Midazolam B. Braun
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- B. Braun Melsungen AG
- Substancje czynne
- Midazolamum: 1 mg/ml, 5 mg/ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Midazolam B. Braun 1 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 10 butelek 50 ml, 10 butelek 100 ml, 20 amp. 5 ml | na receptę (Rx) |
| Midazolam B. Braun 5 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 10 amp. 1 ml, 20 amp. 10 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 3 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Midazolamum 1 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań / do infuzji) · 1 lek
Midazolamum 5 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań / do infuzji) · 2 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 8 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Buccolam | Roztwór do stosowania w jamie ustnej | Midazolamum: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg | Neuraxpharm Pharmaceuticals, S.L. |
| Epistatus | Roztwór do stosowania w jamie ustnej | Midazolamum 10 mg | SERB S.A. |
| Midanium | Roztwór do wstrzykiwań | Midazolamum: 1 mg, 5 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Midazolam Accord | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce | Midazolamum 1 mg/ml | Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. |
| Midazolam SUN | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce | Midazolamum: 1 mg/ml, 2 mg/ml | Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V. |
| Midazolamum Aguettant | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce | Midazolamum 1 mg/ml | Laboratoire Aguettant |
| Ozased | Roztwór doustny w pojemniku jednodawkowym | Midazolamum 2 mg/ml | Istituto Gentili srl |
| Soloxelam | Roztwór do stosowania w jamie ustnej | Midazolamum: 2,5 mg/0,5 ml, 5 mg/ml, 7,5 mg/1,5 ml, 10 mg/2 ml | Exeltis Poland Sp. z o.o. |
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Sedacja płytka u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
Midazolamum 1 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań / do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu (Butelki z LDPE): 2–8 °C
- po sporządzeniu (Butelki z LDPE): w lodówce (2–8 °C)
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- Ampułki ze szkła: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Ampułki z LDPE: 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Butelki z LDPE: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Kwas solny 10%; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka, butelka
- Wygląd
- bezbarwny
Midazolam B. Braun jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem wodnym. Midazolam B. Braun 1 mg/mL występuje w: – 5 mL ampułkach z bezbarwnego szkła w tekturowych pudełkach zawierających 10 ampułek, – 5 mL przezroczystych ampułkach z LDPE w tekturowych pudełkach zawierających 4, 10 lub 20 ampułek, – 50 mL i 100 mL przezroczystych butelkach z LDPE w tekturowych pudełkach zawierających 10 butelek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Sedacja, niepamięć, zaburzenia uwagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed podaniem midazolamu należy ostrzec pacjenta, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn do czasu całkowitego ustąpienia działania. Decyzję o tym, kiedy czynności te można ponownie podjąć, powinien podjąć lekarz. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba. Niedostateczna ilość snu lub spożywanie alkoholu zwiększa prawdopodobieństwo osłabienia czujności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
52 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość nieznana: Nadwrażliwość; obrzęk naczynioruchowy; wstrząs anafilaktyczny; Stan splątania; dezorientacja; zaburzenia emocjonalne i nastroju; zmiany libido; Pobudzenie; wrogość; złość; agresja; podekscytowanie; Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia; Nadużywanie leku; Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna); osłabiona czujność; senność; ból głowy; zawroty głowy; ataksja; niepamięć następcza; Drgawki; Drgawki z odstawienia leku; Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni); nadmierna aktywność
- częstość niepodana w tekście: Zatrzymanie akcji serca; bradykardia; zespół Kounisa; Niedociśnienie tętnicze; rozszerzenie naczyń; zakrzepowe zapalenie żył; zakrzepica; Depresja oddechowa; bezdech; zatrzymanie oddechu; duszność; skurcz krtani; czkawka; Nudności; wymioty; zaparcia; suchość w jamie ustnej; Wysypka; pokrzywka; świąd; Zmęczenie; rumień i ból w miejscu wstrzyknięcia; Upadki; złamania; Akty agresji; uzależnienie fizycznego; objawów odstawienia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
źródło: „Z tego względu nie zaleca się stosowania sedacji płytkiej u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg
źródło: „U dzieci o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż 1 mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż 1 mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg (niemowlęta, dzieci)
źródło: „U niemowląt urodzonych przedwcześnie, noworodków i dzieci o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż 1 mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 6 miesięcy (niemowlęta, dzieci)
źródło: „Lek ten nie jest zalecany do stosowania u dzieci i niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy.” · Ulotka, pkt 3
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci: „Dzieci Sedacja płytka Podanie dożylne”
- Dzieci: „Dzieci Składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym”
Dorośli
„Dorośli Wstrzyknięcie dożylne midazolamu należy wykonywać powoli z szybkością około 1 mg na 30 sekund. U dorosłych w wieku poniżej 60 lat dawka początkowa wynosi od 2 do 2,5 mg podawanych 5-10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki wynoszące 1 mg. Ustalono, że średnia dawka całkowita wynosi od 3,5 do 7,5 mg. Zazwyczaj nie jest konieczne podanie dawki całkowitej większej niż 5 mg. strona 4”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Podanie dożylne: Dawkę midazolamu należy zwiększać powoli aż do uzyskania pożądanego działania klinicznego. Początkową dawkę midazolamu należy podawać przez 2-3 minuty. Przed rozpoczęciem zabiegu lub podaniem kolejnej dawki należy odczekać dodatkowe 2-5 minut, aby w pełni ocenić działanie sedacyjne. Jeśli konieczna jest głębsza sedacja, należy zwiększać dawkę w małych krokach, aż do osiągnięcia odpowiedniego poziomu sedacji.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka w sedacji przedoperacyjnej i w celu uzyskania niepamięci zdarzeń przedoperacyjnych u dorosłych z I i II grupy ryzyka wg skali ASA w wieku poniżej 60 lat to od 1 do 2 mg dożylnie, powtarzana zgodnie z potrzebami lub od 0,07 do 0,1 mg/kg mc. domięśniowo. Dawkę trzeba zmniejszyć i dostosować indywidualnie, jeśli midazolam jest podawany dorosłym w wieku powyżej 60 lat, pacjentom osłabionym lub przewlekle chorym. Zalecana dawka dożylna to 0,5 mg i należy ją stopniowo zwiększać zgodnie z potrzebami. Zalecana dawka domięśniowa to od 0,025 do 0,05 mg/kg mc, a zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 2 do 3 mg.” - Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesiąca: „Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesiąca Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy, ponieważ dostępne dane są ograniczone.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci w wieku powyżej 6 miesiąca
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesiąca Podanie doodbytnicze: Dawkę całkowitą midazolamu, która zazwyczaj mieści się w zakresie od 0,3 do 0,5 mg/kg mc., należy podać 15-30 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie doodbytnicze roztworu odbywa się z użyciem aplikatora z tworzywa sztucznego zamocowanego na końcu strzykawki. Jeśli objętość roztworu do podania jest zbyt mała, można go rozcieńczyć wodą do całkowitej objętości 10 mL. Podanie domięśniowe: Ponieważ wstrzyknięcie domięśniowe jest bolesne, tę drogę podania należy stosować wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Należy preferować podanie doodbytnicze.” Dorośli
„Dorośli Indywidualna reakcja pacjentów jest zróżnicowana w przypadku stosowania midazolamu do indukcji strona 6 B. Braun Melsungen AG znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających. Dawkę należy stopniowa zwiększać, aż do osiągnięcia pożądanego działania odpowiednio do wieku i stanu klinicznego pacjenta. W razie stosowania midazolamu przed lub w skojarzeniu z innymi dożylnymi lub wziewnymi lekami stosowanymi do indukcji znieczulenia należy znacznie zmniejszyć dawkę początkową każdego z tych leków, czasem nawet do 25% zwykle stosowanej dawki początkowej.”Dorośli
„Dorośli Midazolam można podawać jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym w postaci małych przerywanych dawek dożylnych (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc.) lub w postaci ciągłej infuzji dożylnej midazolamu (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc./godz.) zazwyczaj w skojarzeniu ze środkami przeciwbólowymi. Dawka i przerwy między dawkami różnią się w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. U dorosłych w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych konieczne jest stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących.”Dorośli
„Dorośli Dożylna dawka nasycająca: należy powoli podawać od 0,03 do 0,3 mg/kg mc., stopniowo zwiększając strona 7 B. Braun Melsungen AG dawkę. Każda kolejna zwiększona dawka wynosi od 1 do 2,5 mg i należy ją wstrzykiwać przez 20-30 sekund z zachowaniem 2-minutowej przerwy między kolejnymi dawkami. Dawkę nasycającą należy zmniejszyć lub pominąć u pacjentów z hipowolemią, skurczem naczyń krwionośnych lub hipotermią.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy U zaintubowanych i wentylowanych mechanicznie dzieci i młodzieży dożylną dawkę nasycają od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. należy podawać powoli przez co najmniej 2-3 minuty, aby osiągnąć pożądane działanie kliniczne. Midazolamu nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Po podaniu dawki nasycającej należy rozpocząć ciągłą infuzję dożylną od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./godz. (1-2 mikrogramy/kg mc./min). W razie potrzeby szybkość infuzji można zwiększać lub zmniejszać (zazwyczaj o 25% szybkości infuzji początkowej lub kolejnej). Można również podawać dodatkowe dożylne dawki midazolamu, aby nasilić lub utrzymać pożądane działanie.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy
„Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy Midazolam należy podawać w ciągłej infuzji dożylnej, rozpoczynając od dawki 0,03 mg/kg mc./godz. (0,5 mikrograma/kg/min) u noworodków urodzonych przed 32 tygodniem lub w 32 tygodniu ciąży lub 0,06 mg/kg mc./godz. (1 mikrogram/kg/min) u noworodków urodzonych po 32 tygodniu ciąży i dzieci w wieku do 6 miesięcy. Nie zaleca się stosowania dożylnie dawek nasycających u niemowląt urodzonych przedwcześnie, noworodków i dzieci w wieku do 6 miesięcy. Zamiast tego infuzję można podawać z większą szybkością przez pierwsze kilka godzin, aby osiągnąć stężenie terapeutyczne w osoczu.” - dzieci: „● Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat: dawka początkowa wynosi od 0,05 do 0,1 mg/kg mc.”
- dzieci: „● Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: dawka początkowa wynosi od 0,025 do 0,05 mg/kg mc.”
- dorosłych: „● U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, zazwyczaj wystarczająca jest dawka dożylna od 0,15 do 0,2 mg/kg mc.”
- dorosłych: „● U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy nie zostali poddani premedykacji, można zastosować większą dawkę (od 0,3 do 0,35 mg/kg mc. dożylnie).”
