Klabax EC
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Clarithromycinum: 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Klabax EC 125 mg/5 ml | Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej | 1 butelka 60 ml, 1 butelka 70 ml, 1 butelka 100 ml | na receptę (Rx) |
| Klabax EC 250 mg/5 ml | Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej | 1 butelka 60 ml, 1 butelka 70 ml, 1 butelka 100 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 3 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Clarithromycinum 125 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) · 2 leki
Clarithromycinum 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) · 1 lek
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 31 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Ból gardła wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: bakteryjne zapalenie gardła” · ChPL, pkt 4.1 -
Infekcje bakteryjne wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: ostre bakteryjne zapalenie zatok” · ChPL, pkt 4.1 -
Przewlekłe zapalenie oskrzeli wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: ostre bakteryjne zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli” · ChPL, pkt 4.1 -
Zakażenia skóry wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: zakażenia skóry i tkanek miękkich o łagodnym lub umiarkowanym stopniu ciężkości” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie płuc wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: łagodne lub umiarkowane pozaszpitalne zapalenie płuc” · ChPL, pkt 4.1 -
Zapalenie ucha środkowego wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Klabax EC jest wskazany do leczenia zakażeń wywoływanych przez wrażliwe organizmy. Wskazania obejmują: ostre zapalenie ucha środkowego” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla: Clarithromycinum 125 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej)
- Nadwrażliwość na substancję czynną, inne antybiotyki makrolidowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu (np.
- ergotaminy lub dihydroergotaminy) , gdyż może to prowadzić do wystąpienia objawów toksyczności sporyszu (patrz punkt 4.5).
- Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z następującymi substancjami czynnymi: astemizolem, cyzaprydem, domperidonem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ DE/H/5210/II/012/G_IB/013 może to spowodować wydłużenie odstępu QT oraz wystąpienie arytmii serca, w tym częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4 i 4.5).
- Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte potwierdzone wydłużenie odstępu QT) lub arytmia komorowa, w tym torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną lub ranolazyną.
- Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
- Klarytromycyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami), które są w dużym stopniu metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyną lub symwastatyną), ze względu na zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (patrz punkt 4.5).
- Tak jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemią lub hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT).
- Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i występującymi jednocześnie zaburzeniami czynności nerek.
Dla: Clarithromycinum 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej)
- Nadwrażliwość na substancję czynną, inne antybiotyki makrolidowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu (np.
- ergotaminy lub dihydroergotaminy) , gdyż może to prowadzić do wystąpienia objawów toksyczności sporyszu (patrz punkt 4.5).
- Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
- DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z następującymi substancjami czynnymi: astemizolem, cyzaprydem, domperidonem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ może to spowodować wydłużenie odstępu QT oraz wystąpienie arytmii serca, w tym częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4 i 4.5).
- Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte potwierdzone wydłużenie odstępu QT) lub arytmia komorowa, w tym torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną lub ranolazyną.
- Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
- Klarytromycyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami), które są w dużym stopniu metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyną lub symwastatyną), ze względu na zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (patrz punkt 4.5).
- Tak jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemią lub hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT).
- Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i występującymi jednocześnie zaburzeniami czynności nerek.
Clarithromycinum 125 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- nie przechowywać w lodówce
- nie zamrażać
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 14 dni (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1); dyspersja 30% Makrogol 1500 Talk Karbomer Krzemionka koloidalna bezwodna Sacharoza Aspartam (E 951) Guma ksantan (E 415) Cytrynian sodu Sodu benzoesan (E 211) Tytanu dwutlenek (E 171) Aromat mięty pieprzowej (zawierający substancje smakowe, skrobię zmodyfikowaną) Aromat tutti frutti (zawierający maltodekstrynę kukurydzianą, aromaty identyczne z naturalnymi, glikol propylenowy (E 1520), zmodyfikowaną skrobię kukurydzianą (E 1450), składniki nadające smak i zapach pochodzenia syntetycznego) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- aspartam: 1 mg w 5 ml produktu (ChPL pkt 4.4); w składzie
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: 3194 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
- w opakowaniu / do podawania: strzykawka doustna
- Wygląd
- biały
Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Klabax EC to biały do białawego granulat do przygotowania zawiesiny. Wielkość opakowań: 1 butelka zawierająca 41,66 – 46,04 g granulatu do przygotowania 60 ml zawiesiny doustnej lub 1 butelka zawierająca 48,61 – 53,72 g granulatu do przygotowania 70 ml zawiesiny doustnej lub 1 butelka zawierająca 69,44 – 76,75 g granulatu do przygotowania 100 ml zawiesiny doustnej. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie ma danych dotyczących wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia związanych ze stosowaniem leku zawrotów głowy, w tym pochodzenia błędnikowego, splątania i dezorientacji.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
127 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia
- często: Bezsenność; Zaburzenia smaku; ból głowy; senność; Rozszerzenie naczyń krwionośnych; Biegunka; wymioty; niestrawność; nudności; ból brzucha; Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; Wysypka; nadmierne pocenie się; Ból w miejscu wstrzyknięcia; stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia
- niezbyt często: Zapalenie tkanki łącznej; kandydoza; zapalenie żołądka i jelit; zakażenie; zakażenie pochwy; Leukopenia; neutropenia; trombocytemia; eozynofilia; Reakcje rzekomoanafilaktyczne; nadwrażliwość; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; Niepokój; nerwowość; Utrata przytomności; dyskineza; zawroty głowy; drżenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; zaburzenia słuchu; szumy uszne; Zatrzymanie akcji serca; migotanie przedsionków; wydłużenie odstępu QT w EKG; skurcze przedwczesne serca; kołatanie serca; Astma; krwawienie z nosa; zator płucny; Zapalenie przełyku; choroba refluksowa przełyku; zapalenie błony śluzowej żołądka; ból odbytu; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie języka; wzdęcia brzucha; zaparcia; suchość w jamie ustnej; odbijanie się; wzdęcia z oddawaniem gazów; Cholestaza; zapalenie wątroby; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy; Pęcherzowe zapalenie skóry; świąd; pokrzywka; wysypka plamisto-grudkowa; Skurcze mięśni; sztywność mięśniowoszkieletowa; bóle mięśniowe; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; Złe samopoczucie; gorączka; astenia; ból w klatce piersiowej; dreszcze; zmęczenie; Nieprawidłowa wartość stosunku albumin do globulin; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi
- rzadko: wydalanie klarytromycyny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu ze stolcem
- częstość nieznana: Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy; róża; Agranulocytoza; trombocytopenia; Reakcje anafilaktyczne; obrzęk naczynioruchowy; Zaburzenia psychotyczne; stany splątania; depersonalizacja; depresja; dezorientacja; omamy; nietypowe sny; mania; Drgawki; utrata odczuwania smaku; omamy węchowe; utrata odczuwania zapachów; parestezje; Głuchota; Zaburzenia typu torsade de pointes; częstoskurcz komorowy; migotanie komór; Krwotok; Ostre zapalenie trzustki; przebarwienia języka; przebarwienia zębów; Niewydolność wątroby; żółtaczka miąższowa; Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions SCAR) [(np. ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis AGEP)], zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang.Drug; Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), trądzik; Rabdomioliza; miopatia; Niewydolność nerek; śródmiąższowe zapalenie nerek; Wzrost wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego; wydłużenie czasu protrombinowego; nieprawidłowe zabarwienie moczu; rabdomiolizy; splątanie; biegunki; wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (ang. Serum Glutamic Oxaloacetic Transaminase, SGOT) i aminotransferazy alaninowej w surowicy (ang. Serum Glutamic Pyruvate Transaminase, SGPT); duszność; znacznie zwiększona aktywność SGOT i SGPT; nietypowo niska liczba białych krwinek i płytek krwi; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 14 dni
źródło: „U tych pacjentów leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni.” · ChPL, pkt 4.2
- nie dłużej niż 14 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci w wieku poniżej 12 lat
„Dzieci w wieku poniżej 12 lat DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Prowadzono badania kliniczne u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat z zastosowaniem klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej. Dlatego dzieci w wieku poniżej 12 lat powinny otrzymywać klarytromycynę w tej postaci.”- dzieci: „U dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2 pc. dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o połowę, do 7,5 mg/kg mc. na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Niewydolność nerek: „Niewydolność nerek U dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2 pc. dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o połowę, do 7,5 mg/kg mc. na dobę. U tych pacjentów leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie określono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży. Zmienne dane z badań na zwierzętach oraz doświadczenie ze stosowania u ludzi wskazują, że nie można wykluczyć niepożądanego wpływu klarytromycyny na rozwój zarodka i płodu. W niektórych badaniach obserwacyjnych oceniających narażenie na klarytromycynę podczas pierwszego i drugiego trymestru stwierdzono zwiększone ryzyko poronienia w porównaniu do niestosowania antybiotyków lub stosowania innych antybiotyków w tym samym okresie. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka poważnych wad wrodzonych podczas stosowania makrolidów, w tym klarytromycyny, w okresie ciąży dają sprzeczne wyniki.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Klarytromycyna przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego. Szacuje się, że niemowlę karmione wyłącznie piersią otrzymałoby około 1,7% dawki klarytromycyny dostosowanej do masy ciała matki. Z tego względu u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka oraz zakażenie grzybicze błon śluzowych. W tej sytuacji może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy również rozważyć możliwość wystąpienia nadwrażliwości. Należy oceniać korzyści z leczenia dla matki w stosunku do ryzyka dla niemowlęcia.” - Płodność: „Płodność Nie ma informacji na temat wpływu klarytromycyny na płodność u ludzi. Ograniczone dane z badań na szczurach nie wskazują na wpływ na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Klabax EC można stosować niezależnie od posiłków, gdyż pokarm nie wpływa na jego dostępność biologiczną.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Masa ciała (w kg) | Wiek (w latach) | Dawka w ml (do podawania dwa razy na dobę) |
|---|---|---|
| 8 - 11 | 1 - 2 | 2,5 |
| 12 - 19 | 3 - 6 | 5 |
| 20 - 29 | 7 - 9 | 7,5 |
| 30 - 40 | 10 - 12 | 10 |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Dawkowanie w zależności od masy ciała (w kg) | ||
|---|---|---|
| Masa ciała* (w kg) | Przybliżony wiek (w latach) | Dawka (w ml) 2 razy na dobę |
| 8 - 11 | 1 - 2 | 2,5 |
| 12 - 19 | 3 - 6 | 5 |
| 20 - 29 | 7 - 9 | 7,5 |
| 30 - 40 | 10 - 12 | 10 |
*Dzieciom o masie ciała < 8 kg dawkę leku należy podawać na podstawie masy ciała w kg:
0,3 ml/kg mc. dwa razy na dobę (około 7,5 mg/kg mc. dwa razy na dobę)
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
- Aby otworzyć butelkę, należy zdjąć nakrętkę (posiadającą zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci) przez naciśnięcie jej i jednoczesne odkręcanie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
- Wyjąć z opakowania plastikową, okrągłą złączkę i wcisnąć ją w szyjkę butelki. Złączka powinna być ściśle dopasowana i po jej założeniu nie należy jej wyjmować.
- Wyjąć z opakowania doustną strzykawkę i upewnić się, że tłok jest wciśnięty do końca. W ten sposób należy pozbyć się powietrza, które może znajdować się w strzykawce.
- Umieścić końcówkę doustnej strzykawki w otworze złączki.
- Odwrócić butelkę do góry dnem. Trzymać butelkę w jednej ręce, a strzykawkę doustną w drugiej.
- Trzymając strzykawkę doustną, powoli wysuwać jej tłok aż do napełnienia jej odpowiednią ilością zawiesiny, jaką należy podać dziecku.
- Obrócić butelkę dnem do dołu. Trzymając za pojemnik strzykawki wyjąć strzykawkę ze złączki.
- Umieścić końcówkę strzykawki w ustach dziecka. Podawać lek naciskając delikatnie na tłok, ciągle podtrzymując strzykawkę. Nie należy ponaglać dziecka, należy dać mu czas na powolne połykanie leku. Można również przelać dawkę odmierzoną strzykawką na łyżeczkę i w ten sposób podać lek dziecku.
- Zamknąć butelkę nakrętką.
- Umyć strzykawkę doustną w ciepłej wodzie z mydłem, a następnie dobrze opłukać. Trzymać strzykawkę pod wodą wielokrotnie przesuwając tłok do góry i do dołu, aby mieć pewność, że jej wnętrze jest czyste. Strzykawkę przechowywać w higieniczny sposób, razem z lekiem.
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 6
- Aby otworzyć butelkę, należy zdjąć nakrętkę (posiadającą zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci) przez naciśnięcie jej i jednoczesne odkręcanie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
- Wyjąć z opakowania plastikową, okrągłą złączkę i wcisnąć ją w szyjkę butelki. Złączka powinna być ściśle dopasowana i po jej założeniu nie należy jej wyjmować.
- Wyjąć z opakowania doustną strzykawkę i upewnić się, że tłok jest wciśnięty do końca. W ten sposób należy pozbyć się powietrza, które może znajdować się w strzykawce.
- Umieścić końcówkę doustnej strzykawki w otworze złączki.
- Odwrócić butelkę do góry dnem. Trzymać butelkę w jednej ręce, a strzykawkę doustną w drugiej.
- Trzymając doustną strzykawkę, powoli wysuwać jej tłok aż do napełnienia jej odpowiednią ilością zawiesiny, jaką należy podać dziecku.
- Obrócić butelkę dnem do dołu. Trzymając za pojemnik strzykawki wyjąć strzykawkę ze złączki.
- Umieścić końcówkę strzykawki w ustach dziecka. Podawać lek naciskając delikatnie na tłok, ciągle podtrzymując strzykawkę. Nie należy ponaglać dziecka, należy dać mu czas na powolne połykanie leku. Można również przelać dawkę odmierzoną strzykawką na łyżeczkę i w ten sposób podać lek dziecku.
- Zamknąć butelkę nakrętką.
- Umyć strzykawkę doustną w ciepłej wodzie z mydłem, a następnie dobrze opłukać. Trzymać strzykawkę pod wodą wielokrotnie przesuwając tłok do góry i do dołu, aby mieć pewność, że jej wnętrze jest czyste. Strzykawkę przechowywać w higieniczny sposób, razem z lekiem.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 23
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Klabax EC
Kiedy nie należy podawać leku Klabax EC:
- jeśli pacjent ma uczulenie na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna
lub azytromycyna) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie
6).
- jeśli pacjent stosuje alkaloidy sporyszu w postaci tabletek (takie jak ergotamina lub
dihydroergotamina) lub stosuje alkaloidy sporyszu w migrenie w postaci wziewnej.
