Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 12 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 14 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Epilepsjawskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Brivaracetam Aristo jest wskazany w terapii wspomagającej w leczeniu napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat z padaczką.” · ChPL, pkt 4.1
Napady padaczkowewskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy Brivaracetam Aristo jest wskazany w terapii wspomagającej w leczeniu napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat z padaczką.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne pirolidonu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
żółtyowalnynadruk: 50 Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o wymiarach 12 mm na 7 mm oraz z wytłoczonym napisem „50” po jednej stronie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Brywaracetam ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na możliwe zróżnicowanie osobniczej wrażliwości niektórzy pacjenci mogą doświadczać senności, zawrotów głowy i innych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Pacjentom należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania innych, potencjalnie niebezpiecznych maszyn, dopóki nie jest znany wpływ brywaracetamu na zdolność do wykonywania takich czynności.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
stosowanie od 2 lat (dzieci, młodzież, dorośli) źródło: „W poniższej tabeli przedstawiono zalecane dawkowanie u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat.” · ChPL, pkt 4.2
nie stosować poniżej 2 lat źródło: „Leku Brivaracetam Aristo nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
2 mg/kg mc. na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „** W zależności od oceny lekarza co do potrzeby kontroli napadów” źródło: „Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2 mg/kg mc. na dobę w zależności od oceny lekarza dotyczącej konieczności kontroli napadów padaczkowych.” · ChPL, pkt 4.2
2,5 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „** W zależności od oceny lekarza co do potrzeby kontroli napadów” źródło: „Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2,5 mg/kg mc. na dobę w zależności od oceny lekarza dotyczącej konieczności kontroli napadów padaczkowych.” · ChPL, pkt 4.2
1 mg/kg mc. na dobę · masa ciała: o masie ciała poniżej 50 kg · pod nagłówkiem „Przerwanie stosowania” źródło: „W razie konieczności przerwania stosowania brywaracetamu u pacjentów w wieku poniżej 16 lat, zaleca się zmniejszanie dawki o maksymalnie połowę co tydzień, aż do osiągnięcia dawki 1 mg/kg mc. na dobę (w przypadku pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg) lub 50 mg na dobę (w przypadku pacjentów o masie ciała wynosi 50 kg lub większej).” · ChPL, pkt 4.2
75 mg na dobę · dzieci, młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby:” źródło: „- w przypadku młodzieży i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz pacjentów dorosłych maksymalna dawka wynosi 75 mg, dwa razy na dobę;” · Ulotka, pkt 3
1,5 mg/kg mc. na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby:” źródło: „- w przypadku młodzieży i dzieci o masie ciała od 20 kg do poniżej 50 kg maksymalna dawka wynosi 1,5 mg na kilogram masy ciała, dwa razy na dobę.” · Ulotka, pkt 3
2 mg/kg mc. na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby:” źródło: „- w przypadku dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg maksymalna dawka wynosi 2 mg na kilogram masy ciała, dwa razy na dobę.” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli: „Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli 50 mg na dobę (albo 100 mg na dobę)** 100 mg na dobę 50 - 200 mg na dobę”
Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg: „Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg 1 mg/kg mc. na dobę (maksymalnie 2 mg/kg mc. na dobę)** 2 mg/kg mc. na dobę 1–4 mg/kg mc. na dobę”
Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg: „Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg 1 mg/kg mc. na dobę (maksymalnie 2,5 mg/kg mc. na dobę)** 2,5 mg/kg mc. na dobę 1–5 mg/kg mc. na dobę”
Dorośli„Dorośli Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg na dobę lub 100 mg na dobę, w zależności od oceny lekarza odnośnie oczekiwanego zmniejszenia napadów z uwzględnieniem możliwych działań niepożądanych. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta i tolerancji leczenia, dawkę można dostosowywać w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od 50 mg na dobę do 200 mg na dobę.”
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej„Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg na dobę. Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od dawki 100 mg na dobę w zależności od oceny lekarza dotyczącej konieczności kontroli napadów padaczkowych. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 100 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosowywać w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od 50 mg na dobę do 200 mg na dobę.”
Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg„Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc. na dobę. Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2 mg/kg mc. na dobę w zależności od oceny lekarza dotyczącej konieczności kontroli napadów padaczkowych. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2 mg/kg mc. na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosowywać w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od 1 mg/kg mc. na dobę do 4 mg/kg mc. na dobę.”
Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg„Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc. na dobę. Leczenie brywaracetamem można również rozpocząć od dawek wynoszących maksymalnie 2,5 mg/kg mc. na dobę w zależności od oceny lekarza dotyczącej konieczności kontroli napadów padaczkowych. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2,5 mg/kg mc. na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosowywać w zakresie skutecznych dawek terapeutycznych od 1 mg/kg mc. na dobę do 5 mg/kg mc. na dobę.”
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli: „Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli 50 mg na dobę 150 mg na dobę”
Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg: „Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg 1 mg/kg mc. na dobę 3 mg/kg mc. na dobę”
Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg: „Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg 1 mg/kg mc. na dobę 4 mg/kg mc. na dobę”
Pacjenci pediatryczni w wieku poniżej 2 lat„Pacjenci pediatryczni w wieku poniżej 2 lat Dotychczas nie ustalono skuteczności stosowania brywaracetamu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednakże nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania.”
Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat): „Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku ≥65 lat jest ograniczone.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania brywaracetamu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie. Na podstawie danych dotyczących osób dorosłych, nie ma potrzeby dostosowania dawki u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności nerek.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby U dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby ekspozycja na brywaracetam była podwyższona. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, we wszystkich stadiach tych zaburzeń, zaleca się stosowanie następujących dostosowanych dawek, podawanych w dwóch dawkach podzielonych, mniej więcej co 12 godzin (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności wątroby.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Ogólne zagrożenia związane z padaczką i lekami przeciwpadaczkowymi W przypadku wszystkich leków przeciwpadaczkowych wykazano, że u dzieci kobiet leczonych z powodu padaczki wady rozwojowe występują dwa do trzech razy częściej niż w ogólnej populacji (około 3%). Obserwowano zwiększenie częstości wad rozwojowych w przypadku terapii wielolekowej; jednak nie wyjaśniono, w jakim stopniu leczenie i (lub) choroba podstawowa są odpowiedzialne za wystąpienie wad. Przerwanie skutecznego leczenia przeciwpadaczkowego może spowodować zaostrzenie choroby, co może być szkodliwe dla matki i płodu.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Brywaracetam przenika do mleka ludzkiego. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie brywaracetamu, uwzględniając korzyści związane z leczeniem dla matki. Podczas jednoczesnego podawania brywaracetamu i karbamazepiny, ilość epoksydu karbamazepiny przenikającego do mleka ludzkiego może ulec zwiększeniu. Brak wystarczających danych, aby ocenić znaczenie kliniczne tego efektu.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu brywaracetamu na płodność u ludzi. Nie zaobserwowano wpływu brywaracetamu na płodność u szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
alkohol: „Interakcje z alkoholem” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol: „Brywaracetam zwiększył jednak około dwukrotnie wpływ alkoholu na funkcje psychoruchowe, czujność i pamięć.” źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol: „Nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie leczenia brywaracetamem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu)
Zalecana dawka początkowa
Zalecana dawka podtrzymująca
Zakres dawki terapeutycznej*
Młodzież i dzieci o masie ciała 50 kg lub większej oraz dorośli
50 mg na dobę (albo 100 mg na dobę)**
100 mg na dobę
50 - 200 mg na dobę
Młodzież i dzieci o masie ciała od 20 kg do mniej niż 50 kg
1 mg/kg mc. na dobę (maksymalnie 2 mg/kg mc. na dobę)**
2 mg/kg mc. na dobę
1–4 mg/kg mc. na dobę
Dzieci o masie ciała od 10 kg do mniej niż 20 kg
1 mg/kg mc. na dobę (maksymalnie 2,5 mg/kg mc. na dobę)**
2,5 mg/kg mc. na dobę
1–5 mg/kg mc. na dobę
* W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta dawkę można dostosować w tym zakresie dawek terapeutycznych. 1
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Brivaracetam Aristo
Kiedy nie przyjmować leku Brivaracetam Aristo
- jeśli pacjent ma uczulenie na brywaracetam, podobne związki chemiczne, takie jak
lewetyracetam lub piracetam, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent ma co do tego wątpliwości, przed rozpoczęciem
stosowania leku Brivaracetam Aristo należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek po przyjęciu leku Brivaracetam Aristo wystąpiła ciężka wysypka
skórna lub łuszczenie się skóry, powstały pęcherze i/lub owrzodzenia jamy ustnej.
