Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sodu wodorotlenek; Powidon K25; Meglumina; Mannitol (E 421); Magnezu stearynian; Krospowidon źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały podłużny
Telmisartan Bluefish, 40 mg, tabletki to białe, podłużne tabletki, z wklęsłymi literami LC wytłoczonymi po jednej stronie, o rozmiarze ok. 12,0 mm x 5,9 mm. Telmisartan Bluefish, 80 mg, tabletki to białe, podłużne tabletki, z wklęsłymi literami LC wytłoczonymi po jednej stronie, o rozmiarze ok. 16,0 mm x 8,0 mm. Telmisartan Bluefish pakowany jest w blistry z folii Aluminium/Aluminium. Wielkość opakowań: 28 tabletek źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że w przypadku stosowania produktów przeciwnadciśnieniowych, takich jak produkt Telmisartan Bluefish, mogą czasami wystąpić zawroty głowy lub senność.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
57 pozycji, według częstości
- niezbyt często: Zakażenia dróg moczowych w tym zapalenie pęcherza moczowego; zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i zapalenie zatok; Niedokrwistość; Hiperkaliemia; Bezsenność; depresja; Omdlenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Bradykardia; Niedociśnienie2; niedociśnienie ortostatyczne; Duszność; kaszel; Bóle brzucha; biegunka; niestrawność; wzdęcia; wymioty; Świąd; nadmierne pocenie się; wysypka; Ból pleców (np. rwa kulszowa); kurcze mięśni; ból mięśni; Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek; Ból w klatce piersiowej; osłabienie; Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu
- rzadko: Posocznica, w tym zakończona zgonem1; Eozynofilia; małopłytkowość; Reakcja anafilaktyczna; nadwrażliwość; Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą); Niepokój; Senność; Zaburzenia widzenia; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; nieżyt żołądka; zaburzenia smaku; Nieprawidłowa czynność wątroby/zaburzenia wątroby3; Obrzęk naczynioruchowy (również zakończony zgonem); wyprysk; rumień; pokrzywka; wysypka polekowa; toksyczne uszkodzenie skóry; Ból stawów; ból kończyn; ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie ścięgien); Objawy grypopodobne; Zmniejszone stężenie hemoglobiny; zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi
- bardzo rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc4
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Telmisartan Bluefish
Kiedy nie stosować leku Telmisartan Bluefish
• jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Telmisartan Bluefish we
wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, takie jak zastój żółci lub
niedrożność dróg żółciowych (zaburzenia odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub
jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby;
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę przed zażyciem leku Telmisartan Bluefish, jeśli
którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują lub występowały którekolwiek z poniższych
stanów lub chorób:
• Choroba nerek lub stan po przeszczepieniu nerki.
• Zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obydwie
nerki).
• Choroba wątroby.
• Zaburzenia dotyczące serca.
• Zwiększenie stężenia aldosteronu (zatrzymanie wody i sodu w organizmie, któremu towarzyszą
zaburzenia równowagi elektrolitowej).
• Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór sodu z powodu
stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z małą ilością sodu, biegunki lub
wymiotów.
• Zwiększenie stężenia potasu we krwi.
• Cukrzyca.
• Jeśli po przyjęciu leku Telmisartan Bluefish u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty
lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie
należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Telmisartan
Bluefish.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Telmisartan Bluefish należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), na przykład enalapryl, lizynopryl,
ramipryl, w szczególności, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z
cukrzycą,
- aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi. Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Telmisartan
Bluefish”.
• jeśli pacjent przyjmuje digoksynę.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje mieć
dziecko. Nie zaleca się stosowania leku Telmisartan Bluefish we wczesnym okresie ciąży oraz nie
wolno go przyjmować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie
zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”).
W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy powiadomić lekarza
o przyjmowaniu leku Telmisartan Bluefish.
Telmisartan Bluefish może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Telmisartan Bluefish w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat.
