Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Krka, d.d., Novo mesto
- Substancje czynne
- Hydrochlorothiazidum + Valsartanum: 12,5 mg + 80 mg, 12,5 mg + 160 mg, 12,5 mg + 320 mg, 25 mg + 160 mg, 25 mg + 320 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 5 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 12,5 mg + 80 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
| Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 12,5 mg + 160 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
| Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 12,5 mg + 320 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
| Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 25 mg + 160 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
| Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 25 mg + 320 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 31 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane) · 8 leków
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane) · 10 leków
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane) · 3 leki
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane) · 6 leków
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane) · 4 leki
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) ≥ 30 ml/min). Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min) i bezmoczem (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy, dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki hydrochlorotiazydu. Ze względu na zawartość walsartanu, stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością wątroby i cholestazą (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące działania teratogennego po narażeniu na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. Chociaż nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z zastosowaniem antagonistów receptora angiotensyny II, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy leków.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących stosowania walsartanu podczas karmienia piersią. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Z tego względu stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. Wskazana jest zmiana leczenia na alternatywne o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Alkohol, barbiturany lub opioidy” źródło: ChPL, pkt 4.5
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K-25; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza 2910 6 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony różowy owalny z linią podziału
Tabletki powlekane 80 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 10 mm, szerokość: 5 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 12,5 mg są czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 25 mg są jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 25 mg są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - różowy owalny
Różowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki: długość 10 mm, szerokość: 5 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- czerwony różowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu skojarzenia walsartan + hydrochlorotiazyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
81 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: zwiększone stężenie lipidów we krwi
- często: hipomagnezemia; hiperurykemia; Niedociśnienie ortostatyczne; Utrata apetytu; łagodne nudności i wymioty; Pokrzywka; inne postacie wysypki; Impotencja
- niezbyt często: Odwodnienie; Parestezje; Niewyraźne widzenie; Szum w uszach; Niedociśnienie; Kaszel; Bóle mięśniowe; Zmęczenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bóle brzucha
- rzadko: Hiperkalcemia; hiperglikemia; cukromocz; Depresja; zaburzenia snu; Bóle głowy; Zaburzenia widzenia; Zaburzenia rytmu serca; Zaparcia; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; Cholestaza wewnątrzwątrobowa; żółtaczka; Nadwrażliwość na światło
- bardzo rzadko: Zawroty głowy; Biegunka; Bóle stawów; Obrzęk naczynioruchowy jelit; Agranulocytoza; leukopenia; anemia hemolityczna; niewydolność szpiku kostnego; Reakcje nadwrażliwości; Zasadowica hipochloremiczna; Niewydolność oddechowa; zapalenie płuc; obrzęk płuc; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); Zapalenie trzustki; Martwicze zapalenie naczyń; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry; ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego
- częstość nieznana: Omdlenia; Niekardiogenny obrzęk płuc; Zaburzenia czynności nerek; Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy; zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy; hipokaliemia; hiponatremia; zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi; neutropenia; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; obniżony hematokryt; małopłytkowość; Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym choroba posurowicza; Zwiększone stężenie potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Obrzęk naczyniowy; wysypka; świąd; Niewydolność nerek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Niedokrwistość aplastyczna; Jaskra ostra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra niewydolność nerek; Rumień wielopostaciowy; Gorączka; osłabienie; Kurcze mięśni
- częstość niepodana w tekście: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów (substancje
chemicznie podobne do hydrochlorotiazydu) lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w ciąży powyżej 3 miesiąca (należy również unikać stosowania leku Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka we wczesnej ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent nie może wytwarzać moczu (bezmocz);
- jeśli pacjent leczony jest dializą;
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone stężenie wapnia we
krwi, pomimo leczenia;
- jeśli pacjent ma dnę;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy to omówić
z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli
kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają stężenie potasu we krwi, takie jak
heparyna; konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi przez lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje biegunka lub silne wymioty;
- jeśli pacjent przyjmuje duże dawki tabletek moczopędnych (diuretyków);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca lub jeśli pacjent przebył zawał serca. Należy
uważnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku. Lekarz może
również sprawdzić czynność nerek pacjenta.
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm; jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają
zbyt dużo hormonu o nazwie aldosteron; jeśli pacjent ma tę chorobę, stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
- należy powiedzieć lekarzowi, jeśli po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE),
u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpił obrzęk języka i twarzy, spowodowany reakcją
alergiczną, nazywaną obrzękiem naczynioruchowym. Jeśli takie objawy wystąpią podczas
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i nigdy więcej go nie stosować. Patrz
także punkt 4 “Możliwe działania niepożądane”.
- jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą świadczyć
o układowym toczniu rumieniowatym (UTR, choroba autoimmunologiczna);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, dnę, ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów we
krwi;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zażyciu innych leków
obniżających ciśnienie tętnicze krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II)
lub jeśli pacjent ma alergię lub astmę;
- jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia lekiem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Bez
rozpoczęcia leczenia objawy te mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jeśli pacjent
wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy może być w grupie zwiększonego
ryzyka rozwoju tych objawów.
- lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może spowodować zwiększoną wrażliwość skóry na
promienie słoneczne;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy chronić skórę przed działaniem światła
słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub
trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych stanów odnosi się do pacjenta, należy skontaktować się
z lekarzem.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka:”.
Jeśli po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ból brzucha,
nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym
leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go
przyjmować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku
(patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku
poniżej 18 lat).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Działanie leku może ulec zmianie, jeśli lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany
równocześnie z niektórymi innymi lekami. Może wtedy zaistnieć konieczność zmiany dawki,
stosowania innych środków ostrożności, lub w niektórych przypadkach zaprzestania przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to szczególnie takich leków, jak:
- lit, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych;
- leki lub substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy
potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna.
- leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak diuretyki (leki moczopędne),
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G.
- niektóre antybiotyki (z grupy ryfampicyny), lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia
przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażeń
HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka.
- leki, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takie jak leki
przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki
przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
- terapeutyczne dawki witaminy D i suplementów wapnia;
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (doustne leki przeciwcukrzycowe takie jak metformina lub
insulina);
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, w tym metyldopa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina lub adrenalina;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- leki, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd oraz leki beta-
adrenolityczne;
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- leki przeciwbólowe takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne
inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy > 3 g;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
- cholestyramina i kolestypol (leki stosowane głównie do obniżenia dużego stężenia lipidów we
krwi);
- alkohol, środki nasenne i znieczulające (leki działające nasennie lub przeciwbólowo, stosowane
np. podczas zabiegów chirurgicznych);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach obrazowych).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może być przyjmowany w czasie posiłku lub niezależnie od
posiłków.
Należy unikać spożywania alkoholu bez konsultacji z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz
zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka przed zajściem
w ciążę lub zaraz po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku. Nie zaleca się stosowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go przyjmować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy powiadomić lekarza o karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka podczas karmienia piersią.
Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie w przypadku
noworodków lub wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, używania narzędzi lub obsługiwania maszyn, lub
wykonywania innych czynności wymagających koncentracji, pacjent powinien upewnić się, jaki
wpływ ma niego lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Podobnie jak wiele innych leków
stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może
w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji.
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę i sód
Jeżeli pacjent został poinformowany przez lekarza, że stwierdzono u niego nietolerancję niektórych
cukrów, powinien zwrócić się do lekarza przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku
naczynioruchowego, takich jak:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła,
- trudności w przełykaniu,
- pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Do innych działań niepożądanych należą:
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- kaszel
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchości w jamie ustnej i języka, rzadkim oddawaniem
moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą)
- bóle mięśni
- zmęczenie
- mrowienie lub drętwienie
- nieostre widzenie
- szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zawroty głowy
- biegunka
- bóle stawów
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności z oddychaniem
- bardzo mała ilość oddawanego moczu
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
- małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami
rytmu serca)
- mała liczba białych krwinek (z objawami takimi jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (które w ciężkich przypadkach może spowodować
zażółcenie skóry i oczu)
- zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
nieprawidłową czynność nerek)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może wywołać
atak dny)
- zasłabnięcie (omdlenie)
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po zastosowaniu leków zawierających sam
walsartan lub hydrochlorotiazyd:
Walsartan
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- uczucie wirowania
- bóle brzucha
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- wysypka skórna z lub bez świądu skóry, w połączeniu z niektórymi następującymi objawami:
gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne
- wysypka, fioletowawo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń
krwionośnych)
- mała liczba płytek krwi (czasem z nietypowym krwawieniem lub wybroczynami na skórze)
- duże stężenie potasu we krwi (czasem z kurczami mięśniowymi, zaburzeniami rytmu serca)
- reakcje uczuleniowe (z objawami takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności
z oddychaniem lub połykaniem, zawroty głowy)
- obrzęk, głównie twarzy i gardła, wysypka, świąd
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (oba
objawy mogą w ciężkich przypadkach spowodować anemię)
- niewydolność nerek
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
Hydrochlorotiazyd
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie potasu we krwi
- zwiększone stężenie lipidów we krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie sodu we krwi
- małe stężenie magnezu we krwi
- duże stężenie kwasu moczowego we krwi
- swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
- zmniejszony apetyt
- łagodne nudności i wymioty
- zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu
- niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęki pęcherze na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne)
- duże stężenie wapnia we krwi
- duże stężenie cukru we krwi
- obecność cukru w moczu
- nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy
- zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, które
mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu
- nieregularny rytm serca
- bóle głowy
- zaburzenia snu
- przygnębienie (depresja)
- mała liczba płytek krwi (czasem z podskórnym krwawieniem lub siniaczeniem)
- zawroty głowy
- uczucie mrowienia lub drętwienia
- zaburzenie widzenia
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowawo-czerwone plamy,
gorączka
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje
nadwrażliwości)
- ciężkie choroby skóry powodujące wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstanie pęcherzy na
śluzówkach warg, jamy ustnej i spojówkach oczu, złuszczanie się skóry, gorączka (toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
- wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
- ostry ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
- trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznościami
(niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc)
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie)
- gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
- bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
- gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
- stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
hipochloremiczna)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)
- osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
- znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
lub niewydolności nerek)
- pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
- wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
wielopostaciowego)
- kurcze mięśni
- gorączka
- osłabienie (astenia)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z
produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Walsartan
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, diuretyków
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą zwiększyć stężenie potasu (heparyna, itp.). Zaleca się częste oznaczanie stężenia potasu we
krwi.
Hydrochlorotiazyd
Podczas leczenia diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano hipokaliemię.
Zaleca się częste kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Leczenie diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, może wiązać się z hiponatremią i
zasadowicą hipochloremiczną. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, zwiększają wydalanie magnezu z
moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie
wapnia, co może prowadzić do hiperkalcemii.
W przypadku każdego pacjenta leczonego diuretykami należy, w odpowiednich odstępach czasu,
oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
Pacjentów przyjmujących diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, należy obserwować czy nie
występują u nich kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania
dużych dawek diuretyków, w rzadkich przypadkach, po rozpoczęciu leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia
połączeniem walsartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi
krążącej.
Pacjenci z ciężką, przewlekłą niewydolnością serca lub innymi chorobami związanymi ze wzmożoną
aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę wiązało się ze skąpomoczem i (lub) postępującą azotemią oraz, w
rzadkich przypadkach, z ciężką niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ocena pacjentów z
niewydolnością serca lub pacjentów po zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać
ocenę czynności nerek. Brak doświadczeń dotyczących jednoczesnego leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem pacjentów z ciężką przewlekłą, niewydolnością serca. Dlatego też, nie można
wykluczyć, że ze względu na hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron stosowanie
walsartanu i hydrochlorotiazydu możne powodować zaburzenia czynności nerek. Produktu
leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w tej grupie pacjentów.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w leczeniu
nadciśnienia tętniczego u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
lub ze zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia
mocznika we krwi i stężenia kreatyniny w surowicy.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować u pacjentów z
pierwotnym hiperaldosteronizmem z uwagi na zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna
u tych osób.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi
odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, wskazana jest szczególna ostrożność u
pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, lub kardiomiopatia
przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (ang. HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min, zmiana dawki nie
jest konieczna (patrz punkt 4.2). W czasie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy.