W związku z leczeniem lekiem Brivaracetam Aristo zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym
zespół Stevensa-Johnsona. W razie zauważenia któregokolwiek z objawów związanych
z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4, stosowanie leku Brivaracetam Aristo
należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Brivaracetam Aristo należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
- u pacjenta występują myśli dotyczące samookaleczenia lub samobójstwa. U niewielkiej liczby
osób leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek Brivaracetam Aristo, wystąpiły
myśli dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójcze. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią
takie myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- jeśli u pacjenta występują problemy dotyczące wątroby, wówczas lekarz może zdecydować
o dostosowaniu dawki.
Dzieci
Leku Brivaracetam Aristo nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 2 lat.
Lek Brivaracetam Aristo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących
leków, ponieważ może to wymagać dostosowania dawki leku Brivaracetam Aristo:
- ryfampicyna – lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), lek ziołowy stosowany w leczeniu
depresji, lęków i innych zaburzeń.
Lek Brivaracetam Aristo z alkoholem
- Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia tym lekiem.
- Lek Brivaracetam Aristo może nasilać negatywne skutki działania alkoholu (takie jak: senność,
zawroty głowy, problemy z koncentracją i z utrzymaniem równowagi).
Ciąża i karmienie piersią
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku kobiety w wieku rozrodczym powinny omówić z lekarzem
metody zapobiegania ciąży.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania leku Brivaracetam Aristo w okresie ciąży, ponieważ nie jest znany wpływ
leku Brivaracetam Aristo na ciążę i nienarodzone dziecko.
Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Brivaracetam Aristo, ponieważ lek
Brivaracetam Aristo przenika do mleka ludzkiego.
Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Przerwanie leczenia może doprowadzić do
zwiększenia liczby napadów padaczkowych, co może być niebezpieczne dla matki i płodu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
- W trakcie przyjmowania leku Brivaracetam Aristo może wystąpić senność, zawroty głowy lub
uczucie zmęczenia.
- Wystąpienie tych działań jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu
dawki leku.
- Nie wolno prowadzić pojazdów, jeździć rowerem ani obsługiwać narzędzi lub maszyn do
momentu upewnienia się, jak lek wpływa na pacjenta.
Lek Brivaracetam Aristo zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
- senność lub zawroty głowy.
Często (może wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
- grypa
- uczucie silnego zmęczenia
- drgawki, uczucie wirowania (zawroty głowy)
- nudności, zaparcie
- depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
- zakażenia nosa i gardła (jak np. przeziębienie), kaszel
- zmniejszenie apetytu.
Niezbyt często (może wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
- reakcje alergiczne
- zaburzenia myślenia i (lub) utrata kontaktu z rzeczywistością (zaburzenia psychotyczne),
agresja, pobudzenie
- myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, lub tego próby – w takich przypadkach należy
natychmiast poinformować lekarza
- spadek liczby białych krwinek (neutropenia) – potwierdzony w badaniu krwi.
Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczenie się skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu
i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Często (może wystąpić rzadziej niż u 1 osoby na 10)
- niepokój i nadpobudliwość (nadmierna aktywność psychoruchowa).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne pirolidonu lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Myśli i zachowania samobójcze
U pacjentów leczonych w różnych wskazaniach produktami przeciwpadaczkowymi, w tym
brywaracetamem, opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza wyników
randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków
przeciwpadaczkowych wykazała także niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań
samobójczych. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają
występowania zwiększonego ryzyka w przypadku stosowania brywaracetamu.
Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów występowania myśli i zachowań samobójczych
i rozważyć odpowiednie leczenie. Należy poradzić pacjentom (i ich opiekunom), aby w razie
wystąpienia oznak myśli i zachowań samobójczych zgłaszali się po pomoc medyczną (patrz także
punkt 4.8, dane dotyczące dzieci i młodzieży).
Zaburzenia czynności wątroby
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania brywaracetamu u pacjentów ze współistniejącymi
zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się
dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)
W związku z leczeniem brywaracetamem zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań
niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona
(ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
W momencie przepisywania leku należy poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych
objawach tych działań, a potem prowadzić ścisłą obserwację pod kątem reakcji skórnych. Jeśli
wystąpią jakiekolwiek objawy wskazujące na te reakcje, należy natychmiast odstawić brywaracetam
i rozważyć zastosowanie alternatywnego leczenia.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Zawartość sodu
Brywaracetam zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Formalne badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Interakcje farmakodynamiczne
Jednoczesne stosowanie z lewetyracetamem
W badaniach klinicznych, choć ich liczba była ograniczona, u pacjentów przyjmujących jednocześnie
lewetyracetam nie zaobserwowano korzyści wynikających ze stosowania brywaracetamu w
porównaniu do placebo. Nie zaobserwowano dodatkowych niepokojących sygnałów dotyczących
bezpieczeństwa stosowania lub tolerancji leczenia (patrz punkt 5.1).