dorosłych
„● U dorosłych w wieku powyżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych dawkę należy znacznie zmniejszyć, np. do 0,05 do 0,15 mg/kg mc. podawanych dożylnie w ciągu 20 do 30 sekund, i odczekać 2 minuty do wystąpienia działania.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek podaniu midazolamu może towarzyszyć bardziej nasilona i długotrwała sedacja, w tym prawdopodobnie klinicznie istotna depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa. Midazolam należy zatem dawkować ostrożnie w tej grupie pacjentów oraz stopniowo dostosowywać dawkę w celu uzyskania pożądanego efektu (patrz punkt 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Zaburzenia czynności wątroby powodują zmniejszenie klirensu podawanego dożylnie midazolamu, wydłużając okres półtrwania w fazie eliminacji. Może to zatem powodować nasilenie i wydłużenie działania klinicznego. Wymaganą dawkę midazolamu można zmniejszyć. Należy również odpowiednio monitować parametry życiowe (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Dostępne dane dotyczące stosowania midazolamu są niewystarczające, aby móc ocenić bezpieczeństwo jego stosowania w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, ale podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin obserwowano toksyczny wpływ na płód. Dane dotyczące ekspozycji na midazolam w pierwszych dwóch trymestrach ciąży nie są dostępne. Zakłada się, że stosowanie benzodiazepin w pierwszym trymestrze ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych.” - Karmienie piersią: „Karmienie piersią Midazolam przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Kobietom karmiącym piersią należy zalecić przerwanie karmienia piersią przez 24 godziny po podaniu midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Dane nie są dostępne.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Jest ono również większe u pacjentów z nadużywaniem alkoholu i (lub) leków w wywiadzie (patrz punkt 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne stosowanie alkoholu / substancji o działaniu depresyjnym na OUN” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami o działaniu depresyjnym na OUN.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać stosowania midazolamu, tak jak innych benzodiazepin, u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne podawanie midazolamu z innymi lekami uspokajającymi/nasennymi i lekami o działaniu depresyjnym na OUN (włącznie z alkoholem) prawdopodobnie może prowadzić do wzmożonego działania sedacyjnego i depresji krążeniowo-oddechowej.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol może znacznie nasilać działanie uspakajające midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „W razie podawania midazolamu należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dorośli <60 lat | Dorośli ≥60 lat / osłabieni lub przewlekle chorzy | Dzieci |
|---|---|---|---|
| Sedacja płytka | Podanie dożylne Dawka początkowa: 2-2,5 mg Stopniowe zwiększanie dawki: 1 mg Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1 mg Stopniowe zwiększanie dawki: 0,5-1 mg Dawka całkowita: <3,5 mg | Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat Dawka początkowa: 0,05-0,1 mg/kg mc. Dawka całkowita: <6 mg Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat Dawka początkowa: 0,025-0,05 mg/kg mc. Dawka całkowita: <10 mg Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat 0,05-0,15 mg/kg mc. |
| Premedykacja przed znieczuleniem | Podanie dożylne 1-2 mg w powtarzanych dawkach Podanie domięśniowe 0,07-0,1 mg/kg mc. | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5 mg Jeśli jest to konieczne, dawkę można powoli zwiększać Podanie domięśniowe 0,025-0,05 mg/kg mc. | Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat 0,08-0,2 mg/kg mc. |
| Indukcja znieczulenia | Podanie dożylne 0,15-0,2 mg/kg mc. (0,3-0,35 mg/kg mc bez premedykacji) | Podanie dożylne 0,05-0,15 mg/kg mc. (0,15-0,3 mg/kg mc bez premedykacji) | |
| Składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym | Podanie dożylne Dawki przerywane wynoszące 0,03-0,1 mg/kg mc. lub infuzja ciągła w dawce 0,03-0,1 mg/kg mc./godz. | Podanie dożylne Mniejsze dawki niż zalecane u dorosłych w wieku <60 lat | |
| Sedacja na oddziale intensywnej opieki medycznej | Podanie dożylne Dawka nasycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. zwiększana o 1-2,5 mg Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./godz. | Podanie dożylne u wcześniaków urodzonych przed 32 tygodniem ciąży lub w 32 tygodniu ciąży 0,03 mg/kg mc./godz. Podanie dożylne u noworodków urodzonych po 32 tygodniu ciąży i u niemowląt w wieku do 6 miesięcy 0,06 mg/kg mc./godz. Podanie dożylne u pacjentów w wieku >6 miesięcy Dawka nasycająca: 0,05-0,2 mg/kg mc. Dawka podtrzymująca: 0,06-0,12 mg/kg mc./godz. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Midazolam B. Braun
Kiedy nie stosować leku Midazolam B. Braun:
• jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość (uczulenie) na midazolam lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy benzodiazepin, takie jak diazepam lub nitrazepam,
• jeśli u pacjenta występują znaczne problemy dotyczące oddychania i wymaga zastosowania mi-
dazolamu do sedacji płytkiej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Midazolam B. Braun należy omówić to z lekarzem lub farma-
ceutą.
Pacjent będzie ściśle monitorowany podczas otrzymywania tego leku. Lekarz zapewni również, że do-
stępny będzie niezbędny sprzęt i leki stosowane w leczeniu nagłych wypadków i do resuscytacji.
Lekarz zachowa szczególną ostrożność i może bardzo starannie dostosować dawkę w poniższych
przypadkach:
• u pacjentów w wieku powyżej 60 lat,
• u pacjentów z chorobami przewlekłymi, takimi jak problemy dotyczące oddychania lub choroby
nerek, wątroby lub serca,
• u pacjentów, u których występuje choroba, która sprawia, że są bardzo słabi, wycieńczeni lub że
brakuje im energii,
• u pacjentów, u których występuje choroba o nazwie „miastenia” (choroba nerwowo-mięśniowa
powodująca osłabienie mięśni),
• u pacjentów, u których występują przerwy w oddychaniu podczas snu (bezdech senny),
• u pacjentów, którzy kiedykolwiek byli uzależnieni od alkoholu,
• u pacjentów, którzy kiedykolwiek byli uzależnieni od leków lub narkotyków.
Stosowanie tego leku przez dłuższy czas może prowadzić do:
• wystąpienia tolerancji na midazolam. Lek stanie się mniej skuteczny i nie będzie wywierał po-
żądanego działania.
• uzależnienia od leku i wystąpienia objawów odstawienia (patrz „Przerwanie stosowania leku
Midazolam B. Braun” w punkcie 3).
Midazolam powoduje utratę pamięci, która rozpoczyna się po podaniu. Czas utrzymywania się zależy
od otrzymanej dawki. Jeśli po zabiegu chirurgicznym lub diagnostycznym pacjent ma być wypisany
ze szpitala lub gabinetu zabiegowego, w drodze do domu pacjentowi powinien towarzyszyć opiekun.
Dzieci
Jeśli planowane jest podanie tego leku dziecku:
• Jeśli któraś z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy dziecka, należy o tym poinformować leka-
rza lub pielęgniarkę.
• Jest to szczególnie ważne, jeśli u dziecka występuje choroba serca lub problemy dotyczące od-
dychania.
Lek Midazolam B. Braun a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym leki dostępne
bez recepty i leki roślinne.
Jest to niezwykle ważne, ponieważ lek Midazolam B. Braun może wywierać wpływ na działanie in-
nych leków. Podobnie, niektóre inne leki mogą wywierać wpływ na działanie leku Midazolam
B. Braun.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje zwłaszcza którykolwiek z poniższych leków:
• leki przeciwlękowe (leki stosowane w leczeniu lęku, stresu i podekscytowania),
• leki nasenne (leki stosowane w leczeniu bezsenności),
• leki uspokajające (leki powodujące uczucie spokoju lub senności),
• leki przeciwdepresyjne (leki stosowane w leczeniu depresji),
• bardzo silne leki przeciwbólowe,
• leki przeciwhistaminowe (leki stosowane w leczeniu alergii),
• azolowe leki przeciwgrzybicze (leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych), takie jak keto-
konazol, worykonazol, flukonazol, itrakonazol lub pozakonazol,
• antybiotyki makrolidowe (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), takie jak erytromy-
cyna, klarytromycyna, telytromycyna lub roksytromycyna,
• antagoniści kanału wapniowego (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi), takie jak
diltiazem lub werapamil,
• inhibitory proteazy (leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV lub wirusem zapalenia
wątroby typu C), takie jak boceprewir, sakwinawir, simeprewir lub telaprewir,
• inhibitory kinazy tyrozynowej (leki stosowane w leczeniu niektórych nowotworów), takie jak
idelalizyb, imatynib lub lapatynib),
• antagoniści receptora NK1 (leki stosowane w leczeniu nudności i wymiotów), tacy jak aprepi-
tant, netupitant lub kasoprepitant,
• atorwastatyna (lek stosowany w leczeniu podwyższonego stężenia cholesterolu),
• ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu infekcji wywołanych przez prątki, takich jak gruźlica),
• tikagrelor (lek stosowany w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego),
• ewerolimus (lek stosowany przy przeszczepach i w leczeniu niektórych nowotworów),
• karbamazepina lub fenytoina (leki stosowane w leczeniu padaczki),
• cyklosporyna (lek stosowany przy przeszczepach),
• propiweryna (lek stosowany w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego),
• mitotan lub enzalutamid (leki stosowane w leczeniu niektórych nowotworów),
• klobazam (lek stosowany w leczeniu padaczki lub lęku),
• efawirenz (lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
• wemurafenib (lek stosowany w leczeniu czerniaka),
• leki roślinne: ziele dziurawca zwyczajnego, kwercetyna, miłorząb japoński (Gingko biloba) lub
żeń-szeń (Panax ginseng),
• kwas walproinowy (lek stosowany w leczeniu padaczki).
Midazolam B. Braun z alkoholem
Po otrzymaniu midazolamu nie wolno spożywać napojów alkoholowych, ponieważ alkohol nasila
działanie midazolamu w niekontrolowany sposób. Może to prowadzić do ciężkich działań
niepożądanych dotyczących układu oddechowego, czynności serca i układu krążenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, otrzyma midazolam wyłącznie, jeśli lekarz uzna to za absolutnie
konieczne w kontekście leczenia.
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna przerwać karmienie piersią przez 24 godzin od podania
midazolamu.
Powodem jest to, że midazolam może przenikać do mleka ludzkiego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu całkowitego ustąpienia
działania midazolamu. Lekarz poinformuje, kiedy będzie można ponownie podjąć te czynności.
Lek może spowodować uczucie senności, zapominanie lub wpływać na koncentrację i koordynację.
Pacjent powinien zapewnić, że w drodze do domu po wypisie będzie mu towarzyszyła inna osoba.
Midazolam B. Braun zawiera sód
Lek zawiera 17,63 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 5 mL ampułkę. Odpowiada to
0,88% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek zawiera 176,33 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 50 mL butelkę. Odpowiada to
8,81% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek zawiera 352,65 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 100 mL butelkę. Odpowiada to
17,63% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zgłaszano występowanie poniższych działań niepożądanych (z nieznaną częstością: częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Poniższe działania niepożądane mogą być poważne. W razie wystąpienia któregokolwiek
z poniższych działań niepożądanych należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza. Lekarz
przerwie podawanie leku:
• Wstrząs anafilaktyczny (zagrażająca życiu reakcja alergiczna). Do objawów należą: wysypka,
świąd lub wysypka grudkowa (pokrzywka) i obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała
(obrzęk naczynioruchowy). Może również wystąpić duszność, świszczący oddech lub trudności
z oddychaniem (skurcz oskrzeli), lub bladość skóry, słabe i szybkie tętno lub uczucie utraty przy-
tomności. Ponadto może wystąpić ból w klatce piersiowej, który może być objawem groźnej re-
akcji uczuleniowej zwanej zespołem Kounisa.
• Zawał mięśnia sercowego (zatrzymanie akcji serca). Do objawów należą: ból w klatce piersiowej,
który może promieniować do szyi i ramion oraz wzdłuż lewej ręki, problemy dotyczące oddycha-
nia lub powikłania (czasem powodujące zatrzymanie oddychania).
• Zadławienie i nagłe zablokowanie dróg oddechowych (skurcz krtani).
Zagrażające życiu działania niepożądane występują częściej u dorosłych w wieku powyżej 60 lat i u pa-
cjentów z trudnościami z oddychaniem lub chorobami serca, zwłaszcza w razie zbyt szybkiego podania
wstrzyknięcia lub zbyt dużej dawki.
Inne działania niepożądane:
Zaburzenia układu immunologicznego:
• ogólne reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje układu krążenia i naczyniowego)
Wpływ na zachowanie:
• pobudzenie,
• niepokój ruchowy,
• drażliwość,
• nerwowość, lęk,
• wrogość, złość lub agresja,
• napady podekscytowania (pobudzenie napadowe),
• nadmierna aktywność,
• obraźliwe zachowanie,
• zmiany libido,
• niewłaściwe zachowanie i inne działania niepożądane dotyczące zachowania.
Problemy mięśniowe:
• skurcz mięśni lub drżenie mięśni (drżenie mięśni, którego pacjent nie jest w stanie kontrolować).
Problemy psychiczne i z układem nerwowym:
• splątanie, dezorientacja,
• psychozy (utrata kontaktu z rzeczywistością),
• zaburzenia emocjonalne i nastroju,
• omamy (widzenie i możliwe słyszenie rzeczy, których w rzeczywistości nie ma),
• senność i przedłużona sedacja,
• koszmary senne, nietypowe sny,
• obniżony poziom czuwania,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• trudności z koordynacją mięśni,
• drgawki (konwulsje), częściej u niemowląt urodzonych przedwcześnie i noworodków,
• tymczasowa utrata pamięci. Czas jej utrzymywania się zależy od podanej dawki midazolamu.
Może ona wystąpić po zakończeniu leczenia. W pojedynczych przypadkach utrzymywała się
przez dłuższy czas.
• uzależnienie od leku, nadużywanie leku,
• objawy odstawienia, czasem obejmujące drgawki (konwulsje).
Problemy z sercem i układem krążenia:
• niskie ciśnienie krwi,
• wolna akcja serca,
• rozszerzenie naczyń krwionośnych.
Problemy z oddychaniem:
• spowolniony oddech (depresja oddechowa),
• zadyszka (duszność),
• ustanie oddechu (bezdech, zatrzymanie oddechu),
• czkawka.
Problemy żołądkowe, jelitowe i z jamą ustną:
• nudności,
• wymioty,
• zaparcia,
• suchość w jamie ustnej.
Problemy skórne:
• wysypka,
• pokrzywka (wysypka grudkowa),
• świąd.
Działania w miejscu podania:
• zaczerwienienie,
• obrzęk skóry,
• zakrzepy krwi lub ból.