Przeszczep nerki
Dotychczas brak doświadczeń o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy
produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i
5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby należy
ostrożnie przyjmować tiazydy, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą
wywołać śpiączkę wątrobową.
Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie
Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i
(lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka zaobserwowano u pacjentów leczonych walsartanem;
u niektórych z tych pacjentów już wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu
innych leków, w tym inhibitorów ACE. Należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz
nie należy ponownie podawać produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka tym
pacjentom (patrz punkt 4.8).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu z hydrochlortiazydem i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu
całkowitego ustąpienia objawów.
Układowy toczeń rumieniowaty
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu.
Inne zaburzenia metaboliczne
Diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą wpływać na tolerancję glukozy i zwiększać
stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. U pacjentów z cukrzycą może
być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków hipoglikemicznych.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nawracające i nieznacznie
zwiększone stężenie wapnia w surowicy, przy braku innych przyczyn zaburzeń metabolizmu wapnia.
Wyraźna hiperkalcemia może świadczyć o nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem testów
czynności przytarczyc należy odstawić tiazydy.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło po zastosowaniu diuretyków tiazydowych (patrz
punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie
leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się ochronę miejsc narażonych
na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ciąża
Leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs) nie należy rozpoczynać w czasie
ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie
stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić, i
jeśli to konieczne, zastosować alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Informacje ogólne
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których już wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości
na inne leki blokujące receptor angiotensyny II. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd są
bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią lub astmą.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry
początek zmniejszonej ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin lub
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może doprowadzić do
trwałej utraty wzroku. Leczenie początkowe polega na jak najszybszym przerwaniu przyjmowania
leku. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy szybko rozważyć leczenie
zachowawcze lub leczenie chirurgiczne. Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry ostrej zamkniętego kąta
mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie
należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania
glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które nie są zalecane
Lit
Donoszono o przemijającym zwiększeniu stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności
podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. W
związku z brakiem doświadczeń z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie
jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia
krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny - ARBs, leków beta-
adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
dopaminy - DRIs).
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina)
Możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest
niejasne i niewystarczające, by wykluczyć ich stosowanie.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy ( >3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
W przypadku podawania antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu jednocześnie z
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy. Dlatego też, na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek
oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Połączenia leków, które nie są zalecane
Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeśli połączenie leków posiadających wpływ na stężenie potasu z walsartanem zostanie uznane za
konieczne, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Białka transportujące
Dane z badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego
OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tych danych
jest nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję
na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia
jednoczesnej terapii tymi lekami.
Brak interakcji
W badaniach dotyczących interakcji leków z walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie
interakcji walsartanu z którąkolwiek z następujących substancji: cymetydyną, warfaryną,
furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną,
glibenklamidem. Digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem,
który jest jedną z substancji czynnych produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
(patrz interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu).
Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem,
kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu,
penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może zwiększać działanie hipokaliemiczne
hydrochlorotiazydu. Jeśli leki te mają być stosowane jednocześnie z produktem złożonym:
hydrochlorotiazyd+walsartan, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu (patrz punkt 4.4).
Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Hydrochlorotiazyd należy podawać ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy
typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz
niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii.
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, leków
przeciwpadaczkowych, itp. może nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.
Glikozydy naparstnicy
Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy jako działanie niepożądane
sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy (patrz
punkt 4.4).
Sole wapnia i witamina D
Podawanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia
może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do
wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub
stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach.
Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina)
Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczna zmiana dawkowania leków
przeciwcukrzycowych.
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z
możliwością wystąpienia niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-
adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Diuretyki tiazydowe, w tym
hydrochlorotiazyd, mogą nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i dlatego też może być
konieczna zmiana dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być również
konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Równoczesne podawanie diuretyków
tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji
nadwrażliwości na allopurynol.
Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę układu pokarmowego
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden), mogą zwiększać biodostępność diuretyków
tiazydowych, najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i
zmniejszenia szybkości opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą
zmniejszać biodostępność tiazydów.
Amantadyna
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych
przez amantadynę.
Żywice jonowymienne
Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. Może to
doprowadzić do niewystarczającego działania tiazydów. Jednakże, zastosowanie dawki
hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy potencjalnie może
zminimalizować interakcje.
Leki cytotoksyczne
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np.
cyklofosfamid, metotreksat) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe,
takich jak pochodne kurary.
Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Alkohol, barbiturany lub opioidy
Jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które mają także działanie obniżające ciśnienie
tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub bezpośrednie
działanie rozszerzające naczynia krwionośne) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.
Metyldopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie
metyldopą i hydrochlorotiazydem.
Środki kontrastowe z zawartością jodu
U pacjentów z odwonieniem wywołanym diuretykami, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej
niewydolności nerek, zwłaszcza, po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed
podaniem tych leków, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i wynikach badań diagnostycznych
występujące częściej w przypadku skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem niż w grupie z
placebo oraz pojedyncze zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów. Podczas leczenia skojarzonego walsartanem i hydrochlorotiazydem
mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii,
których nie obserwowano w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania, zaczynając od najczęstszych
zgodnie z następującą definicją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość
nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem skojarzenia
walsartan + hydrochlorotiazyd
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko Zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje
Nieznana Omdlenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Szum w uszach
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Nieznana Niekardiogenny obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko Biegunka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Bóle stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania
Niezbyt często Zmęczenie
Badania diagnostyczne
Nieznana Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy,
zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu
mocznikowego we krwi, neutropenia
Dodatkowe informacje o poszczególnych substancjach czynnych
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych
produktu leczniczego mogą również występować w przypadku stosowania skojarzenia walsartan +
hydrochlorotiazyd nawet, jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu
leku do obrotu.
Tabela 2. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walsartanu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony
hematokryt, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym
choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyń
Nieznane Zapalenie naczyń
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność nerek
Tabela 3. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu
Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te
stosowane w produkcie leczniczym Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. U pacjentów leczonych
diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące
działania niepożądane:
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Małopłytkowość, czasami z plamicą
Bardzo rzadko
Agranulocytoza, leukopenia, anemia
hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Hipokaliemia, zwiększone stężenie lipidów we
krwi (zwłaszcza podczas stosowania większych
dawek)
Często Hiponatremia, hipomagnezemia, hiperurykemia
Rzadko Hiperkalcemia, hiperglikemia, cukromocz
i nasilenie zaburzeń metabolicznych w
przebiegu cukrzycy
Bardzo rzadko Zasadowica hipochloremiczna
Zaburzenia psychiczne
Rzadko Depresja, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko Bóle głowy, zawroty głowy, parestezje
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Nieznana Jaskra ostra zamkniętego kąta, nadmierne
nagromadzenie płynu między naczyniówką a
twardówką
Zaburzenia serca
Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyń
Często Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Niewydolność oddechowa, w tym zapalenie
płuc i obrzęk płuc, zespół ostrej niewydolności
oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Utrata apetytu, łagodne nudności i wymioty
Rzadko Zaparcia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe,
biegunka
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność
nerek
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pokrzywka i inne postacie wysypki
Rzadko Nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Martwicze zapalenie naczyń i martwica
toksyczno-rozpływna naskórka, reakcje
przypominające toczeń rumieniowaty skóry,
ponowne uczynnienie skórnego tocznia
rumieniowatego
Nieznana Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Nieznana Gorączka, osłabienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Nieznana Kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencja
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K-25; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza 2910 6 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony różowy owalny z linią podziału
Tabletki powlekane 80 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 10 mm, szerokość: 5 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 12,5 mg są czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 25 mg są jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 25 mg są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - czerwony owalny
Czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki: długość 14 mm, szerokość: 6 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- czerwony różowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu skojarzenia walsartan + hydrochlorotiazyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
80 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: zwiększone stężenie lipidów we krwi
- często: hipomagnezemia; hiperurykemia; Niedociśnienie ortostatyczne; Utrata apetytu; łagodne nudności i wymioty; Pokrzywka i inne postacie wysypki; Impotencja
- niezbyt często: Odwodnienie; Parestezje; Niewyraźne widzenie; Szum w uszach; Niedociśnienie; Kaszel; Bóle mięśniowe; Zmęczenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bóle brzucha
- rzadko: Hiperkalcemia; hiperglikemia; cukromocz; nasilenie zaburzeń; Depresja; zaburzenia snu; Bóle głowy; Zaburzenia widzenia; Zaburzenia rytmu serca; Zaparcia; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka; Nadwrażliwość na światło
- bardzo rzadko: Zawroty głowy; Biegunka; Bóle stawów; Obrzęk naczynioruchowy jelit; Agranulocytoza; leukopenia; anemia hemolityczna; niewydolność szpiku kostnego; Reakcje nadwrażliwości; Zasadowica hipochloremiczna; Niewydolność oddechowa; zapalenie płuc; obrzęk płuc; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); Zapalenie trzustki; Martwicze zapalenie naczyń; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry; ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego
- częstość nieznana: Omdlenia; Niekardiogenny obrzęk płuc; Zaburzenia czynności nerek; Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy; zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy; hipokaliemia; hiponatremia; zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi; neutropenia; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; obniżony hematokryt; małopłytkowość; Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym choroba posurowicza; Zwiększone stężenie potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Obrzęk naczyniowy; wysypka; świąd; Niewydolność nerek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Niedokrwistość aplastyczna; Jaskra ostra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra niewydolność nerek; Rumień wielopostaciowy; Gorączka; osłabienie; Kurcze mięśni
- częstość niepodana w tekście: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów (substancje
chemicznie podobne do hydrochlorotiazydu) lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w ciąży powyżej 3 miesiąca (należy również unikać stosowania leku Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka we wczesnej ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent nie może wytwarzać moczu (bezmocz);
- jeśli pacjent leczony jest dializą;
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone stężenie wapnia we
krwi, pomimo leczenia;
- jeśli pacjent ma dnę;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy to omówić
z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli
kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają stężenie potasu we krwi, takie jak
heparyna; konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi przez lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje biegunka lub silne wymioty;
- jeśli pacjent przyjmuje duże dawki tabletek moczopędnych (diuretyków);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca lub jeśli pacjent przebył zawał serca. Należy
uważnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku. Lekarz może
również sprawdzić czynność nerek pacjenta.
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm; jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają
zbyt dużo hormonu o nazwie aldosteron; jeśli pacjent ma tę chorobę, stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
- należy powiedzieć lekarzowi, jeśli po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE),
u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpił obrzęk języka i twarzy, spowodowany reakcją
alergiczną, nazywaną obrzękiem naczynioruchowym. Jeśli takie objawy wystąpią podczas
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i nigdy więcej go nie stosować. Patrz
także punkt 4 “Możliwe działania niepożądane”.
- jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą świadczyć
o układowym toczniu rumieniowatym (UTR, choroba autoimmunologiczna);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, dnę, ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów we
krwi;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zażyciu innych leków
obniżających ciśnienie tętnicze krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II)
lub jeśli pacjent ma alergię lub astmę;
- jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia lekiem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Bez
rozpoczęcia leczenia objawy te mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jeśli pacjent
wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy może być w grupie zwiększonego
ryzyka rozwoju tych objawów.
- lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może spowodować zwiększoną wrażliwość skóry na
promienie słoneczne;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy chronić skórę przed działaniem światła
słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub
trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych stanów odnosi się do pacjenta, należy skontaktować się
z lekarzem.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka:”.
Jeśli po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ból brzucha,
nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym
leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go
przyjmować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku
(patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku
poniżej 18 lat).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Działanie leku może ulec zmianie, jeśli lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany
równocześnie z niektórymi innymi lekami. Może wtedy zaistnieć konieczność zmiany dawki,
stosowania innych środków ostrożności, lub w niektórych przypadkach zaprzestania przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to szczególnie takich leków, jak:
- lit, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych;
- leki lub substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy
potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna.
- leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak diuretyki (leki moczopędne),
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G.
- niektóre antybiotyki (z grupy ryfampicyny), lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia
przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażeń
HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka.
