbą krwinek białych, co może wymagać odstawienia leku
KETREL XR i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcie nieustępujące po zastosowaniu
leczenia, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.
Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż leki
te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze
mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo
wystąpienia takich myśli wzrasta u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat z
depresją.
Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
powiadomienie przyjaciół i krewnych o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można
także poprosić te osoby, aby w razie zaobserwowania u pacjenta nasilenia objawów depresji lub
innych niepokojących zmian w zachowaniu powiedziały o tym pacjentowi.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą,
szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
• Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie
się skóry;
• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami
badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem
aktywności enzymów wątrobowych).
W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zwiększenie masy ciała
U pacjentów stosujących lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano
zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
• leki stosowane w leczeniu padaczki (jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazyna lub lit (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszające stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające)
lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki, które mogą powodować zaparcia,
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek nerwowych
(tzw. leki przeciwcholinergiczne).
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może wpływać na działanie leku, dlatego KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem.
• Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Jednoczesne przyjmowanie leku KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i alkoholu może powodować senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje lek KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas ciąży, chyba że
zostanie to uzgodnione z lekarzem.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu.
U noworodków, których matki stosowały lek KETREL XR w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu oraz trudności związane z karmieniem. W
razie zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, może wywołać u pacjenta senność. Pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do czasu, kiedy pozna swoją reakcję na
stosowany lek.
Lek KETREL XR zawiera laktozę.
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek KETREL XR zawiera sód
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w
jednej tabletce, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.
Testy na obecność narkotyków w moczu
Przyjmowanie leku KETREL XR może spowodować pozytywny wynik testu na obecność w moczu
metadonu i niektórych leków przeciwdepresyjnych, tzw. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych (TLPD), nawet jeżeli pacjent ich nie przyjmował. W takiej sytuacji należy
przeprowadzić dokładniejsze testy.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy i suchość w jamie ustnej;
- senność (objaw ten może ustępować po pewnym czasie stosowania leku KETREL XR) (może
prowadzić do upadków);
- objawy odstawienia (objawy występujące po przerwaniu przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu): trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość; zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres
przynajmniej 1–2 tygodni;
- zwiększenie masy ciała;
- nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.
- zmiany stężenia niektórych lipidów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego)
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- przyspieszenie rytmu serca,
- uczucie łomotania serca lub przyspieszonej bądź niemiarowej akcji serca,
- zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność),
- uczucie osłabienia,
- obrzęk rąk i nóg,
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania. Może to być przyczyną zawrotów głowy i
omdleń, co może prowadzić do upadków,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi,
- niewyraźne widzenie,
- nietypowe sny i koszmary senne,
- zwiększone uczucie głodu,
- uczucie rozdrażnienia,
- zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się,
- myśli samobójcze i pogłębienie depresji,
- duszność,
- wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku),
- gorączka,
- zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi,
- zmniejszenie liczby określonych rodzajów komórek krwi,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi,
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi; zwiększone stężenie prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u mężczyzn i kobiet,
• zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- drgawki,
- reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie bąbli na skórze, obrzęku skóry i obrzęku
wokół ust,
- nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (nazywane także zespołem niespokojnych nóg),
- trudności z przełykaniem,
- niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka,
- zaburzenia seksualne,
- cukrzyca,
- zmiany czynności elektrycznej serca widoczne w zapisie EKG serca (wydłużenie odstępu QT),
- wolniejsze niż zwykle bicie serca, które może wystąpić podczas rozpoczynania leczenia i być
związane z niskim ciśnieniem krwi i omdleniem,
- trudności w oddawaniu moczu,
- omdlenia (mogą prowadzić do upadków),
- zatkany nos,
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych,
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi,
- nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym"),
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zapalenie wątroby,
- długotrwała i bolesna erekcja (priapizm),
- obrzęk piersi oraz nieoczekiwane wydzielanie mleka (mlekotok),
- zaburzenia miesiączkowania,
- zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską,
- chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności przez sen,
- zmniejszenie temperatury ciała (hipotermia),
- zapalenie trzustki,
- stan zwany „zespołem metabolicznym”, w którym występuje kombinacja 3 lub więcej spośród
następujących cech: wzrost tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego
cholesterolu” HDL, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- łączne występowanie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z
bardzo małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- niedrożność jelit,
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzymu wytwarzanego m.in. w
mięśniach).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze,
- ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs,
- nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- ciężkie zaburzenie z powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, na oczach i narządach
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) (Patrz punkt 2),
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu,
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- wysypka skórna z towarzyszącymi nieregularnymi plamami na skórze (rumień wielopostaciowy),
- ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami, takimi jak gorączka, pojawienie się pęcherzy na skórze,
złuszczanie naskórka (toksyczna martwica rozpływna naskórka) (Patrz punkt 2),
- polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.
- objawy odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały lek KETREL XR tabletki o
przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży.
- udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w
mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u kobiet, jak i mężczyzn,
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.
Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.
Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.
Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano u
dorosłych:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt,
• u dziewcząt może dojść do zatrzymania miesiączki lub może ona występować nieregularnie.
- zwiększenie apetytu,
- wymioty,
- nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności z wykonaniem ruchu, drżenie, uczucie niepokoju lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu,
- zwiększenie ciśnienia krwi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- uczucie osłabienia, omdlenia (może prowadzić do upadków);
- zatkany nos;
- uczucie rozdrażnienia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 201 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV,
azolowych preparatów przeciwgrzybicznych, erytromycyny, klarytromycyny lub nefazodonu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL XR, należy
rozważyć profil bezpieczeństwa produktu w odniesieniu do rozpoznania u danego pacjenta oraz
stosowanej dawki.
Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo
u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u
dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie
wiekowej. Badania kliniczne z zastosowaniem kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym
uwalnianiu wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa określonym u dorosłych (patrz punkt
4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży niż
u dorosłych (zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny w surowicy, wymioty, nieżyt nosa,
omdlenia) lub których wystąpienie miało różne konsekwencje w tej grupie wiekowej (oraz objawy
pozapiramidowe i drażliwość) oraz stwierdzono objaw nieobserwowany wcześniej u dorosłych
(wzrost ciśnienia krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach badań czynności tarczycy
u dzieci i młodzieży.
Ponadto wpływ długoterminowego leczenia kwetiapiną, trwającego dłużej niż 26. tygodni, na wzrost
i dojrzewanie nie był badany. Długotrwałe konsekwencje dla rozwoju poznawczego nie są znane.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, przyjmowanie kwetiapiny
wiązało się z zwiększoną częstością (w porównaniu z placebo) występowania objawów
pozapiramidowych (EPS) u pacjentów leczonych na schizofrenię, manię i depresję w przebiegu
choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo/ myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem
występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami
samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji choroby.
Poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym
pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy.
Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw może zwiększać się we wczesnej fazie
poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, z powodu znanych czynników ryzyka tej choroby, lekarz powinien rozważyć ryzyko
wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania
kwetiapiny.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina, mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia w znacznym stopniu skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji
w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami
przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia –
o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu
z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi
w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 roku życia) wynosiło 2,1%
(3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na
obserwacji populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko
samouszkodzeń i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia
podczas stosowania kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko metaboliczne
Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy
ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań
klinicznych, należy kontrolować parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia i oceniać je
regularnie w trakcie terapii. Jeśli wystąpi pogorszenie tych parametrów, należy wówczas wdrożyć
odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome
EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresji
w przebiegu choroby dwubiegunowej i dużych zaburzeń depresyjnych (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią oznaki i objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie
stosowania kwetiapiny . Objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet pojawić się dopiero po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8.)
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją w przebiegu choroby
dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą
wymagać częstszych wizyt przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do czasu
poprawy objawów; konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.
Niedociśnienie ortostatyczne
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów
w podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż
zapoznają się z potencjalnym wpływem produktu.
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do
niskiego ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy
rozważyć podawanie mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, zwłaszcza u pacjentów z
pierwotnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy
przyjmują jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy mieli w
przeszłości bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np. osoby z
nadwagą/otyłością lub mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.
Napady padaczki
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest dostępnych danych
dotyczących przypadków wystąpienia napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność
podczas leczenia pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują
hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu
autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy
przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować odpowiednie leczenie.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 10
9
/l). Większość
przypadków ciężkiej neutropenii miała miejsce kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną.
Brak było dowodów na zależność występowania neutropenii od przyjmowanej dawki. Niektóre
przypadki w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zakończyły się
zgonem.Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka są mała liczba leukocytów przed rozpoczęciem
leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach
neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących czynników ryzyka Należy przerwać leczenie
kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi <1,0 x 10
9
/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia
wczesnych objawów infekcji i kontrolować liczbę neutrofilów (aż ich liczba zwiększy się ponad 1,5 x
10
9
/l) (patrz punkt 5.1).
Możliwość neutropenii należy brać pod uwagę u pacjentów, u których pojawiło się zakażenie lub
gorączka, zwłaszcza jeśli nie stwierdza się u nich jawnego czynnika (czynników) predysponującego.
Należy wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.
Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów przedmiotowych i (lub) podmiotowych
wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła),
występujących w dowolnym czasie trwania leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy
niezwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, zwłaszcza jeśli nie
stwierdza się u nich czynników sprzyjających opisanym zaburzeniom.
Działanie antycholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do
występowania działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli kwetiapina
jest stosowana w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu
antycholinergicznym oraz w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u
pacjentów przyjmujących leki o działaniu antycholinergicznym (muskarynowym). Kwetiapinę należy
stosować ostrożnie u pacjentów z występującym aktualnie lub
w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego,
niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub
jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną , można
rozpocząć tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przewyższają
ryzyko wynikające z przerwania leczenia lekiem indukującym aktywność enzymów wątrobowych.
Ważne, aby zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo
i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie wpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinian
sodu).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
Niekiedy donoszono o wcześniejszym zwiększeniu masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiedni monitoring kliniczny, zgodny z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny,
w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznaki objawów hiperglikemii
(takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem
wystąpienia cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia
glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.
Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
triglicerydów, cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL (patrz punkt 4.8). W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą
praktyką kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu
Leczniczego nie potwierdziły związku kwetiapiny z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Z danych
otrzymanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wynika, że wydłużenie odstępu QT
miało miejsce po zastosowaniu dawki terapeutycznej (patrz punkt 4.8), jak również po
przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych,
należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu
sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT,
lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym
zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca,
hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Rozwój kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego notowano w trakcie badań klinicznych
i w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem
kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR),
w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję na lek
z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Blizny często występują jako połączenie następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub
złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia.
Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast
odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.
Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym
bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z objawami
psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej, po zastosowaniu niektórych atypowych leków
przeciwpsychotycznych obserwowano 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań dotyczących układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka
podobnego działania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.
Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów
w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe
ryzyko zgonu niż w grupie otrzymującej placebo. Jednakże w dwóch 10-tygodniowych badaniach
kontrolowanych placebo przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku
83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) wskaźnik śmiertelności w grupie leczonej kwetiapiną wynosił 5,5%
w porównaniu do 3,2% w grupie otrzymującej placebo.
Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom
w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.
Zaburzenia połykania
Notowano przypadki zaburzeń połykania u pacjentów przyjmujących kwetiapinę (patrz punkt 4.8).
Dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu kwetiapiny pacjentom z ryzykiem
zachłystowego zapalenia płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka dla niedrożności jelita. Oba zaburzenia notowano podczas
stosowania kwetiapiny (patrz punkt 4.8). W doniesieniach znalazły się przypadki zakończone zgonem
u pacjentów z dużym ryzykiem niedrożności jelit, w tym otrzymujących jednocześnie wiele leków
zmniejszających motorykę jelit i (lub) którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów
z niedrożnością jelit należy wdrożyć odpowiednie, pilne postępowanie i uważnie kontrolować ich stan.
Zatorowość żylna
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie
żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy rozpoznać wszystkie
możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Zapalenie trzustki
Odnotowano przypadki zapalenia trzustki w czasie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
do obrotu. Wiele zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu produktu do obrotu, choć nie wszystkie
były następstwem obecnych czynników ryzyka dotyczyło właśnie pacjentów z czynnikami ryzyka
wystąpienia zapalenia trzustki, takich jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ),
kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii z umiarkowanymi ciężkim nasileniem są ograniczone, jednak terapia łączna była
dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje efekt
addycyjny.
Laktoza
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany
u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować
ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo lub
z alkoholem.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
z udziałem cytochromu P450. W badaniach interakcji na zdrowych ochotnikach, jednoczesne
stosowanie kwetiapiny (25 mg) i ketokonazolu (inhibitor CYP3A4) prowadziło do wzrostu od 5- do
8- krotnego AUC kwetiapiny. Dlatego też jednoczesne stosowanie kwetiapiny i inhibitora CYPP3A4
jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku
grejpfrutowego.