- jeśli pacjent stosuje terfenadynę lub astemizol (leki często stosowane w katarze siennym lub w
alergii), cyzapryd lub domperydon (lek stosowany w zaburzeniach czynności żołądka), pimozyd (lek
stosowany w zaburzeniach psychicznych), ponieważ jednoczesne stosowanie tych leków może
powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca. Należy porozmawiać z lekarzem w celu uzyskania porady
co do podania innych leków.
- jeśli pacjent stosuje inne leki mogące powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
- jeśli pacjent stosuje lowastatynę lub symwastatynę (leki z grupy statyn – inhibitorów reduktazy
HMG-CoA, stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu (rodzaj tłuszczu) we krwi).
- jeśli pacjent stosuje midazolam w postaci doustnej (lek uspokajający).
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemię lub
hipomagnezemię).
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę wątroby ze współistniejącą chorobą nerek.
- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały zaburzenia rytmu serca (komorowe zaburzenia
rytmu serca, w tym torsade de pointes) lub nieprawidłowości w elektrokardiogramie (zapis EKG -
rejestracja czynności elektrycznej serca) zwane ,,zespołem wydłużonego odstępu QT”.
- jeśli pacjent stosuje tikagrelor, iwabradynę lub ranolazynę (w dusznicy bolesnej lub w celu
zmniejszenia ryzyka zawału serca lub udaru mózgu).
- jeśli pacjent stosuje kolchicynę (zwykle w leczeniu dny moczanowej).
- jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający lomitapid.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Klabax EC,
jeżeli:
• u pacjenta stwierdzono zaburzenia serca (np. choroba serca, niewydolność serca, bardzo
wolny rytm serca).
• u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• pacjent ma zakażenie grzybicze lub przejawia skłonność do zakażeń grzybiczych (np.
pleśniawki).
Lek Klabax EC a inne leki
Nie należy stosować leku Klabax EC jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych w
punkcie powyżej „Kiedy nie należy podawać leku Klabax EC”.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje się podawać dziecku, ponieważ może być
konieczna zmiana dawkowania lub regularne wykonywanie badań:
- digoksyna, chinidyna, dyzopiramid (stosowane w leczeniu zaburzeń serca)
- warfaryna lub jakikolwiek inny lek przeciwzakrzepowy, np. dabigatran, rywaroksaban, apiksaban,
edoksaban (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi)
- karbamazepina, walproinian, fenobarbital lub fenytoina (leki przeciwpadaczkowe)
- atorwastatyna, rozuwastatyna [inhibitory reduktazy HMG-CoA, tak zwane statyny, leki obniżające
stężenie cholesterolu (pewnego rodzaju tłuszczu) we krwi]. Statyny mogą powodować rabdomiolizę
(stan, który powoduje rozpad tkanki mięśniowej, co może doprowadzić do uszkodzenia nerek). Należy
monitorować objawy uszkodzenia mięśni (ból lub osłabienie mięśni).
- nateglinid, pioglitazon, repaglinid, rozyglitazon lub insulina (leki zmniejszające stężenie glukozy we
krwi)
- gliklazyd lub glimepiryd (pochodne sulfonylomocznika stosowane w leczeniu cukrzycy typu II)
- teofilina (stosowana u pacjentów z trudnościami w oddychaniu, takimi jak astma)
- triazolam, alprazolam lub midazolam podawany dożylnie lub na błony śluzowe (leki uspokajające)
- cilostazol (lek stosowany w zaburzeniach krążenia)
- metyloprednizolon (kortykosteroid)
- ibrutynib lub winblastyna (stosowane w leczeniu nowotworów)
- cyklosporyna, syrolimus i takrolimus (leki hamujące odpowiedź immunologiczną)
- etrawiryna, efawirenz, newirapina, rytonawir, zydowudyna, atazanawir, sakwinawir (leki
przeciwwirusowe stosowane w leczeniu zakażenia HIV)
- ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, flukonazol, itrakonazol (stosowane w leczeniu pewnych
zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych)
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
- tolterodyna (lek stosowany w chorobie nazywanej pęcherzem nadreaktywnym)
- werapamil, amlodypina, diltiazem (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
- syldenafil, wardenafil i tadalafil (leki stosowane w zaburzeniach erekcji u dorosłych mężczyzn lub
w nadciśnieniu płucnym (wysokim ciśnieniu krwi w naczyniach krwionośnych płuc))
- ziele dziurawca zwyczajnego (lek ziołowy stosowany w depresji)
- kwetiapina lub inne leki przeciwpsychotyczne
- inne antybiotyki makrolidowe
- antybiotyki z grupy linkozamidów: linkomycyna i klindamycyna
- hydroksychlorochina lub chlorochina (stosowane w leczeniu między innymi reumatoidalnego
zapalenia stawów lub w leczeniu lub zapobieganiu malarii). Przyjmowanie tych leków jednocześnie
z klarytromycyną może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca i innych ciężkich działań
niepożądanych wpływających na serce.
- kortykosteroidy podawane doustnie, we wstrzyknięciu lub wziewnie (stosowane w celu tłumienia
działania układu odpornościowego organizmu, co jest przydatne w leczeniu wielu różnych schorzeń)
- omeprazol (stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych i (lub) jelitowych).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeżeli u pacjentki w wieku rozrodczym, przyjmującej doustne leki
antykoncepcyjne wystąpi biegunka lub wymioty, ponieważ może być konieczne zastosowanie
dodatkowych środków antykoncepcyjnych, jak stosowanie prezerwatywy.
Ciąża i karmienie piersią
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży i karmienia piersią.
Jeżeli lek byłby podawany pacjentce w wieku rozrodczym (która jest w ciąży lub przypuszcza, że
może być w ciąży) należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak danych dotyczących wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Pacjent przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn powinien wziąć pod uwagę, że
podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, stany splątania i dezorientacja.
Klabax EC zawiera sacharozę
5 ml zawiesiny zawiera 3194 mg sacharozy.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów chorujących na cukrzycę.
Jeśli wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania tego leku.
Klabax EC zawiera aspartam
Ten lek zawiera 1 mg aspartamu w każdych 5 ml zawiesiny, co odpowiada 0,2 mg/ml.
Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to
rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.
Klabax EC zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 5 ml zawiesiny, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Klabax EC zawiera benzoesan sodu
Ten lek zawiera 10 mg benzoesanu sodu w 5 ml zawiesiny, co odpowiada 2 mg/ml.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Jeżeli u pacjenta wystąpią poniższe działania niepożądane należy ZAPRZESTAĆ podawania leku i
natychmiast skonsultować się z lekarzem:
- ciężka lub przedłużająca się biegunka, z możliwą domieszką krwi lub śluzu. Biegunka może
wystąpić nawet po dwóch miesiącach po zakończeniu leczenia klarytromycyną, w takim przypadku
również należy skontaktować się z lekarzem.
- wysypka, trudności w oddychaniu, omdlenie lub obrzęk twarzy, języka, ust, oczu i gardła. Są to
objawy reakcji alergicznej.
- zażółcenie skóry (żółtaczka), podrażnienie skóry, jasne zabarwienie stolca, ciemne zabarwienie
moczu, tkliwość dotykowa brzucha lub utrata apetytu. Mogą to być objawy zapalenia i niewydolności
wątroby.
- ciężkie reakcje skórne, takie jak bolesne pęcherze na skórze, w jamie ustnej, na wargach, oczach i
narządach płciowych (objawy rzadkiej reakcji alergicznej nazywanej zespołem Stevensa-Johnsona /
toksyczną nekrolizę naskórka).
- czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami (ostra uogólniona osutka
krostkowa). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
- rzadkie reakcje alergiczne skóry, powodujące ciężkie choroby z owrzodzeniem ust, warg i skóry z
pojawiającą się wysypką, gorączką i stanem zapalnym narządów wewnętrznych (ang. DRESS)
- ból mięśni lub osłabienie zwane rabdomiolizą (stan powodujący rozpad mięśni, co może
doprowadzić do uszkodzenia nerek).
Inne działania niepożądane
Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- bezsenność
- zaburzenia smaku
- ból głowy
- rozszerzenie naczyń krwionośnych
- zaburzenia żołądka, jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, biegunka
- nadmierne pocenie się
Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- wysoka temperatura
- obrzęk, zaczerwienienie lub świąd skóry
- grzybica jamy ustnej lub pochwy
- zapalenie żołądka i zapalenie jelit
- zmniejszenie liczby płytek krwi (które pomagają zatrzymać krwawienie)
- zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia)
- zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutropenia)
- sztywność mięśni
- dreszcze
- zwiększenie liczby eozynofilów (krwinek białych odpowiadających za odporność)
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
- nadmierna odpowiedź immunologiczna na obce substancje
- brak lub utrata apetytu
- niepokój, nerwowość
- senność, łatwe męczenie się, zawroty głowy lub drżenia
- mimowolne skurcze mięśni
- zaburzenia równowagi
- szumy uszne lub niedosłuch
- ból w klatce piersiowej lub zaburzenia rytmu serca, takie jak kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- astma: choroba płuc związana ze skurczem dróg oddechowych, utrudniająca oddychanie
- krwawienie z nosa
- zakrzepy krwi powodujące nagłe zatrzymanie przepływu krwi w tętnicy płucnej (zatorowość płucna)
- zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka
- ból odbytu
- wzdęcia, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, odbijanie
- suchość w jamie ustnej
- stan, w którym żółć (płyn wytwarzany przez wątrobę i przechowywany w pęcherzyku żółciowym)
nie wypływa z pęcherzyka żółciowego do dwunastnicy (zastój żółci)
- zapalenie skóry z obecnością pęcherzy wypełnionych płynem, swędząca i bolesna wysypka
- skurcze mięśni, ból mięśni lub utrata tkanki mięśniowej. Jeżeli dziecko ma miastenię (chorobę, w
której mięśnie są osłabione i łatwo się męczą) klarytromycyna może nasilić te objawy
- nieprawidłowe, zwiększone wyniki badań krwi obrazujących czynność nerek i wątroby,
nieprawidłowe, zwiększone wyniki badań krwi
- uczucie osłabienia, zmęczenia i braku energii
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie jelita
- bakteryjne zapalenie skóry
- zmniejszenie liczby niektórych krwinek (co może spowodować częstsze występowanie zakażeń lub
zwiększać ryzyko wystąpienia zasinień lub krwawień)
- stan splątania, zaburzenie psychotyczne, omamy (widzenie rzeczy, których nie ma), zmiana
odczuwania rzeczywistości lub napady paniki, depresja, nietypowe sny lub koszmary nocne i mania
(uczucie nadmiernej radości lub ekscytacji)
- drgawki (napady drgawkowe)
- zaburzenie czucia (mrowienie)
- utrata smaku lub węchu lub niezdolność do prawidłowego odczuwania zapachów
- głuchota
- zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, częstoskurcz komorowy
- utrata krwi (krwotok)
- zapalenie trzustki
- przebarwienie języka lub zębów
- trądzik
- zmiany stężeń substancji wytwarzanych przez nerki, zapalenie nerek, niewydolność nerek (może
wystąpić uczucie zmęczenia, obrzęki twarzy, worki pod oczami, obrzęki w obrębie brzucha, ud lub
kostek, lub trudności w oddawaniu moczu)
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: 22 49 21 301
Faks: 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne antybiotyki makrolidowe lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu (np.
ergotaminy lub dihydroergotaminy) , gdyż może to prowadzić do wystąpienia objawów
toksyczności sporyszu (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z następującymi substancjami
czynnymi: astemizolem, cyzaprydem, domperidonem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
może to spowodować wydłużenie odstępu QT oraz wystąpienie arytmii serca, w tym
częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes (patrz
punkt 4.4 i 4.5).
Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których występowało wydłużenie odstępu
QT (wrodzone lub nabyte potwierdzone wydłużenie odstępu QT) lub arytmia komorowa, w
tym torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną lub
ranolazyną.
Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.5).
Klarytromycyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA
(statynami), które są w dużym stopniu metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyną lub
symwastatyną), ze względu na zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (patrz punkt
4.5).
Tak jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy
stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi
(hipokaliemią lub hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT).
Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i
występującymi jednocześnie zaburzeniami czynności nerek.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Lekarz nie powinien przepisywać klarytromycyny kobietom w ciąży bez dokładnego rozważenia
korzyści w stosunku do ryzyka stosowania, co w szczególności dotyczy pierwszych trzech
miesięcy ciąży (patrz punkt 4.6).
Klarytromycyna jest metabolizowana głównie przez wątrobę. Dlatego należy zachować
ostrożność w przypadku stosowania klarytromycyny u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby.
Należy również zachować ostrożność podczas podawania klarytromycyny u pacjentów z
umiarkowaną do ciężkiej niewydolności nerek (patrz punkt 4.2).
Podczas stosowania klarytromycyny notowano zaburzenia czynności wątroby, w tym
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz wątrobokomórkowe i (lub) cholestatyczne
zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez. Takie zaburzenie czynności wątroby może być ciężkie i
jest na ogół przemijające. Zanotowano przypadki niewydolności wątroby zakończone zgonem
(patrz punkt 4.8). Niektórzy pacjenci mogli mieć chorobę wątroby przed rozpoczęciem leczenia
lub mogli przyjmować inne produkty lecznicze mające toksyczny wpływ na wątrobę. Jeśli u
pacjenta wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, jak jadłowstręt,
żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość brzucha, należy go poinstruować, aby
zaprzestał terapii i skontaktował się z lekarzem.
W czasie stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym makrolidów,
notowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy o nasileniu od łagodnego do
zagrażającego życiu. Podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
tym klarytromycyny, odnotowano przypadki biegunki wywołanej przez Clostridioides difficile
(ang. Clostridioides difficile-associated diarrhea, CDAD) o nasileniu od lekkiej biegunki do
zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia
prawidłową florę okrężnicy, co może spowodować nadmierny wzrost C. difficile. Wystąpienie
CDAD należy rozważać u wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotyku
wystąpiła biegunka. Konieczne jest przeprowadzenie starannego wywiadu, ponieważ
występowanie CDAD notowano po ponad dwóch miesiącach od podania antybiotyków. Dlatego
należy rozważyć odstawienie klarytromycyny bez względu na wskazania do jej podania. Należy
przeprowadzić badanie obecności drobnoustrojów oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Należy
unikać podawania leków spowalniających perystaltykę.
Po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu notowano przypadki toksyczności kolchicyny
stosowanej w skojarzeniu z klarytromycyną, w szczególności u pacjentów w podeszłym
wieku, przy czym niektóre z nich wystąpiły u pacjentów z niewydolnością nerek. U
niektórych z tych pacjentów odnotowano zgon (patrz punkt 4.5). Jednoczesne podawanie
klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny i
triazolobenzodiazepin, w tym triazolamu, oraz midazolamu w podaniu dożylnym lub na
śluzówkę jamy ustnej (patrz punkt 4.5).
