Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Furosemidum 40 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana kukurydziana; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły średnicy około 8 mm z linią podziału nadruk: F nadruk: 40
Białe lub prawie białe, okrągłe niepowlekane tabletki o średnicy około 8 mm z wytłoczonymi oznaczeniami „F” i „40” oddzielonymi linią podziału po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Produkt leczniczy Furosemid Promedo pakowany jest w blistry w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 30 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Furosemid Promedo ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. wyraźne i niepożądane obniżenie ciśnienia krwi) mogą wpływać na zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, a tym samym stwarzać ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności mają szczególne znaczenie (np. podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
Częstości nie wyodrębniono: ChPL podaje ją w tabeli lub innym układzie. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 40 mg = ~2,7% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (1500 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 1500 mg na dobę · dorosłych
źródło: „U dorosłych maksymalna dawka dobowa furosemidu wynosi 1500 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Obrzęki pochodzenia sercowego Zalecana dawka początkowa wynosi od 20 mg do 80 mg na dobę. W razie konieczności dawkę tę można dostosować w zależności od uzyskanej reakcji na leczenie. Zaleca się, aby dawkę dobową podawać w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież U dzieci dawkę należy dostosować w zależności od masy ciała. Zalecana dawka to od 2 do 6 mg/kg mc., maksymalnie 40 mg na dobę. Ponieważ za pomocą tabletek produktu Furosemid Promedo można uzyskać jedynie dawkę 20 mg (pół tabletki) lub 40 mg, jeśli dawka określona dla pacjenta jest inna, należy stosować inne produkty lecznicze o odpowiedniej mocy i postaci.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi od 40 mg do 80 mg na dobę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać, aż do uzyskania pożądanej reakcji klinicznej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Furosemid substancja czynna leku Furosemid Promedo przenika przez barierę łożyskową. W czasie ciąży Furosemid Promedo należy stosować tylko wtedy, gdy są bezwzględnie wskazane klinicznie. Leczenie Furosemid Promedo podczas ciąży wymaga kontroli wzrostu płodu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Furosemid przenika do mleka ludzkiego i może hamować laktację. Produkt Furosemid Promedo jest przeciwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Wpływ na płodność: „Wpływ na płodność Brak danych dotyczących wpływu furosemidu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu leczenia furosemidem na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki należy przyjmować na czczo, połykając w całości i popijając płynem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Interakcja z jedzeniem” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Zaleca się przyjmowanie produktów doustnych na czczo.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Kortykosteroidy, karbenoksolon, lukrecja i produkty przeczyszczające” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Stosowanie kortykosteroidów, karbenoksolonu lub lukrecji w dużych ilościach oraz długotrwałe stosowanie produktów przeczyszczających może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemid Promedo
Kiedy nie stosować leku Furosemid Promedo
− jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
− jeśli pacjent jest uczulony na amiloryd, sulfonamidy lub pochodne sulfonamidowe (możliwa
nadwrażliwość krzyżowa między sulfonamidami i furosemidem);
− jeśli u pacjenta występuje bezmocz (brak wytwarzania moczu) lub niewydolność nerek z
bezmoczem, które nie reagują na leczenie furosemidem;
− jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo mała objętość krwi krążącej (hipowolemia) lub
odwodnienie (z towarzyszącym niskim ciśnieniem tętniczym lub bez);
− jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia wątroby (marskość) i związane z nią stan
przedśpiączkowy lub śpiączka;
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby z zaburzeniami mózgu (encefalopatia
wątrobowa);
− jeśli pacjent ma niedobór elektrolitów (np. małe stężenie potasu lub sodu we krwi,
stwierdzone w badaniu krwi);
− jeśli pacjentka karmi piersią (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”, poniżej).