- leki, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takie jak leki
przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki
przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
- terapeutyczne dawki witaminy D i suplementów wapnia;
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (doustne leki przeciwcukrzycowe takie jak metformina lub
insulina);
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, w tym metyldopa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina lub adrenalina;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- leki, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd oraz leki beta-
adrenolityczne;
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- leki przeciwbólowe takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne
inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy > 3 g;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
- cholestyramina i kolestypol (leki stosowane głównie do obniżenia dużego stężenia lipidów we
krwi);
- alkohol, środki nasenne i znieczulające (leki działające nasennie lub przeciwbólowo, stosowane
np. podczas zabiegów chirurgicznych);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach obrazowych).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może być przyjmowany w czasie posiłku lub niezależnie od
posiłków.
Należy unikać spożywania alkoholu bez konsultacji z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz
zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka przed zajściem
w ciążę lub zaraz po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku. Nie zaleca się stosowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go przyjmować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy powiadomić lekarza o karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka podczas karmienia piersią.
Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie w przypadku
noworodków lub wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, używania narzędzi lub obsługiwania maszyn, lub
wykonywania innych czynności wymagających koncentracji, pacjent powinien upewnić się, jaki
wpływ ma niego lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Podobnie jak wiele innych leków
stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może
w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji.
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę i sód
Jeżeli pacjent został poinformowany przez lekarza, że stwierdzono u niego nietolerancję niektórych
cukrów, powinien zwrócić się do lekarza przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku
naczynioruchowego, takich jak:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła,
- trudności w przełykaniu,
- pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Do innych działań niepożądanych należą:
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- kaszel
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchości w jamie ustnej i języka, rzadkim oddawaniem
moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą)
- bóle mięśni
- zmęczenie
- mrowienie lub drętwienie
- nieostre widzenie
- szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zawroty głowy
- biegunka
- bóle stawów
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności z oddychaniem
- bardzo mała ilość oddawanego moczu
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
- małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami
rytmu serca)
- mała liczba białych krwinek (z objawami takimi jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (które w ciężkich przypadkach może spowodować
zażółcenie skóry i oczu)
- zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
nieprawidłową czynność nerek)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może wywołać
atak dny)
- zasłabnięcie (omdlenie)
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po zastosowaniu leków zawierających sam
walsartan lub hydrochlorotiazyd:
Walsartan
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- uczucie wirowania
- bóle brzucha
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- wysypka skórna z lub bez świądu skóry, w połączeniu z niektórymi następującymi objawami:
gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne
- wysypka, fioletowawo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń
krwionośnych)
- mała liczba płytek krwi (czasem z nietypowym krwawieniem lub wybroczynami na skórze)
- duże stężenie potasu we krwi (czasem z kurczami mięśniowymi, zaburzeniami rytmu serca)
- reakcje uczuleniowe (z objawami takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności
z oddychaniem lub połykaniem, zawroty głowy)
- obrzęk, głównie twarzy i gardła, wysypka, świąd
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (oba
objawy mogą w ciężkich przypadkach spowodować anemię)
- niewydolność nerek
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
Hydrochlorotiazyd
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie potasu we krwi
- zwiększone stężenie lipidów we krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie sodu we krwi
- małe stężenie magnezu we krwi
- duże stężenie kwasu moczowego we krwi
- swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
- zmniejszony apetyt
- łagodne nudności i wymioty
- zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu
- niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęki pęcherze na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne)
- duże stężenie wapnia we krwi
- duże stężenie cukru we krwi
- obecność cukru w moczu
- nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy
- zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, które
mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu
- nieregularny rytm serca
- bóle głowy
- zaburzenia snu
- przygnębienie (depresja)
- mała liczba płytek krwi (czasem z podskórnym krwawieniem lub siniaczeniem)
- zawroty głowy
- uczucie mrowienia lub drętwienia
- zaburzenie widzenia
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowawo-czerwone plamy,
gorączka
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje
nadwrażliwości)
- ciężkie choroby skóry powodujące wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstanie pęcherzy na
śluzówkach warg, jamy ustnej i spojówkach oczu, złuszczanie się skóry, gorączka (toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
- wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
- ostry ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
- trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznościami
(niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc)
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie)
- gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
- bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
- gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
- stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
hipochloremiczna)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)
- osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
- znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
lub niewydolności nerek)
- pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
- wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
wielopostaciowego)
- kurcze mięśni
- gorączka
- osłabienie (astenia)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z
produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Walsartan
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, diuretyków
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą zwiększyć stężenie potasu (heparyna, itp.). Zaleca się częste oznaczanie stężenia potasu we
krwi.
Hydrochlorotiazyd
Podczas leczenia diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano hipokaliemię.
Zaleca się częste kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Leczenie diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, może wiązać się z hiponatremią i
zasadowicą hipochloremiczną. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, zwiększają wydalanie magnezu z
moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie
wapnia, co może prowadzić do hiperkalcemii.
W przypadku każdego pacjenta leczonego diuretykami należy, w odpowiednich odstępach czasu,
oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
Pacjentów przyjmujących diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, należy obserwować czy nie
występują u nich kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania
dużych dawek diuretyków, w rzadkich przypadkach, po rozpoczęciu leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia
połączeniem walsartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi
krążącej.
Pacjenci z ciężką, przewlekłą niewydolnością serca lub innymi chorobami związanymi ze wzmożoną
aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę wiązało się ze skąpomoczem i (lub) postępującą azotemią oraz, w
rzadkich przypadkach, z ciężką niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ocena pacjentów z
niewydolnością serca lub pacjentów po zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać
ocenę czynności nerek. Brak doświadczeń dotyczących jednoczesnego leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem pacjentów z ciężką przewlekłą, niewydolnością serca. Dlatego też, nie można
wykluczyć, że ze względu na hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron stosowanie
walsartanu i hydrochlorotiazydu możne powodować zaburzenia czynności nerek. Produktu
leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w tej grupie pacjentów.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w leczeniu
nadciśnienia tętniczego u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
lub ze zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia
mocznika we krwi i stężenia kreatyniny w surowicy.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować u pacjentów z
pierwotnym hiperaldosteronizmem z uwagi na zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna
u tych osób.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi
odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, wskazana jest szczególna ostrożność u
pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, lub kardiomiopatia
przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (ang. HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min, zmiana dawki nie
jest konieczna (patrz punkt 4.2). W czasie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy.
Przeszczep nerki
Dotychczas brak doświadczeń o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy
produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i
5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby należy
ostrożnie przyjmować tiazydy, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą
wywołać śpiączkę wątrobową.
Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie
Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i
(lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka zaobserwowano u pacjentów leczonych walsartanem;
u niektórych z tych pacjentów już wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu
innych leków, w tym inhibitorów ACE. Należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz
nie należy ponownie podawać produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka tym
pacjentom (patrz punkt 4.8).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu z hydrochlortiazydem i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu
całkowitego ustąpienia objawów.
Układowy toczeń rumieniowaty
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu.
Inne zaburzenia metaboliczne
Diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą wpływać na tolerancję glukozy i zwiększać
stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. U pacjentów z cukrzycą może
być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków hipoglikemicznych.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nawracające i nieznacznie
zwiększone stężenie wapnia w surowicy, przy braku innych przyczyn zaburzeń metabolizmu wapnia.
Wyraźna hiperkalcemia może świadczyć o nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem testów
czynności przytarczyc należy odstawić tiazydy.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło po zastosowaniu diuretyków tiazydowych (patrz
punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie
leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się ochronę miejsc narażonych
na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ciąża
Leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs) nie należy rozpoczynać w czasie
ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie
stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić, i
jeśli to konieczne, zastosować alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Informacje ogólne
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których już wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości
na inne leki blokujące receptor angiotensyny II. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd są
bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią lub astmą.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry
początek zmniejszonej ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin lub
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może doprowadzić do
trwałej utraty wzroku. Leczenie początkowe polega na jak najszybszym przerwaniu przyjmowania
leku. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy szybko rozważyć leczenie
zachowawcze lub leczenie chirurgiczne. Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry ostrej zamkniętego kąta
mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie
należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania
glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które nie są zalecane
Lit
Donoszono o przemijającym zwiększeniu stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności
podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. W
związku z brakiem doświadczeń z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie
jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia
krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny - ARBs, leków beta-
adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
dopaminy - DRIs).
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina)
Możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest
niejasne i niewystarczające, by wykluczyć ich stosowanie.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy ( >3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
W przypadku podawania antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu jednocześnie z
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy. Dlatego też, na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek
oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Połączenia leków, które nie są zalecane
Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeśli połączenie leków posiadających wpływ na stężenie potasu z walsartanem zostanie uznane za
konieczne, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Białka transportujące
Dane z badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego
OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tych danych
jest nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję
na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia
jednoczesnej terapii tymi lekami.
Brak interakcji
W badaniach dotyczących interakcji leków z walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie
interakcji walsartanu z którąkolwiek z następujących substancji: cymetydyną, warfaryną,
furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną,
glibenklamidem. Digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem,
który jest jedną z substancji czynnych produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
(patrz interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu).
Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem,
kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu,
penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może zwiększać działanie hipokaliemiczne
hydrochlorotiazydu. Jeśli leki te mają być stosowane jednocześnie z produktem złożonym:
hydrochlorotiazyd+walsartan, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu (patrz punkt 4.4).
Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Hydrochlorotiazyd należy podawać ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy
typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz
niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii.
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, leków
przeciwpadaczkowych, itp. może nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.
Glikozydy naparstnicy
Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy jako działanie niepożądane
sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy (patrz
punkt 4.4).
Sole wapnia i witamina D
Podawanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia
może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do
wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub
stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach.
Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina)
Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczna zmiana dawkowania leków
przeciwcukrzycowych.
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z
możliwością wystąpienia niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-
adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Diuretyki tiazydowe, w tym
hydrochlorotiazyd, mogą nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i dlatego też może być
konieczna zmiana dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być również
konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Równoczesne podawanie diuretyków
tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji
nadwrażliwości na allopurynol.
Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę układu pokarmowego
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden), mogą zwiększać biodostępność diuretyków
tiazydowych, najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i
zmniejszenia szybkości opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą
zmniejszać biodostępność tiazydów.
Amantadyna
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych
przez amantadynę.
Żywice jonowymienne
Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. Może to
doprowadzić do niewystarczającego działania tiazydów. Jednakże, zastosowanie dawki
hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy potencjalnie może
zminimalizować interakcje.
Leki cytotoksyczne
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np.
cyklofosfamid, metotreksat) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe,
takich jak pochodne kurary.
Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Alkohol, barbiturany lub opioidy
Jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które mają także działanie obniżające ciśnienie
tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub bezpośrednie
działanie rozszerzające naczynia krwionośne) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.
Metyldopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie
metyldopą i hydrochlorotiazydem.
Środki kontrastowe z zawartością jodu
U pacjentów z odwonieniem wywołanym diuretykami, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej
niewydolności nerek, zwłaszcza, po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed
podaniem tych leków, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i wynikach badań diagnostycznych
występujące częściej w przypadku skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem niż w grupie z
placebo oraz pojedyncze zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów. Podczas leczenia skojarzonego walsartanem i hydrochlorotiazydem
mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii,
których nie obserwowano w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania, zaczynając od najczęstszych
zgodnie z następującą definicją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość
nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem skojarzenia
walsartan + hydrochlorotiazyd
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko Zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje
Nieznana Omdlenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Szum w uszach
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Nieznana Niekardiogenny obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko Biegunka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Bóle stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania
Niezbyt często Zmęczenie
Badania diagnostyczne
Nieznana Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy,
zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu
mocznikowego we krwi, neutropenia
Dodatkowe informacje o poszczególnych substancjach czynnych
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych
produktu leczniczego mogą również występować w przypadku stosowania skojarzenia walsartan +
hydrochlorotiazyd nawet, jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu
leku do obrotu.
