Midazolam Accord
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
To jedna z postaci produktu Midazolam Accord (Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.
- Podmiot odpowiedzialny
- Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Midazolamum: 1 mg/ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Midazolam Accord 1 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce | 1 amp.-strzyk. 5 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 1 lek
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Midazolamum 1 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce) · 1 lek
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 10 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną, benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Stosowanie do sedacji przy zachowaniu świadomości pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową.
Midazolamum 1 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godziny (po sporządzeniu)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Kwas solny stężony (do rozpuszczania i do ustalenia pH); Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułko-strzykawka
- Wygląd
- bezbarwny
Midazolam Accord to przezroczysty, bezbarwny do bladożółtego roztwór, wolny od obcych cząsteczek, w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Midazolam wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Sedacja, niepamięć, osłabienie uwagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed podaniem midazolamu należy przestrzec pacjenta, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał urządzeń mechanicznych do czasu powrotu do pełnej sprawności. Lekarz powinien zdecydować, kiedy pacjent będzie mógł na nowo podjąć te czynności. Zaleca się, aby pacjent wypisany z zakładu opieki zdrowotnej wracał do domu z opiekunem. Niedostateczna ilość snu lub spożywanie alkoholu zwiększa prawdopodobieństwo pogorszenia czujności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
61 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość nieznana: Nadwrażliwość; obrzęk naczynioruchowy; wstrząs anafilaktyczny; Stan splątania; dezorientacja; zaburzenia emocjonalne i nastroju; zmiany libido; pobudzenie; wrogość; napady gniewu; agresywne zachowania; napadowe podniecenie; niepokój; drażliwość; nerwowość; lęk; koszmary senne; nietypowe sny; omamy; psychozy; nieodpowiednie zachowanie; inne niekorzystne efekty behawioralne; Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia; Nadużywanie; Ruchy mimowolne (w tym drgawki tonicznokloniczne i drżenie mięśni); nadmierne pobudzenie; Sedacja (długotrwałe i pooperacyjne uspokojenie); osłabienie uwagi; senność; bóle głowy; zawroty głowy; ataksja; niepamięć następcza; Drgawki związane z odstawieniem leku; Zatrzymanie akcji serca; bradykardia; Zespół Kounisa; Niedociśnienie tętnicze; rozszerzenie naczyń; krwionośnych; zakrzepowe zapalenie żył; zakrzepica; Depresja układu oddechowego; bezdech; zatrzymanie oddychania; duszność; skurcz krtani; czkawka; Nudności; wymioty; zaparcia; suchość w jamie ustnej; Wysypka; pokrzywka; świąd; Zmęczenie; rumień w miejscu wstrzyknięcia; ból w miejscu wstrzyknięcia; Upadki; złamania; Akty przemocy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 12 lat (niemowlęta, dzieci)
źródło: „Midazolam Accord nie jest zalecany do stosowania u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat.” · Ulotka, pkt 3
- nie zaleca się poniżej 12 lat (niemowlęta, dzieci)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci (w wieku 12 lat lub powyżej): „Dzieci (w wieku 12 lat lub powyżej) Sedacja płytka Podanie dożylne Dawka początkowa:”
Dorośli
„Dorośli Dożylne wstrzyknięcie midazolamu należy wykonywać powoli, z szybkością około 1 mg na 30 sekund. U dorosłych w wieku poniżej 60 lat dawka początkowa wynosi 2,0-2,5 mg podawane 5-10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki po 1 mg. Stwierdzono, że średnia dawka całkowita wynosi 3,5-7,5 mg. Zazwyczaj dawka całkowita nie przekracza 5 mg. U dorosłych w wieku powyżej 60 lat oraz u pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawkę początkową należy zmniejszyć do 0,5-1,0 mg podawane 5-10 minut przed rozpoczęciem zabiegu.”Dzieci (w wieku 12 lat i powyżej)
„Dzieci (w wieku 12 lat i powyżej) Podanie dożylne: Dawkę midazolamu należy zwiększać powoli do uzyskania pożądanego efektu klinicznego. Dawkę początkową midazolamu należy podawać przez 2-3 minuty. Z oceną pełnego efektu sedacyjnego przed rozpoczęciem zabiegu lub podaniem kolejnej dawki należy odczekać dodatkowe 2-5 minut. Jeśli będzie konieczna głębsza sedacja, należy zwiększać dawkę stopniowo do osiągnięcia odpowiedniego poziomu sedacji.”- Dzieci i młodzież w wieku od 12 lat i powyżej: „• Dzieci i młodzież w wieku od 12 lat i powyżej: dawkowanie jak u dorosłych.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka stosowana w sedacji przedoperacyjnej oraz w celu uzyskania niepamięci zdarzeń w okresie przedoperacyjnym u osób dorosłych z I i II grupy ryzyka okołooperacyjnego wg skali ASA w wieku poniżej 60 lat wynosi 1-2 mg dożylnie (przy czym w razie potrzeby dawkę można powtarzać) lub 0,07-0,10 mg/kg mc. domięśniowo. Dawkę tę należy zmniejszyć i dopasować indywidualnie, jeśli midazolam podawany jest dorosłym w wieku powyżej 60 lat, pacjentom wyniszczonym lub przewlekle chorym. Zalecana dawka początkowa podawana dożylnie wynosi 0,5 mg i powinna być wolno zwiększana w razie potrzeby. Zaleca się stosowanie dawki 0,025-0,050 mg/kg mc. domięśniowo.” - Dzieci w wieku 12 lat i powyżej: „Dzieci w wieku 12 lat i powyżej: Podanie domięśniowe.: ponieważ zastrzyk domięśniowy jest bolesny, tę drogę należy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach.”