Telmisartan Bluefish a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki lub zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być
odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego przyjmowania z lekiem
Telmisartan Bluefish niżej wymienionych leków:
• Preparatów litu, stosowanych w leczeniu niektórych typów depresji.
• Leków, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak substytuty soli kuchennej
zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas (niektóre diuretyki), inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. kwas
acetylosalicylowy lub ibuprofen), heparyna, leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna lub
takrolimus) oraz antybiotyk o nazwie trimetoprim.
• Leków moczopędnych (diuretyków), zwłaszcza w dużych dawkach, ponieważ może to
prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia ciśnienia tętniczego
(niedociśnienia).
• Inhibitorów ACE lub aliskirenu (patrz także podpunkty „Kiedy nie stosować leku Telmisartan
Bluefish” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Digoksyny.
Tak, jak w przypadku innych leków zmniejszających ciśnienie krwi, działanie leku Telmisartan
Bluefish może być osłabione, jeśli przyjmowany jest z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
(NLPZ, np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen) lub kortykosteroidami.
Lek Telmisartan Bluefish może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze innych leków
stosowanych w leczeniu nadciśnienia lub leków o właściwościach obniżających ciśnienie tętnicze (np.
baklofen, amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie tętnicze może być nasilone przez alkohol, barbiturany,
opioidy lub leki przeciwdepresyjne. Objawem są zawroty głowy podczas wstawania. W razie potrzeby
dostosowania dawki innego leku przyjmowanego przez pacjenta podczas przyjmowania leku
Telmisartan Bluefish, należy poradzić się lekarza.
Telmisartan Bluefish z jedzeniem i piciem
Telmisartan Bluefish można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się
lekarza. Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leku Telmisartan Bluefish przed planowaną
ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Telmisartan Bluefish. Nie
zaleca się stosowania leku Telmisartan Bluefish we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować
po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po
3 miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Telmisartan Bluefish podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić przyjmowanie
innego leku, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub
wcześniaka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący Telmisartan Bluefish mogą odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie.
W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 40 mg tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 80 mg tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
medycznej:
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem:
Posocznica* (często nazywana zatruciem krwi, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną całego
organizmu), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy) – są to bardzo ciężkie
działania niepożądane, które występują rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1 000 pacjentów); w takim
przypadku należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ,
jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą zakończyć się zgonem.
Możliwe działania niepożądane leku Telmisartan Bluefish:
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów):
Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie) u osób leczonych w celu zmniejszenia częstości
występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów):
Zakażenia układu moczowego, zakażenia górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok,
przeziębienie), zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość), duże stężenie potasu w
osoczu, trudności z zasypianiem, obniżenie nastroju (depresja), omdlenie, uczucie wirowania (zawroty
głowy pochodzenia obwodowego), wolna czynność serca (bradykardia), niskie ciśnienie tętnicze
(niedociśnienie) u pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego, zawroty głowy podczas
wstawania (niedociśnienie ortostatyczne), duszność, kaszel, ból brzucha, biegunka, dyskomfort w
jamie brzusznej, wzdęcie, wymioty, świąd, nadmierne pocenie się, wysypka polekowa, ból pleców,
kurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek, ból w klatce
piersiowej, uczucie osłabienia i zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 1000 pacjentów):
Posocznica* (często nazywaną zatruciem krwi, będącą ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną całego
organizmu, które może prowadzić do zgonu), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych
(eozynofilia), mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), ciężka reakcja alergiczna (reakcja
anafilaktyczna), reakcje alergiczne (np. wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący oddech,
obrzęk twarzy lub niskie ciśnienie tętnicze), małe stężenie cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą),
uczucie niepokoju, senność, zaburzenia widzenia, szybka czynność serca (tachykardia), suchość błony
śluzowej jamy ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku, zaburzenia czynności wątroby (występują
częściej u pacjentów pochodzenia japońskiego), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk
naczynioruchowy, również zakończony zgonem), wyprysk (choroba skóry), zaczerwienienie skóry,
pokrzywka, ciężka wysypka polekowa, ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien, objawy grypopodobne,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny (białka we krwi), zwiększenie stężenia kwasu moczowego,
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
Postępujące bliznowacenie tkanki płucnej (śródmiąższowa choroba płuc)**
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie z
takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
*Może wystąpić przypadkowo lub w związku z aktualnie nieznanym mechanizmem.
