Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Magnezu stearynian; Powidon (K-30); Meglumina; Sodu wodorotlenek; Mannitol (SD 200) (E 421) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka, blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały owalny
40 mg: Białe do białawych, owalne, dwuwypukłe tabletki, z wytłoczonym symbolem ‘TN40’ na jednej stronie i ‘M’ na drugiej stronie. 80 mg: Białe do białawych, owalne, dwuwypukłe tabletki, z wytłoczonym symbolem ‘TN80’ na jednej stronie i ‘M’ na drugiej stronie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy mieć na uwadze, iż w trakcie leczenia nadciśnienia tętniczego produktem leczniczym Telmisartan Mylan mogą czasami wystąpić zawroty głowy i senność.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
4 pozycji, według częstości
- niezbyt często: Zakażenia dróg moczowych w tym zapalenie pęcherza moczowego; zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i zapalenie zatok; Niedokrwistość
- rzadko: Posocznica, w tym zakończona zgonem1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Telmisartan Mylan w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 40 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów:”
źródło: „W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 40 mg jeden raz na dobę (patrz punkt 4.4).” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Populacja pediatryczna
„Populacja pediatryczna: Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania telmisartanu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1 i 5.2, ale nie można ustanowić zaleceń w sprawie dawkowania, Sposób podawania:” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 80 mg raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Stosowanie u dzieci i młodzieży: „Stosowanie u dzieci i młodzieży Lek Telmisartan Mylan nie powinien być zażywany przez dzieci i młodzież poniżej 18 lat.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Ze względu na ograniczoną ilość dostępnych doświadczeń ze stosowaniem telmisartanu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie, u pacjentów tych zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg (patrz punkt 4.4). Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 40 mg jeden raz na dobę (patrz punkt 4.4). Telmisartanjest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża: Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania telmisartanu u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na proces rozmnażania (patrz punkt 5.3). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory konwertazy angiotensyny w pierwszym trymestrze ciąży nie są ostateczne; nie można jednak wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Wpływ na płodność: „Wpływ na płodność W badaniach przedklinicznych nie obserwowano wpływu telmisartanu na płodność u kobiet i mężczyzn.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Ciąża i karmienie piersią: „Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.” źródło: Ulotka, pkt 2
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią.Telmisartan nie jest zalecany matkom karmiącym piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, jeśli dotyczy to karmienia noworodków i wcześniaków. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Niektórzy pacjenci leczeni z powodu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi mogą odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Telmisartan Mylan zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.” źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Ponadto, niedociśnienie ortostatyczne może być spotęgowane przez alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Telmisartan Mylan
Kiedy nie stosować leku Telmisartan Mylan
• jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
• po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Telmisartan Mylan
we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”)
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
zwężenie drogi jej odpływu (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego)
lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby
• jeśli pacjent ma cukrzycę, upośledzoną czynność nerek lub jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę przed zastosowaniem leku Telmisartan Mylan.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości
którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
• choroby nerek lub stan po przeszczepieniu nerki
• zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub
obydwie nerki)
• choroba wątroby
• zaburzenia dotyczące serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony lub ma niedobór soli z powodu stosowania leków moczopędnych, diety
z ograniczeniem soli, biegunki lub wymiotów
• zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą zaburzenia równowagi różnych
składników mineralnych we krwi (zwiększone stężenie aldosteronu)
• zwiększone stężenie potasu we krwi
• cukrzyca
Przed rozpoczęciem stosowania leku Telmisartan Mylan należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje digoksynę
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- ACE–inhibitory (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności gdy u pacjenta występują
problemy z nerkami spowodowane przez cukrzycę
- aliskiren
Lekarz w regularnych odstępach czasu może sprawdzać funkcjonowanie czynności nerek, poziom
ciśnienia krwi oraz ilość elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także informacje w rozdziale: „Kiedy nie stosować leku Telmisartan Mylan”.