Interakcje z alkoholem
W badaniu dotyczącym interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych nie wykazano u
zdrowych ochotników interakcji farmakokinetycznych pomiędzy brywaracetamem w pojedynczej
dawce wynoszącej 200 mg a etanolem podanym w ciągłym wlewie w dawce 0,6 g/l. Brywaracetam
zwiększył jednak około dwukrotnie wpływ alkoholu na funkcje psychoruchowe, czujność i pamięć.
Nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie leczenia brywaracetamem.
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę brywaracetamu
Dane pochodzące z badań in vitro sugerują, że brywaracetam charakteryzuje się niskim potencjałem
interakcji. Główny szlak rozkładu brywaracetamu polega na hydrolizie niezależnej od CYP.
Drugi szlak rozkładu związany jest z hydroksylacją, w której pośredniczy CYP2C19 (patrz punkt 5.2).
Stężenia brywaracetamu w osoczu mogą się zwiększać, gdy produkt podawany jest jednocześnie z
silnymi inhibitorami CYP2C19 (np. flukonazolem, fluwoksaminą), jednakże ryzyko klinicznie
istotnych interakcji, w których pośredniczy CYP2C19, uznaje się za niskie. Dostępne są ograniczone
dane kliniczne sugerujące, że jednoczesne podawanie kannabidiolu może zwiększać stężenie
brywaracetamu w osoczu, prawdopodobnie poprzez inhibicję CYP2C19, ale znaczenie kliniczne tej
interakcji jest niepewne.
Ryfampicyna
U zdrowych ochotników, jednoczesne podawanie z silnym induktorem enzymów, ryfampicyną
(600 mg na dobę przez 5 dni), zmniejszyło obszar powierzchni pod krzywą (AUC) brywaracetamu o
45%. Należy rozważyć dostosowanie dawki brywaracetamu u pacjentów rozpoczynających lub
kończących leczenie ryfampicyną.
Leki przeciwpadaczkowe będące silnymi induktorami enzymów
Stężenia brywaracetamu w osoczu zmniejszają się podczas jego stosowania jednocześnie z lekami
przeciwpadaczkowymi, które są silnymi induktorami enzymów (karbamazepina, fenobarbital,
fenytoina), jednak nie ma konieczności modyfikacji dawki (patrz tabela 1).
Inne induktory enzymów
Przewiduje się, że inne silne induktory enzymów, takie jak ziele dziurawca (Hypericum perforatum)
mogą zmniejszać ogólną ekspozycję na brywaracetam. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności
podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia z zastosowaniem ziela dziurawca.
Wpływ brywaracetamu na inne produkty lecznicze
Brywaracetam w dawkach od 50 do 150 mg na dobę nie wpływał na AUC midazolamu
(metabolizowanego przez CYP3A4). Ryzyko istotnych klinicznie interakcji z CYP3A4 jest niskie.
Badania in vitro wykazały, że brywaracetam w niewielkim stopniu wpływa hamująco na izoformy
CYP450 (lub wcale ich nie hamuje) oprócz CYP2C19. Brywaracetam może zwiększyć stężenie w
osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C19 (np.: lanzoprazolu, omeprazolu,
diazepamu). W badaniach in vitro briwaracetam nie indukował CYP1A1/2, ale powodował indukcję
CYP3A4 i CYP2B6. W warunkach in vivo nie zaobserwowano indukcji CYP3A4 (patrz „midazolam”
powyżej). Indukcji CYP2B6 nie badano w warunkach in vivo, a brywaracetam może zmniejszać
stężenie w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2B6 (np.: efawirenzu).
Badania interakcji in vitro prowadzone w celu ustalenia potencjalnego hamującego wpływu na białka
transportowe, nie wykazały efektów istotnych klinicznie, oprócz wpływu na OAT3. W warunkach in
vitro brywaracetam hamował OAT3, przy stężeniu inhibitorowym (IC50) 42-krotnie większym niż
Cmax w największej dawce klinicznej. Brywaracetam w dawce 200 mg/dobę może zwiększyć stężenie
w osoczu produktów leczniczych transportowanych przez OAT3.