**Podczas stosowania telmisartanu zgłaszano przypadki postępującego bliznowacenia tkanki płucnej.
Nie ustalono jednak związku przyczynowego.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Niedrożność dróg żółciowych.
• Ciężka niewydolność wątroby.
Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskirenu pacjentów z cukrzycą lub
zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR < 60 ml/min/1,73 m2)
(patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Jeśli
kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II nie jest konieczna, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora
angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty
4.3 i 4.6).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie wolno podawać produktu Telmisartan Bluefish pacjentom z zastojem żółci, zaburzeniami w
odpływie żółci lub z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), ponieważ telmisartan jest
wydalany głównie z żółcią. U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia klirensu
wątrobowego telmisartanu. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności
wątroby należy zachować ostrożność podczas stosowania telmisartanu.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności
nerek podczas podawania leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron pacjentom z
obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej jednej czynnej nerki.
Zaburzenia czynności nerek i stan po przeszczepieniu nerki
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i
kreatyniny w surowicy. Brak danych dotyczących stosowania produktu Telmisartan Bluefish u
pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Zmniejszenie objętości krwi krążącej
U pacjentów ze zmniejszeniem objętości wewnątrznaczyniowej i (lub) stężenia sodu w wyniku
intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów może
wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie po podaniu pierwszej dawki leku Telmisartan
Bluefish. Zaburzenia te należy wyrównać przed podaniem produktu Telmisartan Bluefish. Niedobory
płynów i (lub) sodu należy wyrównać przed podaniem produktu Telmisartan Bluefish.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym,
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli
zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone
wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek,
stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyń i czynność nerek zależą głównie od aktywności układu
renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z
chorobami nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej) podawanie produktów leczniczych
wpływających na ten układ, takich jak telmisartan, było związane z ostrym niedociśnieniem,
hiperazotemią, oligurią oraz, rzadko, z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).
Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym przeważnie nie reagują na leczenie lekami
przeciwnadciśnieniowymi, działającymi poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna. Dlatego nie
zaleca się stosowania telmisartanu u takich pacjentów.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa zawężająca
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej, lub z
kardiomiopatią przerostową zawężającą.
Pacjenci z cukrzycą przyjmujący insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe
U tych pacjentów podczas stosowania telmisartanu może wystąpić hipoglikemia. Dlatego należy
monitorować stężenie glukozy oraz dostosować dawkę insuliny lub doustnych leków
przeciwcukrzycowych, jeśli jest to konieczne.
Hiperkaliemia
Stosowanie produktów leczniczych oddziałujących na układ renina-angiotensyna-aldosteron może
powodować hiperkaliemię.
U osób w podeszłym wieku, pacjentów z niewydolnością nerek, pacjentów z cukrzycą, pacjentów
przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie potasu i (lub) u
pacjentów ze współistniejącymi chorobami hiperkaliemia może zakończyć się zgonem.
Przed rozpoczęciem jednoczesnego stosowania produktów leczniczych działających na układ renina-
angiotensyna-aldosteron, należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka.
Do głównych czynników ryzyka wystąpienia hiperkaliemii należą:
- Cukrzyca, niewydolność nerek, wiek (> 70 lat).
- Jednoczesne stosowanie jednego lub więcej produktów leczniczych oddziałujących na układ
renina-angiotensyna-aldosteron i (lub) suplementów potasu. Produkty lecznicze lub grupy
terapeutyczne produktów leczniczych, które mogą wywołać hiperkaliemię to: substytuty soli
kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym
wybiórcze inhibitory COX-2), heparyna, leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub takrolimus)
i trimetoprim.