Jeżeli pacjent jest rasy czarnej lek Telmisartan Mylan może być mniej skuteczny w obniżaniu
ciśnienia tętniczego krwi, tak jak w przypadku wszystkich innych antagonistów receptora
angiotensyny II, stosowanych u pacjentów rasy czarnej.
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku
Telmisartan Mylan we wczesnym okresie ciąży, nie wolno go przyjmować po trzecim miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”).
W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy powiadomić lekarza
o przyjmowaniu leku Telmisartan Mylan.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Telmisartan Mylan w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat.
Lek Telmisartan Mylan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności.
W niektórych przypadkach konieczne może być odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza
jednoczesnego przyjmowania z lekiem Telmisartan Mylan niżej wymienionych leków:
• Preparaty litu (stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji)
• Leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak substytuty soli zawierające potas,
leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści
receptora angiotensyny II, NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. kwas
acetylosalicylowy lub ibuprofen), heparyna, leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna lub
takrolimus) oraz antybiotyk o nazwie trimetoprim
• Leki moczopędne (diuretyki), np. furosemid, hydrochlorotiazyd, amyloryd, zwłaszcza
przyjmowane w dużych dawkach razem z lekiem Telmisartan Mylan, ponieważ mogą
prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia ciśnienia tętniczego krwi
(niedociśnienia)
• Tak jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi, skuteczność
Telmisartan Mylan może być obniżona przy stosowaniu leków z grupy NLPZ
(niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen) lub
kortykosteroidów
• Inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego krwi, silne leki przeciwbólowe,
barbiturany (stosowane w leczeniu padaczki), baklofen (stosowany w leczeniu porażenia
mózgowego i stwardnienia rozsianego), amifostyna (stosowana w celu zapobiegania gorączce
oraz zakażeniom u pacjentów otrzymujących chemioterapię i radioterapię) lub tabletki przeciw
depresji
• Inhibitory konwertazy andiotensyny lub aliskiren (patrz także informacje zawarte w
paragrafach: „Kiedy nie stosować leku Telmisartan Mylan” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• Digoksyna
Lek Telmisartan Mylan może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi innych leków
stosowanych w leczeniu nadciśnienia.
Telmisartan Mylan z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Telmisartan Mylan stosowany z alkoholem może zwiększać działanie obniżające ciśnienie krwi,
co może powodować zawroty głowy i omdlenia, zwłaszcza podczas nagłej zmiany pozycji z siedzącej
lub leżącej na stojącą.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży.
Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania telmisartanu przed planowaną ciążą lub natychmiast
po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast telmisartanu. Nie zaleca się stosowania leku
Telmisartan Mylan we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży,
ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po 3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią.Telmisartan nie jest
zalecany matkom karmiącym piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie, jeśli pacjentka chce karmić
piersią, zwłaszcza, jeśli dotyczy to karmienia noworodków i wcześniaków.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci leczeni z powodu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi mogą odczuwać zawroty
głowy lub zmęczenie. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Telmisartan Mylan zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem , jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów,
gdyż nieleczone, mogą stać się śmiertelne:
• Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, jest ciężkim zakażeniem z reakcją zapalną
dotyczącą całego organizmu)
• Ciężka reakcja alergiczna z objawami takimi jak: wysypka, świąd, trudności w oddychaniu ,
świszczący oddech, obrzęk twarzy lub niskie ciśnienie krwi (reakcja anafilaktyczna)
• Nagły obrzęk skóry, twarzy, warg, języka lub gardła , który może powodować trudności w
połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy)
• Ciężkie reakcje skórne, które mogą obejmować występowanie pęcherzy oraz złuszczanie skóry
(toksyczna reakcja skórna)
• Trudności z oddawaniem moczu, nudności wymioty, duszność obrzęki nóg, kostek lub stóp (w
tym niewydolność nerek włączając niewydolność nerek)
• Duszność, suchy lub nieproduktywny kaszel z utratą masy ciała na skutek postępującego
bliznowacenia tkanki płuc (śródmiąższowa choroba płuc)***
Pozostałe możliwe działania niepożądane:
