Simvachol
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Gedeon Richter Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Simvastatinum: 10 mg, 20 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Simvachol 10 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Simvachol 20 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 56 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 27 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Simvastatinum 10 mg (tabletki powlekane) · 11 leków
Simvastatinum 20 mg (tabletki powlekane) · 16 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 16 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Cukrzyca wskazanie z ChPL
źródło: „Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego Zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem cholesterolu, jako leczenie wspomagające, …” · ChPL, pkt 4.1 -
Hipercholesterolemia wskazanie z ChPL
źródło: „Hipercholesterolemia” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, kiedy reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczająca.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innego leczenia obniżającego stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niewłaściwe lub niedostępne.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy.
- Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
- Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid przeciwwskazane jest stosowanie produktu leczniczego Simvachol w dawkach większych niż 40 mg na dobę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5).
Simvastatinum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna 200 mesh; Celuloza mikrokrystaliczna 101; Skrobia kukurydziana żelowana; Butylohydroksyanizol; Kwas askorbowy; Kwas cytrynowy; Magnezu stearynian
- tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737: Hypromeloza; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek; Makrogol /PEG 3000; Glicerolu trioctan; Żelaza tlenek czerwony; Żelaza tlenek czarny; Indygokarmina lak glinowy
- tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514: Hypromeloza; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek; Makrogol /PEG 3000; Glicerolu trioctan; Żelaza tlenek żółty; Żelaza tlenek czerwony; Żelaza tlenek czarny
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737); w składzie (tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie; w składzie (tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737); w składzie (tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty różowy okrągły średnicy około 6 mm
Simvachol ma postać okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych. Tabletki powlekane zawierające 10 mg symwastatyny są różowe, o średnicy około 6 mm; Tabletki powlekane zawierające 20 mg symwastatyny są żółte o średnicy około 8 mm; Wielkość opakowań: źródło: Ulotka, pkt 6 - SIMVACHOL, 10 mg: różowy okrągły średnicy około 6 mm
Różowe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy około 6 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - SIMVACHOL, 20 mg: okrągły średnicy około 8 mm
Żołte, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy około 8 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty różowy okrągły średnicy około 6 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Simvachol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny mogą wystąpić zawroty głowy, o czym donoszono po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
69 pozycji wyodrębnione przez model AI
- rzadko: niedokrwistość; ból głowy; parestezje; zawroty głowy; neuropatia obwodowa; niewyraźne widzenie; zaburzenia widzenia†; zaparcia; bóle brzucha; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; niestrawność; biegunka; nudności; wymioty; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby/żółtaczka; wysypka; świąd; łysienie; miopatia; zapalenie mięśni; rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez; bóle mięśniowe; kurcze mięśni; objawy zespołu nadwrażliwości; obrzęk naczynioruchowy; zespół toczniopodobny; bóle mięśni typu reumatoidalnego; zapalenie mięśni i skóry; zapalenie naczyń; małopłytkowość; eozynofilia; podwyższone OB; zapalenie stawów; bóle stawów; pokrzywka; nadwrażliwość na światło; gorączka; uderzenia gorąca; duszność; złe samopoczucie; zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, gamma-glutamylotranspeptydazy); podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej; zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy krwi; zaburzenia funkcji poznawczych; utrata pamięci; słaba pamięć; amnezja; splątanie; zaburzenia snu, w tym koszmary senne; zaburzenia seksualne; cukrzyca
- bardzo rzadko: anafilaksja; bezsenność; zaburzenia pamięci; niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego lub zakończona zgonem; polekowe zmiany liszajowate; zerwanie mięśni; ginekomastia
- częstość nieznana: depresja; miastenia rzekomoporaźna; miastenia oczna; śródmiąższowa choroba płuc; tendinopatia; immunozależna miopatia martwicza; zaburzenia erekcji; astenia
- częstość niepodana w tekście: wzrost stężenia HbA1c; wzrost stężenia glukozy w surowicy na czczo
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 80 mg na dobę · dorośli
„Jeśli jest to konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg podawanych raz na dobę, wieczorem.” - 40 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna”
„Simvachol nie może przekraczać 40 mg na dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5).” - 10 mg na dobę · niewydolność nerek · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z innymi lekami”
„U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli to niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie.” - 40 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z innymi lekami”
„Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.”
- 80 mg na dobę · dorośli
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Zazwyczaj zalecana dawka początkowa u dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki, w wieku 10–17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi 10 mg raz na dobę, wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia symwastatyną u dzieci i młodzieży należy zastosować standardową dietę obniżającą poziom cholesterolu. Dietę należy kontynuować w trakcie leczenia symwastatyną. Zalecany zakres dawek wynosi 10–40 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy)
„Dawka 80 mg na dobę jest zalecana tylko pacjentom z ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego, którzy nie osiągnęli celów leczenia za pomocą mniejszej dawki oraz kiedy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkty 4.4 i 5.1).” - źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli
„Dorośli Dawka początkowa wynosi 10, 20 lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę. Po upływie co najmniej 4 tygodni leczenia lekarz może dostosować dawkę maksymalnie do 80 mg podawanych raz na dobę. Nie stosować większej dawki niż 80 mg na dobę. Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje niektóre leki wymienione powyżej lub posiada pewne dolegliwości związane z nerkami. Dawka 80 mg zalecana jest wyłącznie u pacjentów dorosłych z bardzo wysokim stężeniem cholesterolu we krwi i dużym ryzykiem rozwoju chorób serca, u których nie osiągnięto docelowego stężenia cholesterolu stosując lek w niższej dawce.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku Simvachol to 10 mg, 20 mg lub 40 mg, przyjmowana doustnie, raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli to niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie.” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie należy stosować produktu leczniczego Simvachol w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki występowania wad wrodzonych u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Jednak, w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były prospektywnie obserwowane w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad wrodzonych nie była większa od tej, jaka występuje w ogólnej populacji.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak wiele leków jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące Simvachol nie powinny karmić piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność u człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas stosowania symwastatyny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych ilości soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne zwiększenie narażenia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„• podeszły wiek (≥ 65 lat), • płeć żeńska, • zaburzenia czynności nerek, • oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy, • indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu mięśniowego, • pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie, • uzależnienie od alkoholu.” - alkohol: „Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Simvachol
Kiedy nie stosować leku Simvachol
- jeśli pacjent ma uczulenie na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli występują obecnie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli stosowany(-e) jest(są) jednocześnie lek(-i) zawierający(-e) co najmniej jedną z wymienionych
poniżej substancji czynnych:
- itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń
grzybiczych),
- erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń),
- inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (inhibitory proteazy
wirusa HIV stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV),
- boceprewir lub telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C),
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
- kobicystat,
- gemfibrozyl (stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- cyklosporyna (stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
- danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona
wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą),
- jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub w okresie 7 ostatnich dni przyjmował (lub podawano mu) lek o
nazwie kwas fusydowy (stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.
Przyjmowanie kwasu fusydowego w skojarzeniu z lekiem Simvachol może prowadzić do poważnych
problemów dotyczących mięśni (rabdomioliza).
Nie wolno stosować leku Simvachol w dawce większej niż 40 mg, jeśli pacjent przyjmuje lomitapid
(stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia cholesterolu).
W razie wątpliwości, czy stosowany jest którykolwiek z wyżej wymienionych leków, należy poradzić się
lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza:
- o wszystkich aktualnie występujących dolegliwościach, w tym uczuleniach,
- o spożywaniu dużych ilości alkoholu,
- o występowaniu w przeszłości chorób wątroby. Stosowanie leku Simvachol może nie być właściwe,
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba przebiegająca z ogólnym osłabieniem
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni używanych podczas oddychania) lub miastenia oczna
(choroba powodująca osłabienie mięśni oka), ponieważ statyny mogą czasami nasilać objawy choroby
lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4),
- o planowanym zabiegu operacyjnym. Może zaistnieć potrzeba przerwania stosowania leku Simvachol na
krótki czas,
- jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego, ponieważ dla tego pacjenta może być odpowiednia inna
dawka.
Lekarz powinien wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Simvachol i podczas leczenia, jeśli
u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia wątroby. Celem badania będzie ocena czynności wątroby.
Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu stosowania leku
Simvachol.
Podczas terapii lekarz będzie prowadził ścisłą obserwację stanu zdrowia pacjenta, jeśli choruje on na cukrzycę
lub istnieje u niego ryzyko rozwoju cukrzycy. Prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, które
mają wysoki poziom cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie krwi.
Należy poinformować lekarza o poważnych chorobach płuc.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku wystąpienia niewyjaśnionego bólu mięśni,
ich wrażliwości na dotyk lub osłabienia siły mięśni. W rzadkich przypadkach dolegliwości ze strony
mięśni mogą być poważne, w tym może nastąpić rozpad tkanki mięśniowej, powodujący uszkodzenie
nerek, a w bardzo rzadkich przypadkach śmierć.
Ryzyko uszkodzenia mięśni jest większe podczas stosowania większych dawek leku Simvachol, w szczególności
dawki 80 mg. Ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej jest także większe u niektórych pacjentów. Należy powiedzieć
lekarzowi, jeśli:
- pacjent spożywa alkohol w dużych ilościach;
- u pacjenta stwierdzono schorzenia nerek;
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności tarczycy;
- pacjent ma 65 lat lub więcej;
- pacjent jest płci żeńskiej;
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły problemy z mięśniami podczas leczenia preparatami zmniejszającymi
stężenie cholesterolu we krwi, nazywanymi statynami lub fibratami;
- u pacjenta lub jego bliskiego krewnego stwierdzono dziedziczne schorzenia mięśni.
Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i przyjmowanie
dodatkowych leków.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tego leku badano u chłopców w wieku 10-17 lat oraz dziewcząt, które
rozpoczęły miesiączkowanie (menstruację) co najmniej jeden rok wcześniej (patrz punkt 3 „Jak stosować
Simvachol”). Nie przeprowadzono badań leku Simvachol u dzieci w wieku poniżej 10 lat. W celu uzyskania
dodatkowych informacji należy skonsultować się z lekarzem.
Lek Simvachol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o
lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu leków
zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych.
Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Simvachol może spowodować zwiększenie ryzyka dolegliwości ze
strony mięśni (niektóre z nich wymieniono wcześniej w punkcie zatytułowanym „Kiedy nie stosować leku
Simvachol”).
- Jeśli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia bakteryjnego,
konieczne będzie czasowe przerwanie przyjmowania tego leku. Lekarz poinformuje, kiedy ponowne
rozpoczęcie przyjmowania leku Simvachol będzie bezpieczne. Jednoczesne przyjmowanie leku
Simvachol z kwasem fusydowym może w rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości
lub bólu mięśni (rabdomioliza). Dodatkowe informacje dotyczące rabdomiolizy znajdują się w
punkcie 4.
