Furosemid Medreg

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny: Medreg s.r.o.
Substancje czynne: Furosemidum: 40 mg
Stan bazy na dzień: 2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja

Nazwa	Postać	Opakowania	Dostępność
Furosemid Medreg 40 mg	Tabletki	10 tabl., 20 tabl., 30 tabl., 40 tabl., 50 tabl., 60 tabl., 70 tabl., 80 tabl., 90 tabl., 100 tabl.	na receptę (Rx)

Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 4 leki

Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.

Furosemidum 40 mg (tabletki) · 4 leki

Nazwa	Podmiot odpowiedzialny
Furosemid Promedo 40 mg	Promedo Pharma Products GmbH
Furosemidum Aurovitas 40 mg	Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
Furosemidum Polfarmex 40 mg	Polfarmex S.A.
Furosemidum Polpharma 40 mg	Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.

Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 9 leków

Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.

Nazwa	Postać	Substancja	Podmiot odpowiedzialny
Bopediat	Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej	Furosemidum 5 mg	Proveca Pharma Limited
Furosemid Accord	Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji	Furosemidum 10 mg/ml	Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
Furosemid hameln	Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji	Furosemidum 10 mg/ml	hameln Pharma GmbH
Furosemid Laboratórios Basi	Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji	Furosemidum 10 mg/ml	Laboratórios Basi Indústria Farmacêutica S.A.
Furosemide Kabi	Roztwór do wstrzykiwań	Furosemidum 20 mg/2 ml	Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Furosemide Kalceks	Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji	Furosemidum 10 mg/ml	AS Kalceks
Furosemidum Delfarma	Roztwór do wstrzykiwań	Furosemidum 10 mg/ml	Delfarma Sp. z o.o.
Furosemidum Neupharm	Roztwór do wstrzykiwań	Furosemidum 10 mg/ml	Neupharm Sp. z o.o.
Furosemidum Polpharma	Roztwór do wstrzykiwań	Furosemidum 20 mg	Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Nadciśnienie tętnicze.” · ChPL, pkt 4.1
Zespół nerczycowy wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie obrzęku pochodzenia nerkowego (w przypadku zespołu nerczycowego niezbędne jest leczenie pierwotnej choroby).” · ChPL, pkt 4.1

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Pacjenci uczuleni na sulfonamidy (np. antybiotyki sulfonamidowe lub pochodne sulfonylomocznika) mogą wykazywać krzyżową wrażliwość na furosemid.
Hipowolemia lub odwodnienie
Niewydolność nerek z bezmoczem, która nie reaguje na leczenie furosemidem
Ciężka hipokaliemia (patrz punkt 4.8)
Ciężka hiponatremia
Śpiączka wątrobowa i stan przedśpiączkowy związany z encefalopatią wątrobową
Karmienie piersią

źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 2

Furosemidum 40 mg (tabletki)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie

brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
chronić przed światłem
w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu

źródło: ChPL, pkt 6.4

Termin ważności

3 lata (opakowanie nieotwarte)

źródło: ChPL, pkt 6.3

Substancje pomocnicze

Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana, kukurydziana; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1

Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)

laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)

źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1

Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.

Opakowanie i akcesoria

opakowanie bezpośrednie: blister

źródło: ChPL, pkt 6.5

Wygląd

biały okrągły średnicy 8 mm z linią podziału nadruk: F 40 nadruk: F nadruk: 40
Lek Furosemid Medreg to białe lub prawie białe, okrągłe tabletki o średnicy 8 mm (około), oznaczone „F 40” po jednej stronie („F” i „40” oddzielone linią podziału) i gładkie po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Tabletki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Niektóre działania niepożądane (np. wyraźne i niepożądane obniżenie ciśnienia krwi) mogą wpływać na zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, a tym samym stwarzać ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności mają szczególne znaczenie (np. podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn).” · ChPL, pkt 4.7

Działania niepożądane

66 pozycji, według częstości

bardzo często: zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym objawowe); odwodnienie i hipowolemia (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku); podwyższone stężenie kreatyniny we krwi; podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi
często: hemokoncentracja; hiponatremia; hipochloremia; hipokaliemia; podwyższony poziom cholesterolu we krwi; zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i napady dny moczanowej; zwiększona objętość moczu; encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt
niezbyt często: trombocytopenia; zaburzona tolerancja glukozy; może rozwinąć się utajona cukrzyca (patrz punkt; zaburzenia słuchu (w większości przemijające); zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią (np. w zespole nerczycowym); nudności; świąd; pokrzywka; wysypka; wysypka pęcherzowa; rumień wielopostaciowy; pemfigoid; złuszczające zapalenie skóry; plamica; reakcja nadwrażliwości na światło
rzadko: eozynofilia; leukopenia; ciężkie reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne; takie jak wstrząs anafilaktyczny; parestezja; głuchota (czasami nieodwracalna); szum w uszach; zapalenie naczyń; wymioty; biegunka; cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; gorączka
bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna; niedokrwistość aplastyczna; agranulocytoza; ostre zapalenie trzustki; cholestaza; zwiększona aktywność aminotransferaz
częstość nieznana: zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego; hipokalcemia; hipomagnezemia; zwiększone stężenie mocznika we krwi; zasadowica metaboliczna; rzekomy zespół Barttera (w związku z niewłaściwym i (lub) długotrwałym stosowaniem furosemidu); zawroty głowy; omdlenia i utrata przytomności (przypadki objawowego niedociśnienia lub innych przyczyn); ból głowy; zakrzepica; zespół Stevensa-Johnsona (SJS); toksyczna nekroliza naskórka (TEN); ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP); reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS); reakcje liszajowe; zgłaszano przypadki rabdomiolizy; często w związku z ciężką hipokaliemią; zwiększenie stężenia sodu w moczu; zwiększenie stężenia chlorków w moczu; zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściową niedrożnością układu moczowego; zwiększone ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia

Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Maksymalna dawka wg dokumentu

6 mg/kg mc. na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
źródło: „Zalecana dawka to 2 mg/kg do maksymalnie 6 mg/kg (maksymalnie 40 mg na dobę).” · ChPL, pkt 4.2

Dawkowanie wg grup (cytat)

Dorośli
„Dorośli Obrzęk pochodzenia sercowego Zalecana początkowa dawka doustna wynosi od 20 mg do 80 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można dostosować w zależności od uzyskanej odpowiedzi. Zaleca się, aby dzienną dawkę podawać w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież U dzieci dawkę należy zmniejszyć w zależności od masy ciała. Zalecana dawka to 2 mg/kg do maksymalnie 6 mg/kg (maksymalnie 40 mg na dobę).” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa to 40 do 80 mg podawane na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa to 20 mg (1/2 tabletki) do 80 mg (2 tabletki) na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa to 40 mg (1 tabletka) do 80 mg (2 tabletki) na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3

Grupy szczególne (cytat)

Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Początkowa dawka doustna wynosi 20 mg/dobę i jest stopniowo zwiększana aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża: „Ciąża Furosemid przenika przez barierę łożyskową. W czasie ciąży furosemid należy stosować tylko wtedy, gdy są bezwzględnie wskazane klinicznie. Leczenie furosemidem podczas ciąży wymaga monitorowania wzrostu płodu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Podczas karmienia piersią należy wziąć pod uwagę, że furosemid przenika do mleka matki, co może hamować produkcję mleka. Dlatego terapia furosemidem u kobiet w okresie laktacji jest przeciwwskazana (patrz punkt 4.3), a kobiety leczone furosemidem nie powinny karmić piersią.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Wpływ na płodność: „Wpływ na płodność Brak danych dotyczących wpływu furosemidu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu leczenia furosemidem na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6

Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)

jedzenie i napoje: „Tabletki należy połknąć w całości, popijając płynem, na czczo.” źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje: „Kortykosteroidy, karbenoksolon, produkty przeczyszczające, lukrecja” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje: „Stosowanie kortykosteroidów, karbenoksolonu lub lukrecji w dużych ilościach oraz długotrwałe stosowanie produktów przeczyszczających może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii.” źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje: „Zaleca się przyjmowanie produktów doustnych na czczo.” źródło: ChPL, pkt 4.5

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemid Medreg

Kiedy nie stosować leku Furosemid Medreg - jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid, sulfonamidy (możliwa nadwrażliwość krzyżowa z furosemidem) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo mała objętość krwi krążącej (hipowolemia) lub odwodnienie - jeśli u pacjenta występuje niewydolność nerek z brakiem wytwarzania moczu (bezmocz), która nie reaguje na leczenie furosemidem - jeśli u pacjenta występuje ciężki niedobór potasu (hipokaliemia) - jeśli u pacjenta występuje ciężki niedobór sodu (hiponatremia) - jeśli pacjent utracił przytomność z powodu niewydolności wątroby (śpiączka wątrobowa i stan przedśpiączkowy) - jeśli pacjentka karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemid Medreg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: - u pacjenta występują trudności w oddawaniu moczu (np. przerost prostaty (rozrost gruczołu krokowego), zwężenie cewki moczowej) - pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze lub zawroty głowy po zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą - istnieje ryzyko znacznego spadku ciśnienia krwi, np. pacjenci z problemami dotyczącymi krążenia w mózgu lub sercu - pacjent jest w podeszłym wieku, zażywa inne leki, które mogą powodować spadek ciśnienia krwi i jeśli ma inne schorzenia, które mogą spowodować spadek ciśnienia krwi - pacjent ma cukrzycę - u pacjenta występuje dna moczanowa - u pacjenta występuje nieprawidłowo niskie stężenie białka we krwi (hipoproteinemia), np. w zespole nerczycowym (choroba nerek; utrata białka, zaburzony metabolizm lipidów i zatrzymywanie wody) - u pacjenta występuje choroba nerek związana z ciężką chorobą wątroby (zespół wątrobowo- nerkowy) - wystąpi nadmierna utrata płynów (np. wymioty, biegunka lub nadmierne pocenie się). Jeśli u pacjenta występuje niedobór elektrolitów, lekarz będzie musiał regularnie kontrolować poziom elektrolitów w surowicy (zwłaszcza potasu, sodu i kreatyniny) podczas leczenia lekiem Furosemid Medreg. Istnieje możliwość zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego (przewlekła choroba autoimmunologiczna tkanki łącznej). Jednoczesne stosowanie z rysperydonem: W kontrolowanych placebo badaniach rysperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem obserwowano większą śmiertelność u pacjentów leczonych furosemidem w skojarzeniu z rysperydonem w porównaniu z pacjentami leczonymi samym rysperydonem lub samym furosemidem. Dlatego należy zachować ostrożność, a przed podjęciem decyzji o ich zastosowaniu lekarz powinien rozważyć ryzyko i korzyści związane z tym skojarzeniem lub jednoczesnym leczeniem innymi silnymi lekami moczopędnymi. Należy tego unikać w przypadku wystąpienia niedoboru wody w organizmie. Dzieci Wcześniaki leczone furosemidem należy uważnie obserwować pod kątem czynności nerek ze względu na ryzyko wystąpienia kamieni nerkowych lub zwapnień. Lek Furosemid Medreg a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Lek Furosemid Medreg może wpływać na działanie niektórych leków. Podobnie inne leki mogą wpływać na działanie leku Furosemid Medreg. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje: - wodzian chloralu (lek nasenny) - leki ototoksyczne np. antybiotyki aminoglikozydowe (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych) lub cisplatyna (lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych) - sukralfat (lek stosowany w dolegliwościach żołądkowych) - lit (lek stosowany w chorobach psychicznych) - leki przeciwnadciśnieniowe, w tym inne moczopędne - rysperydon (lek stosowany w chorobach psychicznych) - hormony tarczycy, np. lewotyroksyna - aliskiren - stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego - niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. indometacyna i kwas acetylosalicylowy - fenytoinę (lek stosowany w leczeniu padaczki) - kortykosteroidy (leki stosowane w chorobach zapalnych i autoimmunizacyjnych) - karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu wrzodów) - leki przeczyszczające (leki stosowane w zaparciach) - glikozydy nasercowe, np. digoksyna - probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) - metotreksat (lek stosowany w celu hamowania układu odpornościowego i niektórych rodzajów raka) - leki przeciwcukrzycowe (leki obniżające poziom cukru we krwi) - leki zwiotczające mięśnie (leki rozluźniające mięśnie i wywołujące znieczulenie) - teofilinę (lek przeciw astmie) - leki nefrotoksyczne, np. antybiotyki aminoglikozydowe, cefalosporyny (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych) lub cisplatyna - cyklosporynę A (lek hamujący działanie układu odpornościowego) - radiofarmaceutyczne preparaty kontrastowe (substancje radioaktywne podawane pacjentowi przed zabiegiem obrazowania medycznego). Lek Furosemid Medreg z jedzeniem i piciem Zaleca się przyjmowanie leku Furosemid Medreg na pusty żołądek. Połączenie lukrecji i leku Furosemid Merdreg może powodować zwiększoną utratę potasu. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Leku Furosemid Medreg nie należy podawać kobietom w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Leczenie furosemidem w ciąży wymaga monitorowania wzrostu płodu. Karmienie piersią Furosemid przenika do mleka matki i zmniejsza produkcję mleka. Stosowanie leku Furosemid Medreg jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących wpływu furosemidu na płodność u ludzi. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek może powodować zawroty głowy lub złe samopoczucie. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać narzędzi oraz maszyn. Lek Furosemid Medreg zawiera laktozę Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Lek Furosemid Medreg zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Klasyfikacja działań niepożądanych opiera się na następujących częstościach: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): - zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym objawowe), odwodnienie i zmniejszona objętość krwi krążącej (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku) - zwiększone stężenie niektórych lipidów we krwi (trójglicerydów) - zwiększone stężenie kreatyniny we krwi. Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób): - zagęszczenie krwi w przypadku nadmiernego wydalania moczu (hemokoncentracja) - niedobór sodu i chlorków we krwi - niedobór potasu we krwi - zwiększony poziom cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady dny moczanowej - encefalopatia wątrobowa (choroba wątroby atakująca mózg) u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby - zwiększona objętość moczu. Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób): - zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia) - podwyższone stężenie cukru we krwi (zaburzona tolerancja glukozy i hiperglikemia). Może to prowadzić do pogorszenia stanu metabolicznego u pacjentów z objawami cukrzycy. Może ujawnić się utajona cukrzyca. - zaburzenia słuchu (w większości przemijające), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zmniejszonym poziomem białka we krwi (np. w zespole nerczycowym) - nudności - świąd, pokrzywka, reakcje skórne i błon śluzowych z zaczerwienieniem, powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry (np. wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, pemfigoid, złuszczające zapalenie skóry, plamica) - zwiększona wrażliwość na światło (nadwrażliwość na światło). Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób): - zwiększona liczba pewnych białych krwinek (eozynofilia) - zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia) - ciężkie reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny) - mrowienie lub drętwienie kończyn (parestezje) - zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń) - głuchota (czasami nieodwracalna), dzwonienie w uszach (szumy uszne) - dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka) - zapalenie nerek (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) - gorączka. Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób): - niedokrwistość spowodowana nadmiernym rozpadem krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna) - niedokrwistość spowodowana zaburzeniami tworzenia krwi w szpiku kostnym (niedokrwistość aplastyczna) - znaczne zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek, związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia i ciężkimi objawami ogólnymi (agranulocytoza) - ostre zapalenie trzustki - zaburzenia przepływu żółci (cholestaza) - zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (transaminaz). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego (choroba, w której układ odpornościowy jest skierowany przeciwko własnemu organizmowi) - niedobór wapnia we krwi - niedobór magnezu we krwi - zasadowica metaboliczna (podwyższone pH krwi) - zaburzenia czynności nerek związane z nadużywaniem i (lub) długotrwałym stosowaniem furosemidu (rzekomy zespół Barttera) (podwyższone pH krwi, utrata potasu i niskie ciśnienie krwi) - zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, bóle głowy - zakrzepica (niedrożność naczynia krwionośnego przez skrzep) - ciężkie reakcje skórne i błon śluzowych związane z powstawaniem pęcherzy lub odwarstwieniem skóry: zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP, ostre, gorączkowe wykwity polekowe), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi DRESS (zwiększenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek), reakcje liszajowe - przypadki poważnych problemów z mięśniami (rabdomioliza), często związanych z ciężkimi stanami niedoboru potasu (patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Furosemid Medreg”) - zwiększenie stężenia sodu w moczu, zwiększenie stężenia chlorków w moczu, zwiększenie stężenia mocznika w moczu - objawy niedrożności dróg moczowych zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym oddawaniem moczu) - kamienie nerkowe u wcześniaków (kamica nerkowa/wapnica nerkowa) - niewydolność nerek - zwiększone ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego (połączenie naczyniowe omijające krążenie płucne przed urodzeniem nie zostanie zamknięte) u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Pacjenci uczuleni na sulfonamidy (np. antybiotyki sulfonamidowe lub pochodne sulfonylomocznika) mogą wykazywać krzyżową wrażliwość na furosemid. • Hipowolemia lub odwodnienie • Niewydolność nerek z bezmoczem, która nie reaguje na leczenie furosemidem • Ciężka hipokaliemia (patrz punkt 4.8) • Ciężka hiponatremia • Śpiączka wątrobowa i stan przedśpiączkowy związany z encefalopatią wątrobową • Karmienie piersią

ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zapewnić odpływ moczu. W przypadku pacjentów z częściową niedrożnością – zaburzeniami przepływu moczu (np. u pacjentów ze zmianami opróżniania pęcherza, rozrostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej), zwiększona produkcja moczu może powodować lub nasilać dolegliwości. W konsekwencji pacjenci ci wymagają dokładnego monitorowania - zwłaszcza na wczesnych etapach leczenia. Leczenie produktem leczniczym Furosemid Medreg wymaga regularnego nadzoru lekarskiego, a szczególnie dokładne monitorowanie jest konieczne w przypadku: • pacjentów z hipotensją • pacjentów, którzy są szczególnie narażeni na znaczne obniżenie ciśnienia krwi, np. pacjenci ze znacznym zwężeniem tętnic wieńcowych lub naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg • pacjentów z jawną lub utajoną cukrzycą • pacjentów z dną moczanową • pacjentów z hipoproteinemią, np. związane z zespołem nerczycowym działanie furosemidu może być osłabione, a ototoksyczność wzmocniona. Wymagane jest ostrożne dostosowywanie dawki. • pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym, tj. z czynnościową niewydolnością nerek związaną z ciężką chorobą wątroby • u wcześniaków (ryzyko rozwoju nefrokalcynozy, kamicy nerkowej; należy monitorować czynność nerek i wykonać badanie USG). Objawowe niedociśnienie może powodować zawroty głowy, omdlenia lub utratę przytomności u pacjentów leczonych furosemidem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących inne leki, które mogą powodować niedociśnienie oraz u pacjentów z innymi schorzeniami, które stwarzają ryzyko niedociśnienia. U większości pacjentów zaleca się regularne monitorowanie stężenia sodu i potasu w surowicy oraz kreatyniny w trakcie leczenia furosemidem; szczególnie ścisłe monitorowanie jest wymagane u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń równowagi elektrolitowej lub w przypadku znacznej dodatkowej utraty płynów (np. z powodu wymiotów, biegunki lub silnego pocenia się). Konieczna będzie korekta hipowolemii lub odwodnienia, a także wszelkich istotnych zmian dotyczących stężeń elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej. W tym celu konieczne może być przerwanie leczenia furosemidem. Jednoczesne stosowanie z rysperydonem W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych rysperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem obserwowano większą śmiertelność u pacjentów leczonych jednocześnie furosemidem i rysperydonem (7,3%; mediana wieku: 89 lat, zakres wieku: 75-97 lat) w porównaniu z pacjentami leczonymi rysperydonem w monoterapii (3,1%; mediana wieku: 84 lata, zakres wieku: 70-96 lat) lub furosemidem w monoterapii (4,1%; mediana wieku: 80 lat, zakres wieku: 67-90 lat). Jednoczesne stosowanie rysperydonu z innymi lekami moczopędnymi (głównie diuretykami tiazydowymi stosowanymi w małych dawkach) nie wiązało się z podobnymi zdarzeniami. Nie zidentyfikowano żadnego mechanizmu patofizjologicznego, który wyjaśniałby to zjawisko, i nie zaobserwowano spójnego wzorca przyczyny śmierci. Jednak przed podjęciem decyzji o zastosowaniu tego leku należy zachować ostrożność, biorąc pod uwagę ryzyko i korzyści wynikające z tego skojarzenia lub jednoczesnego leczenia innymi silnymi lekami moczopędnymi. Nie stwierdzono zwiększonej śmiertelności wśród pacjentów przyjmujących inne leki moczopędne jednocześnie z rysperydonem. Niezależnie od leczenia, odwodnienie było czynnikiem ogólnego ryzyka zgonu i dlatego należy go unikać u pacjentów z otępieniem (patrz punkt 4.3). Istnieje możliwość zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego. Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produktu leczniczego nie powinni stosować pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie należy łączyć z: Wodzian chloralu W pojedynczych przypadkach dożylne podanie furosemidu w ciągu 24 godzin po podaniu wodzianu chloralu może prowadzić do zaczerwienienia, niepokoju, nudności, podwyższenia ciśnienia krwi i tachykardii. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego stosowania furosemidu i wodzianu chloralu. Antybiotyki aminoglikozydowe i inne leki o działaniu ototoksycznym Furosemid może nasilać działanie ototoksyczne antybiotyków aminoglikozydowych, takich jak kanamycyna, gentamycyna i tobramycyna, lub innych leków o działaniu ototoksycznym. Ponieważ mogą wystąpić nieodwracalne uszkodzenia, ten rodzaj leków powinien być stosowany jednocześnie z furosemidem tylko wtedy, gdy istnieją kliniczne przyczyny, które to uzasadniają. Środki ostrożności dotyczące stosowania: Cisplatyna Istnieje ryzyko występowania działania ototoksycznego w przypadku jednoczesnego stosowania cisplatyny i furosemidu. Ponadto nefrotoksyczność cisplatyny może być zwiększona, jeśli furosemid nie jest podawany w małych dawkach (na przykład 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością nerek) i przy dodatnim bilansie płynów, gdy jest stosowany w celu uzyskania wymuszonej diurezy podczas leczenia cisplatyną. Sukralfat Furosemid podawany doustnie i sukralfat nie powinny być podawane w odstępach mniejszych lub równych 2 godziny między nimi, ponieważ sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z jelita, zmniejszając tym samym jego działanie. Lit Wydalanie soli litu jest zmniejszane przez furosemid, co może powodować zwiększenie stężenia litu w surowicy, i co prowadzi do wystąpienia zwiększonego ryzyka toksyczności związanej z litem, w tym zwiększonego ryzyka kardiotoksycznego i neurotoksycznego działania litu. W związku z tym zaleca się uważne monitorowanie stężenia litu u pacjentów leczonych tym skojarzeniem. Inhibitory ACE/Antagoniści receptora angiotensyny II Pacjenci otrzymujący leki moczopędne mogą odczuwać znaczne niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, w tym przypadki niewydolności nerek, zwłaszcza podczas jednoczesnego stosowania po raz pierwszy lub po raz pierwszy w dużych dawkach inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitorów ACE) lub antagonistów receptora angiotensyny II. Należy wziąć pod uwagę możliwość czasowego przerwania podawania furosemidu lub przynajmniej zmniejszenia jego dawki w ciągu trzech dni poprzedzających rozpoczęcie leczenia lub zwiększenia dawki inhibitorów ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II. Rysperydon Przed podjęciem decyzji o zastosowaniu tego leku należy zwrócić uwagę na ryzyko i korzyści wynikające z połączenia lub leczenia skojarzonego z furosemidem lub innymi silnymi lekami moczopędnymi. W celu uzyskania informacji o zwiększonej śmiertelności u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych jednocześnie rysperydonem, patrz punkt 4.4. Lewotyroksyna Wysokie dawki furosemidu mogą hamować wiązanie hormonów tarczycy z białkami nośnikowymi i w konsekwencji prowadzić do początkowego przejściowego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, po którym następuje ogólny spadek całkowitego poziomu hormonów tarczycy. Należy monitorować poziom hormonów tarczycy. Aliskiren Aliskiren zmniejsza stężenie w osoczu furosemidu podawanego doustnie. U pacjentów leczonych zarówno aliskirenem, jak i furosemidem podawanym doustnie, można zaobserwować osłabienie działania furosemidu i zaleca się kontrolę dotyczącą zmniejszonego działania moczopędnego oraz odpowiednie dostosowanie dawki. Uwagi: Niesteroidowe leki przeciwzapalne Jednoczesne podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym kwasu acetylosalicylowego, może osłabiać działanie furosemidu. U pacjentów odwodnionych lub z hipowolemią niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować ostrą niewydolność nerek. Furosemid może zwiększyć toksyczność salicylanów. Fenytoina Po jednoczesnym podaniu fenytoiny może wystąpić osłabienie działania furosemidu. Kortykosteroidy, karbenoksolon, produkty przeczyszczające, lukrecja Stosowanie kortykosteroidów, karbenoksolonu lub lukrecji w dużych ilościach oraz długotrwałe stosowanie produktów przeczyszczających może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii. Glikozydy nasercowe i leki wydłużające odstęp QT Niektóre zmiany elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać toksyczność niektórych leków (takich jak produkty naparstnicy i leki wywołujące zespół wydłużonego odstępu QT). Leki przeciwnadciśnieniowe Jeśli jednocześnie z furosemidem podaje się leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub inne leki mogące obniżać ciśnienie krwi, należy spodziewać się wyraźniejszego spadku ciśnienia krwi. Probenecyd, metotreksat Probenecyd, metotreksat i inne leki, które podobnie jak furosemid ulegają znacznemu wydzielaniu w kanalikach nerkowych, mogą osłabiać działanie furosemidu. I odwrotnie, furosemid może zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki. W przypadku leczenia dużymi dawkami (w szczególności, jeśli zarówno furosemid, jak i inne leki są podawane w dużych dawkach), może to prowadzić do wzrostu stężenia w osoczu i zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych związanych z furosemidem lub innymi jednocześnie przyjmowanymi lekami. Leki przeciwcukrzycowe/sympatykomimetyki/teofilina Działanie leków przeciwcukrzycowych i sympatykomimetyków zwiększających ciśnienie krwi (takich jak adrenalina, norepinefryna) może być osłabione. Furosemid może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie lub teofiliny. Leki nefrotoksyczne Furosemid może nasilać szkodliwy wpływ leków nefrotoksycznych na nerki. Cefalosporyny U pacjentów otrzymujących jednocześnie furosemid i duże dawki niektórych cefalosporyn mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek. Cyklosporyna A Jednoczesne stosowanie cyklosporyny A i furosemidu jest związane ze zwiększonym ryzykiem dnawego zapalenia stawów w następstwie hiperurykemii wywołanej przez furosemid i niedostatecznym wydalaniem moczanów przez nerki związanym z cyklosporyną. Radiofarmaceutyczne preparaty kontrastowe Pacjenci zagrożeni nefropatią po podaniu preparatów kontrastowych leczeni furosemidem mieli większą częstość występowania pogorszenia czynności nerek po podaniu kontrastów promieniotwórczych w porównaniu z pacjentami z grupy wysokiego ryzyka, którzy otrzymywali jedynie dożylne nawadnianie przed podaniem preparatów kontrastowych. Pokarm Sposób, w jaki furosemid wpływa lub nie wpływa na spożycie pokarmu, oraz zakres tej interakcji wydaje się zależeć od danej postaci farmaceutycznej. Zaleca się przyjmowanie produktów doustnych na czczo.

ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane

Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z następującą częstością występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane dotyczące częstości pochodzą z danych literaturowych odnoszących się do badań, w których furosemid był stosowany łącznie u 1 387 pacjentów, w dowolnej dawce i we wszystkich wskazaniach. W przypadkach, w których kategoria częstości tego samego działania niepożądanego była inna, wybierano kategorię o najwyższej częstości. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: hemokoncentracja Niezbyt często: trombocytopenia Rzadko: eozynofilia, leukopenia Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne, takie jak wstrząs anafilaktyczny Częstość nieznana: zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania (patrz punkt 4.4) Bardzo często: zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym objawowe), odwodnienie i hipowolemia (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku), podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi Często: hiponatremia, hipochloremia, hipokaliemia, podwyższony poziom cholesterolu we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i napady dny moczanowej, zwiększona objętość moczu Niezbyt często: zaburzona tolerancja glukozy, może rozwinąć się utajona cukrzyca (patrz punkt 4.4) Częstość nieznana: hipokalcemia, hipomagnezemia, zwiększone stężenie mocznika we krwi, zasadowica metaboliczna, rzekomy zespół Barttera (w związku z niewłaściwym i (lub) długotrwałym stosowaniem furosemidu) Zaburzenia układu nerwowego Często: encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3) Rzadko: parestezja Częstość nieznana: zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności (przypadki objawowego niedociśnienia lub innych przyczyn), ból głowy Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: zaburzenia słuchu (w większości przemijające), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią (np. w zespole nerczycowym) Rzadko: głuchota (czasami nieodwracalna), szum w uszach Zaburzenia naczyniowe Rzadko: zapalenie naczyń Częstość nieznana: zakrzepica Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Niezbyt często: nudności Rzadko: wymioty, biegunka Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: cholestaza, zwiększona aktywność aminotransferaz Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: świąd, pokrzywka, wysypka, wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, pemfigoid, złuszczające zapalenie skóry, plamica, reakcja nadwrażliwości na światło Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), reakcje liszajowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w związku z ciężką hipokaliemią (patrz punkt 4.3) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek Częstość nieznana: zwiększenie stężenia sodu w moczu, zwiększenie stężenia chlorków w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściową niedrożnością układu moczowego (patrz punkt 4.4)), wapnica nerek i (lub) kamica nerkowa u wcześniaków (patrz punkt 4.4), niewydolność nerek (patrz punkt 4.5) Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Częstość nieznana: zwiększone ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko: gorączka Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane rejestrowe

Substancja	Postać	Numer pozwolenia	Numer w rejestrze	Dokumenty
Furosemidum 40 mg	Tabletki	26614	100427899	ChPL: 2026-02-01, Ulotka: 2026-02-01