Zdarzenia sercowo naczyniowe
U pacjentów leczonych makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu
QT, mające wpływ na repolaryzację serca, niosące ze sobą ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu
serca i zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.8). W związku ze zwiększeniem ryzyka
wydłużenia odstępu QT i ryzyka arytmii komorowych (w tym zaburzeń typu torsade de pointes)
stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących astemizol,
cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę, u pacjentów z hipokaliemią, u pacjentów z
wydłużeniem odstępu QT i arytmią komorową w wywiadzie (patrz punkt 4.3).
Ponadto należy zachować ostrożność stosując klarytromycynę w niżej opisanych grupach
pacjentów:
• z chorobą tętnic wieńcowych, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia
serca lub klinicznie istotną bradykardią.
• przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze wydłużające odstęp QT, inne
niż te, które są przeciwwskazane.
Badania epidemiologiczne oceniające ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ
sercowo-naczyniowy są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono
rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z
przyczyn sercowo-naczyniowych, związane ze stosowaniem makrolidów, w tym
klarytromycyny. Przepisując klarytromycynę, należy brać pod uwagę zarówno te obserwacje,
jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku.
Zapalenie płuc: z uwagi na wzrastającą oporność Streptococcus pneumoniae na antybiotyki
makrolidowe, ważne jest, aby przepisując klarytromycynę do leczenia pozaszpitalnego
zapalenia płuc przeprowadzić badanie antybiotykowrażliwości. U pacjentów ze szpitalnym
zapaleniem płuc, klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z dodatkowymi,
odpowiednimi antybiotykami.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym: Zakażenia te
powodują najczęściej bakterie Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, oba gatunki
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
mogą być oporne na antybiotyki makrolidowe. Dlatego też ważne jest, aby przed leczeniem
przeprowadzić badanie antybiotykowrażliwości. Gdy nie można zastosować antybiotyków
beta-laktamowych (np. z powodu alergii), lekami pierwszego wyboru mogą być inne
antybiotyki, takie jak klindamycyna. Obecnie uważa się, że antybiotyki makrolidowe mają
znaczenie jedynie w leczeniu w niektórych zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym w
zakażeniach wywołanych przez Corynebacterium minutissimum, w trądziku pospolitym i
róży oraz w sytuacjach, w których nie można zastosować leczenia penicyliną.
W przypadkach, w których wystąpią ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja,
ciężkie skórne działania niepożądane (ang. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCAR) [np.
ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. Acute Generalised Exanthematous Pustulosis,
AGEP), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i wysypka polekowa z
eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Rash With Eosinophilia And Systemic
Symptoms, DRESS)], należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i natychmiast
wdrożyć odpowiednie leczenie.
Należy zachować ostrożność podczas skojarzonego podawania klarytromycyny z lekami
indukującymi aktywność enzymu cytochromowego CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny): Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z
lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy zachować
ostrożność przy przepisywaniu klarytromycyny z innymi statynami. U pacjentów przyjmujących
jednocześnie klarytromycynę i statyny odnotowano przypadki rabdomiolizy. Pacjentów należy
obserwować pod kątem występowania podmiotowych i przedmiotowych objawów miopatii.
Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania klarytromycyny i statyn, zaleca się
przepisywanie najmniejszej zarejestrowanej dawki statyny. Można także rozważyć zastosowanie
statyny niezależnej od metabolizmu CYP3A (np. fluwastatyny) (patrz punkt 4.5).
Doustne leki przeciwcukrzycowe / insulina: Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i
doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak sulfonylomoczniki) i (lub) insuliny może
prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Zaleca się staranną kontrolę stężenia glukozy (patrz punkt
4.5).
Doustne leki przeciwzakrzepowe: Istnieje ryzyko ciężkiego krwotoku i znacznego
zwiększenia wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang.
International Normalized Ratio, INR) i wydłużenia czasu protrombinowego, gdy
klarytromycyna jest podawana w skojarzeniu z warfaryną (patrz punkt 4.5). Należy często
kontrolować wartość INR i czas protrombinowy u pacjentów, którzy otrzymują jednocześnie
klarytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i
doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran,
rywaroksaban, apiksaban i edoksaban, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka
wystąpienia krwawienia (patrz punkt 4.5).
Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków długoterminowe stosowanie klarytromycyny
może prowadzić do kolonizacji organizmu przez oporne bakterie i grzyby. W przypadku
wystąpienia nadkażenia należy przedsięwziąć odpowiednie leczenie.
Również należy mieć na uwadze możliwość oporności krzyżowej pomiędzy klarytromycyną i
innymi makrolidami, a także linkomycyną i klindamycyną.
Sacharoza
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
5 ml zawiesiny zawiera 3194 mg sacharozy.
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy,
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie
powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Aspartam
Ten produkt leczniczy zawiera 1 mg aspartamu w 5 ml produktu, co odpowiada stężeniu
0,2 mg/ml. Z tego względu może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią. Brak klinicznych
i nieklinicznych danych dotyczących stosowania aspartamu u niemowląt poniżej 12. tygodnia
życia.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 ml zawiesiny, to znaczy
uznaje się go za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Stosowanie następujących substancji czynnych jest bezwzględnie przeciwwskazane ze
względu na możliwość wystąpienia ciężkich interakcji między lekami:
Astemizol, cyzapryd, domperidon, pimozyd i terfenadyna
U pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i cyzapryd odnotowano podwyższone
stężenia cyzaprydu. Może to prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz arytmii serca, w tym
częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes. Podobne
skutki obserwowano u pacjentów przyjmujących klarytromycynę jednocześnie z pimozydem
(patrz punkt 4.3).
Odnotowano, że makrolidy zmieniają metabolizm terfenadyny prowadząc do zwiększenia
stężenia terfenadyny, co w rzadkich przypadkach wiązało się z występowaniem arytmii serca, w
tym wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu
torsade de pointes (patrz punkt 4.3). W pojedynczym badaniu z zastosowaniem klarytromycyny
i terfenadyny u 14 zdrowych ochotników, stężenie w surowicy kwasowego metabolitu
terfenadyny zwiększyło się dwa do trzech razy oraz wydłużył się odstęp QT, jednak nie
wywołało to klinicznie istotnych skutków. Podobny wpływ obserwowano przy jednoczesnym
stosowaniu astemizolu i innych antybiotyków makrolidowych.
Lomitapid
Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane ze względu na
ryzyko znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3).
Alkaloidy sporyszu
Badania po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu wykazują, że skojarzone stosowanie
klarytromycyny z ergotaminą lub dihydroergotaminą wiązało się z występowaniem ostrej
toksyczności sporyszu charakteryzującej się skurczem naczyń oraz niedokrwieniem kończyn i
innych tkanek, w tym ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie
klarytromycyny i alkaloidów sporyszu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Midazolam w postaci doustnej
Podczas doustnego stosowania midazolamu równocześnie z klarytromycyną w postaci tabletek
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
(500 mg dwa razy na dobę), AUC midazolamu zwiększyło się 7-krotnie. Jednoczesne
podawanie midazolamu w postaci doustnej i klarytromycyny jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny)
Łączne podawanie klarytromycyny z lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3), ponieważ statyny te są w największym stopniu metabolizowane przez CYP3A4.
Jednoczesne stosowanie z klarytromycyną zwiększa ich stężenie w osoczu, co prowadzi do
zwiększenia ryzyka miopatii, w tym rabdomiolizy. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy u
pacjentów przyjmujących klarytromycynę równocześnie z tymi statynami. Jeśli nie można
uniknąć leczenia klarytromycyną, należy w tym czasie zaprzestać stosowania lowastatyny lub
symwastatyny.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu klarytromycyny ze statynami. Jeśli nie
można uniknąć równoczesnego stosowania klarytromycyny ze statynami, zaleca się
przepisanie najmniejszej zarejestrowanej dawki statyn. Można rozważyć zastosowanie
statyny, której metabolizm nie zależy od CYP3A (np. fluwastatyny). Wówczas pacjentów
należy obserwować w kierunku przedmiotowych i podmiotowych objawów miopatii.
Wpływ innych produktów leczniczych na klarytromycynę
Produkty lecznicze będące induktorami enzymu CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina,
karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca) mogą pobudzać metabolizm klarytromycyny.
Może to spowodować obniżenie stężenia klarytromycyny i doprowadzić do zmniejszenia jej
skuteczności. Ponadto konieczne może być kontrolowanie stężenia induktora CYP3A w osoczu,
ponieważ może ono być zwiększone z powodu hamującego wpływu klarytromycyny na CYP3A
(patrz również odpowiednie informacje o produkcie, dotyczące podawanego inhibitora
CYP3A4). Jednoczesne stosowanie ryfabutyny i klarytromycyny spowodowało odpowiednio
zwiększenie i zmniejszenie stężenia w surowicy, a w efekcie zwiększenie ryzyka zapalenia błony
naczyniowej oka.
Dowiedziono lub podejrzewa się wpływ wymienionych poniżej substancji czynnych na stężenia
klarytromycyny we krwi; z tego powodu może być konieczne dostosowanie dawki
klarytromycyny lub rozważenie alternatywnych terapii.
Efawirenz, newirapina, ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna
Silne induktory metabolizmu układu cytochromu P450, takie jak efawirenz, newirapina,
ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna mogą przyspieszać metabolizm klarytromycyny, przez co
zmniejszać jej stężenie w osoczu, a jednocześnie zwiększać stężenie 14-OH-klarytromycyny –
metabolitu, który jest również aktywny mikrobiologicznie. Ponieważ aktywność klarytromycyny
i 14-OH-klarytromycyny jest różna w odniesieniu do różnych bakterii, zamierzony efekt
terapeutyczny może być zaburzony w czasie jednoczesnego podawania klarytromycyny i
induktorów enzymu.
Etrawiryna
Etrawiryna zmniejszała wpływ klarytromycyny na organizm, jednak stężenie czynnego
metabolitu, 14-OH-klarytromycyny było zwiększone. Ponieważ 14-OH-klarytromycyna działa
słabiej na kompleks Mycobacterium avium (MAC), całkowita aktywność produktu leczniczego
w stosunku do tego patogenu może się zmienić. Z tego powodu w leczeniu zakażenia
wywołanego przez MAC należy rozważyć zastosowanie innego produktu leczniczego.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Flukonazol
Jednoczesne podawanie flukonazolu w dawce 200 mg na dobę oraz klarytromycyny w dawce
500 mg dwa razy na dobę 21 zdrowym ochotnikom prowadziło do zwiększenia średniego
minimalnego stężenia klarytromycyny w stanie stacjonarnym (Cmin) i pola pod krzywą (AUC)
odpowiednio o 33% i 18%. Stężenie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny w stanie
stacjonarnym nie uległo znaczącej zmianie w czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu. Nie
ma konieczności dostosowania dawki klarytromycyny.
Rytonawir
Badanie farmakokinetyczne wykazało, że jednoczesne stosowanie rytonawiru w dawce 200 mg
co osiem godzin i klarytromycyny w dawce 500 mg co 12 godzin prowadziło do znacznego
zahamowania metabolizmu klarytromycyny. Przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru Cmax
klarytromycyny wzrosło o 31%, Cmin wzrosło o 182% a AUC wzrosło o 77%. Natomiast
odnotowano niemalże całkowite zahamowanie tworzenia czynnego metabolitu 14-OH-
klarytromycyny. Z uwagi na duże okno terapeutyczne klarytromycyny nie jest konieczne
zmniejszanie dawki u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek należy jednak rozważyć zastosowanie zmiany dawkowania. I tak u pacjentów z
klirensem kreatyniny od 30 do 60 ml/min dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 50%, a u
pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawkę należy zmniejszyć o 75%. Nie należy
podawać więcej niż 1 g klarytromycyny na dobę w skojarzeniu z rytonawirem.
Podobne dostosowanie dawki należy wziąć pod uwagę u pacjentów z osłabioną czynnością
nerek, kiedy rytonawir jest stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne
z innymi inhibitorami proteazy HIV, w tym z atazanwirem i sakwinawirem (patrz punkt
poniżej „Dwukierunkowe interakcje lekowe”).
Wpływ klarytromycyny na inne produkty lecznicze
Interakcje związane z CYP3A
Jednoczesne podawanie klarytromycyny, o której wiadomo, że hamuje CYP3A, z lekiem
metabolizowanym głównie przez CYP3A może wiązać się ze zwiększeniem stężenia takiego
leku, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno jego działanie terapeutyczne, jak i
występowanie działań niepożądanych z nim związanych.
Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących substraty
izoenzymu CYP3A - astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę, z powodu
ryzyka wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego,
migotania komór i zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z alkaloidami sporyszu, midazolem podawanym
doustnie, inhibitorami reduktazy HMG CoA metabolizowanymi głównie przez CYP3A4
(lowastatyna i symwastatyna), kolichicyną, tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną (patrz punkt
4.3) jest również przeciwwskazane.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów otrzymujących
inne leki będące substratami enzymu CYP3A, w szczególności jeżeli substrat CYP3A ma
wąski przedział terapeutyczny (np. karbamazepina) i (lub) jeżeli substrat jest w dużym stopniu
metabolizowany przez ten enzym. Należy rozważyć dostosowanie dawki klarytromycyny oraz
gdy jest to możliwe ściśle kontrolować stężenia w surowicy leków metabolizowanych głównie
przez CYP3A u pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Następujące leki i grupy leków, które wiadomo lub podejrzewa się, że są metabolizowane przez
izoenzym CYP3A (choć nie jest to pełna lista) to alprazolam, karbamazepina, cylostazol,
cyklosporyna, dyzopiramid, ibrutynib, lomitapid, metyloprednizolon, midazolam (podawanym
dożylnie), omeprazol, doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, rywaroksaban,
apiksaban), atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. kwetiapina), chinidyna, ryfabutyna,
syldenafil, syrolimus, takrolimus, triazolam i winblastyna.
Do leków podobnie metabolizowanych lecz przy udziale innych izoenzymów, niż układ
cytochromu P450, zalicza się fenytoinę, teofilinę i walproinian.
Kortykosteroidy
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny
z podawanymi ogólnoustrojowo lub wziewnie kortykosteroidami, które są metabolizowane
głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększonego ogólnoustrojowego narażenia
na kortykosteroidy. Jeśli stosuje się je jednocześnie, należy uważnie obserwować, czy
u pacjenta nie występują ogólnoustrojowe działania niepożądane kortykosteroidów.