Częste (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów):
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie) u osób leczonych w celu zmniejszenia częstości
występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych, np. zawał serca lub udar mózgu
Niezbyt częste (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów):
- Zakażenia górnych dróg oddechowych, np. ból gardła, przeziębienie, zapalenie i obrzęk zatok,
powodujące ból, wysoką temperaturę i tkliwość
- Zakażenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość), które może powodować bladość skóry,
osłabienie i duszność
- Wysokie stężenie potasu widoczne w wynikach badań krwi
- Depresja
- Trudności z zasypianiem
- Uczucie wirowania
- Omdlenia
- Zawroty głowy szczególnie przy wstawaniu (niedociśnienie ortostatyczne)
- Zwolniona czynność serca (bradykardia)
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie) u pacjentów leczonych z powodu wysokiego ciśnienia
krwi
- Skrócony oddech, ból w klatce piersiowej
- Kaszel
- Ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia lub wymioty
- Wysypka, swędzenie skóry
- Nadmierne pocenie się
- Bóle pleców, bóle mięśni, skurcze mięśni
- Osłabienie
- Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi widoczne w wynikach badań krwi
Rzadkie (mogą wystąpić do 1 na 1000 pacjentów):
- Zmniejszenie liczby płytek krwi, które zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia i powstawania
siniaków
- Zwiększenie liczby niektórych krwinek białych (eozynofilia) widoczne w wynikach badań krwi
- Uczucie niepokoju
- Zaburzenia widzenia (upośledzone widzenie)
- Przyspieszona czynność serca (tachykardia)
- Suchość w jamie ustnej
- Zaburzenia smaku
- Zaburzenia czynności wątroby**
- Zapalenie skóry, charakteryzujące się świądem i wysypką, często z pęcherzami (egzema),
zaczerwienienie skóry
- Bóle stawów, bóle kończyn, bóle ścięgien
- Objawy grypopodobne
- Zwiększenie poziomu niektórych enzymów we krwi (poziomu takich enzymów jak enzymy
wątrobowe czy fosfokinaza kreatynowa) widoczne w wynikach badań krwi
- Małe stężenie cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą)
- Zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi) widoczne w wynikach badań krwi
- Zwiększone stężenie kwasu moczowego widoczne w wynikach badań krwi
- Senność
- Dyskomfort w żołądku
*W długoterminowym badaniu z udziałem ponad 20 000 pacjentów, posocznica występowała częściej
u pacjentów leczonych telmisartanem w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali
telmisartanu. Zdarzenie może być przypadkowe lub związane z aktualnie nieznanym mechanizmem.
** Większość przypadków nieprawidłowej czynności wątroby i zaburzeń czynności wątroby
zgłoszonych w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu wystąpiła u pacjentów z Japonii.
U Japończyków istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych.
*** Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym
z przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku przyczynowego.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
(wymienioną w punkcie 6.1)
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
- Zaburzenia w odpływie żółci
- Ciężka niewydolność wątroby.
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Telmisartan Mylan lekami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1.73 m2) (patrz
punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. O ile
kontynuacja leczenia za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II nie jest niezbędna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty
4.3 i 4.6).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie wolno podawać telmisartanu u chorych z zastojem żółci, zaburzeniami w odpływie żółci lub z
ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), ponieważ telmisartan jest wydalany głównie z
żółcią. U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia klirensu wątrobowego telmisartanu.
Telmisartan może być stosowany u chorych z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności
wątroby jedynie z zachowaniem ostrożności.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności
nerek podczas podawania leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron pacjentom
z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej w przypadku jednej
czynnej nerki.
Zaburzenia czynności nerek i przeszczep nerki
Podczas stosowania telmisartanu u chorych z zaburzoną czynnością nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Brak jest danych dotyczących stosowania
telmisartanu u chorych po niedawno przeprowadzonym przeszczepie nerki.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
Objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie po pierwszej dawce telmisartanu, może wystąpić u
chorych ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) zmniejszonym stężeniem sodu w
wyniku intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów.