- Stany współistniejące, w szczególności odwodnienie, ostra niewyrównana niewydolność serca,
kwasica metaboliczna, pogorszenie czynności nerek, nagłe pogorszenie czynności nerek (np. w
przebiegu chorób zakaźnych), rozpad komórek (np. w ostrym niedokrwieniu kończyn,
rozpadzie mięśni poprzecznie prążkowanych, rozległym urazie).
Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka (patrz punkt
4.5).
Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II notowano występowanie obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami receptora angiotensyny II.
Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie
telmisartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
Różnice etniczne
Podobnie jak obserwowano dla inhibitorów konwertazy angiotensyny, telmisartan oraz inne leki z
grupy antagonistów receptora angiotensyny II wykazują mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia
tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Jest to prawdopodobnie związane z
większą częstością występowania małej aktywności reniny u osób rasy czarnej z nadciśnieniem
tętniczym.
Inne
Tak jak w przypadku pozostałych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia
tętniczego u osób z kardiomiopatią niedokrwienną lub z chorobami naczyniowo-mózgowymi może
powodować wystąpienie zawału serca lub udaru mózgu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Digoksyna
Zaobserwowano zwiększenie mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia
minimalnego (20%), podczas jednoczesnego podawania telmisartanu i digoksyny. Podczas
rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować
stężenie digoksyny w celu utrzymania w zakresie terapeutycznym.
Podobnie jak inne produkty lecznicze działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, telmisartan
może wywoływać hiperkaliemię (patrz punkt 4.4). Ryzyko hiperkaliemii może się zwiększać w
przypadku leczenia skojarzonego z innymi produktami leczniczymi, które również sprzyjają
występowaniu hiperkaliemii (substytuty soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne
oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ, w tym wybiórcze inhibitory COX-2), heparyna, leki immunosupresyjne
(cyklosporyna lub takrolimus) oraz trimetoprim).
Wystąpienie hiperkaliemii jest uzależnione od obecności czynników ryzyka. Zagrożenie zwiększa się
w przypadku skojarzonego leczenia wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Ryzyko jest
szczególnie duże w przypadku skojarzonego leczenia z diuretykami oszczędzającymi potas i
substytutami soli kuchennej zawierającymi potas, podczas gdy jednoczesne stosowanie z inhibitorami
ACE lub lekami z grupy NLPZ jest mniej ryzykowne, jeśli zachowane są ścisłe środki ostrożności.
Nie zalecane jednoczesne stosowanie
Leki moczopędne oszczędzające potas lub suplementy potasu
Antagoniści receptora angiotensyny II, np. telmisartan, łagodzą utratę potasu, wywołaną przez leki
moczopędne. Diuretyki oszczędzające potas np. spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd,
suplementy potasu lub substytuty soli kuchennej zawierające potas mogą powodować znaczne
zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Jeżeli ich jednoczesne stosowanie jest wskazane ze względu
na stwierdzoną hipokaliemię, należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w
surowicy.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę oraz z
antagonistami receptora angiotensyny II, w tym telmisartanem, obserwowano przemijające
zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest
konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.
Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
Leki z grupy NLPZ (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory
COX-2 i niewybiórcze NLPZ) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów
receptora angiotensyny II.
U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub osoby w
podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podanie antagonistów receptora
angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może powodować dalsze zaburzenie
czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, która jest zazwyczaj odwracalna. Dlatego należy
zachować ostrożność podczas takiego leczenia skojarzonego, szczególnie u osób w podeszłym wieku.
Pacjentów należy odpowiednio nawodnić oraz należy rozważyć konieczność monitorowania
czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w późniejszym czasie.
W jednym badaniu skojarzone podawanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5-krotnego
zwiększenia wartości AUC0-24 i Cmax rampilrylu i rampirylatu. Znaczenie kliniczne tych zmian nie
zostało ustalone.