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Jeśli midazolam jest stosowany do indukcji znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających, reakcja pacjentów jest osobniczo zmienna. Dawkę należy stopniowo zwiększać do osiągnięcia pożądanego efektu odpowiednio do wieku i stanu klinicznego pacjenta. W przypadku stosowania midazolamu przed lub w skojarzeniu z innymi dożylnymi lub wziewnymi środkami stosowanymi do indukcji znieczulenia, dawka początkowa każdego z nich powinna być znacznie zmniejszona, nawet do 25% zazwyczaj stosowanej dawki początkowej. Pożądaną głębokość znieczulenia osiąga się przez stopniowe zwiększanie dawki.” Dorośli
„Dorośli Midazolam może być stosowany jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym albo w postaci niewielkich dawek dożylnych (w zakresie 0,03-0,10 mg/kg mc.), albo w postaci ciągłego wlewu (w zakresie 0,03-0,10 mg/kg mc./godz.) z reguły w skojarzeniu z lekami przeciwbólowymi. Dawka i odstęp między dawkami zależy od reakcji osobniczej pacjenta. U dorosłych w wieku powyżej 60 lat oraz u pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych konieczne będzie zastosowanie niższych dawek podtrzymujących.”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Dożylna dawka nasycająca: wynosi 0,03-0,30 mg/kg mc. i powinna być podawana powoli w dawkach podzielonych. Każda dawka dodawana, o wielkości 1,0-2,5 mg, powinna być podawana przez 20-30 sekund z 2-minutową przerwą przed podaniem następnej. U pacjentów z hipowolemią, skurczem naczyń lub hipotermią należy zmniejszyć dawkę nasycającą lub pominąć. Jeśli midazolam jest podawany z silnie działającymi produktami przeciwbólowymi, leki te powinny być podane w pierwszej kolejności, aby bezpiecznie dostosować uspokajające działanie midazolamu w zależności od nasilenia sedacji spowodowanej lekiem przeciwbólowym.” Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Midazolam Accord nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ponieważ odmierzanie dawki w ampułko-strzykawce nie pozwala na dokładne podanie produktu w tej populacji. Dostępne są jednak produkty zawierające midazolam w innych postaciach zalecanych do stosowania w tej populacji. Gdy ilość leku do wstrzyknięcia wymaga dostosowania w zależności od masy ciała pacjenta, należy użyć wyskalowanych ampułko-strzykawek, aby osiągnąć wymaganą objętość, usuwając nadmiar przed wstrzyknięciem w przypadku szybkiego wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego.”- dorosłych: „U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, zazwyczaj wystarcza dawka dożylna wynosząca 0,15-0,20 mg/kg mc.”
- dorosłych: „• U dorosłych w wieku poniżej 60 lat, którzy nie zostali poddani premedykacji, dawka może być większa (0,30-0,35 mg/kg mc. dożylnie).”
dorosłych
„• U dorosłych w wieku powyżej 60 lat, którzy zostali poddani premedykacji, oraz pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawkę należy znacznie zmniejszyć, np. do dawki w zakresie 0,05-0,15 mg/kg mc. podanej dożylnie przez 20-30 sekund z odczekaniem 2 minut na efekt.”- dzieci: „Dzieci w wieku 12 lat i powyżej Zaintubowanym i wentylowanym mechanicznie dzieciom należy powoli podawać dożylną dawkę nasycającą od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. przez co najmniej 2 do 3 minut, w celu uzyskania pożądanego efektu klinicznego.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) midazolam może powodować bardziej nasiloną i przedłużoną sedację, z możliwością wystąpienia klinicznie istotnej depresji oddechowej i krążeniowej. Z tego względu, midazolam należy stosować u pacjentów tej populacji ostrożnie i stopniowo zwiększać jego dawkę aż do uzyskania pożądanego działania (patrz punkt 4.4). U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) farmakokinetyka niezwiązanego midazolamu po jednorazowym podaniu dożylnym jest podobna do farmakokinetyki u zdrowych ochotników.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia czynności wątroby zmniejszają klirens midazolamu podanego dożylnie zwiększając końcowy okres półtrwania. Dlatego jego działanie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być silniejsze i wydłużone. W takim przypadku może być konieczne zmniejszenie dawki midazolamu oraz właściwe monitorowanie czynności życiowych pacjenta (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Dane dotyczące midazolamu są niewystarczające, aby była możliwa ocena bezpieczeństwa jego stosowania podczas ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują działania teratogennego, jednak podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin obserwowano działanie fetotoksyczne. Sugeruje się wystąpienie zwiększonego ryzyka wystąpienia wad wrodzonych związanego ze stosowaniem benzodiazepin w pierwszym trymestrze ciąży.” - Karmienie piersią: „Karmienie piersią Midazolam w niewielkich ilościach przechodzi do mleka kobiecego. Należy zalecić karmiącym matkom, przerwanie karmienia piersią przez 24 godziny od podania midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Ryzyko uzależnienia rośnie wraz ze zwiększaniem dawki i długością okresu leczenia; jest również większe u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu i (lub) narkotyków (patrz punkt 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jednoczesne stosowanie alkoholu/ substancji wpływających depresyjnie na OUN” źródło: ChPL, pkt 4.4
- źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i/lub substancjami wpływającymi depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne efekty działania midazolamu, w tym nasilać sedację (która może prowadzić do śpiączki lub zgonu) lub klinicznie istotną depresję oddechową (patrz punkt” - alkohol: „Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin u pacjentów nadużywających w przeszłości alkoholu lub leków.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Podawanie midazolamu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi o działaniu uspokajającymi (lub) nasennym oraz środkami powodującymi depresję układu oddechowego, w tym z alkoholem, prawdopodobnie nasila sedację i depresję sercowo-oddechową.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol może znacząco nasilić uspokajające działanie midazolamu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Należy zdecydowanie unikać spożywania alkoholu w czasie przyjmowania midazolamu (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Wskazanie | Dorośli w wieku poniżej 60 lat | Dorośli w wieku 60 lat lub powyżej oraz pacjenci wyniszczeni lub przewlekle chorzy | Dzieci (w wieku 12 lat lub powyżej) |