Zaburzenia te powinny zostać wyrównane przed podaniem telmisartanu. Niedobory płynów i (lub)
sodu powinny zostać wyrównane przed podaniem telmisartanu.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (ang. RASS - renin-angiotensin-
aldosterone system)
Jednoczesne stosowanie telmisartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub
niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1.73 m2) (patrz punkty 4.3).
Istnieją dowody, że jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu, zwiększa ryzyko, niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii
i zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). Podwójna blokada układu RAAS za
pomocą łącznego stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu nie jest zalecana (patrz punkt 4.5 i 5.1).
Jeżeli leczenie przy zastosowaniu podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, wówczas powinno
być prowadzone tylko pod nadzorem specjalisty i łączyć się ze ścisłą obserwacją czynności nerek,
poziomu elektrolitów oraz ciśnienia krwi.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów konwertazy
angiotensyny oraz antagonistów receptora angiotensyny II.
Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których napięcie naczyniowe i czynność nerek zależą głównie od aktywności układu
renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
z chorobami nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej) podawanie produktów leczniczych takich
jak telmisartan wpływających na ten układ było związane z gwałtownym obniżeniem ciśnienia krwi,
hiperazotemią, oligurią oraz rzadko, z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).
Pierwotny hiperaldosteronizm
Chorzy z pierwotnym hiperaldosteronizmem przeważnie nie odpowiadają na leczenie lekami
przeciwnadciśnieniowymi działającymi poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna.
Tak więc stosowanie telmisartanu w tych przypadkach nie jest zalecane.
Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, przerostowa kardiomiopatia zawężająca
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub dwudzielnej, lub przerostową
kardiomiopatią zawężającą.
Pacjenci z cukrzycą leczeni insuliną lub lekami przeciwcukrzycowymi
W tej grupie pacjentów, w trakcie leczenia telmisartanem, może wystąpić hipoglikemia. Dlatego
u tych pacjentów należy rozważyć odpowiednie monitorowanie stężenia glukozy we krwi; jeżeli jest
to wskazane, może być wymagane dostosowanie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych .
Hiperkaliemia
Stosowanie produktów leczniczych oddziaływujących na układ renina-angiotensyna-aldosteron może
powodować hiperkaliemię.
U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek, pacjentów z cukrzycą, u pacjentów
przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie potasu i (lub)
u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami hiperkaliemia może prowadzić do śmierci.
Przed podjęciem decyzji o jednoczesnym zastosowaniu produktów leczniczych, działających na układ
renina-angiotensyna-aldosteron, należy ocenić stosunek korzyści i ryzyka.
Do głównych czynników ryzyka wystąpienia hiperkaliemii należą:
- Cukrzyca, niewydolność nerek, wiek (> 70 lat)
- Jednoczesne stosowanie jednego lub więcej produktów leczniczych, oddziałujących na układ
renina-angiotensyna-aldosteron i (lub) suplementów potasu. Produkty lecznicze lub grupy
terapeutyczne produktów leczniczych, które mogą wywołać hiperkaliemię to substytuty soli
zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny ,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym
selektywne inhibitory COX- 2), heparyna, leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub
takrolimus) i trimetoprym.
- Stany współistniejące, w szczególności odwodnienie, ostra niewyrównana niewydolność serca,
kwasica metaboliczna, pogorszenie czynności nerek, nagłe pogorszenie czynności nerek
(np. w przebiegu chorób zakaźnych), rozpad komórek (np. w ostrym niedokrwieniu kończyn,
rozpadzie mięśni poprzecznie prążkowanych, rozległym urazie).
Zaleca się szczegółowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka (patrz:
punkt 4.5).
Różnice etniczne
Z obserwacji wynika, że inhibitory konwertazy angiotensyny, telmisartan oraz inne leki z grupy
antagonistów receptora angiotensyny II wykazują mniejszą skuteczność w leczeniu nadciśnienia
tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu do osób rasy innej niż czarna. Jest to prawdopodobnie
związane z większą częstością występowania zmniejszonego stężenia reniny w populacji chorych rasy
czarnej z podwyższonym ciśnieniem tętniczym.