Lekarz może zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności, jeśli pacjent przyjmuje jeden z
następujących leków:
• Aliskiren – stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemid Promedo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli pacjent:
- ma niskie ciśnienie tętnicze, konieczne jest regularne oznaczanie stężania elektrolitów i
odpowiednie dostosowywanie dawki, a także, jeśli podczas wstawania u pacjenta występują
zawroty głowy;
- ma cukrzycę (duże stężenie cukru we krwi);
- ma 65 lat lub więcej;
- ma trudności z oddawaniem moczu;
- ma dnę moczanową, zaburzenia wątroby lub nerek;
- ma małe stężenie białka we krwi (hipoproteinemia);
- ma objawy ostrej porfirii, takie jak silny ból brzucha, pleców lub ud, a także nudności,
wymioty lub zaparcie z towarzyszącym osłabieniem rąk i nóg;
- w podeszłym wieku ma demencję i przyjmuje rysperydon;
- ma zaburzenia dotyczące gruczołu krokowego;
- odczuwa zawroty głowy lub jest odwodniony – takie objawy mogą wystąpić, jeśli pacjent
utracił dużo płynów na skutek wymiotów, biegunki lub bardzo częstego oddawania
moczu, a także jeśli pacjent ma trudności z piciem lub jedzeniem;
- będzie miał wykonywane badanie tolerancji glukozy;
- ma stwierdzony toczeń rumieniowaty układowy (choroba układu odpornościowego, która
atakuje skórę, kości, stawy i narządy wewnętrzne);
- przyjmuje inne leki moczopędne;
- zamierza podać ten lek dziecku, które urodziło się przedwcześnie;
- jest w podeszłym wieku, przyjmuje inne leki, które mogą spowodować obniżenie ciśnienia
tętniczego lub ma inne choroby, które mogą spowodować ryzyko obniżenia ciśnienia
tętniczego.
W razie wątpliwości, czy którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem
leku Furosemid Promedo należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Furosemid Promedo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek Furosemid Promedo może wpływać na działanie innych leków, jak również inne leki mogą
wpływać na działanie leku Furosemid Promedo.
Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:
− wodzian chloralu (lek nasenny)
− leki ototoksyczne np. antybiotyki aminoglikozydowe (leki stosowane w leczeniu zakażeń
bakteryjnych) lub cisplatyna (lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych)
− sukralfat (lek stosowany w dolegliwościach żołądkowych)
− lit (lek stosowany w chorobach psychicznych)
− leki przeciwnadciśnieniowe, w tym inne moczopędne
− rysperydon (lek stosowany w chorobach psychicznych)
− hormony tarczycy, np. lewotyroksyna
− aliskiren - stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego
− niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. indometacyna i kwas acetylosalicylowy
− fenytoinę (lek stosowany w leczeniu padaczki)
− kortykosteroidy (leki stosowane w chorobach zapalnych i autoimmunizacyjnych)
− karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu wrzodów)
− leki przeczyszczające (leki stosowane w zaparciach)
− glikozydy nasercowe, np. digoksyna
− probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej)
− metotreksat (lek stosowany w celu hamowania układu odpornościowego i niektórych rodzajów
raka)
− leki przeciwcukrzycowe (leki obniżające stężenie cukru we krwi)
− leki zwiotczające mięśnie (leki rozluźniające mięśnie i wywołujące znieczulenie)
− teofilinę (lek przeciw astmie)
− leki nefrotoksyczne, np. antybiotyki aminoglikozydowe, cefalosporyny (leki stosowane w
leczeniu zakażeń bakteryjnych) lub cisplatyna
− cyklosporynę A (lek hamujący działanie układu odpornościowego)
− radiofarmaceutyczne środki kontrastowe (substancje radioaktywne podawane pacjentowi przed
zabiegiem obrazowania medycznego, np. rezonansu magnetycznego).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Leku Furosemid Promedo nie należy podawać kobietom w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie
konieczne i tylko wtedy, kiedy zaleci to lekarz.
Karmienie piersią
Furosemid przenika do mleka matki i zmniejsza produkcję mleka. Stosowanie leku jest
przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
Płodność
Brak danych dotyczących wpływu furosemidu na płodność u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może powodować zawroty głowy lub złe samopoczucie. W takim przypadku nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Furosemid Promedo zawiera laktozę jednowodną
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek Furosemid Promedo zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Inne możliwe działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością występowania, według
następującej klasyfikacji:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób);
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób);
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób);
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób);
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób);
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: zagęszczenie krwi w przypadku nadmiernego
wydalania moczu tzw. hemokoncentracja (w
przypadku nadmiernej diurezy).
Niezbyt często: zmniejszona liczba płytek krwi
(trombocytopenia).
Rzadko: zwiększona liczba pewnych białych
krwinek (eozynofilia), zmniejszona liczba białych
krwinek (leukopenia).
Bardzo rzadko: niedokrwistość spowodowana
nadmiernym rozpadem krwinek czerwonych
(niedokrwistość hemolityczna), niedokrwistość
spowodowana zaburzeniami tworzenia krwi w szpiku
kostnym (niedokrwistość aplastyczna), znaczne
zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek,
związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia i
ciężkimi objawami ogólnoustrojowymi
(agranulocytoza).
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak
wstrząs anafilaktyczny (objawami mogą być
trudności w oddychaniu, reakcje skórne, szybkie
bicie serca).
Częstość nieznana: zaostrzenie lub aktywacja
tocznia rumieniowatego układowego.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często: zaburzenia równowagi elektrolitowej
(w tym objawowe), odwodnienie i zmniejszona
objętość krwi krążącej, szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku (objawy takie jak zwiększone
pragnienie, ból głowy, zawroty głowy lub uczucie
oszołomienia, omdlenia, splątanie, ból lub osłabienie
stawów lub mięśni, skurcze, rozstrój żołądka lub
nieregularne bicie serca), podwyższone stężenie
kreatyniny we krwi, podwyższone stężenie
triglicerydów we krwi.
Często: niedobór sodu i chlorków we krwi
(hiponatremia i hipochloremia), niedobór potasu we
krwi (hipokaliemia), podwyższone stężenie
cholesterolu we krwi, zwiększone stężenie kwasu
moczowego we krwi, zwiększona objętość moczu i
napady dny moczanowej.
Niezbyt często: podwyższone stężenie cukru we krwi
(zaburzona tolerancja glukozy i hiperglikemia). Może
to prowadzić do pogorszenia stanu metabolicznego u
pacjentów z objawami cukrzycy. Może rozwinąć się
utajona cukrzyca .
Częstość nieznana: niedobór wapnia we krwi
(hipokalcemia), niedobór magnezu we krwi
(hipomagnezemia), zasadowica metaboliczna,
zaburzenia czynności nerek (zespół Barttera) w
związku z niewłaściwym i (lub) długotrwałym
stosowaniem furosemidu.
Zaburzenia układu nerwowego Często: encefalopatia wątrobowa u pacjentów z
niewydolnością wątroby (objawy obejmują
zaburzenia pamięci, drgawki, wahania nastroju i
śpiączkę).
Rzadko: mrowienie lub drętwienie kończyn
(parestezje).
Częstość nieznana: zawroty głowy, omdlenie i utrata
przytomności (na skutek niedociśnienia
objawowego), ból głowy.
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: zaburzenia słuchu w większości
przemijające, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością nerek lub zmniejszonym stężeniem
białka we krwi (hipoproteinemią np. w zespole
nerczycowym),
Rzadko: szum w uszach, głuchota (czasami
nieodwracalna).
Zaburzenia naczyniowe Rzadko: zapalenie naczyń.
Częstość nieznana: zakrzepica.
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności.
Rzadko: wymioty, biegunka.
Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki (objawy takie
jak silny ból brzucha lub pleców).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: zaburzenia przepływu żółci
(cholestaza wewnątrzwątrobowa), zwiększenie
aktywności aminotransferaz wątrobowych (objawy,
takie jak zażółcenie białkówek oczu lub skóry oraz
ciemny kolor moczu).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: świąd, pokrzywka, wysypka na skórze,
wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy,
pemfigoid pęcherzowy, złuszczające zapalenie
skóry, plamica, reakcja nadwrażliwości na światło.
Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczna rozpływna martwica naskórka, ostra
uogólniona osutka krostkowa (ostre, gorączkowe
wykwity polekowe), reakcja na lek z eozynofilią
(zwiększenie liczby pewnego rodzaju białych
krwinek) i objawami ogólnoustrojowymi
(DRESS), reakcje liszajowate, charakteryzujące się
małymi, wielokątnymi, fioletowoczerwonymi i
swędzącymi zmianami na skórze, w okolicy
narządów płciowych lub ustach.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Częstość nieznana: rozpad mięśni (rabdomioliza)
często związanych z bardzo dużym niedoborem
potasu.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększenie objętości wydalanego moczu
(zwykle działanie to występuje 1 do 2 godzin po
podaniu tego leku).
Rzadko: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie
nerek.
Częstość nieznana: zwiększenie stężenia sodu w
moczu, zwiększenie stężenia mocznika we krwi,
zwiększenie stężenia chlorków w moczu, objawy
niedrożności odpływu moczu (np. w rozroście
gruczołu krokowego, wodonerczu, zwężeniu
moczowodu) aż do zatrzymania moczu z wtórnymi
powikłaniami, wapnica nerek i (lub) kamica
nerkowa u wcześniaków niewydolność nerek.
Zaburzenia wrodzone, rodzinne i genetyczne Częstość nieznana: zwiększone ryzyko przetrwałego
przewodu tętniczego u wcześniaków
leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach
życia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: gorączka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Furosemid jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na amiloryd, sulfonamidy lub pochodne
sulfonamidowe (ze względu na nadwrażliwość krzyżową między sulfonamidami i
furosemidem).
• Bezmocz lub niewydolność nerek z bezmoczem, które nie reagują na furosemid.
• Hipowolemia lub odwodnienie (z towarzyszącym niskim ciśnieniem tętniczym lub bez) (patrz
punkt 4.4).
• Ciężka hipokaliemia, ciężka hiponatremia (patrz punkt 4.8).
• Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
• Stan przedśpiączkowy i stany śpiączki związane z marskością wątrobową lub encefalopatią
wątrobową.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy zapewnić odpływ moczu. W przypadku pacjentów z częściową niedrożnością – zaburzeniami
przepływu moczu (np. u pacjentów ze zmianami opróżniania pęcherza, rozrostem gruczołu krokowego
lub zwężeniem cewki moczowej), zwiększona produkcja moczu może powodować lub nasilać
dolegliwości. W konsekwencji pacjenci ci wymagają dokładnego monitorowania - zwłaszcza na
wczesnych etapach leczenia.
Leczenie produktem leczniczym Furosemid Promedo wymaga regularnego nadzoru lekarskiego, a
szczególnie dokładne monitorowanie jest konieczne w przypadku:
• pacjentów z hipotensją;
• pacjentów, którzy są szczególnie narażeni na znaczne obniżenie ciśnienia krwi,
np. pacjenci ze znacznym zwężeniem tętnic wieńcowych lub naczyń krwionośnych
zaopatrujących mózg;
• pacjentów z jawną lub utajoną cukrzycą (regularna kontrola stężenia glukozy we krwi);
• pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym (z czynnościową niewydolnością nerek
związaną z ciężką chorobą wątroby, np. marskością wątroby);
pacjentów z hipoproteinemią, np. związane z zespołem nerczycowym działanie furosemidu
może być osłabione, a ototoksyczność nasilona, wymagane jest ostrożne dostosowywanie
dawki;
• pacjentów z dną moczanową;
• u wcześniaków (ryzyko rozwoju nefrokalcynozy, kamicy nerkowej; należy kontrolować
czynność nerek i wykonać badanie USG).
U pacjentów leczonych furosemidem – szczególnie pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów
przyjmujących inne leki mogące powodować niedociśnienie oraz pacjentów z innymi stanami
chorobowymi, które wiążą się z ryzykiem niedociśnienia – może wystąpić niedociśnienie
objawowe powodujące zawroty głowy, omdlenia lub utratę świadomości.
U większości pacjentów zaleca się regularną kontrolę stężenia sodu i potasu w surowicy oraz
kreatyniny w trakcie leczenia furosemidem; szczególnie ścisłe monitorowanie jest wymagane
u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń równowagi elektrolitowej lub
w przypadku znacznej dodatkowej utraty płynów (np. z powodu wymiotów, biegunki lub silnego
pocenia się). Konieczna będzie korekta hipowolemii lub odwodnienia, a także wszelkich istotnych
zmian dotyczących stężeń elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej. W tym celu konieczne może
być przerwanie leczenia furosemidem.
Jednoczesne stosowanie z rysperydonem
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych rysperydonu u pacjentów w podeszłym wieku
z otępieniem obserwowano większą śmiertelność u pacjentów leczonych jednocześnie furosemidem
i rysperydonem (7,3%; mediana wieku: 89 lat, zakres wieku: 75-97 lat) w porównaniu z pacjentami
leczonymi rysperydonem w monoterapii (3,1%; mediana wieku: 84 lata, zakres wieku: 70-96 lat) lub
furosemidem w monoterapii (4,1%; mediana wieku: 80 lat, zakres wieku: 67-90 lat). Jednoczesne
stosowanie rysperydonu z innymi lekami moczopędnymi (głównie diuretykami tiazydowymi
stosowanymi w małych dawkach) nie wiązało się z podobnymi zdarzeniami.
Nie zidentyfikowano żadnego mechanizmu patofizjologicznego, który wyjaśniałby to zjawisko, i nie
zaobserwowano spójnego wzorca przyczyny śmierci. Jednak przed podjęciem decyzji o zastosowaniu
tego leku należy zachować ostrożność, biorąc pod uwagę ryzyko i korzyści wynikające z tego
skojarzenia lub jednoczesnego leczenia innymi silnymi lekami moczopędnymi. Nie stwierdzono
zwiększonej śmiertelności wśród pacjentów przyjmujących inne leki moczopędne jednocześnie
z rysperydonem. Niezależnie od leczenia, odwodnienie było czynnikiem ogólnego ryzyka zgonu
i dlatego należy go unikać u pacjentów z otępieniem (patrz punkt 4.3).
Istnieje możliwość zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego.
Furosemid Promedo zawiera laktozę jednowodną
Lek ten nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Furosemid Promedo zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcja z jedzeniem
Wydaje się, że sposób i proporcja, w jakiej wchłanianie furosemidu zależy od spożycia pokarmu, zależy
od postaci farmaceutycznej.
Zaleca się przyjmowanie produktów doustnych na czczo.
Interakcje z innymi lekami
Nie zaleca się stosowania skojarzenia z:
Wodzian chloralu
W pojedynczych przypadkach dożylne podanie furosemidu w ciągu 24 godzin po podaniu wodzianu
chloralu może prowadzić do uderzeń gorąca, nadmiernego pocenia, niepokoju, nudności, podwyższenia
ciśnienia krwi i tachykardii.
W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego stosowania furosemidu i wodzianu chloralu.
Antybiotyki aminoglikozydowe i inne leki o działaniu ototoksycznym
Furosemid może nasilać działanie ototoksyczne antybiotyków aminoglikozydowych, takich jak
kanamycyna, gentamycyna i tobramycyna, lub innych leków o działaniu ototoksycznym. Ponieważ
mogą wystąpić nieodwracalne uszkodzenia, ten rodzaj leków powinien być stosowany jednocześnie
z furosemidem tylko wtedy, gdy istnieją kliniczne przyczyny, które to uzasadniają.
Środki ostrożności dotyczące jednoczesnego stosowania furosemidu z:
Cisplatyna
Istnieje ryzyko występowania działania ototoksycznego w przypadku jednoczesnego stosowania
cisplatyny i furosemidu. Ponadto nefrotoksyczność cisplatyny może być zwiększona, jeśli furosemid
nie jest podawany w małych dawkach (na przykład 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek) i przy dodatnim bilansie płynów, gdy jest stosowany w celu uzyskania wymuszonej diurezy
podczas leczenia cisplatyną.
Sukralfat
Furosemid i sukralfat podawane doustnie nie powinny być podawane w odstępach krótszych lub
równych 2 godziny między nimi, ponieważ sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z jelita,
w konsekwencji zmniejsza jego działanie.
Lit
Furosemid zmniejsza wydalanie soli litu i może powodować zwiększenie stężenia litu
w surowicy, co prowadzi do wystąpienia zwiększonego ryzyka toksyczności związanej z litem,
w tym zwiększonego ryzyka kardiotoksycznego i neurotoksycznego działania litu.
W związku z tym zaleca się uważną kontrolę stężenia litu u pacjentów leczonych tym
skojarzeniem.
Inhibitory ACE/Antagoniści receptora angiotensyny II
U pacjentów przyjmujących leki moczopędne może wystąpić znaczne niedociśnienie i zaburzenia
czynności nerek, w tym przypadki niewydolności nerek, zwłaszcza podczas stosowania
po raz pierwszy lub po raz pierwszy w dużych dawkach inhibitorów konwertazy angiotensyny
(inhibitorów ACE) lub antagonistów receptora angiotensyny II.
Należy wziąć pod uwagę możliwość czasowego przerwania podawania furosemidu lub przynajmniej
zmniejszenia jego dawki w ciągu trzech dni poprzedzających rozpoczęcie leczenia lub zwiększenia
dawki inhibitorów ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II.
Rysperydon
Przed podjęciem decyzji o zastosowaniu tego leku należy zwrócić uwagę na ryzyko i korzyści
wynikające z połączenia lub leczenia skojarzonego z furosemidem lub innymi silnymi lekami
moczopędnymi. W celu uzyskania informacji o zwiększonej śmiertelności u pacjentów w podeszłym
wieku z otępieniem leczonych jednocześnie rysperydonem, patrz punkt 4.4.
Lewotyroksyna
Duże dawki furosemidu mogą hamować wiązanie hormonów tarczycy z białkami nośnikowymi
a w konsekwencji prowadzić do początkowego przejściowego wzrostu stężenia wolnych hormonów
tarczycy, a następnie do ogólnego spadku całkowitego stężenia hormonów tarczycy. Należy
kontrolować stężenie hormonów tarczycy.
Aliskiren
Aliskiren zmniejsza stężenie furosemidu podawanego doustnie w osoczu. Monitorowanie działania
moczopędnego furosemidu jest zalecane podczas rozpoczynania i dostosowywania dawki
jednoczesnego leczenia aliskirenem.
Uwagi:
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym kwasu acetylosalicylowego,
może osłabiać działanie furosemidu. U pacjentów odwodnionych lub z hipowolemią niesteroidowe
leki przeciwzapalne mogą powodować ostrą niewydolność nerek. Furosemid może zwiększyć
toksyczność salicylanów.
Fenytoina
Po jednoczesnym podaniu fenytoiny może wystąpić osłabienie działania furosemidu.
Kortykosteroidy, karbenoksolon, lukrecja i produkty przeczyszczające
Stosowanie kortykosteroidów, karbenoksolonu lub lukrecji w dużych ilościach oraz długotrwałe
stosowanie produktów przeczyszczających może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii.
Glikozydy nasercowe i leki wydłużające odstęp QT
Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać toksyczność
niektórych leków (np. produkty naparstnicy i leki wywołujące zespół wydłużonego odstępu
QT).
Leki przeciwnadciśnieniowe
Jeśli jednocześnie z furosemidem podaje się leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub inne leki
mogące obniżać ciśnienie krwi, należy spodziewać się wyraźniejszego spadku ciśnienia krwi.
Probenecyd, metotreksat
Probenecyd, metotreksat i inne leki, które podobnie jak furosemid ulegają znacznemu wydzielaniu w
kanalikach nerkowych, mogą zmniejszać działanie furosemidu. I odwrotnie, furosemid może
zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki. W przypadku leczenia dużymi dawkami (w
szczególności, jeśli zarówno furosemid, jak i inne leki są podawane w dużych dawkach), może to
prowadzić do wzrostu stężenia w osoczu i zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych
związanych z furosemidem lub innymi jednocześnie stosowanymi lekami.
Leki przeciwcukrzycowe/sympatykomimetyki/teofilina
Działanie leków przeciwcukrzycowych i sympatykomimetyków zwiększających ciśnienie krwi (jak np.
adrenalina, norepinefryna) może być osłabione. Furosemid może nasilać działanie leków
zwiotczających mięśnie lub teofiliny.
Leki nefrotoksyczne
Furosemid może nasilać szkodliwy wpływ leków nefrotoksycznych na nerki.
Cefalosporyny
Zaburzenia czynności nerek mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących jednocześnie furosemid i duże
dawki niektórych cefalosporyn.