|---|---|---|---|
| Sedacja płytka | Podanie dożylne Dawka początkowa: 2,0-2,5 mg Jednorazowa dawka dodatkowa: 1 mg Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1,0 mg Jednorazowa dawka dodatkowa: 0,5-1,0 mg Dawka całkowita: poniżej 3,5 mg | Podanie dożylne: Tak samo jak u osób dorosłych Podanie domięśniowe: 0,05-0,15 mg/kg mc. |
| Premedykacja przed znieczuleniem | Podanie dożylne 1-2 mg w dawkach powtarzanych Podanie domięśniowe 0,07-0,10 mg/kg mc. | Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5 mg Jeśli konieczne, dawkę można powoli zwiększać Podanie domięśniowe 0,025-0,050 mg/kg mc. | Podanie domięśniowe 0,07-0,1 mg/kg mc. |
| Indukcja znieczulenia | Podanie dożylne 0,15-0,20 mg/kg mc. (0,30-0,35 bez premedykacji) | Podanie dożylne 0,05-0,15 mg/kg mc. (0,15-0,30 bez premedykacji) | |
| Jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym | Podanie dożylne Dawki przerywane wynoszące 0,03-0,10 mg/kg mc. lub wlew ciągły w dawce 0,03-0,10 mg/kg mc./godz. | Podanie dożylne Niższe dawki niż dawki zalecane dla dorosłych w wieku poniżej 60 lat |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Midazolam Accord
Kiedy nie stosować leku Midazolam Accord
- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na midazolam, lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku wymienionych w punkcie 6,
- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na leki z grupy benzodiazepin, takie jak diazepam lub
nitrazepam,
- jeśli pacjent ma poważne problemy z oddychaniem, a ma być poddany sedacji płytkiej.
Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta nie należy podawać Midazolamu Accord. Jeśli
pacjent nie jest pewien należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielegniarce przed podaniem leku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed podaniem leku należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli:
- pacjent ma więcej niż 60 lat;
- pacjent jest przewlekle chory, cierpi na przewlekłe choroby układu oddechowego, nerek,
wątroby lub serca;
- pacjent ma chorobę, która powoduje, że jest bardzo osłabiony, wyczerpany i brakuje mu energii;
- pacjent ma nużliwość mięśni charakteryzującą się osłabieniem siły mięśniowej;
- pacjent ma zespół bezdechu sennego (zatrzymanie oddychania podczas snu); tacy pacjenci będą
szczególnie monitorowani;
- pacjent nadużywa lub nadużywał w przeszłości alkoholu;
- pacjent nadużywa lub nadużywał w przeszłości leków;
- pacjentka jest lub podejrzewa, że jest w ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta (lub jeśli pacjent nie jest pewien) należy
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce przed podaniem leku Midazolamu Accord.
Jeśli planowane jest podanie tego leku dziecku w wieku 12 lat lub starszemu:
- należy powiedzieć lekarzowi lub pielegniarce jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy dziecka
(w wieku 12 lat lub starszego) ;
- w szczególności, należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce jeśli dziecko ma problemy
z sercem lub oddychaniem.
Midazolam Accord a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio. Dotyczy to również leków kupionych bez recepty i leków ziołowych.
Jednoczesne stosowanie leku Midazolam Accord z innymi lekami może wpływać na ich działanie.
Należy w szczególności poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje któryś
z wymienionych poniżej leków:
- leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne (leki stosowane w leczeniu depresji lub
schizofrenii),
- leki nasenne,
- leki usypiające (wprowadzające w stan wyciszenia i powodujące senność),
- leki uspokajające (stosowane w stanach niepokoju oraz w celu ułatwienia zasypiania),
- karbazepina lub fenytoina (stosowane w przypadku napadów drgawkowych lub drgawek),
- ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy),
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV zwane inhibitorami proteazy (takie jak
sakwinawir),
- antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna lub klarytromycyna),
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol, worykonazol, flukonazol,
itrakonazol, pozakonazol),
- opioidowe leki przeciwbólwe (bardzo silne leki przeciwbólwe),
- atorwastatyna (stosowana w leczeniu dużego stężenia cholesterolu),
- leki przeciwhistaminowe (leki stosowane w leczeniu alergii),
- ziele dziurawca zwyczajnego (lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji),
- leki na kaszel (takie jak leki zawierające kodeinę),
- leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego tzw. antagoniści kanałów wapniowych
i chorób serca (takie jak diltiazem, werapamil i metyldopa),
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy
takie jak boceprewir i telaprewir),
- tikagrelor (lek zapobiegajacy zawałowi serca),
- karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej),
- fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki),
- aprepitant (stosowany w celu zapobiegania nudnościom lub wymiotom).
Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta lub ma on wątpliwości, należy
poinformowac lekarza lub pielęgniarkę przed zastosowaniem Midazolamu Accord.
Zabiegi operacyjne
Jeśli pacjentowi będzie podawany lek znieczulający przed operacją lub leczeniem dentystycznym
(w tym lek znieczulający podawany wziewnie) ważne, aby poinformować lekarza lub stomatologa
o tym, że pacjent przyjmował Midazolamu Accord.
Midazolam Accord z alkoholem
Podczas stosowania Midazolamu Accord pacjentowi nie wolno pić alkoholu, gdyż może on nasilać
uczucie senności i powodować problemy z oddychaniem.
Ciąża i karmienie piersią
• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, powinna powiedzieć o tym
lekarzowi przez przyjęciem leku Midazolam Accord. Lekarz zdecyduje, czy ten lek jest dla niej
odpowiedni.
• Kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po przyjęciu leku Midazolam Accord,
ponieważ może on przenikać do mleka kobiecego.
Midazolam Accord stosowany we wczesnej ciąży może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.
Podawanie dużych dawek pod koniec ciąży, w trakcie porodu lub cesarskiego cięcia powoduje, że
umatki może wystąpić ryzyko zachłyśnięcia, a u noworodka zaburzenia rytmu serca, obniżone
napięcie mięśniowe (hipotonia), problemy ze ssaniem, obniżona temperatura ciała oraz trudności z
oddychaniem (depresja oddechowa). W przypadku długotrwałego stosowania leku pod koniec ciąży
u dziecka może rozwinąć się uzależnienie fizyczne, a po porodzie mogą wystąpić objawy
odstawienia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
• Po podaniu leku Midazolam Accord, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn do chwili aż zdecyduje o tym lekarz.
• Midazolam Accord może powodować senność, zaburzenia pamięci, spadek koncentracji
i koordynacji. Objawy te mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
• Po leczeniu pacjent powinien udać się do domu w towarzystwie opiekuna będącego osobą
dorosłą.
Midazolam Accord zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Wymienione niżej działania niepożądane występowały z nieznaną częstością.
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, należy
PRZERWAĆ stosowanie leku Midazolam Accord i natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Mogą to być działania groźne dla życia i wymagać natychmiastowego leczenia.
- Ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny). Objawami są nagła wysypka, świąd lub
pokrzywka; obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała. Możliwa jest również duszność,
świszczący oddech lub trudności w oddychaniu, lub bladość skóry, słabe i szybkie tętno lub
uczucie utraty przytomności. Ponadto może wystąpić ból w klatce piersiowej, który może być
objawem groźnej reakcji uczuleniowej zwanej zespołem Kounisa.
- Zawał serca (zatrzymanie akcji serca). Objawami są ból w klatce piersiowej, który może
promieniować do szyi i ramion, a następnie w dół do lewego ramienia.
- Trudności w oddychaniu, czasami wywołujące zatrzymanie oddychania.
- Duszność i nagła niedrożność dróg oddechowych (skurcz krtani).
Działania niepożądane zagrażające życiu częściej występują u pacjentów w wieku powyżej 60 lat,
u pacjentów z niewydolnością oddechową lub zaburzoną czynnością mięśnia sercowego, szczególnie
jeśli lek wstrzykiwany jest zbyt szybko lub w dużej dawce.
Inne działania niepożądane
Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego
- osłabiona czujność,
- splątanie,
- nadmierne odczuwanie szczęścia lub ekscytacji (euforia)
- zmiany libido,
- uczucie zmęczenia, senności, długotrwała sedacja,
- widzenie i wewntulne słyszenie rzeczy, których nie ma (omamy),
- ból głowy,
- zawroty głowy,
- trudności z koordynacją pracy mięśni,
- drgawki u wcześniaków i noworodków,
- czasowa utrata pamięci. Czas trwania utraty pamięci zależy od ilości otrzymanego leku
Midazolam Accord. W pojedynczych przypadkach może się ona utrzymywać przez długi czas.
- Pobudzenie, niepokój, gniew lub agresywne zachowania. Mogą wystąpić również skurcze mięśni
i niekontrolowane drżenie mięśni. Zaburzenia te są bardziej prawdopodobne po podaniu dużej
dawki leku Midazolam Accord lub jeśli lek podany jest zbyt szybko. Jest to również bardziej
prawdopodobne u dzieci i osób w podeszłym wieku.
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
- omdlenia,
- spowolnienie akcji serca,
- zaczerwienienie twarzy i szyi,
- niskie ciśnienie krwi, które może powodować zawroty głowy lub oszołomienie.
Zaburzenia oddychania
- czkawka,
- spłycenie oddechu.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
- suchość w jamie ustnej,
- zaparcia,
- nudności, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- swędzenie,
- wysypka, w tym wysypka grudkowata (pokrzywka),
- zaczerwienienie, ból, zakrzepy lub obrzęk skóry w miejscu wstrzyknięcia.
Zaburzenia ogólne
- reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna i świszczący oodech,
- objawy odstawienia (patrz punkt 3.),
- zwiększone ryzyko upadków i złamań kości. Ryzyko to jest większe, jeśli pacjent jednocześnie
przyjmuje leki, które powodują senność (np. leki uspokajające lub nasenne) lub alkohol.
Osoby w podeszłym wieku
- U osób dorosłych w wieku powyżej 60 lat stosujących benzodiazepiny, takie jak Midazolam
Accord, stwierdzano zwiększone ryzyko upadków i złamań kości.
- Prawdopodobieństwo zagrażających życiu działań niepożądanych wzrasta u dorosłych pacjentów
w wieku powyżej 60 lat.
Nieoczekiwane objawy
- Podczas stosowania midazolamu występowały nieoczekiwane (paradoksalne) reakcje, takie jak
niepokój ruchowy, pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, mimowolne ruchy (w tym drżenie
mięśni), nadpobudliwość, nerwowość, wrogość, urojenia, złość, agresja, niepokój, koszmary senne,
omamy (widzenie i słyszenie rzeczy, które nie istnieją), psychozy (utrata kontaktu z
rzeczywistością) oraz niewłaściwe zachowanie, napadowe pobudzenie i akty przemocy. Reakcje te
mogą wystąpić po podaniu zbyt dużej dawki leku i(lub) w przypadku zbyt szybkiego
wstrzyknięcia. Ryzyko pojawienia się tych objawów jest większe u dzieci i osób w podeszłym
wieku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione tej w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego lub do Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301, Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1
Stosowanie do sedacji przy zachowaniu świadomości pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub
ostrą depresją oddechową.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce wyposażonej
w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia oraz przez osoby
przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu oczekiwanych zdarzeń niepożądanych, w tym
w prowadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej. Istnieją doniesienia o poważnych zdarzeniach
niepożądanych dotyczących układu krążenia i oddechowego. Zdarzenia te obejmowały depresję
oddechową, bezdech, zatrzymanie oddechu i (lub) krążenia. Ryzyko tego typu incydentów zagrażających
życiu jest większe w razie zbyt szybkiego wykonywania wstrzyknięcia lub stosowania zbyt dużych
dawek (patrz punkt 4.8).