Tabela 2. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walsartanu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony
hematokryt, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym
choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyń
Nieznane Zapalenie naczyń
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność nerek
Tabela 3. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu
Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te
stosowane w produkcie leczniczym Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. U pacjentów leczonych
diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące
działania niepożądane:
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory
złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Małopłytkowość, czasami z
plamicą
Bardzo rzadko Agranulocytoza, leukopenia,
anemia hemolityczna,
niewydolność szpiku kostnego
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Hipokaliemia, zwiększone
stężenie lipidów we krwi
(zwłaszcza podczas stosowania
większych dawek)
Często Hiponatremia,
hipomagnezemia,
hiperurykemia
Rzadko Hiperkalcemia, hiperglikemia,
cukromocz i nasilenie zaburzeń
metabolicznych w przebiegu
cukrzycy
Bardzo rzadko Zasadowica hipochloremiczna
Zaburzenia psychiczne
Rzadko Depresja, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko Bóle głowy, zawroty głowy,
parestezje
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Nieznana Jaskra ostra zamkniętego kąta,
nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a
twardówką
Zaburzenia serca
Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyń
Często Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Niewydolność oddechowa, w
tym zapalenie płuc i obrzęk
płuc, zespół ostrej
niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Utrata apetytu, łagodne
nudności i wymioty
Rzadko Zaparcia, dolegliwości
żołądkowo-jelitowe, biegunka
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Cholestaza
wewnątrzwątrobowa lub
żółtaczka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek,
ostra niewydolność nerek
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pokrzywka i inne postacie
wysypki
Rzadko Nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Martwicze zapalenie naczyń i
martwica toksyczno-rozpływna
naskórka, reakcje
przypominające toczeń
rumieniowaty skóry, ponowne
uczynnienie skórnego tocznia
rumieniowatego
Nieznana Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Nieznana Gorączka, osłabienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencja
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K-25; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza 2910 6 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony różowy owalny z linią podziału
Tabletki powlekane 80 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 10 mm, szerokość: 5 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 12,5 mg są czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 25 mg są jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 25 mg są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - różowy owalny
Różowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki: długość 16 mm, szerokość: 8,5 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- czerwony różowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu skojarzenia walsartan + hydrochlorotiazyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
79 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: zwiększone stężenie lipidów we krwi
- często: hipomagnezemia; hiperurykemia; Niedociśnienie ortostatyczne; Utrata apetytu; łagodne nudności i wymioty; Pokrzywka i inne postacie wysypki; Impotencja
- niezbyt często: Odwodnienie; Parestezje; Niewyraźne widzenie; Szum w uszach; Niedociśnienie; Kaszel; Bóle mięśniowe; Zmęczenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bóle brzucha
- rzadko: Hiperkalcemia; hiperglikemia; cukromocz; Depresja; zaburzenia snu; Bóle głowy; Zaburzenia widzenia; Zaburzenia rytmu serca; Zaparcia; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka; Nadwrażliwość na światło
- bardzo rzadko: Zawroty głowy; Biegunka; Bóle stawów; Obrzęk naczynioruchowy jelit; Agranulocytoza; leukopenia; anemia hemolityczna; niewydolność szpiku kostnego; Reakcje nadwrażliwości; Zasadowica hipochloremiczna; Niewydolność oddechowa; zapalenie płuc; obrzęk płuc; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); Zapalenie trzustki; Martwicze zapalenie naczyń; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry; ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego
- częstość nieznana: Omdlenia; Niekardiogenny obrzęk płuc; Zaburzenia czynności nerek; Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy; zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy; hipokaliemia; hiponatremia; zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi; neutropenia; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; obniżony hematokryt; małopłytkowość; Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym choroba posurowicza; Zwiększone stężenie potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Obrzęk naczyniowy; wysypka; świąd; Niewydolność nerek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Niedokrwistość aplastyczna; Jaskra ostra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra niewydolność nerek; Rumień wielopostaciowy; Gorączka; osłabienie; Kurcze mięśni
- częstość niepodana w tekście: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów (substancje
chemicznie podobne do hydrochlorotiazydu) lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w ciąży powyżej 3 miesiąca (należy również unikać stosowania leku Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka we wczesnej ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent nie może wytwarzać moczu (bezmocz);
- jeśli pacjent leczony jest dializą;
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone stężenie wapnia we
krwi, pomimo leczenia;
- jeśli pacjent ma dnę;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy to omówić
z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli
kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają stężenie potasu we krwi, takie jak
heparyna; konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi przez lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje biegunka lub silne wymioty;
- jeśli pacjent przyjmuje duże dawki tabletek moczopędnych (diuretyków);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca lub jeśli pacjent przebył zawał serca. Należy
uważnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku. Lekarz może
również sprawdzić czynność nerek pacjenta.
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm; jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają
zbyt dużo hormonu o nazwie aldosteron; jeśli pacjent ma tę chorobę, stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
- należy powiedzieć lekarzowi, jeśli po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE),
u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpił obrzęk języka i twarzy, spowodowany reakcją
alergiczną, nazywaną obrzękiem naczynioruchowym. Jeśli takie objawy wystąpią podczas
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i nigdy więcej go nie stosować. Patrz
także punkt 4 “Możliwe działania niepożądane”.
- jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą świadczyć
o układowym toczniu rumieniowatym (UTR, choroba autoimmunologiczna);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, dnę, ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów we
krwi;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zażyciu innych leków
obniżających ciśnienie tętnicze krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II)
lub jeśli pacjent ma alergię lub astmę;
- jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia lekiem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Bez
rozpoczęcia leczenia objawy te mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jeśli pacjent
wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy może być w grupie zwiększonego
ryzyka rozwoju tych objawów.
- lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może spowodować zwiększoną wrażliwość skóry na
promienie słoneczne;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy chronić skórę przed działaniem światła
słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub
trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych stanów odnosi się do pacjenta, należy skontaktować się
z lekarzem.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka:”.
Jeśli po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ból brzucha,
nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym
leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go
przyjmować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku
(patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku
poniżej 18 lat).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Działanie leku może ulec zmianie, jeśli lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany
równocześnie z niektórymi innymi lekami. Może wtedy zaistnieć konieczność zmiany dawki,
stosowania innych środków ostrożności, lub w niektórych przypadkach zaprzestania przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to szczególnie takich leków, jak:
- lit, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych;
- leki lub substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy
potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna.
- leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak diuretyki (leki moczopędne),
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G.
- niektóre antybiotyki (z grupy ryfampicyny), lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia
przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażeń
HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka.
- leki, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takie jak leki
przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki
przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
- terapeutyczne dawki witaminy D i suplementów wapnia;
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (doustne leki przeciwcukrzycowe takie jak metformina lub
insulina);
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, w tym metyldopa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina lub adrenalina;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- leki, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd oraz leki beta-
adrenolityczne;
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- leki przeciwbólowe takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne
inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy > 3 g;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
- cholestyramina i kolestypol (leki stosowane głównie do obniżenia dużego stężenia lipidów we
krwi);
- alkohol, środki nasenne i znieczulające (leki działające nasennie lub przeciwbólowo, stosowane
np. podczas zabiegów chirurgicznych);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach obrazowych).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może być przyjmowany w czasie posiłku lub niezależnie od
posiłków.
Należy unikać spożywania alkoholu bez konsultacji z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz
zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka przed zajściem
w ciążę lub zaraz po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku. Nie zaleca się stosowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go przyjmować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy powiadomić lekarza o karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka podczas karmienia piersią.
Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie w przypadku
noworodków lub wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, używania narzędzi lub obsługiwania maszyn, lub
wykonywania innych czynności wymagających koncentracji, pacjent powinien upewnić się, jaki
wpływ ma niego lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Podobnie jak wiele innych leków
stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może
w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji.
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę i sód
Jeżeli pacjent został poinformowany przez lekarza, że stwierdzono u niego nietolerancję niektórych
cukrów, powinien zwrócić się do lekarza przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku
naczynioruchowego, takich jak:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła,
- trudności w przełykaniu,
- pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Do innych działań niepożądanych należą:
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- kaszel
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchości w jamie ustnej i języka, rzadkim oddawaniem
moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą)
- bóle mięśni
- zmęczenie
- mrowienie lub drętwienie
- nieostre widzenie
- szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zawroty głowy
- biegunka
- bóle stawów
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności z oddychaniem
- bardzo mała ilość oddawanego moczu
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
- małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami
rytmu serca)
- mała liczba białych krwinek (z objawami takimi jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (które w ciężkich przypadkach może spowodować
zażółcenie skóry i oczu)
- zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
nieprawidłową czynność nerek)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może wywołać
atak dny)
- zasłabnięcie (omdlenie)
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po zastosowaniu leków zawierających sam
walsartan lub hydrochlorotiazyd:
Walsartan
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- uczucie wirowania
- bóle brzucha
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- wysypka skórna z lub bez świądu skóry, w połączeniu z niektórymi następującymi objawami:
gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne
- wysypka, fioletowawo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń
krwionośnych)
- mała liczba płytek krwi (czasem z nietypowym krwawieniem lub wybroczynami na skórze)
- duże stężenie potasu we krwi (czasem z kurczami mięśniowymi, zaburzeniami rytmu serca)
- reakcje uczuleniowe (z objawami takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności
z oddychaniem lub połykaniem, zawroty głowy)
- obrzęk, głównie twarzy i gardła, wysypka, świąd
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (oba
objawy mogą w ciężkich przypadkach spowodować anemię)
- niewydolność nerek
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
Hydrochlorotiazyd
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie potasu we krwi
- zwiększone stężenie lipidów we krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie sodu we krwi
- małe stężenie magnezu we krwi
- duże stężenie kwasu moczowego we krwi
- swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
- zmniejszony apetyt
- łagodne nudności i wymioty
- zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu
- niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęki pęcherze na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne)
- duże stężenie wapnia we krwi
- duże stężenie cukru we krwi
- obecność cukru w moczu
- nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy
- zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, które
mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu
- nieregularny rytm serca
- bóle głowy
- zaburzenia snu
- przygnębienie (depresja)
- mała liczba płytek krwi (czasem z podskórnym krwawieniem lub siniaczeniem)
- zawroty głowy
- uczucie mrowienia lub drętwienia
- zaburzenie widzenia
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowawo-czerwone plamy,
gorączka
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje
nadwrażliwości)
- ciężkie choroby skóry powodujące wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstanie pęcherzy na
śluzówkach warg, jamy ustnej i spojówkach oczu, złuszczanie się skóry, gorączka (toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
- wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
- ostry ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
- trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznościami
(niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc)
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie)
- gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
- bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
- gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
- stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
hipochloremiczna)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)
- osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
- znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
lub niewydolności nerek)
- pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
- wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
wielopostaciowego)
- kurcze mięśni
- gorączka
- osłabienie (astenia)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z
produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Walsartan
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, diuretyków
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą zwiększyć stężenie potasu (heparyna, itp.). Zaleca się częste oznaczanie stężenia potasu we
krwi.
Hydrochlorotiazyd
Podczas leczenia diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano hipokaliemię.
Zaleca się częste kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Leczenie diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, może wiązać się z hiponatremią i
zasadowicą hipochloremiczną. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, zwiększają wydalanie magnezu z
moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie
wapnia, co może prowadzić do hiperkalcemii.
W przypadku każdego pacjenta leczonego diuretykami należy, w odpowiednich odstępach czasu,
oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
Pacjentów przyjmujących diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, należy obserwować czy nie
występują u nich kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania
dużych dawek diuretyków, w rzadkich przypadkach, po rozpoczęciu leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia
połączeniem walsartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi
krążącej.
Pacjenci z ciężką, przewlekłą niewydolnością serca lub innymi chorobami związanymi ze wzmożoną
aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę wiązało się ze skąpomoczem i (lub) postępującą azotemią oraz, w
rzadkich przypadkach, z ciężką niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ocena pacjentów z
niewydolnością serca lub pacjentów po zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać
ocenę czynności nerek. Brak doświadczeń dotyczących jednoczesnego leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem pacjentów z ciężką przewlekłą, niewydolnością serca. Dlatego też, nie można
wykluczyć, że ze względu na hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron stosowanie
walsartanu i hydrochlorotiazydu możne powodować zaburzenia czynności nerek. Produktu
leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w tej grupie pacjentów.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w leczeniu
nadciśnienia tętniczego u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
lub ze zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia
mocznika we krwi i stężenia kreatyniny w surowicy.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować u pacjentów z
pierwotnym hiperaldosteronizmem z uwagi na zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna
u tych osób.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi
odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, wskazana jest szczególna ostrożność u
pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, lub kardiomiopatia
przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (ang. HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min, zmiana dawki nie
jest konieczna (patrz punkt 4.2). W czasie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy.