Leki przeciwpadaczkowe
Potencjalne interakcje pomiędzy brywaracetamem (50 mg na dobę do 200 mg na dobę) i innymi
lekami przeciwpadaczkowymi badano w zbiorczej analizie stężeń leku w osoczu z wszystkich badań
klinicznych fazy 2-3, w analizie farmakokinetyki w populacji badań fazy 2-3 z kontrolą placebo oraz w
dedykowanych badaniach dotyczących interakcji pomiędzy lekami (dla następujących leków
przeciwpadaczkowych: karbamazepina, lamotrygina, fenytoina i topiramat). Wpływ interakcji na
stężenie w osoczu zestawiono w tabeli 1 (zwiększenie oznaczono symbolem „↑”, a zmniejszenie
symbolem „↓”, stężenie w osoczu odpowiadające polu pod krzywą w funkcji czasu oznaczono
symbolem „AUC”, a maksymalne obserwowane stężenie symbolem „Cmax”).
Tabela 1: Interakcje farmakokinetyczne pomiędzy brywaracetamem i innymi lekami
przeciwpadaczkowymi
Lek
przeciwpadaczkowy
podawany
jednocześnie
Wpływ leków przeciwpadaczkowych
na stężenie brywaracetamu w osoczu
Wpływ brywaracetamu na stężenie
leków przeciwpadaczkowych
w osoczu
Karbamazepina AUC 29% ↓
Cmax 13% ↓
Brak konieczności modyfikacji dawki
Karbamazepina - brak
Epoksyd karbamazepiny ↑ (patrz
niżej).
Brak konieczności modyfikacji dawki.
Klobazam Brak danych Brak
Klonazepam Brak danych Brak
Lakozamid Brak danych Brak
Lamotrygina Brak Brak
Lewetyracetam Brak Brak
Okskarbazepina Brak Brak (pochodna monohydroksylowa,
MHD)
Fenobarbital AUC 19% ↓
Brak konieczności modyfikacji dawki.
Brak
Fenytoina AUC 21% ↓
Brak konieczności modyfikacji dawki.
Brak
a AUC 20% ↑
a Cmax 20% ↑
Pregabalina Brak danych Brak
Topiramat Brak Brak
Kwas walproinowy Brak Brak
Zonisamid Brak danych Brak
a na podstawie badania, w którym podawano większe niż lecznicze dawki brywaracetamu, wynoszące
400 mg na dobę.
Karbamazepina
Brywaracetam jest umiarkowanym, odwracalnym inhibitorem hydrolazy epoksydowej, co prowadzi
do zwiększenia stężenia epoksydu karbamazepiny, aktywnego metabolitu karbamazepiny.
W kontrolowanych badaniach klinicznych stężenie epoksydu karbamazepiny w osoczu wzrastało
o średnio 37%, 62% i 98% z niewielką zmiennością dla dawek brywaracetamu wynoszących,
odpowiednio, 50 mg na dobę, 100 mg na dobę i 200 mg na dobę. Nie zaobserwowano ryzyka
związanego z bezpieczeństwem stosowania. Nie stwierdzono efektu addycyjnego brywaracetamu
i walproinianu na AUC epoksydu karbamazepiny.
Doustne środki antykoncepcyjne
Podawanie brywaracetamu (100 mg na dobę) jednocześnie z doustnym środkiem antykoncepcyjnym
zawierającym etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg) nie miało wpływu na
farmakokinetykę żadnej z tych substancji. W przypadku podawania brywaracetamu w dawce
400 mg na dobę (dwukrotność zalecanej maksymalnej dawki dobowej) jednocześnie z doustnym
środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg),
zaobserwowano zmniejszenie AUC estrogenu i progestagenu o, odpowiednio, 27% i 23%, bez
wpływu na hamowanie owulacji. Zasadniczo nie zaobserwowano zmian stężenia w osoczu w czasie
w przypadku markerów endogennych – estradiolu, progesteronu, hormonu luteinizującego (LH),
hormonu folikulotropowego (FSH) oraz globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>10%) w przypadku leczenia
brywaracetamem były: senność (14,3%) i zawroty głowy (11,0%). Ich nasilenie było zwykle łagodne
lub umiarkowane. Senność i zmęczenie zgłaszano częściej podczas zwiększania dawki.
Odsetek przypadków odstawienia leku z powodu działań niepożądanych wynosił 3,5%, 3,4% i 4%
u pacjentów przydzielonych losowo do grupy przyjmującej brywaracetam w dawce, odpowiednio:
50 mg na dobę, 100 mg na dobę i 200 mg na dobę oraz 1,7% u pacjentów przyjmujących placebo.