- cyklosporyna (często stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów);
- danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona wyściełająca
macicę rozrasta się poza macicą);
- leki, zawierające takie substancje czynne, jak itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, pozakonazol lub
worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- fibraty, zawierające takie substancje czynne, jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w celu zmniejszenia
stężenia cholesterolu);
- erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych);
- inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane w leczeniu
AIDS);
- leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, takie jak boceprewir,
telaprewir, elbaswir lub grazoprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C);
nefazodon (stosowany w leczeniu depresji);
- leki zawierające substancję czynną kobicystat;
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, bólu w klatce
piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca);
- lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia cholesterolu);
- daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz bakteremii).
Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być większe, gdy lek ten jest
przyjmowany podczas leczenia symwastatyną (np. Simvachol). Lekarz może zadecydować o zaprzestaniu
przyjmowania leku Simvachol na jakiś czas,
- kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej),
- tikagrelor (lek przeciwpłytkowy),
- rybocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi),
- palbocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi).
Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o
wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez
recepty, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o
stosowaniu leków zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych:
- leki zawierające substancje czynne zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi, takie jak warfaryna,
fenprokumon lub acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe);
- fenofibrat (także stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu);
- niacyna (także stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu);
- ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy).
O stosowaniu leku Simvachol należy także poinformować każdego lekarza przepisującego nowy lek.
Simvachol z jedzeniem i piciem
Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej związków, które wpływają na działanie niektórych leków w
organizmie, w tym leku Simvachol. Należy unikać picia napojów zawierających sok grejpfrutowy.
Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Simvachol u kobiet w ciąży, planujących ciążę lub u kobiet podejrzewających, że mogą być w
ciąży. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie stosowania leku Simvachol, należy natychmiast przerwać leczenie
i skontaktować się z lekarzem.
Nie stosować leku Simvachol w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek jest wydzielany do
mleka matki.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Simvachol nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy wziąć pod
uwagę, że u niektórych osób po zastosowaniu leku Simvachol mogą wystąpić zawroty głowy.
Lek Simvachol zawiera laktozę
Tabletki leku Simvachol zawierają cukier zwany laktozą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Następujące określenia są stosowane, aby opisać, jak często zgłaszano występowanie działań niepożądanych:
- rzadko (może dotyczyć 1 z 1 000 osób);
- bardzo rzadko (może dotyczyć 1 z 10 000 osób);
- nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Jeśli wystąpi którekolwiek z tych ciężkich działań niepożądanych, należy odstawić lek i niezwłocznie
powiadomić o tym lekarza lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala.
Zgłoszono następujące rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
- ból mięśni, wrażliwość na dotyk, osłabienie lub kurcze mięśni. W rzadkich przypadkach dolegliwości te
mogą mieć ciężką postać i wiązać się z rozpadem tkanki mięśniowej powodującym uszkodzenie nerek;
odnotowywano bardzo rzadko przypadki zgonów.
- reakcje nadwrażliwości (uczulenia) w postaci:
- obrzęku twarzy, języka i gardła mogącego spowodować trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy),
- silnego bólu mięśni, zazwyczaj w okolicy stawów barkowych i biodrowych,
- wysypki z osłabieniem siły mięśni kończyn i szyi,
- bólu lub zapalenia stawów (polimialgia reumatyczna),
- stanów zapalnych naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń),
- nietypowych siniaków, wykwitów skórnych i obrzęków (zapalenie skórno-mięśniowe), pokrzywki,
nadwrażliwości skóry na słońce, gorączki, uderzenia gorąca,
- spłycenia oddechu (duszność) i złego samopoczucia,
- objawów choroby toczniopodobnej (w tym wysypka, dolegliwości ze strony stawów i zmiany
komórek krwi).
- zapalenie wątroby z objawami zażółcenia skóry i białek oczu, świądem, ciemno zabarwionym moczem
lub jasno zabarwionym stolcem, zmęczenie lub osłabienie, utrata apetytu, niewydolność wątroby (bardzo
rzadko).
- zapalenie trzustki często przebiegające z silnym bólem brzucha.
Zgłoszono następujące bardzo rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
- ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (anafilaksja),
- ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn),
- wysypka mogąca występować na skórze lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej (polekowe zmiany
liszajowate),
- zerwanie mięśni.
Rzadko zgłaszano także występowanie następujących działań niepożądanych:
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość);
- drętwienie lub osłabienie rąk i nóg;
- bóle głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy;
- niewyraźne widzenie; zaburzenia widzenia,
- dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka,
nudności, wymioty);
- wysypka, świąd, wypadanie włosów;
- osłabienie;
- zaburzenia snu (bardzo rzadko);
- słaba pamięć (bardzo rzadko), utrata pamięci, splątanie.
Następujące działania niepożądane były również zgłaszane, ale ich częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):
- zaburzenia erekcji;
- depresja;
- zapalenie płuc powodujące problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub
gorączka;
- zaburzenia ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna;
- miastenia rzekomoporaźna (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych
przypadkach mięśni używanych podczas oddychania);
- miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Dodatkowe, możliwe działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania niektórych statyn:
- zaburzenia snu, w tym koszmary senne;
- zaburzenia seksualne;
- cukrzyca. Wystąpienie cukrzycy jest bardziej prawdopodobne u osób z wysokim poziomem cukru i
tłuszczów we krwi, nadwagą i wysokim ciśnieniem krwi. Lekarz będzie prowadził obserwację stanu
zdrowia pacjenta podczas terapii tym lekiem;
- ból, tkliwość lub osłabienie mięśni, które w bardzo rzadkich przypadkach mogą utrzymywać się mimo
zaprzestania przyjmowania leku Simvachol.
Wyniki badań laboratoryjnych
Obserwowano podwyższenie aktywności enzymów mięśniowych (kinazy kreatynowej) we krwi i nieprawidłowe
wyniki testów czynnościowych wątroby.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce,
należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
- Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz w
surowicy.
- Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
- Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co
najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol,
worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat) (patrz
punkty 4.4 i 4.5).
- Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid przeciwwskazane
jest stosowanie produktu leczniczego Simvachol w dawkach większych niż 40 mg na dobę (patrz punkty
4.2, 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię, objawiającą
się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem aktywności kinazy
kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową. Miopatia
czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek spowodowanej mioglobinurią.
Odnotowano bardzo rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu
zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np. podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w
osoczu), którego przyczyną częściowo mogą być wywołujące interakcje produkty lecznicze, które zakłócają
metabolizm symwastatyny i (lub) szlaki transporterów (patrz punkt 4.5).
Jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy
zależne jest od dawki. Według danych pochodzących z badania klinicznego, w którym 41 413 pacjentów było
leczonych symwastatyną, 24 747 z nich (około 60%) włączono do badań ze średnim czasem obserwacji
wynoszącym co najmniej 4 lata, częstość występowania miopatii wynosiła około 0,03%, 0,08% i 0,61% przy
dawce wynoszącej odpowiednio 20, 40 i 80 mg na dobę. W badaniach tych pacjenci byli pod ścisłą kontrolą
oraz nie otrzymywali niektórych produktów leczniczych powodujących interakcje.
W badaniu klinicznym, w którym pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego byli leczeni
symwastatyną w dawce 80 mg/dobę (średni okres obserwacji 6,7 roku), częstość występowania miopatii
wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% w grupie pacjentów, u których stosowano dawkę 20 mg/dobę.
Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia. W każdym kolejnym roku częstość
występowania miopatii wyniosła w przybliżeniu 0,1% (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg w
porównaniu z innymi schematami leczenia opartymi na statynach o podobnej skuteczności w obniżaniu
stężenia cholesterolu LDL. Dlatego produkt leczniczy Simvachol w dawce 80 mg należy stosować jedynie u
pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, u których cel
leczenia nie został osiągnięty za pomocą mniejszych dawek i u których spodziewane korzyści przewyższają
potencjalne ryzyko. U pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg, wymagających podania produktu
leczniczego wchodzącego w interakcję, należy zastosować mniejszą dawkę symwastatyny lub alternatywny
schemat leczenia oparty na statynie o mniejszym potencjale interakcji z innymi produktami leczniczymi (patrz
poniżej Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych oraz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
W badaniu klinicznym, w którym pacjentom obarczonym wysokim ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-
naczyniowej podawano symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku), częstość
występowania miopatii u pacjentów narodowości innej niż chińska (n = 7367) oraz pacjentów narodowości
chińskiej (n = 5468) wynosiła odpowiednio około 0,05% i 0,24%. Mimo, że populacja azjatycka w tym
badaniu składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, należy zachować ostrożność przepisując
symwastatynę pacjentom pochodzenia azjatyckiego i stosować u nich najmniejszą skuteczną dawkę.
Zmniejszona aktywność białek transportowych
Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może wzmagać
ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.
Zmniejszenie aktywności może być skutkiem inhibicji przez leki wchodzące w interakcje (np. cyklosporynę)
lub występować u pacjentów o genotypie SLCO1B1 c.521T>C.
U pacjentów posiadających allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1o mniejszej
aktywności, występuje wzmożona ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas symwastatyny i zwiększone ryzyko
miopatii. Bez przeprowadzania testów genetycznych, ryzyko wystąpienia miopatii związanej ze stosowaniem
dużych dawek symwastatyny (80 mg) wynosi ok. 1% w populacji ogólnej. Na podstawie wyników badania
SEARCH ustalono, iż u homozygotycznych nosicieli allelu C (zwanych CC) leczonych symwastatyną w
dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia miopatii wynosi 15% w ciągu jednego roku, natomiast u
heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) ryzyko to wynosi 1,5%. Ryzyko w przypadku pacjentów z
najczęściej występującym genotypem (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt 5.2). Jeżeli to możliwe, należy rozważyć
możliwość wykonania badań genetycznych na obecność allelu C celem oceny stosunku korzyści do ryzyka
przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg danemu pacjentowi i unikać przepisywania dużych dawek
pacjentom z genotypem CC. Niemniej jednak, nieobecność wspomnianych alleli podczas genotypowania nie
wyklucza wystąpienia miopatii.
Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym lub jeśli
istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK, ponieważ może
to spowodować trudności w interpretacji oznaczanej wartości. Jeżeli aktywność CK jest znacznie większa od
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej
za prawidłową), należy w celu potwierdzenia wyników powtórzyć badanie po 5. a najpóźniej po 7. dniu.
Przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny, należy
poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie się do lekarza
w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub
osłabienia.
Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. Aby
ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w
następujących przypadkach:
• podeszły wiek (≥ 65 lat),
• płeć żeńska,
• zaburzenia czynności nerek,
• oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy,
• indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu
mięśniowego,
• pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie,
• uzależnienie od alkoholu.
W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym ryzyko.
Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił szkodliwy wpływ
statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo ostrożnie. Jeśli aktywność CK znacznie
przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej wartości uznanej za
prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.
Podczas leczenia
Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze mięśni,
należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność CK badana u
pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie górnej
granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują
codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, produkt leczniczy należy
odstawić.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated
necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM
to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w
surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami (patrz punkt 4.8).
Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć powtórne podanie
symwastatyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta.
U pacjentów, u których dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg, obserwowano częstsze występowanie
miopatii (patrz punkt 5.1). Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia CK jako badanie przydatne do
identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Nie ma jednak żadnej pewności, że pozwoli to uniknąć
rozwoju miopatii.
Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym lub
jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego.
Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów leczniczych
(patrz także punkt 4.5)
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z innymi
inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir,
nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat), jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i
danazolem. Stosowanie tych produktów leczniczych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu,
amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5). Ryzyko
miopatii, w tym rabdomiolizy, może zwiększyć się podczas jednoczesnego podawania kwasu fusydowego ze
statynami (patrz punkt 4.5). U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną to ryzyko może
ulegać zwiększeniu w wyniku jednoczesnego stosowania symwastatyny z lomitapidem.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4: itrakonazolem,
ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV (np. nelfinawirem),
erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną, boceprewirem, telaprewirem, nefazodonem oraz produktami
leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4
(substancjami powodującymi w przybliżeniu co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest
konieczne, należy w tym czasie przerwać stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju
statyny). Należy ponadto zachować ostrożność podczas podawania symwastatyny z inhibitorami CYP3A4 o
słabszym działaniu: flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać
jednoczesnego przyjmowania symwastatyny i soku grejpfrutowego.
Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z gemfibrozylem (patrz punkt 4.3). Ze względu na
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy, nie należy przekraczać dawki 10 mg symwastatyny
na dobę u pacjentów stosujących jednocześnie fibraty z wyjątkiem fenofibratu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenofibratu z symwastatyną, ponieważ każda z tych
substancji podawana w monoterapii może spowodować miopatię.
Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo lub w
ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których podawanie
ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na cały
okres leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych)
wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem (patrz punkt 4.5). U pacjentów, u których ogólnoustrojowe
podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na czas leczenia
kwasem fusydowym. Pacjentowi należy zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci
osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie zgłosił się do lekarza. Leczenie statynami można wznowić
po upływie siedmiu dni od daty podania ostatniej dawki kwasu fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach,
gdy konieczne jest ogólnoustrojowe podawanie kwasu fusydowego, np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń,
jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w przypadkach
indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.
Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę z
amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub diltiazemem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych
niż 40 mg na dobę z lomitapidem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
Pacjenci przyjmujący jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze, oznaczone jako mające
umiarkowanie hamujący wpływ na CYP3A4, zwłaszcza większe dawki symwastatyny, mogą mieć zwiększone
ryzyko wystąpienia miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny z umiarkowanym
inhibitorem CYP3A4 (substancją powodującą w przybliżeniu 2- do 5- krotne zwiększenie wartości AUC),
może być konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne substancje mające umiarkowanie
hamujący wpływ na inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się podawanie symwastatyny w dawce
wynoszącej maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).
Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku piersi
(ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących
inhibitorami BCRP (np. elbaswiru and grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w
osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii; w związku z tym, w zależności od przepisanej dawki konieczne
może być dostosowanie dawki symwastatyny. Nie badano jednoczesnego podawania elbaswiru i grazoprewiru
z symwastatyną; jednakże, u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające
elbaswir lub grazoprewir, dawka produktu leczniczego Simvachol nie powinna przekraczać 20 mg na
dobę (patrz punkt 4.5).
Rzadko obserwowano przypadki miopatii/rabdomiolizy, związane z przyjmowaniem inhibitorów reduktazy
HMG-CoA jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów
(≥1 g/dobę); każdy lek z obydwu grup stosowany w monoterapii może spowodować rozwój miopatii.
W badaniu klinicznym (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku) z udziałem pacjentów obarczonych wysokim
ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej, z dobrze kontrolowanym poziomem cholesterolu LDL,
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg/dobę w monoterapii lub w skojarzeniu z ezetymibem w dawce
10 mg, nie stwierdzono zwiększenia korzystnego wpływu na układ krążenia po włączeniu niacyny (kwasu
nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). Z tego względu lekarze
rozważający zastosowanie leczenia skojarzonego symwastatyną i niacyną (kwasem nikotynowym) lub lekami
zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić
potencjalne korzyści i ryzyko, a także ściśle monitorować pacjentów pod kątem występowania wszelkich
objawów podmiotowych i przedmiotowych, w postaci bólu mięśni, tkliwości czy osłabienia siły mięśni,
zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia oraz w przypadku zwiększenia dawki któregokolwiek z leków.
Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących
symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg wynosiła około 0,24%
w porównaniu do 1,24% u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub
ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg w skojarzeniu z kwasem nikotynowym i laropiprantem w
dawce 2000 mg + 40 mg w postaci o przedłużonym uwalnianiu. Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu
składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, z uwagi na fakt, że częstość występowania miopatii
jest wyższa u osób pochodzących z Chin niż u pacjentów innych narodowości, nie zaleca się jednoczesnego
podawania symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1
g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.
Acypimoks pod względem budowy podobny jest do kwasu nikotynowego. Mimo, że acypimoks nie został
przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne do niacyny.
Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów reduktazy
HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory reduktazy
HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów podawany w monoterapii może spowodować
wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy rozważyć tymczasowe przerwanie stosowania produktu
leczniczego Zocor u pacjentów przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z jednoczesnego podawania
przewyższają ryzyko. Należy zapoznać się z informacją o daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji
na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny)
oraz dalszych wskazówek dotyczących monitorowania. (Patrz punkt 4.5).
Miastenia rzekomoporaźna (ang. myasthenia gravis) lub miastenia oczna
W kilku przypadkach odnotowano, że statyny indukują de novo lub nasilają wcześniej istniejącą miastenię lub
miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Należy przerwać stosowanie produktu Simvachol, w przypadku nasilenia
objawów. Zgłaszano przypadki nawrotów po (ponownym) podaniu tej samej lub innej statyny.
Wpływ na wątrobę
Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do utrzymującego
się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości
uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność aminotransferaz u tych pacjentów zwykle
wracała powoli do wartości sprzed leczenia.
Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem
stosowania leku, a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których wymagane jest
stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg, należy wykonać dodatkowy test przed zmianą dawkowania, 3
miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co pół roku) w pierwszym roku
leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których stwierdzono zwiększenie aktywności
aminotransferaz. U tych pacjentów należy niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je
częściej. Jeśli następuje dalsze zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie
większych od górnej granicy normy i utrzymuje się, symwastatynę należy odstawić. Należy zwrócić uwagę na
fakt, że aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) może wywodzić się z tkanki mięśniowej, zatem
wzrost aktywności AlAT wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię (patrz powyżej
Miopatia/rabdomioliza).
W okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku
śmiertelnego lub zakończone zgonem, u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Jeżeli
podczas leczenia produktem leczniczym Simvachol wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby dające objawy
kliniczne i (lub) hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli nie można
zidentyfikować innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia produktem leczniczym Simvachol.
Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.
Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających stężenie
lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (mniej niż
trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie takie występowało
wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie towarzyszyły mu żadne
dodatkowe objawy. Odstawienie produktu leczniczego nie było konieczne.
Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u niektórych
pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować hiperglikemię o
nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej (podania leków przeciwcukrzycowych).To
ryzyko jest jednak równoważone przez zdolność statyn do zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób
naczyniowych, a zatem nie powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy
ryzyka (pacjentów, u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m 2, ze
zwiększonym stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i
biochemicznej zgodnie z wytycznymi.
Śródmiąższowa choroba płuc
Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych statyn,
szczególnie podczas długotrwałej terapii (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować duszność, suchy kaszel
oraz pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała oraz gorączka). Jeśli istnieje
podejrzenie, że rozwinęła się u pacjenta śródmiąższowa choroba płuc, należy zakończyć leczenie statyną.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem chłopców w fazie
II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki.
Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną był na ogół podobny do profilu u
pacjentów, którym podawano placebo. Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej populacji. W tym
ograniczonym, kontrolowanym badaniu nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie
płciowe u chłopców i dziewcząt, ani jakiegokolwiek wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt
(patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.1). Dziewczęta należy poinformować o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży
podczas leczenia symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.6). U pacjentów w wieku < 18 lat nie przeprowadzono
badań skuteczności ani bezpieczeństwa w odniesieniu do okresu leczenia > 48 tygodni i długotrwały wpływ
leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany. Nie badano stosowania symwastatyny u
pacjentów w wieku poniżej 10 lat ani dzieci w wieku przed dojrzewaniem i dziewcząt przed pierwszą
miesiączką.
Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Simvachol
Produkt leczniczy Simvachol zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać się wiele
mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy (np. CYP3A4) i (lub)
szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu
oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy.
Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach leczniczych, w
celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji z symwastatyną i
(lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub transporterów oraz ewentualnego dostosowania
dawki i schematów leczenia.
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Interakcje farmakodynamiczne
Interakcje z produktami leczniczymi obniżającymi stężenie lipidów, które podawane w monoterapii mogą
spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
fibratów. Ponadto, interakcja z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu krwi
(patrz poniżej: Interakcje farmakokinetyczne oraz punkty 4.3 i 4.4). Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia
miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko
stosowania każdego z tych produktów osobno. Nie ma dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i
monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących innych fibratów. Rzadko obserwowano przypadki
miopatii i (lub) rabdomiolizy związane z przyjmowaniem symwastatyny jednocześnie z niacyną w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) (patrz punkt 4.4).
Interakcje farmakokinetyczne
Zalecenia odnośnie przepisywania leków wchodzących w interakcje zostały zebrane w tabeli poniżej (dalsze
szczegóły zawarte są w tekście, patrz również punkty 4.2, 4.3 i 4.4).
Interakcje lekowe związane
ze zwiększonym ryzykiem miopatii i (lub) rabdomiolizy
Leki wchodzące w interakcje Zalecenia odnośnie przepisywania
Silne inhibitory CYP3A4, np.: Przeciwwskazane do stosowania z symwastatyną.
Itrakonazol
Ketokonazol
Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy wirusa HIV (np.
nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir
Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl
Inne fibraty (z wyjątkiem fenofibratu)
Nie stosować dawki większej niż 10 mg
symwastatyny na dobę.
Kwas fusydowy Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.
Niacyna (kwas nikotynowy) (≥ 1 g/dobę) U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie zaleca
się jednoczesnego stosowania z symwastatyną.
Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir
Nie stosować dawki większej niż 20 mg
symwastatyny na dobę.
Lomitapid U pacjentów z homozygotyczna
hipercholesterolemią rodzinną nie stosować
większej dawki symwastatyny niż 40 mg/dobę.
Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie
stosowania symwastatyny u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z
jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko
(patrz punkt 4.4).
Tikagrelor
Nie zaleca się podawania dawek większych niż 40
mg symwastatyny na dobę.
Palbocyklib Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.
Rybocyklib Należy unikać jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.
Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas
stosowania symwastatyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na symwastatynę
Interakcje dotyczące inhibitorów CYP3A4
Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i silnymi
inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy, na skutek
zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów cytochromu P450
3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz
produkty lecznicze zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie itrakonazolu spowodowało ponad 10-krotne
zwiększenie narażenia na kwas powstający z symwastatyny (aktywnym metabolitem jest beta-hydroksykwas).
Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe narażenie na kwas powstający z symwastatyny.
Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem,
worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV, (np. nelfinawirem), erytromycyną, klarytromycyną,
telitromycyną, boceprewirem, telaprewirem, nefazodonem oraz oraz produktami leczniczymi zawierającymi
kobicystat, jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem (patrz punkt 4.3). Jeśli podawanie silnych
inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości
AUC) jest konieczne, należy podczas tego leczenia przerwać stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie
innego rodzaju statyny). Ostrożnie należy stosować symwastatynę jednocześnie z innymi słabszymi
inhibitorami CYP3A4: flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Flukonazol
Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy związanej z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny i
flukonazolu (patrz punkt 4.4).
Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
cyklosporyny z symwastatyną, dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i
4.4). Mimo, że mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony, wykazano, że cyklosporyna zwiększa AUC
inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu symwastatyny występowało przypuszczalnie
częściowo na skutek hamowania CYP3A4 i (lub) OATP1B1.
Danazol
Jednoczesne stosowanie danazolu i symwastatyny zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy,
dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie wartość AUC kwasu symwastatyny, prawdopodobnie w wyniku
zahamowania szlaku glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie z
gemfibrozylem jest przeciwwskazane.
Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania kwasu
fusydowego ze statynami. W wyniku zastosowania takiego skojarzenia może dojść do wzrostu stężenia obu
leków w osoczu. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji (niezależnie od tego, czy ma ona charakter
farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) jest
jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych) wśród pacjentów
leczonych takim skojarzeniem.
U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie symwastatyną należy
przerwać na okres leczenia kwasem fusydowym. Patrz także punkt 4.4.
Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania amiodaronu jednocześnie z
symwastatyną (patrz punkt 4.4). W badaniu klinicznym wystąpienie miopatii obserwowano u 6 % pacjentów
otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i amiodaron. Dlatego u pacjentów stosujących jednocześnie lek
zawierający amiodaron, dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.
Antagoniści kanału wapniowego
• Werapamil
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
werapamilu z symwastatyną w dawce 40 mg lub 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach
farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z werapamilem powodowało 2,3-krotne zwiększenie
narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4. Dlatego u pacjentów
otrzymujących jednocześnie symwastatynę i werapamil, dawka symwastatyny nie powinna być większa
niż 20 mg na dobę.
• Diltiazem
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
diltiazemu z symwastatyną w dawce 80 mg (patrz punkt 4.4).
W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z diltiazemem powodowało 2,7-krotne
zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4.
Dlatego też, dawka symwastatyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie diltiazem nie powinna być
większa niż 20 mg na dobę.
• Amlodypina
U pacjentów stosujących amlodypinę jednocześnie z symwastatyną ryzyko wystąpienia miopatii jest
zwiększone. W badaniu farmakokinetycznym jednoczesne stosowanie amlodypiny prowadziło do 1,6-
krotnego wzrostu ekspozycji na kwas symwastatyny. Dlatego też, dawka symwastatyny u pacjentów
otrzymujących jednocześnie amlodypinę nie powinna być większa niż 20 mg na dobę.
Lomitapid
Ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy może być zwiększone w wyniku jednoczesnego podawania
lomitapidu z symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.4), dlatego w przypadku pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną przyjmujących jednocześnie lomitapid dawka symwastatyny nie może być
większa niż 40 mg na dobę.
Umiarkowane inhibitory CYP3A4
U pacjentów stosujących jednocześnie symwastatynę, zwłaszcza w większych dawkach, z innymi lekami
uznanymi za mające umiarkowany wpływ na układ enzymatyczny CYP3A4, ryzyko wystąpienia miopatii
może być większe (patrz punkt 4.4).
Inhibitory białka transportowego OATP1B1
Kwas symwastatyny jest substratem dla białka transportowego OATP1B1. Jednoczesne podawanie produktów
leczniczych będących inhibitorami białka transportowego OATP1B1 może prowadzić do podwyższonego
stężenia kwasu symwastatyny w osoczu oraz podwyższonego ryzyka wystąpienia miopatii (patrz punkty 4.3 i
4.4).
Inhibitory białka warunkującego oporność w raku piersi (BCRP)
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów leczniczych
zawierających elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w osoczu oraz
do zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Niacyna (kwas nikotynowy)
Obserwowano przypadki rozwoju miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas przyjmowania symwastatyny
jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). W
badaniu farmakokinetyki podanie kwasu nikotynowego o przedłużonym uwalnianiu w dawce jednorazowej
wynoszącej 2 g jednocześnie z symwastatyną w dawce 20 mg spowodowało nieznaczny wzrost wartości pola
pod krzywą (AUC) symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz wartości Cmax stężenia kwasu symwastatyny w
osoczu.
Tikagrelor
Jednoczesne stosowanie tikagreloru z symwastatyną powodowało zwiększenie Cmax symwastatyny o 81% i
AUC o 56% oraz zwiększenie Cmax kwasu symwastatyny o 64% i jego AUC o 52% z pojedynczymi
przypadkami zwiększenia 2- lub 3-krotnego. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i symwastatyny w dawce
większej niż 40 mg na dobę może spowodować wystąpienie działań niepożądanych symwastatyny i dlatego
należy je uwzględnić w ocenie potencjalnych korzyści tego skojarzenia. Nie stwierdzono wpływu
symwastatyny na stężenie tikagreloru w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru z
symwastatyną w dawkach większych niż 40 mg.
Sok grejpfrutowy
Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych ilości
soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny.
Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne
zwiększenie narażenia. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.
Kolchicyna
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy podczas
jednoczesnego stosowania kolchicyny i symwastatyny. Zalecane jest uważne monitorowanie pacjentów.
Daptomycyna
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).
Ryfampicyna
Ponieważ ryfampicyna jest induktorem aktywności P450 3A4, u pacjentów długotrwale przyjmujących
ryfampicynę (np. leczonych na gruźlicę) jednocześnie z symwastatyną, skuteczność leczenia symwastatyną
może być zmniejszona. W badaniu farmakokinetyki leku u zdrowych ochotników stwierdzono zmniejszenie
pola pod krzywą (AUC) stężeń osoczowych kwasu symwastatyny o 93% przy jednoczesnym stosowaniu
ryfampicyny.
Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też, symwastatyna nie wpływa na
stężenie w osoczu innych substancji metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4.
Doustne leki przeciwzakrzepowe
W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym zdrowych ochotników, drugim - pacjentów
z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg – 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie
leków przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako
International Normalized Ratio, INR) zwiększył się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do
wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 odpowiednio u zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano o bardzo
rzadkich przypadkach podwyższenia wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
pochodne kumaryny, czas protrombinowy należy ocenić zarówno przed rozpoczęciem terapii symwastatyną,
jak i odpowiednio często w początkowym okresie trwania terapii, aby upewnić się, czy nie występują istotne
zmiany w czasie protrombinowym. Po stwierdzeniu stabilności czasu protrombinowego należy go oceniać z
częstością zalecaną podczas terapii pochodnymi kumaryny. Powyższą procedurę należy powtórzyć w
przypadku zmiany dawki symwastatyny lub przerwania stosowania tego leku. U pacjentów nie przyjmujących
leków przeciwzakrzepowych, jednoczesne przyjmowanie symwastatyny nie było związane z występowaniem
krwawień lub zmian czasu protrombinowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w szeroko
zakrojonych, długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym HPS i 4S z udziałem
odpowiednio 20 536 i 4444 pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS odnotowano poważne działania
niepożądane, jak również bóle mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu
4S odnotowano wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań
niepożądanych po symwastatynie była mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po podaniu
placebo oraz jeśli spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie przyczynowo związane
ze stosowaniem produktu leczniczego, takie działania niepożądane klasyfikowano jako „rzadko” występujące.
W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną w
dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa
były porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo, przez okres wynoszący
średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych były w tych
grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu z 5,1% w grupie
placebo). Częstość występowania miopatii była poniżej 0,1% (<0,1%) u pacjentów leczonych symwastatyną w
dawce 40 mg. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie powyżej górnej granicy
uznanej za prawidłową, potwierdzone powtórnym badaniem) wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych
symwastatyną w dawce 40 mg, w porównaniu do 0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.
Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:
bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000,
< 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: niedokrwistość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: bezsenność.
Częstość nieznana: depresja.
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa.
Bardzo rzadko: zaburzenia pamięci.
Częstość nieznana: miastenia rzekomoporaźna.
Zaburzenia oka
Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia†.
Częstość nieznana: miastenia oczna
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty,
zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego lub zakończona zgonem.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie.
Bardzo rzadko: polekowe zmiany liszajowate†.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez (patrz punkt
4.4), bóle mięśniowe, kurcze mięśni.
Bardzo rzadko: zerwanie mięśni†.
* W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg/dobę miopatia występowała
częściej niż u pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 20 mg/dobę (odpowiednio 1,0% w
porównaniu z 0,02%) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Częstość nieznana: tendinopatia, czasami powikłana zerwaniem ścięgna, immunozależna miopatia
martwicza**
** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) – miopatii
autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to
utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w
surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja mięśni wykazuje martwiczą miopatię
bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku stosowania leków immunosupresyjnych (patrz punkt
4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia†.
Częstość nieznana: zaburzenia erekcji.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: astenia.
W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym lub więcej
spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu
reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia, podwyższone OB,
zapalenie stawów i bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia gorąca,
duszność, złe samopoczucie.
Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (aminotransferazy alaninowej,
aminotransferazy asparaginianowej, gamma-glutamylotranspeptydazy) (patrz punkt 4.4 Wpływ na wątrobę),
podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy krwi
(patrz punkt 4.4).
U pacjentów przyjmujących statyny, w tym produkt leczniczy Simvachol, zgłaszano przypadki wzrostu
stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata
pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących statyny, w tym
symwastatynę. Zgłaszane problemy były na ogół łagodne i ustępowały po przerwaniu leczenia statyną.
Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat) i ustąpienia (mediana 3 tygodnie)
objawów.
†Opisane działania niepożądane zgłaszano po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach klinicznych
ezetymibu z symwastatyną lub w okresie po wprowadzeniu do obrotu jednej z substancji czynnych.
Zgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania niektórych statyn:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne;
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca: częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi
na czczo • 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).
Dzieci i młodzież
W 48-tygodniowym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera
oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n = 175), profil bezpieczeństwa i tolerancji w grupie
leczonej symwastatyną był na ogół podobny do profilu w grupie leczonej placebo. Długotrwały wpływ leku na
dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany. Obecnie, po jednym roku leczenia, nie są dostępne
wystarczające dane (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Simvastatinum 20 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna 200 mesh; Celuloza mikrokrystaliczna 101; Skrobia kukurydziana żelowana; Butylohydroksyanizol; Kwas askorbowy; Kwas cytrynowy; Magnezu stearynian
- tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737: Hypromeloza; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek; Makrogol /PEG 3000; Glicerolu trioctan; Żelaza tlenek czerwony; Żelaza tlenek czarny; Indygokarmina lak glinowy
- tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514: Hypromeloza; Laktoza jednowodna; Tytanu dwutlenek; Makrogol /PEG 3000; Glicerolu trioctan; Żelaza tlenek żółty; Żelaza tlenek czerwony; Żelaza tlenek czarny
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737); w składzie (tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie; w składzie (tabletki 10 mg: Opadry II Pink 33G24737); w składzie (tabletki 20 mg: Opadry II Yellow 39G22514)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty różowy okrągły średnicy około 6 mm
Simvachol ma postać okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych. Tabletki powlekane zawierające 10 mg symwastatyny są różowe, o średnicy około 6 mm; Tabletki powlekane zawierające 20 mg symwastatyny są żółte o średnicy około 8 mm; Wielkość opakowań: źródło: Ulotka, pkt 6 - SIMVACHOL, 10 mg: różowy okrągły średnicy około 6 mm
Różowe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy około 6 mm. źródło: ChPL, pkt 3 - SIMVACHOL, 20 mg: okrągły średnicy około 8 mm
Żołte, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o średnicy około 8 mm. źródło: ChPL, pkt 3
- żółty różowy okrągły średnicy około 6 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Simvachol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny mogą wystąpić zawroty głowy, o czym donoszono po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
67 pozycji wyodrębnione przez model AI
- rzadko: niedokrwistość; ból głowy; parestezje; zawroty głowy; neuropatia obwodowa; niewyraźne widzenie; zaburzenia widzenia†; zaparcia; bóle brzucha; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; niestrawność; biegunka; nudności; wymioty; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby/żółtaczka; wysypka; świąd; łysienie; miopatia; zapalenie mięśni; rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez; bóle mięśniowe; kurcze mięśni; obrzęk naczynioruchowy; zespół toczniopodobny; bóle mięśni typu reumatoidalnego; zapalenie mięśni i skóry; zapalenie naczyń; małopłytkowość; eozynofilia; podwyższone OB; zapalenie stawów; bóle stawów; pokrzywka; nadwrażliwość na światło; gorączka; uderzenia gorąca; duszność; złe samopoczucie; zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, gamma-glutamylotranspeptydazy); podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej; zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy krwi; zaburzenia funkcji poznawczych; utrata pamięci; słaba pamięć; amnezja; splątanie; zaburzenia snu, w tym koszmary senne; zaburzenia seksualne; cukrzyca
- bardzo rzadko: anafilaksja; bezsenność; zaburzenia pamięci; niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego lub zakończona zgonem; polekowe zmiany liszajowate; zerwanie mięśni; ginekomastia
- częstość nieznana: depresja; miastenia; miastenia oczna; śródmiąższowa choroba płuc; tendinopatia; zaburzenia erekcji; astenia
- częstość niepodana w tekście: wzrost stężenia HbA1c; wzrost stężenia glukozy w surowicy na czczo
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 80 mg na dobę · dorośli
„Jeśli jest to konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg podawanych raz na dobę, wieczorem.” - 40 mg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna”
„Simvachol nie może przekraczać 40 mg na dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5).” - 10 mg na dobę · niewydolność nerek · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z innymi lekami”
„U pacjentów z ostrymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli to niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie.” - 40 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z innymi lekami”
„Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.”
- 80 mg na dobę · dorośli
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Zazwyczaj zalecana dawka początkowa dla dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki, w wieku 10–17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi 10 mg raz na dobę, wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia symwastatyną u dzieci i młodzieży należy zastosować standardową dietę obniżającą poziom cholesterolu. Dietę należy kontynuować w trakcie leczenia symwastatyną. Zalecany zakres dawki wynosi 10–40 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy)
„Dawka 80 mg na dobę jest zalecana tylko pacjentom z ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego, którzy nie osiągnęli celów leczenia za pomocą mniejszej dawki oraz kiedy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkty 4.4 i 5.1).” - źródło: Ulotka, pkt 3
Dorośli
„Dorośli Dawka początkowa wynosi 10, 20 lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę. Po upływie co najmniej 4 tygodni leczenia lekarz może dostosować dawkę maksymalnie do 80 mg podawanych raz na dobę. Nie stosować większej dawki niż 80 mg na dobę. Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje niektóre leki wymienione powyżej lub posiada pewne dolegliwości związane z nerkami. Dawka 80 mg zalecana jest wyłącznie u pacjentów dorosłych z bardzo wysokim stężeniem cholesterolu we krwi i dużym ryzykiem rozwoju chorób serca, u których nie osiągnięto docelowego stężenia cholesterolu stosując lek w niższej dawce.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka leku Simvachol to 10 mg, 20 mg lub 40 mg, przyjmowana doustnie, raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ostrymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli to niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie.” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie należy stosować produktu leczniczego Simvachol w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki występowania wad wrodzonych u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Jednak, w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były prospektywnie obserwowane w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad wrodzonych nie była większa od tej, jaka występuje w ogólnej populacji.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak wiele leków jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące Simvachol nie powinny karmić piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność u człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas stosowania symwastatyny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych ilości soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne zwiększenie narażenia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„• podeszły wiek (≥ 65 lat), • płeć żeńska, • zaburzenia czynności nerek, • oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy, • indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu mięśniowego, • pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie, • uzależnienie od alkoholu.” - alkohol: „Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Simvachol
Kiedy nie stosować leku Simvachol
- jeśli pacjent ma uczulenie na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli występują obecnie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli stosowany(-e) jest(są) jednocześnie lek(-i) zawierający(-e) co najmniej jedną z wymienionych niżej
substancji czynnych:
- itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń
grzybiczych),
- erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń),
- inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (inhibitory proteazy
wirusa HIV stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV),
- boceprewir i telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C),
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
- kobicystat,
- gemfibrozyl (stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- cyklosporyna (stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
- danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona
wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą),
- jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub w okresie 7 ostatnich dni przyjmował (lub podawano mu) lek o
nazwie kwas fusydowy (stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.
Przyjmowanie kwasu fusydowego w skojarzeniu z lekiem Simvachol może prowadzić do poważnych
problemów dotyczących mięśni (rabdomioliza).
Nie wolno stosować leku Simvachol w dawce większej niż 40 mg, jeśli pacjent przyjmuje lomitapid
(stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia cholesterolu).
W razie wątpliwości, czy stosowany jest którykolwiek z wyżej wymienionych leków, należy poradzić się
lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza:
- o wszystkich aktualnie występujących dolegliwościach, w tym uczuleniach,
- o spożywaniu dużych ilości alkoholu,
- o występowaniu w przeszłości chorób wątroby. Stosowanie leku Simvachol może nie być właściwe,
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w
tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia oczna (choroba
powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać objawy choroby lub
prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4),
- o planowanym zabiegu operacyjnym. Może zaistnieć potrzeba przerwania stosowania leku Simvachol na
krótki czas,
- jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego, ponieważ dla tego pacjenta może być odpowiednia inna
dawka.
Lekarz powinien wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Simvachol i podczas leczenia, jeśli
u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia wątroby. Celem badania będzie ocena czynności wątroby.
Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu stosowania leku
Simvachol.
Podczas terapii lekarz będzie prowadził ścisłą obserwację stanu zdrowia pacjenta, jeśli choruje on na cukrzycę
lub istnieje u niego ryzyko rozwoju cukrzycy. Prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, które
mają wysoki poziom cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie krwi.
Należy poinformować lekarza o poważnych chorobach płuc.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku wystąpienia niewyjaśnionego bólu mięśni,
ich wrażliwości na dotyk lub osłabienia siły mięśni. W rzadkich przypadkach dolegliwości ze strony
mięśni mogą być poważne, w tym może nastąpić rozpad tkanki mięśniowej, powodujący uszkodzenie
nerek, a w bardzo rzadkich przypadkach śmierć.
Ryzyko uszkodzenia mięśni jest większe podczas stosowania większych dawek leku Simvachol, w szczególności
dawki 80 mg. Ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej jest także większe u niektórych pacjentów. Należy powiedzieć
lekarzowi, jeśli:
- pacjent spożywa alkohol w dużych ilościach;
- u pacjenta stwierdzono schorzenia nerek;
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności tarczycy;
- pacjent ma 65 lat lub więcej;
- pacjent jest płci żeńskiej;
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły problemy z mięśniami podczas leczenia preparatami zmniejszającymi
stężenie cholesterolu we krwi, nazywanymi statynami lub fibratami;
- u pacjenta lub jego bliskiego krewnego stwierdzono dziedziczne schorzenia mięśni.
Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i przyjmowanie
dodatkowych leków.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tego leku badano u chłopców w wieku 10-17 lat oraz dziewcząt, które
rozpoczęły miesiączkowanie (menstruację) co najmniej jeden rok wcześniej (patrz punkt 3 „Jak stosować
Simvachol”). Nie przeprowadzono badań leku Simvachol u dzieci w wieku poniżej 10 lat. W celu uzyskania
dodatkowych informacji należy skonsultować się z lekarzem.
Lek Simvachol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o
lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu leków
zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych.
Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Simvachol może spowodować zwiększenie ryzyka dolegliwości ze
strony mięśni (niektóre z nich wymieniono wcześniej w punkcie zatytułowanym „Kiedy nie stosować leku
Simvachol”).
- Jeśli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia bakteryjnego,
konieczne będzie czasowe przerwanie przyjmowania tego leku. Lekarz poinformuje, kiedy ponowne
rozpoczęcie przyjmowania leku Simvachol będzie bezpieczne. Jednoczesne przyjmowanie leku
Simvachol z kwasem fusydowym może w rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości
lub bólu mięśni (rabdomioliza). Dodatkowe informacje dotyczące rabdomiolizy znajdują się w
punkcie 4.
- cyklosporyna (często stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów);
- danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona wyściełająca
macicę rozrasta się poza macicą);
- leki, zawierające takie substancje czynne, jak itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, pozakonazol lub
worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
- fibraty, zawierające takie substancje czynne, jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w celu zmniejszenia
stężenia cholesterolu);
- erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych);
- inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane w leczeniu
AIDS);
- leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, takie jak boceprewir,
telaprewir, elbaswir lub grazoprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C);
nefazodon (stosowany w leczeniu depresji);
- leki zawierające substancję czynną kobicystat;
- amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, bólu w klatce
piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca);
- lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia cholesterolu);
- daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz bakteremii).
Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być większe, gdy lek ten jest
przyjmowany podczas leczenia symwastatyną (np. Simvachol). Lekarz może zadecydować o zaprzestaniu
przyjmowania leku Simvachol na jakiś czas,
- kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej),
- tikagrelor (lek przeciwpłytkowy).
Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o
wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez
recepty, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o
stosowaniu leków zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych:
- leki zawierające substancje czynne zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi, takie jak warfaryna,
fenprokumon lub acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe);
- fenofibrat (także stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu);
- niacyna (także stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu);
- ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy).
O stosowaniu leku Simvachol należy także poinformować każdego lekarza przepisującego nowy lek.
Simvachol z jedzeniem i piciem
Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej związków, które wpływają na działanie niektórych leków w
organizmie, w tym leku Simvachol. Należy unikać picia napojów zawierających sok grejpfrutowy.
Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Simvachol u kobiet w ciąży, planujących ciążę lub u kobiet podejrzewających, że mogą być w
ciąży. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie stosowania leku Simvachol, należy natychmiast przerwać leczenie
i skontaktować się z lekarzem.
Nie stosować leku Simvachol w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek jest wydzielany do
mleka matki.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Simvachol nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy wziąć pod
uwagę, że u niektórych osób po zastosowaniu leku Simvachol mogą wystąpić zawroty głowy.
Lek Simvachol zawiera laktozę
Tabletki leku Simvachol zawierają cukier zwany laktozą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Następujące określenia są stosowane, aby opisać, jak często zgłaszano występowanie działań niepożądanych:
- rzadko (może dotyczyć 1 z 1 000 osób);
- bardzo rzadko (może dotyczyć 1 z 10 000 osób);
- nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Jeśli wystąpi którekolwiek z tych ciężkich działań niepożądanych, należy odstawić lek i niezwłocznie
powiadomić o tym lekarza lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala.
Zgłoszono następujące rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
- ból mięśni, wrażliwość na dotyk, osłabienie lub kurcze mięśni. W rzadkich przypadkach dolegliwości te
mogą mieć ciężką postać i wiązać się z rozpadem tkanki mięśniowej powodującym uszkodzenie nerek;
odnotowywano bardzo rzadko przypadki zgonów.
- reakcje nadwrażliwości (uczulenia) w postaci:
- obrzęku twarzy, języka i gardła mogącego spowodować trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy),
- silnego bólu mięśni, zazwyczaj w okolicy stawów barkowych i biodrowych,
- wysypki z osłabieniem siły mięśni kończyn i szyi,
- bólu lub zapalenia stawów (polimialgia reumatyczna),
- stanów zapalnych naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń),
- nietypowych siniaków, wykwitów skórnych i obrzęków (zapalenie skórno-mięśniowe), pokrzywki,
nadwrażliwości skóry na słońce, gorączki, uderzenia gorąca,
- spłycenia oddechu (duszność) i złego samopoczucia,
- objawów choroby toczniopodobnej (w tym wysypka, dolegliwości ze strony stawów i zmiany
komórek krwi).
- zapalenie wątroby z objawami zażółcenia skóry i białek oczu, świądem, ciemno zabarwionym moczem
lub jasno zabarwionym stolcem, zmęczenie lub osłabienie, utrata apetytu, niewydolność wątroby (bardzo
rzadko).
- zapalenie trzustki często przebiegające z silnym bólem brzucha.
Zgłoszono następujące bardzo rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
- ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (anafilaksja),
- ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn),
- wysypka mogąca występować na skórze lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej (polekowe zmiany
liszajowate),
- uszkodzenie mięśni.
Rzadko zgłaszano także występowanie następujących działań niepożądanych:
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość);
- drętwienie lub osłabienie rąk i nóg;
- bóle głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy;
- niewyraźne widzenie; zaburzenia widzenia,
- dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka,
nudności, wymioty);
- wysypka, świąd, wypadanie włosów;
- osłabienie;
- zaburzenia snu (bardzo rzadko);
- słaba pamięć (bardzo rzadko), utrata pamięci, splątanie.
Następujące działania niepożądane były również zgłaszane, ale ich częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):
- zaburzenia erekcji;
- depresja;
- zapalenie płuc powodujące problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub
gorączka;
- zaburzenia ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna;
- miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
biorących udział w oddychaniu);
- miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.
Dodatkowe, możliwe działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania niektórych statyn:
- zaburzenia snu, w tym koszmary senne;
- zaburzenia seksualne;
- cukrzyca. Wystąpienie cukrzycy jest bardziej prawdopodobne u osób z wysokim poziomem cukru i
tłuszczów we krwi, nadwagą i wysokim ciśnieniem krwi. Lekarz będzie prowadził obserwację stanu
zdrowia pacjenta podczas terapii tym lekiem;
- ból, tkliwość lub osłabienie mięśni, które w bardzo rzadkich przypadkach mogą utrzymywać się mimo
zaprzestania przyjmowania leku Simvachol.
Wyniki badań laboratoryjnych
Obserwowano podwyższenie aktywności enzymów mięśniowych (kinazy kreatynowej) we krwi i nieprawidłowe
wyniki testów czynnościowych wątroby.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce,
należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
- Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz w
surowicy.
- Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
- Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co
najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol,
worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat) (patrz
punkty 4.4 i 4.5).
- Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid przeciwwskazane
jest stosowanie produktu leczniczego Simvachol w dawkach większych niż 40 mg na dobę (patrz punkty
4.2, 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię, objawiającą
się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem aktywności kinazy
kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową. Miopatia
czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek spowodowanej mioglobinurią.
Odnotowano bardzo rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu
zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np. podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w
osoczu), którego przyczyną częściowo mogą być wywołujące interakcje produkty lecznicze, które zakłócają
metabolizm symwastatyny i (lub) szlaki transporterów (patrz punkt 4.5).
Jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy
zależne jest od dawki. Według danych pochodzących z badania klinicznego, w którym 41 413 pacjentów było
leczonych symwastatyną, 24 747 z nich (około 60%) włączono do badań ze średnim czasem obserwacji
wynoszącym co najmniej 4 lata, częstość występowania miopatii wynosiła około 0,03%, 0,08% i 0,61% przy
dawce wynoszącej odpowiednio 20, 40 i 80 mg na dobę. W badaniach tych pacjenci byli pod ścisłą kontrolą
oraz nie otrzymywali niektórych produktów leczniczych powodujących interakcje.
W badaniu klinicznym, w którym pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego byli leczeni
symwastatyną w dawce 80 mg/dobę (średni okres obserwacji 6,7 roku), częstość występowania miopatii
wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% w grupie pacjentów, u których stosowano dawkę 20 mg/dobę.
Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia. W każdym kolejnym roku częstość
występowania miopatii wyniosła w przybliżeniu 0,1% (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg w
porównaniu z innymi schematami leczenia opartymi na statynach o podobnej skuteczności w obniżaniu
stężenia cholesterolu LDL. Dlatego produkt leczniczy Simvachol w dawce 80 mg należy stosować jedynie u
pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, u których cel
leczenia nie został osiągnięty za pomocą mniejszych dawek i u których spodziewane korzyści przewyższają
potencjalne ryzyko. U pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg, wymagających podania produktu
leczniczego wchodzącego w interakcję, należy zastosować mniejszą dawkę symwastatyny lub alternatywny
schemat leczenia oparty na statynie o mniejszym potencjale interakcji z innymi produktami leczniczymi (patrz
poniżej Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych oraz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
W badaniu klinicznym, w którym pacjentom obarczonym wysokim ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-
naczyniowej podawano symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku), częstość
występowania miopatii u pacjentów narodowości innej niż chińska (n = 7367) oraz pacjentów narodowości
chińskiej (n = 5468) wynosiła odpowiednio około 0,05% i 0,24%. Mimo, że populacja azjatycka w tym
badaniu składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, należy zachować ostrożność przepisując
symwastatynę pacjentom pochodzenia azjatyckiego i stosować u nich najmniejszą konieczną dawkę.
Zmniejszona aktywność białek transportowych
Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może wzmagać
ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.
Zmniejszenie aktywności może być skutkiem inhibicji przez leki wchodzące w interakcje (np. cyklosporynę)
lub występować u pacjentów będących nosicielami genotypu SLCO1B1 c.521T>C.
U pacjentów posiadających allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1o mniejszej
aktywności, występuje wzmożona ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas symwastatyny i zwiększone ryzyko
miopatii. Bez przeprowadzania testów genetycznych, ryzyko wystąpienia miopatii związanej ze stosowaniem
dużych dawek symwastatyny (80 mg) wynosi ok. 1% w populacji ogólnej. Na podstawie wyników badania
SEARCH ustalono, iż u homozygotycznych nosicieli allelu C (zwanych CC) leczonych symwastatyną w
dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia miopatii wynosi 15% w ciągu jednego roku, natomiast u
heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) ryzyko to wynosi 1,5%. Ryzyko w przypadku pacjentów z
najczęściej występującym genotypem (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt 5.2). Jeżeli to możliwe, należy rozważyć
możliwość wykonania badań genetycznych na obecność allelu C celem oceny stosunku korzyści do ryzyka
przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg danemu pacjentowi i unikać przepisywania dużych dawek
pacjentom z genotypem CC. Niemniej jednak, nieobecność wspomnianych alleli podczas genotypowania nie
wyklucza wystąpienia miopatii.
Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym lub jeśli
istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK, ponieważ może
to spowodować trudności w interpretacji oznaczanej wartości. Jeżeli aktywność CK jest znacznie większa od
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej
za prawidłową), należy w celu potwierdzenia wyników powtórzyć badanie po 5. a najpóźniej po 7. dniu.
Przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny, należy
poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie się do lekarza
w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub
osłabienia.
Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. Aby
ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w
następujących przypadkach:
• podeszły wiek (≥ 65 lat),
• płeć żeńska,
• zaburzenia czynności nerek,
• oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy,
• indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu
mięśniowego,
• pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie,
• uzależnienie od alkoholu.
W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym ryzyko.
Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił szkodliwy wpływ
statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo ostrożnie. Jeśli aktywność CK znacznie
przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej wartości uznanej za
prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.
Podczas leczenia
Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze mięśni,
należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność CK badana u
pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie podwyższona (ponad pięciokrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie górnej
granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują
codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, produkt leczniczy należy
odstawić.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated
necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM
to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w
surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami (patrz punkt 4.8).
Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć powtórne podanie
symwastatyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta.
U pacjentów, u których dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg, obserwowano częstsze występowanie
miopatii (patrz punkt 5.1). Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia CK jako badanie przydatne do
identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Nie ma jednak żadnej pewności, że pozwoli to uniknąć
rozwoju miopatii.
Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym lub
jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego.
Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów leczniczych
(patrz także punkt 4.5)
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z innymi
inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir,
nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat), jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i
danazolem. Stosowanie tych produktów leczniczych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu,
amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5). Ryzyko
miopatii, w tym rabdomiolizy, może zwiększyć się podczas jednoczesnego podawania kwasu fusydowego ze
statynami (patrz punkt 4.5). U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną to ryzyko może
ulegać zwiększeniu w wyniku jednoczesnego stosowania symwastatyny z lomitapidem.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4: itrakonazolem,
ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV (np. nelfinawirem),
erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną, boceprewirem, telaprewirem, nefazodonem oraz produktami
leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jeśli podawanie silnych inhibitorów CYP3A4
(substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest
konieczne, należy w tym czasie przerwać stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju
statyny). Należy ponadto zachować ostrożność podczas podawania symwastatyny z inhibitorami CYP3A4 o
słabszym działaniu: flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać
jednoczesnego przyjmowania symwastatyny i soku grejpfrutowego.
Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z gemfibrozylem (patrz punkt 4.3). Ze względu na
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy, nie należy przekraczać dawki 10 mg symwastatyny
na dobę u pacjentów stosujących jednocześnie fibraty z wyjątkiem fenofibratu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenofibratu z symwastatyną, ponieważ każdy z tych
produktów podawany w monoterapii może spowodować miopatię.
Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo lub w
ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których podawanie
ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na cały
okres leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych)
wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem (patrz punkt 4.5). U pacjentów, u których ogólnoustrojowe
podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na czas leczenia
kwasem fusydowym. Pacjentowi trzeba zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci
osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie zgłosił się do lekarza. Leczenie statynami można wznowić
po upływie siedmiu dni od daty podania ostatniej dawki kwasu fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach,
gdy konieczne jest podawanie ogólnoustrojowe kwasu fusydowego, np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń,
jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w przypadkach
indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.
Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę z
amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub diltiazemem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach
przewyższających 40 mg na dobę z lomitapidem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).
Pacjenci przyjmujący jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze, oznaczone jako mające
umiarkowanie hamujący wpływ na CYP3A4, zwłaszcza większe dawki symwastatyny, mogą mieć zwiększone
ryzyko wystąpienia miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny z umiarkowanym
inhibitorem CYP3A4 (substancją powodującą w przybliżeniu 2 do 5 krotnego zwiększenia wartości AUC),
może być konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne substancje mające umiarkowanie
hamujący wpływ na inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się podawanie symwastatyny w dawce
wynoszącej maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).
Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku piersi
(ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących
inhibitorami BCRP (np. elbaswiru and grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w
osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii; w związku z tym, w zależności od przepisanej dawki konieczne
może być dostosowanie dawki symwastatyny. Nie badano jednoczesnego podawania elbaswiru i grazoprewiru
z symwastatyną; jednakże, u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające
elbaswir lub grazoprewir, dawka produktu leczniczego Simvachol nie powinna przekraczać 20 mg na
dobę (patrz punkt 4.5).
Rzadko obserwowano przypadki miopatii/rabdomiolizy, związane z przyjmowaniem inhibitorów reduktazy
HMG-CoA jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów
(≥1 g/dobę); każdy lek z obydwu grup stosowany w monoterapii może spowodować rozwój miopatii.
W badaniu klinicznym (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku) z udziałem pacjentów obarczonych wysokim
ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej, z dobrze kontrolowanym poziomem cholesterolu LDL,
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg/dobę w monoterapii lub w skojarzeniu z ezetymibem w dawce
10 mg, nie stwierdzono zwiększenia korzystnego wpływu na układ krążenia po włączeniu niacyny (kwasu
nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). Z tego względu lekarze
rozważający zastosowanie leczenia skojarzonego symwastatyną i niacyną (kwasem nikotynowym) lub lekami
zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić
potencjalne korzyści i ryzyko, a także ściśle monitorować pacjentów pod kątem występowania wszelkich
objawów podmiotowych i przedmiotowych, w postaci bólu mięśni, tkliwości czy osłabienia siły mięśni,
zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia oraz w przypadku zwiększenia dawki któregokolwiek z leków.
Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących
symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg wynosiła około 0,24%
w porównaniu do 1,24% u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub
ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg w skojarzeniu z kwasem nikotynowym i laropiprantem w
dawce 2000 mg + 40 mg w postaci o przedłużonym uwalnianiu. Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu
składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, z uwagi na fakt, że częstość występowania miopatii
jest wyższa u osób pochodzących z Chin niż u pacjentów innych narodowości, nie zaleca się jednoczesnego
podawania symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1
g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.
Acypimoks pod względem budowy podobny jest do kwasu nikotynowego. Mimo, że acypimoks nie został
przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne do niacyny.
Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów reduktazy
HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność przepisując inhibitory reduktazy
HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów podawany w monoterapii może spowodować
wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy rozważyć tymczasowe przerwanie stosowania produktu
leczniczego Zocor u pacjentów przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z jednoczesnego podawania
przewyższają ryzyko. Należy zapoznać się z informacją o daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji
na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny)
oraz dalszych wskazówek dotyczących monitorowania. (Patrz punkt 4.5).
Miastenia lub miastenia oczna
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już występującą
miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy przerwać stosowanie
produktu Simvachol. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu) tej samej lub innej
statyny.
Wpływ na wątrobę
Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do utrzymującego
się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości
uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność aminotransferaz u tych pacjentów zwykle
wracała powoli do wartości sprzed leczenia.
Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem
stosowania leku, a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których wymagane jest
stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg, należy wykonać dodatkowy test przed zmianą dawkowania, 3
miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co pół roku) w pierwszym roku
leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których stwierdzono zwiększenie aktywności
aminotransferaz. U tych pacjentów należy niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je
częściej. Jeśli następuje dalsze zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie
większych od górnej granicy normy i utrzymuje się, symwastatynę należy odstawić. Należy zwrócić uwagę na
fakt, że aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) może wywodzić się z tkanki mięśniowej, zatem
wzrost aktywności AlAT wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię (patrz wyżej
Miopatia/rabdomioliza).
W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku śmiertelnego
lub zakończone zgonem, u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Jeżeli podczas leczenia
produktem leczniczym Simvachol wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby dające objawy kliniczne i (lub)
hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli nie można zidentyfikować
innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia produktem leczniczym Simvachol.
Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.
Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających stężenie
lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (mniej niż
trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie takie występowało
wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie towarzyszyły mu żadne
dodatkowe objawy. Odstawienie produktu leczniczego nie było konieczne.
Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u niektórych
pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować hiperglikemię o
nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej (podania leków przeciwcukrzycowych).To
ryzyko jest jednak równoważone przez zdolność statyn do zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób
naczyniowych, a zatem nie powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy
ryzyka (pacjentów, u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze
zwiększonym stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i
biochemicznej zgodnie z wytycznymi.
Śródmiąższowa choroba płuc
Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych statyn,
szczególnie podczas długotrwałej terapii (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować duszność, suchy kaszel
oraz pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała oraz gorączka). Jeśli istnieje
podejrzenie, że rozwinęła się u pacjenta śródmiąższowa choroba płuc, należy zakończyć leczenie statyną.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem chłopców w fazie
II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki.
Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną był na ogół podobny do profilu u
pacjentów, którym podawano placebo. Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej populacji. W tym
ograniczonym, kontrolowanym badaniu nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie
płciowe u chłopców i dziewcząt, ani jakiegokolwiek wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt
(patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.1). Dziewczęta należy poinformować o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży
podczas leczenia symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.6). U pacjentów w wieku < 18 lat nie przeprowadzono
badań skuteczności ani bezpieczeństwa w odniesieniu do okresu leczenia > 48 tygodni i długotrwały wpływ
leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany. Nie badano stosowania symwastatyny u
pacjentów w wieku poniżej 10 lat ani dzieci w wieku przed dojrzewaniem i dziewcząt przed pierwszą
miesiączką.
Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Simvachol
Produkt leczniczy Simvachol zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać się wiele
mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy (np. CYP3A4) i (lub)
szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu
oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy.
Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach leczniczych, w
celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji z symwastatyną i
(lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub transporterów oraz ewentualnego dostosowania
dawki i schematów leczenia.
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Interakcje farmakodynamiczne
Interakcje z produktami leczniczymi obniżającymi stężenie lipidów, które podawane w monoterapii mogą
spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
fibratów. Ponadto, interakcja z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu krwi
(patrz poniżej: Interakcje farmakokinetyczne oraz punkty 4.3 i 4.4). Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia
miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko
stosowania każdego z tych produktów osobno. Nie ma dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i
monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących innych fibratów. Rzadko obserwowano przypadki
miopatii i (lub) rabdomiolizy związane z przyjmowaniem symwastatyny jednocześnie z niacyną w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) (patrz punkt 4.4).
Interakcje farmakokinetyczne
Zalecenia odnośnie przepisywania leków wchodzących w interakcje zostały zebrane w tabeli poniżej (dalsze
szczegóły zawarte są w tekście, patrz również punkty 4.2, 4.3 i 4.4).
Interakcje lekowe związane
ze zwiększonym ryzykiem miopatii i (lub) rabdomiolizy
Leki wchodzące w interakcje Zalecenia odnośnie przepisywania
Silne inhibitory CYP3A4, np.: Przeciwwskazane do stosowania z symwastatyną.
Itrakonazol
Ketokonazol
Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy wirusa HIV (np.
nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir
Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl
Inne fibraty (z wyjątkiem fenofibratu)
Nie stosować dawki większej niż 10 mg
symwastatyny na dobę.
Kwas fusydowy Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.
Niacyna (kwas nikotynowy) (≥ 1 g/dobę) U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie zaleca
się jednoczesnego stosowania z symwastatyną.
Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir
Nie stosować dawki większej niż 20 mg
symwastatyny na dobę.
Lomitapid U pacjentów z homozygotyczna
hipercholesterolemią rodzinną nie stosować
większej dawki symwastatyny niż 40 mg/dobę.
Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie
stosowania symwastatyny u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z
jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko
(patrz punkt 4.4).
Tikagrelor
Nie zaleca się podawania dawek większych niż 40
mg symwastatyny na dobę.
Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas
stosowania symwastatyny.
Wpływ innych produktów leczniczych na symwastatynę
Interakcje dotyczące inhibitorów CYP3A4
Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i silnymi
inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy, na skutek
zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów cytochromu P450
3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz
produkty lecznicze zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie itrakonazolu spowodowało ponad 10-krotne
zwiększenie narażenia na kwas powstający z symwastatyny (aktywnym metabolitem jest beta-hydroksykwas).
Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe narażenie na kwas powstający z symwastatyny.
Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem,
worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV, (np. nelfinawirem), erytromycyną, klarytromycyną,
telitromycyną, boceprewirem, telaprewirem, nefazodonem oraz oraz produktami leczniczymi zawierającymi
kobicystat, jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem (patrz punkt 4.3). Jeśli podawanie silnych
inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości
AUC) jest konieczne, należy podczas tego leczenia przerwać stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie
innego rodzaju statyny). Ostrożnie należy stosować symwastatynę jednocześnie z innymi słabszymi
inhibitorami CYP3A4: flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Flukonazol
Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy związanej z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny i
flukonazolu (patrz punkt 4.4).
Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
cyklosporyny z symwastatyną, dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i
4.4). Mimo, że mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony, wykazano, że cyklosporyna zwiększa AUC
inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu symwastatyny występowało przypuszczalnie
częściowo na skutek hamowania CYP3A4 i (lub) OATP1B1.
Danazol
Jednoczesne stosowanie danazolu i symwastatyny zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy,
dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie wartość AUC kwasu symwastatyny, prawdopodobnie w wyniku
zahamowania szlaku glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie z
gemfibrozylem jest przeciwwskazane.
Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania kwasu
fusydowego ze statynami. W wyniku zastosowania takiego skojarzenia może dojść do wzrostu stężenia obu
leków w osoczu. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji (niezależnie od tego, czy ma ona charakter
farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) jest
jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych) wśród pacjentów
leczonych takim skojarzeniem.
U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie symwastatyną należy
przerwać na czas kuracji kwasem fusydowym. Patrz także punkt 4.4.
Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania amiodaronu jednocześnie z
symwastatyną (patrz punkt 4.4). W badaniu klinicznym wystąpienie miopatii obserwowano u 6 % pacjentów
otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i amiodaron. Dlatego u pacjentów stosujących jednocześnie lek
zawierający amiodaron, dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.
Antagoniści kanału wapniowego
• Werapamil
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
werapamilu z symwastatyną w dawce 40 mg lub 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach
farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z werapamilem powodowało 2,3-krotne zwiększenie
narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4. Dlatego u pacjentów
otrzymujących jednocześnie symwastatynę i werapamil, dawka symwastatyny nie powinna być większa
niż 20 mg na dobę.
• Diltiazem
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
diltiazemu z symwastatyną w dawce 80 mg (patrz punkt 4.4).
W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z diltiazemem powodowało 2,7-krotne
zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4.
Dlatego też, dawka symwastatyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie diltiazem nie powinna być
większa niż 20 mg na dobę.
• Amlodypina
U pacjentów stosujących amlodypinę jednocześnie z symwastatyną ryzyko wystąpienia miopatii jest
zwiększone. W badaniu farmakokinetycznym jednoczesne stosowanie amlodypiny prowadziło do 1,6-
krotnego wzrostu ekspozycji na kwas symwastatyny. Dlatego też, dawka symwastatyny u pacjentów
otrzymujących jednocześnie amlodypinę nie powinna być większa niż 20 mg na dobę.
Lomitapid
Ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy może być zwiększone w wyniku jednoczesnego podawania
lomitapidu z symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.4), dlatego w przypadku pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną dawka symwastatyny nie może przekraczać 40 mg na dobę u pacjentów
przyjmujących jednocześnie lomitapid.
Umiarkowane inhibitory CYP3A4
U pacjentów stosujących jednocześnie symwastatynę, zwłaszcza w większych dawkach, z innymi lekami
uznanymi za mające umiarkowany wpływ na układ enzymatyczny CYP3A4, ryzyko wystąpienia miopatii
może być większe (patrz punkt 4.4).
Inhibitory białka transportowego OATP1B1
Kwas symwastatyny jest substratem dla białka transportowego OATP1B1. Jednoczesne podawanie produktów
leczniczych będących inhibitorami białka transportowego OATP1B1 może prowadzić do podwyższonego
stężenia kwasu symwastatyny w osoczu oraz podwyższonego ryzyka wystąpienia miopatii (patrz punkty 4.3 i
4.4).
Inhibitory białka warunkującego oporność w raku piersi (BCRP)
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów leczniczych
zawierających elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w osoczu oraz
do zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Niacyna (kwas nikotynowy)
Obserwowano przypadki rozwoju miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas przyjmowania symwastatyny
jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). W
badaniu farmakokinetyki podanie kwasu nikotynowego o przedłużonym uwalnianiu w dawce jednorazowej
wynoszącej 2 g jednocześnie z symwastatyną w dawce 20 mg spowodowało nieznaczny wzrost wartości pola
pod krzywą (AUC) symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz wartości Cmax stężenia kwasu symwastatyny w
osoczu.
Tikagrelor
Jednoczesne podawanie tikagreloru z symwastatyną powodowało zwiększenie wartości Cmax symwastatyny o
81% i wartości AUC o 56% oraz zwiększenie wartości Cmax kwasu symwastatyny o 64% i wartości AUC o
52%, przy czym w poszczególnych przypadkach odnotowano wzrost równy 2- do 3-krotnemu. Podawanie
tikagreloru jednocześnie z symwastatyną w dawkach przekraczających 40 mg na dobę może spowodować
wystąpienie działań niepożądanych symwastatyny i należy je rozważyć w odniesieniu do potencjalnych
korzyści. Nie stwierdzono wpływu symwastatyny na stężenie tikagreloru w osoczu. Nie zaleca się
jednoczesnego stosowania tikagreloru z symwastatyną w dawkach przekraczających 40 mg.
Sok grejpfrutowy
Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych ilości
soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny.
Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne
zwiększenie narażenia. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.
Kolchicyna
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy podczas
jednoczesnego stosowania kolchicyny i symwastatyny. Zalecane jest uważne monitorowanie pacjentów.
Daptomycyna
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).
Ryfampicyna
Ponieważ ryfampicyna jest induktorem aktywności P450 3A4, u pacjentów długotrwale przyjmujących
ryfampicynę (np. leczonych na gruźlicę) jednocześnie z symwastatyną, skuteczność leczenia symwastatyną
może być zmniejszona. W badaniu farmakokinetyki leku u zdrowych ochotników stwierdzono zmniejszenie
pola pod krzywą (AUC) stężeń osoczowych kwasu symwastatyny o 93% przy jednoczesnym stosowaniu
ryfampicyny.
Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też, symwastatyna nie wpływa na
stężenie w osoczu innych substancji metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4.
Doustne leki przeciwzakrzepowe
W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym zdrowych ochotników, drugim - pacjentów
z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg – 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie
leków przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako
International Normalized Ratio, INR) zwiększył się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do
wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 odpowiednio u zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano o bardzo
rzadkich przypadkach podwyższenia wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
pochodne kumaryny, czas protrombinowy należy ocenić zarówno przed rozpoczęciem terapii symwastatyną,
jak i odpowiednio często w początkowym okresie trwania terapii, aby upewnić się, czy nie występują istotne
zmiany w czasie protrombinowym. Po stwierdzeniu stabilności czasu protrombinowego należy go oceniać z
częstością zalecaną podczas terapii pochodnymi kumaryny. Powyższą procedurę należy powtórzyć w
przypadku zmiany dawki symwastatyny lub przerwania stosowania tego leku. U pacjentów nie przyjmujących
leków przeciwzakrzepowych, jednoczesne przyjmowanie symwastatyny nie było związane z występowaniem
krwawień lub zmian czasu protrombinowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w szeroko
zakrojonych, długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym HPS i 4S z udziałem
odpowiednio 20 536 i 4444 pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS odnotowano poważne działania
niepożądane, jak również bóle mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu
4S odnotowano wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań
niepożądanych po symwastatynie była mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po podaniu
placebo oraz jeśli spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie przyczynowo związane
ze stosowaniem produktu leczniczego, takie działania niepożądane klasyfikowano jako „rzadko” występujące.
W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną w
dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa
były porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo, przez okres wynoszący
średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych były w tych
grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu z 5,1% w grupie
placebo). Częstość występowania miopatii była poniżej 0,1% (<0,1%) u pacjentów leczonych symwastatyną w
dawce 40 mg. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie powyżej górnej granicy
uznanej za prawidłową, potwierdzone powtórnym badaniem) wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych
symwastatyną w dawce 40 mg, w porównaniu do 0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.
Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:
bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000,
< 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: niedokrwistość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: bezsenność.
Częstość nieznana: depresja.
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa.
Bardzo rzadko: zaburzenia pamięci.
Częstość nieznana: miastenia.
Zaburzenia oka
Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia†.
Częstość nieznana: miastenia oczna.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty,
zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego lub zakończona zgonem.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie.
Bardzo rzadko: polekowe zmiany liszajowate†.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez (patrz punkt
4.4), bóle mięśniowe, kurcze mięśni.
Bardzo rzadko: zerwanie mięśni†.
* W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg/dobę miopatia występowała
częściej niż u pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 20 mg/dobę (odpowiednio 1,0% w
porównaniu z 0,02%) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Częstość nieznana: tendinopatia, czasami powikłana zerwaniem ścięgna, immunozależna miopatia
martwicza**
** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) – miopatii
autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to
utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w
surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja mięśni wykazuje martwiczą miopatię
bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku stosowania leków immunosupresyjnych (patrz punkt
4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia†.
Częstość nieznana: zaburzenia erekcji.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: astenia.
W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym lub więcej
spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu
reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia, podwyższone OB,
zapalenie stawów i bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia gorąca,
duszność, złe samopoczucie.
Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (aminotransferazy alaninowej,
aminotransferazy asparaginianowej, gamma-glutamylotranspeptydazy) (patrz punkt 4.4 Wpływ na wątrobę),
podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy krwi
(patrz punkt 4.4).
U pacjentów przyjmujących statyny, w tym produkt leczniczy Simvachol, zgłaszano przypadki wzrostu
stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.
W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata pamięci,
słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących statyny, w tym
symwastatynę. Zgłaszane problemy były na ogół łagodne i ustępowały po przerwaniu leczenia statyną.
Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat) i ustąpienia (mediana 3 tygodnie)
objawów.
†Opisane działania niepożądane zgłaszano po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach klinicznych
ezetymibu z symwastatyną lub w okresie po wprowadzeniu do obrotu jednej z substancji czynnych.
Zgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania niektórych statyn:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne;
• zaburzenia seksualne;
• cukrzyca: częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi
na czczo • 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).
Dzieci i młodzież
W 48-tygodniowym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera
oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n = 175), profil bezpieczeństwa i tolerancji w grupie
leczonej symwastatyną był na ogół podobny do profilu w grupie leczonej placebo. Długotrwały wpływ leku na
dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany. Obecnie, po jednym roku leczenia, nie są dostępne
wystarczające dane (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Simvastatinum 10 mg | Tabletki powlekane | 09410 | 100108349 | ChPL: 2026-05-29, Ulotka: 2026-05-29 |
| Simvastatinum 20 mg | Tabletki powlekane | 09411 | 100108355 | ChPL: 2023-07-21, Ulotka: 2023-07-21 |