W badaniu z udziałem pacjentów, u których stosowano dawki wielokrotne, prowadzonym w celu
określenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną
(znany induktor enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco
zwiększało klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu powodowało zmniejszenie dostępności
układowej kwetiapiny (mierzonej jako AUC) do średnio 13% dostępności obserwowanej podczas
stosowania samej kwetiapiny; chociaż u niektórych pacjentów obserwowano silniejszy efekt.
W wyniku tej interakcji może dojść do zmniejszenia stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć
na skuteczność leczenia kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (induktor enzymów mikrosomalnych) prowadziło do
znacznego zwiększenia klirensu kwetiapiny (w przybliżeniu 450%). U pacjentów stosujących
induktory enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną powinno być rozpoczynane tylko wtedy, gdy
lekarz określi, że korzyści wynikające z terapii przewyższają ryzyko wynikające z przerwania leczenia
induktorami enzymów wątrobowych.
Ważne, aby jakiekolwiek zmiany w leczeniu induktorami enzymów wątrobowych były wprowadzane
stopniowo i, jeśli jest to konieczne, należy je zastąpić substancją bez właściwości indukujących
(np. sodu walproinian) (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwdepresyjną imipraminą (znanym inhibitorem CYP 2D6)
lub fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP 3A4 i CYP 2D6) nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwpsychotycznym rysperydonem lub haloperydolem nie
zmieniały znacząco parametrów farmakokinetycznych kwetiapiny. Jednakże jednoczesne stosowanie
kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.
Jednoczesne podawanie kwetiapiny z cymetydyną nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Farmakokinetyka soli litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami manii,
obserwowano wyższą częstotliwość występowania zdarzeń pozapiramidowych
(w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w grupie otrzymującej lit jako leczenie
uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako leczenie uzupełniające (patrz punkt
5.1).
Jednoczesne stosowanie kwasu walproinowego i kwetiapiny nie zmieniało znacząco klinicznie
farmakokinetyki obu substancji. W wyniku badania retrospektywnego dzieci i młodzieży,
otrzymujących kwas walproinowy lub kwetiapinę lub obydwie te substancje w skojarzeniu,
stwierdzono większą częstość występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej
w porównaniu z grupą, w której stosowano monoterapię.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, które mogą
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Odnotowano zgłoszenia fałszywych wyników testów immunologicznych dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
W razie wątpliwości odnośnie wyników takich testów zalecane jest przeprowadzenie dodatkowych
badań z użyciem odpowiednich technik chromatograficznych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Bardzo często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny22
Często: Leukopenia1,28, zmniejszenie liczby neutrofilów,
Niezbyt często: Neutropenia1, małopłytkowość, niedokrwistość,
Rzadko: Agranulocytoza26
y
Często: zwiększenie liczby eozynofilów27
Niezbyt często: zmniejszenie liczby płytek13
Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5
Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitej T424, zmniejszenie stężenia wolnej T424, zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 3 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często: Zmniejszenie stężenia wolnej T324, niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiurety cznego
Bardzo często: Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30 Zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (przeważnie frakcji LDL)11,30 Zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu 17,30, zwiększenie masy ciała8,30
Często: Zwiększenie apetytu, Zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30
Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1, 5, Zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko: Zespół metaboliczny29
Często: Niezwykłe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20
Rzadko: Somnambulizm oraz pokrewne reakcje i zachowania, takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania
Bardzo często: Zawroty głowy4,16, senność2,16, ból głowy, objawy
Często: Dyzartria
Niezbyt często: Drgawki1, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy1,5, omdlenia4, 16
objawy omdlenia
Bardzo często: pozapiramidowe1, 21
Często: Częstoskurcz 4, kołatanie serca23
Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1,12,18, bradykardia32
Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Niedociśnienie ortostatyczne4,16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1
Częstość nieznana: Udar34
Często: Duszność23
Niezbyt często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25
Niezbyt często: Dysfagia7
Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit
Często: Zwiększenie Aktywności Aminotransferazy alaninowej (ALT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3
Niezbyt często: Zwiększenie Aktywności Aminotransferazy Asparaginianowej (AST) w surowicy3
Rzadko: Żółtaczka5, zapalenie wątroby
Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33, zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Bardzo rzadko: Rabdomioliza
łącznej
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: Noworodkowy zespół odstawienia 31
Niezbyt często: Zaburzenia seksualne
Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania
Bardzo często: Objawy odstawienia (przerwania podawania)1, 9
Często: Łagodna astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Rzadko: Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi14
(1) we krwi
patrz punkt 4.4.
(2)
Senność może wystąpić, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia zażywania
leku, i na ogół ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.
(3)
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (z wartości normalnej do 3x GGN [górna
granica normy] niezależnie od czasu pomiaru) aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP
u niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zazwyczaj ustępowały w trakcie
dalszego leczenia kwetiapiną.
(4)
Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α , może często
1
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).
(6) leku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.
Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126mg/dl) lub stężenie glukozy we krwi po
posiłku ≥11,1 mmol/l (≥200mg/dl), przynajmniej w jednym badaniu.
(7)
Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny
w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących przebiegu
choroby dwubiegunowej.
(8)
Określono na podstawie 7% wzrostu w stosunku do wyjściowej masy ciała. Występuje zwłaszcza
w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych.
(9)
Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanym placebo
badaniu klinicznym z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się
znacząco po tygodniu od przerwania leczenia.
(10)
Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l ( >200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci
≥18 lat) lub ≥1,694 mmol/l (150 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat).
(11)
Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (>240 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18
lat) lub ≥5,172 mmol/l (200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat)
Wzrost stężenia cholesterolu LDL ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
U pacjentów, u których zaobserwowano taki wzrost, wartość ta wzrastała średnio o ≥1,07 mmol/l
(41,7 mg/dl).
(12)
Patrz tekst poniżej.
(13) 9
Liczba płytek ≤100 x 10 /l przynajmniej w jednym badaniu.
(14)
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych
niezwiązane z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(15)
Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >30 µg/l
(>1304,34 pmol/l) u kobiet w dowolnym momencie.
(16)
Może prowadzić do upadków.
(17)
Stężenie cholesterolu HDL :≤1,025 mmol/l( <40 mg/dl) u mężczyzn, ≤1,282 mmol/l ( <50 mg/dl)u
kobiet w dowolnym momencie.
(18)
Pacjenci, u których stwierdzono odstęp QT w zakresie od <450 ms do ≥450 ms ze zwiększeniem
o ≥30 ms. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny średnia
zmiana i zakresu pacjentów, u których nastąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, jest
porównywalne z wynikiem grupy placebo.
(19)
Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l dla co najmniej jednego z oznaczeń.