Działaniem niepożądanym najczęściej prowadzącym do odstawienia brywaracetamu były zawroty
głowy (0,8%) i drgawki (0,8%).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli poniżej, działania niepożądane zidentyfikowane na podstawie analizy bazy danych
dotyczących bezpieczeństwa w trzech kontrolowanych placebo badaniach z zastosowaniem stałej
dawki u pacjentów w wieku ≥16 lat, wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz
częstości występowania.
Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W obrębie każdej grupy o określonej częstości
występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.
7
Często: Grypa
Niezbyt często: Neutropenia
Niezbyt często: Nadwrażliwość typu I
Często: Zmniejszenie łaknienia
Często: Depresja, lęk, bezsenność, drażliwość
Niezbyt często: Myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne, agresja, pobudzenie
Bardzo często: Zawroty głowy, senność
Często: Drgawki, zawroty głowy
Często: Zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel
Często: Nudności, wymioty, zaparcia
Częstość nieznana: Zespół Stevensa-Johnsona(1)
Często: Zmęczenie
(1) Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu brywaracetamu do obrotu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Neutropenię zgłaszano u 0,5% (6/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam oraz 0% (0/459)
pacjentów przyjmujących placebo. U czterech z tych osób, liczba neutrofili odnotowana przed
przystąpieniem do leczenia była obniżona. Dodatkowe zmniejszenie liczby neutrofili wystąpiło u tych
pacjentów po rozpoczęciu leczenia brywaracetamem. Żaden z 6 przypadków neutropenii nie był
ciężki, nie wymagał specyficznego leczenia ani nie doprowadził do przerwania stosowania
brywaracetamu i nie wiązał się z występowaniem infekcji.
Myśli samobójcze zgłoszono u 0,3% (3/1099) pacjentów przyjmujących brywaracetam i 0,7% (3/459)
pacjentów przyjmujących placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych dotyczących stosowania
brywaracetamu u pacjentów z padaczką nie odnotowano przypadków samobójstwa ani prób
samobójczych, jednakże donoszono o nich w otwartych badaniach rozszerzonych (patrz punkt 4.4).
Podczas badań klinicznych dotyczących brywaracetamu, u niewielkiej liczby pacjentów (9/3022),
zgłaszano występowanie reakcji przypominających nadwrażliwość natychmiastową (typu I).
Dzieci i młodzież
Profil bezpieczeństwa brywaracetamu u dzieci w wieku od 1 miesiąca życia był zgodny z profilem
bezpieczeństwa obserwowanym u osób dorosłych. W prowadzonych metodą otwartej próby,
niekontrolowanych, długoterminowych badaniach myśli samobójcze obserwowano u 4,7% dzieci
i młodzieży ocenianych w wieku od 6 lat (częściej u młodzieży) w porównaniu z 2,4% zgłoszeń od
pacjentów dorosłych, natomiast zaburzenia dotyczące zachowania zgłaszano u 24,8% dzieci i
młodzieży w porównaniu z 15,1% u pacjentów dorosłych. Większość zdarzeń miała nasilenie łagodne
8
lub umiarkowane, charakter inny niż poważny i ich wystąpienie nie prowadziło do przerwania
stosowania badanego leku.
Dodatkowym działaniem niepożądanym zgłaszanym u dzieci była nadmierna aktywność
psychoruchowa (4,7%).
Nie ujawniono szczególnego wzorca zdarzeń niepożądanych (ZN) u dzieci w wieku od 1 miesiąca
życia do <4 lat w porównaniu z dziećmi ze starszych grup wiekowych. Nie zidentyfikowano istotnych
informacji dotyczących bezpieczeństwa, wskazujących na zwiększoną częstość występowania
określonego ZN w tej grupie wiekowej. Stosowanie brywaracetamu u dzieci poniżej 2 lat nie jest
wskazane, ze względu na fakt, że dostępne dane są ograniczone. Dostępne są ograniczone dane
kliniczne dotyczące noworodków.
Pacjenci w podeszłym wieku:
Spośród 130 uczestników (44 z padaczką) w podeszłym wieku biorących udział w badaniach
klinicznych fazy 2 i 3 brywaracetamu, 100 pacjentów było w wieku 65–74 lata, a 30 w wieku 75–84
lata. Profil bezpieczeństwa u pacjentów w podeszłym wieku wydaje się podobny do obserwowanego
u młodszych pacjentów dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.