Przeszczep nerki
Dotychczas brak doświadczeń o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy
produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i
5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby należy
ostrożnie przyjmować tiazydy, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą
wywołać śpiączkę wątrobową.
Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie
Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i
(lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka zaobserwowano u pacjentów leczonych walsartanem;
u niektórych z tych pacjentów już wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu
innych leków, w tym inhibitorów ACE. Należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz
nie należy ponownie podawać produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka tym
pacjentom (patrz punkt 4.8).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu z hydrochlortiazydem i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu
całkowitego ustąpienia objawów.
Układowy toczeń rumieniowaty
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu.
Inne zaburzenia metaboliczne
Diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą wpływać na tolerancję glukozy i zwiększać
stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. U pacjentów z cukrzycą może
być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków hipoglikemicznych.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nawracające i nieznacznie
zwiększone stężenie wapnia w surowicy, przy braku innych przyczyn zaburzeń metabolizmu wapnia.
Wyraźna hiperkalcemia może świadczyć o nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem testów
czynności przytarczyc należy odstawić tiazydy.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło po zastosowaniu diuretyków tiazydowych (patrz
punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie
leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się ochronę miejsc narażonych
na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ciąża
Leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs) nie należy rozpoczynać w czasie
ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie
stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić, i
jeśli to konieczne, zastosować alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Informacje ogólne
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których już wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości
na inne leki blokujące receptor angiotensyny II. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd są
bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią lub astmą.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry
początek zmniejszonej ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin lub
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może doprowadzić do
trwałej utraty wzroku. Leczenie początkowe polega na jak najszybszym przerwaniu przyjmowania
leku. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy szybko rozważyć leczenie
zachowawcze lub leczenie chirurgiczne. Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry ostrej zamkniętego kąta
mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie
należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania
glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które nie są zalecane
Lit
Donoszono o przemijającym zwiększeniu stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności
podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. W
związku z brakiem doświadczeń z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie
jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia
krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny - ARBs, leków beta-
adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
dopaminy - DRIs).
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina)
Możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest
niejasne i niewystarczające, by wykluczyć ich stosowanie.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy ( >3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
W przypadku podawania antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu jednocześnie z
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy. Dlatego też, na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek
oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Połączenia leków, które nie są zalecane
Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeśli połączenie leków posiadających wpływ na stężenie potasu z walsartanem zostanie uznane za
konieczne, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Białka transportujące
Dane z badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego
OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tych danych
jest nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję
na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia
jednoczesnej terapii tymi lekami.
Brak interakcji
W badaniach dotyczących interakcji leków z walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie
interakcji walsartanu z którąkolwiek z następujących substancji: cymetydyną, warfaryną,
furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną,
glibenklamidem. Digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem,
który jest jedną z substancji czynnych produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
(patrz interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu).
Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem,
kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu,
penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może zwiększać działanie hipokaliemiczne
hydrochlorotiazydu. Jeśli leki te mają być stosowane jednocześnie z produktem złożonym:
hydrochlorotiazyd+walsartan, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu (patrz punkt 4.4).
Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Hydrochlorotiazyd należy podawać ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy
typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz
niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii.
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, leków
przeciwpadaczkowych, itp. może nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.
Glikozydy naparstnicy
Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy jako działanie niepożądane
sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy (patrz
punkt 4.4).
Sole wapnia i witamina D
Podawanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia
może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do
wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub
stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach.
Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina)
Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczna zmiana dawkowania leków
przeciwcukrzycowych.
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z
możliwością wystąpienia niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-
adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Diuretyki tiazydowe, w tym
hydrochlorotiazyd, mogą nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i dlatego też może być
konieczna zmiana dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być również
konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Równoczesne podawanie diuretyków
tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji
nadwrażliwości na allopurynol.
Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę układu pokarmowego
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden), mogą zwiększać biodostępność diuretyków
tiazydowych, najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i
zmniejszenia szybkości opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą
zmniejszać biodostępność tiazydów.
Amantadyna
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych
przez amantadynę.
Żywice jonowymienne
Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. Może to
doprowadzić do niewystarczającego działania tiazydów. Jednakże, zastosowanie dawki
hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy potencjalnie może
zminimalizować interakcje.
Leki cytotoksyczne
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np.
cyklofosfamid, metotreksat) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe,
takich jak pochodne kurary.
Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Alkohol, barbiturany lub opioidy
Jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które mają także działanie obniżające ciśnienie
tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub bezpośrednie
działanie rozszerzające naczynia krwionośne) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.
Metyldopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie
metyldopą i hydrochlorotiazydem.
Środki kontrastowe z zawartością jodu
U pacjentów z odwonieniem wywołanym diuretykami, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej
niewydolności nerek, zwłaszcza, po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed
podaniem tych leków, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i wynikach badań diagnostycznych
występujące częściej w przypadku skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem niż w grupie z
placebo oraz pojedyncze zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów. Podczas leczenia skojarzonego walsartanem i hydrochlorotiazydem
mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii,
których nie obserwowano w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania, zaczynając od najczęstszych
zgodnie z następującą definicją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/1 0000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość
nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem skojarzenia
walsartan + hydrochlorotiazyd
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko Zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje
Nieznana Omdlenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Szum w uszach
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Nieznana Niekardiogenny obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko Biegunka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Bóle stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania
Niezbyt często Zmęczenie
Badania diagnostyczne
Nieznana Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy,
zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu
mocznikowego we krwi, neutropenia
Dodatkowe informacje o poszczególnych substancjach czynnych
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych
produktu leczniczego mogą również występować w przypadku stosowania skojarzenia walsartan +
hydrochlorotiazyd nawet, jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu
leku do obrotu.
Tabela 2. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walsartanu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony
hematokryt, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym
choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyń
Nieznane Zapalenie naczyń
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność nerek
Tabela 3. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu
Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te
stosowane w produkcie leczniczym Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. U pacjentów leczonych
diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące
działania niepożądane:
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory
złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Małopłytkowość, czasami z
plamicą
Bardzo rzadko Agranulocytoza, leukopenia,
anemia hemolityczna,
niewydolność szpiku kostnego
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Hipokaliemia, zwiększone
stężenie lipidów we krwi
(zwłaszcza podczas stosowania
większych dawek)
Często Hiponatremia,
hipomagnezemia,
hiperurykemia
Rzadko Hiperkalcemia, hiperglikemia,
cukromocz i nasilenie zaburzeń
metabolicznych w przebiegu
cukrzycy
Bardzo rzadko Zasadowica hipochloremiczna
Zaburzenia psychiczne
Rzadko Depresja, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko Bóle głowy, zawroty głowy,
parestezje
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Nieznana Jaskra ostra zamkniętego kąta,
nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a
twardówką
Zaburzenia serca
Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyń
Często Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Niewydolność oddechowa, w
tym zapalenie płuc i obrzęk
płuc, zespół ostrej
niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Utrata apetytu, łagodne
nudności i wymioty
Rzadko Zaparcia, dolegliwości
żołądkowo-jelitowe, biegunka
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Cholestaza
wewnątrzwątrobowa lub
żółtaczka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek,
ostra niewydolność nerek
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pokrzywka i inne postacie
wysypki
Rzadko Nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Martwicze zapalenie naczyń i
martwica toksyczno-rozpływna
naskórka, reakcje
przypominające toczeń
rumieniowaty skóry, ponowne
uczynnienie skórnego tocznia
rumieniowatego
Nieznana Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Nieznana Gorączka, osłabienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencja
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K-25; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza 2910 6 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony różowy owalny z linią podziału
Tabletki powlekane 80 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 10 mm, szerokość: 5 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 12,5 mg są czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 25 mg są jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 25 mg są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - owalny
Jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane. Wymiary tabletki: długość 14 mm, szerokość: 6 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- czerwony różowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu skojarzenia walsartan + hydrochlorotiazyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
79 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: zwiększone stężenie lipidów we krwi
- często: hipomagnezemia; hiperurykemia; Niedociśnienie ortostatyczne; Utrata apetytu; łagodne nudności i wymioty; Pokrzywka i inne postacie wysypki; Impotencja
- niezbyt często: Odwodnienie; Parestezje; Niewyraźne widzenie; Szum w uszach; Niedociśnienie; Kaszel; Bóle mięśniowe; Zmęczenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bóle brzucha
- rzadko: Hiperkalcemia; hiperglikemia; cukromocz; Depresja; zaburzenia snu; Bóle głowy; Zaburzenia widzenia; Zaburzenia rytmu serca; Zaparcia; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka; Nadwrażliwość na światło
- bardzo rzadko: Zawroty głowy; Biegunka; Bóle stawów; Obrzęk naczynioruchowy jelit; Agranulocytoza; leukopenia; anemia hemolityczna; niewydolność szpiku kostnego; Reakcje nadwrażliwości; Zasadowica hipochloremiczna; Niewydolność oddechowa; zapalenie płuc; obrzęk płuc; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); Zapalenie trzustki; Martwicze zapalenie naczyń; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry; ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego
- częstość nieznana: Omdlenia; Niekardiogenny obrzęk płuc; Zaburzenia czynności nerek; Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy; zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy; hipokaliemia; hiponatremia; zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi; neutropenia; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; obniżony hematokryt; małopłytkowość; Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym choroba posurowicza; Zwiększone stężenie potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Obrzęk naczyniowy; wysypka; świąd; Niewydolność nerek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Niedokrwistość aplastyczna; Jaskra ostra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra niewydolność nerek; Rumień wielopostaciowy; Gorączka; osłabienie; Kurcze mięśni
- częstość niepodana w tekście: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów (substancje
chemicznie podobne do hydrochlorotiazydu) lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w ciąży powyżej 3 miesiąca (należy również unikać stosowania leku Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka we wczesnej ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent nie może wytwarzać moczu (bezmocz);
- jeśli pacjent leczony jest dializą;
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone stężenie wapnia we
krwi, pomimo leczenia;
- jeśli pacjent ma dnę;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy to omówić
z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli
kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają stężenie potasu we krwi, takie jak
heparyna; konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi przez lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje biegunka lub silne wymioty;
- jeśli pacjent przyjmuje duże dawki tabletek moczopędnych (diuretyków);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca lub jeśli pacjent przebył zawał serca. Należy
uważnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku. Lekarz może
również sprawdzić czynność nerek pacjenta.
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm; jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają
zbyt dużo hormonu o nazwie aldosteron; jeśli pacjent ma tę chorobę, stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
- należy powiedzieć lekarzowi, jeśli po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE),
u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpił obrzęk języka i twarzy, spowodowany reakcją
alergiczną, nazywaną obrzękiem naczynioruchowym. Jeśli takie objawy wystąpią podczas
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i nigdy więcej go nie stosować. Patrz
także punkt 4 “Możliwe działania niepożądane”.
- jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą świadczyć
o układowym toczniu rumieniowatym (UTR, choroba autoimmunologiczna);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, dnę, ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów we
krwi;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zażyciu innych leków
obniżających ciśnienie tętnicze krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II)
lub jeśli pacjent ma alergię lub astmę;
- jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia lekiem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Bez
rozpoczęcia leczenia objawy te mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jeśli pacjent
wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy może być w grupie zwiększonego
ryzyka rozwoju tych objawów.
- lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może spowodować zwiększoną wrażliwość skóry na
promienie słoneczne;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy chronić skórę przed działaniem światła
słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub
trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych stanów odnosi się do pacjenta, należy skontaktować się
z lekarzem.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka:”.
