Vitaminum C Teva

Kiedy nie stosować leku Vitaminum C Teva 200 mg Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Vitaminum C Teva 200 mg. Nie należy podawać dużych dawek (powyżej 1 g na dobę) chorym z kamicą dróg moczowych lub z nadmiernym wydalaniem szczawianów przez nerki. Ostrzeżenia i środki ostrożności Jeśli u pacjenta stwierdzono hemochromatozę, niedokrwistość syderoblastyczną oraz talasemię (choroby, którym towarzyszą zaburzenia gospodarki żelazem) należy zachować ostrożność ze względu na to, że kwas askorbowy nasila wchłanianie żelaza. U osób z niedoborem krwinkowej dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (genetycznie uwarunkowany brak tego enzymu w krwinkach czerwonych), długotrwałe podawanie może być przyczyną niedokrwistości hemolitycznej. Długotrwałe podawanie dużych dawek kwasu askorbowego u osób z kamicą dróg moczowych powoduje tworzenie i odkładanie się złogów w nerkach. Kwas askorbowy uczestniczy w reakcjach oksydacyjno-redukcyjnych, duże dawki leku mogą wpływać na wyniki chemicznych reakcji utleniania i redukcji. Dlatego przed wykonaniem analiz krwi i moczu należy zalecić, by pacjent nie przyjmował leków zawierających kwas askorbowy przez przynajmniej 1 dobę. Pozwoli to uniknąć możliwych błędów w rozpoznaniu (np. maskowanie obecności krwi utajonej w stolcu, wzrost stężenia bilirubiny w surowicy krwi, obecność cukru w moczu, zmniejszenie aktywności w surowicy krwi enzymów takich jak: AlAT, AspAT, LDH; obniżenie pH moczu). Wyniki oznaczeń stężenia cukru w moczu u chorych na cukrzycę mogą być zafałszowane w przypadku przyjmowania dużych dawek witaminy C. Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza u pacjentów z niewydolnością nerek. Długotrwałe podawanie dużych dawek kwasu askorbowego może wywołać objawy zatrucia. Rozpoznanie następuje na podstawie badań laboratoryjnych i objawów klinicznych takich jak utrudnione i bolesne oddawanie moczu oraz krwiomocz. Lek Vitaminum C Teva 200 mg a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Kwas askorbowy nasila wchłanianie przyjmowanych jednocześnie związków żelaza. Przy równoczesnym podawaniu leków kwasu acetylosalicylowego i kwasu askorbowego obserwuje się wzrost wydalania kwasu askorbowego, a zmniejszenie wydalania kwasu acetylosalicylowego. Kwas askorbowy zwiększa szybkość usuwania z organizmu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i amfetaminy, zmniejsza skuteczność pochodnych fenotiazyny (leki przeciwuczuleniowe i stosowane w psychiatrii), antybiotyków aminoglikozydowych (np. gentamicyna, amikacyna), zwiększa stężenie estrogenów w surowicy krwi (hormony żeńskie, wchodzące m.in. w skład doustnych środków antykoncepcyjnych). Stosowanie leku Vitaminum C Teva 200 mg z jedzeniem i piciem Lek należy stosować w trakcie posiłku. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Kwas askorbowy przenika przez łożysko. Nie zaleca się stosowania dużych dawek kwasu askorbowego u kobiet w ciąży, ze względu na możliwość wystąpienia objawów niedoboru witaminy C u noworodków, po ustaniu dostaw przez łożysko. Karmienie piersią Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Kwas askorbowy przenika do mleka kobiecego. Należy zachować ostrożność i nie stosować dużych dawek bez zalecenia lekarza. Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn Brak wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Lek Vitaminum C Teva 200 mg zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lek jest na ogół dobrze tolerowany. Przyjmowanie dużych dawek kwasu askorbowego (powyżej 1 g na dobę) może jednak wywołać działania niepożądane takie jak: nudności, wymioty, biegunki, zgaga, wysypki skórne, ból głowy, zwiększone wydalanie moczu. Długotrwałe stosowanie witaminy C w dawkach powyżej 1 g na dobę powoduje zwiększone wydalanie szczawianów z moczem, może również wywołać tworzenie kamieni moczanowych i cystynowych, szczególnie u pacjentów z kamicą dróg moczowych lub poddawanych hemodializie. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail:ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy podawać dużych dawek (powyżej 1 g na dobę) chorym z kamicą dróg moczowych lub z nadmiernym wydalaniem szczawianów przez nerki.

Preparaty kwasu askorbowego nasilają wchlanianie żelaza, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania w przypadku stwierdzonej hemochromatozy, niedokrwistości syderoblastycznej, oraz talasemii. U osób z niedoborem krwinkowej dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, długotrwałe podawanie może być przyczyną niedokrwistości hemolitycznej. Długotrwałe podawanie dużych dawek kwasu askorbowego u osób z kamicą dróg moczowych powoduje tworzenie i odkładanie się złogów w nerkach. Kwas askorbowy uczestniczy w reakcjach oksydacyjno-redukcyjnych, duże dawki produktu leczniczego mogą wpływać na wyniki chemicznych reakcji utleniania i redukcji. Dlatego przed wykonaniem analiz krwi i moczu należy zalecić, by pacjent nie przyjmował produktów leczniczych zawierających kwas askorbowy przez przynajmniej 1 dobę. Pozwoli to uniknąć możliwych błędów w rozpoznaniu (np. maskowanie obecności krwi utajonej w stolcu, wzrost stężenia bilirubiny w surowicy krwi, obecność cukru w moczu, zmniejszenie aktywności w surowicy krwi enzymów takich jak: AlAT, AspAT, LDH; obniżenie pH moczu). Wyniki oznaczeń stężenia cukru w moczu u chorych na cukrzycę mogą być zafałszowane w przypadku przyjmowania dużych dawek witaminy C. Długotrwałe podawanie dużych dawek kwasu askorbowego może wywołać objawy zatrucia. Rozpoznanie następuje na podstawie badań laboratoryjnych i objawów klinicznych takich jak utrudnione i bolesne oddawanie moczu oraz krwiomocz. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Kwas askorbowy nasila wchlanianie przyjmowanych jednocześnie związków żelaza. Przy równoczesnym podawaniu preparatów kwasu acetylosalicylowego i kwasu askorbowego obserwuje się wzrost wydalanía kwasu askorbowego, a zmniejszenie wydalanía kwasu acetylosalicylowego. Kwas askorbowy zwiększa szybkość eliminacji trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i amfetaminy, zmniejsza skuteczność pochodnych fenotiazyny, aminoglikozydów, zwiększa stężenie egzogennych estrogenów w surowicy.

Produkt leczniczy jest dobrze tolerowany. Przyjmowanie dużych dawek kwasu askorbowego (powyżej 1 g na dobę) może jednak wywołać działania niepożądane takie jak: nudności, wymioty, biegunki, zgaga, wysypki skórne, ból głowy, zwiększone wydalenie moczu. Długotrwałe spożywanie witaminy C w dawkach powyżej 1 g na dobę powoduje zwiększone wydalanie szczawianów z moczem, może również wywołać tworzenie kamieni moczanych i cystynowych, szczególnie u pacjentów z kamicą dróg moczowych lub poddawanych hemodializie.