Cyklosporyna A
Jednoczesne stosowanie cyklosporyny A i furosemidu jest związane ze zwiększonym ryzykiem
dnawego zapalenia stawów w następstwie hiperurykemii wywołanej przez furosemid
i niedostatecznym wydalaniem moczanów przez nerki związanym z cyklosporyną.
Radiofarmaceutyczne środki kontrastowe
Pacjenci zagrożeni nefropatią po podaniu środków kontrastowych leczeni furosemidem mieli
większą częstość występowania pogorszenia czynności nerek po podaniu kontrastów
promieniotwórczych w porównaniu z pacjentami z grupy wysokiego ryzyka, którzy otrzymywali
jedynie dożylne nawadnianie przed podaniem preparatów kontrastowych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane opisano według następującej częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: hemokoncentracja (w przypadku
nadmiernej diurezy)
Niezbyt często: trombocytopenia
Rzadko: eozynofilia, leukopenia
Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna,
niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne i
anafilaktoidalne, takie jak wstrząs
anafilaktyczny (objawami mogą być trudności w
oddychaniu, reakcje skórne, szybkie bicie serca).
Częstość nieznana: zaostrzenie lub aktywacja
tocznia rumieniowatego układowego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często: zaburzenia równowagi
elektrolitowej (w tym objawowe), odwodnienie i
hipowolemia, szczególnie u pacjentów w podeszłym
wieku, podwyższone stężenie kreatyniny we krwi,
podwyższone stężenie triglicerydów we krwi
Często: hiponatremia i hipochloremia, hipokaliemia,
zwiększone stężenie cholesterolu we krwi,
zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i
napady dny moczanowej,
zwiększona objętość moczu,
Niezbyt często: zaburzona tolerancja glukozy,
cukrzyca utajona (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: hipokalcemia,
hipomagnezemia, zwiększone stężenie mocznika we
krwi, zasadowica metaboliczna, rzekomy zespół
Barttera (w związku z niewłaściwym i (lub)
długotrwałym stosowaniem furosemidu)
Zaburzenia układu nerwowego Często: encefalopatia wątrobowa u pacjentów z
niewydolnością wątroby (patrz punkt
4.3)
Rzadko: parestezja
Częstość nieznana: zawroty głowy, omdlenia i
utrata świadomości (na skutek niedociśnienia
objawowego) ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: zaburzenia słuchu w większości
przemijające, zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością nerek lub hipoproteinemią (np. w
zespole nerczycowym).
Rzadko: głuchota (czasami nieodwracalna),
szum w uszach.
Zaburzenia naczyniowe Rzadko: zapalenie naczyń.
Częstość nieznana: zakrzepica.
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności.
Rzadko: wymioty, biegunka.
Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: cholestaza, zwiększona aktywność
aminotransferaz.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: świąd, pokrzywka, wysypka na
skórze, wysypka pęcherzowa, rumień
wielopostaciowy, pemfigoid pęcherzowy,
złuszczające zapalenie skóry, plamica, reakcja
nadwrażliwości na światło
Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczna rozpływna martwica naskórka, ostra
uogólniona osutka krostkowa (ang. acute
generalised exanthematous pustulosis, AGEP),
reakcja na lek z eozynofilią i objawami
ogólnoustrojowymi (DRESS), reakcje liszajowe.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Częstość nieznana: rabdomioliza (często w
związku z ciężką hipokaliemią (patrz punkt 4.3)).
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększenie objętości moczu
Rzadko: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie
nerek.
Częstość nieznana: zwiększenie stężenia sodu w
moczu, zwiększenie stężenia mocznika we krwi,
zwiększenie stężenia chlorków w moczu, objawy
niedrożności odpływu moczu (np. w rozroście
gruczołu krokowego, wodonerczu, zwężeniu
moczowodu) aż do zatrzymania moczu z
wtórnymi powikłaniami (patrz punkt 4.4),
wapnica nerek i (lub) kamica nerkowa u
wcześniaków (patrz punkt 4.4) niewydolność
nerek (patrz punkt 4.5).
Wady wrodzone, choroby rodzinne i
genetyczne
Częstość nieznana: zwiększone ryzyko
przetrwałego przewodu tętniczego u wcześniaków
leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach
życia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: gorączka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.