Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dextromethorphani hydrobromidum 0,133 % (W/V) (syrop)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 3 miesiące (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sacharoza; Sacharyna sodowa; Glikol propylenowy; Etanol 96%; Sodu cytrynian; Kwas cytrynowy; Karmeloza sodowa; Makrogol o dużej masie cząsteczkowej; Aromat miodu (glikol propylenowy, miód, aromat miodu, karmel, disodu edetynian (EDTA), woda; oczyszczona); Mentoksypropanediol; Makrogolu stearynian typu I; Sodu benzoesan (E 211); Aromat witułki; Woda oczyszczona źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- etanol (alkohol): w składzie
- glikol propylenowy: 850,5 mg w każdej dawce (15 ml) (ChPL pkt 4.4); w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; 5,5 g (ChPL pkt 4.4); w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka, wkład
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
-
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nawet jeśli stosowany jest zgodnie z zaleceniami, ten produkt leczniczy może czasami powodować uczucie zmęczenia, przez co może zmieniać reakcje tak bardzo, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Występuje to szczególnie podczas jednoczesnego spożywania alkoholu lub stosowania innych leków mogących zaburzać reakcje.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
10 pozycji, według częstości
- niezbyt często: Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i (lub) wstrząs anafilaktyczny; duszność i obrzęk jamy ustnej i gardła; Umiarkowane zmęczenie; zawroty głowy Senność; omamy; rozwój uzależnienia w razie nadużywania; Nudności; problemy żołądkowo-jelitowe; wymioty
- rzadko: Wysypka
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 14 lat
źródło: „Syrop z dekstrometorfanu bromowodorkiem jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 14 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 60 mg (dekstrometorfanu) na dobę · młodzież, dorośli
źródło: „Młodzież w wieku powyżej 14 lat i dorośli powinni przyjmować 15 ml (zgodnie z oznaczeniem na miarce), (co odpowiada 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku) 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 45 ml (co odpowiada 60 mg dekstrometorfanu bromowodorku).” · ChPL, pkt 4.2
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 3–5 dni
źródło: „Tego leku nie należy stosować dłużej niż 3 do 5 dni bez porady lekarskiej.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Syrop z dekstrometorfanu bromowodorkiem jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 14 lat.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Młodzież w wieku powyżej 14 lat i dorośli: „Młodzież w wieku powyżej 14 lat i dorośli 15 ml (zgodnie z oznaczeniem na miarce), (co odpowiada 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku) 3 razy na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 45 ml (co odpowiada 60 mg dekstrometorfanu bromowodorku).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Dekstrometorfanu bromowodorek w syropie jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Wyniki badań epidemiologicznych ograniczonej populacji jak dotąd nie wykazały zwiększonej liczby przypadków wad rozwojowych u dzieci narażonych na działanie dekstrometorfanu w okresie prenatalnym. Jednakże czas i okres stosowania dekstrometorfanu nie są wystarczająco udokumentowane. Eksperymentalne badania dotyczące toksycznego wpływu dekstrometorfanu na rozmnażanie u zwierząt wykazały brak potencjalnego ryzyka dla ludzi. Duże dawki dekstrometorfanu mogą powodować depresję oddechową u noworodków, nawet jeśli stosowane były przez krótki okres.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie prowadzono badań dotyczących przenikania dekstrometorfanu do mleka matki. Ponieważ nie można wykluczyć wystąpienia depresji oddechowej u dziecka, dekstrometorfan może być stosowany podczas karmienia piersią jedynie po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Brak jest danych dotyczących wpływu dekstrometorfanu na płodność u ludzi. Dane niekliniczne nie wskazują na niekorzystny wpływ na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Zastosowanie dekstrometorfanu z alkoholem lub innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może nasilać wpływ na OUN i wywoływać działanie toksyczne podczas stosowania stosunkowo małych dawek.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Jeśli lek stosowany jest zgodnie z zaleceniami, z każdą dawką (15 ml) spożywane jest 0,592 g alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Istnieje ryzyko dla zdrowia, między innymi, u pacjentów z chorobą wątroby, chorobą alkoholową, padaczką, organiczną chorobą mózgu, kobiet w ciąży, kobiet karmiących piersią i dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol: Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel
suchy
Kiedy nie stosować tego leku:
• jeśli pacjent ma uczulenie na dekstrometorfanu bromowodorek lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta występuje astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (przewlekłe
zapalenie oskrzeli i rozedma płuc), zapalenie płuc, zahamowanie czynności układu oddechowego
(depresja oddechowa), zaburzenia oddychania (niewydolność oddechowa).