Leki przeciwarytmiczne
Donoszono o przypadkach zaburzeń typu torsade de pointes występujących przy jednoczesnym
stosowaniu klarytromycyny i chinidyny lub dyzopiramidu. W trakcie jednoczesnego podawania
klarytromycyny z tymi produktami leczniczymi należy monitorować zapis EKG w kierunku
wydłużenia odstępu QT. Podczas leczenia klarytromycyną należy kontrolować stężenia
chinidyny i dyzopiramidu w surowicy.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki hipoglikemii podczas jednoczesnego
podawania klarytromycyny i dyzopiramidu. Z tego powodu, w czasie skojarzonego podawania
tych leków należy kontrolować stężenia glukozy we krwi.
Doustne leki przeciwcukrzycowe, insulina
Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwcukrzycowych, takich jak nateglinid i
repaglinid, może dojść do zahamowania enzymu CYP3A przez klarytromycynę, co może
powodować hipoglikemię. Zaleca się staranne kontrolowanie stężeń glukozy.
Doustne leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim (DOAC)
Dabigatran i edoksaban, leki z grupy DOAC, są substratami białka transportującego pompy
lekowej, P-gp (glikoproteina P). Rywaroksaban i apiksaban są metabolizowane przez
cytochrom CYP3A4 i także stanowią substraty P-gp. Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania klarytromycyny i tych leków, szczególnie u pacjentów z grupy
wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia (patrz punkt 4.4).
Omeprazol
Klarytromycynę (500 mg co 8 godzin) podawano w skojarzeniu z omeprazolem (40 mg na
dobę) zdrowym dorosłym ochotnikom. Przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny
stężenia omeprazolu w osoczu w stanie stacjonarnym wzrosły (Cmax, AUC0-24 i t1/2 wzrosły
odpowiednio o 30%, 89% i 34%). Średnia wartość pH w żołądku w ciągu 24 godzin wynosiła
5,2 przy podawaniu samego omeprazolu i 5,7, gdy omeprazol podawany był w skojarzeniu z
klarytromycyną.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Syldenafil, tadalafil i wardenafil
Każdy z tych inhibitorów fosfodiesterazy jest co najmniej częściowo metabolizowany przez
CYP3A, a CYP3A może być hamowany przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny.
Skojarzone podawanie klarytromycyny z syldenafilem, tadalafilem lub wardenafilem może
prowadzić do zwiększenia ekspozycji na inhibitor fosfodiesterazy. Należy wziąć pod uwagę
zmniejszenie dawki tych leków, gdy są podawane w skojarzeniu z klarytromycyną.
Teofilina, karbamazepina
Wyniki badań klinicznych wykazują umiarkowany, ale znaczący statystycznie (p ≤ 0,05)
wzrost stężenia teofiliny lub karbamazepiny we krwi, gdy którykolwiek z tych leków
podawany był jednocześnie z klarytromycyną. Należy rozważyć potrzebę zmniejszenie dawki.
Tolterodyna
Podstawowy szlak metaboliczny tolterodyny zachodzi głównie przy udziale izoenzymu 2D6
cytochromu P450 (CYP2D6). Jednak w części populacji pozbawionej CYP2D6, metabolizm
ten przebiega przy udziale CYP3A. W tej podgrupie zahamowanie CYP3A prowadzi do
znacząco wyższego stężenia tolterodyny w surowicy. Konieczne może być zmniejszenie dawki
tolterodyny w obecności inhibitorów CYP3A, takich jak klarytromycyna, w populacji, w której
metabolizm z udziałem CYP2D6 jest zmniejszony.
Triazolobenzodiazepiny (np. alprazolam, midazolam, triazolam)
Jednoczesne podawanie midazolamu dożylnie z tabletkami klarytromycyny (tabletki 500 mg
dwa razy na dobę), zwiększyło AUC midazolamu 2,7-krotnie. Jeśli midazolam podaje się
dożylnie w skojarzeniu z klarytromycyną, należy dokładnie kontrolować pacjenta w celu
dostosowania dawki. Podawanie midazolamu na błonę śluzową jamy ustnej, które może
spowodować ominięcie metabolizmu pierwszego przejścia, będzie prawdopodobnie prowadziło
do podobnych interakcji jak po podaniu dożylnym midazolamu, niż jak po podaniu doustnym.
Te same środki ostrożności należy zastosować w stosunku do innych benzodiazepin
metabolizowanych przez CYP3A, w tym do triazolamu i alprazolamu. Istnieje małe
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji o znaczeniu klinicznym z klarytromycyną w
przypadku benzodiazepin nie metabolizowanych przez CYP3A (temazepam, nitrazepam,
lorazepam).
Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki interakcji leków i wpływu na
ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (np. senność i splątanie) podczas jednoczesnego stosowania
klarytromycyny i triazolamu. Zaleca się kontrolowanie pacjenta, czy nie występują u niego
nasilone działania farmakologiczne na OUN.
Inne interakcje lekowe
Hydroksychlorochina i chlorochina
Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów przyjmujących
te leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania
zaburzeń rytmu serca i ciężkich zdarzeń niepożądanych ze strony układu
sercowo-naczyniowego.
Kolchicyna
Kolchicyna jest substratem zarówno dla CYP3A, jak i dla glikoproteiny P (P-gp), która bierze
udział w transporcie zewnątrzkomórkowym. Klarytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe
są znanymi inhibitorami CYP3A i P-gp. Podczas jednoczesnego podawania klarytromycyny i
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
kolchicyny, hamowanie P-gp i (lub) CYP3A przez klarytromycynę może powodować
zwiększenie narażenia na kolchicynę (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Digoksyna
Uważa się, że digoksyna jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp), która bierze udział w
transporcie zewnątrzkomórkowym. Klarytromycyna hamuje P-gp. Jeśli klarytromycyna i
digoksyna podawane są jednocześnie, zahamowanie P-gp przez klarytromycynę może
prowadzić do zwiększonego narażenia na digoksynę. W czasie nadzoru nad bezpieczeństwem
stosowania, po wprowadzeniu leku do obrotu, stwierdzono również zwiększone stężenia
digoksyny w surowicy u pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i digoksynę.
U niektórych pacjentów obserwowano kliniczne objawy pokrywające się z objawami
toksyczności digoksyny, w tym arytmie mogące prowadzić do zgonu. Podczas jednoczesnego
stosowania tych leków należy kontrolować stężenie digoksyny w surowicy.
Zydowudyna
Jednoczesne doustne stosowanie klarytromycyny w tabletkach i zydowudyny u dorosłych
pacjentów zakażonych wirusem HIV może doprowadzić do zmniejszenia stężenia
zydowudyny w stanie stacjonarnym. Ponieważ klarytromycyna zaburza wchłanianie
jednocześnie podawanej doustnie zydowudyny, interakcji tej można w dużym stopniu
zapobiec ustalając dawki tak, aby pomiędzy przyjmowaniem leków następowała 4-godzinna
przerwa. Nie odnotowano takiej interakcji u dzieci i młodzieży zakażonych wirusem HIV,
otrzymujących klarytromycynę w postaci zawiesiny razem z zydowudyną lub
dideoksyinozyną. Prawdopodobieństwo wystąpienia tej reakcji jest małe, gdy klarytromycyna
jest podawana w postaci infuzji dożylnej.
Fenytoina i walproinian
Istnieją spontaniczne lub opublikowane doniesienia dotyczące interakcji inhibitorów CYP3A,
w tym klarytromycyny, z lekami najprawdopodobniej nie metabolizowanymi przez CYP3A
(np. fenytoina i walproinian). Zaleca się kontrolowanie stężeń tych leków w surowicy, jeżeli
są podawane jednocześnie z klarytromycyną. Notowano przypadki ich zwiększonego stężenia
w surowicy.
Dwukierunkowe interakcje lekowe
Atazanawir
Zarówno klarytromycyna jak i atazanawir są substratami i inhibitorami CYP3A, i istnieją
dowody na dwukierunkowe interakcje między tymi lekami. Jednoczesne stosowanie
klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem (400 mg raz na dobę) prowadziło
do 2-krotnego wzrostu narażenia na klarytromycynę oraz 70% spadku narażenia na 14-OH-
klarytromycynę, przy 28% wzroście AUC atazanawiru. Z uwagi na duże okno terapeutyczne
klarytromycyny, u pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie ma potrzeby zmniejszenia
dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od
30 do 60 ml/min), dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 50%. U pacjentów z klirensem
kreatyniny <30 ml/min, dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 75%, stosując
odpowiednią postać klarytromycyny. Dawek klarytromycyny przekraczających 1000 mg na
dobę nie należy podawać w skojarzeniu z inhibitorami proteazy.
Antagoniści kanału wapniowego
Zaleca się zachować ostrożność podczas skojarzonego podawania klarytromycyny i antagonistów
kanału wapniowego metabolizowanych przez CYP3A4 (np. werapamilu, amlodypiny,
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
diltiazemu) ze względu na ryzyko hipotensji. Stężenia klarytromycyny i antagonistów kanału
wapniowego w osoczu mogą zwiększać się ze względu na tę interakcję. U pacjentów
przyjmujących jednocześnie klarytromycynę i werapamil obserwowano hipotensję, bradyarytmię
i kwasicę mleczanową.
Itrakonazol
Zarówno klarytromycyna jak i itrakonazol są substratami i inhibitorami CYP3A, co prowadzi do
dwukierunkowych interakcji między tymi lekami. Klarytromycyna może zwiększać stężenie
itrakonazolu w osoczu, jak i itrakonazol może zwiększać stężenie klarytromycyny w osoczu.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie itrakonazol i klarytromycynę należy ściśle obserwować w
kierunku występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych zwiększonego lub
wydłużonego działania farmakologicznego.
Sakwinawir
Zarówno klarytromycyna, jak i sakwinawir są substratami oraz inhibitorami CYP3A i istnieją
dowody na dwukierunkową interakcję między tymi lekami. Podczas podawania 12 zdrowym
ochotnikom jednocześnie klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) i sakwinawiru
(żelatynowe kapsułki miękkie, 1200 mg trzy razy na dobę) w stanie stacjonarnym wartości AUC
i Cmax sakwinawiru były o 177% i 187% większe niż wtedy, gdy podawano wyłącznie
sakwinawir. Wartości AUC i Cmax klarytromycyny były w przybliżeniu o 40% większe od
obserwowanych, gdy podawano wyłącznie klarytromycynę. Nie jest konieczne dostosowanie
dawki, gdy obydwa leki są podawane w badanych dawkach oraz postaciach farmaceutycznych
przez ograniczony czas. Z badań wynika, że interakcje występujące podczas stosowania
żelatynowych kapsułek miękkich i twardych mogą się różnić. Interakcje lekowe obserwowane
podczas badań, w których stosowano wyłącznie sakwinawir mogą różnić się od interakcji
występujących podczas leczenia sakwinawirem z rytonawirem. Gdy sakwinawir podawany jest
w skojarzeniu z rytonawirem, należy brać pod uwagę możliwy wpływ rytonawiru na
klarytromycynę (patrz punkt powyżej „Rytonawir”).
Pacjentki, które przyjmują doustne środki antykoncepcyjne należy ostrzec, że jeżeli wystąpi
biegunka, wymioty lub krwawienie międzymiesiączkowe, to antykoncepcja może być
nieskuteczna.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze i najbardziej powszechne działania niepożądane związane z leczeniem
klarytromycyną, zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży, to ból brzucha,
biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Te działania niepożądane są zazwyczaj
lekkie i pokrywają się ze znanym profilem bezpieczeństwa antybiotyków makrolidowych
(patrz podpunkt b w punkcie 4.8).
W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania działań
niepożądanych ze strony układu pokarmowego pomiędzy grupami pacjentów z wcześniejszym
zakażeniem mykobakteryjnym lub bez zakażenia.
b) Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane odnotowane w badaniach klinicznych oraz
po wprowadzeniu do obrotu klarytromycyny w postaci tabletek o natychmiastowym
uwalnianiu, granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, proszku do sporządzania roztworu
do wstrzykiwań, tabletek o przedłużonym uwalnianiu oraz tabletek o zmodyfikowanym
uwalnianiu.
Działania niepożądane, które mogą być związane ze stosowaniem klarytromycyny zostały
przedstawione według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania w
następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100) i częstość nieznana (działania niepożądane występujące po
wprowadzeniu leku do obrotu; częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych).
W każdej grupie o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem (gdy istniała możliwość oceny).
13
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Częstość nieznana: podstawie dostępnych danych)
Niezbyt często: Zapalenie tkanki łącznej1, kandydoza, zapalenie żołądka i jelit2, zakażenie3, zakażenie pochwy
Częstość nieznana: Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, róża
Niezbyt często: Leukopenia, neutropenia4, trombocytemia3, eozynofilia4
Częstość nieznana: Agranulocytoza, trombocytopenia
Niezbyt często: Reakcje rzekomoanafilaktyczne1, nadwrażliwość
Częstość nieznana: Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często: Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Niepokój, nerwowość3
Częstość nieznana: Zaburzenia psychotyczne, stany splątania5, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, omamy, nietypowe sny, mania
Często: Zaburzenia smaku, ból głowy
Niezbyt często: Utrata przytomności1, dyskineza1, zawroty głowy, senność5, drżenie
Częstość nieznana: Drgawki, utrata odczuwania smaku, omamy węchowe, utrata odczuwania zapachów, parestezje
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia słuchu, szumy uszne
Częstość nieznana: Głuchota
Niezbyt często: Zatrzymanie akcji serca1, migotanie przedsionków1, wydłużenie odstępu QT w EKG, skurcze przedwczesne serca1, kołatanie serca
Częstość nieznana: Zaburzenia typu torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór
Często: Rozszerzenie naczyń krwionośnych1
Częstość nieznana: Krwotok
Niezbyt często: Astma1, krwawienie z nosa2, zator płucny1
14
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Często: Biegunka, wymioty, niestrawność, nudności, ból brzucha
Niezbyt często: Zapalenie przełyku1, choroba refluksowa przełyku2, zapalenie błony śluzowej żołądka, ból odbytu2, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, wzdęcia brzucha4, zaparcia, suchość w jamie ustnej, odbijanie się, wzdęcia z oddawaniem gazów
Częstość nieznana: Ostre zapalenie trzustki, przebarwienia języka, przebarwienia zębów
Często: Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Niezbyt często: Cholestaza4, zapalenie wątroby4, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy4
Częstość nieznana: Niewydolność wątroby, żółtaczka miąższowa
Często: Wysypka, nadmierne pocenie się
Niezbyt często: Pęcherzowe zapalenie skóry1, świąd, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa3
Częstość nieznana: Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions SCAR) [(np. ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis AGEP)], zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), trądzik
Niezbyt często: Skurcze mięśni3, sztywność mięśniowoszkieletowa1, bóle mięśniowe2
Częstość nieznana: Rabdomioliza2,6, miopatia
15
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi1, zwiększenie stężenia mocznika we krwi1
Częstość nieznana: Niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek
Bardzo często: Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia1
Często: Ból w miejscu wstrzyknięcia1, stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia1
Niezbyt często: Złe samopoczucie4, gorączka3, astenia, ból w klatce piersiowej4, dreszcze4, zmęczenie4
Niezbyt często: Nieprawidłowa wartość stosunku albumin do globulin1, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi4, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi4
Częstość nieznana: Wzrost wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, wydłużenie czasu protrombinowego, nieprawidłowe zabarwienie moczu
1 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania proszku do
sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
2 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania tabletek o
przedłużonym działaniu
3 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania granulatu do
sporządzania zawiesiny doustnej
4 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania tabletek o
natychmiastowym uwalnianiu
5, 6 Patrz punkt c)
* Ze względu na to, że działania niepożądane są zgłaszane przez ochotników należących do
populacji o nieustalonej wielkości, nie zawsze można rzetelnie ocenić ich częstości lub ocenić
związek przyczynowy z ekspozycją na produkt leczniczy. Oszacowano, że ekspozycja na
klarytromycynę wynosiła powyżej jednego miliarda osobodni.
c) Opis wybranych działań niepożądanych
Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia oraz stan zapalny w
miejscu wstrzyknięcia są charakterystyczne dla klarytromycyny w postaci dożylnej.