Ogólne:
• zmęczenie (osłabienie).
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach:
• upadki i złamania kości. Ryzyko to jest większe u pacjentów przyjmujących inne leki uspokaja-
jące (w tym alkohol) i u pacjentów w podeszłym wieku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożąda-
nych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycz-
nych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bez-
pieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
– Nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wy-
mienioną w punkcie 6.1.
– Sedacja płytka u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce wyposażo-
nej w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia lub przez osoby spe-
cjalnie przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu oczekiwanych działań niepożądanych, w tym w pro-
wadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej.
Zgłaszano ciężkie zdarzenia oddechowo-krążeniowe. Obejmowały one depresję oddechową, bezdech,
zatrzymanie oddechu i (lub) zatrzymanie akcji serca. Ryzyko wystąpienia tego typu zagrażających ży-
ciu zdarzeń jest większe w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia lub podania dużej dawki (patrz
punkt 4.8).
Nie zaleca się stosowania benzodiazepin w leczeniu podstawowym choroby psychotycznej.
Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania sedacji płytkiej u pacjentów
z zaburzeniami czynności układu oddechowego.
Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie narażone na obturację dróg oddechowych i hipo-
wentylację, dlatego bardzo istotne jest stopniowe zwiększanie dawki małymi krokami, aż do osiągnię-
cia odpowiedniego działania klinicznego oraz ścisłe monitowanie częstości oddechów i stopnia wysy-
cenia tlenem.
W przypadku stosowania midazolamu w ramach premedykacji konieczne jest odpowiednie monitoro-
wanie stanu pacjenta, gdyż wrażliwość na lek jest osobniczo zmienna i mogą wystąpić objawy prze-
dawkowania.
Należy zachować szczególną ostrożność, podając midazolam pacjentom z grup dużego ryzyka, takich
jak:
● dorośli w wieku powyżej 60 lat,
● pacjenci przewlekle chorzy lub osłabieni, np.
– pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową,
– pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek,
– pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czyn-
ności wątroby benzodiazepiny mogą powodować lub nasilać encefalopatię),
strona 9
B. Braun Melsungen AG
– pacjenci z zaburzeniami czynności serca,
– dzieci i młodzież, zwłaszcza z niestabilnością krążeniową.
U pacjentów z powyższych grup dużego ryzyka konieczne jest stosowanie mniejszych dawek (patrz
punkt 4.2) i należy ich stale monitorować pod kątem wystąpienia wczesnych objawów zaburzeń czyn-
ności życiowych.
Jak w przypadku wszystkich substancji o działaniu depresyjnym na OUN i (lub) zwiotczającym mię-
śnie szkieletowe należy zachować szczególną ostrożność, podając midazolam pacjentom z miastenią.
Tolerancja
Zgłaszano zmniejszenie skuteczności w przypadku stosowania midazolamu do długotrwałej sedacji na
oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM).
Uzależnienie
W razie stosowania midazolamu do długotrwałej sedacji pacjentów na oddziale intensywnej opieki
medycznej należy pamiętać, że u takich pacjentów może wystąpić uzależnienie fizyczne od midazo-
lamu. Ryzyko uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem leczenia. Jest ono również większe
u pacjentów z nadużywaniem alkoholu i (lub) leków w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Objawy odstawienia
Długotrwałe leczenie midazolamem na oddziale intensywnej opieki medycznej może spowodować
uzależnienie fizyczne. W związku z tym nagłe zakończenie leczenia będzie wiązało się z wystąpie-
niem objawów odstawienia. Mogą wystąpić następujące objawy: ból głowy, biegunka, ból mięśni, lęk
o skrajnym nasileniu, napięcie, niepokój ruchowy, splątanie, drażliwość, zaburzenia snu, zmiany na-
stroju, omamy i drgawki. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: depersonaliza-
cja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny.
Ponieważ ryzyko wystąpienia objawów odstawienia jest większe w razie nagłego przerwania leczenia,
zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek.
Niepamięć
Po podaniu dawek terapeutycznych może wystąpić niepamięć następcza (często działanie to jest bar-
dzo pożądane przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych). Czas utrzymywania
się niepamięci następczej zależy bezpośrednio od podanej dawki, przy czym ryzyko wzrasta
przy większych dawkach.
Przedłużająca się niepamięć może stanowić problemu pacjentów ambulatoryjnych, u których planuje
się wypis po zakończeniu zabiegu.
Po pozajelitowym podaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet zabiegowy wyłącz-
nie w towarzystwie drugiej osoby .
Reakcje paradoksalne
Po podaniu midazolamu zgłaszano występowanie reakcji paradoksalnych, takich jak niepokój, pobu-
dzenie, drażliwość, ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni), nad-
mierna aktywność, wrogość, urojenia, złość, agresywność, lęk, koszmary senne, omamy, psychozy,
niewłaściwe zachowanie i inne behawioralne działania niepożądane, pobudzenie napadowe i akty
przemocy. Takie reakcje mogą wystąpić po zastosowaniu dużych dawek i (lub) w przypadku szyb-
kiego wstrzyknięcia. Reakcje te najczęściej występowały u dzieci i osób w podeszłym wieku. W razie
ich wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego.
Bezdech senny
Midazolam należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem bezde-
chu sennego i regularnie kontrolować ich stan.
strona 10
B. Braun Melsungen AG
Zmieniona eliminacja midazolamu
Eliminacja midazolamu może być zaburzona u pacjentów otrzymujących związki hamujące lub indu-
kujące CYP3A4, w związku z tym konieczne może być odpowiednie dostosowanie dawki midazo-
lamu (patrz punkt 4.5).
Eliminacja midazolamu może również być opóźniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby,
obniżoną pojemnością minutową serca i u noworodków (patrz punkt 5.2).
Niemowlęta urodzone przedwcześnie i noworodki
W związku ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia bezdechu należy zachować szczególną ostrożność
podczas sedacji wcześniaków i noworodków urodzonych przedwcześnie, które nie wymagały intuba-
cji. Konieczne jest ścisłe monitorowanie częstości oddechów i stopnia wysycenia tlenem. U noworod-
ków należy unikać szybkiego wstrzykiwania produktu leczniczego.
Czynność narządów noworodków jest zmniejszona i (lub) niedojrzała. Są również narażone na silne
i (lub) przedłużające się działanie midazolamu. U niestabilnych krążeniowo dzieci obserwowano he-
modynamiczne działanie niepożądane; w związku z tym należy unikać szybkiego podawania dożyl-
nego u tych pacjentów.
Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy
U tych pacjentów midazolam jest wskazany do sedacji wyłącznie w warunkach oddziału intensywnej
opieki medycznej. Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie narażone na obturację dróg od-
dechowych i hipowentylację. Dlatego wymagane jest zwiększanie dawki o niewielkie ilości aż do uzy-
skania odpowiedniego działania klinicznego oraz ścisłe monitorowanie częstości oddechów i stopnia
wysycenia tlenem (patrz także punkt „Niemowlęta urodzone przedwcześnie i noworodki” powyżej).
Jednoczesne stosowanie alkoholu / substancji o działaniu depresyjnym na OUN
Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami o działaniu
depresyjnym na OUN. Jednoczesne stosowanie może nasilać działanie kliniczne midazolamu, powo-
dując ciężką sedację, która może prowadzić do śpiączki lub zgonu, lub klinicznie istotną depresję od-
dechową (patrz punkt 4.5).
Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
Należy unikać stosowania midazolamu, tak jak innych benzodiazepin, u pacjentów z nadużywaniem
alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kryteria wypisania pacjenta do domu
Po otrzymaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet lekarski dopiero po podjęciu ta-
kiej decyzji przez lekarza prowadzącego i tylko w towarzystwie opiekuna. Zaleca się, aby po wypisie
pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba.
Specjalne ostrzeżenia/środki ostrożności dotyczące substancji pomocniczych
Midazolam B. Braun 1 mg/mL
Produkt leczniczy zawiera 17,63 mg sodu na 5 mL ampułkę, co odpowiada 0,88% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 17 6,33 mg sodu na 50 mL butelkę, co odpowiada 8,81% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 352,65 mg sodu na 100 mL butelkę, co odpowiada 17,63% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Maksymalna dawka dobowa tego produktu odpowiada 69% zalecanej przez WHO maksymalnej dobo-
wej dawki sodu.
strona 11
B. Braun Melsungen AG
Zawartość sodu w produkcie leczniczym Midazolam B. Braun, 1 mg/mL uważa się za wysoką. Należy
to wziąć pod uwagę szczególnie u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Midazolam metabolizowany jest przez izoenzymy 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP3A5). Sub-
stancje hamujące lub indukujące CYP3A mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie leku
w osoczu, a w konsekwencji działanie midazolamu, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki.
Interakcje farmakokinetyczne z substancjami hamującymi lub indukującymi CYP3A4 są silniej wyra-
żone po doustnym podaniu midazolamu niż po podaniu dożylnym, zwłaszcza że CYP3A4 występuje
też w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Właśnie dlatego, po podaniu doustnym zmienia się
zarówno klirens ogólnoustrojowy, jak i biodostępność; z kolei po podaniu pozajelitowym zmienia się
jedynie klirens ogólnoustrojowy. Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki midazolamu wpływ na
maksymalne działanie kliniczne wynikający z hamowania CYP3A4 jest niewielki, a czas utrzymywa-
nia się działania może być wydłużony. Jednak po długotrwałym podawaniu midazolamu zarówno na-
silenie, jak i czas trwania działania są wydłużone w przypadku hamowania CYP3A4.
Nie ma dostępnych badań dotyczących wpływu modulacji CYP3A4 na farmakokinetykę midazolamu
po podaniu doodbytniczym i domięśniowym. Należy się jednak spodziewać, że interakcje te będą sła-
biej wyrażone w przypadku podania doodbytniczego niż doustnego, ponieważ dochodzi do ominięcia
przewodu pokarmowego, natomiast po podaniu domięśniowym wpływ modulacji CYP3A4 nie powi-
nien się istotnie różnić od wpływu obserwowanego po dożylnym podaniu midazolamu.
Dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie działania klinicznego i parametrów życiowych w trakcie sto-
sowania midazolamu, biorąc pod uwagę, że po jednoczesnym podaniu inhibitora CYP3A4, nawet jed-
norazowym, mogą one być silniej wyrażone i utrzymywać się dłużej. Należy wziąć pod uwagę, że po-
dawanie infuzji midazolamu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas pacjentom otrzymującym sil-
nie działające inhibitory CYP3A4 może prowadzić do długotrwałego działania nasennego, przedłuże-
nia okresu wybudzania i depresji oddechowej, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki.
W przypadku indukcji należy wziąć pod uwagę, że musi upłynąć kilka dni, zanim osiągnięte zostanie
maksymalne działanie, i również kilka dni, zanim ustąpi. W przeciwieństwie do kilkudniowego poda-
wania leku indukującego, w przypadku krótkotrwałego stosowania tego leku można oczekiwać słabiej
wyrażonych interakcji lekowych z midazolamem. Jednak w przypadku silnie działających leków indu-
kujących nie można wykluczyć znaczącej indukcji nawet po krótkotrwałym stosowaniu.
Nie wiadomo, aby midazolam zmieniał farmakokinetykę innych produktów leczniczych.
Tabela 2: Interakcje pomiędzy midazolamem a produktami leczniczymi hamującymi CYP3A
Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podawanym dożylniea
Azolowe leki przeciwgrzybicze:b
Ketokonazol, worykonazol
Ketokonazol i worykonazol zwiększał stężenie w osoczu poda-
nego dożylnie midazolamu odpowiednio 5-krotnie i 3-4-krotnie,
a okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji około 3-krotnie.
Jeśli stosowany pozajelitowo midazolam jest podawany jedno-
cześnie z tymi silnymi inhibitorami CYP3A, powinno się to od-
bywać na oddziale intensywnej opieki medycznej lub na podob-
nym oddziale, gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie kliniczne
i zastosowanie odpowiedniego leczenia w razie wystąpienia de-
presji oddechowej i (lub) przedłużającej się sedacji. Należy roz-
ważyć podawanie rozłożone w czasie i modyfikację dawkowa-
strona 12
B. Braun Melsungen AG
nia, szczególnie jeśli podawana jest więcej niż jedna dawka do-
żylna midazolamu. To samo zalecenie może dotyczyć też innych
azolowych leków przeciwgrzybiczych, gdyż zgłaszano nasilone
działanie sedacyjne, choć nie aż w tak dużym stopniu, midazo-
lamu stosowanego dożylnie.