• u dzieci w wieku poniżej 14 lat.
• podczas jednoczesnego stosowania niektórych leków poprawiających nastrój (inhibitory MAO)
lub w ciągu 14 dni po przerwaniu stosowania inhibitorów MAO.
• u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli u pacjenta występuje kaszel z wytwarzaniem znaczącej ilości śluzu (z odkrztuszaniem), powinien
stosować ten lek tylko po konsultacji i zgodnie z zaleceniami lekarza oraz z zachowaniem szczególnej
ostrożności, ponieważ w takich okolicznościach hamowanie kaszlu może być niepożądane.
Przewlekły kaszel może być wczesnym objawem astmy oskrzelowej. Ten lek jest zatem niewskazany
w hamowaniu takiego kaszlu, szczególnie u dzieci.
Stosowanie tego leku może prowadzić do uzależnienia. Z tego względu leczenie powinno być
krótkotrwałe.
U pacjentów ze skłonnością do nadużywania leków lub uzależniania się od leków, ten lek powinien
być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarza.
Dzieci
Ten lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku do 14 lat.
Lek Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
- U pacjentów stosujących wcześniej lub jednocześnie niektóre leki poprawiające nastrój (leki
przeciwdepresyjne z grupy inhibitorów MAO) istnieje możliwość wpływu na ośrodkowy układ
nerwowy, co objawia się pobudzeniem i dezorientacją, wysoką gorączką i zaburzeniami czynności
układu oddechowego i krążenia (tzw. zespół serotoninowy). Podobne objawy obserwowano
również podczas jednoczesnego stosowania antybiotyku linezolidu.
- Jednoczesne stosowanie z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić
do wzajemnego wzmocnienia działania.
- Jeśli ten lek stosowany jest jednocześnie z lekami wykrztuśnymi, wystąpić może niebezpieczne
gromadzenie się powstającej wydzieliny z powodu osłabionego odruchu kaszlu.
- Jednoczesne stosowanie leków, które hamują cytochrom P450 2D6 układu enzymatycznego
w wątrobie i w ten sposób hamują metabolizm dekstrometorfanu, szczególnie amiodaron,
chinidyna, fluoksetyna, haloperydol, paroksetyna, propafenon, tiorydazyna, cymetydyna
i rytonawir, może prowadzić do zwiększenia stężenia dekstrometorfanu.
- Niektóre leki (np. niektóre leki obniżające ciśnienie krwi, zwane inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę - inhibitorami ACE) mogą wywoływać kaszel. W przypadku
stosowania takich leków, należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku hamującego
kaszel.
- Jeśli pacjent przyjmuje takie leki, jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne,
lek Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy może z nimi oddziaływać powodując zmiany
stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka) oraz inne objawy, takie jak temperatura
ciała powyżej 38°C, podwyższone tętno, niestabilne ciśnienie krwi, a także przesadzone reakcje
odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego
(np. nudności, wymioty, biegunka).
Stosowanie leku Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy z alkoholem
Należy unikać dodatkowego spożywania alkoholu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Stosowanie leku w czasie ciąży i karmienia piersią powinno odbywać się jedynie po bardzo
dokładnym rozważeniu przez lekarza korzyści i możliwych działań niepożądanych (patrz także punkt
4 „Możliwe działania niepożądane”) u matki i dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nawet jeśli stosowany jest zgodnie z zaleceniami, ten lek może powodować umiarkowane zmęczenie,
przez co może zmieniać reakcje tak bardzo, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Występuje to szczególnie podczas jednoczesnego spożywania alkoholu lub
stosowania innych leków mogących zaburzać reakcje.
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera sacharozę i cukier inwertowany (miód).
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Dawka leku zawiera 5,55 g sacharozy. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera sód.
Lek zawiera 27,9 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej dawce (15 ml). Odpowiada
to 1,40% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera 5% v/v alkoholu.
Ten lek zawiera 592 mg alkoholu (etanolu) w każdej dawce (15 ml). Ilość alkoholu w każdej dawce
(15 ml) tego leku jest równoważna mniej niż 12 ml piwa lub 5 ml wina.
Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera 850,50 mg glikolu propylenowego w
każdej dawce (15 ml).
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią nie powinny przyjmować tego leku bez zalecenia lekarza.
Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u takich pacjentek.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie powinni przyjmować tego leku bez zalecenia
lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u takich pacjentów.
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera 15 mg benzoesanu sodu w każdej dawce
(15 ml).
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i (lub) wstrząs anafilaktyczny, obrzęk jamy
ustnej i gardła. Po pierwszych objawach reakcji nadwrażliwości, NIE należy ponownie przyjmować
leku. Należy poinformować lekarza.
Umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy.
Nudności, problemy żołądkowo-jelitowe, wymioty.
Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
Wysypki skórne.
Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
Senność, omamy, rozwój uzależnienia, jeśli lek jest nadużywany.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można również zgłaszać do podmiotu odpowiedzialnego.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Astma oskrzelowa.
- Przewlekła obturacyjna choroba płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc).
- Zapalenie płuc.
- Niewydolność oddechowa.
- Depresja oddechowa.
- Syrop z dekstrometorfanu bromowodorkiem jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci
w wieku poniżej 14 lat.
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO lub w ciągu 14 dni po przerwaniu terapii inhibitorami
MAO.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia czynności wątroby
Lek może być stosowany jedynie po bardzo dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka
w przypadku zmniejszonej czynności wątroby.
Przewlekły i produktywny kaszel
W przypadku kaszlu produktywnego ze znacznym odkrztuszaniem śluzu, leczenie przeciwkaszlowe
syropem z dekstrometorfanu bromowodorkiem powinno być podjęte tylko po dokładnym rozważeniu
stosunku korzyści do ryzyka i z zachowaniem szczególnej ostrożności.
Przewlekły kaszel może być wczesnym objawem astmy oskrzelowej. Syrop z dekstrometorfanu
bromowodorkiem jest zatem niewskazany w łagodzeniu takiego kaszlu, szczególnie u dzieci.
Działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy
Dekstrometorfan ma niewielki potencjał uzależniający. Jednakże, w przypadku ciężkiego
przedawkowania wystąpić mogą objawy przedawkowania, w tym omamy (patrz punkt 4.9).
Zastosowanie dekstrometorfanu z alkoholem lub innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy
układ nerwowy (OUN) może nasilać wpływ na OUN i wywoływać działanie toksyczne podczas
stosowania stosunkowo małych dawek. Tolerancja na lek oraz uzależnienie psychiczne i fizyczne
może rozwinąć się podczas długotrwałego stosowania. Dlatego u pacjentów z tendencją do
nadużywania leków lub uzależnienia od leków, leczenie produktem leczniczym zawierającym
dekstrometorfan bromowodorku w syropie powinno być stosowane jedynie przez krótki okres i pod
bardzo ścisłą kontrolą lekarską. Dodatkowo, u takich pacjentów należy uważnie kontrolować objawy
przedmiotowe i podmiotowe sugerujące nadużywanie lub użycie pozamedyczne w celu uzyskania
działania narkotycznego (ang. recreational effect).
Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu oraz uzależnienia od niego. Szczególną
ostrożność zaleca się u młodzieży i młodych dorosłych, jak również u pacjentów, u których w
wywiadzie odnotowano nadużywanie leków lub substancji psychoaktywnych.
Zespół serotoninowy
Podczas jednoczesnego podawania dekstrometorfanu i leków o działaniu serotoninergicznym, takich
jak leki selektywnie hamujące wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leki osłabiające metabolizm
serotoniny [w tym inhibitory oksydazy monoaminowej (MAOI)] oraz inhibitory CYP2D6,
odnotowano działanie serotoninergiczne, w tym wystąpienie mogącego zagrażać życiu zespołu
serotoninowego.
Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną,
zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego.
Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy przerwać leczenie produktem Vicks
MedDex o smaku miodu na kaszel suchy.
Dekstrometorfan jest metabolizowany w wątrobie przez cytochrom P450 2D6. Aktywność tego
enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% populacji ogólnej występuje słaby metabolizm
CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem oraz pacjentów, u których stosuje się jednocześnie
inhibitory CYP2D6, może wystąpić nasilone i (lub) przedłużone działanie dekstrometorfanu.
Należy zatem zachować ostrożność u pacjentów ze spowolnionym metabolizmem CYP2D6 lub
u pacjentów stosujących inhibitory CYP2D6 (patrz również punkt 4.5).