Jeśli po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ból brzucha,
nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym
leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go
przyjmować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku
(patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku
poniżej 18 lat).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Działanie leku może ulec zmianie, jeśli lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany
równocześnie z niektórymi innymi lekami. Może wtedy zaistnieć konieczność zmiany dawki,
stosowania innych środków ostrożności, lub w niektórych przypadkach zaprzestania przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to szczególnie takich leków, jak:
- lit, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych;
- leki lub substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy
potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna.
- leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak diuretyki (leki moczopędne),
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G.
- niektóre antybiotyki (z grupy ryfampicyny), lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia
przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażeń
HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka.
- leki, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takie jak leki
przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki
przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
- terapeutyczne dawki witaminy D i suplementów wapnia;
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (doustne leki przeciwcukrzycowe takie jak metformina lub
insulina);
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, w tym metyldopa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina lub adrenalina;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- leki, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd oraz leki beta-
adrenolityczne;
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- leki przeciwbólowe takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne
inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy > 3 g;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
- cholestyramina i kolestypol (leki stosowane głównie do obniżenia dużego stężenia lipidów we
krwi);
- alkohol, środki nasenne i znieczulające (leki działające nasennie lub przeciwbólowo, stosowane
np. podczas zabiegów chirurgicznych);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach obrazowych).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może być przyjmowany w czasie posiłku lub niezależnie od
posiłków.
Należy unikać spożywania alkoholu bez konsultacji z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz
zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka przed zajściem
w ciążę lub zaraz po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku. Nie zaleca się stosowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go przyjmować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy powiadomić lekarza o karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka podczas karmienia piersią.
Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie w przypadku
noworodków lub wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, używania narzędzi lub obsługiwania maszyn, lub
wykonywania innych czynności wymagających koncentracji, pacjent powinien upewnić się, jaki
wpływ ma niego lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Podobnie jak wiele innych leków
stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może
w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji.
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę i sód
Jeżeli pacjent został poinformowany przez lekarza, że stwierdzono u niego nietolerancję niektórych
cukrów, powinien zwrócić się do lekarza przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku
naczynioruchowego, takich jak:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła,
- trudności w przełykaniu,
- pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Do innych działań niepożądanych należą:
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- kaszel
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchości w jamie ustnej i języka, rzadkim oddawaniem
moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą)
- bóle mięśni
- zmęczenie
- mrowienie lub drętwienie
- nieostre widzenie
- szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zawroty głowy
- biegunka
- bóle stawów
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności z oddychaniem
- bardzo mała ilość oddawanego moczu
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
- małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami
rytmu serca)
- mała liczba białych krwinek (z objawami takimi jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (które w ciężkich przypadkach może spowodować
zażółcenie skóry i oczu)
- zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
nieprawidłową czynność nerek)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może wywołać
atak dny)
- zasłabnięcie (omdlenie)
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po zastosowaniu leków zawierających sam
walsartan lub hydrochlorotiazyd:
Walsartan
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- uczucie wirowania
- bóle brzucha
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- wysypka skórna z lub bez świądu skóry, w połączeniu z niektórymi następującymi objawami:
gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne
- wysypka, fioletowawo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń
krwionośnych)
- mała liczba płytek krwi (czasem z nietypowym krwawieniem lub wybroczynami na skórze)
- duże stężenie potasu we krwi (czasem z kurczami mięśniowymi, zaburzeniami rytmu serca)
- reakcje uczuleniowe (z objawami takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności
z oddychaniem lub połykaniem, zawroty głowy)
- obrzęk, głównie twarzy i gardła, wysypka, świąd
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (oba
objawy mogą w ciężkich przypadkach spowodować anemię)
- niewydolność nerek
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
Hydrochlorotiazyd
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie potasu we krwi
- zwiększone stężenie lipidów we krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie sodu we krwi
- małe stężenie magnezu we krwi
- duże stężenie kwasu moczowego we krwi
- swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
- zmniejszony apetyt
- łagodne nudności i wymioty
- zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu
- niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęki pęcherze na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne)
- duże stężenie wapnia we krwi
- duże stężenie cukru we krwi
- obecność cukru w moczu
- nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy
- zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, które
mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu
- nieregularny rytm serca
- bóle głowy
- zaburzenia snu
- przygnębienie (depresja)
- mała liczba płytek krwi (czasem z podskórnym krwawieniem lub siniaczeniem)
- zawroty głowy
- uczucie mrowienia lub drętwienia
- zaburzenie widzenia
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowawo-czerwone plamy,
gorączka
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje
nadwrażliwości)
- ciężkie choroby skóry powodujące wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstanie pęcherzy na
śluzówkach warg, jamy ustnej i spojówkach oczu, złuszczanie się skóry, gorączka (toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
- wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
- ostry ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
- trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznościami
(niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc)
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie)
- gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
- bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
- gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
- stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
hipochloremiczna)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)
- osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
- znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
lub niewydolności nerek)
- pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
- wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
wielopostaciowego)
- kurcze mięśni
- gorączka
- osłabienie (astenia)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z
produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Walsartan
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, diuretyków
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą zwiększyć stężenie potasu (heparyna, itp.). Zaleca się częste oznaczanie stężenia potasu we
krwi.
Hydrochlorotiazyd
Podczas leczenia diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano hipokaliemię.
Zaleca się częste kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Leczenie diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, może wiązać się z hiponatremią i
zasadowicą hipochloremiczną. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, zwiększają wydalanie magnezu z
moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie
wapnia, co może prowadzić do hiperkalcemii.
W przypadku każdego pacjenta leczonego diuretykami należy, w odpowiednich odstępach czasu,
oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
Pacjentów przyjmujących diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, należy obserwować czy nie
występują u nich kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania
dużych dawek diuretyków, w rzadkich przypadkach, po rozpoczęciu leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia
połączeniem walsartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi
krążącej.
Pacjenci z ciężką, przewlekłą niewydolnością serca lub innymi chorobami związanymi ze wzmożoną
aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę wiązało się ze skąpomoczem i (lub) postępującą azotemią oraz, w
rzadkich przypadkach, z ciężką niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ocena pacjentów z
niewydolnością serca lub pacjentów po zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać
ocenę czynności nerek. Brak doświadczeń dotyczących jednoczesnego leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem pacjentów z ciężką przewlekłą, niewydolnością serca. Dlatego też, nie można
wykluczyć, że ze względu na hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron stosowanie
walsartanu i hydrochlorotiazydu możne powodować zaburzenia czynności nerek. Produktu
leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w tej grupie pacjentów.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w leczeniu
nadciśnienia tętniczego u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
lub ze zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia
mocznika we krwi i stężenia kreatyniny w surowicy.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować u pacjentów z
pierwotnym hiperaldosteronizmem z uwagi na zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna
u tych osób.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi
odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, wskazana jest szczególna ostrożność u
pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, lub kardiomiopatia
przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (ang. HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min, zmiana dawki nie
jest konieczna (patrz punkt 4.2). W czasie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy.
Przeszczep nerki
Dotychczas brak doświadczeń o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy
produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i
5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby należy
ostrożnie przyjmować tiazydy, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą
wywołać śpiączkę wątrobową.
Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie
Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i
(lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka zaobserwowano u pacjentów leczonych walsartanem;
u niektórych z tych pacjentów już wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu
innych leków, w tym inhibitorów ACE. Należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz
nie należy ponownie podawać produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka tym
pacjentom (patrz punkt 4.8).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu z hydrochlortiazydem i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu
całkowitego ustąpienia objawów.
Układowy toczeń rumieniowaty
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu.
Inne zaburzenia metaboliczne
Diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą wpływać na tolerancję glukozy i zwiększać
stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. U pacjentów z cukrzycą może
być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków hipoglikemicznych.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nawracające i nieznacznie
zwiększone stężenie wapnia w surowicy, przy braku innych przyczyn zaburzeń metabolizmu wapnia.
Wyraźna hiperkalcemia może świadczyć o nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem testów
czynności przytarczyc należy odstawić tiazydy.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło po zastosowaniu diuretyków tiazydowych (patrz
punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie
leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się ochronę miejsc narażonych
na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ciąża
Leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs) nie należy rozpoczynać w czasie
ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie
stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić, i
jeśli to konieczne, zastosować alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Informacje ogólne
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których już wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości
na inne leki blokujące receptor angiotensyny II. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd są
bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią lub astmą.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry
początek zmniejszonej ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin lub
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może doprowadzić do
trwałej utraty wzroku. Leczenie początkowe polega na jak najszybszym przerwaniu przyjmowania
leku. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy szybko rozważyć leczenie
zachowawcze lub leczenie chirurgiczne. Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry ostrej zamkniętego kąta
mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie
należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania
glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które nie są zalecane
Lit
Donoszono o przemijającym zwiększeniu stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności
podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. W
związku z brakiem doświadczeń z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie
jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia
krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny - ARBs, leków beta-
adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
dopaminy - DRIs).
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina)
Możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest
niejasne i niewystarczające, by wykluczyć ich stosowanie.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy ( >3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
W przypadku podawania antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu jednocześnie z
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy. Dlatego też, na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek
oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Połączenia leków, które nie są zalecane
Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeśli połączenie leków posiadających wpływ na stężenie potasu z walsartanem zostanie uznane za
konieczne, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Białka transportujące
Dane z badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego
OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tych danych
jest nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję
na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia
jednoczesnej terapii tymi lekami.
Brak interakcji
W badaniach dotyczących interakcji leków z walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie
interakcji walsartanu z którąkolwiek z następujących substancji: cymetydyną, warfaryną,
furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną,
glibenklamidem. Digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem,
który jest jedną z substancji czynnych produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
(patrz interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu).
Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem,
kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu,
penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może zwiększać działanie hipokaliemiczne
hydrochlorotiazydu. Jeśli leki te mają być stosowane jednocześnie z produktem złożonym:
hydrochlorotiazyd+walsartan, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu (patrz punkt 4.4).
Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Hydrochlorotiazyd należy podawać ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy
typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz
niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii.
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, leków
przeciwpadaczkowych, itp. może nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.
Glikozydy naparstnicy
Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy jako działanie niepożądane
sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy (patrz
punkt 4.4).
Sole wapnia i witamina D
Podawanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia
może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do
wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub
stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach.
Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina)
Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczna zmiana dawkowania leków
przeciwcukrzycowych.
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z
możliwością wystąpienia niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-
adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Diuretyki tiazydowe, w tym
hydrochlorotiazyd, mogą nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i dlatego też może być
konieczna zmiana dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być również
konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Równoczesne podawanie diuretyków
tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji
nadwrażliwości na allopurynol.
Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę układu pokarmowego
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden), mogą zwiększać biodostępność diuretyków
tiazydowych, najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i
zmniejszenia szybkości opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą
zmniejszać biodostępność tiazydów.
Amantadyna
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych
przez amantadynę.
Żywice jonowymienne
Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. Może to
doprowadzić do niewystarczającego działania tiazydów. Jednakże, zastosowanie dawki
hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy potencjalnie może
zminimalizować interakcje.
Leki cytotoksyczne
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np.
cyklofosfamid, metotreksat) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe,
takich jak pochodne kurary.
Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Alkohol, barbiturany lub opioidy
Jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które mają także działanie obniżające ciśnienie
tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub bezpośrednie
działanie rozszerzające naczynia krwionośne) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.
Metyldopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie
metyldopą i hydrochlorotiazydem.
Środki kontrastowe z zawartością jodu
U pacjentów z odwonieniem wywołanym diuretykami, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej
niewydolności nerek, zwłaszcza, po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed
podaniem tych leków, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i wynikach badań diagnostycznych
występujące częściej w przypadku skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem niż w grupie z
placebo oraz pojedyncze zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów. Podczas leczenia skojarzonego walsartanem i hydrochlorotiazydem
mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii,
których nie obserwowano w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania, zaczynając od najczęstszych
zgodnie z następującą definicją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość
nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem skojarzenia
walsartan + hydrochlorotiazyd
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko Zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje
Nieznana Omdlenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Szum w uszach
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Nieznana Niekardiogenny obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko Biegunka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Bóle stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania
Niezbyt często Zmęczenie
Badania diagnostyczne
Nieznana Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy,
zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu
mocznikowego we krwi, neutropenia
Dodatkowe informacje o poszczególnych substancjach czynnych
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych
produktu leczniczego mogą również występować w przypadku stosowania skojarzenia walsartan +
hydrochlorotiazyd nawet, jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu
leku do obrotu.