W niektórych zgłoszeniach dotyczących rabdomiolizy klarytromycynę podawano w
skojarzeniu ze statynami, fibratami, kolchicyną lub allopurynolem (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Po wprowadzeniu leku do obrotu, kiedy klarytromycynę i triazolam podawano łącznie,
odnotowano interakcje między lekami oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (np.
senność i splątanie). Zaleca się obserwację pacjenta pod kątem zwiększonego oddziaływania
farmakologicznego na OUN (patrz punkt 4.5).
Znane są rzadkie doniesienia o wydalaniu klarytromycyny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu ze stolcem. Wiele z tych przypadków miało miejsce u pacjentów z zaburzeniami
anatomicznymi (w tym ileostomią lub koleostomią) bądź funkcjonalnymi żołądka i jelit lub ze
skróceniem pasażu żołądkowo-jelitowego. W kilku przypadkach pozostałości tabletek
wystąpiły podczas biegunki. Zaleca się, by pacjentom, u których pozostałości tabletek
pojawiają się w stolcu oraz nie ma poprawy w stanie klinicznym, podać klarytromycynę w
innej postaci (np. w zawiesinie) lub zastosować inny antybiotyk.
16
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Szczególna grupa pacjentów: działania niepożądane u pacjentów z obniżoną odpornością
(patrz punkt e).
d) Dzieci i młodzież
Przeprowadzono badania kliniczne z zastosowaniem klarytromycyny w postaci zawiesiny u
pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Z tego powodu u dzieci w wieku poniżej 12 lat
należy stosować klarytromycynę w postaci zawiesiny.
U dzieci należy się spodziewać, że częstość, rodzaj oraz nasilenie działań niepożądanych będą
takie same jak u dorosłych.
e) Inne szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z obniżoną odpornością
U pacjentów z AIDS oraz u innych pacjentów z obniżoną odpornością leczonych większymi
dawkami klarytromycyny przez dłuższy czas z powodu zakażeń mykobakteryjnych, często
trudno było rozróżnić działania niepożądane prawdopodobnie związane ze stosowaniem
klarytromycyny od objawów zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności (ang.
Human Immunodeficiency Virus, HIV) lub inną współistniejącą chorobą.
U dorosłych pacjentów otrzymujących 1000 mg i 2000 mg klarytromycyny na dobę,
najczęstszymi zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: nudności, wymioty, zaburzenia
smaku, ból brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból głowy, zaparcia,
zaburzenia słuchu, wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (ang. Serum Glutamic
Oxaloacetic Transaminase, SGOT) i aminotransferazy alaninowej w surowicy (ang. Serum
Glutamic Pyruvate Transaminase, SGPT). Ponadto rzadko występowały duszność, bezsenność i
suchość w jamie ustnej. Częstość występowania tych przypadków była porównywalna u
pacjentów otrzymujących dawkę dobową klarytromycyny 1000 mg lub 2000 mg, lecz u
pacjentów otrzymujących dobową dawkę klarytromycyny 4000 mg działania niepożądane
występowały około 3 do 4 razy częściej.
U pacjentów z immunosupresją, ocenę określonych badań laboratoryjnych prowadzono poprzez
analizę wyników testów, których wartości były znacznie odchylone (tj. ekstremalnie wysokie lub
niskie) dla określonego testu. Na podstawie tych kryteriów u około 2% do 3% pacjentów, którzy
otrzymywali 1000 mg lub 2000 mg klarytromycyny na dobę wystąpiła znacznie zwiększona
aktywność SGOT i SGPT, oraz nietypowo niska liczba białych krwinek i płytek krwi. U niższego
odsetka pacjentów z tych dwóch grup również wystąpiło zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi. Nieznacznie częstsze występowanie nietypowych wartości wszystkich
parametrów, oprócz liczby białych krwinek, odnotowano u pacjentów przyjmujących
klarytromycynę w dawce 4000 mg na dobę.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
17
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Tel.: + 48 22 49-21-301
Fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Clarithromycinum 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 30 °C
- nie przechowywać w lodówce
- nie zamrażać
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 14 dni (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1); dyspersja 30% Makrogol 1500 DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Talk Karbomer Krzemionka koloidalna bezwodna Sacharoza Aspartam (E 951) Guma ksantan (E 415) Cytrynian sodu Sodu benzoesan (E 211) Tytanu dwutlenek (E 171) Aromat mięty pieprzowej (zawierający substancje smakowe, skrobię zmodyfikowaną) Aromat tutti frutti (zawierający maltodekstrynę kukurydzianą, aromaty identyczne z naturalnymi, glikol propylenowy (E 1520), zmodyfikowaną skrobię kukurydzianą (E 1450), składniki nadające smak i zapach pochodzenia syntetycznego) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- aspartam: 1 mg w 5 ml produktu (ChPL pkt 4.4); w składzie
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: 2889 mg (ChPL pkt 4.4); w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
- w opakowaniu / do podawania: strzykawka doustna
- Wygląd
- biały
Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Klabax EC to biały do białawego granulat do przygotowania zawiesiny. Wielkość opakowań: 1 butelka zawierająca 41,66 – 46,04 g granulatu do przygotowania 60 ml zawiesiny doustnej lub 1 butelka zawierająca 48,61 – 53,72 g granulatu do przygotowania 70 ml zawiesiny doustnej lub 1 butelka zawierająca 69,44 – 76,75 g granulatu do przygotowania 100 ml zawiesiny doustnej. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie ma danych dotyczących wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia związanych ze stosowaniem leku zawrotów głowy, w tym pochodzenia błędnikowego, splątania i dezorientacji.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
120 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia
- często: Bezsenność; Zaburzenia smaku; ból głowy; Rozszerzenie naczyń krwionośnych; Biegunka; wymioty; niestrawność; nudności; ból brzucha; Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; Wysypka; nadmierne pocenie się; Ból w miejscu wstrzyknięcia; stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia
- niezbyt często: Zapalenie tkanki; łącznej1; kandydoza; zapalenie żołądka i jelit2; zakażenie3; zakażenie pochwy; Leukopenia; neutropenia4; trombocytemia3; eozynofilia4; Reakcje rzekomoanafilaktyczne1; nadwrażliwość; Jadłowstręt; zmniejszenie łaknienia; Niepokój; nerwowość3; Utrata przytomności1; dyskineza1; zawroty głowy; senność5; drżenie; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; zaburzenia słuchu; szumy uszne; Zatrzymanie akcji serca1; migotanie przedsionków1; wydłużenie odstępu QT w EKG; skurcze przedwczesne serca1; kołatanie serca; Astma; krwawienie z nosa; zator płucny; Zapalenie przełyku; choroba refluksowa przełyku; zapalenie błony śluzowej żołądka; ból odbytu; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie języka; wzdęcia brzucha; zaparcia; suchość w jamie ustnej; odbijanie się; wzdęcia z oddawaniem gazów; Cholestaza; zapalenie wątroby; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy; Pęcherzowe zapalenie skóry; świąd; pokrzywka; wysypka plamisto-grudkowa; Skurcze mięśni; sztywność mięśniowoszkieletowa; bóle mięśniowe; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; Złe samopoczucie; gorączka; astenia; ból w klatce piersiowej; dreszcze; zmęczenie; Nieprawidłowa wartość stosunku albumin do globulin; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi
- częstość nieznana: Rzekomobłoniaste; zapalenie okrężnicy; róża; Agranulocytoza; trombocytopenia; Reakcje anafilaktyczne; obrzęk naczynioruchowy; Zaburzenia psychotyczne; stany splątania5; depersonalizacja; depresja; dezorientacja; omamy; nietypowe sny; mania; Drgawki; utrata odczuwania smaku; omamy węchowe; utrata odczuwania zapachów; parestezje; Głuchota; Zaburzenia typu torsade de pointes; częstoskurcz komorowy; migotanie komór; Krwotok; Ostre zapalenie trzustki; przebarwienia języka; przebarwienia zębów; Niewydolność wątroby; żółtaczka miąższowa; Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions SCAR) [(np. ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis AGEP)], zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang.Drug; Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), trądzik; Rabdomioliza; miopatia; Niewydolność nerek; śródmiąższowe zapalenie nerek; Wzrost wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego; wydłużenie czasu protrombinowego; nieprawidłowe zabarwienie moczu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 14 dni
źródło: „U tych pacjentów leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni.” · ChPL, pkt 4.2
- nie dłużej niż 14 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci w wieku poniżej 12 lat
„Dzieci w wieku poniżej 12 lat DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Prowadzono badania kliniczne u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat z zastosowaniem klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej. Dlatego dzieci w wieku poniżej 12 lat powinny otrzymywać klarytromycynę w tej postaci.”- dzieci: „U dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2 pc. dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o połowę, do 7,5 mg/kg mc. na dobę.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Niewydolność nerek: „Niewydolność nerek U dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2 pc. dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o połowę, do 7,5 mg/kg mc. na dobę. U tych pacjentów leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie określono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży. Zmienne dane z badań na zwierzętach oraz doświadczenie ze stosowania u ludzi wskazują, że nie można wykluczyć niepożądanego wpływu klarytromycyny na rozwój zarodka i płodu. W niektórych badaniach obserwacyjnych oceniających narażenie na klarytromycynę podczas pierwszego i drugiego trymestru stwierdzono zwiększone ryzyko poronienia w porównaniu do niestosowania antybiotyków lub stosowania innych antybiotyków w tym samym okresie. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka poważnych wad wrodzonych podczas stosowania makrolidów, w tym klarytromycyny, w okresie ciąży dają sprzeczne wyniki.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Klarytromycyna przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego. Szacuje się, że niemowlę karmione wyłącznie piersią otrzymałoby około 1,7% dawki klarytromycyny dostosowanej do masy ciała matki. DE/H/5210/II/012/G_IB/013 Z tego względu u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka oraz zakażenie grzybicze błon śluzowych. W tej sytuacji może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy również rozważyć możliwość wystąpienia nadwrażliwości. Należy oceniać korzyści z leczenia dla matki w stosunku do ryzyka dla niemowlęcia.” - Płodność: „Płodność Nie ma informacji na temat wpływu klarytromycyny na płodność u ludzi. Ograniczone dane z badań na szczurach nie wskazują na wpływ na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Klabax EC można stosować niezależnie od posiłków, gdyż pokarm nie wpływa na jego dostępność biologiczną.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Masa ciała (w kg) | Wiek (w latach) | Dawka w ml (do podawania dwa razy na dobę) |
|---|---|---|
| 8 - 11 | 1 - 2 | 1,25 |
| 12 - 19 | 3 - 6 | 2,5 |
| 20 - 29 | 7 - 9 | 3,75 |
| 30 - 40 | 10 - 12 | 5 |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Dawkowanie w zależności od masy ciała (w kg) | ||
|---|---|---|
| Masa ciała* (w kg) | Przybliżony wiek (w latach) | Dawka (w ml) 2 razy na dobę |
| 8 - 11 | 1 - 2 | 1,25 |
| 12 - 19 | 3 - 6 | 2,5 |
| 20 - 29 | 7 - 9 | 3,75 |
| 30 - 40 | 10 - 12 | 5 |
*Dzieciom o masie ciała < 8 kg dawkę leku należy podawać na podstawie masy ciała w kg:
0,15 ml/kg mc. dwa razy na dobę (około 7,5 mg/kg mc. dwa razy na dobę)
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
- Aby otworzyć butelkę, należy zdjąć nakrętkę (posiadającą zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci) przez naciśnięcie jej i jednoczesne odkręcanie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
- Wyjąć z opakowania plastikową, okrągłą złączkę i wcisnąć ją w szyjkę butelki. Złączka powinna być ściśle dopasowana i po jej założeniu nie należy jej wyjmować.
- Wyjąć z opakowania doustną strzykawkę i upewnić się, że tłok jest wciśnięty do końca. W ten sposób należy pozbyć się powietrza, które może znajdować się w strzykawce.
- Umieścić końcówkę doustnej strzykawki w otworze złączki.
- Odwrócić butelkę do góry dnem. Trzymać butelkę w jednej ręce, a strzykawkę doustną w drugiej.
- Trzymając strzykawkę doustną, powoli wysuwać jej tłok aż do napełnienia jej odpowiednią ilością zawiesiny, jaką należy podać dziecku.
- Obrócić butelkę dnem do dołu. Trzymając za pojemnik strzykawki wyjąć strzykawkę ze złączki.
- Umieścić końcówkę strzykawki w ustach dziecka. Podawać lek naciskając delikatnie na tłok, ciągle podtrzymując strzykawkę. Nie należy ponaglać dziecka, należy dać mu czas na powolne połykanie leku. Można również przelać dawkę odmierzoną strzykawką na łyżeczkę i w ten sposób podać lek dziecku.
- Zamknąć butelkę nakrętką.
- Umyć strzykawkę doustną w ciepłej wodzie z mydłem, a następnie dobrze opłukać. Trzymać strzykawkę pod wodą wielokrotnie przesuwając tłok do góry i do dołu, aby mieć pewność, że jej wnętrze jest czyste. Strzykawkę przechowywać w higieniczny sposób, razem z lekiem.
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 6
- Aby otworzyć butelkę, należy zdjąć nakrętkę (posiadającą zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci) przez naciśnięcie jej i jednoczesne odkręcanie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
- Wyjąć z opakowania plastikową, okrągłą złączkę i wcisnąć ją w szyjkę butelki. Złączka powinna być ściśle dopasowana i po jej założeniu nie należy jej wyjmować.
- Wyjąć z opakowania doustną strzykawkę i upewnić się, że tłok jest wciśnięty do końca. W ten sposób należy pozbyć się powietrza, które może znajdować się w strzykawce.
- Umieścić końcówkę doustnej strzykawki w otworze złączki.
- Odwrócić butelkę do góry dnem. Trzymać butelkę w jednej ręce, a strzykawkę doustną w drugiej.
- Trzymając doustną strzykawkę, powoli wysuwać jej tłok aż do napełnienia jej odpowiednią ilością zawiesiny, jaką należy podać dziecku.
- Obrócić butelkę dnem do dołu. Trzymając za pojemnik strzykawki wyjąć strzykawkę ze złączki.
- Umieścić końcówkę strzykawki w ustach dziecka. Podawać lek naciskając delikatnie na tłok, ciągle podtrzymując strzykawkę. Nie należy ponaglać dziecka, należy dać mu czas na powolne połykanie leku. Można również przelać dawkę odmierzoną strzykawką na łyżeczkę i w ten sposób podać lek dziecku.
- Zamknąć butelkę nakrętką.
- Umyć strzykawkę doustną w ciepłej wodzie z mydłem, a następnie dobrze opłukać. Trzymać strzykawkę pod wodą wielokrotnie przesuwając tłok do góry i do dołu, aby mieć pewność, że jej wnętrze jest czyste. Strzykawkę przechowywać w higieniczny sposób, razem z lekiem.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 23
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Klabax EC
Kiedy nie należy podawać leku Klabax EC:
- jeśli pacjent ma uczulenie na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna
lub azytromycyna) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie
6).
- jeśli pacjent stosuje alkaloidy sporyszu w postaci tabletek (takie jak ergotamina lub
dihydroergotamina) lub stosuje alkaloidy sporyszu w migrenie w postaci wziewnej.
- jeśli pacjent stosuje terfenadynę lub astemizol (leki często stosowane w katarze siennym lub w
alergii), cyzapryd lub domperydon (lek stosowany w zaburzeniach czynności żołądka), pimozyd (lek
stosowany w zaburzeniach psychicznych), ponieważ jednoczesne stosowanie tych leków może
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
2
powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca. Należy porozmawiać z lekarzem w celu uzyskania porady
co do podania innych leków.
- jeśli pacjent stosuje inne leki mogące powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca.
- jeśli pacjent stosuje lowastatynę lub symwastatynę (leki z grupy statyn – inhibitorów reduktazy
HMG-CoA, stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu (rodzaj tłuszczu) we krwi).
- jeśli pacjent stosuje midazolam w postaci doustnej (lek uspokajający).
- jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemię lub
hipomagnezemię).
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę wątroby ze współistniejącą chorobą nerek.
- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały zaburzenia rytmu serca (komorowe zaburzenia
rytmu serca, w tym torsade de pointes) lub nieprawidłowości w elektrokardiogramie (zapis EKG -
rejestracja czynności elektrycznej serca) zwane ,,zespołem wydłużonego odstępu QT”.
- jeśli pacjent stosuje tikagrelor, iwabradynę lub ranolazynę (w dusznicy bolesnej lub w celu
zmniejszenia ryzyka zawału serca lub udaru mózgu).
- jeśli pacjent stosuje kolchicynę (zwykle w leczeniu dny moczanowej).
- jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający lomitapid.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Klabax EC,
jeżeli:
• u pacjenta stwierdzono zaburzenia serca (np. choroba serca, niewydolność serca, bardzo
wolny rytm serca).
• u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• pacjent ma zakażenie grzybicze lub przejawia skłonność do zakażeń grzybiczych (np.
pleśniawki).
Lek Klabax EC a inne leki
Nie należy stosować leku Klabax EC jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych w
punkcie powyżej „Kiedy nie należy podawać leku Klabax EC”.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje się podawać dziecku, ponieważ może być
konieczna zmiana dawkowania lub regularne wykonywanie badań:
- digoksyna, chinidyna, dyzopiramid (stosowane w leczeniu zaburzeń serca)
- warfaryna lub jakikolwiek inny lek przeciwzakrzepowy, np. dabigatran, rywaroksaban, apiksaban,
edoksaban (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi)
- karbamazepina, walproinian, fenobarbital lub fenytoina (leki przeciwpadaczkowe)
- atorwastatyna, rozuwastatyna [inhibitory reduktazy HMG-CoA, tak zwane statyny, leki obniżające
stężenie cholesterolu (pewnego rodzaju tłuszczu) we krwi]. Statyny mogą powodować rabdomiolizę
(stan, który powoduje rozpad tkanki mięśniowej, co może doprowadzić do uszkodzenia nerek). Należy
monitorować objawy uszkodzenia mięśni (ból lub osłabienie mięśni).
- nateglinid, pioglitazon, repaglinid, rozyglitazon lub insulina (leki zmniejszające stężenie glukozy we
krwi)
- gliklazyd lub glimepiryd (pochodne sulfonylomocznika stosowane w leczeniu cukrzycy typu II)
- teofilina (stosowana u pacjentów z trudnościami w oddychaniu, takimi jak astma)
- triazolam, alprazolam lub midazolam podawany dożylnie lub na błony śluzowe (leki uspokajające)
- cilostazol (lek stosowany w zaburzeniach krążenia)
- metyloprednizolon (kortykosteroid)
- ibrutynib lub winblastyna (stosowane w leczeniu nowotworów)
- cyklosporyna, syrolimus i takrolimus (leki hamujące odpowiedź immunologiczną)
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
3
- etrawiryna, efawirenz, newirapina, rytonawir, zydowudyna, atazanawir, sakwinawir (leki
przeciwwirusowe stosowane w leczeniu zakażenia HIV)
- ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, flukonazol, itrakonazol (stosowane w leczeniu pewnych
zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych)
- tolterodyna (lek stosowany w chorobie nazywanej pęcherzem nadreaktywnym)
- werapamil, amlodypina, diltiazem (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
- syldenafil, wardenafil i tadalafil (leki stosowane w zaburzeniach erekcji u dorosłych mężczyzn lub w
nadciśnieniu płucnym (wysokim ciśnieniu krwi w naczyniach krwionośnych płuc))
- ziele dziurawca zwyczajnego (lek ziołowy stosowany w depresji)
- kwetiapina lub inne leki przeciwpsychotyczne
- inne antybiotyki makrolidowe
- antybiotyki z grupy linkozamidów: linkomycyna i klindamycyna
- hydroksychlorochina lub chlorochina (stosowane w leczeniu między innymi reumatoidalnego
zapalenia stawów lub w leczeniu lub zapobieganiu malarii). Przyjmowanie tych leków jednocześnie
z klarytromycyną może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca i innych ciężkich działań
niepożądanych wpływających na serce.
- kortykosteroidy podawane doustnie, we wstrzyknięciu lub wziewnie (stosowane w celu tłumienia
działania układu odpornościowego organizmu, co jest przydatne w leczeniu wielu różnych schorzeń)
- omeprazol (stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych i (lub) jelitowych).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeżeli u pacjentki w wieku rozrodczym, przyjmującej doustne leki
antykoncepcyjne wystąpi biegunka lub wymioty, ponieważ może być konieczne zastosowanie
dodatkowych środków antykoncepcyjnych, jak stosowanie prezerwatywy.
Ciąża i karmienie piersią
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży i karmienia piersią.
Jeżeli lek byłby podawany pacjentce w wieku rozrodczym (która jest w ciąży lub przypuszcza, że
może być w ciąży) należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak danych dotyczących wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Pacjent przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn powinien wziąć pod uwagę, że
podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, stany splątania i dezorientacja.
Klabax EC zawiera sacharozę
5 ml zawiesiny zawiera 2889 mg sacharozy.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów chorujących na cukrzycę.
Jeśli wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania tego leku.
Klabax EC zawiera aspartam
Ten lek zawiera 1 mg aspartamu w każdych 5 ml zawiesiny, co odpowiada 0,2 mg/ml.
Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to
rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.
Klabax EC zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 5 ml zawiesiny, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.
Klabax EC zawiera benzoesan sodu
Ten lek zawiera 10 mg benzoesanu sodu w 5 ml zawiesiny, co odpowiada 2 mg/ml.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
4
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Jeżeli u pacjenta wystąpią poniższe działania niepożądane należy ZAPRZESTAĆ podawania leku i
natychmiast skonsultować się z lekarzem:
- ciężka lub przedłużająca się biegunka, z możliwą domieszką krwi lub śluzu. Biegunka może
wystąpić nawet po dwóch miesiącach po zakończeniu leczenia klarytromycyną, w takim przypadku
również należy skontaktować się z lekarzem.
- wysypka, trudności w oddychaniu, omdlenie lub obrzęk twarzy, języka, ust, oczu i gardła. Są to
objawy reakcji alergicznej.
- zażółcenie skóry (żółtaczka), podrażnienie skóry, jasne zabarwienie stolca, ciemne zabarwienie
moczu, tkliwość dotykowa brzucha lub utrata apetytu. Mogą to być objawy zapalenia i niewydolności
wątroby.
- ciężkie reakcje skórne, takie jak bolesne pęcherze na skórze, w jamie ustnej, na wargach, oczach i
narządach płciowych (objawy rzadkiej reakcji alergicznej nazywanej zespołem Stevensa-Johnsona /
toksyczną nekrolizę naskórka).
- czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami (ostra uogólniona osutka
krostkowa). Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
- rzadkie reakcje alergiczne skóry, powodujące ciężkie choroby z owrzodzeniem ust, warg i skóry z
pojawiającą się wysypką, gorączką i stanem zapalnym narządów wewnętrznych (ang. DRESS)
- ból mięśni lub osłabienie zwane rabdomiolizą (stan powodujący rozpad mięśni, co może
doprowadzić do uszkodzenia nerek).
Inne działania niepożądane
Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- bezsenność
- zaburzenia smaku
- ból głowy
- rozszerzenie naczyń krwionośnych
- zaburzenia żołądka, jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, biegunka
- nadmierne pocenie się
Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- wysoka temperatura
- obrzęk, zaczerwienienie lub świąd skóry
- grzybica jamy ustnej lub pochwy
- zapalenie żołądka i zapalenie jelit
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
9
- zmniejszenie liczby płytek krwi (które pomagają zatrzymać krwawienie)
- zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia)
- zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutropenia)
- sztywność mięśni
- dreszcze
- zwiększenie liczby eozynofilów (krwinek białych odpowiadających za odporność)
- nadmierna odpowiedź immunologiczna na obce substancje
- brak lub utrata apetytu
- niepokój, nerwowość
- senność, łatwe męczenie się, zawroty głowy lub drżenia
- mimowolne skurcze mięśni
- zaburzenia równowagi
- szumy uszne lub niedosłuch
- ból w klatce piersiowej lub zaburzenia rytmu serca, takie jak kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- astma: choroba płuc związana ze skurczem dróg oddechowych, utrudniająca oddychanie
- krwawienie z nosa
- zakrzepy krwi powodujące nagłe zatrzymanie przepływu krwi w tętnicy płucnej (zatorowość płucna)
- zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka
- ból odbytu
- wzdęcia, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, odbijanie
- suchość w jamie ustnej
- stan, w którym żółć (płyn wytwarzany przez wątrobę i przechowywany w pęcherzyku żółciowym)
nie wypływa z pęcherzyka żółciowego do dwunastnicy (zastój żółci)
- zapalenie skóry z obecnością pęcherzy wypełnionych płynem, swędząca i bolesna wysypka
- skurcze mięśni, ból mięśni lub utrata tkanki mięśniowej. Jeżeli dziecko ma miastenię (chorobę, w
której mięśnie są osłabione i łatwo się męczą) klarytromycyna może nasilić te objawy
- nieprawidłowe, zwiększone wyniki badań krwi obrazujących czynność nerek i wątroby,
nieprawidłowe, zwiększone wyniki badań krwi
- uczucie osłabienia, zmęczenia i braku energii
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie jelita
- bakteryjne zapalenie skóry
- zmniejszenie liczby niektórych krwinek (co może spowodować częstsze występowanie zakażeń lub
zwiększać ryzyko wystąpienia zasinień lub krwawień)
- stan splątania, zaburzenie psychotyczne, omamy (widzenie rzeczy, których nie ma), zmiana
odczuwania rzeczywistości lub napady paniki, depresja, nietypowe sny lub koszmary nocne i mania
(uczucie nadmiernej radości lub ekscytacji)
- drgawki (napady drgawkowe)
- zaburzenie czucia (mrowienie)
- utrata smaku lub węchu lub niezdolność do prawidłowego odczuwania zapachów
- głuchota
- zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, częstoskurcz komorowy
- utrata krwi (krwotok)
- zapalenie trzustki
- przebarwienie języka lub zębów
- trądzik
- zmiany stężeń substancji wytwarzanych przez nerki, zapalenie nerek, niewydolność nerek (może
wystąpić uczucie zmęczenia, obrzęki twarzy, worki pod oczami, obrzęki w obrębie brzucha, ud lub
kostek, lub trudności w oddawaniu moczu)
Zgłaszanie działań niepożądanych
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
10
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: 22 49 21 301
Faks: 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne antybiotyki makrolidowe lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny i alkaloidów sporyszu (np.
ergotaminy lub dihydroergotaminy) , gdyż może to prowadzić do wystąpienia objawów
toksyczności sporyszu (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych postaci midazolamu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z następującymi substancjami
czynnymi: astemizolem, cyzaprydem, domperidonem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ
może to spowodować wydłużenie odstępu QT oraz wystąpienie arytmii serca, w tym
częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes (patrz
punkt 4.4 i 4.5).
Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których występowało wydłużenie odstępu
QT (wrodzone lub nabyte potwierdzone wydłużenie odstępu QT) lub arytmia komorowa, w
tym torsade de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną lub
ranolazyną.
Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.5).
Klarytromycyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA
(statynami), które są w dużym stopniu metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyną lub
symwastatyną), ze względu na zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (patrz punkt
4.5).
Tak jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy
stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi
(hipokaliemią lub hipomagnezemią, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT).
Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i
występującymi jednocześnie zaburzeniami czynności nerek.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Lekarz nie powinien przepisywać klarytromycyny kobietom w ciąży bez dokładnego rozważenia
korzyści w stosunku do ryzyka stosowania, co w szczególności dotyczy pierwszych trzech
miesięcy ciąży (patrz punkt 4.6).
Klarytromycyna jest metabolizowana głównie przez wątrobę. Dlatego należy zachować
ostrożność w przypadku stosowania klarytromycyny u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby. Należy również zachować ostrożność podczas podawania klarytromycyny u pacjentów
z umiarkowaną do ciężkiej niewydolności nerek (patrz punkt 4.2).