Flukonazol, itrakonazol Flukonazol i itrakonazol zwiększają 2-3-krotnie stężenie w oso-
czu podawanego dożylnie midazolamu, czemu towarzyszy
2,4-krotne wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie eli-
minacji w przypadku itrakonazolu i 1,5-krotne w przypadku flu-
konazolu.
Pozakonazol
Pozakonazol zwiększa około 2-krotnie stężenie w osoczu mida-
zolamu podawanego dożylnie.
Antybiotyki makrolidowe
Erytromycyna
Erytromycyna zwiększa 1,6-2-krotnie stężenie w osoczu poda-
nego dożylnie midazolamu, czemu towarzyszy 1,5-1,8-krotne
wydłużenie okresu półtrwania midazolamu w końcowej fazie eli-
minacji.
Klarytromycyna
Klarytromycyna zwiększa maksymalnie 2,5-krotnie stężenie w
osoczu podanego dożylnie midazolamu i wydłuża 1,5-2-krotnie
jego okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji.
Telitromycyna,
Roksytromycyna
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Telitromycyna zwiększa 6-krotnie stężenie w osoczu midazo-
lamu podanego doustnie.
Choć nie ma informacji dotyczących stosowania roksytromy-
cyny z podawanym dożylnie midazolamem, niewielki wpływ na
okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji midazolamu poda-
wanego w postaci tabletek doustnych (wydłużenie o około 30%)
wskazuje, że wpływ roksytromycyny na działanie midazolamu
podawanego dożylnie może być niewielki.
strona 13
B. Braun Melsungen AG
Dożylne leki znieczulające
Propofol
Dożylnie podawany propofol zwiększa 1,6-krotnie wartości AUC
i okresu półtrwania dożylnie podawanego midazolamu.
Inhibitory proteazyc
Sakwinawir i inne inhibitory
proteazy HIV (ludzkiego wi-
rusa niedoboru odporności)
Jednoczesne podawanie inhibitorów proteazy może powodować
znaczny wzrost stężenia midazolamu.
Jednoczesne podawanie lopinawiru wzmocnionego rytonawirem
zwiększa 5,4-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podanego
dożylnie, czemu towarzyszy podobne wydłużenie okresu półtrwa-
nia w końcowej fazie eliminacji.
Jeśli midazolam podawany pozajelitowo jest stosowany jednocze-
śnie z inhibitorami proteazy HIV, leczenie powinno odbywać się
w sposób opisany wyżej dla azolowych leków przeciwgrzybi-
czych, ketokonazolu i worykonazolu.
Inhibitory proteazy stosowane
w zakażeniu wirusem zapale-
nia wątroby typu C (HCV)
Boceprewir i telaprewir zmniejszają klirens midazolamu. Powo-
duje to 3,4-krotnie zwiększenie wartości AUC midazolamu po po-
daniu dożylnym midazolamu i 4-krotne wydłużenie jego okresu
półtrwania w fazie eliminacji.
Antagoniści kanału wapniowego
Diltiazem
Pojedyncza dawka diltiazemu podana pacjentom poddawanym za-
biegowi pomostowania tętnic wieńcowych zwiększała stężenie w
osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 25% i wydłu-
żała okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 43%. Działa-
nie to było słabsze niż 4-krotne zwiększenie obserwowane po do-
ustnym podaniu midazolamu.
Werapamil
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Werapamil powoduje 3-krotny wzrost stężenia w osoczu midazo-
lamu podawanego doustnie. Werapamil powoduje wydłużenie
okresu półtrwania midazolamu w końcowej fazie eliminacji
o 41%.
Inne leki/preparaty roślinne
Atorwastatyna
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny powodowało 1,4-krotny
wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego dożylnie
w porównaniu z grupą kontrolną.
Fentanyl
Fentanyl podawany dożylnie jest słabym inhibitorem eliminacji
midazolamu: w obecności fentanylu wartość AUC i okres półtr-
wania midazolamu podanego dożylnie zwiększały się 1,5-krotnie.
Nefazodon
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Nefazodon zwiększa 4,6-krotnie stężenie w osoczu midazolamu
podawanego doustnie i wydłuża 1,6-krotnie okres półtrwania w
końcowej fazie eliminacji.
Aprepitant
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Aprepitant w dawkach 80 mg na dobę i większych zwiększał
około 3,3-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podawanego do-
ustnie i wydłużał około 2-krotnie okres półtrwania w końcowej
fazie eliminacji w zależności od dawki.
strona 14
B. Braun Melsungen AG
Inhibitory kinazy tyrozynowej
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Wykazano, że inhibitory kinazy tyrozynowej są silnymi inhibito-
rami CYP3A4 in vitro (imatynib, lapatynib) lub in vivo (idelali-
zyb). Po jednoczesnym podaniu idelalizybu doustna ekspozycja
na midazolam zwiększyła się średnio 5,4-krotnie.
Antagoniści receptora NK1
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Antagoniści receptora NK1 (aprepitant, netupitant, kasoprepitant)
w zależności od dawki zwiększali stężenie podawanego doustnie
midazolamu w osoczu do około 2,5-3,5-krotnie i zwiększali okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji około 1,5-2-krotnie.
Inne
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
W przypadku szeregu leków lub leków roślinnych zaobserwo-
wano słabą interakcję z eliminacją midazolamu przy jednocze-
snych zmianach jego ekspozycji (<2-krotna zmiana AUC) (ewe-
rolimus, cyklosporyna, symeprewir, propiweryna). Oczekuje się,
że te słabe interakcje ulegną dalszemu osłabieniu po podaniu do-
żylnym.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego
doustnie. Interakcje z inhibitorami CYP3A są bardziej wyrażone w przypadku doustnego stosowania mi-
dazolamu niż w przypadku stosowania dożylnego. Produkt leczniczy Midazolam B. Braun nie jest wska-
zany do podawania doustnego.
b W przypadku doustnego podawania midazolamu z azolowym lekiem przeciwgrzybiczym (w szczegól-
ności z ketokonazolem, itrakonazolem lub worykonazolem) jego ekspozycja ulegnie drastycznemu
zwiększeniu w porównaniu z podaniem dożylnym.
c Na podstawie danych dotyczących innych inhibitorów CYP3A4 oczekuje się, że stężenie midazolamu
w osoczu będzie znacznie większe w przypadku podawania midazolam doustnie. Dlatego inhibitorów
proteazy nie należy podawać jednocześnie z doustnie stosowanym midazolamem.
Tabela 3: Interakcje pomiędzy midazolamem a produktami leczniczymi indykującymi CYP3A
Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podawanym dożylniea
Ryfampicyna Ryfampicyna zmniejsza stężenie w osoczu midazolamu podawa-
nego dożylnie o około 60% po podawaniu jej w dawce 600 mg/dobę
przez 7 dni. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji ulegał
skróceniu o około 50-60%.
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Ryfampicyna powoduje spadek stężenia w osoczu midazolamu po-
dawanego doustnie o 96% u zdrowych osobników i prawie całkowi-
cie znosi jego działania psychoruchowe
Karbamazepina,
fenytoina
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Stosowanie karbamazepiny lub fenytoiny w dawkach wielokrotnych
zmniejsza stężenie w osoczu midazolamu podawanego doustnie na-
wet o 90% i skraca okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji
o 60%.
Mitotan,
enzalutamid
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Bardzo silna indukcja CYP3A4 obserwowana po podaniu mitotanu
lub enzalutamidu powodowała u pacjentów z chorobą nowotwo-
rową znaczne i długotrwałe zmniejszenie stężenia midazolamu.
Wartość AUC podanego doustnie midazolamu zmniejszyła się od-
powiednio do 5% i 14% prawidłowych wartości.
Tikagrelor Tikagrelor jest słabym induktorem CYP3A, ale tylko w niewielkim
stopniu wpływa na ekspozycję na dożylnie podawany midazolam
(-12%) i na 4-hydroksymidazolam (-23%).
strona 15
B. Braun Melsungen AG
Klobazam,
efawirenz
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Klobazam i efawirenz są słabymi induktorami metabolizmu mida-
zolamu i zmniejszają jego AUC o około 30%. Powoduje to
4-5-krotne zwiększenie stosunku stężenia czynnego metabolitu
(1'-hydroksymidazolamu) do stężenia związku macierzystego,
ale znaczenie kliniczne tego działania nie jest znane.
Wemurafenib Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Wemurafenib moduluje aktywność izoenzymów CYP i w niewiel-
kim stopniu indukuje CYP3A4:
Podanie dawek wielokrotnych powodowało zmniejszenie ekspozy-
cji na podawany doustnie midazolam średnio o 39% (u niektórych
osób do 80%).
Preparaty roślinne i żywność
Ziele dziurawca zwyczajnego Ziele dziurawca zwyczajnego powoduje zmniejszenie stężeniami-
dazolamu w osoczu o około 20-40%, czemu towarzyszy skrócenie
okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o około 15-17%.
Działanie indukujące CYP3A4 zależy od użytego wyciągu z ziela
dziurawca zwyczajnego.
Kwercetyna Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Kwercetyna (również zawarta w miłorzębie japońskim, gingko bi-
loba) oraz żeń-szeń (Panax ginseng) mają słabe działanie pobudza-
jące aktywność enzymów i zmniejszają średnio o około 20-30%
ekspozycję na midazolam podawany doustnie.
Wypieranie z miejsc wiązania z białkami
Kwas walproinowy Nie można wykluczyć zwiększenia stężenia wolnego midazolamu
w wyniku wyparcia go przez kwas walproinowy z miejsc wiązania
z białkami w osoczu. Znaczenie kliniczne takiej interakcji jest nie-
znane.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego
doustnie. Interakcje z induktorami CYP3A są bardziej wyrażone w przypadku doustnego stosowania mi-
dazolamu niż w przypadku stosowania dożylnego. Produkt leczniczy Midazolam B. Braun nie jest wska-
zany do podawania doustnego.
Farmakodynamiczne interakcje międzylekowe
Jednoczesne podawanie midazolamu z innymi lekami uspokajającymi/nasennymi i lekami o działaniu
depresyjnym na OUN (włącznie z alkoholem) prawdopodobnie może prowadzić do wzmożonego
działania sedacyjnego i depresji krążeniowo-oddechowej.
Obejmuje to takie leki jak pochodne opiatów (stosowane jako leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe
lub w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny stosowane jako leki
przeciwlękowe lub nasenne, barbiturany, propofol, ketamina, etomidat, leki przeciwdepresyjne o dzia-
łaniu uspokajającym, starsi antagoniści receptora histaminowego H1 oraz leki przeciwnadciśnieniowe
o działaniu ośrodkowym.
Alkohol może znacznie nasilać działanie uspakajające midazolamu. W razie podawania midazolamu
należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu.
Midazolam powoduje zmniejszenie minimalnego stężenia pęcherzykowego (ang. minimum alveolar
concentration, MAC) wziewnych leków znieczulających.
strona 16
B. Braun Melsungen AG
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane są uporządkowane według ich częstości występowania w oparciu o poniższy
podział:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
strona 17
B. Braun Melsungen AG
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Po wstrzyknięciu midazolamu zgłaszano występowanie poniższych działań niepożądanych (z często-
ścią nieznaną: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia psychiczne
Stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i nastroju, zmiany libido
Pobudzenie*, wrogość*, złość*, agresja*, podekscytowanie*
Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia
Nadużywanie leku
Zaburzenia układu nerwowego
Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna), osłabiona czujność, senność, ból głowy, zawroty głowy,
ataksja, niepamięć następcza, której czas utrzymywania się jest bezpośrednio zależny od podanej
dawki. Niepamięć następcza może nadal utrzymywać się po zakończeniu zabiegu, a w pojedynczych
przypadkach odnotowano przedłużającą się niepamięć (patrz punkt 4.4).
Drgawki obserwowano częściej u niemowląt urodzonych przedwcześnie i noworodków.
Drgawki z odstawienia leku.
Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni)*, nadmierna aktywność*.
Zaburzenia serca
Zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa**
Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddechu, duszność, skurcz krtani, czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka, pokrzywka, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie, rumień i ból w miejscu wstrzyknięcia
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Upadki, złamania. Ryzyko upadków i złamań kości jest większe u pacjentów przyjmujących jednocze-
śnie inne leki uspakajające (w tym napoje alkoholowe) i u pacjentów w podeszłym wieku.
Negatywne zachowania społeczne
Akty agresji*
*Tego typu reakcje paradoksalne na produkt leczniczy zgłaszano zwłaszcza u dzieci i osób w pode-
szłym wieku (patrz punkt 4.4).
** szczególnie po podaniu pozajelitowym
strona 18
B. Braun Melsungen AG
Zaburzenia czynności nerek: Istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożąda-
nych u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).
Uzależnienie: Stosowanie midazolamu - nawet w dawkach terapeutycznych - może prowadzić do wy-
stąpienia uzależnienia fizycznego. Po przedłużonym podawaniu dożylnym, przerwanie, w szczególno-
ści nagłe przerwanie stosowania produktu, może wiązać się z wystąpieniem objawów odstawienia, w
tym drgawek z odstawienia (patrz punkt 4.4). Zgłaszano przypadki nadużywania leku.
Występowały ciężkie oddechowo-krążeniowe działania niepożądane. Dorośli w wieku ponad 60 lat
i z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca w wywiadzie są bardziej narażeni na
zagrażające życiu zdarzenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia lub podania dużej
dawki (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań nie-
pożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania pro-
duktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Midazolamum 5 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań / do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu (Ampułki z LDPE): 2–8 °C
- po sporządzeniu (Ampułki z LDPE): w lodówce (2–8 °C)
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- Ampułki ze szkła: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Ampułki z LDPE: 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Kwas solny 10%; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka
- Wygląd
- bezbarwny
Midazolam B. Braun jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem wodnym. Midazolam B. Braun 5 mg/mL występuje w: – 1 mL ampułkach z bezbarwnego szkła w tekturowych pudełkach zawierających 10 ampułek, – 10 mL ampułkach z bezbarwnego szkła w tekturowych pudełkach zawierających 5 lub 10 ampułek, – 10 mL przezroczystych ampułkach z LDPE w tekturowych pudełkach zawierających 4, 10 lub 20 ampułek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Sedacja, niepamięć, zaburzenia uwagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed podaniem midazolamu należy ostrzec pacjenta, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn do czasu całkowitego ustąpienia działania. Decyzję o tym, kiedy czynności te można ponownie podjąć, powinien podjąć lekarz. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba. Niedostateczna ilość snu lub spożywanie alkoholu zwiększa prawdopodobieństwo osłabienia czujności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
54 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość nieznana: Nadwrażliwość; obrzęk naczynioruchowy; wstrząs anafilaktyczny; Stan splątania; dezorientacja; zaburzenia emocjonalne i nastroju; zmiany libido; Pobudzenie; wrogość; złość; agresja; podekscytowanie; Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia; Nadużywanie leku; Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna); osłabiona czujność; senność; ból głowy; zawroty głowy; ataksja; niepamięć następcza; Drgawki; Drgawki z odstawienia leku; Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni); nadmierna aktywność; Zatrzymanie akcji serca; bradykardia; zespół Kounisa
- częstość niepodana w tekście: Niedociśnienie tętnicze; rozszerzenie naczyń; zakrzepowe zapalenie żył; zakrzepica; Depresja oddechowa; bezdech; zatrzymanie oddechu; duszność; skurcz krtani; czkawka; Nudności; wymioty; zaparcia; suchość w jamie ustnej; Wysypka; pokrzywka; świąd; Zmęczenie; rumień i ból w miejscu wstrzyknięcia; Upadki; złamania; Akty agresji; uzależnienie fizycznego; objawów odstawienia; drgawek z odstawienia; nadużywania leku
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
źródło: „Z tego względu nie zaleca się stosowania sedacji płytkiej u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg
źródło: „U dzieci o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż 1 mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 15 kg (niemowlęta, dzieci)
źródło: „U niemowląt urodzonych przedwcześnie, noworodków i dzieci o masie ciała poniżej 15 kg nie zaleca się stosowania roztworów midazolamu o stężeniu większym niż 1 mg/mL.” · ChPL, pkt 4.2 - nie zaleca się poniżej 6 miesięcy (niemowlęta, dzieci)
źródło: „Lek ten nie jest zalecany do stosowania u dzieci i niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy.” · Ulotka, pkt 3
- nie zaleca się poniżej 6 miesięcy
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci: „Dzieci Sedacja płytka Podanie dożylne”
- Dzieci o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym: „Dzieci o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym Dawki przerywane wynoszące 0,03-0,1 mg/kg mc. lub infuzja ciągła w dawce 0,03-0,1 mg/kg mc./godz.”
Dorośli
„Dorośli Wstrzyknięcie dożylne midazolamu należy wykonywać powoli z szybkością około 1 mg na 30 sekund. U dorosłych w wieku poniżej 60 lat dawka początkowa wynosi od 2 do 2,5 mg podawanych 5-10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki wynoszące 1 mg. Ustalono, że średnia dawka całkowita wynosi od 3,5 do 7,5 mg. Zazwyczaj nie jest konieczne podanie dawki całkowitej większej niż 5 mg.”Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Podanie dożylne: Dawkę midazolamu należy zwiększać powoli aż do uzyskania pożądanego działania klinicznego. Początkową dawkę midazolamu należy podawać przez 2-3 minuty. Przed rozpoczęciem zabiegu lub podaniem kolejnej dawki należy odczekać dodatkowe 2-5 minut, aby w pełni ocenić działanie sedacyjne. Jeśli konieczna jest głębsza sedacja, należy zwiększać dawkę w małych krokach, aż do osiągnięcia odpowiedniego poziomu sedacji.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka w sedacji przedoperacyjnej i w celu uzyskania niepamięci zdarzeń przedoperacyjnych u dorosłych z I i II grupy ryzyka wg skali ASA w wieku poniżej 60 lat to od 1 do 2 mg dożylnie, powtarzana zgodnie z potrzebami lub od 0,07 do 0,1 mg/kg mc. domięśniowo. Dawkę trzeba zmniejszyć i dostosować indywidualnie, jeśli midazolam jest podawany dorosłym w wieku powyżej 60 lat, pacjentom osłabionym lub przewlekle chorym. Zalecana dawka dożylna to 0,5 mg i należy ją stopniowo zwiększać zgodnie z potrzebami. Zalecana dawka domięśniowa to od 0,025 do 0,05 mg/kg mc, a zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 2 do 3 mg.” - Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesiąca: „Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesiąca Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy, ponieważ dostępne dane są ograniczone.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci w wieku powyżej 6 miesiąca
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesiąca Podanie doodbytnicze: Dawkę całkowitą midazolamu, która zazwyczaj mieści się w zakresie od 0,3 do 0,5 mg/kg mc., należy podać 15-30 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie doodbytnicze roztworu odbywa się z użyciem aplikatora z tworzywa sztucznego zamocowanego na końcu strzykawki. Jeśli objętość roztworu do podania jest zbyt mała, można go rozcieńczyć wodą do całkowitej objętości 10 mL. Podanie domięśniowe: Ponieważ wstrzyknięcie domięśniowe jest bolesne, tę drogę podania należy stosować wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Należy preferować podanie doodbytnicze.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Indywidualna reakcja pacjentów jest zróżnicowana w przypadku stosowania midazolamu do indukcji znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających. Dawkę należy stopniowa zwiększać, aż do osiągnięcia pożądanego działania odpowiednio do wieku i stanu klinicznego pacjenta. W razie stosowania midazolamu przed lub w skojarzeniu z innymi dożylnymi lub wziewnymi lekami stosowanymi do indukcji znieczulenia należy znacznie zmniejszyć dawkę początkową każdego z tych leków, czasem nawet do 25% zwykle stosowanej dawki początkowej. Pożądana głębokość znieczulenia jest osiągana przez stopniowe zwiększanie dawki.” Dorośli
„Dorośli Midazolam można podawać jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym w postaci małych przerywanych dawek dożylnych (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc.) lub w postaci ciągłej infuzji dożylnej midazolamu (w zakresie od 0,03 do 0,1 mg/kg mc./godz.) zazwyczaj w skojarzeniu ze środkami przeciwbólowymi. Dawka i przerwy między dawkami różnią się w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. U dorosłych w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych konieczne jest stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących.”Dorośli
„Dorośli Dożylna dawka nasycająca: należy powoli podawać od 0,03 do 0,3 mg/kg mc., stopniowo zwiększając dawkę. Każda kolejna zwiększona dawka wynosi od 1 do 2,5 mg i należy ją wstrzykiwać przez 20-30 sekund z zachowaniem 2-minutowej przerwy między kolejnymi dawkami. Dawkę nasycającą należy zmniejszyć lub pominąć u pacjentów z hipowolemią, skurczem naczyń krwionośnych lub hipotermią. W razie podawania midazolamu z silnie działającymi lekami przeciwbólowymi w pierwszej kolejności należy podać leki przeciwbólowe, umożliwiając bezpieczne stopniowe zwiększanie działania uspokajającego midazolamu dodatkowo do sedacji wywołanej lekiem przeciwbólowym.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy
„Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy U zaintubowanych i wentylowanych mechanicznie dzieci i młodzieży dożylną dawkę nasycają od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. należy podawać powoli przez co najmniej 2-3 minuty, aby osiągnąć pożądane działanie kliniczne. Midazolamu nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Po podaniu dawki nasycającej należy rozpocząć ciągłą infuzję dożylną od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./godz. (1-2 mikrogramy/kg mc./min). W razie potrzeby szybkość infuzji można zwiększać lub zmniejszać (zazwyczaj o 25% szybkości infuzji początkowej lub kolejnej). Można również podawać dodatkowe dożylne dawki midazolamu, aby nasilić lub utrzymać pożądane działanie.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy
„Noworodki i dzieci w wieku do 6 miesięcy Midazolam należy podawać w ciągłej infuzji dożylnej, rozpoczynając od dawki 0,03 mg/kg mc./godz. (0,5 mikrograma/kg/min) u noworodków urodzonych przed 32 tygodniem lub w 32 tygodniu ciąży lub 0,06 mg/kg mc./godz. (1 mikrogram/kg/min) u noworodków urodzonych po 32 tygodniu ciąży i dzieci w wieku do 6 miesięcy. Nie zaleca się stosowania dożylnie dawek nasycających u niemowląt urodzonych przedwcześnie, noworodków i dzieci w wieku do 6 miesięcy. Zamiast tego infuzję można podawać z większą szybkością przez pierwsze kilka godzin, aby osiągnąć stężenie terapeutyczne w osoczu.” - dzieci: „● Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat: dawka początkowa wynosi od 0,05 do 0,1 mg/kg mc.”
- dzieci: „● Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: dawka początkowa wynosi od 0,025 do 0,05 mg/kg mc.”
- dorosłych: „● U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, zazwyczaj wystarczająca jest dawka dożylna od 0,15 do 0,2 mg/kg mc.”
- dorosłych: „● U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy nie zostali poddani premedykacji, można zastosować większą dawkę (od 0,3 do 0,35 mg/kg mc. dożylnie).”
dorosłych
„● U dorosłych w wieku powyżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych dawkę należy znacznie zmniejszyć, np. do 0,05 do 0,15 mg/kg mc. podawanych dożylnie w ciągu 20 do 30 sekund, i odczekać 2 minuty do wystąpienia działania.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek podaniu midazolamu może towarzyszyć bardziej nasilona i długotrwała sedacja, w tym prawdopodobnie klinicznie istotna depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa. Midazolam należy zatem dawkować ostrożnie w tej grupie pacjentów oraz stopniowo dostosowywać dawkę w celu uzyskania pożądanego efektu (patrz punkt 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Zaburzenia czynności wątroby powodują zmniejszenie klirensu podawanego dożylnie midazolamu, wydłużając okres półtrwania w fazie eliminacji. Może to zatem powodować nasilenie i wydłużenie działania klinicznego. Wymaganą dawkę midazolamu można zmniejszyć. Należy również odpowiednio monitować parametry życiowe (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Dostępne dane dotyczące stosowania midazolamu są niewystarczające, aby móc ocenić bezpieczeństwo jego stosowania w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, ale podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin obserwowano toksyczny wpływ na płód. Dane dotyczące ekspozycji na midazolam w pierwszych dwóch trymestrach ciąży nie są dostępne. Zakłada się, że stosowanie benzodiazepin w pierwszym trymestrze ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych.” - Karmienie piersią: „Karmienie piersią Midazolam przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Kobietom karmiącym piersią należy zalecić przerwanie karmienia piersią przez 24 godziny po podaniu midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Dane nie są dostępne.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Jest ono również większe u pacjentów z nadużywaniem alkoholu i (lub) leków w wywiadzie (patrz punkt 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne stosowanie alkoholu / substancji o działaniu depresyjnym na OUN” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami o działaniu depresyjnym na OUN.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać stosowania midazolamu, tak jak innych benzodiazepin, u pacjentów z nadużywaniem alkoholu lub leków w wywiadzie.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne podawanie midazolamu z innymi lekami uspokajającymi/nasennymi i lekami o działaniu depresyjnym na OUN (włącznie z alkoholem) prawdopodobnie może prowadzić do wzmożonego działania sedacyjnego i depresji krążeniowo-oddechowej.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol może znacznie nasilać działanie uspakajające midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „W razie podawania midazolamu należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dorośli <60 lat | Dorośli ≥60 lat / osłabieni lub przewlekle chorzy | Dzieci |
|---|---|---|---|
| Sedacja płytka | Podanie dożylne Dawka początkowa: 2-2,5 mg Stopniowe zwiększanie dawki: 1 mg Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1 mg Stopniowe zwiększanie dawki: 0,5-1 mg Dawka całkowita: <3,5 mg | Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat Dawka początkowa: 0,05-0,1 mg/kg mc. Dawka całkowita: <6 mg Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat Dawka początkowa: 0,025-0,05 mg/kg mc. Dawka całkowita: <10 mg Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat 0,05-0,15 mg/kg mc. |
| Premedykacja przed znieczuleniem | Podanie dożylne 1-2 mg w powtarzanych dawkach Podanie domięśniowe 0,07-0,1 mg/kg mc. | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5 mg Jeśli jest to konieczne, dawkę można powoli zwiększać Podanie domięśniowe 0,025-0,05 mg/kg mc. | Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat 0,08-0,2 mg/kg mc. |
| Indukcja znieczulenia | Podanie dożylne 0,15-0,2 mg/kg mc. (0,3-0,35 mg/kg mc bez premedykacji) | Podanie dożylne 0,05-0,15 mg/kg mc. (0,15-0,3 mg/kg mc bez premedykacji) | |
| Składnik | Podanie dożylne | Podanie dożylne | |
| o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym | Dawki przerywane wynoszące 0,03-0,1 mg/kg mc. lub infuzja ciągła w dawce 0,03-0,1 mg/kg mc./godz. | Mniejsze dawki niż zalecane u dorosłych w wieku <60 lat | |
| Sedacja na oddziale intensywnej opieki medycznej | Podanie dożylne Dawka nasycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. zwiększana o 1-2,5 mg Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./godz. | Podanie dożylne u wcześniaków urodzonych przed 32 tygodniem ciąży lub w 32 tygodniu ciąży 0,03 mg/kg mc./godz. Podanie dożylne u noworodków urodzonych po 32 tygodniu ciąży i u niemowląt w wieku do 6 miesięcy 0,06 mg/kg mc./godz. Podanie dożylne u pacjentów w wieku >6 miesięcy Dawka nasycająca: 0,05-0,2 mg/kg mc. Dawka podtrzymująca: 0,06-0,12 mg/kg mc./godz. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2–3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Midazolam B. Braun
Kiedy nie stosować leku Midazolam B. Braun:
• jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość (uczulenie) na midazolam lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy benzodiazepin, takie jak diazepam lub nitrazepam,
• jeśli u pacjenta występują znaczne problemy dotyczące oddychania i wymaga zastosowania mi-
dazolamu do sedacji płytkiej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Midazolam B. Braun należy omówić to z lekarzem lub farma-
ceutą.
Pacjent będzie ściśle monitorowany podczas otrzymywania tego leku. Lekarz zapewni również, że do-
stępny będzie niezbędny sprzęt i leki stosowane w leczeniu nagłych wypadków i do resuscytacji.
Lekarz zachowa szczególną ostrożność i może bardzo starannie dostosować dawkę w poniższych
przypadkach:
• u pacjentów w wieku powyżej 60 lat,
• u pacjentów z chorobami przewlekłymi, takimi jak problemy dotyczące oddychania lub choroby
nerek, wątroby lub serca,
• u pacjentów, u których występuje choroba, która sprawia, że są bardzo słabi, wycieńczeni lub że
brakuje im energii,
• u pacjentów, u których występuje choroba o nazwie „miastenia” (choroba nerwowo-mięśniowa
powodująca osłabienie mięśni),
• u pacjentów, u których występują przerwy w oddychaniu podczas snu (bezdech senny),
• u pacjentów, którzy kiedykolwiek byli uzależnieni od alkoholu,
• u pacjentów, którzy kiedykolwiek byli uzależnieni od leków lub narkotyków.
Stosowanie tego leku przez dłuższy czas może prowadzić do:
• wystąpienia tolerancji na midazolam. Lek stanie się mniej skuteczny i nie będzie wywierał po-
żądanego działania.
• uzależnienia od leku i wystąpienia objawów odstawienia (patrz „Przerwanie stosowania leku
Midazolam B. Braun” w punkcie 3).
Midazolam powoduje utratę pamięci, która rozpoczyna się po podaniu. Czas utrzymywania się zależy
od otrzymanej dawki. Jeśli po zabiegu chirurgicznym lub diagnostycznym pacjent ma być wypisany
ze szpitala lub gabinetu zabiegowego, w drodze do domu pacjentowi powinien towarzyszyć opiekun.
Dzieci
Jeśli planowane jest podanie tego leku dziecku:
• Jeśli któraś z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy dziecka, należy o tym poinformować leka-
rza lub pielęgniarkę.
• Jest to szczególnie ważne, jeśli u dziecka występuje choroba serca lub problemy dotyczące od-
dychania.
Lek Midazolam B. Braun a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym leki dostępne
bez recepty i leki roślinne.
Jest to niezwykle ważne, ponieważ lek Midazolam B. Braun może wywierać wpływ na działanie in-
nych leków. Podobnie, niektóre inne leki mogą wywierać wpływ na działanie leku Midazolam
B. Braun.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje zwłaszcza którykolwiek z poniższych leków:
• leki przeciwlękowe (leki stosowane w leczeniu lęku, stresu i podekscytowania),
• leki nasenne (leki stosowane w leczeniu bezsenności),
• leki uspokajające (leki powodujące uczucie spokoju lub senności),
• leki przeciwdepresyjne (leki stosowane w leczeniu depresji),
• bardzo silne leki przeciwbólowe,
• leki przeciwhistaminowe (leki stosowane w leczeniu alergii),
• azolowe leki przeciwgrzybicze (leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych ), takie jak ke-
tokonazol, worykonazol, flukonazol, itrakonazol lub pozakonazol,
• antybiotyki makrolidowe (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), takie jak erytromy-
cyna, klarytromycyna, telytromycyna lub roksytromycyna,
• antagoniści kanału wapniowego (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi), takie jak
diltiazem lub werapamil,
• inhibitory proteazy (leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV lub wirusem zapalenia
wątroby typu C), takie jak boceprewir, sakwinawir, simeprewir lub telaprewir,
• inhibitory kinazy tyrozynowej (leki stosowane w leczeniu niektórych nowotworów), takie jak
idelalizyb, imatynib lub lapatynib),
• antagoniści receptora NK1 (leki stosowane w leczeniu nudności i wymiotów), tacy jak aprepi-
tant, netupitant lub kasoprepitant,
• atorwastatyna (lek stosowany w leczeniu podwyższonego stężenia cholesterolu),
• ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu infekcji wywołanych przez prątki, takich jak gruźlica),
• tikagrelor (lek stosowany w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego),
• ewerolimus (lek stosowany przy przeszczepach i w leczeniu niektórych nowotworów),
• karbamazepina lub fenytoina (leki stosowane w leczeniu padaczki),
• cyklosporyna (lek stosowany przy przeszczepach),
• propiweryna (lek stosowany w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego),
• mitotan lub enzalutamid (leki stosowane w leczeniu niektórych nowotworów),
• klobazam (lek stosowany w leczeniu padaczki lub lęku),
• efawirenz (lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
• wemurafenib (lek stosowany w leczeniu czerniaka),
• leki roślinne: ziele dziurawca zwyczajnego, kwercetyna, miłorząb japoński (Gingko biloba) lub
żeń-szeń (Panax ginseng),
• kwas walproinowy (lek stosowany w leczeniu padaczki).
Midazolam B. Braun z alkoholem
Po otrzymaniu midazolamu nie wolno spożywać napojów alkoholowych, ponieważ alkohol nasila
działanie midazolamu w niekontrolowany sposób. Może to prowadzić do ciężkich działań
niepożądanych dotyczących układu oddechowego, czynności serca i układu krążenia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, otrzyma midazolam wyłącznie, jeśli lekarz uzna to za absolutnie
konieczne w kontekście leczenia.
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna przerwać karmienie piersią przez 24 godzin od podania
midazolamu.
Powodem jest to, że midazolam może przenikać do mleka ludzkiego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu całkowitego ustąpienia
działania midazolamu. Lekarz poinformuje, kiedy będzie można ponownie podjąć te czynności.
Lek może spowodować uczucie senności, zapominanie lub wpływać na koncentrację i koordynację.
Pacjent powinien zapewnić, że w drodze do domu po wypisie będzie mu towarzyszyła inna osoba.
Midazolam B. Braun zawiera sód
Lek zawiera 2,19 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 1 mL ampułkę. Odpowiada to
0,11% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek zawiera 21,94 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 10 mL ampułkę. Odpowiada to
1,01% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zgłaszano występowanie poniższych działań niepożądanych (z nieznaną częstością: częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Poniższe działania niepożądane mogą być poważne. W razie wystąpienia któregokolwiek
z poniższych działań niepożądanych należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza. Lekarz
przerwie podawanie leku:
• Wstrząs anafilaktyczny (zagrażająca życiu reakcja alergiczna). Do objawów należą: wysypka,
świąd lub wysypka grudkowa (pokrzywka) i obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała
(obrzęk naczynioruchowy). Może również wystąpić duszność, świszczący oddech lub trudności
z oddychaniem (skurcz oskrzeli), lub bladość skóry, słabe i szybkie tętno lub uczucie utraty przy-
tomności. Ponadto może wystąpić ból w klatce piersiowej, który może być objawem groźnej re-
akcji uczuleniowej zwanej zespołem Kounisa.
• Zawał mięśnia sercowego (zatrzymanie akcji serca). Do objawów należą: ból w klatce piersiowej,
który może promieniować do szyi i ramion oraz wzdłuż lewej ręki, problemy dotyczące oddycha-
nia lub powikłania (czasem powodujące zatrzymanie oddychania).
• Zadławienie i nagłe zablokowanie dróg oddechowych (skurcz krtani).
Zagrażające życiu działania niepożądane występują częściej u dorosłych w wieku powyżej 60 lat i u pa-
cjentów z trudnościami z oddychaniem lub chorobami serca, zwłaszcza w razie zbyt szybkiego podania
wstrzyknięcia lub zbyt dużej dawki.
Inne działania niepożądane:
Zaburzenia układu immunologicznego:
• ogólne reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje układu krążenia i naczyniowego)
Wpływ na zachowanie:
• pobudzenie,
• niepokój ruchowy,
• drażliwość,
• nerwowość, lęk,
• wrogość, złość lub agresja,
• napady podekscytowania (pobudzenie napadowe),
• nadmierna aktywność,
• obraźliwe zachowanie,
• zmiany libido,
• niewłaściwe zachowanie i inne działania niepożądane dotyczące zachowania.
Problemy mięśniowe:
• skurcz mięśni lub drżenie mięśni (drżenie mięśni, którego pacjent nie jest w stanie kontrolować).
Problemy psychiczne i z układem nerwowym:
• splątanie, dezorientacja,
• psychozy (utrata kontaktu z rzeczywistością),
• zaburzenia emocjonalne i nastroju,
• omamy (widzenie i możliwe słyszenie rzeczy, których w rzeczywistości nie ma),
• senność i przedłużona sedacja,
• koszmary senne, nietypowe sny,
• obniżony poziom czuwania,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• trudności z koordynacją mięśni,
• drgawki (konwulsje), częściej u niemowląt urodzonych przedwcześnie i noworodków,
• tymczasowa utrata pamięci. Czas jej utrzymywania się zależy od podanej dawki midazolamu.
Może ona wystąpić po zakończeniu leczenia. W pojedynczych przypadkach utrzymywała się
przez dłuższy czas.
• uzależnienie od leku, nadużywanie leku,
• objawy odstawienia, czasem obejmujące drgawki (konwulsje).
Problemy z sercem i układem krążenia:
• niskie ciśnienie krwi,
• wolna akcja serca,
• rozszerzenie naczyń krwionośnych.
Problemy z oddychaniem:
• spowolniony oddech (depresja oddechowa),
• zadyszka (duszność),
• ustanie oddechu (bezdech, zatrzymanie oddechu),
• czkawka.
Problemy żołądkowe, jelitowe i z jamą ustną:
• nudności,
• wymioty,
• zaparcia,
• suchość w jamie ustnej.
Problemy skórne:
• wysypka,
• pokrzywka (wysypka grudkowa),
• świąd.
Działania w miejscu podania:
• zaczerwienienie,
• obrzęk skóry,
• zakrzepy krwi lub ból.
Ogólne:
• zmęczenie (osłabienie).
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach:
• upadki i złamania kości. Ryzyko to jest większe u pacjentów przyjmujących inne leki uspokaja-
jące (w tym alkohol) i u pacjentów w podeszłym wieku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgła-
szać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bez-
pieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
– Nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wy-
mienioną w punkcie 6.1.
– Sedacja płytka u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce wyposażo-
nej w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia lub przez osoby spe-
cjalnie przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu oczekiwanych działań niepożądanych, w tym w pro-
wadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej. Zgłaszano ciężkie zdarzenia oddechowo-krążeniowe.
Obejmowały one depresję oddechową, bezdech, zatrzymanie oddechu i (lub) zatrzymanie akcji serca.
Ryzyko wystąpienia tego typu zagrażających życiu zdarzeń jest większe w przypadku zbyt szybkiego
wstrzyknięcia lub podania dużej dawki (patrz punkt 4.8).
Nie zaleca się stosowania benzodiazepin w leczeniu podstawowym choroby psychotycznej.
Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania sedacji płytkiej u pacjentów
z zaburzeniami czynności układu oddechowego.
Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie narażone na obturację dróg oddechowych i hipo-
wentylację, dlatego bardzo istotne jest stopniowe zwiększanie dawki małymi krokami, aż do osiągnię-
cia odpowiedniego działania klinicznego oraz ścisłe monitowanie częstości oddechów i stopnia wysy-
cenia tlenem.
W przypadku stosowania midazolamu w ramach premedykacji konieczne jest odpowiednie monitoro-
wanie stanu pacjenta, gdyż wrażliwość na lek jest osobniczo zmienna i mogą wystąpić objawy prze-
dawkowania.
Należy zachować szczególną ostrożność, podając midazolam pacjentom z grup dużego ryzyka, takich
jak:
● dorośli w wieku powyżej 60 lat,
● pacjenci przewlekle chorzy lub osłabieni, np.
– pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową,
– pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek,
– pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czyn-
ności wątroby benzodiazepiny mogą powodować lub nasilać encefalopatię),
– pacjenci z zaburzeniami czynności serca,
– dzieci i młodzież, zwłaszcza z niestabilnością krążeniową.
U pacjentów z powyższych grup dużego ryzyka konieczne jest stosowanie mniejszych dawek (patrz
punkt 4.2) i należy ich stale monitorować pod kątem wystąpienia wczesnych objawów zaburzeń czyn-
ności życiowych.
Jak w przypadku wszystkich substancji o działaniu depresyjnym na OUN i (lub) zwiotczającym mię-
śnie szkieletowe należy zachować szczególną ostrożność, podając midazolam pacjentom z miastenią.
Tolerancja
Zgłaszano zmniejszenie skuteczności w przypadku stosowania midazolamu do długotrwałej sedacji na
oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM).
Uzależnienie
W razie stosowania midazolamu do długotrwałej sedacji pacjentów na oddziale intensywnej opieki
medycznej należy pamiętać, że u takich pacjentów może wystąpić uzależnienie fizyczne od midazo-
lamu. Ryzyko uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem leczenia. Jest ono również większe
u pacjentów z nadużywaniem alkoholu i (lub) leków w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Objawy odstawienia
Długotrwałe leczenie midazolamem na oddziale intensywnej opieki medycznej może spowodować
uzależnienie fizyczne. W związku z tym nagłe zakończenie leczenia będzie wiązało się z wystąpie-
niem objawów odstawienia. Mogą wystąpić następujące objawy: ból głowy, biegunka, ból mięśni, lęk
o skrajnym nasileniu, napięcie, niepokój ruchowy, splątanie, drażliwość, zaburzenia snu, zmiany na-
stroju, omamy i drgawki. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: depersonaliza-
cja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny.
Ponieważ ryzyko wystąpienia objawów odstawienia jest większe w razie nagłego przerwania leczenia,
zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek.
Niepamięć
Po podaniu dawek terapeutycznych może wystąpić niepamięć następcza (często działanie to jest bar-
dzo pożądane przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych). Czas utrzymywania
się niepamięci następczej zależy bezpośrednio od podanej dawki, przy czym ryzyko wzrasta
przy większych dawkach.
Przedłużająca się niepamięć może stanowić problemu pacjentów ambulatoryjnych, u których planuje
się wypis po zakończeniu zabiegu.
Po pozajelitowym podaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet zabiegowy wyłącz-
nie w towarzystwie drugiej osoby.
Reakcje paradoksalne
Po podaniu midazolamu zgłaszano występowanie reakcji paradoksalnych, takich jak niepokój, pobu-
dzenie, drażliwość, ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni), nad-
mierna aktywność, wrogość, urojenia, złość, agresywność, lęk, koszmary senne, omamy, psychozy,
niewłaściwe zachowanie i inne behawioralne działania niepożądane, pobudzenie napadowe i akty
przemocy. Takie reakcje mogą wystąpić po zastosowaniu dużych dawek i (lub) w przypadku szyb-
kiego wstrzyknięcia. Reakcje te najczęściej występowały u dzieci i osób w podeszłym wieku. W razie
ich wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego.
Bezdech senny
Midazolam należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem bezde-
chu sennego i regularnie kontrolować ich stan.
Zmieniona eliminacja midazolamu
Eliminacja midazolamu może być zaburzona u pacjentów otrzymujących związki hamujące lub indu-
kujące CYP3A4, w związku z tym konieczne może być odpowiednie dostosowanie dawki midazo-
lamu (patrz punkt 4.5).
Eliminacja midazolamu może również być opóźniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby,
obniżoną pojemnością minutową serca i u noworodków (patrz punkt 5.2).
Niemowlęta urodzone przedwcześnie i noworodki
W związku ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia bezdechu należy zachować szczególną ostrożność
podczas sedacji wcześniaków i noworodków urodzonych przedwcześnie, które nie wymagały intuba-
cji. Konieczne jest ścisłe monitorowanie częstości oddechów i stopnia wysycenia tlenem. U noworod-
ków należy unikać szybkiego wstrzykiwania produktu leczniczego.
Czynność narządów noworodków jest zmniejszona i (lub) niedojrzała. Są również narażone na silne
i (lub) przedłużające się działanie midazolamu. U niestabilnych krążeniowo dzieci obserwowano he-
modynamiczne działanie niepożądane; w związku z tym należy unikać szybkiego podawania dożyl-
nego u tych pacjentów.
Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy
U tych pacjentów midazolam jest wskazany do sedacji wyłącznie w warunkach oddziału intensywnej
opieki medycznej. Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie narażone na obturację dróg od-
dechowych i hipowentylację. Dlatego wymagane jest zwiększanie dawki o niewielkie ilości aż do uzy-
skania odpowiedniego działania klinicznego oraz ścisłe monitorowanie częstości oddechów i stopnia
wysycenia tlenem (patrz także punkt „Niemowlęta urodzone przedwcześnie i noworodki” powyżej).
Jednoczesne stosowanie alkoholu / substancji o działaniu depresyjnym na OUN
Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami o działaniu
depresyjnym na OUN. Jednoczesne stosowanie może nasilać działanie kliniczne midazolamu, powo-
dując ciężką sedację, która może prowadzić do śpiączki lub zgonu, lub klinicznie istotną depresję od-
dechową (patrz punkt 4.5).
Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
Należy unikać stosowania midazolamu, tak jak innych benzodiazepin, u pacjentów z nadużywaniem
alkoholu lub leków w wywiadzie.
Kryteria wypisania pacjenta do domu
Po otrzymaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet lekarski dopiero po podjęciu ta-
kiej decyzji przez lekarza prowadzącego i tylko w towarzystwie opiekuna. Zaleca się, aby po wypisie
pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba.
Specjalne ostrzeżenia/środki ostrożności dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy zawiera 2,19 mg sodu na 1 mL ampułkę, co odpowiada 0,11% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 21,94 mg sodu na 10 mL ampułkę, co odpowiada 1,01% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Midazolam metabolizowany jest przez izoenzymy 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP3A5). Sub-
stancje hamujące lub indukujące CYP3A4 mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie leku
w osoczu, a w konsekwencji działanie midazolamu, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki.
Interakcje farmakokinetyczne z substancjami hamującymi lub indukującymi CYP3A4 są silniej wyra-
żone po doustnym podaniu midazolamu niż po podaniu dożylnym, zwłaszcza że CYP3A4 występuje
też w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Właśnie dlatego, po podaniu doustnym zmienia się
zarówno klirens ogólnoustrojowy, jak i biodostępność; z kolei po podaniu pozajelitowym zmienia się
jedynie klirens ogólnoustrojowy. Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki midazolamu wpływ na
maksymalne działanie kliniczne wynikający z hamowania CYP3A4 jest niewielki, a czas utrzymywa-
nia się działania może być wydłużony. Jednak po długotrwałym podawaniu midazolamu zarówno na-
silenie, jak i czas trwania działania są wydłużone w przypadku hamowania CYP3A4.
Nie ma dostępnych badań dotyczących wpływu modulacji CYP3A4 na farmakokinetykę midazolamu
po podaniu doodbytniczym i domięśniowym. Należy się jednak spodziewać, że interakcje te będą sła-
biej wyrażone w przypadku podania doodbytniczego niż doustnego, ponieważ dochodzi do ominięcia
przewodu pokarmowego, natomiast po podaniu domięśniowym wpływ modulacji CYP3A4 nie powi-
nien się istotnie różnić od wpływu obserwowanego po dożylnym podaniu midazolamu.
Dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie działania klinicznego i parametrów życiowych w trakcie sto-
sowania midazolamu, biorąc pod uwagę, że po jednoczesnym podaniu inhibitora CYP3A4, nawet jed-
norazowym, mogą one być silniej wyrażone i utrzymywać się dłużej. Należy wziąć pod uwagę, że po-
dawanie infuzji midazolamu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas pacjentom otrzymującym sil-
nie działające inhibitory CYP3A4 może prowadzić do długotrwałego działania nasennego, przedłuże-
nia okresu wybudzania i depresji oddechowej, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki.
W przypadku indukcji należy wziąć pod uwagę, że musi upłynąć kilka dni, zanim osiągnięte zostanie
maksymalne działanie, i również kilka dni, zanim ustąpi. W przeciwieństwie do kilkudniowego poda-
wania leku indukującego, w przypadku krótkotrwałego stosowania tego leku można oczekiwać słabiej
wyrażonych interakcji lekowych z midazolamem. Jednak w przypadku silnie działających leków indu-
kujących nie można wykluczyć znaczącej indukcji nawet po krótkotrwałym stosowaniu.
Nie wiadomo, aby midazolam zmieniał farmakokinetykę innych produktów leczniczych.
Tabela 2: Interakcje pomiędzy midazolamem a produktami leczniczymi hamującymi CYP3A
Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podawanym dożylniea
Azolowe leki przeciwgrzybicze:b
Ketokonazol, worykonazol
Ketokonazol i worykonazol zwiększał stężenie w osoczu podanego
dożylnie midazolamu odpowiednio 5-krotnie i 3-4-krotnie, a okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji około 3-krotnie. Jeśli sto-
sowany pozajelitowo midazolam jest podawany jednocześnie
z tymi silnymi inhibitorami CYP3A, powinno się to odbywać na
oddziale intensywnej opieki medycznej lub na podobnym oddziale,
gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie kliniczne i zastosowanie
odpowiedniego leczenia w razie wystąpienia depresji oddechowej
i (lub) przedłużającej się sedacji. Należy rozważyć podawanie roz-
łożone w czasie i modyfikację dawkowania, szczególnie jeśli po-
dawana jest więcej niż jedna dawka dożylna midazolamu. To samo
zalecenie może dotyczyć też innych azolowych leków przeciw-
grzybiczych, gdyż zgłaszano nasilone działanie sedacyjne, choć
nie aż w tak dużym stopniu, midazolamu stosowanego dożylnie.
Flukonazol, itrakonazol Flukonazol i itrakonazol zwiększają 2-3-krotnie stężenie w osoczu
podawanego dożylnie midazolamu, czemu towarzyszy 2,4-krotne
wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji w przy-
padku itrakonazolu i 1,5-krotne w przypadku flukonazolu.
Pozakonazol
Pozakonazol zwiększa około 2-krotnie stężenie w osoczu midazo-
lamu podawanego dożylnie.
Antybiotyki makrolidowe
Erytromycyna
Erytromycyna zwiększa 1,6-2-krotnie stężenie w osoczu podanego
dożylnie midazolamu, czemu towarzyszy 1,5-1,8-krotne wydłuże-
nie okresu półtrwania midazolamu w końcowej fazie eliminacji.
Klarytromycyna
Klarytromycyna zwiększa maksymalnie 2,5-krotnie stężenie w
osoczu podanego dożylnie midazolamu i wydłuża 1,5-2-krotnie
jego okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji.
Telitromycyna,
Roksytromycyna
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Telitromycyna zwiększa 6-krotnie stężenie w osoczu midazolamu
podanego doustnie.
Choć nie ma informacji dotyczących stosowania roksytromycyny
z podawanym dożylnie midazolamem, niewielki wpływ na okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji midazolamu podawanego
w postaci tabletek doustnych (wydłużenie o około 30%) wskazuje,
że wpływ roksytromycyny na działanie midazolamu podawanego
dożylnie może być niewielki.
Dożylne leki znieczulające
Propofol
Dożylnie podawany propofol zwiększa 1,6-krotnie wartości AUC
i okresu półtrwania dożylnie podawanego midazolamu.
Inhibitory proteazyc
Sakwinawir i inne inhibitory
proteazy HIV (ludzkiego wi-
rusa niedoboru odporności)
Jednoczesne podawanie inhibitorów proteazy może powodować
znaczny wzrost stężenia midazolamu.
Jednoczesne podawanie lopinawiru wzmocnionego rytonawirem
zwiększa 5,4-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podanego do-
żylnie, czemu towarzyszy podobne wydłużenie okresu półtrwania
w końcowej fazie eliminacji.
Jeśli midazolam podawany pozajelitowo jest stosowany jednocze-
śnie z inhibitorami proteazy HIV, leczenie powinno odbywać się
w sposób opisany wyżej dla azolowych leków przeciwgrzybi-
czych, ketokonazolu i worykonazolu.
Inhibitory proteazy stosowane
w zakażeniu wirusem zapale-
nia wątroby typu C (HCV)
Boceprewir i telaprewir zmniejszają klirens midazolamu. Powo-
duje to 3,4-krotnie zwiększenie wartości AUC midazolamu po po-
daniu dożylnym midazolamu i 4-krotne wydłużenie jego okresu
półtrwania w fazie eliminacji.
Antagoniści kanału wapniowego
Diltiazem
Pojedyncza dawka diltiazemu podana pacjentom poddawanym za-
biegowi pomostowania tętnic wieńcowych zwiększała stężenie w
osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 25% i wydłu-
żała okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 43%. Działa-
nie to było słabsze niż 4-krotne zwiększenie obserwowane po do-
ustnym podaniu midazolamu.
Werapamil
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Werapamil powoduje 3-krotny wzrost stężenia w osoczu midazo-
lamu podawanego doustnie. Werapamil powoduje wydłużenie
okresu półtrwania midazolamu w końcowej fazie eliminacji
o 41%.
Inne leki/preparaty roślinne
Atorwastatyna
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny powodowało 1,4-krotny
wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego dożylnie
w porównaniu z grupą kontrolną.
Fentanyl
Fentanyl podawany dożylnie jest słabym inhibitorem eliminacji
midazolamu: w obecności fentanylu wartość AUC i okres półtr-
wania midazolamu podanego dożylnie zwiększały się 1,5-krotnie.
Nefazodon
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Nefazodon zwiększa 4,6-krotnie stężenie w osoczu midazolamu
podawanego doustnie i wydłuża 1,6-krotnie okres półtrwania w
końcowej fazie eliminacji.
Aprepitant
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Aprepitant w dawkach 80 mg na dobę i większych zwiększał
około 3,3-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podawanego do-
ustnie i wydłużał około 2-krotnie okres półtrwania w końcowej fa-
zie eliminacji w zależności od dawki.
Inhibitory kinazy tyrozynowej
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Wykazano, że inhibitory kinazy tyrozynowej są silnymi inhibito-
rami CYP3A4 in vitro (imatynib, lapatynib) lub in vivo (idelali-
zyb). Po jednoczesnym podaniu idelalizybu doustna ekspozycja
na midazolam zwiększyła się średnio 5,4-krotnie.
Antagoniści receptora NK1
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Antagoniści receptora NK1 (aprepitant, netupitant, kasoprepitant)
w zależności od dawki zwiększali stężenie podawanego doustnie
midazolamu w osoczu do około 2,5-3,5-krotnie i zwiększali okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji około 1,5-2-krotnie.
Inne
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
W przypadku szeregu leków lub leków roślinnych zaobserwo-
wano słabą interakcję z eliminacją midazolamu przy jednocze-
snych zmianach jego ekspozycji (<2-krotna zmiana AUC) (ewero-
limus, cyklosporyna, symeprewir, propiweryna). Oczekuje się, że
te słabe interakcje ulegną dalszemu osłabieniu po podaniu dożyl-
nym.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego
doustnie. Interakcje z inhibitorami CYP3A są bardziej wyrażone w przypadku doustnego stosowania mi-
dazolamu niż w przypadku stosowania dożylnego. Produkt leczniczy Midazolam B. Braun nie jest wska-
zany do podawania doustnego.
b W przypadku doustnego podawania midazolamu z azolowym lekiem przeciwgrzybiczym (w szczegól-
ności z ketokonazolem, itrakonazolem lub worykonazolem) jego ekspozycja ulegnie drastycznemu
zwiększeniu w porównaniu z podaniem dożylnym.
c Na podstawie danych dotyczących innych inhibitorów CYP3A4 oczekuje się, że stężenie midazolamu
w osoczu będzie znacznie większe w przypadku podawania midazolam doustnie. Dlatego inhibitorów
proteazy nie należy podawać jednocześnie z doustnie stosowanym midazolamem.
Tabela 3: Interakcje pomiędzy midazolamem a produktami leczniczymi indykującymi CYP3A
Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podawanym dożylniea
Ryfampicyna Ryfampicyna zmniejsza stężenie w osoczu midazolamu podawa-
nego dożylnie o około 60% po podawaniu jej w dawce
600 mg/dobę przez 7 dni. Okres półtrwania w końcowej fazie eli-
minacji ulegał skróceniu o około 50-60%.
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Ryfampicyna powoduje spadek stężenia w osoczu midazolamu po-
dawanego doustnie o 96% u zdrowych osobników i prawie całko-
wicie znosi jego działania psychoruchowe.
Karbamazepina,
fenytoina
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Stosowanie karbamazepiny lub fenytoiny w dawkach wielokrot-
nych zmniejsza stężenie w osoczu midazolamu podawanego doust-
nie nawet o 90% i skraca okres półtrwania w końcowej fazie elimi-
nacji o 60%.
Mitotan,
enzalutamid
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Bardzo silna indukcja CYP3A4 obserwowana po podaniu mitotanu
lub enzalutamidu powodowała u pacjentów z chorobą nowotwo-
rową znaczne i długotrwałe zmniejszenie stężenia midazolamu.
Wartość AUC podanego doustnie midazolamu zmniejszyła się od-
powiednio do 5% i 14% prawidłowych wartości.
Tikagrelor Tikagrelor jest słabym induktorem CYP3A, ale tylko w niewielkim
stopniu wpływa na ekspozycję na dożylnie podawany midazolam
(-12%) i na 4-hydroksymidazolam (-23%).
Klobazam,
efawirenz
Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Klobazam i efawirenz są słabymi induktorami metabolizmu mida-
zolamu i zmniejszają jego AUC o około 30%. Powoduje to
4-5-krotne zwiększenie stosunku stężenia czynnego metabolitu
(1'-hydroksymidazolamu) do stężenia związku macierzystego,
ale znaczenie kliniczne tego działania nie jest znane.
Wemurafenib Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Wemurafenib moduluje aktywność izoenzymów CYP i w niewiel-
kim stopniu indukuje CYP3A4:
Podanie dawek wielokrotnych powodowało zmniejszenie ekspozy-
cji na podawany doustnie midazolam średnio o 39% (u niektórych
osób do 80%).
Preparaty roślinne i żywność
Ziele dziurawca zwyczajnego Ziele dziurawca zwyczajnego powoduje zmniejszenie stężeniami-
dazolamu w osoczu o około 20-40%, czemu towarzyszy skrócenie
okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o około 15-17%.
Działanie indukujące CYP3A4 zależy od użytego wyciągu z ziela
dziurawca zwyczajnego.
Kwercetyna Informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
Kwercetyna (również zawarta w miłorzębie japońskim, gingko bi-
loba) oraz żeń-szeń (Panax ginseng) mają słabe działanie pobu-
dzające aktywność enzymów i zmniejszają średnio o około
20-30% ekspozycję na midazolam podawany doustnie.
Wypieranie z miejsc wiązania z białkami
Kwas walproinowy Nie można wykluczyć zwiększenia stężenia wolnego midazolamu
w wyniku wyparcia go przez kwas walproinowy z miejsc wiązania
z białkami w osoczu. Znaczenie kliniczne takiej interakcji jest nie-
znane.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego
doustnie. Interakcje z induktorami CYP3A są bardziej wyrażone w przypadku doustnego stosowania mi-
dazolamu niż w przypadku stosowania dożylnego. Produkt leczniczy Midazolam B. Braun nie jest wska-
zany do podawania doustnego.
Farmakodynamiczne interakcje międzylekowe
Jednoczesne podawanie midazolamu z innymi lekami uspokajającymi/nasennymi i lekami o działaniu
depresyjnym na OUN (włącznie z alkoholem) prawdopodobnie może prowadzić do wzmożonego
działania sedacyjnego i depresji krążeniowo-oddechowej.
Obejmuje to takie leki jak pochodne opiatów (stosowane jako leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe
lub w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny stosowane jako leki
przeciwlękowe lub nasenne, barbiturany, propofol, ketamina, etomidat, leki przeciwdepresyjne o dzia-
łaniu uspokajającym, starsi antagoniści receptora histaminowego H1 oraz leki przeciwnadciśnieniowe
o działaniu ośrodkowym.
Alkohol może znacznie nasilać działanie uspakajające midazolamu. W razie podawania midazolamu
należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu.
Midazolam powoduje zmniejszenie minimalnego stężenia pęcherzykowego (ang. minimum alveolar
concentration, MAC) wziewnych leków znieczulających.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane są uporządkowane według ich częstości występowania w oparciu o poniższy
podział:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Po wstrzyknięciu midazolamu zgłaszano występowanie poniższych działań niepożądanych (z często-
ścią nieznaną: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia psychiczne
Stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i nastroju, zmiany libido
Pobudzenie*, wrogość*, złość*, agresja*, podekscytowanie*
Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia
Nadużywanie leku
Zaburzenia układu nerwowego
Sedacja (przedłużająca się i pooperacyjna), osłabiona czujność, senność, ból głowy, zawroty głowy,
ataksja, niepamięć następcza, której czas utrzymywania się jest bezpośrednio zależny od podanej
dawki. Niepamięć następcza może nadal utrzymywać się po zakończeniu zabiegu, a w pojedynczych
przypadkach odnotowano przedłużającą się niepamięć (patrz punkt 4.4).
Drgawki obserwowano częściej u niemowląt urodzonych przedwcześnie i noworodków.
Drgawki z odstawienia leku.
Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśni)*, nadmierna aktywność*.
Zaburzenia serca
Zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa**
Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddechu, duszność, skurcz krtani, czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka, pokrzywka, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie, rumień i ból w miejscu wstrzyknięcia
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Upadki, złamania. Ryzyko upadków i złamań kości jest większe u pacjentów przyjmujących jednocze-
śnie inne leki uspakajające (w tym napoje alkoholowe) i u pacjentów w podeszłym wieku.
Negatywne zachowania społeczne
Akty agresji*
*Tego typu reakcje paradoksalne na produkt leczniczy zgłaszano zwłaszcza u dzieci i osób w pode-
szłym wieku (patrz punkt 4.4).
** szczególnie po podaniu pozajelitowym
Zaburzenia czynności nerek: Istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożąda-
nych u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).
Uzależnienie: Stosowanie midazolamu - nawet w dawkach terapeutycznych - może prowadzić do wy-
stąpienia uzależnienia fizycznego. Po przedłużonym podawaniu dożylnym, przerwanie, w szczególno-
ści nagłe przerwanie stosowania produktu, może wiązać się z wystąpieniem objawów odstawienia, w
tym drgawek z odstawienia (patrz punkt 4.4). Zgłaszano przypadki nadużywania leku.
Występowały ciężkie oddechowo-krążeniowe działania niepożądane. Dorośli w wieku ponad 60 lat
i z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca w wywiadzie są bardziej narażeni na
zagrażające życiu zdarzenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia lub podania dużej
dawki (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań nie-
pożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania pro-
duktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Midazolamum 1 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 28869 | 100437627 | ChPL: 2025-02-13, Ulotka: 2025-02-13 |
| Midazolamum 5 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji | 28870 | 100437640 | ChPL: 2025-02-13, Ulotka: 2025-02-13 |