Tabela 2. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walsartanu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony
hematokryt, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym
choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyń
Nieznane Zapalenie naczyń
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność nerek
Tabela 3. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu
Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te
stosowane w produkcie leczniczym Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. U pacjentów leczonych
diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące
działania niepożądane:
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory
złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Małopłytkowość, czasami z
plamicą
Bardzo rzadko Agranulocytoza, leukopenia,
anemia hemolityczna,
niewydolność szpiku kostnego
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Hipokaliemia, zwiększone
stężenie lipidów we krwi
(zwłaszcza podczas stosowania
większych dawek)
Często Hiponatremia,
hipomagnezemia,
hiperurykemia
Rzadko Hiperkalcemia, hiperglikemia,
cukromocz i nasilenie zaburzeń
metabolicznych w przebiegu
cukrzycy
Bardzo rzadko Zasadowica hipochloremiczna
Zaburzenia psychiczne
Rzadko Depresja, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko Bóle głowy, zawroty głowy,
parestezje
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Nieznana Jaskra ostra zamkniętego kąta,
nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką a
twardówką
Zaburzenia serca
Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyń
Często Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Niewydolność oddechowa, w
tym zapalenie płuc i obrzęk
płuc, zespół ostrej
niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Utrata apetytu, łagodne
nudności i wymioty
Rzadko Zaparcia, dolegliwości
żołądkowo-jelitowe, biegunka
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Cholestaza
wewnątrzwątrobowa lub
żółtaczka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek,
ostra niewydolność nerek
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pokrzywka i inne postacie
wysypki
Rzadko Nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Martwicze zapalenie naczyń i
martwica toksyczno-rozpływna
naskórka, reakcje
przypominające toczeń
rumieniowaty skóry, ponowne
uczynnienie skórnego tocznia
rumieniowatego
Nieznana Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Nieznana Gorączka, osłabienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana Kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencja
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 320 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian; Kroskarmeloza sodowa; Powidon K-25; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza 2910 6 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony różowy owalny z linią podziału
Tabletki powlekane 80 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 10 mm, szerokość: 5 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 12,5 mg są czerwonobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 160 mg + 25 mg są jasnobrązowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 14 mm, szerokość: 6 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 12,5 mg są różowe, owalne, dwuwypukłe. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletki powlekane 320 mg + 25 mg są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość: 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6 - owalny z linią podziału
Jasnożółte, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie. Wymiary tabletki: długość 16 mm, szerokość: 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- czerwony różowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu skojarzenia walsartan + hydrochlorotiazyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
82 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: zwiększone stężenie lipidów we krwi (zwłaszcza podczas stosowania większych dawek)
- często: hipomagnezemia; hiperurykemia; Niedociśnienie ortostatyczne; Utrata apetytu; łagodne nudności i wymioty; Pokrzywka; inne postacie wysypki; Impotencja
- niezbyt często: Odwodnienie; Parestezje; Niewyraźne widzenie; Szum w uszach; Niedociśnienie; Kaszel; Bóle mięśniowe; Zmęczenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bóle brzucha
- rzadko: czasami z plamicą; Hiperkalcemia; hiperglikemia; cukromocz; Depresja; zaburzenia snu; Bóle głowy; Zaburzenia widzenia; Zaburzenia rytmu serca; Zaparcia; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka; Nadwrażliwość na światło
- bardzo rzadko: Zawroty głowy; Biegunka; Bóle stawów; Obrzęk naczynioruchowy jelit; Agranulocytoza; leukopenia; anemia hemolityczna; niewydolność szpiku kostnego; Reakcje nadwrażliwości; Zasadowica hipochloremiczna; Niewydolność oddechowa; zapalenie płuc; obrzęk płuc; zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS); Zapalenie trzustki; Martwicze zapalenie naczyń; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry; ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego
- częstość nieznana: Omdlenia; Niekardiogenny obrzęk płuc; Zaburzenia czynności nerek; Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy; zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy; hipokaliemia; hiponatremia; zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi; neutropenia; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; obniżony hematokryt; małopłytkowość; Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym choroba posurowicza; Zwiększone stężenie potasu w surowicy; Zapalenie naczyń; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Obrzęk naczyniowy; wysypka; świąd; Niewydolność nerek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Niedokrwistość aplastyczna; Jaskra ostra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra niewydolność nerek; Rumień wielopostaciowy; Gorączka; osłabienie; Kurcze mięśni
- częstość niepodana w tekście: nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:
- jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów (substancje
chemicznie podobne do hydrochlorotiazydu) lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w ciąży powyżej 3 miesiąca (należy również unikać stosowania leku Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka we wczesnej ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent nie może wytwarzać moczu (bezmocz);
- jeśli pacjent leczony jest dializą;
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone stężenie wapnia we
krwi, pomimo leczenia;
- jeśli pacjent ma dnę;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy to omówić
z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli
kuchennej zawierające potas lub inne leki, które zwiększają stężenie potasu we krwi, takie jak
heparyna; konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi przez lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje biegunka lub silne wymioty;
- jeśli pacjent przyjmuje duże dawki tabletek moczopędnych (diuretyków);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca lub jeśli pacjent przebył zawał serca. Należy
uważnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku. Lekarz może
również sprawdzić czynność nerek pacjenta.
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm; jest to choroba, w której nadnercza wytwarzają
zbyt dużo hormonu o nazwie aldosteron; jeśli pacjent ma tę chorobę, stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
- należy powiedzieć lekarzowi, jeśli po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE),
u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpił obrzęk języka i twarzy, spowodowany reakcją
alergiczną, nazywaną obrzękiem naczynioruchowym. Jeśli takie objawy wystąpią podczas
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i nigdy więcej go nie stosować. Patrz
także punkt 4 “Możliwe działania niepożądane”.
- jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, wysypka i bóle stawów, które mogą świadczyć
o układowym toczniu rumieniowatym (UTR, choroba autoimmunologiczna);
- jeśli pacjent choruje na cukrzycę, dnę, ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów we
krwi;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zażyciu innych leków
obniżających ciśnienie tętnicze krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II)
lub jeśli pacjent ma alergię lub astmę;
- jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia lekiem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Bez
rozpoczęcia leczenia objawy te mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jeśli pacjent
wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy może być w grupie zwiększonego
ryzyka rozwoju tych objawów.
- lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może spowodować zwiększoną wrażliwość skóry na
promienie słoneczne;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy chronić skórę przed działaniem światła
słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub
trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren.
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych stanów odnosi się do pacjenta, należy skontaktować się
z lekarzem.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka:”.
Jeśli po przyjęciu leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjenta wystąpi ból brzucha,
nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym
leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go
przyjmować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku
(patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u dzieci i młodzieży (w wieku
poniżej 18 lat).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Działanie leku może ulec zmianie, jeśli lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany
równocześnie z niektórymi innymi lekami. Może wtedy zaistnieć konieczność zmiany dawki,
stosowania innych środków ostrożności, lub w niektórych przypadkach zaprzestania przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to szczególnie takich leków, jak:
- lit, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych;
- leki lub substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy
potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna.
- leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak diuretyki (leki moczopędne),
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G.
- niektóre antybiotyki (z grupy ryfampicyny), lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia
przeszczepu (cyklosporyna) lub lek przeciwretrowirusowy stosowany w leczeniu zakażeń
HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide
Krka.
- leki, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takie jak leki
przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki
przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
- terapeutyczne dawki witaminy D i suplementów wapnia;
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (doustne leki przeciwcukrzycowe takie jak metformina lub
insulina);
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, w tym metyldopa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak noradrenalina lub adrenalina;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- leki, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takie jak diazoksyd oraz leki beta-
adrenolityczne;
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- leki przeciwbólowe takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne
inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy > 3 g;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze
mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
- amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
- cholestyramina i kolestypol (leki stosowane głównie do obniżenia dużego stężenia lipidów we
krwi);
- alkohol, środki nasenne i znieczulające (leki działające nasennie lub przeciwbólowo, stosowane
np. podczas zabiegów chirurgicznych);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach obrazowych).
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka:” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z jedzeniem, piciem i alkoholem
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może być przyjmowany w czasie posiłku lub niezależnie od
posiłków.
Należy unikać spożywania alkoholu bez konsultacji z lekarzem. Alkohol może nasilić obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdleń.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy koniecznie powiadomić lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz
zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka przed zajściem
w ciążę lub zaraz po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku. Nie zaleca się stosowania
leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka w pierwszym trymestrze ciąży i nie wolno go przyjmować
po 3 miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy powiadomić lekarza o karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka podczas karmienia piersią.
Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie w przypadku
noworodków lub wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, używania narzędzi lub obsługiwania maszyn, lub
wykonywania innych czynności wymagających koncentracji, pacjent powinien upewnić się, jaki
wpływ ma niego lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. Podobnie jak wiele innych leków
stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może
w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na zdolność koncentracji.
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę i sód
Jeżeli pacjent został poinformowany przez lekarza, że stwierdzono u niego nietolerancję niektórych
cukrów, powinien zwrócić się do lekarza przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku
naczynioruchowego, takich jak:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła,
- trudności w przełykaniu,
- pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Do innych działań niepożądanych należą:
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- kaszel
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchości w jamie ustnej i języka, rzadkim oddawaniem
moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą)
- bóle mięśni
- zmęczenie
- mrowienie lub drętwienie
- nieostre widzenie
- szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zawroty głowy
- biegunka
- bóle stawów
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności z oddychaniem
- bardzo mała ilość oddawanego moczu
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
- małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami
rytmu serca)
- mała liczba białych krwinek (z objawami takimi jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (które w ciężkich przypadkach może spowodować
zażółcenie skóry i oczu)
- zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
nieprawidłową czynność nerek)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (co w ciężkich przypadkach może wywołać
atak dny)
- zasłabnięcie (omdlenie)
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po zastosowaniu leków zawierających sam
walsartan lub hydrochlorotiazyd:
Walsartan
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- uczucie wirowania
- bóle brzucha
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- wysypka skórna z lub bez świądu skóry, w połączeniu z niektórymi następującymi objawami:
gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, obrzęk węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne
- wysypka, fioletowawo-czerwone plamy, gorączka, świąd (objawy zapalenia naczyń
krwionośnych)
- mała liczba płytek krwi (czasem z nietypowym krwawieniem lub wybroczynami na skórze)
- duże stężenie potasu we krwi (czasem z kurczami mięśniowymi, zaburzeniami rytmu serca)
- reakcje uczuleniowe (z objawami takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, trudności
z oddychaniem lub połykaniem, zawroty głowy)
- obrzęk, głównie twarzy i gardła, wysypka, świąd
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (oba
objawy mogą w ciężkich przypadkach spowodować anemię)
- niewydolność nerek
- małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach)
Hydrochlorotiazyd
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie potasu we krwi
- zwiększone stężenie lipidów we krwi
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- małe stężenie sodu we krwi
- małe stężenie magnezu we krwi
- duże stężenie kwasu moczowego we krwi
- swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki
- zmniejszony apetyt
- łagodne nudności i wymioty
- zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu
- niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- obrzęki pęcherze na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na promienie słoneczne)
- duże stężenie wapnia we krwi
- duże stężenie cukru we krwi
- obecność cukru w moczu
- nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy
- zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, które
mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu
- nieregularny rytm serca
- bóle głowy
- zaburzenia snu
- przygnębienie (depresja)
- mała liczba płytek krwi (czasem z podskórnym krwawieniem lub siniaczeniem)
- zawroty głowy
- uczucie mrowienia lub drętwienia
- zaburzenie widzenia
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowawo-czerwone plamy,
gorączka
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (reakcje
nadwrażliwości)
- ciężkie choroby skóry powodujące wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstanie pęcherzy na
śluzówkach warg, jamy ustnej i spojówkach oczu, złuszczanie się skóry, gorączka (toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
- wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
- ostry ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
- trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, dusznościami
(niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc)
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie
i splątanie)
- gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza)
- bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
- gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia)
- stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
hipochloremiczna)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry)
- osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna)
- znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
lub niewydolności nerek)
- pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
- wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
wielopostaciowego)
- kurcze mięśni
- gorączka
- osłabienie (astenia)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby żółciowa i cholestaza.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka z
produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Walsartan
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów uzupełniających potas, diuretyków
oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które
mogą zwiększyć stężenie potasu (heparyna, itp.). Zaleca się częste oznaczanie stężenia potasu we
krwi.