Inne
Tak jak w przypadku pozostałych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
krwi u pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną lub z chorobą wieńcową może powodować
wystąpienie zawału serca lub udaru.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Digoksyna
W przypadku, gdy telmisartan był podawany jednocześnie z digoksyną obserwowano wzrost mediany
maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Przy inicjowaniu
terapii, podczas dostosowywania i przy odstawianiu telmisartanu, należy kontrolować poziom
digoksyny w celu utrzymania go w przedziale terapeutycznym.
Tak jak to ma miejsce w przypadku innych produktów leczniczych działających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron, telmisartan może wywoływać hiperkaliemię (patrz punkt 4.4). Ryzyko
hiperkaliemii może się zwiększać w przypadku leczenia skojarzonego z innymi produktami
leczniczymi, które również sprzyjają występowaniu hiperkaliemii (substytuty soli zawierające potas,
leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny , antagoniści receptora
angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2),
heparyna, leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub takrolimus) oraz trimetoprym).
Wystąpienie hiperkaliemii jest uzależnione od obecności czynników ryzyka. Zagrożenie zwiększa się
w przypadku skojarzonego leczenia wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Ryzyko jest
szczególnie duże w przypadku skojarzonego leczenia z diuretykami oszczędzającymi potas
i substytutami soli zawierającymi potas, podczas gdy jednoczesne stosowanie z inhibitorami
konwertazy angiotensyny lub lekami z grupy NLPZ jest mniej ryzykowne, jeśli zachowane są ściśle
środki ostrożności.
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Leki moczopędne oszczędzające potas lub suplementy potasu:
Antagoniści receptora angiotensyny II, tacy jak temisartan, łagodzą utratę potasu, wywołaną przez leki
moczopędne. Diuretyki oszczędzające potas, np. spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd,
suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą powodować znaczące zwiększenie
stężenia potasu w surowicy. Jeżeli ich równoczesne stosowanie jest wskazane ze względu
na stwierdzoną hipokaliemię, należy te leki stosować ostrożnie i często monitorować stężenie potasu
w surowicy.
Lit:
Przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczności było obserwowane
w przypadku jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę
oraz, rzadko, z antagonistami receptora angiotensyny II, w tym telmisartanem. Jeżeli jednoczesne
zastosowanie jest konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.
Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne:
Leki z grupy NLPZ (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory
COX-2 i nieselektywne NLPZ) mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów
receptora angiotensyny II.
U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci
w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podanie antagonistów receptora
angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może powodować dalsze zaburzenie
czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, która jest zwykle stanem odwracalnym. Dlatego
takie skojarzenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym
wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć konieczność
monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej, a później okresowo.
W jednym badaniu skojarzone podawanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5 krotnego
zwiększenia wartości AUC0-24 i Cmax rampilrylu i rampirylatu. Znaczenie kliniczne tych zmian nie
zostało ustalone.
Leki moczopędne (tiazydowe lub diuretyki pętlowe):
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych, takich jak furosemid (diuretyk
pętlowy) i hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy) może wywołać zmniejszenie objętości krwi
i powodować ryzyko wystąpienia niedociśnienia w momencie rozpoczęcia terapii telmisartanem.
Jednoczesne stosowanie, które może być rozważone
Inne leki przeciwnadciśnieniowe:
Efekt obniżania ciśnienia tętniczego przez telmisartan może nasilić się przez jednoczesne stosowanie
innych przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych.
Dane z badań klinicznych wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAAS) w wyniku skojarzonego stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania działań
niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz pogorszenie czynności nerek (w
tym ostrej niewydolności nerek), w porównaniu do stosowania w monoterapii leków działających na
układ renina-angiotensyna-aldosteron (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Można oczekiwać, że ze względu na farmakologiczne właściwości, następujące produkty mogą nasilać
działanie hipotensyjne przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych, w tym telmisartanu:
baklofen, amifostyna. Ponadto, niedociśnienie ortostatyczne może być spotęgowane przez alkohol,
barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne.