Nie zaleca się stosowania benzodiazepin w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych.
Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku stosowania sedacji płytkiej u pacjentów
z zaburzoną czynnością układu oddechowego.
Po podaniu midazolamu w ramach premedykacji obowiązkowe jest odpowiednie monitorowanie stanu
pacjenta, gdyż wrażliwość na lek jest osobniczo zmienna i mogą pojawić się objawy przedawkowania.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu pacjentom z grupy wysokiego
ryzyka, do których zalicza się:
- dorosłych w wieku powyżej 60 lat,
- pacjentów przewlekle chorych lub wyniszczonych,
- pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową,
- pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek,
- pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
benzodiazepiny mogą wywoływać lub nasilać encefalopatię),
- pacjentów z zaburzoną czynnością serca,
- dzieci i młodzież, szczególnie te niestabilne krążeniowo.
Pacjenci należący do wymienionych grup wysokiego ryzyka wymagają stosowania niższych dawek (patrz
punkt 4.2) i powinni być w sposób ciągły monitorowani na wypadek wystąpienia wczesnych objawów
zaburzenia czynności życiowych.
Jak w przypadku wszystkich substancji mogących wywoływać depresję OUN i (lub) zwiotczenie mięśni
szkieletowych, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu chorym
z nużliwością mięśni.
Tolerancja
Zgłaszano przypadki mniejszej skuteczności produktu, gdy stosowano go w celu utrzymania długotrwałej
sedacji u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM).
Uzależnienie
W czasie stosowania midazolamu w celu utrzymania długotrwałej sedacji u pacjentów przebywających na
oddziale intensywnej opieki medycznej, należy wziąć pod uwagę możliwość fizycznego uzależnienia się
pacjenta od midazolamu. Ryzyko uzależnienia rośnie wraz ze zwiększaniem dawki i długością okresu
leczenia; jest również większe u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu i (lub) narkotyków
(patrz punkt 4.8).
Objawy odstawienia
Podczas długotrwałego stosowania midazolamu u pacjentów przebywających na OIOM-ie może rozwinąć
się uzależnienie fizyczne. Z tego powodu nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia.
Mogą wystąpić następujące objawy: ból głowy, biegunka, bóle mięśni, bardzo silny lęk, napięcie,
niepokój psychoruchowy, dezorientacja, drażliwość, zaburzenia snu, zmiany nastroju, omamy i drgawki.
W bardzo ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: depersonalizacja, drętwienie
i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny. Ponieważ ryzyko wystąpienia
objawów odstawienia jest większe w przypadku nagłego odstawienia leku, zaleca się stopniowe
zmniejszanie dawki.
Niepamięć
Podczas stosowania dawek leczniczych może wystąpić niepamięć następcza (często efekt ten jest bardzo
pożądany przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i procedur diagnostycznych), której długość
utrzymywania się jest bezpośrednio związana z podaną dawką; ryzyko wystąpienia niepamięci następczej
wzrasta przy zastosowaniu wyższych dawek. Długotrwała niepamięć może stanowić problemu pacjentów
leczonych ambulatoryjnie, którzy po zabiegu mają opuścić placówkę opieki zdrowotnej. Po
pozajelitowym podaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet wyłącznie
w towarzystwie opiekuna.
Reakcje paradoksalne
Istnieją doniesienia o reakcjach paradoksalnych po midazolamie, takich jak niepokój, pobudzenie
psychoruchowe, drażliwośc, ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśniowe),
hiperaktywność, wrogość, urojenia, gniew, agresywność, lęk, koszmary senne, omamy, psychozy,
niewłaściwe zachowanie i inne niekorzystne efekty behawioralne, napadowe pobudzenie i akty przemocy.
Reakcje te mogą występować po dużych dawkach i (lub) w wypadku szybkiego wstrzyknięcia.
Największą częstość tego typu reakcji odnotowano u dzieci i osób w podeszłym wieku. W razie ich
wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego.
Wpływ na eliminację midazolamu
Na eliminację midazolamu może mieć wpływ podawanie związków hamujących lub indukujących
CYP3A4, w związku z czym może zajść konieczność odpowiedniego zmodyfikowania dawki
midazolamu (patrz punkt 4.5).
Eliminacja midazolamu może też być opóźniona u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, obniżoną
pojemnością minutową serca oraz u noworodków (patrz punkt 5.2).
Bezdech senny
Midazolam do podawania pozajelitowego należy stosować z wielką ostrożnością u pacjentów z zespołem
bezdechu sennego i regularnie kontrolować ich stan.
Jednoczesne stosowanie alkoholu/ substancji wpływających depresyjnie na OUN
Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i/lub substancjami wpływającymi
depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne efekty działania midazolamu, w tym nasilać sedację
(która może prowadzić do śpiączki lub zgonu) lub klinicznie istotną depresję oddechową (patrz punkt
4.5).
Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
Należy unikać stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin u pacjentów nadużywających
w przeszłości alkoholu lub leków.
Kryteria wypisania pacjenta do domu
Po podaniu midazolamu pacjenci powinni być wypisywani ze szpitala lub gabinetu dopiero, gdy tak
zadecyduje lekarz prowadzący i tylko w towarzystwie opiekuna. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi
w drodze do domu towarzyszyła druga osoba.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne
Midazolam jest metabolizowany przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4, CYP3A5).