Leki moczopędne (tiazydowe lub diuretyki pętlowe)
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych, takich jak furosemid (diuretyk
pętlowy) i hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy) może wywołać zmniejszenie objętości
wewnątrznaczyniowej i powodować ryzyko wystąpienia niedociśnienia podczas rozpoczynania
leczenia telmisartanem.
Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze telmisartanu może być nasilone podczas jednoczesnego
stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Na podstawie właściwości farmakologicznych można się spodziewać, że następujące produkty mogą
nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu: baklofen,
amifostyna. Ponadto, niedociśnienie ortostatyczne może być nasilone przez alkohol, barbiturany,
opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne.
Kortykosteroidy (podawane ogólnie)
Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Ciężkie działania niepożądane produktu leczniczego obejmują reakcje anafilaktyczne i obrzęk
naczynioruchowy (mogą wystąpić rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz ostrą niewydolność nerek.
W badaniach kontrolowanych placebo ogólna częstość występowania działań niepożądanych po
podaniu telmisartanu była podobna jak w grupie placebo (41,4 % v. 43,9 %) u pacjentów leczonych z
powodu nadciśnienia tętniczego. Częstość występowania działań niepożądanych nie miała związku z
dawką, nie wykazała korelacji z płcią, wiekiem ani z rasą pacjenta. Profil bezpieczeństwa telmisartanu
u pacjentów leczonych w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych
był zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Wymienione poniżej działania niepożądane opisywano w kontrolowanych badaniach klinicznych
przeprowadzonych z udziałem pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego oraz zgłaszano
w raportach po wprowadzeniu produktu leczniczego do sprzedaży. Lista obejmuje również ciężkie
działania niepożądane i działania niepożądane prowadzące do zaprzestania stosowania leku zgłoszone
w trzech długoterminowych badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych
telmisartanem w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych,
prowadzonych w ciągu 6 lat.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie z częstością ich występowania, z
zastosowaniem następującej klasyfikacji:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000).
W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie z malejącym
nasileniem.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia dróg moczowych w tym zapalenie pęcherza moczowego,
zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i
zapalenie zatok
Rzadko: Posocznica, w tym zakończona zgonem1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: Niedokrwistość
Rzadko: Eozynofilia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: Hiperkaliemia
Rzadko: Hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: Bezsenność, depresja,
Rzadko: Niepokój
Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często: Omdlenie
Rzadko: Senność
Zaburzenia oka:
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Rzadko: Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: Niedociśnienie2, niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: Duszność, kaszel
Bardzo rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc4
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty
Rzadko: Suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: Nieprawidłowa czynność wątroby/zaburzenia wątroby3
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka
Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy (również zakończony zgonem), wyprysk,
rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne uszkodzenie skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: Ból pleców (np. rwa kulszowa), kurcze mięśni, ból mięśni
Rzadko: Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie
ścięgien)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej, osłabienie
Rzadko: Objawy grypopodobne
Badania diagnostyczne
Niezbyt często: Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu
Rzadko: Zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu moczowego
we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększona
aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi
1,2,3,4: szczegółowy opis, patrz podpunkt „Opis wybranych działań niepożądanych”
Opis wybranych działań niepożądanych
Posocznica
W badaniu PRoFESS, u pacjentów przyjmujących telmisartan zaobserwowano większą częstość
występowania posocznicy w porównaniu do grupy placebo. Zjawisko to może być przypadkowe lub
związane z mechanizmem, który nie został jeszcze poznany (patrz również punkt 5.1).
Niedociśnienie
Niedociśnienie występowało często u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, którzy
otrzymywali telmisartan w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, poza
standardowymi lekami.
Nieprawidłowa czynność wątroby / zaburzenia wątroby
Większość przypadków nieprawidłowej czynności wątroby/ zaburzeń wątroby zgłoszonych w okresie
po wprowadzeniu produktu do obrotu wystąpiła u pacjentów z Japonii. U Japończyków istnieje
większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań niepożądanych.
Śródmiąższowa choroba płuc
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc
pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku
przyczynowego.
Po zastosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II notowano przypadki wystąpienia obrzęku
naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02 - 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.