Hydrochlorotiazyd
Podczas leczenia diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano hipokaliemię.
Zaleca się częste kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Leczenie diuretykami tiazydowymi, w tym hydrochlorotiazydem, może wiązać się z hiponatremią i
zasadowicą hipochloremiczną. Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, zwiększają wydalanie magnezu z
moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie
wapnia, co może prowadzić do hiperkalcemii.
W przypadku każdego pacjenta leczonego diuretykami należy, w odpowiednich odstępach czasu,
oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.
Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni
Pacjentów przyjmujących diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, należy obserwować czy nie
występują u nich kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, np. z powodu przyjmowania
dużych dawek diuretyków, w rzadkich przypadkach, po rozpoczęciu leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia
połączeniem walsartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór sodu i (lub) objętość krwi
krążącej.
Pacjenci z ciężką, przewlekłą niewydolnością serca lub innymi chorobami związanymi ze wzmożoną
aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-
aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca), leczenie inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę wiązało się ze skąpomoczem i (lub) postępującą azotemią oraz, w
rzadkich przypadkach, z ciężką niewydolnością nerek i (lub) zgonem. Ocena pacjentów z
niewydolnością serca lub pacjentów po zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać
ocenę czynności nerek. Brak doświadczeń dotyczących jednoczesnego leczenia walsartanem i
hydrochlorotiazydem pacjentów z ciężką przewlekłą, niewydolnością serca. Dlatego też, nie można
wykluczyć, że ze względu na hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron stosowanie
walsartanu i hydrochlorotiazydu możne powodować zaburzenia czynności nerek. Produktu
leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w tej grupie pacjentów.
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować w leczeniu
nadciśnienia tętniczego u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
lub ze zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia
mocznika we krwi i stężenia kreatyniny w surowicy.
Hiperaldosteronizm pierwotny
Produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka nie należy stosować u pacjentów z
pierwotnym hiperaldosteronizmem z uwagi na zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna
u tych osób.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi
odpływu z lewej komory
Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, wskazana jest szczególna ostrożność u
pacjentów, u których występuje zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, lub kardiomiopatia
przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (ang. HOCM).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min, zmiana dawki nie
jest konieczna (patrz punkt 4.2). W czasie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy.
Przeszczep nerki
Dotychczas brak doświadczeń o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy
produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy stosować ostrożnie (patrz punkty 4.2 i
5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby należy
ostrożnie przyjmować tiazydy, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą
wywołać śpiączkę wątrobową.
Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie
Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i
(lub) obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka zaobserwowano u pacjentów leczonych walsartanem;
u niektórych z tych pacjentów już wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu
innych leków, w tym inhibitorów ACE. Należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka u pacjentów, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz
nie należy ponownie podawać produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka tym
pacjentom (patrz punkt 4.8).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie walsartanu z hydrochlortiazydem i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu
całkowitego ustąpienia objawów.
Układowy toczeń rumieniowaty
Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem
diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu.
Inne zaburzenia metaboliczne
Diuretyki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą wpływać na tolerancję glukozy i zwiększać
stężenie cholesterolu, trójglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. U pacjentów z cukrzycą może
być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków hipoglikemicznych.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nawracające i nieznacznie
zwiększone stężenie wapnia w surowicy, przy braku innych przyczyn zaburzeń metabolizmu wapnia.
Wyraźna hiperkalcemia może świadczyć o nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem testów
czynności przytarczyc należy odstawić tiazydy.
Nadwrażliwość na światło
Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło po zastosowaniu diuretyków tiazydowych (patrz
punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie
leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie leczenia diuretykiem, zaleca się ochronę miejsc narażonych
na działanie promieni słonecznych lub sztucznych promieni UVA.
Ciąża
Leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (ang. AIIRAs) nie należy rozpoczynać w czasie
ciąży. O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o ustalonym bezpieczeństwie
stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży, AIIRAs należy natychmiast odstawić, i
jeśli to konieczne, zastosować alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Informacje ogólne
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których już wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości
na inne leki blokujące receptor angiotensyny II. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd są
bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią lub astmą.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry
początek zmniejszonej ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin lub
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może doprowadzić do
trwałej utraty wzroku. Leczenie początkowe polega na jak najszybszym przerwaniu przyjmowania
leku. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy szybko rozważyć leczenie
zachowawcze lub leczenie chirurgiczne. Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry ostrej zamkniętego kąta
mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-
Aldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
(ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku
stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z
możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt leczniczy
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie
należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zaburzeniami wchłaniania
glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, a więc można powiedzieć, że
zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które nie są zalecane
Lit
Donoszono o przemijającym zwiększeniu stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności
podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. W
związku z brakiem doświadczeń z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie
jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków rozszerzających naczynia
krwionośne, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny - ARBs, leków beta-
adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
dopaminy - DRIs).
Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina)
Możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest
niejasne i niewystarczające, by wykluczyć ich stosowanie.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy ( >3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
W przypadku podawania antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu jednocześnie z
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania
przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Valsartan +
hydrochlorothiazide Krka i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy. Dlatego też, na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek
oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Połączenia leków, które nie są zalecane
Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające
potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu
Jeśli połączenie leków posiadających wpływ na stężenie potasu z walsartanem zostanie uznane za
konieczne, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.
Białka transportujące
Dane z badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego
OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tych danych
jest nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny,
cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję
na walsartan. Należy zachować właściwą ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia
jednoczesnej terapii tymi lekami.
Brak interakcji
W badaniach dotyczących interakcji leków z walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie
interakcji walsartanu z którąkolwiek z następujących substancji: cymetydyną, warfaryną,
furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną,
glibenklamidem. Digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem,
który jest jedną z substancji czynnych produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
(patrz interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu).
Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu
Połączenia leków, które wymagają szczególnej ostrożności
Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem,
kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu,
penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może zwiększać działanie hipokaliemiczne
hydrochlorotiazydu. Jeśli leki te mają być stosowane jednocześnie z produktem złożonym:
hydrochlorotiazyd+walsartan, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu (patrz punkt 4.4).
Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Hydrochlorotiazyd należy podawać ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy
typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz
niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii.
Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, leków
przeciwpadaczkowych, itp. może nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.
Glikozydy naparstnicy
Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy jako działanie niepożądane
sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy (patrz
punkt 4.4).
Sole wapnia i witamina D
Podawanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia
może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do
wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub
stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach.
Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina)
Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczna zmiana dawkowania leków
przeciwcukrzycowych.
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w związku z
możliwością wystąpienia niewydolności nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.
Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-
adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Diuretyki tiazydowe, w tym
hydrochlorotiazyd, mogą nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.
Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol)
Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i dlatego też może być
konieczna zmiana dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być również
konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Równoczesne podawanie diuretyków
tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji
nadwrażliwości na allopurynol.
Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę układu pokarmowego
Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden), mogą zwiększać biodostępność diuretyków
tiazydowych, najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i
zmniejszenia szybkości opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą
zmniejszać biodostępność tiazydów.
Amantadyna
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych
przez amantadynę.
Żywice jonowymienne
Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu. Może to
doprowadzić do niewystarczającego działania tiazydów. Jednakże, zastosowanie dawki
hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy potencjalnie może
zminimalizować interakcje.
Leki cytotoksyczne Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków
cytotoksycznych (np. cyklofosfamid, metotreksat) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na
szpik kostny.
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe,
takich jak pochodne kurary.
Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań,
takich jak dna moczanowa.
Alkohol, barbiturany lub opioidy
Jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które mają także działanie obniżające ciśnienie
tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub bezpośrednie
działanie rozszerzające naczynia krwionośne) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.
Metyldopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie
metyldopą i hydrochlorotiazydem.
Środki kontrastowe z zawartością jodu
U pacjentów z odwonieniem wywołanym diuretykami, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej
niewydolności nerek, zwłaszcza, po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed
podaniem tych leków, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i wynikach badań diagnostycznych
występujące częściej w przypadku skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem niż w grupie z
placebo oraz pojedyncze zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów. Podczas leczenia skojarzonego walsartanem i hydrochlorotiazydem
mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii,
których nie obserwowano w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania, zaczynając od najczęstszych
zgodnie z następującą definicją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość
nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.
Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem skojarzenia
walsartan + hydrochlorotiazyd
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko Zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje
Nieznana Omdlenia
Zaburzenia oka
Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Szum w uszach
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Kaszel
Nieznana Niekardiogenny obrzęk płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko Biegunka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Bóle mięśniowe
Bardzo rzadko Bóle stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania
Niezbyt często Zmęczenie
Badania diagnostyczne
Nieznana Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy,
zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy,
hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu
mocznikowego we krwi, neutropenia
Dodatkowe informacje o poszczególnych substancjach czynnych
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych
produktu leczniczego mogą również występować w przypadku stosowania skojarzenia walsartan +
hydrochlorotiazyd nawet, jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu
leku do obrotu.
Tabela 2. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem walsartanu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony
hematokryt, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Inne reakcje nadwrażliwości/ alergiczne, w tym
choroba posurowicza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia naczyń
Nieznane Zapalenie naczyń
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Niewydolność nerek
Tabela 3. Częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu
Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te
stosowane w produkcie leczniczym Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. U pacjentów leczonych
diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące
działania niepożądane:
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko Małopłytkowość, czasami z plamicą
Bardzo rzadko
Agranulocytoza, leukopenia, anemia
hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego
Nieznana Niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Hipokaliemia, zwiększone stężenie lipidów we
krwi (zwłaszcza podczas stosowania większych
dawek)
Często Hiponatremia, hipomagnezemia, hiperurykemia
Rzadko Hiperkalcemia, hiperglikemia, cukromocz i
nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu
cukrzycy
Bardzo rzadko Zasadowica hipochloremiczna
Zaburzenia psychiczne
Rzadko Depresja, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko Bóle głowy, zawroty głowy, parestezje
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Nieznana Jaskra ostra zamkniętego kąta, nadmierne
nagromadzenie płynu między naczyniówką a
twardówką
Zaburzenia serca
Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyń
Często Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Niewydolność oddechowa, w tym zapalenie
płuc i obrzęk płuc, zespół ostrej niewydolności
oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Utrata apetytu, łagodne nudności i wymioty
Rzadko Zaparcia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe,
biegunka
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność
nerek
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pokrzywka i inne postacie wysypki
Rzadko Nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Martwicze zapalenie naczyń i martwica
toksyczno-rozpływna naskórka, reakcje
przypominające toczeń rumieniowaty skóry,
ponowne uczynnienie skórnego tocznia
rumieniowatego
Nieznana Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Nieznana Gorączka, osłabienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Nieznana Kurcze mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencja
1Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 80 mg | Tabletki powlekane | 17936 | 100244638 | ChPL: 2025-03-14, Ulotka: 2025-03-14 |
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 160 mg | Tabletki powlekane | 17937 | 100242467 | ChPL: 2025-03-14, Ulotka: 2025-03-14 |
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Valsartanum 320 mg | Tabletki powlekane | 17939 | 100244667 | ChPL: 2025-03-14, Ulotka: 2025-03-14 |
| Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 160 mg | Tabletki powlekane | 17938 | 100242473 | ChPL: 2025-03-14, Ulotka: 2025-03-14 |
| Hydrochlorothiazidum 25 mg + Valsartanum 320 mg | Tabletki powlekane | 17940 | 100242480 | ChPL: 2025-03-14, Ulotka: 2025-03-14 |