Substancje pomocnicze
• Produkt leczniczy zawiera sacharozę oraz cukier inwertowany (miód).
Pacjenci z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego leku.
15 ml zawiera 5,5 g sacharozy (cukier), co odpowiada około 0,54 jednostkom chlebowym. Należy
wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
• Produkt leczniczy zawiera sód.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie (dieta
ubogosodowa/mała zawartość soli).
Produkt leczniczy zawiera 27,9 mg sodu na 15 ml co odpowiada 1,40% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
• Produkt leczniczy zawiera 5% v/v alkoholu.
Jeśli lek stosowany jest zgodnie z zaleceniami, z każdą dawką (15 ml) spożywane jest 0,592 g
alkoholu. Istnieje ryzyko dla zdrowia, między innymi, u pacjentów z chorobą wątroby, chorobą
alkoholową, padaczką, organiczną chorobą mózgu, kobiet w ciąży, kobiet karmiących piersią i dzieci.
Działanie innych leków może być zaburzone lub nasilone.
• Produkt leczniczy zawiera 850,5 mg glikolu propylenowego w każdej dawce (15 ml). Chociaż
nie wykazano toksycznego wpływu glikolu propylenowego na rozród i rozwój potomstwa, może on
przenikać do płodu i do mleka matki. Dlatego też podanie glikolu propylenowego pacjentce w ciąży
należy rozważyć w każdym przypadku indywidualnie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub
wątroby powinni pozostawać pod kontrolą lekarza z powodu różnych działań niepożądanych
przypisywanych glikolowi propylenowemu, takich jak zaburzenia czynności nerek (ostra martwica
kanalików nerkowych), ostra niewydolność nerek i zaburzenia czynności wątroby.
• Produkt leczniczy zawiera 15 mg benzoesanu sodu w każdej dawce (15 ml).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi hamującymi ośrodkowy układ nerwowy
może prowadzić do wzajemnego nasilenia działania.
Leki przeciwdepresyjne (inhibitory MAO): U pacjentów stosujących wcześniej lub jednocześnie leki
przeciwdepresyjne z grupy inhibitorów MAO może wystąpić zespół serotoninowy z następującymi
objawami: hipertermia, drgawki, zmiany psychiczne, takie jak stany pobudzenia i dezorientacji, jak
również zaburzenia czynności układu oddechowego i układu krążenia. Podobne objawy obserwowano
również podczas jednoczesnego stosowania antybiotyku linezolidu.
Inhibitory CYP2D6
Dekstrometorfan jest metabolizowany przez CYP2D6 i jest w znacznym stopniu metabolizowany
w efekcie pierwszego przejścia.
Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może spowodować zwiększenie
stężenia dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie wyższego od normy.
Zwiększa to ryzyko narażenia pacjentów na toksyczne działanie dekstrometorfanu (pobudzenie,
dezorientacja, drżenie, bezsenność, biegunka, depresja oddechowa) oraz na rozwój zespołu
serotoninowego.
Do silnych inhibitorów CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina.
W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu wzrasta
20-krotnie. Powoduje to zwiększenie działań niepożądanych dekstrometorfanu na OUN.
Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu mają także amiodaron, flekainid i propafenon,
sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna.
Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu, należy
monitorować stan pacjenta i jeśli konieczne zmniejszyć dawkę dekstrometorfanu.
Leki sekretolityczne: Stosowanie produktu leczniczego Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel
suchy jednocześnie z lekami sekretolitycznymi (leki wykrztuśne) może prowadzić do niebezpiecznej
kumulacji wydzieliny z powodu osłabionego odruchu kaszlu.
Alkohol: Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu.
Leki obniżające ciśnienie tętnicze: Niektóre produkty lecznicze (np. produkty lecznicze obniżające
ciśnienie tętnicze, nazywane inhibitorami ACE) mogą wywoływać kaszel. W przypadku stosowania
tych produktów, zgodnie z informacjami zawartymi w ulotce, pacjent powinien skonsultować się
z lekarzem przed zastosowaniem leku przeciwkaszlowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana następująco:
Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 do < 1/10)
Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko (< 1/10 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Niezbyt często: Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i (lub) wstrząs anafilaktyczny, duszność i obrzęk jamy ustnej i gardła.
Niezbyt często: Umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy Senność, omamy, rozwój uzależnienia w razie nadużywania
Niezbyt często: Nudności, problemy żołądkowo-jelitowe, wymioty
Rzadko: Wysypka
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.