Inhibitory i induktory CYP3A mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie midazolamu
w osoczu, a zatem i wpływać na jego działanie, w takich przypadkach wymagana jest odpowiednia
modyfikacja dawki.
Interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami lub induktorami CYP3A4 są silniej wyrażone w przypadku
midazolamu przyjmowanego doustnie w porównaniu z midazolamem podawanym dożylnie, zwłaszcza że
CYP3A4 znajduje się także w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Różnice w sile działania są
spowodowane tym, że w przypadku drogi doustnej dochodzi do zmiany zarówno klirensu
ogólnoustrojowego, jak i dostępności, natomiast w przypadku drogi pozajelitowej dochodzi jedynie do
zmiany klirensu ogólnoustrojowego.
Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki midazolamu, wpływ na maksymalne działanie kliniczne
w wyniku zahamowania aktywności CYP3A4 będzie niewielki, podczas gdy czas działania leku może
być wydłużony. Jednak w przypadku długotrwałego podawania midazolamu nastąpi zarówno nasilenie
działania jak i wydłużenie okresu zahamowania aktywności CYP3A4.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu zmian aktywności CYP3A4 na farmakokinetykę
midazolamu po podaniu doodbytniczym i domięśniowym. Należy jednak się spodziewać, że interakcje te
będą słabiej wyrażone dla drogi podania doodbytniczej niż doustnej, ponieważ w pierwszym przypadku
dochodzi do ominięcia przewodu pokarmowego, natomiast po podaniu domięśniowym zmiana
aktywności CYP3A4 nie powinna różnić się znacząco od obserwowanej po zastosowania midazolamu we
wstrzyknięciach dożylnych.
Zaleca się zatem uważną kontrolę działania klinicznego i czynności życiowych pacjenta w przypadku
jednoczesnego stosowania midazolamu z inhibitorem CYP3A4. Działanie kliniczne midazolamu może
być nasilone a jego czas działania wydłużony, w związku z czym konieczne może być zastosowanie
mniejszej dawki. Podanie midazolamu, zwłaszcza w dużych dawkach lub w długotrwałej infuzji u
pacjentów otrzymujących silne inhibitory CYP3A4, np. w czasie intensywnej opieki medycznej pacjenta,
może wywołać długotrwałe działanie nasenne, wydłużyć czas rekonwalescencji i depresję układu
oddechowego, a tym samym wymagać modyfikacji dawki.
W odniesieniu do procesu indukcji aktywności enzymu należy wziąć pod uwagę, że musi upłynąć kilka
dni zanim osiągnięty zostanie maksymalny efekt działania i również kilka dni zanim ustąpi.
W przeciwieństwie do stosowania induktora przez kilka dni, jego krótkotrwałe stosowanie spowoduje
mniejszą interakcję z midazolamem. Jednak w przypadku silnych induktorów nie można wykluczyć
występowania znacząco istotnej indukcji nawet po krótkotrwałym stosowaniu.
Nie wiadomo, czy midazolam zmienia farmakokinetykę innych produktów leczniczych.
Efekt kliniczny midazolamu może być słabiej wyrażony i utrzymywać się krócej w przypadku
jednoczesnego podania z induktorami CYP3A; konieczne może być zastosowanie większej dawki.
Produkty lecznicze hamujące aktywność CYP3A
Azolowe produkty lecznicze o działaniu przeciwgrzybiczym
- Ketokonazol powodował 5-krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego dożylnie,
natomiast okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wydłużył się około 3-krotnie. Podawanie
midazolamu drogą pozajelitową jednocześnie z silnym inhibitorem CYP3A – ketokonazolem należy
przeprowadzać w oddziale intensywnej opieki medycznej lub w miejscu zapewniającym warunki
dokładnej kontroli i wprowadzenia odpowiedniego leczenia w przypadku wystąpienia depresji
oddechowej i (lub) długotrwałej sedacji. Należy rozważyć rozłożenie dawek i modyfikację
dawkowania, zwłaszcza jeśli midazolam podawany jest w ilości większej niż pojedyncza dawka
dożylna. Te same zalecenia mogą odnosić się również do innych azolowych leków
przeciwgrzybiczych (jak poniżej), ponieważ zgłaszano przypadki silniejszego działania
uspokajającego midazolamu podawanego dożylnie, choć były notowane rzadziej.
- Worykonazol powodował 3-4-krotny wzrost ekspozycji na midazolam podawany dożylnie,
natomiast okres półtrwania midazolamu w fazie eliminacji wydłużył się prawie 3-krotnie.
- Flukonazol i itrakonazol powodowały 2- lub 3-krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu
podawanego dożylnie z towarzyszącym - w przypadku itrakonazolu - 2,4-krotnym wydłużeniem
okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji oraz - w przypadku flukonazolu - 1,5-krotnym.
- Pozakonazol powodował około 2-krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego
dożylnie.
Należy pamiętać, że po podaniu doustnym midazolamu i ketokonazolu, itrakonazolu, worykonazolu,
ekspozycja na midazolam zwiększa się znacząco w porównaniu do powyżej podanych.
Midazolam Accord nie jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Antybiotyki makrolidowe
- Erytromycyna powodowała od około 1,6-krotnego – do 2-krotnego wzrostu stężenia w osoczu
midazolamu podawanego dożylnie z jednoczesnym od 1,5-krotnym – do 1,8-krotnym wydłużeniem
jego okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji.
- Klarytromycyna powodowała maksymalnie 2,5-krotny wzrost stężenia w osoczu midazolamu
z towarzyszącym mu od 1,5-krotnym – do 2-krotnym wydłużeniem okresu półtrwania w końcowej
fazie eliminacji.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
- Telitromycyna zwiększa stężenie w osoczu podanego doustnie midazolamu 6 razy.
- Roksytromycyna: Chociaż brak informacji dotyczących stosowania roksytromycyny z midazolamem
podawanym dożylnie, to jej nieznaczny wpływ na okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji
midazolamu w tabletkach po podaniu doustnym (wydłużenie o 30%) wykazuje, że wpływ
roksytromycyny na działanie midazolamu podawanego dożylnie może być niewielki.
Dożylne leki znieczulające
- Dożylnie podany propofol zwiększa 1,6 – krotnie wartość AUC oraz okres półtrwania dożylnie
podanego midazolamu.
Inhibitory proteazy
- Sakwinawir i inne inhibitory proteazy HIV: Podawanie midazolamu jednocześnie z inhibitorami
proteazy może spowodować duży wzrost jego stężenia. Po podaniu produktu jednocześnie
z lopinawirem wspomaganym rytonawirem, stężenie w osoczu midazolamu podawanego dożylnie
wzrosło 5,4-krotnie, czemu towarzyszyło podobne wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie
eliminacji. W przypadku podawania midazolamu drogą pozajelitową jednocześnie z inhibitorami
proteazy HIV, leczenie powinno odpowiadać opisanemu powyżej, dotyczącemu azolowych leków
przeciwgrzybiczych i ketokonazolu.
- Inhibitory proteazy stosowane w zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV): Boceprewir
i telaprewir zmniejszają klirens midazolamu. Powoduje to 3,4-krotne zwiększenie wartości AUC
midazolamu podanego dożylnie i 4-krotnie wydłuża jego okres półtrwania.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
- Na podstawie danych dotyczących innych inhibitorów CYP3A4 przewiduje się, że stężenie w osoczu
midazolamu będzie istotnie wyższe po podaniu doustnym produktu leczniczego. Dlatego nie należy
podawać inhibitorów proteazy jednocześnie z midazolamem przyjmowanym doustnie.
Produkty lecznicze blokujące kanał wapniowy
- Diltiazem: Dawka pojedyncza diltiazemu podana pacjentom po zabiegu pomostowania tętnic
wieńcowych zwiększała stężenie w osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 25%
i wydłuża okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji o 43%. Działanie to było słabsze niż
4-krotne zwiększenie obserwowane po doustnym podaniu midazolamu.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
- Werapamil 3-krotnie zwiększa stężenie w osoczu midazolamu podawanego doustnie i wydłuża okres
półtrwania w fazie eliminacji o 41%.
Inne produkty i zioła
- Atorwastatyna zwiększa 1,4-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podawanego dożylnie
w porównaniu z grupą kontrolną.
- Fentanyl podawany dożylnie jest słabym inhibitorem eliminacji midazolamu: w obecności fentanylu
wartość AUC i okres półtrwania midazolamu podanego dożylnie zwiększał się 1,5-krotnie.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
- Nefazodon zwiększa 4,6-krotnie stężenie w osoczu midazolamu podawanego doustnie i 1,6-krotnie
wydłuża okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji.
- Wykazano, że inhibitory kinazy tyrozynowej są silnymi inhibitorami CYP3A4 in vitro (imatynib,
lapatynib) lub in vivo (idelalizyb). Po jednoczesnym podaniu idelalizybu doustna ekspozycja na
midazolam zwiększyła się średnio 5,4-krotnie.
- Antagoniści receptora NK1 (aprepitant, netupitant, casoprepitant) w sposób zależny od dawki
zwiększali stężenie midazolamu w osoczu do około 2,5-3,5-krotnie i wydłużali końcowy okres
półtrwania około 1,5-2-krotnie.
- W przypadku wielu produktów leczniczych lub produktów leczniczych roślinnych zaobserwowano
słabą interakcję z eliminacją midazolamu z jednoczesnymi zmianami jego ekspozycji (<2-krotna
zmiana AUC) (ewerolimus, cyklosporyna, simeprewir, propiweryna). Oczekuje się, że te słabe
interakcje ulegną dalszemu osłabieniu po podaniu dożylnym.
Produkty lecznicze indukujące aktywność CYP3A
- Ryfampicyna, w dawce 600 mg raz na dobę, po 7 dniach leczenia, powodowała zmniejszenie stężenia
w osoczu midazolamu podawanego dożylnie o około 60%. Okres półtrwania w końcowej fazie
eliminacji skrócił się o około 50-60%.
- Tikagrelor jest słabym induktorem CYP3A i ma jedynie niewielki wpływ na ekspozycję dożylnie
podawanego midazolamu (-12%) i 4-hydroksymidazolamu (-23%).
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
- Ryfampicyna powodowała zmniejszenie stężenia w osoczu midazolamu podawanego doustnie
o 96% u zdrowych osób, a jego wpływ na sprawność psychoruchową był niemal całkowicie
zniesiony.
- Karbamazepina i fenytoina: Karbamazepina lub fenytoina podawane w dawkach wielokrotnych
powodowały zmniejszenie stężenia w osoczu midazolamu przyjmowanego doustnie maksymalnie
o 90% i skrócenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji o około 60%.
- Bardzo silna indukcja CYP3A4 obserwowana po podaniu mitotanu lub enzalutamidu powodowała
u pacjentów z chorobą nowotworową znaczne i długotrwałe zmniejszenie stężenia midazolamu.
Wartość AUC podanego doustnie midazolamu zmniejszyła się, odpowiednio do 5% i 14% zwykłych
wartości.
- Klobazam i efawirenz są słabymi induktorami metabolizmu midazolamu i zmniejszają jego AUC
o około 30%. Stwierdza się 4-5-krotne zwiększenie stosunku stężenia czynnego metabolitu
(α-hydroxymidazolamu) do stężenia związku macierzystego, ale znaczenie kliniczne tego działania
nie jest znane.
- Wermurafenib moduluje aktywność izoenzymów CYP i w niewielkim stopniu indukuje CYP3A4.
Wielokrotnie podawany powodował zmniejszenie ekspozycji na midazolam średnio o 39%
(u niektórych osób do 80%).
Zioła i pokarm
- Dziurawiec zwyczajny (łac. Hypericum perforatum) powodował zmniejszenie stężenia midazolamu
w osoczu o około 20-40% z towarzyszącym mu skróceniem okresu półtrwania w końcowej fazie
eliminacji o około 15-17%. Działanie indukujące aktywność CYP3A4 może różnić się w zależności
od rodzaju wyciągu z ziela dziurawca.
Dodatkowe informacje dotyczące midazolamu stosowanego doustnie
- Kwercetyna (również zawarta w miłorzębie japońskim, gingko biloba) oraz żeń-szeń (Panax
ginseng) mają słabe działanie pobudzające aktywność enzymów i zmniejszają średnio o około
20-30% ekspozycję na midazolam podawany doustnie.
Ostre wyparcie białka
- Kwas walproinowy: nie można wykluczyć zwiększonego stężenia wolnego midazolamu z powodu
wypierania z miejsc wiązania białka osocza przez kwas walproinowy, chociaż kliniczne znaczenie
takiej interakcji nie jest znane.
Farmakodynamika:
Interakcje lekowe (ang. Drug-Drug Interactions – DDI):
Podawanie midazolamu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi o działaniu uspokajającymi (lub)
nasennym oraz środkami powodującymi depresję układu oddechowego, w tym z alkoholem,
prawdopodobnie nasila sedację i depresję sercowo-oddechową.
Do takich produktów leczniczych można przykładowo zaliczyć pochodne opioidów (stosowane jako
produkty lecznicze o działaniu przeciwbólowym, przeciwkaszlowym lub w terapii substytucyjnej), leki
przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny stosowane jako leki przeciwlękowe lub nasenne, barbiturany,
propofol, ketaminę, etomidat; leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym, antagonistów
receptorów histaminowych H1 starszej generacji i leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo.
Alkohol może znacząco nasilić uspokajające działanie midazolamu. Należy zdecydowanie unikać
spożywania alkoholu w czasie przyjmowania midazolamu (patrz punkt 4.4).
Midazolam zmniejsza minimalne stężenie pęcherzykowe (ang. Minimum Alveolar Concentration – MAC)
wziewnych produktów znieczulających.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Występowanie poniższych działań niepożądanych zgłoszono po podaniu midazolamu w postaci roztworu
do wstrzykiwań.
Częstość ich występowania określono:
Bardzo często: ≥1/10
Często: ≥1/100 do <1/10
Niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100
Rzadko: ≥1/10 000 do <1/1000
Bardzo rzadko: <1/10 000
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Zaburzenia układu immunologicznego
częstość nieznana Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia psychiczne
częstość nieznana Stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne
i nastroju, zmiany libido
Reakcje paradoksalne, w tym: pobudzenie*,
wrogość*, napady gniewu*, agresywne zachowania*,
napadowe podniecenie*, niepokój*, drażliwość*,
nerwowość*, lęk*, koszmary senne*, nietypowe sny*,
omamy*, psychozy*, nieodpowiednie zachowanie*
i inne niekorzystne efekty behawioralne
Fizyczne uzależnienie od leku i zespół odstawienia
Nadużywanie
Zaburzenia układu nerwowego
częstość nieznana Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-
kloniczne i drżenie mięśni)*, nadmierne pobudzenie*
Sedacja (długotrwałe i pooperacyjne uspokojenie),
osłabienie uwagi, senność, bóle głowy, zawroty
głowy, ataksja, niepamięć następcza**, której długość
zależy od podanej dawki
Drgawki związane z odstawieniem leku
Zaburzenia serca
częstość nieznana Zatrzymanie akcji serca, bradykardia, Zespół
Kounisa****
Zaburzenia naczyniowe
częstość nieznana Niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń
krwionośnych, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica
Zaburzenia układu oddechowego
częstość nieznana Depresja układu oddechowego, bezdech, zatrzymanie
oddychania, duszność, skurcz krtani, czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit
częstość nieznana Nudności, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
częstość nieznana Wysypka, pokrzywka, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
częstość nieznana Zmęczenie, rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból
w miejscu wstrzyknięcia
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
częstość nieznana Upadki, złamania***
Uwarunkowania społeczne
częstość nieznana Akty przemocy*
*Takie paradoksalne reakcje na lek zgłaszano zwłaszcza u dzieci i osób w podeszłym wieku (patrz punkt
4.4).
**Niepamięć następcza może utrzymywać się do końca zabiegu, a w kilku przypadkach zgłaszano
przedłużającą się niepamięć (patrz punkt 4.4).
Uzależnienie: Stosowanie midazolamu, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do
uzależnienia fizycznego. Po długotrwałym podawaniu drogą dożylną przerwanie stosowania produktu,
zwłaszcza nagłe, może wiązać się z wystąpieniem objawów odstawienia, w tym drgawek
spowodowanych odstawieniem leku (patrz punkt 4.4). Zgłaszano przypadki nadużywania.
***U pacjentów przyjmujących benzodiazepiny zgłaszano przypadki upadków i złamań kości. Ryzyko
upadku i złamania kości jest zwiększone u osób przyjmujących jednocześnie środki o działaniu
uspokajającym (w tym napoje alkoholowe) oraz u osób w podeszłym wieku.
****Szczególnie po podaniu pozajelitowym.
Zaburzenia czynności nerek: istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych
u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).
Występowały ciężkie krążeniowo-oddechowe działania niepożądane. Prawdopodobieństwo wystąpienia
takich zagrażających życiu działań niepożądanych jest większe u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, a
także z występującą wcześniej niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza
w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia lub podania dużej dawki (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Midazolamum 1 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce | 26475 | 100420319 | ChPL: 2024-07-04, Ulotka: 2024-07-31 |