(20)
Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce
po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
(21)
Patrz punkt 5.1.
(22)
Obniżony poziom hemoglobiny do poziomu 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn; do 7,45 mmol/l (≤12
g/l) u kobiet wystąpił co namniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę biorąc pod
uwagę wszystkie badania w tym przedłużone otwarte badania kliniczne. U tych pacjentów poziom
hemoglobiny był obniżony średnio o 15 g/l niezależnie od czasu pomiaru.
(23)
Zdarzenia były częste w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnieniu ortostatycznym
i (lub) towarzyszącej choroby serca/układu oddechowego.
(24)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnych
klinicznie niezależnie od czasu pomiaru wartości późniejszych we wszystkich badaniach. Zmiany
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T ) oraz całkowitej i wolnej trójodotyroniny (T ) są
4 3
zdefiniowane jako <0,8 x DGN (pmol/l) a zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jako
>5 mlU/l niezależnie od czasu pomiaru.
(25)
Określono na podstawie zwiększonej częstości wymiotów wśród osób w wieku podeszłym (≥65
roku życia).
(26)
Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l w dowolnym
momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz
wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
(27)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach.
Zmiany w liczbie białych krwinek zdefiniowano jako ≥ 1 x 109 komórek/l niezależnie od czasu
pomiaru.
(28)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach.
Zmiany liczby eozynofilów zdefiniowano jako ≤ 3 x 109 komórek/l niezależnie od czasu pomiaru.
(29)
Określono na podstawie zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu
metabolicznego, zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(30)
U niektórych pacjentów obserwowano podczas badań klinicznych pogorszenie się więcej niż
jednego wskaźnika metabolicznego masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt
4.4).
(31)
Patrz punkt 4.6.
(32)
Może mieć miejsce w momencie rozpoczęcia leczenia/ niedługo po rozpoczęciu leczenia i być
związane z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość została określona na podstawie
zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu metabolicznego,
zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(33) W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
(34) Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.
Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi notowano przypadki wydłużenia odstępu QTc,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes, co jest uważane za efekty klasy.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań
niepożądanych, które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania
niepożądane, które mogą wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów
dorosłych lub których nie stwierdzono u pacjentów dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną,
które występują częściej niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji pacjentów dorosłych
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często
(>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100, rzadko (>1/10 000 do <1/1000)
oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Bardzo często: Zwiększenie apetytu
Bardzo często: Objawy pozapiramidowe3,4
Często: Omdlenia
Bardzo często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi2
Często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Wymioty
Często: Drażliwość3
(1)miejscu podania
Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20µg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców, >26 µg/l
(1130,428 pmol/l) u dziewczynek w dowolnym momencie. Wzrost stężenia prolaktyny >100 µg/l
zanotowano u mniej niż 1% pacjentów.
(2)
W oparciu o zmiany powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowych
Instytutów Zdrowia) lub podwyższenia >20 mmHg ciśnienia skurczowego, lub >10 mmHg
ciśnienia rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach
kontrolowanych placebo u dzieci i młodzieży.
(3)
Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.
(4) Patrz punkt 5.1
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie możliwe działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Quetiapini fumaras 230,3 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 36 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Laktoza jednowodna; Hypromeloza; Sodu chlorek; Powidon K-30; Talk; Magnezu stearynian
- 200 mg Opadry yellow (03B52117): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 300 mg Opadry yellow (03B82929): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- 400 mg Opadry white (03B58900): Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 400
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (200 mg Opadry yellow (03B52117)); w składzie (300 mg Opadry yellow (03B82929)); w składzie (400 mg Opadry white (03B58900))
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty okrągły nadruk: Q50 nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg: brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 200 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg: lekko żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,400 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty okrągły nadruk: I2 nadruk: Q300 nadruk: I4
200 mg Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 9,6 mm. 300 mg Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm. 400 mg Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica tabletki wynosi około 12,8 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Kwetiapina może wpływać na czynności wymagające uwagi, w związku z jej działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn do czasu poznania ich indywidualnej reakcji na leczenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
89 pozycji, według częstości
- bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22; Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30; zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30; zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30; zwiększenie masy ciała8,30; Zawroty głowy4,16; senność2,16; ból głowy; objawy pozapiramidowe1; Suchość w jamie ustnej; Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
- często: Leukopenia1,28; zmniejszona liczba neutrofilów; zwiększona liczba eozynofilów27; Hiperprolaktynemia15; zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24; 3 zwiększenie stężenia TSH24; Zwiększenie apetytu; zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30; Niezwykłe sny i koszmary senne; myśli samobójcze i zachowania samobójcze20; Dyzartria; Częstoskurcz 4; kołatanie serca23; Niewyraźne widzenie; Niedociśnienie ortostatyczne4,16; Duszność23; Zaparcia; niestrawność; wymioty25; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3; Łagodna astenia; obrzęki obwodowe; drażliwość; gorączka
- niezbyt często: Neutropenia1; małopłytkowość; niedokrwistość; zmniejszona liczba płytek13; Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne); Zmniejszenie stężenia wolnej T 24; 3 niedoczynność tarczycy21; Hiponatremia19; cukrzyca1; 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy; Drgawki1; zespół niespokojnych nerwowego głowy; niespokojnych; nóg; późne dyskinezy1,5; omdlenia4; Wydłużenie odstępu QT1,12,18; bradykardia32; Nieżyt nosa; Dysfagia7; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3; Zatrzymanie moczu; Zaburzenia seksualne
- rzadko: Agranulocytoza26; Zespół metaboliczny29; Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania; Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1; Zapalenie trzustki1; niedrożność jelit; Żółtaczka5; zapalenie wątroby; Priapizm; mlekotok; obrzęk piersi; piersi; zaburzenia miesiączkowania; Złośliwy zespół neuroleptyczny1; hipotermia; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14 we krwi
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5; Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Obrzęk naczynioruchowy5; zespół Stevensa- Johnsona5; Rabdomioliza
- częstość nieznana: Kardiomiopatia; zapalenie mięśnia sercowego; Udar34; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33; zapalenie naczyń krwionośnych skóry; Noworodkowy zespół odstawienia31
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.4
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o umiarkowanymi ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię to 300 mg (dzień 1.) i 600 mg (dzień 2.) Zalecana dobowa dawka to 600 mg, jednak w klinicznie uzasadnionych przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy ustalić w zakresie dawek skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie. Nie ma konieczności zmiany dawkowania podczas leczenia podtrzymującego w schizofrenii.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Dane dostępne z placebo-kontrolowanych badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną, rozpoczynając leczenie od 50 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u osób w podeszłym wieku należy stosować z dużą ostrożnością szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta konieczne może się okazać wolniejsze tempo zwiększania dawki KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i mniejsze dobowe dawki terapeutyczne niż te stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę tę należy zwiększać o 50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pierwszy trymestr Umiarkowana liczba opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży otrzymujących kwetiapinę (tzn. od 300 do 1000 przypadków), w tym pojedynczych zgłoszeń i niektórych badań obserwacyjnych, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, spowodowanych leczeniem. Jednak wszystkie dostępne dane nie stanowią podstawy do sformułowania ostatecznego wniosku. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień okazały się niejednoznaczne w odniesieniu do przenikania kwetiapiny stosowanej w dawkach leczniczych do mleka ludzkiego. Ze względu na brak jednoznacznych danych należy podjąć decyzję, czy pacjentka powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie kwetiapiną, przy uwzględnieniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie oceniano wpływu kwetiapiny na płodność u ludzi. U szczurów obserwowano działania wynikające ze zwiększonego stężenia prolaktyny, chociaż nie można ich odnieść bezpośrednio do ludzi (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać przynajmniej jedną godzinę przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy KETREL XR, tabletka o przedłużonym uwalnianiu powinna być podawana raz na dobę, bez pokarmu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu
Kiedy nie stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
• Jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
– erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Jeżeli którakolwiek z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu należy soknsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy
omówić to z lekarzem prowadzącym
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z rodziny pacjenta występuje choroba serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienie lub zapalenia mięśnia sercowego, lub jeżeli pacjent przyjmuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi,
• jeśli u pacjenta stwierdzono przebyty udar mózgu, zwłaszcza, gdy jest osobą w podeszłym
wieku,
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą,
• jeśli u pacjenta występowały kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki),
• jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę.
Jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka, lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia
cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu,
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (bez względu na to,
czy było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie),
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (obniżenie sprawności pracy mózgu).
Osoba taka nie powinna stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,
ponieważ leki z grupy, do której należy lek KETREL XR, mogą nasilać ryzyko udaru, a
niekiedy ryzyko śmierci u osób w podeszłym wieku z otępieniem,
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem,
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków z tej grupy wiąże się z powstawaniem zakrzepów,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych
chorób i które wpływają na czynność komórek nerwowych,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu wystąpi jakikolwiek z wymienionych niżej objawów:
• łącznie gorączka, sztywność mięśni, nadmierna potliwość, obniżony poziom świadomości
(tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny). Może być konieczna natychmiastowa pomoc
medyczna,
• mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy lub języka,
• zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku,
• napady padaczkowe (drgawki),
• długotrwała bolesna erekcja (priapizm).
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.
Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:
• gorączka, objawy przypominające grypę, ból gardła lub inne zakażenie, gdyż mogą być one
spowodowane bardzo małą liczbą krwinek białych, co może wymagać odstawienia leku
KETREL XR i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcie nieustępujące po zastosowaniu
leczenia, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.
Myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.
Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż leki
te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze
mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo
wystąpienia takich myśli wzrasta u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat z
depresją.
Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
powiadomienie przyjaciół i krewnych o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można
także poprosić te osoby, aby w razie zaobserwowania u pacjenta nasilenia objawów depresji lub
innych niepokojących zmian w zachowaniu powiedziały o tym pacjentowi.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą,
szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
• Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie
się skóry;
• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami
badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem
aktywności enzymów wątrobowych).
W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zwiększenie masy ciała
U pacjentów stosujących lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano
zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.
Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy przyjmować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
• leki stosowane w leczeniu padaczki (jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazyna lub lit (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszające stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające)
lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki, które mogą powodować zaparcia,
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek nerwowych
(tzw. leki przeciwcholinergiczne).
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Przyjmowanie pokarmu może wpływać na działanie leku, dlatego KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem.
• Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Jednoczesne przyjmowanie leku KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i alkoholu może powodować senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje lek KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas ciąży, chyba że
zostanie to uzgodnione z lekarzem.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu.
U noworodków, których matki stosowały lek KETREL XR w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu oraz trudności związane z karmieniem. W
razie zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, może wywołać u pacjenta senność. Pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do czasu, kiedy pozna swoją reakcję na
stosowany lek.
Lek KETREL XR zawiera laktozę.
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek KETREL XR zawiera sód
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w
jednej tabletce, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.
Testy na obecność narkotyków w moczu
Przyjmowanie leku KETREL XR może spowodować pozytywny wynik testu na obecność w moczu
metadonu i niektórych leków przeciwdepresyjnych, tzw. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych (TLPD), nawet jeżeli pacjent ich nie przyjmował. W takiej sytuacji należy
przeprowadzić dokładniejsze testy.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy i suchość w jamie ustnej;
- senność (objaw ten może ustępować po pewnym czasie stosowania leku KETREL XR) (może
prowadzić do upadków);
- objawy odstawienia (objawy występujące po przerwaniu przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu): trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość; zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres
przynajmniej 1–2 tygodni;
- zwiększenie masy ciała;
- nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.
- zmiany stężenia niektórych lipidów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego)
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- przyspieszenie rytmu serca,
- uczucie łomotania serca lub przyspieszonej bądź niemiarowej akcji serca,
- zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność),
- uczucie osłabienia,
- obrzęk rąk i nóg,
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania. Może to być przyczyną zawrotów głowy i
omdleń, co może prowadzić do upadków,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi,
- niewyraźne widzenie,
- nietypowe sny i koszmary senne,
- zwiększone uczucie głodu,
- uczucie rozdrażnienia,
- zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się,
- myśli samobójcze i pogłębienie depresji,
- duszność,
- wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku),
- gorączka,
- zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi,
- zmniejszenie liczby określonych rodzajów komórek krwi,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi,
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi; zwiększone stężenie prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u mężczyzn i kobiet,
• zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- drgawki,
- reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie bąbli na skórze, obrzęku skóry i obrzęku
wokół ust,
- nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (nazywane także zespołem niespokojnych nóg),
- trudności z przełykaniem,
- niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka,
- zaburzenia seksualne,
- cukrzyca,
- zmiany czynności elektrycznej serca widoczne w zapisie EKG serca (wydłużenie odstępu QT),
- wolniejsze niż zwykle bicie serca, które może wystąpić podczas rozpoczynania leczenia i być
związane z niskim ciśnieniem krwi i omdleniem,
- trudności w oddawaniu moczu,
- omdlenia (mogą prowadzić do upadków),
- zatkany nos,
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych,
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi,
- nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym"),
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zapalenie wątroby,
- długotrwała i bolesna erekcja (priapizm),
- obrzęk piersi oraz nieoczekiwane wydzielanie mleka (mlekotok),
- zaburzenia miesiączkowania,
- zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską,
- chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności przez sen,
- zmniejszenie temperatury ciała (hipotermia),
- zapalenie trzustki,
- stan zwany „zespołem metabolicznym”, w którym występuje kombinacja 3 lub więcej spośród
następujących cech: wzrost tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego
cholesterolu” HDL, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- łączne występowanie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z
bardzo małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- niedrożność jelit,
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzymu wytwarzanego m.in. w
mięśniach).