Kortykosteroidy (podawane ogólnie):
Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Ciężkie działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które mogą
wystąpić rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000 pacjentów) oraz ostrą niewydolność nerek.
W badaniach kontrolowanych placebo ogólna częstość występowania działań niepożądanych po
telmisartanie była podobna jak po placebo (41,4 % v. 43,9 %) u pacjentów leczonych z powodu
nadciśnienia tętniczego. Częstość występowania działań niepożądanych nie miała związku z dawką,
nie wykazała korelacji z płcią, wiekiem czy rasą chorego. Profil bezpieczeństwa telmisartanu
u pacjentów leczonych w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych
był zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Wymienione poniżej działania niepożądane opisywano w kontrolowanych badań klinicznych
przeprowadzonych z udziałem pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego oraz zgłaszano
w raportach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Lista obejmuje również poważne
działania niepożądane i działania niepożądane prowadzące do zaprzestania stosowania leku zgłoszone
w trzech długoterminowych badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych
telmisartanem w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych w ciągu
6 lat.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Objawy niepożądane zostały przedstawione zgodnie z częstością ich występowania, z zastosowaniem
następującej klasyfikacji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000
do < 1/100), rzadko (≥1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000).
W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie z malejącym
nasileniem.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia dróg moczowych w tym zapalenie pęcherza
moczowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym
zapalenie gardła i zapalenie zatok
Rzadko: Posocznica, w tym zakończona zgonem1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: Niedokrwistość
Częstość nieznana Eozynofilia, małopłytkowość,
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość,
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Hiperkaliemia
Rzadko Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często Bezsenność, depresja,
Rzadko Niepokój
Zaburzennia układu nerwowego
Niezbyt często Omdlenie
Rzadko Senność
Zaburzenia oka
Rzadko Zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy
Zaburzenia serca
Niezbyt często Bradykardia
Rzadko Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie tętnicze2 , niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Duszność, kaszel
Bardzo rzadko Choroba śródmiąższowa płuc4
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często Ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty
Rzadko Suchość w jamie ustnej, dolegliwości żołądkowe, zaburzenia
smaku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko Nieprawidłowa czynność wątroby / zaburzenia wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy (również ze skutkiem śmiertelnym),
wyprysk, rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne
wykwity skórne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Ból pleców (np. rwa kulszowa), kurcze mięśni, ból mięśni
Rzadko Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien (objawy naśladujące
zapalenie ścięgien)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zaburzenia nerek w tym ostra niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, osłabienie
Rzadko Objawy grypopodobne
Badania diagnostyczne
Niezbyt często Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu
Rzadko Zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu
moczowego we krwi, zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych, zwiększona aktywność fosfokinazy
kreatyninowej we krwi,
1, 2, 3, 4: do dalszych opisów, zobacz podrozdział "Opis wybranych działań niepożądanych"
Opis wybranych działań niepożądanych
Posocznica
W badaniu PRoFESS, u pacjentów przyjmujących telmisartan zaobserwowano większą częstość
występowania posocznicy w porównaniu do grupy placebo. Zjawisko to może być przypadkowe lub
związane z mechanizmem, który nie został jeszcze poznany (patrz również punkt 5.1).
Hipotonia
Hipotonia była częstym działaniem niepożądanym u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem
tętniczym, którym poza standardowymi lekami podawano telmisartan w celu zmniejszenia ryzyka
wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych.
Zaburzenia funkcji wątroby / choroby wątroby
Większość przypadków zaburzenia czynności wątroby / zaburzenia wątroby po wprowadzeniu leku do
obrotu obserwowano w grupie pacjentów narodowości japońskiej. Japończycy pacjenci są bardziej
narażeni na wystąpienie takich działań niepożądanych.
Choroba śródmiąższowa płuc
Przypadki choroby śródmiąższowej płuc obserwowano w okresie po wprowadzeniu produktu do
obrotu w związku czasowym z przyjmowaniem telmisartanu. Jednakże związek przyczynowy nie
został ustalony.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl