Methofill SD
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Methotrexatum: 17,5 mg/ml, 50 mg, 50 mg/ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 10 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Methofill SD 50 mg | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,25 ml, 4 wstrzykiwacze 0,25 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,25 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,45 ml, 4 wstrzykiwacze 0,45 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,45 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 17,5 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,35 ml, 4 wstrzykiwacze 0,35 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,35 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,2 ml, 4 wstrzykiwacze 0,2 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,2 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,3 ml, 4 wstrzykiwacze 0,3 ml, 8 wstrzykiwacze 0,3 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,4 ml, 4 wstrzykiwacze 0,4 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,4 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,5 ml, 4 wstrzykiwacze 0,5 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,5 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,55 ml, 4 wstrzykiwacze 0,55 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,55 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,6 ml, 4 wstrzykiwacze 0,6 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,6 ml | na receptę (Rx) |
| Methofill SD 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 1 wstrzykiwacz 0,15 ml, 4 wstrzykiwacze 0,15 ml, 8 wstrzykiwaczy 0,15 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 13 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Łuszczyca wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Methofill SD jest wskazany w leczeniu: ciężkiej, opornej na leczenie łuszczycy, prowadzącej do niesprawności, w której nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na inne rodzaje leczenia, takie jak fototerapia, fotochemioterapia (PUVA) czy retinoidy oraz ciężka …” · ChPL, pkt 4.1 -
Nieswoiste zapalenia jelit wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Methofill SD jest wskazany w leczeniu: łagodnej do umiarkowanej postaci choroby Leśniowskiego - Crohna w monoterapii lub w skojarzeniu z kortykosteroidami u dorosłych pacjentów opornych na leczenie lub nietolerujących tiopuryny.” · ChPL, pkt 4.1 -
Reumatyzm wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Methofill SD jest wskazany w leczeniu: czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Methofill SD jest wskazany w leczeniu: wielostawowych postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (ang. juvenile idiopathic arthritis, JIA), jeśli leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) okazało się nieskuteczne” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Ciężka niewydolność wątroby (patrz także punkt 4.2).
- Nadużywanie alkoholu.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, patrz także punkty 4.2 i 4.4).
- Występujące w wywiadzie choroby układu krwiotwórczego, takie jak hipoplazja szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość lub istotna klinicznie niedokrwistość.
- Ciężkie, ostre lub przewlekłe zakażenia, takie jak gruźlica, zakażenie wirusem HIV lub inne niedobory odporności.
- Owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej oraz stwierdzona czynna choroba wrzodowa.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz także punkt 4.6).
- Jednoczesne szczepienie żywymi szczepionkami.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: wstrzykiwacz, ampułko-strzykawka
- Wygląd
- żółty brązowy bezbarwny
Lek we wstrzykiwaczu ma postać przejrzystego, żółtego do brązowego roztworu. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty brązowy bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „W trakcie leczenia mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, np. zmęczenie i zawroty głowy. Produkt leczniczy Methofill SD wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
115 pozycji, według częstości
- bardzo często: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; niestrawność; nudności; zmniejszenie łaknienia; ból brzucha; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej i zwiększenie stężenia bilirubiny)
- często: leukopenia; niedokrwistość; małopłytkowość; ból głowy; zmęczenie; senność; zapalenie płuc; śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych lub płuc często z towarzyszącą eozynofilią; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; biegunka; osutka; rumień; świąd
- niezbyt często: Zapalenie gardła; pancytopenia; ujawnienie się cukrzycy; Depresja; splątanie; zawroty głowy; owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego; zapalenie jelit; wymioty; zapalenie trzustki; marskość wątroby; zwłóknienie i zwyrodnienie tłuszczowe wątroby; zmniejszenie stężenia albumin w osoczu; utrata włosów; wzrost guzków reumatoidalnych; owrzodzenie; półpasiec; zapalenie naczyń; opryszczkowe wykwity skórne; pokrzywka; reakcje nadwrażliwości na światło; bóle stawów; bóle mięśni; osteoporoza; zapalenie i owrzodzenie pęcherza moczowego; zaburzenie czynności nerek; zaburzenia mikcji; zapalenie i owrzodzenie pochwy
- rzadko: Zakażenie (w tym reaktywacja nieaktywnego, przewlekłego zakażenia); posocznica; zapalenie spojówek; Reakcje alergiczne; wstrząs anafilaktyczny; hipogammaglobulinemia; Zmiany nastroju; zaburzenia widzenia; zapalenie osierdzia; wysięk osierdziowy; tamponada serca; hipotonia; incydenty zakrzepowo-zatorowe; zwłóknienie płuc; zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii; duszność i astma oskrzelowa; wysięk opłucnowy; zapalenie dziąseł; ostre zapalenie wątroby; wzmożona pigmentacja; trądzik; wybroczyny; podbiegnięcia krwawe; alergiczne zapalenie naczyń; złamania przeciążeniowe kości; niewydolność nerek; skąpomocz; bezmocz; zaburzenia elektrolitowe; gorączka; upośledzenie gojenia ran
- bardzo rzadko: Opisywano pojedyncze przypadki chłoniaków; które w wielu przypadkach uległy regresji po odstawieniu metotreksatu; agranulocytoza; silne zahamowanie czynności szpiku kostnego; zaburzenia limfoproliferacyjne (patrz poniżej „Opis wybranych działań niepożądanych”); ból; osłabienie mięśni lub parestezje/niedoczulica; zmiany w odczuwaniu smaku (metaliczny posmak); drgawki; odczyn oponowy; ostre aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; porażenie; osłabienie wzroku; retinopatia; krwawe wymioty; krwawa biegunka; ostre rozdęcie okrężnicy; niewydolność wątroby; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół; zmniejszenie libido; impotencja; ginekomastia; oligospermia; zaburzenia miesiączkowania; upławy; miejscowe uszkodzenie (powstanie jałowego ropnia, lipodystrofia) w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym lub podskórnym
- częstość nieznana: eozynofila; encefalopatia/ leukoencefalopatia; Krwawienie z nosa; krwawienie pęcherzykowe; Łuszczenie się skóry (złuszczające zapalenie skóry); martwica kości szczęki (w przebiegu zaburzeń limfoproliferacyjnych); Białkomocz; astenia; martwica w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 3 lat
źródło: „Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na niewystarczającą liczbę danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.4).” · ChPL, pkt 4.2
- nie zaleca się poniżej 3 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg metotreksatu raz na tydzień, podawana podskórnie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka wynosi 10–15 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) na tydzień.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg metotreksatu raz w tygodniu, podanych podskórnie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: Ulotka, pkt 3
Stosowanie u dzieci i młodzieży
„Stosowanie u dzieci i młodzieży Lekarz podejmuje decyzję dotyczącą właściwej dawki u dzieci i młodzieży z postacią wielostawową młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. Lek Methofill SD nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 3 lat, ze względu na niewystarczające doświadczenie u pacjentów w tej grupie wiekowej.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Metotreksat należy stosować z dużą ostrożnością (jeśli w ogóle) u pacjentów z ciężkimi czynnymi lub przebytymi chorobami wątroby, zwłaszcza poalkoholowymi. Stosowanie metotreksatu jest przeciwwskazane, jeżeli stężenie bilirubiny wynosi >5 mg/dl (85,5 µmol/l).” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy rozważyć zmniejszenie dawki ze względu na związane z wiekiem osłabienie czynności wątroby i nerek oraz zmniejszenie ogólnoustrojowych zasobów kwasu foliowego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni (wysięk opłucnowy, wodobrzusze)
„Stosowanie u pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni (wysięk opłucnowy, wodobrzusze) U pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni okres półtrwania metotreksatu może wydłużyć się nawet 4-krotnie, dlatego konieczne może być zmniejszenie dawki lub w niektórych przypadkach odstawienie metotreksatu (patrz punkty 5.2 i 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Stosowanie metotreksatu w okresie ciąży we wskazaniach nieonkologicznych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w czasie leczenia metotreksatem lub w ciągu sześciu miesięcy po jego zakończeniu, należy udzielić jej porad medycznych dotyczących ryzyka szkodliwego wpływu leczenia na dziecko i wykonywać badania ultrasonograficzne w celu potwierdzenia prawidłowego rozwoju płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ metotreksatu na rozrodczość, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 5.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Metotreksat przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, stosowanie metotreksatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). W związku z tym przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Metotreksat wpływa na spermatogenezę i oogenezę i może zmniejszać płodność. Informowano, że u ludzi metotreksat powoduje oligospermię, zaburzenia miesiączkowania i brak miesiączki. Wydaje się, że w większości przypadków objawy te ustępują po przerwaniu leczenia.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Napoje zawierające kofeinę lub teinę” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podczas leczenia metotreksatem należy unikać nadmiernego spożycia napojów zawierających kofeinę lub teinę (kawa, napoje zawierające kofeinę, czarna herbata).” źródło: ChPL, pkt 4.5
- źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„Czynniki ryzyka hepatotoksyczności obejmują wcześniejsze nadmierne spożywanie alkoholu, utrzymujący się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, chorobę wątroby w wywiadzie, dziedziczne zaburzenia wątroby w wywiadzie, cukrzycę, otyłość i wcześniejszy kontakt z hepatotoksycznymi lekami lub substancjami chemicznymi oraz długotrwałe leczenie metotreksatem.” - alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu (patrz punkty 4.3 i 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol, produkty lecznicze o działaniu hepatotoksycznymi produkty lecznicze o działaniu hematotoksycznym.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Ryzyko działania hepatotoksycznego metotreksatu jest zwiększone w przypadku regularnego spożywania alkoholu i jednoczesnego stosowania innych hepatotoksycznych produktów leczniczych (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Dawka (% dawki należnej do podania) |
|---|---|
| >60 | 100 % |
| 30-59 | 50 % |
| <30 | Nie stosować metotreksatu |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
- Umyć dłonie mydłem z ciepłą wodą.
- Wybrać miejsce wstrzyknięcia.
- Oczyścić obszar wokół wybranego miejsca podania za pomocą wacika nasączonego alkoholem. Pozostawić do wyschnięcia.
- Przed podaniem należy sprawdzić wizualnie kolor roztworu, zmętnienie lub obecność cząstek stałych.
- Zdjęcie ochronnej plastikowej nakładki: aby zdjąć nakładkę należy ją przekręcić i pociągnąć do dołu. Po zdjęciu nakładki nie należy dotykać osłony igły. Nakładkę należy wyrzucić i nie nakładać jej ponownie. Nie wykonywać wstrzyknięcia jeśli po zdjęciu nakładki wstrzykiwacz jest wciśnięty.
- Przyłożyć wstrzykiwacz do wybranego miejsca wstrzyknięcia pod kątem prostym (90°). Wstrzyknięcia dokonać w ciągu 5 minut od zdjęcia ochronnej nakładki.
- Naciskać tłok wstrzykiwacza, aż do podania całej dawki. Wstrzyknięcie wykonać z szybkością wygodną dla pacjenta. Nie zmieniać pozycji wstrzykiwacza w trakcie podawania leku.
- Maksymalne wciśnięcie tłoka jest sygnalizowane charakterystycznym kliknięciem; pomarańczowa część dozownika staje się niewidoczna.
- Po zakończeniu wstrzyknięcia widoczny jest żółty pierścień, który wskazuje blokadę osłonki igły.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 16
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Methofill SD
Kiedy nie stosować leku Methofill SD
- jeśli pacjent ma uczulenie na metotreksat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub nerek lub krwi;
- jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu;
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zakażenie, np. gruźlicę, zakażenie HIV lub inne zespoły
niedoboru odporności;
- jeśli u pacjenta stwierdzono owrzodzenia w jamie ustnej, żołądku lub jelitach;
- jeśli pacjent w tym samym czasie otrzymuje szczepionkę zawierającą żywe drobnoustroje;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na
płodność”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Methofill SD należy omówić z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku, jest osłabiony lub w złym stanie ogólnym;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta rozpoznano odwodnienie (niedobór wody w organizmie);
- jeśli pacjent ma cukrzycę i jest leczony insuliną.
Podczas leczenia metotreksatem notowano przypadki ostrego krwawienia z płuc u pacjentów
z zasadniczą chorobą reumatologiczną. Jeśli u pacjenta wystąpi krwioplucie, czyli odkrztuszanie
wydzieliny z krwią, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania leku Methofill SD
Metotreksat na pewien czas zaburza wytwarzanie plemników i komórek jajowych; w większości
przypadków działanie to ustępuje. Metotreksat może spowodować poronienie i ciężkie wady
wrodzone. Pacjentka powinna unikać zajścia w ciążę w czasie przyjmowania metotreksatu i przez
co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Pacjenci powinni unikać zapłodnienia partnerki
w czasie przyjmowania metotreksatu i co najmniej przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Patrz
także punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”.
Zalecane badania kontrolne i środki ostrożności:
Nawet jeśli metotreksat jest stosowany w małych dawkach, mogą wystąpić ciężkie działania
niepożądane. Aby wykryć je odpowiednio wcześnie, lekarz musi wykonać badania kontrolne i badania
laboratoryjne.
Przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem leczenia zostanie zbadana krew w celu sprawdzenia, czy pacjent ma
wystarczającą liczbę komórek krwi. Krew zostanie również zbadana w kierunku czynności wątroby,
aby dowiedzieć się, czy u pacjenta nie występuje zapalenie wątroby. Ponadto sprawdzane będą
albuminy surowicy (białko we krwi), obecność zapalenia wątroby (zakażenie wątroby) i czynność
nerek. Lekarz może również zdecydować się na wykonanie innych testów wątroby. Niektóre z nich to
badania obrazowe, inne mogą wymagać pobrania małej próbki tkanki z wątroby w celu
dokładniejszego jej zbadania. Lekarz może również sprawdzić, czy u pacjenta występuje gruźlica,
zlecić prześwietlenie klatki piersiowej lub badanie czynności płuc.
Podczas leczenia
Lekarz może wykonać następujące badania:
- badanie jamy ustnej i gardła w kierunku zmian błony śluzowej, takich jak stan zapalny lub
owrzodzenie;
- badania krwi/morfologia z oceną liczby komórek krwi i pomiarem stężenia metotreksatu
w surowicy;
- badanie krwi w celu monitorowania czynności wątroby;
- badania obrazowe w celu monitorowania stanu wątroby;
- pobranie małej próbki tkanki z wątroby w celu jej dokładniejszego zbadania;
- badanie krwi w celu monitorowania czynności nerek;
- monitorowanie dróg oddechowych i jeśli to konieczne, badanie czynności płuc.
Bardzo ważne jest, aby pacjent stawił się na zaplanowane badania.
Jeśli wyniki któregokolwiek z tych badań będą odbiegać od normy, lekarz odpowiednio dostosuje
leczenie.
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku leczeni metotreksatem powinni być ściśle monitorowani przez lekarza,
aby możliwe było jak najwcześniejsze wykrycie ewentualnych działań niepożądanych. Związane
z wiekiem zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także niskie rezerwy kwasu foliowego w starszym
wieku wymagają stosunkowo niskich dawek metotreksatu.
Metotreksat może wpływać na układ odpornościowy i wyniki szczepień. Może również wpływać na
wynik testów immunologicznych. Podczas leczenia metotreksatem może dojść do reaktywacji
utajonych przewlekłych chorób (np. półpasiec, gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C).
Podczas leczenia lekiem Methofill SD nie wolno przyjmować szczepień z wykorzystaniem
żywych szczepionek.
Metotreksat może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. Należy unikać intensywnego
nasłonecznienia i nie należy korzystać z solarium ani lampy opalającej bez konsultacji z lekarzem.
W celu ochrony skóry przed intensywnym słońcem, należy nosić odpowiednią odzież lub stosować
filtr przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony.
Podczas stosowania metotreksatu może wystąpić nawrót zapalenia skóry wywołanego przez
radioterapię i oparzenia słoneczne (tzw. „reakcja z przypomnienia”). Skórne zmiany łuszczycowe
mogą się nasilić podczas napromieniania światłem UV i jednoczesnego podawania metotreksatu.
Może wystąpić powiększenie węzłów chłonnych (chłoniak). W takim przypadku należy przerwać
leczenie.
Biegunka może być objawem działania toksycznego leku Methofill SD i wymaga przerwania leczenia.
Jeżeli u pacjenta wystąpi biegunka, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Zgłaszano przypadki wystąpienia niektórych zaburzeń mózgowych (encefalopatii/leukoencefalopatii)
u pacjentów onkologicznych otrzymujących metotreksat. Nie można wykluczyć występowania tych
działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących metotreksat w innych wskazaniach.
Jeśli pacjent, jego partner lub opiekun zauważą nowe wystąpienie lub nasilenie objawów
neurologicznych, w tym ogólne osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, zmiany myślenia, pamięci
i orientacji prowadzące do dezorientacji i zmian osobowości, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy bardzo rzadkiego, ciężkiego zakażenia mózgu, nazywanego
postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (ang. progressive multifocal leukoencephalopathy,
PML).
Lek Methofill SD a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy pamiętać, że dotyczy
to również leków, które pacjent będzie przyjmować w przyszłości.
Jednoczesne podawanie niektórych leków może wpływać na działanie leku Methofill SD:
• antybiotyki takie jak tetracykliny, chloramfenikol, niewchłanialne antybiotyki o szerokim spektrum
działania, penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna (leki stosowane
w zapobieganiu i leczeniu niektórych zakażeń);
• niesteroidowe leki przeciwzapalne lub salicylany [leki przeciwbólowe i (lub) przeciwzapalne takie
jak kwas acetylosalicylowy, diklofenak i ibuprofen lub pirazole];
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej);
• słabe kwasy organiczne takie jak diuretyki pętlowe (leki moczopędne);
• leki, które mogą szkodliwie wpływać na czynność szpiku kostnego, np. trymetoprym-
sulfametoksazol (substancja bakteriobójcza) czy pirymetamina;
• inne leki stosowane w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, takie jak leflunomid,
sulfasalazyna, i azatiopryna);
• cyklosporyna (lek hamujący działanie układu odpornościowego);
• merkaptopuryna (lek o działaniu cytostatycznym);
• retinoidy (leki przeciwko łuszczycy i innym chorobom skóry);
• teofilina (lek przeciwko astmie oskrzelowej i innym chorobom płuc);
• niektóre leki stosowane w chorobach żołądka, takie jak omeprazol i pantoprazol;
• leki hipoglikemizujące (zmniejszające stężenie cukru we krwi).
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu substancji:
• metamizol (synonimy: nowaminsulfon i dipyron) (silny lek przeciwbólowy i (lub)
przeciwgorączkowy).
Produkty witaminowe zawierające kwas foliowy należy stosować wyłącznie, gdy są zalecone przez
lekarza, ponieważ mogą osłabiać działanie metotreksatu.
Methofill SD z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas stosowania leku Methofill SD należy unikać spożywania alkoholu oraz dużych ilości kawy,
napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Nie stosować leku Methofill SD, jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę. Metotreksat
może spowodować wady wrodzone, działać szkodliwie na nienarodzone dziecko lub wywołać
poronienie. Jest to związane z wadami rozwojowymi czaszki, twarzy, serca i naczyń krwionośnych,
mózgu i kończyn. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjentki będące w ciąży lub planujące ciążę
nie przyjmowały metotreksatu. Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, należy przed rozpoczęciem
leczenia definitywnie potwierdzić, że nie jest ona w ciąży, podejmując odpowiednie działania,
np. wykonując test ciążowy. Pacjentka powinna unikać zajścia w ciążę w czasie leczenia
metotreksatem i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu, stosując przez cały ten czas
niezawodne metody antykoncepcji (patrz także punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Jeśli pacjentka w czasie leczenia zajdzie w ciążę lub podejrzewa, że może być w ciąży, powinna jak
najszybciej skonsultować się z lekarzem. Pacjentka powinna uzyskać poradę dotyczącą możliwego
szkodliwego wpływu leczenia na dziecko.
Jeżeli pacjentka planuje zajść w ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem prowadzącym, który
może skierować pacjentkę do specjalisty, w celu uzyskania porady przed planowanym rozpoczęciem
leczenia.
Płodność mężczyzn
Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu
przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg/tydzień. Nie można jednak całkowicie wykluczyć
ryzyka. Metotreksat może działać genotoksycznie. Oznacza to, że lek może powodować mutacje
genetyczne. Metotreksat może mieć wpływ na plemniki i wywoływać wady wrodzone. Dlatego
pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i nie może być dawcą nasienia w czasie przyjmowania
metotreksatu i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.
Karmienie piersią
Należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem i w trakcie stosowania leku Methofill SD.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Methofill SD mogą wystąpić działania niepożądane ze strony ośrodkowego
układu nerwowego, np. zmęczenie i zawroty głowy. W związku z tym zdolność prowadzenia
pojazdów mechanicznych i (lub) obsługiwania maszyn może być w niektórych przypadkach
zaburzona. W przypadku uczucia senności lub zmęczenia nie wolno prowadzić pojazdów, ani
obsługiwać maszyn.
Methofill SD zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych zależy od wielkości dawki i częstości
podawania leku. Ponieważ ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić już po podaniu małych
dawek, konieczne jest regularne wykonywanie badań lekarskich. Lekarz prowadzący powinien zlecić
wykonanie badań w celu wykluczenia nieprawidłowości parametrów krwi (np. mała liczba białych
krwinek, płytek krwi, chłoniak) oraz zmian w wątrobie i nerkach.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek następujące
objawy, gdyż mogą one wskazywać na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane,
które wymagają pilnego podjęcia określonego leczenia:
• uporczywy, nieproduktywny suchy kaszel, duszność i gorączka; mogą to być objawy zapalenia
płuc [często]
• krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią; mogą to być objawy krwawienia z płuc
[częstość nieznana]
• objawy uszkodzenia wątroby takie jak zażółcenie skóry i białkówek oczu;
metotreksat może powodować przewlekłe uszkodzenie wątroby (marskość wątroby), tworzenie się
tkanki bliznowatej (zwłóknienie wątroby), tłuszczowe zwyrodnienie wątroby [wszystkie niezbyt
często],
zapalenie wątroby (ostre zapalenie wątroby) [rzadko] oraz niewydolność wątroby [bardzo rzadko]
• objawy uczulenia takie jak wysypka skórna, w tym zaczerwieniona, swędząca skóra, obrzęk
dłoni, stóp, kostek, twarzy, ust, jamy ustnej lub gardła (który może powodować trudności
w połykaniu lub oddychaniu i uczucie zbliżającego się omdlenia; mogą to być objawy ciężkich
reakcji uczuleniowych lub wstrząsu anafilaktycznego [rzadko]
• objawy uszkodzenia nerek takie jak obrzęk dłoni, kostek, lub stóp lub zmiana częstości
oddawania moczu (oliguria) lub zmniejszenie objętości lub brak moczu (anuria); mogą to być
objawy niewydolności nerek [rzadko]
• objawy zakażenia np. gorączka, dreszcze, obolałość, ból gardła; metotreksat może zwiększać
podatność na zakażenia. Ciężkie zakażenia takie jak określony rodzaj zapalenia płuc (zapalenie płuc
wywołane przez Pneumocystis jirovecii) lub zatrucie krwi (posocznica) [rzadko]
• objawy takie jak: osłabienie jednej strony ciała (udar mózgu) lub ból, obrzęk, zaczerwienienie
i odczuwanie ciepła w jednej z nóg (zakrzepica żył głębokich). Może się to wydarzyć, kiedy
zakrzep krwi zamknie światło naczynia krwionośnego. (zdarzenie zakrzepowo-zatorowe) [rzadko]
• gorączka i ciężkie pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub nagła gorączka, której towarzyszy
ból gardła lub jamy ustnej lub zaburzenia oddawania moczu; metotreksat może powodować ostre
zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytozę) i ciężkie zahamowanie czynności szpiku
kostnego [bardzo rzadko]
• nieoczekiwane krwawienie np. krwawienie z dziąseł, krew w moczu, w wymiotach lub
pojawienie się krwawych wybroczyn; mogą to być objawy znacznego zmniejszenia liczby płytek
krwi w przebiegu ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego [bardzo rzadko]
• objawy takie jak: silny ból głowy często w połączeniu z gorączką, sztywność karku, nudności,
wymioty, dezorientacja i wrażliwość na światło mogą wskazywać na zapalenie błon mózgowych
(ostre aseptyczne zapalenie opon mózgowych) [bardzo rzadko]
• u pacjentów z nowotworem otrzymujących metotreksat zgłaszano występowanie pewnych zaburzeń
mózgu (encefalopatia/leukoencefalopatia). Takie działania niepożądane nie mogą być wykluczone,
gdy leczenie metotreksatem jest stosowane w leczeniu innych chorób. Objawami tego rodzaju
zaburzeń mózgu mogą być: zmieniony stan psychiczny, zaburzenia ruchowe (ataksja),
zaburzenia widzenia lub zakłócenia pamięci [częstość nieznana]
• ciężka wysypka skórna lub pęcherze na skórze (mogą występować również w jamie ustnej,
oczach i narządach płciowych); mogą to być objawy bardzo rzadkich stanów zwanych zespołem
Stevensa-Johnsona lub zespołem oparzonej skóry (toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka/zespół Lyella)[bardzo rzadko]
Poniżej znajdują się inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:
Bardzo często: może wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób
• zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, nudności, utrata apetytu, ból brzucha
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza
alkaliczna)
Często: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób
• owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, biegunka
• wysypka, zaczerwienienie skóry, świąd
• ból głowy, zmęczenie, senność
• zmniejszone wytwarzanie krwinek prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek białych i (lub)
czerwonych i (lub) płytek krwi
Niezbyt często: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób
• zapalenie gardła
• zapalenie jelit, wymioty, zapalenie trzustki, czarne lub smoliste stolce, owrzodzenia i krwawienia
z przewodu pokarmowego
• reakcje przypominające oparzenia słoneczne spowodowane zwiększoną wrażliwością
skóry na światło słoneczne, wypadanie włosów, zwiększenie liczby guzków
reumatoidalnych, półpasiec, zapalenie naczyń krwionośnych, wysypka podobna do opryszczki,
pokrzywka
• ujawnienie się cukrzycy
• zawroty głowy, splątanie, depresja
• zmniejszenie stężenia albuminy w osoczu
• zmniejszenie liczby wszystkich krwinek, w tym płytek krwi
• stan zapalny i owrzodzenie pęcherza moczowego lub pochwy, zaburzenie czynności nerek,
zaburzenia oddawania moczu
• ból stawów, ból mięśni, zmniejszenie masy kostnej
Rzadko: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób
• zapalenie dziąseł
• nasilona pigmentacja skóry, trądzik, niebieskie plamki na skórze na skutek krwawień z naczyń
krwionośnych (wybroczyny, podbiegnięcia krwawe)
• uczuleniowe zapalenie naczyń krwionośnych
• zmniejszenie stężenia przeciwciał we krwi
• zakażenie (w tym reaktywacja nieaktywnego, przewlekłego zakażenia), zaczerwienienie oczu
(zapalenie spojówek)
• zmiany nastroju
• zaburzenia widzenia
• zapalenie osierdzia, nagromadzenie płynu w osierdziu, zaburzenia napełniania komór serca
z powodu nagromadzenia płynu w osierdziu
• niskie ciśnienie krwi
• tworzenie tkanki bliznowatej w płucach (zwłóknienie płuc), duszność i astma oskrzelowa,
nagromadzenie płynu w opłucnej
• złamania przeciążeniowe kości
• zaburzenia elektrolitowe
• gorączka, zaburzone gojenie ran
Bardzo rzadko: może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób
• ostre toksyczne rozdęcie jelita grubego (toksyczne rozdęcie okrężnicy)
• nasilenie pigmentacji paznokci, zapalenie naskórka (zanokcica ostra), głębokie zakażenie
mieszków włosowych (czyraczność), widoczne powiększenie niewielkich naczyń krwionośnych
• miejscowe uszkodzenie (powstawanie sterylnego ropnia, zmiany w tkance tłuszczowej)
w miejscu wstrzyknięcia
• ból, utrata siły mięśniowej lub uczucie drętwienia lub mrowienia lub odczuwanie słabszej niż
zwykle reakcji na bodźce, zmiany smaku (metaliczny posmak), drgawki, porażenie, ostre
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
• niezapalna choroba oka (retinopatia), osłabienie widzenia
• zmniejszenie popędu płciowego, impotencja, powiększenie piersi u mężczyzn
• zaburzenia wytwarzania nasienia (oligospermia), zaburzenia miesiączkowania, upławy
• powiększenie węzłów chłonnych (chłoniak)
• zaburzenia limfoproliferacyjne (nadprodukcja krwinek białych)
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• zwiększona liczba niektórych białych krwinek
• krwawienie z nosa
• białkomocz
• osłabienie (astenia)
• krwawienie z płuc
• uszkodzenia kości szczęki (w wyniku nadprodukcji krwinek białych)
• niszczenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia
• zaczerwienienie i łuszczenie się skóry
• obrzęk
Podskórnie podawane dawki metotreksatu są miejscowo dobrze tolerowane. Obserwowano jedynie
łagodne, miejscowe reakcje skórne (takie jak: uczucie pieczenia, rumień, obrzęk, przebarwienia,
świąd, silne swędzenie, ból) malejące w trakcie leczenia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężka niewydolność wątroby (patrz także punkt 4.2).
- Nadużywanie alkoholu.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, patrz także punkty 4.2 i 4.4).
- Występujące w wywiadzie choroby układu krwiotwórczego, takie jak hipoplazja szpiku kostnego,
leukopenia, małopłytkowość lub istotna klinicznie niedokrwistość.
- Ciężkie, ostre lub przewlekłe zakażenia, takie jak gruźlica, zakażenie wirusem HIV lub inne
niedobory odporności.
- Owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej oraz stwierdzona czynna choroba wrzodowa.
- Ciąża i karmienie piersią (patrz także punkt 4.6).
- Jednoczesne szczepienie żywymi szczepionkami.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Pacjentów należy wyraźnie poinformować, że produkt leczniczy Methofill SD podaje się raz w
tygodniu, a nie codziennie.
Pacjenci poddawani leczeniu powinni pozostawać pod właściwym nadzorem, aby można było
bezzwłocznie wykryć i ocenić możliwe objawy działania toksycznego lub reakcji niepożądanych.
Dlatego leczenie metotreksatem powinno być inicjowane i nadzorowane wyłącznie przez lub pod
nadzorem lekarzy z wiedzą i doświadczeniem obejmującymi stosowanie cytotoksycznych produktów
leczniczych z grupy antymetabolitów. Ze względu na ryzyko ciężkich lub nawet śmiertelnych działań
toksycznych, pacjenci muszą być dokładnie poinformowani przez lekarza o ryzyku i zalecanych
środkach bezpieczeństwa.
Zalecane badania i środki bezpieczeństwa
Przed rozpoczęciem leczenia metotreksatem lub ponownym jego zastosowaniem po okresie przerwy:
Pełna morfologia krwi z rozmazem oraz ocena liczby płytek krwi, enzymy wątrobowe, bilirubina,
albuminy w osoczu, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej i badania czynności nerek. Jeżeli jest to
wskazane klinicznie, należy wykluczyć gruźlicę i zapalenie wątroby.
Podczas leczenia
Badania wymienione poniżej należy przeprowadzać co tydzień przez pierwsze dwa tygodnie leczenia,
potem co dwa tygodnie w ciągu kolejnego miesiąca; następnie, w zależności od liczby leukocytów
i stanu pacjenta, co najmniej raz w miesiącu przez kolejnych sześć miesięcy, a potem przynajmniej
raz na trzy miesiące.
Podczas zwiększania dawki produktu leczniczego należy również rozważyć konieczność zwiększenia
częstości wykonywania badań kontrolnych. Szczególnie dotyczy to pacjentów w podeszłym wieku
których należy badać w krótkich odstępach czasu w kierunku wczesnych objawów toksyczności.
1. Badanie jamy ustnej i gardła w celu wykluczenia zmian na błonach śluzowych.
2. Pełna morfologia krwi z rozmazem. Wywołane działaniem metotreksatu zahamowanie
czynności krwiotwórczej szpiku może wystąpić nagle, nawet po zastosowaniu pozornie
bezpiecznych dawek. Każde istotne zmniejszenie liczby leukocytów lub płytek krwi wymaga
natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego leczenia wspomagającego.
Pacjentom należy zalecić zgłaszanie wszystkich objawów wskazujących na rozwijające się
zakażenie. Pacjenci, którzy przyjmują inne leki o działaniu toksycznym na szpik kostny (np.
leflunomid) wymagają jednocześnie ścisłego monitorowania parametrów morfologii krwi i liczby
płytek.
3. Badania czynnościowe wątroby.
Leczenia nie należy rozpoczynać lub należy jego przerwać, jeśli występują utrzymujące się lub
istotne nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby, innych nieinwazyjnych badaniach
zwłóknienia wątroby lub w biopsji wątroby.
Przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz do dwu- lub trzykrotnej wartości górnej
granicy normy zgłaszano u 13-20% pacjentów. Trwałe zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych i (lub) zmniejszenie stężenia albumin w surowicy może wskazywać na ciężką
hepatotoksyczność. W przypadku utrzymującego się zwiększenia aktywności enzymów
wątrobowych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.
Zmiany histologiczne, zwłóknienie i rzadziej marskość wątroby mogą nie być poprzedzone
nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby. Istnieją przypadki marskości wątroby,
w których aktywność transaminaz pozostaje w normie. Dlatego oprócz testów czynnościowych
należy rozważyć nieinwazyjne metody diagnostyczne monitorowania stanu wątroby.
Biopsję wątroby należy rozpatrywać indywidualnie, biorąc pod uwagę choroby współistniejące,
wywiad chorobowy i ryzyko związane z biopsją. Czynniki ryzyka hepatotoksyczności obejmują
wcześniejsze nadmierne spożywanie alkoholu, utrzymujący się zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych, chorobę wątroby w wywiadzie, dziedziczne zaburzenia wątroby
w wywiadzie, cukrzycę, otyłość i wcześniejszy kontakt z hepatotoksycznymi lekami lub
substancjami chemicznymi oraz długotrwałe leczenie metotreksatem.
Podczas leczenia metotreksatem nie należy podawać innych hepatotoksycznych produktów
leczniczych, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Należy unikać spożywania alkoholu (patrz
punkty 4.3 i 4.5). U pacjentów przyjmujących jednocześnie inne hepatotoksyczne produkty
lecznicze należy ściśle monitorować aktywność enzymów wątrobowych.
U pacjentów z cukrzycą insulinozależną należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ
podczas leczenia metotreksatem w pojedynczych przypadkach dochodziło do rozwoju marskości
wątroby bez zwiększenia aktywności aminotransferaz.
4. Czynność nerek należy kontrolować w oparciu o wyniki badań czynności nerek i wyniki
badania ogólnego moczu (patrz punkty 4.2 i 4.3).
Metotreksat jest wydalany głównie przez nerki, dlatego w przypadku niewydolności tego narządu
można spodziewać się zwiększonego stężenia metotreksatu w surowicy, co może prowadzić do
ciężkich działań niepożądanych.
Podejrzenie zaburzeń czynności nerek (np. u pacjentów w podeszłym wieku) wymaga częstszego
prowadzenia badań. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy jednocześnie z metotreksatem stosowane
są inne produkty lecznicze, które zaburzają jego wydalanie, powodują uszkodzenie nerek
(np. niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub mogą szkodliwie działać na układ krwiotwórczy.
Również odwodnienie może zwiększać działanie toksyczne metotreksatu.
5. Ocena czynności układu oddechowego: Badanie pacjentów w kierunku możliwych zaburzeń
czynności płuc i w razie konieczności badania czynności płuc. Schorzenia płuc wymagają
szybkiej diagnostyki i zaprzestania terapii metotreksatem. Objawy płucne (zwłaszcza suchy,
nieproduktywny kaszel) lub niespecyficzne zapalenie płuc, występujące podczas leczenia
metotreksatem może wskazywać na potencjalnie niebezpieczne zmiany w płucach i wymagać
przerwania leczenia oraz dokładnego zbadania. Zgłaszano przypadki ostrego lub przewlekłego
śródmiąższowego zapalenia płuc, często współistniejącego z eozynofilią i czasami prowadzącego
do zgonu. Typowe objawy choroby płuc wywołanej metotreksatem to: gorączka, kaszel,
duszność, hipoksemia oraz nacieki zapalne w badaniu RTG płuc. Mimo odmiennego obrazu
klinicznego należy wykluczyć zakażenie. Choroby płuc wywołane przez metotreksat nie zawsze
były całkowicie odwracalne. Objawy te mogą wystąpić przy wszystkich dawkach.
Dodatkowo zgłaszano przypadki krwawienia pęcherzykowego podczas stosowania metotreksatu
w leczeniu chorób reumatologicznych i w powiązanych wskazaniach. To zdarzenie może być
również związane z zapaleniem naczyń krwionośnych oraz innymi współistniejącymi chorobami.
Jeśli podejrzewa się krwawienie pęcherzykowe, należy rozważyć niezwłoczne przeprowadzenie
badań diagnostycznych w celu potwierdzenia rozpoznania.
6. Ze względu na swoje działanie na układ odpornościowy metotreksat może zaburzać odpowiedź
na szczepienie i zaburzać wyniki badań immunologicznych. Należy zachować szczególną
ostrożność w przypadku obecności nieaktywnych, przewlekłych zakażeń (np. półpasiec, gruźlica,
wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C) ze względu na możliwość uczynnienia.
Nie zaleca się szczepienia żywymi szczepionkami w trakcie terapii metotreksatem.
U pacjentów otrzymujących małe dawki metotreksatu mogą ujawniać się chłoniaki złośliwe. W takim
przypadku leczenie należy przerwać. Jeżeli chłoniak nie wykazuje cech samoistnej regresji, konieczne
jest wdrożenie chemioterapii.
Stwierdzono, że jednoczesne stosowanie antagonistów kwasu foliowego (np. trymetoprym/
sulfametoksazol), może w rzadkich przypadkach powodować ostrą pancytopenię megaloblastyczną.
Nadwrażliwość na światło
U niektórych pacjentów przyjmujących metotreksat obserwowano nadwrażliwość na światło
objawiającą się nasiloną reakcją na oparzenia słoneczne (patrz punkt 4.8). Należy unikać ekspozycji
na intensywne światło słoneczne lub promienie UV, chyba że jest to wskazane ze względów
medycznych. Pacjenci powinni stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną, aby chronić się
przed intensywnym światłem słonecznym.
Podczas stosowania metotreksatu może wystąpić nawrót zapalenia skóry wywołanego przez
radioterapię i oparzenia słoneczne (tzw. „reakcja z przypomnienia”). Skórne zmiany łuszczycowe
mogą się nasilić podczas napromieniania światłem UV i jednoczesnego podawania metotreksatu.
U pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni (wodobrzusze, wysięk opłucnowy) wydalanie
metotreksatu ulega wydłużeniu. W tej grupie pacjentów konieczna jest ścisła obserwacja objawów
toksyczności oraz zmniejszenie dawki lub niekiedy przerwanie stosowania metotreksatu. Przed
rozpoczęciem leczenia metotreksatem należy opróżnić wysięki opłucnowe i wodobrzusze (patrz punkt
5.2).
Biegunka i wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej mogą być skutkiem działania
toksycznego, wymagającego przerwania leczenia z uwagi na ryzyko krwotocznego zapalenia
i perforacji jelit, zagrożonej zgonem.
Preparaty witaminowe lub inne produkty zawierające kwas foliowy, kwas folinowy i ich pochodne
mogą zmniejszać skuteczność metotreksatu.
Metotreksat należy stosować jedynie w ciężkiej, opornej na leczenie, powodującej niesprawność
łuszczycy, nie odpowiadającej na inne metody leczenia, wyłącznie po potwierdzeniu rozpoznania na
podstawie badania wycinka i (lub) po konsultacji dermatologicznej.
Zgłaszano przypadki wystąpienia encefalopatii/leukoencefalopatii u pacjentów onkologicznych,
otrzymujących metotreksat; nie można tego wykluczyć u pacjentów przyjmujących metotreksat
w innych wskazaniach.
Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML)
Przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (ang. progressive multifocal
leukoencephalopathy, PML) odnotowano u pacjentów przyjmujących metotreksat, głównie
w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia
może być śmiertelna i należy ją brać pod uwagę w diagnostyce różnicowej u pacjentów
z immunosupresją z nowym początkiem lub nasileniem objawów neurologicznych.
Płodność i czynności rozrodcze
Płodność
Informowano, że w czasie leczenia i przez krótki okres po jego zaprzestaniu metotreksat powoduje
oligospermię, zaburzenia miesiączkowania i brak miesiączki u ludzi oraz powoduje zaburzenia
płodności, wpływając w okresie podawania na spermatogenezę i oogenezę – wydaje się, że objawy te
ustępują po zakończeniu leczenia.
Działanie teratogenne - ryzyko zaburzeń rozrodczości
U ludzi metotreksat jest embriotoksyczny, powoduje poronienia i wady rozwojowe płodu. Z tego
względu z pacjentkami w wieku rozrodczym należy omówić możliwe ryzyko wpływu na rozrodczość,
utraty ciąży i wad wrodzonych (patrz punkt 4.6). Przed zastosowaniem leku Methofill SD należy
potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży. Jeśli kobieta jest dojrzała płciowo, w czasie leczenia i przez
co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu powinna bezwzględnie stosować skuteczną
antykoncepcję.
Porady dotyczące antykoncepcji u mężczyzn - patrz punkt 4.6.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
Dzieci
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na
niewystarczającą liczbę danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie
pacjentów (patrz punkt 4.2).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Alkohol, produkty lecznicze o działaniu hepatotoksycznymi produkty lecznicze o działaniu
hematotoksycznym.
Ryzyko działania hepatotoksycznego metotreksatu jest zwiększone w przypadku regularnego
spożywania alkoholu i jednoczesnego stosowania innych hepatotoksycznych produktów leczniczych
(patrz punkt 4.4). Pacjentów jednocześnie przyjmujących produkty lecznicze wykazujące działanie
hepatotoksyczne (np. leflunomid) należy objąć ścisłą obserwacją. Należy również brać pod uwagę
ciężkie działania w przypadku skojarzonego stosowania produktów leczniczych wywołujących
toksyczność hematologiczną (np. leflunomid, azatiopryna, retinoidy, sulfasalazyna). Skojarzone
stosowanie leflunomidu i metotreksatu może zwiększać częstość występowania pancytopenii oraz
objawów hepatotoksycznych. Stosowanie dodatkowo produktów leczniczych o toksycznym działaniu
na układ krwiotwórczy zwiększa prawdopodobieństwo ciężkich działań hematotoksycznych
metotreksatu. Jednoczesne podawanie metamizolu i metotreksatu może nasilać hematotoksyczne
działanie metotreksatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zatem unikać
jednoczesnego podawania tych produktów.
Podtlenek azotu
Zastosowanie podtlenku azotu wzmacnia wpływ metotreksatu na foliany, zwiększając ich toksyczność
i powodując np. ciężką nieprzewidywalną mielosupresję czy zapalenie jamy ustnej. Pomimo że
działanie to można osłabić podając folinian wapnia, należy unikać jednoczesnego stosowania
podtlenku azotu i metotreksatu.
Skojarzone stosowanie metotreksatu i retinoidów (np. acytretyna, etretynat) zwiększa ryzyko
hepatotoksyczności.
Antybiotyki doustne
Antybiotyki doustne (np. tetracykliny, chloramfenikol i niewchłanialne antybiotyki o szerokim
spektrum działania) mogą wpływać na krążenie wątrobowo-jelitowe, poprzez hamowanie wzrostu
flory jelitowej lub poprzez supresję metabolizmu bakterii.
Antybiotyki
Antybiotyki (np. penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna) mogą,
w pojedynczych przypadkach, zmniejszać klirens nerkowy metotreksatu. Może to prowadzić do
zwiększenia stężenia metotreksatu w surowicy, wystąpienia hematotoksyczności i toksycznych
objawów ze strony przewodu pokarmowego.
Produkty lecznicze silnie wiążące się z białkami osocza
Metotreksat wiąże się z białkami osocza i może być wypierany przez inne produkty lecznicze wiążące
białka, np. pochodne kwasu salicylowego, leki hipoglikemizujące, leki moczopędne, sulfonamidy,
pochodne difenylohydantoiny, tetracykliny, chloramfenikol, kwas p-aminobenzoesowy oraz leki
przeciwzapalne o kwaśnym odczynie. Jednoczesne stosowanie może nasilać działania toksyczne.
Probenecyd, słabe kwasy organiczne, pirazole oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne
Probenecyd, słabe kwasy organiczne (np. diuretyki pętlowe i pirazole [fenylobutazon]) mogą
powodować spowolnienie wydalania metotreksatu. Można przyjąć, że w efekcie nastąpi zwiększenie
stężenia leku w surowicy i nasilenie działań toksycznych na układ krwiotwórczy. Skojarzone
stosowanie niewielkich dawek metotreksatu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub
salicylanów może nasilać działania toksyczne.
Produkty lecznicze, które wywierają niekorzystny wpływ na szpik kostny
W przypadku stosowania produktów leczniczych o możliwym szkodliwym działaniu na szpik (np.
sulfonamidy, trymetoprym/sulfametoksazol, chloramfenikol, pirymetamina) należy zwrócić uwagę na
możliwość znacznego zaburzenia hematopoezy.
Produkty lecznicze powodujące niedobór kwasu foliowego
Jednoczesne stosowanie produktów powodujących niedobór kwasu foliowego (np. sulfonamidy,
trymetoprym/sulfametoksazol), może nasilać toksyczność metotreksatu. Zatem zaleca się szczególną
ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z niedoborem kwasu foliowego.
Produkty zawierające kwas foliowy lub kwas folinowy
Preparaty witaminowe lub inne produkty zawierające kwas foliowy, kwas folinowy i ich pochodne
mogą zmniejszać skuteczność metotreksatu.
Inne przeciwreumatyczne produkty lecznicze
Generalnie, nie przewiduje się zwiększenia toksyczności metotreksatu podczas skojarzonego
stosowania produktu leczniczego Methofill SD z innymi przeciwreumatycznymi produktami
leczniczymi (np. związki złota, penicylamina, hydroksychlorochina, sulfasalazyna, azatiopryna).
Cyklosporyna
Cyklosporyna może nasilać skuteczność i toksyczność metotreksatu. Istnieje zwiększone ryzyko
zaburzeń czynności nerek. Ponadto, istnieje biologiczne prawdopodobieństwo nadmiernej
immunosupresji i związanych z nią powikłań.
Sulfasalazyna
Skojarzone stosowanie metotreksatu i sulfasalazyny może zwiększyć skuteczność metotreksatu
i nasilać działania niepożądane, wskutek hamowania syntezy kwasu foliowego przez sulfasalazynę.
Jednak w licznych badaniach tego rodzaju, działania niepożądane obserwowano sporadycznie.
Merkaptopuryna
Metotreksat zwiększa stężenie merkaptopuryny w osoczu, a zatem w przypadku skojarzonego
stosowania metotreksatu i merkaptopuryny konieczne może być zmniejszenie dawki.
Inhibitory pompy protonowej
Jednoczesne stosowanie inhibitorów pompy protonowej (np. omeprazolu lub pantoprazolu) może
prowadzić do następujących interakcji: jednoczesne stosowanie metotreksatu i omeprazolu prowadziło
do wydłużenia wydalania metotreksatu przez nerki; jednoczesne stosowanie
z pantoprazolem spowalniało wydalanie nerkowe metabolitu 7-hydorksymetotreksatu; w jednym
przypadku opisywano bóle i drżenie mięśniowe.
Teofilina
Metotreksat może zmniejszać klirens teofiliny; podczas jednoczesnego stosowania teofiliny
z metotreksatem należy kontrolować stężenie teofiliny.
Napoje zawierające kofeinę lub teinę
Podczas leczenia metotreksatem należy unikać nadmiernego spożycia napojów zawierających kofeinę
lub teinę (kawa, napoje zawierające kofeinę, czarna herbata).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najistotniejsze, ciężkie działania niepożądane metotreksatu obejmują zahamowanie czynności szpiku
kostnego, działanie toksyczne na płuca, hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, neurotoksyczność,
incydenty zatorowo-zakrzepowe, wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona.
Najczęściej występujące (bardzo często) działania niepożądane metotreksatu obejmują zaburzenia ze
strony układu pokarmowego (np. zapalenie żołądka, niestrawność, ból brzucha, nudności, utrata
apetytu) i nieprawidłowe badania czynności wątroby (np. zwiększenie aktywności AlAT, AspAT,
zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej). Inne, często
występujące działania niepożądane to leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość, ból głowy,
zmęczenie, zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych lub płuc często
z towarzyszącą eozynofilią, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, osutka, rumień
i świąd.
Najistotniejsze działania niepożądane obejmują supresję układu krwiotwórczego i zaburzenia ze
strony układu pokarmowego.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W opisie działań niepożądanych stosuje się następujące przedziały częstości występowania:
Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do < 1/100),
rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zapalenie gardła.
Rzadko: Zakażenie (w tym reaktywacja nieaktywnego, przewlekłego zakażenia), posocznica,
zapalenie spojówek.
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Bardzo rzadko: Opisywano pojedyncze przypadki chłoniaków, które w wielu przypadkach uległy
regresji po odstawieniu metotreksatu. W niedawno przeprowadzonym badaniu nie ustalono związku
pomiędzy stosowaniem metotreksatu a zwiększoną częstością występowania chłoniaków.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość.
Niezbyt często: pancytopenia.
Bardzo rzadko: agranulocytoza, silne zahamowanie czynności szpiku kostnego, zaburzenia
limfoproliferacyjne (patrz poniżej „Opis wybranych działań niepożądanych”).
Częstość nieznana: eozynofila
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, hipogammaglobulinemia.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: ujawnienie się cukrzycy.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: Depresja, splątanie.
Rzadko: Zmiany nastroju.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy, zmęczenie, senność.
Niezbyt często: zawroty głowy
Bardzo rzadko: ból, osłabienie mięśni lub parestezje/niedoczulica, zmiany
w odczuwaniu smaku (metaliczny posmak), drgawki, odczyn oponowy, ostre aseptyczne zapalenie
opon mózgowo-rdzeniowych, porażenie.
Częstość nieznana: encefalopatia/ leukoencefalopatia
Zaburzenia oka
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Bardzo rzadko: osłabienie wzroku, retinopatia.
Zaburzenia serca
Rzadko: zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, tamponada serca.
Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: hipotonia, incydenty zakrzepowo-zatorowe.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych lub płuc często
z towarzyszącą eozynofilią. Objawy wskazujące na możliwość ciężkiego uszkodzenia płuc
(śródmiąższowe zapalenie płuc): suchy, nieproduktywny kaszel, duszność i gorączka.
Rzadko: zwłóknienie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, duszność i astma
oskrzelowa, wysięk opłucnowy.
Częstość nieznana: Krwawienie z nosa, krwawienie pęcherzykowe.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, nudności, zmniejszenie łaknienia,
ból brzucha.
Często: owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka.
Niezbyt często: owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego, , zapalenie jelit, wymioty,
zapalenie trzustki.
Rzadko: zapalenie dziąseł.
Bardzo rzadko: krwawe wymioty, krwawa biegunka, ostre rozdęcie okrężnicy.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych (patrz punkt 4.4)
Bardzo często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie aktywności AlAT,
AspAT, fosfatazy alkalicznej i zwiększenie stężenia bilirubiny).
Niezbyt często: marskość wątroby, zwłóknienie i zwyrodnienie tłuszczowe wątroby, zmniejszenie
stężenia albumin w osoczu.
Rzadko: ostre zapalenie wątroby.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: osutka, rumień, świąd.
Niezbyt często: utrata włosów, wzrost guzków reumatoidalnych, owrzodzenie, półpasiec, zapalenie
naczyń, opryszczkowe wykwity skórne, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości na światło.
Rzadko: wzmożona pigmentacja, trądzik, wybroczyny, podbiegnięcia krwawe, alergiczne zapalenie
naczyń.
Bardzo rzadko: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół
Lyella), nasilenie zmian pigmentacyjnych paznokci, ostra zanokcica, czyraczność, teleangiektazje.
Częstość nieznana: Łuszczenie się skóry (złuszczające zapalenie skóry)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: bóle stawów, bóle mięśni, osteoporoza.
Rzadko: złamania przeciążeniowe kości
Częstość nieznana: martwica kości szczęki (w przebiegu zaburzeń limfoproliferacyjnych)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zapalenie i owrzodzenie pęcherza moczowego, zaburzenie czynności nerek,
zaburzenia mikcji.
Rzadko: niewydolność nerek, skąpomocz, bezmocz, zaburzenia elektrolitowe.
Częstość nieznana: Białkomocz.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zapalenie i owrzodzenie pochwy.
Bardzo rzadko: zmniejszenie libido, impotencja, ginekomastia, oligospermia, zaburzenia
miesiączkowania, upławy.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: gorączka, upośledzenie gojenia ran.
Bardzo rzadko: miejscowe uszkodzenie (powstanie jałowego ropnia, lipodystrofia) w miejscu
wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym lub podskórnym.
Częstość nieznana: astenia, martwica w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk
Występowanie i nasilenie działań niepożądanych zależy od wielkości dawki i częstości podawania
produktu leczniczego, jednak ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić nawet po niewielkich
dawkach, a zatem konieczne są regularne, częste kontrole stanu pacjenta.
Podskórnie podawane dawki metotreksatu są miejscowo dobrze tolerowane. Obserwowano jedynie
łagodne, miejscowe reakcje skórne (takie jak: uczucie pieczenia, rumień, obrzęk, przebarwienia,
świąd, silne swędzenie, ból) malejące podczas leczenia.
Opis wybranych działań niepożądanych
Chłoniaki zaburzenia limfoproliferacyjne: notowano pojedyncze przypadki chłoniaka i innych
zaburzeń limfoproliferacyjnych, które w kilku przypadkach ustąpiły po zaprzestaniu leczenia
metotreksatem.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Methotrexatum 50 mg | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24264 | 100369038 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24268 | 100369073 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 17,5 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24266 | 100369050 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24263 | 100369021 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24265 | 100369044 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24267 | 100369067 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24269 | 100369080 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24270 | 100369096 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24271 | 100369104 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |
| Methotrexatum 50 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 24262 | 100385244 | ChPL: 2025-03-31, Ulotka: 2025-03-31 |