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze,
- ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs,
- nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- ciężkie zaburzenie z powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, na oczach i narządach
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) (Patrz punkt 2),
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu,
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- wysypka skórna z towarzyszącymi nieregularnymi plamami na skórze (rumień wielopostaciowy),
- ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami, takimi jak gorączka, pojawienie się pęcherzy na skórze,
złuszczanie naskórka (toksyczna martwica rozpływna naskórka) (Patrz punkt 2),
- polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.
- objawy odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały lek KETREL XR tabletki o
przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży.
- udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami
Grupa leków, do których należy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w
mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u kobiet, jak i mężczyzn,
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.
Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.
Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.
Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano u
dorosłych:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt,
• u dziewcząt może dojść do zatrzymania miesiączki lub może ona występować nieregularnie.
- zwiększenie apetytu,
- wymioty,
- nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności z wykonaniem ruchu, drżenie, uczucie niepokoju lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu,
- zwiększenie ciśnienia krwi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- uczucie osłabienia, omdlenia (może prowadzić do upadków);
- zatkany nos;
- uczucie rozdrażnienia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 201 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowych
preparatów przeciwgrzybicznych, erytromycyny, klarytromycyny lub nefazodonu jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL XR tabletki
o przedłużonym uwalnianiu, profil bezpieczeństwa należy rozważyć w odniesieniu do rozpoznania
u danego pacjenta oraz stosowanej dawki.
Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, określono natomiast długoterminową skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych
dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne z zastosowaniem kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa
określonym u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą
częstością u dzieci i młodzieży niż u dorosłych (zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny
w surowicy, wymioty, nieżyt nosa, omdlenia) lub których wystąpienie miało różne konsekwencje w tej
grupie wiekowej (objawy pozapiramidowe i drażliwość) oraz stwierdzono objaw nieobserwowany
wcześniej u dorosłych (wzrost ciśnienia tętniczego krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach
badań czynności tarczycy u dzieci i młodzieży.
Ponadto wpływ długoterminowego leczenia kwetiapiną, trwającego dłużej niż 26. tygodni, na wzrost
i dojrzewanie nie był badany. Długotrwałe konsekwencje dla rozwoju poznawczego nie są znane.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, przyjmowanie kwetiapiny
w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wiązało się ze zwiększoną częstością (w porównaniu
z placebo) występowania objawów pozapiramidowych (EPS) u pacjentów leczonych na schizofrenię,
zaburzenia maniakalne i depresję w przebiegu choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania
myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji choroby. Poprawa może nie nastąpić
w ciągu kilku pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym pacjent powinien pozostawać pod
ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko
samobójstw może zwiększać się we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, z powodu znanych czynników ryzyka tej choroby, lekarz powinien rozważyć ryzyko
wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina , mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia w znacznym stopniu skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami leczniczymi
przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić
o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli
samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia – o konieczności
niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu
z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi
w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat) wynosiło 2,1%
(3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji
populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko samouszkodzeń
i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia podczas stosowania
kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Ryzyko zaburzeń metabolicznych
Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy
ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań
klinicznych, należy kontrolować parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia i oceniać je
regularnie w trakcie terapii. Jeśli wystąpi pogorszenie tych parametrów, należy wówczas wdrożyć
odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny było
związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome EPS)
w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresji w przebiegu
choroby dwubiegunowej i dużych zaburzeń depresyjnych (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub
przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z niemożliwością siedzenia lub stania
w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów,
u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią oznaki i objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie
stosowania kwetiapiny . Objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet pojawić dopiero po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8.)
Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak sedacja
(patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z depresją w przebiegu
choroby dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą
wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do
czasu ustąpienia objawów oraz konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.
Niedociśnienie ortostatyczne
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy (patrz
punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może
to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.
Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż zapoznają się z potencjalnym
wpływem produktu leczniczego.
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego,
chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia
tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć podawanie
mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, zwłaszcza u pacjentów z pierwotnymi chorobami układu
sercowo-naczyniowego.
Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy przyjmują
jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy mieli w przeszłości
bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np. osoby z nadwagą/otyłością lub
mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.
Napady drgawkowe
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest dostępnych danych dotyczących
przypadków wystąpienia napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak
w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia
pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem przeciwpsychotycznym,
w tym kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności
foskinazy kreatyny. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować
odpowiednie leczenie.
Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość
przypadków ciężkiej neutropenii miała miejsce kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną. Brak
było dowodów na zależność występowania neutropenii od przyjmowanej dawki. Niektóre przypadki
w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zakończyły się zgonem. Prawdopodobnymi czynnikami
ryzyka są mała liczba białych krwinek przed rozpoczęciem leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia
w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących
wcześniej czynników ryzyka. Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi
<1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia wczesnych objawów infekcji i kontrolować
liczbę neutrofilów (aż ich liczba przekroczy 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).
Możliwość neutropenii należy brać pod uwagę u pacjentów, u których pojawiło się zakażenie lub
gorączka, zwłaszcza jeśli nie stwierdza się u nich jawnego czynnika (czynników) predysponującego.
Należy wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.
Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów przedmiotowych i (lub) podmiotowych
wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła),
występujących w dowolnym czasie trwania leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy
niezwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, zwłaszcza jeśli nie
stwierdza się u nich czynników sprzyjających opisanym zaburzeniom.
Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do występowania
działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli kwetiapina jest stosowana
w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu antycholinergicznym oraz w przypadku
przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z
występującym aktualnie lub w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu
krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).
Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną, można rozpocząć
tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przewyższają ryzyko wynikające
z przerwania leczenia lekiem indukującym aktywność enzymów wątrobowych. Ważne, aby zmiany leku
indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie
wpływającym na enzymy wątrobowe (np. sodu walproinian).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego
(patrz punkty 4.8 i 5.1).
Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której sporadycznie
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne, zgodne z wytycznymi dotyczącymi
leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym
kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznaki objawów hiperglikemii (takich jak
polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem wystąpienia
cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia glukozy. Należy
regularnie kontrolować masę ciała.
Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
triglicerydów, cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL
(patrz punkt 4.8). W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką
kliniczną.
Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie
potwierdziły związku kwetiapiny z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Z danych otrzymanych po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wynika, że wydłużenie odstępu QT miało miejsce po
zastosowaniu dawki terapeutycznej (patrz punkt 4.8), jak również po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9).
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli
kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem
odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana
jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami neuroleptycznymi, szczególnie u
pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową
niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Rozwój kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego notowano w trakcie badań klinicznych
i w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem
kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR),
w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję na lek
z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Blizny często występują jako połączenie następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub
złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia.
Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast
odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.
Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym bezsenność,
nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni (patrz
punkt 4.8).
Osoby w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi powiązanymi z demencją
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi
w przebiegu chorób otępiennych.
W randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z objawami
psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej, po zastosowaniu niektórych atypowych leków
przeciwpsychotycznych obserwowano 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań dotyczących układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka
podobnego działania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.
Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym
wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe ryzyko zgonu niż
w grupie otrzymującej placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo
przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99
lat) wskaźnik śmiertelności w grupie leczonej kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie
otrzymującej placebo.
Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji.
Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65 lat
leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą Parkinsona
z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom w podeszłym wieku
z chorobą Parkinsona.
Zaburzenia połykania
Notowano przypadki zaburzeń połykania u pacjentów przyjmujących kwetiapinę (patrz punkt 4.8). Dlatego
należy zachować ostrożność przy podawaniu kwetiapiny pacjentom z ryzykiem zachłystowego zapalenia
płuc.
Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka dla niedrożności jelit. Oba zaburzenia notowano podczas stosowania
kwetiapiny (patrz punkt 4.8). W doniesieniach znalazły się przypadki zakończone zgonem u pacjentów z
dużym ryzykiem niedrożności jelit, w tym otrzymujących jednocześnie wiele leków zmniejszających
motorykę jelit i (lub) którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów z zaparciem/niedrożnością
jelit należy wdrożyć uważny monitoring i pilną opiekę.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi
często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed
rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz
podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Zapalenie trzustki
Odnotowano przypadki zapalenia trzustki w czasie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu. Wśród zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu do obrotu, nie wszystkie przypadki
były następstwem czynników ryzyka,dotyczyło to wielu pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia
zapalenia trzustki, takimi jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ), kamienie żółciowe
i spożywanie alkoholu.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii z umiarkowanymi ciężkim nasileniem są ograniczone, jednak terapia łączna była dobrze
tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje efekt addycyjny.
Laktoza
Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę. Produkt leczniczy
nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować ostrożność
przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo i z alkoholem.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
przeciwcholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).
Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
z udziałem cytochromu P450. W badaniach interakcji na zdrowych ochotnikach, jednoczesne stosowanie
kwetiapiny (25 mg) i ketokonazolu (inhibitor CYP3A4) prowadziło do wzrostu od 5- do
8- krotnego AUC kwetiapiny. Na tej podstawie wykazano, że jednoczesne stosowanie kwetiapiny i
inhibitora CYPP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny i jednoczesnego
spożywania soku grejpfrutowego.
W badaniu z udziałem pacjentów, u których stosowano dawki wielokrotne, prowadzonym w celu
określenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną
(znany induktor enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało
klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu powodowało zmniejszenie dostępności układowej kwetiapiny
(mierzonej jako AUC) do średnio 13% dostępności obserwowanej podczas stosowania samej kwetiapiny;
chociaż u niektórych pacjentów obserwowano silniejszy efekt.
W wyniku tej interakcji może dojść do zmniejszenia stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (induktor enzymów mikrosomalnych) prowadziło do
znacznego zwiększenia klirensu kwetiapiny (w przybliżeniu 450%). U pacjentów stosujących induktory
enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną powinno być rozpoczynane tylko wtedy, gdy lekarz określi, że
korzyści wynikające z terapii przewyższają ryzyko wynikające z przerwania leczenia induktorami
enzymów wątrobowych.
Ważne, aby jakiekolwiek zmiany w leczeniu induktorami enzymów wątrobowych były wprowadzane
stopniowo, a jeśli jest to konieczne, należy je zastąpić substancją bez właściwości indukujących
(np. sodu walproinian) (patrz punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwdepresyjną imipraminą (znanym inhibitorem CYP 2D6) lub
fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP 3A4 i CYP 2D6) nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwpsychotycznym rysperydonem lub haloperydolem nie
zmieniały znacząco parametrów farmakokinetycznych kwetiapiny. Jednakże jednoczesne stosowanie
kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.
Jednoczesne podawanie kwetiapiny z cymetydyną nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.
Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.
W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami manii, obserwowano wyższą częstość
występowania zdarzeń pozapiramidowych (w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w
grupie otrzymującej lit jako leczenie uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako
leczenie uzupełniające (patrz punkt 5.1).
Jednoczesne stosowanie sodu walproinianu i kwetiapiny nie zmieniało znacząco klinicznie
farmakokinetyki obu substancji. W wyniku badania retrospektywnego dzieci i młodzieży, otrzymujących
kwas walproinowy, kwetiapinę lub obydwie te substancje w skojarzeniu, stwierdzono większą częstość
występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej w porównaniu z grupą, w której stosowano
monoterapię.
Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób układu sercowo-
naczyniowego.
Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, które mogą powodować
zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
Odnotowano zgłoszenia fałszywych wyników testów immunologicznych dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
W razie wątpliwości odnośnie wyników takich testów zalecane jest przeprowadzenie dodatkowych badań z
użyciem odpowiednich technik chromatograficznych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Bardzo często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny22
Często: Leukopenia1,28, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów27
Niezbyt często: Neutropenia1, małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek13
Rzadko: Agranulocytoza26
Niezbyt często: Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna5
Często: Hiperprolaktynemia15, zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 4 zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 4 zmniejszenie stężenia całkowitej T 24, 3 zwiększenie stężenia TSH24
Niezbyt często: Zmniejszenie stężenia wolnej T 24, 3 niedoczynność tarczycy21
Bardzo rzadko: Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Bardzo często: Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy10,30,zw iększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,30,zmnie jszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu17,30 , zwiększenie masy ciała8,30
Często: Zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu hiperglikemii6,30
Niezbyt często: Hiponatremia19, cukrzyca1, 5zaostrzenie istniejącej cukrzycy
Rzadko: Zespół metaboliczny29
Często: Niezwykłe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i zachowania samobójcze20
Rzadko: Somnambulizm i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz związane ze snem zaburzenia odżywiania
Bardzo często: Zawroty głowy4,16,
Często: Dyzartria
Niezbyt często: Drgawki1, zespół niespokojnych
nerwowego głowy , niespokojnych
Bardzo często: senność2,16, ból głowy, objawy pozapiramidowe1, 21
Niezbyt często: nóg, późne dyskinezy1,5, omdlenia4, 16
Często: Częstoskurcz 4, kołatanie serca23
Niezbyt często: Wydłużenie odstępu QT1,12,18, bradykardia32
Częstość nieznana: Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego
Często: Niewyraźne widzenie
Często: Niedociśnienie ortostatyczne4,16
Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo -zatorowa1
Częstość nieznana: Udar34
Często: Duszność23
Niezbyt często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty25
Niezbyt często: Dysfagia7
Rzadko: Zapalenie trzustki1, niedrożność jelit
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy3 Zwiększenie aktywności GGT w surowicy3
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) w surowicy3
Rzadko: Żółtaczka5, zapalenie wątroby
Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy5, zespół Stevensa- Johnsona5
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy , wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)33, zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Bardzo rzadko: Rabdomioliza
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: Noworodkowy zespół odstawienia31
Niezbyt często: Zaburzenia seksualne
Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi,
piersi,
Rzadko: zaburzenia miesiączkowania
Bardzo często: Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,9
Często: Łagodna astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Rzadko: Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi14
we krwi
(1)
patrz punkt 4.4.
(2)
Senność może wystąpić, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia zażywania leku, i na
ogół ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.
(3)
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (z wartości normalnej do 3x GGN [górna granica
normy] niezależnie od czasu pomiaru) aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP u niektórych
pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zazwyczaj ustępowały w trakcie dalszego leczenia
kwetiapiną.
(4)
Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α , może często
1
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).
(6) leku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.
Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126mg/dl) lub stężenie glukozy we krwi po posiłku
≥11,1 mmol/l (≥200mg/dl), przynajmniej w jednym badaniu.
(7)
Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny
w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących przebiegu
choroby dwubiegunowej.
(8)
Określono na podstawie 7% wzrostu w stosunku do wyjściowej masy ciała. Występuje zwłaszcza
w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych.
(9)
Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanym placebo badaniu
klinicznym z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle głowy,
biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się znacząco po
1. tygodniu od przerwania leczenia.
(10)
Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l ( >200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥1,694 mmol/l (150 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat).
(11)
Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (>240 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18 lat)
lub ≥5,172 mmol/l( 200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat)
Wzrost stężenia cholesterolu LDL ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
U pacjentów, u których zaobserwowano taki wzrost, wartość ta wzrastała średnio o ≥1,07 mmol/l (41,7
mg/dl) .
(12)
Patrz tekst poniżej.
(13)
Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
(14)
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych niezwiązane z
występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(15)
Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >30 µg/l
(>1304,34 pmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.
(16)
Może prowadzić do upadków.
(17)
Stężenie cholesterolu HDL :≤1,025 mmol/l( <40 mg/dl) u mężczyzn, ≤1,282 mmol/l( <50 mg/dl)
u kobiet w dowolnym czasie.
(18)
Pacjenci, u których stwierdzono odstęp QT w zakresie od <450 ms do ≥450 ms ze wzrostem o ≥30 ms.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny średnia zmiana i zakres
u pacjentów, u których nastąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, jest porównywalne z
wynikiem grupy przyjmującej placebo.
(19)
Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l co najmniej jeden raz.
(20)
Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce po
przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
(21)
Patrz punkt 5.1.
(22)
Obniżony poziom hemoglobiny do poziomu 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn, do 7,45 mmol/l (≤12 g/l)
u kobiet wystąpił co namniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę biorąc pod uwagę
wszystkie badania w tym przedłużone otwarte badania kliniczne. U tych pacjentów poziom hemoglobiny
był obniżony średnio o 15 g/l niezależnie od czasu pomiaru.
(23)
Zdarzenia były częste w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnieniu ortostatycznym i (lub)
towarzyszącej choroby serca/układu oddechowego.
(24)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnych
klinicznie niezależnie od czasu pomiaru wartości późniejszych we wszystkich badaniach. Zmiany
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T ) oraz całkowitej i wolnej trójodotyroniny (T ) są
4 3
zdefiniowane jako <0,8 x DGN (pmol/l) a zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jako
>5 mlU/l niezależnie od czasu pomiaru.
(25)
Określono na podstawie zwiększonej częstości wymiotów wśród osób w wieku podeszłym (≥65 lat).
(26)
Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l w dowolnym
momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz
wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
(27)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
w liczbie białych krwinek zdefiniowano jako ≥ 1 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(28)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach. Zmiany
liczby eozynofilów zdefiniowano jako ≤ 3 x 109 komórek/l w dowolnym momencie leczenia.
(29)
Określono na podstawie zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu
metabolicznego, zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(30)
U niektórych pacjentów obserwowano podczas badań klinicznych pogorszenie się więcej niż jednego
wskaźnika metabolicznego masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt 4.4).
(31)
Patrz punkt 4.6.
(32)
Może mieć miejsce w momencie rozpoczęcia leczenia lub niedługo po rozpoczęciu leczenia i być
związane z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość została określona na podstawie
zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu metabolicznego, zebranych
ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(33) W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe
cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
(34) Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.
Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi notowano przypadki wydłużenia odstępu QT,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes, które jest uważane za efekty tej grupy produktów
leczniczych.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań niepożądanych,
które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania niepożądane, które mogą
wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub których nie
stwierdzono u pacjentów dorosłych.
Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną, które
występują z większą częstością niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji dorosłych
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często (>1/10),
często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100, rzadko (>1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo
rzadko (<1/10 000).
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1
Bardzo często: Zwiększenie apetytu
Bardzo często: Objawy pozapiramidowe3,4
Często: Omdlenia
Bardzo często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi2
Często: Nieżyt nosa
Bardzo często: Wymioty
Często: Drażliwość3
miejscu podania
(1)
Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20µg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >26 µg/l
(1130,428 pmol/l) u kobiet w dowolnym momencie. Zwiększenie stężenia prolaktyny >100 µg/l
zanotowano u mniej niż 1% pacjentów.
(2)
Na podstawie zmian powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowych
Instytutów Zdrowia) lub podwyższenia >20 mmHg ciśnienia skurczowego lub >10 mmHg ciśnienia
rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach kontrolowanych
placebo u dzieci i młodzieży.
(3)
Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.
(4) Patrz punkt 5.1
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie możliwe działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.