Podczas stosowania klarytromycyny notowano zaburzenia czynności wątroby, w tym
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz wątrobokomórkowe i (lub) cholestatyczne
zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez. Takie zaburzenie czynności wątroby może być ciężkie i
jest na ogół przemijające. Zanotowano przypadki niewydolności wątroby zakończone zgonem
(patrz punkt 4.8). Niektórzy pacjenci mogli mieć chorobę wątroby przed rozpoczęciem leczenia
lub mogli przyjmować inne produkty lecznicze mające toksyczny wpływ na wątrobę. Jeśli u
pacjenta wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, jak jadłowstręt,
żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość brzucha, należy go poinstruować, aby
zaprzestał terapii i skontaktował się z lekarzem.
W czasie stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym makrolidów,
notowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy o nasileniu od łagodnego do
zagrażającego życiu. Podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
tym klarytromycyny, odnotowano przypadki biegunki wywołanej przez Clostridioides difficile
(ang. Clostridioides difficile-associated diarrhea, CDAD) o nasileniu od lekkiej biegunki do
zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia
prawidłową florę okrężnicy, co może spowodować nadmierny wzrost C. difficile. Wystąpienie
CDAD należy rozważać u wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotyku
wystąpiła biegunka. Konieczne jest przeprowadzenie starannego wywiadu, ponieważ
występowanie CDAD notowano po ponad dwóch miesiącach od podania antybiotyków. Dlatego
należy rozważyć odstawienie klarytromycyny bez względu na wskazania do jej podania. Należy
przeprowadzić badanie obecności drobnoustrojów oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Należy
unikać podawania leków spowalniających perystaltykę.
Po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu notowano przypadki toksyczności kolchicyny
stosowanej w skojarzeniu z klarytromycyną, w szczególności u pacjentów w podeszłym
wieku, przy czym niektóre z nich wystąpiły u pacjentów z niewydolnością nerek. U
niektórych z tych pacjentów odnotowano zgon (patrz punkt 4.5). Jednoczesne podawanie
klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny i
triazolobenzodiazepin, w tym triazolamu, oraz midazolamu w podaniu dożylnym lub na
śluzówkę jamy ustnej (patrz punkt 4.5).
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów leczonych makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu
QT, mające wpływ na repolaryzację serca, niosące ze sobą ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu
serca i zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.8). W związku ze zwiększeniem ryzyka
wydłużenia odstępu QT i ryzyka arytmii komorowych (w tym zaburzeń typu torsade de pointes)
stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących astemizol,
cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę, u pacjentów z hipokaliemią, u pacjentów z
wydłużeniem odstępu QT lub arytmią komorową w wywiadzie (patrz punkt 4.3).
Ponadto należy zachować ostrożność stosując klarytromycynę w niżej opisanych grupach
pacjentów:
• z chorobą tętnic wieńcowych, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia
serca lub klinicznie istotną bradykardią.
• przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze wydłużające odstęp QT, inne niż te,
które są przeciwwskazane.
Badania epidemiologiczne oceniające ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ
sercowo-naczyniowy są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono
rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z
przyczyn sercowo-naczyniowych, związane ze stosowaniem makrolidów, w tym
klarytromycyny. Przepisując klarytromycynę, należy brać pod uwagę zarówno te obserwacje,
jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku.
Zapalenie płuc: z uwagi na wzrastającą oporność Streptococcus pneumoniae na antybiotyki
makrolidowe, ważne jest, aby przed przepisaniem klarytromycyny do leczenia pozaszpitalnego
zapalenia płuc przeprowadzić badanie antybiotykowrażliwości. U pacjentów ze szpitalnym
zapaleniem płuc, klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z dodatkowymi,
odpowiednimi antybiotykami.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym: Zakażenia te
powodują najczęściej bakterie Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, oba gatunki
mogą być oporne na antybiotyki makrolidowe. Dlatego też ważne jest, aby przed leczeniem
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
przeprowadzić badanie antybiotykowrażliwości. Gdy nie można zastosować antybiotyków
beta-laktamowych (np. z powodu alergii), lekami pierwszego wyboru mogą być inne
antybiotyki, takie jak klindamycyna. Obecnie uważa się, że antybiotyki makrolidowe mają
znaczenie jedynie w leczeniu w niektórych zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym w
zakażeniach wywołanych przez Corynebacterium minutissimum, w trądziku pospolitym i
róży oraz w sytuacjach, w których nie można zastosować leczenia penicyliną.
W przypadkach, w których wystąpią ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja,
ciężkie skórne działania niepożądane (ang. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCAR) [np.
ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. Acute Generalised Exanthematous Pustulosis,
AGEP), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i wysypka polekowa z
eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Rash With Eosinophilia And Systemic Symptoms,
DRESS)], należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i natychmiast wdrożyć
odpowiednie leczenie.
Należy zachować ostrożność podczas skojarzonego podawania klarytromycyny z lekami
indukującymi aktywność enzymu cytochromowego CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny): Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z
lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy zachować
ostrożność przy przepisywaniu klarytromycyny z innymi statynami. U pacjentów przyjmujących
jednocześnie klarytromycynę i statyny odnotowano przypadki rabdomiolizy. Pacjentów należy
obserwować pod kątem występowania podmiotowych i przedmiotowych objawów miopatii.
Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania klarytromycyny i statyn, zaleca się
przepisywanie najmniejszej zarejestrowanej dawki statyny. Można także rozważyć zastosowanie
statyny niezależnej od metabolizmu CYP3A (np. fluwastatyny) (patrz punkt 4.5).
Doustne leki przeciwcukrzycowe / insulina: Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i
doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak sulfonylomoczniki) i (lub) insuliny może
prowadzić do ciężkiej hipoglikemii. Zaleca się staranną kontrolę stężenia glukozy (patrz punkt
4.5).
Doustne leki przeciwzakrzepowe: Istnieje ryzyko ciężkiego krwotoku i znacznego
zwiększenia wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang.
International Normalized Ratio, INR) i wydłużenia czasu protrombinowego, gdy
klarytromycyna jest podawana w skojarzeniu z warfaryną (patrz punkt 4.5). Należy często
kontrolować wartość INR i czas protrombinowy u pacjentów, którzy otrzymują jednocześnie
klarytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i
doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran,
rywaroksaban, apiksaban i edoksaban, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka
wystąpienia krwawienia (patrz punkt 4.5).
Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków długoterminowe stosowanie klarytromycyny
może prowadzić do kolonizacji organizmu przez oporne bakterie i grzyby. W przypadku
wystąpienia nadkażenia należy przedsięwziąć odpowiednie leczenie.
Również należy mieć na uwadze możliwość oporności krzyżowej pomiędzy klarytromycyną i
innymi makrolidami, a także linkomycyną i klindamycyną.
Sacharoza
5 ml zawiesiny zawiera 2889 mg sacharozy.
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy,
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie
powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
Aspartam
Ten produkt leczniczy zawiera 1 mg aspartamu w 5 ml produktu, co odpowiada stężeniu
0,2 mg/ml. Z tego względu może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią. Brak klinicznych
i nieklinicznych danych dotyczących stosowania aspartamu u niemowląt poniżej 12. tygodnia
życia.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 ml zawiesiny, to znaczy
uznaje się go za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Stosowanie następujących substancji czynnych jest bezwzględnie przeciwwskazane ze
względu na możliwość wystąpienia ciężkich interakcji między lekami:
Astemizol, cyzapryd, domperidon, pimozyd i terfenadyna
U pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i cyzapryd odnotowano podwyższone
stężenia cyzaprydu. Może to prowadzić do wydłużenia odstępu QT oraz arytmii serca, w tym
częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu torsade de pointes. Podobne
skutki obserwowano u pacjentów przyjmujących klarytromycynę jednocześnie z pimozydem
(patrz punkt 4.3).
Odnotowano, że makrolidy zmieniają metabolizm terfenadyny prowadząc do zwiększenia
stężenia terfenadyny, co w rzadkich przypadkach wiązało się z występowaniem arytmii serca, w
tym wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz zaburzeń typu
torsade de pointes (patrz punkt 4.3). W pojedynczym badaniu z zastosowaniem klarytromycyny
i terfenadyny u 14 zdrowych ochotników, stężenie w surowicy kwasowego metabolitu
terfenadyny zwiększyło się dwa do trzech razy oraz wydłużył się odstęp QT, jednak nie
wywołało to klinicznie istotnych skutków. Podobny wpływ obserwowano przy jednoczesnym
stosowaniu astemizolu i innych antybiotyków makrolidowych.
Lomitapid
Podawanie klarytromycyny równocześnie z lomitapidem jest przeciwwskazane ze względu na
ryzyko znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3).
Alkaloidy sporyszu
Badania po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu wykazują, że skojarzone stosowanie
klarytromycyny z ergotaminą lub dihydroergotaminą wiązało się z występowaniem ostrej
toksyczności sporyszu charakteryzującej się skurczem naczyń oraz niedokrwieniem kończyn i
innych tkanek, w tym ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie
klarytromycyny i alkaloidów sporyszu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Midazolam w postaci doustnej
Podczas doustnego stosowania midazolamu równocześnie z klarytromycyną w postaci tabletek
(500 mg dwa razy na dobę), AUC midazolamu zwiększyło się 7-krotnie. Jednoczesne
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
podawanie midazolamu w postaci doustnej i klarytromycyny jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).
Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny)
Łączne podawanie klarytromycyny z lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3), ponieważ statyny te są w największym stopniu metabolizowane przez CYP3A4.
Jednoczesne stosowanie z klarytromycyną zwiększa ich stężenie w osoczu, co prowadzi do
zwiększenia ryzyka miopatii, w tym rabdomiolizy. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy u
pacjentów przyjmujących klarytromycynę równocześnie z tymi statynami. Jeśli nie można
uniknąć leczenia klarytromycyną, należy w tym czasie zaprzestać stosowania lowastatyny lub
symwastatyny.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu klarytromycyny ze statynami. Jeśli nie
można uniknąć równoczesnego stosowania klarytromycyny ze statynami, zaleca się
przepisanie najmniejszej zarejestrowanej dawki statyn. Można rozważyć zastosowanie
statyny, której metabolizm nie zależy od CYP3A (np. fluwastatyny). Wówczas pacjentów
należy obserwować w kierunku przedmiotowych i podmiotowych objawów miopatii.
Wpływ innych produktów leczniczych na klarytromycynę
Produkty lecznicze będące induktorami enzymu CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina,
karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca) mogą pobudzać metabolizm klarytromycyny.
Może to spowodować obniżenie stężenia klarytromycyny i doprowadzić do zmniejszenia jej
skuteczności. Ponadto konieczne może być kontrolowanie stężenia induktora CYP3A w osoczu,
ponieważ może ono być zwiększone z powodu hamującego wpływu klarytromycyny na CYP3A
(patrz również odpowiednie informacje o produkcie, dotyczące podawanego inhibitora
CYP3A4). Jednoczesne stosowanie ryfabutyny i klarytromycyny spowodowało odpowiednio
zwiększenie i zmniejszenie stężenia w surowicy, a w efekcie zwiększenie ryzyka zapalenia błony
naczyniowej oka.
Dowiedziono lub podejrzewa się wpływ wymienionych poniżej substancji czynnych na stężenia
klarytromycyny we krwi; z tego powodu może być konieczne dostosowanie dawki
klarytromycyny lub rozważenie alternatywnych terapii.
Efawirenz, newirapina, ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna
Silne induktory metabolizmu układu cytochromu P450, takie jak efawirenz, newirapina,
ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna mogą przyspieszać metabolizm klarytromycyny, przez co
zmniejszać jej stężenie w osoczu, a jednocześnie zwiększać stężenie 14-OH-klarytromycyny –
metabolitu, który jest również aktywny mikrobiologicznie. Ponieważ aktywność klarytromycyny
i 14-OH-klarytromycyny jest różna w odniesieniu do różnych bakterii, zamierzony efekt
terapeutyczny może być zaburzony w czasie jednoczesnego podawania klarytromycyny i
induktorów enzymu.
Etrawiryna
Etrawiryna zmniejszała wpływ klarytromycyny na organizm, jednak stężenie czynnego
metabolitu, 14-OH-klarytromycyny było zwiększone. Ponieważ 14-OH-klarytromycyna działa
słabiej na kompleks Mycobacterium avium (MAC), całkowita aktywność produktu leczniczego
w stosunku do tego patogenu może się zmienić. Z tego powodu w leczeniu zakażenia
wywołanego przez MAC należy rozważyć zastosowanie innego produktu leczniczego.
Flukonazol
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Jednoczesne podawanie flukonazolu w dawce 200 mg na dobę oraz klarytromycyny w dawce
500 mg dwa razy na dobę 21 zdrowym ochotnikom prowadziło do zwiększenia średniego
minimalnego stężenia klarytromycyny w stanie stacjonarnym (Cmin) i pola pod krzywą (AUC)
odpowiednio o 33% i 18%. Stężenie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny w stanie
stacjonarnym nie uległo znaczącej zmianie w czasie jednoczesnego stosowania flukonazolu. Nie
ma konieczności dostosowania dawki klarytromycyny.
Rytonawir
Badanie farmakokinetyczne wykazało, że jednoczesne stosowanie rytonawiru w dawce 200 mg
co osiem godzin i klarytromycyny w dawce 500 mg co 12 godzin prowadziło do znacznego
zahamowania metabolizmu klarytromycyny. Przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru Cmax
klarytromycyny wzrosło o 31%, Cmin wzrosło o 182% a AUC wzrosło o 77%. Natomiast
odnotowano niemalże całkowite zahamowanie tworzenia czynnego metabolitu 14-OH-
klarytromycyny. Z uwagi na duże okno terapeutyczne klarytromycyny nie jest konieczne
zmniejszanie dawki u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek należy jednak rozważyć zastosowanie zmiany dawkowania. I tak u pacjentów z
klirensem kreatyniny od 30 do 60 ml/min dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 50%, a u
pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawkę należy zmniejszyć o 75%. Nie należy
podawać więcej niż 1 g klarytromycyny na dobę w skojarzeniu z rytonawirem.
Podobne dostosowanie dawki należy wziąć pod uwagę u pacjentów z osłabioną czynnością
nerek, kiedy rytonawir jest stosowany jako środek nasilający właściwości farmakokinetyczne
z innymi inhibitorami proteazy HIV, w tym z atazanwirem i sakwinawirem (patrz punkt
poniżej „Dwukierunkowe interakcje lekowe”).
Wpływ klarytromycyny na inne produkty lecznicze
Interakcje związane z CYP3A
Jednoczesne podawanie klarytromycyny, o której wiadomo, że hamuje CYP3A, z lekiem
metabolizowanym głównie przez CYP3A może wiązać się ze zwiększeniem stężenia takiego
leku, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno jego działanie terapeutyczne, jak i
występowanie działań niepożądanych z nim związanych.
Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących substraty
izoenzymu CYP3A - astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę, z powodu
ryzyka wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego,
migotania komór i zaburzeń typu torsade de pointes (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z alkaloidami sporyszu, midazolem podawanym
doustnie, inhibitorami reduktazy HMG CoA metabolizowanymi głównie przez CYP3A4
(lowastatyna i symwastatyna), kolichicyną, tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną (patrz punkt
4.3) jest również przeciwwskazane.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów otrzymujących
inne leki będące substratami enzymu CYP3A, w szczególności jeżeli substrat CYP3A ma
wąski przedział terapeutyczny (np. karbamazepina) i (lub) jeżeli substrat jest w dużym stopniu
metabolizowany przez ten enzym. Należy rozważyć dostosowanie dawki klarytromycyny oraz
gdy jest to możliwe ściśle kontrolować stężenia w surowicy leków metabolizowanych głównie
przez CYP3A u pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę.
Następujące leki i grupy leków, które wiadomo lub podejrzewa się, że są metabolizowane przez
izoenzym CYP3A (choć nie jest to pełna lista) to alprazolam, karbamazepina, cylostazol,
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
cyklosporyna, dyzopiramid, ibrutynib, lomitapid, metyloprednizolon, midazolam (podawany
dożylnie), omeprazol, doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, rywaroksaban,
apiksaban), atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. kwetiapina), chinidyna, ryfabutyna,
syldenafil, syrolimus, takrolimus, triazolam i winblastyna.
Do leków podobnie metabolizowanych lecz przy udziale innych izoenzymów, niż układ
cytochromu P450, zalicza się fenytoinę, teofilinę i walproinian.
Kortykosteroidy
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny
z podawanymi ogólnoustrojowo lub wziewnie kortykosteroidami, które są metabolizowane
głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększonego ogólnoustrojowego narażenia
na kortykosteroidy. Jeśli stosuje się je jednocześnie, należy uważnie obserwować, czy
u pacjenta nie występują ogólnoustrojowe działania niepożądane kortykosteroidów.
Leki przeciwarytmiczne
Donoszono o przypadkach zaburzeń typu torsade de pointes występujących przy jednoczesnym
stosowaniu klarytromycyny i chinidyny lub dyzopiramidu. W trakcie jednoczesnego podawania
klarytromycyny z tymi produktami leczniczymi należy monitorować zapis EKG w kierunku
wydłużenia odstępu QT. Podczas leczenia klarytromycyną należy kontrolować stężenia
chinidyny i dyzopiramidu w surowicy.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki hipoglikemii podczas jednoczesnego
podawania klarytromycyny i dyzopiramidu. Z tego powodu, w czasie skojarzonego podawania
tych leków należy kontrolować stężenia glukozy we krwi.
Doustne leki przeciwcukrzycowe, insulina
Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwcukrzycowych, takich jak nateglinid i
repaglinid, może dojść do zahamowania enzymu CYP3A przez klarytromycynę, co może
powodować hipoglikemię. Zaleca się staranne kontrolowanie stężeń glukozy.
Doustne leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim (DOAC)
Dabigatran i edoksaban, leki z grupy DOAC, są substratami białka transportującego pompy
lekowej, P-gp (glikoproteina P). Rywaroksaban i apiksaban są metabolizowane przez
cytochrom CYP3A4 i także stanowią substraty P-gp. Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania klarytromycyny i tych leków, szczególnie u pacjentów z grupy
wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia (patrz punkt 4.4).
Omeprazol
Klarytromycynę (500 mg co 8 godzin) podawano w skojarzeniu z omeprazolem (40 mg na
dobę) zdrowym dorosłym ochotnikom. Przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny
stężenia omeprazolu w osoczu w stanie stacjonarnym wzrosły (Cmax, AUC0-24 i t1/2 wzrosły
odpowiednio o 30%, 89% i 34%). Średnia wartość pH w żołądku w ciągu 24 godzin wynosiła
5,2 przy podawaniu samego omeprazolu i 5,7, gdy omeprazol podawany był w skojarzeniu z
klarytromycyną.
Syldenafil, tadalafil i wardenafil
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Każdy z tych inhibitorów fosfodiesterazy jest co najmniej częściowo metabolizowany przez
CYP3A, a CYP3A może być hamowany przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny.
Skojarzone podawanie klarytromycyny z syldenafilem, tadalafilem lub wardenafilem może
prowadzić do zwiększenia ekspozycji na inhibitor fosfodiesterazy. Należy wziąć pod uwagę
zmniejszenie dawki tych leków, gdy są podawane w skojarzeniu z klarytromycyną.
Teofilina, karbamazepina
Wyniki badań klinicznych wykazują umiarkowany, ale znaczący statystycznie (p ≤ 0,05)
wzrost stężenia teofiliny lub karbamazepiny we krwi, gdy którykolwiek z tych leków
podawany był jednocześnie z klarytromycyną. Należy rozważyć potrzebę zmniejszenie dawki.
Tolterodyna
Podstawowy szlak metaboliczny tolterodyny zachodzi głównie przy udziale izoenzymu 2D6
cytochromu P450 (CYP2D6). Jednak w części populacji pozbawionej CYP2D6, metabolizm
ten przebiega przy udziale CYP3A. W tej podgrupie zahamowanie CYP3A prowadzi do
znacząco wyższego stężenia tolterodyny w surowicy. Konieczne może być zmniejszenie dawki
tolterodyny w obecności inhibitorów CYP3A, takich jak klarytromycyna, w populacji, w której
metabolizm z udziałem CYP2D6 jest zmniejszony.
Triazolobenzodiazepiny (np. alprazolam, midazolam, triazolam)
Jednoczesne podawanie midazolamu dożylnie z tabletkami klarytromycyny (tabletki 500 mg
dwa razy na dobę), zwiększyło AUC midazolamu 2,7-krotnie. Jeśli midazolam podaje się
dożylnie w skojarzeniu z klarytromycyną, należy dokładnie kontrolować pacjenta w celu
dostosowania dawki. Podawanie midazolamu na błonę śluzową jamy ustnej, które może
spowodować ominięcie metabolizmu pierwszego przejścia, będzie prawdopodobnie prowadziło
do podobnych interakcji jak po podaniu dożylnym midazolamu, niż jak po podaniu doustnym.
Te same środki ostrożności należy zastosować w stosunku do innych benzodiazepin
metabolizowanych przez CYP3A, w tym do triazolamu i alprazolamu. Istnieje małe
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji o znaczeniu klinicznym z klarytromycyną w
przypadku benzodiazepin nie metabolizowanych przez CYP3A (temazepam, nitrazepam,
lorazepam).
Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki interakcji leków i wpływu na
ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (np. senność i splątanie) podczas jednoczesnego stosowania
klarytromycyny i triazolamu. Zaleca się kontrolowanie pacjenta, czy nie występują u niego
nasilone działania farmakologiczne na OUN.
Inne interakcje lekowe
Hydroksychlorochina i chlorochina
Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów przyjmujących
te leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania
zaburzeń rytmu serca i ciężkich zdarzeń niepożądanych ze strony układu
sercowo-naczyniowego.
Kolchicyna
Kolchicyna jest substratem zarówno dla CYP3A, jak i dla glikoproteiny P (P-gp), która bierze
udział w transporcie zewnątrzkomórkowym. Klarytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe
są znanymi inhibitorami CYP3A i P-gp. Podczas jednoczesnego podawania klarytromycyny i
kolchicyny, hamowanie P-gp i (lub) CYP3A przez klarytromycynę może powodować
zwiększenie narażenia na kolchicynę (patrz punkty 4.3 i 4.4).
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Digoksyna
Uważa się, że digoksyna jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp), która bierze udział w
transporcie zewnątrzkomórkowym. Klarytromycyna hamuje P-gp. Jeśli klarytromycyna i
digoksyna podawane są jednocześnie, zahamowanie P-gp przez klarytromycynę może
prowadzić do zwiększonego narażenia na digoksynę. W czasie nadzoru nad bezpieczeństwem
stosowania, po wprowadzeniu leku do obrotu, stwierdzono również zwiększone stężenia
digoksyny w surowicy u pacjentów otrzymujących jednocześnie klarytromycynę i digoksynę.
U niektórych pacjentów obserwowano kliniczne objawy pokrywające się z objawami
toksyczności digoksyny, w tym arytmie mogące prowadzić do zgonu. Podczas jednoczesnego
stosowania tych leków należy kontrolować stężenie digoksyny w surowicy.
Zydowudyna
Jednoczesne doustne stosowanie klarytromycyny w tabletkach i zydowudyny u dorosłych
pacjentów zakażonych wirusem HIV może doprowadzić do zmniejszenia stężenia
zydowudyny w stanie stacjonarnym. Ponieważ klarytromycyna zaburza wchłanianie
jednocześnie podawanej doustnie zydowudyny, interakcji tej można w dużym stopniu
zapobiec ustalając dawki tak, aby pomiędzy przyjmowaniem leków następowała 4-godzinna
przerwa. Nie odnotowano takiej interakcji u dzieci i młodzieży zakażonych wirusem HIV,
otrzymujących klarytromycynę w postaci zawiesiny razem z zydowudyną lub
dideoksyinozyną. Prawdopodobieństwo wystąpienia tej reakcji jest małe, gdy klarytromycyna
jest podawana w postaci infuzji dożylnej.
Fenytoina i walproinian
Istnieją spontaniczne lub opublikowane doniesienia dotyczące interakcji inhibitorów CYP3A,
w tym klarytromycyny, z lekami najprawdopodobniej nie metabolizowanymi przez CYP3A
(np. fenytoina i walproinian). Zaleca się kontrolowanie stężeń tych leków w surowicy, jeżeli
są podawane jednocześnie z klarytromycyną. Notowano przypadki ich zwiększonego stężenia
w surowicy.
Dwukierunkowe interakcje lekowe
Atazanawir
Zarówno klarytromycyna jak i atazanawir są substratami i inhibitorami CYP3A, i istnieją
dowody na dwukierunkowe interakcje między tymi lekami. Jednoczesne stosowanie
klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) z atazanawirem (400 mg raz na dobę) prowadziło
do 2-krotnego wzrostu narażenia na klarytromycynę oraz 70% spadku narażenia na 14-OH-
klarytromycynę, przy 28% wzroście AUC atazanawiru. Z uwagi na duże okno terapeutyczne
klarytromycyny, u pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie ma potrzeby zmniejszenia
dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od
30 do 60 ml/min), dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 50%. U pacjentów z klirensem
kreatyniny <30 ml/min, dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o 75%, stosując
odpowiednią postać klarytromycyny. Dawek klarytromycyny przekraczających 1000 mg na
dobę nie należy podawać w skojarzeniu z inhibitorami proteazy.
Antagoniści kanału wapniowego
Zaleca się zachować ostrożność podczas skojarzonego podawania klarytromycyny i antagonistów
kanału wapniowego metabolizowanych przez CYP3A4 (np. werapamilu, amlodypiny,
diltiazemu) ze względu na ryzyko hipotensji. Stężenia klarytromycyny i antagonistów kanału
wapniowego w osoczu mogą zwiększać się ze względu na tę interakcję. U pacjentów
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
przyjmujących jednocześnie klarytromycynę i werapamil obserwowano hipotensję, bradyarytmię
i kwasicę mleczanową.
Itrakonazol
Zarówno klarytromycyna jak i itrakonazol są substratami i inhibitorami CYP3A, co prowadzi do
dwukierunkowych interakcji między tymi lekami. Klarytromycyna może zwiększać stężenie
itrakonazolu w osoczu, jak i itrakonazol może zwiększać stężenie klarytromycyny w osoczu.
Pacjentów przyjmujących jednocześnie itrakonazol i klarytromycynę należy ściśle obserwować w
kierunku występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych zwiększonego lub
wydłużonego działania farmakologicznego.
Sakwinawir
Zarówno klarytromycyna, jak i sakwinawir są substratami oraz inhibitorami CYP3A i istnieją
dowody na dwukierunkową interakcję między tymi lekami. Podczas podawania 12 zdrowym
ochotnikom jednocześnie klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę) i sakwinawiru
(żelatynowe kapsułki miękkie, 1200 mg trzy razy na dobę) w stanie stacjonarnym wartości AUC
i Cmax sakwinawiru były o 177% i 187% większe niż wtedy, gdy podawano wyłącznie
sakwinawir. Wartości AUC i Cmax klarytromycyny były w przybliżeniu o 40% większe od
obserwowanych, gdy podawano wyłącznie klarytromycynę. Nie jest konieczne dostosowanie
dawki, gdy obydwa leki są podawane w badanych dawkach oraz postaciach farmaceutycznych
przez ograniczony czas. Z badań wynika, że interakcje występujące podczas stosowania
żelatynowych kapsułek miękkich i twardych mogą się różnić. Interakcje lekowe obserwowane
podczas badań, w których stosowano wyłącznie sakwinawir mogą różnić się od interakcji
występujących podczas leczenia sakwinawirem z rytonawirem. Gdy sakwinawir podawany jest
w skojarzeniu z rytonawirem, należy brać pod uwagę możliwy wpływ rytonawiru na
klarytromycynę (patrz punkt powyżej „Rytonawir”).
Pacjentki, które przyjmują doustne środki antykoncepcyjne należy ostrzec, że jeżeli wystąpi
biegunka, wymioty lub krwawienie międzymiesiączkowe, to antykoncepcja może być
nieskuteczna.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze i najbardziej powszechne działania niepożądane związane z leczeniem
klarytromycyną, zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży, to ból brzucha,
biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Te działania niepożądane są zazwyczaj
lekkie i pokrywają się ze znanym profilem bezpieczeństwa antybiotyków makrolidowych
(patrz podpunkt b w punkcie 4.8).
W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania działań
niepożądanych ze strony układu pokarmowego pomiędzy grupami pacjentów z wcześniejszym
zakażeniem mykobakteryjnym lub bez zakażenia.
b) Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane odnotowane w badaniach klinicznych oraz
po wprowadzeniu do obrotu klarytromycyny w postaci tabletek o natychmiastowym
uwalnianiu, granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, proszku do sporządzania roztworu
do wstrzykiwań, tabletek o przedłużonym uwalnianiu oraz tabletek o zmodyfikowanym
uwalnianiu.
Działania niepożądane, które mogą być związane ze stosowaniem klarytromycyny zostały
przedstawione według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania w
następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100) i częstość nieznana (działania niepożądane występujące po
wprowadzeniu leku do obrotu; częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych).
W każdej grupie o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem (gdy istniała możliwość oceny).
Niezbyt często: Zapalenie tkanki
Częstość nieznana: Rzekomobłoniaste
13
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Niezbyt często: łącznej1, kandydoza, zapalenie żołądka i jelit2, zakażenie3, zakażenie pochwy
Częstość nieznana: zapalenie okrężnicy, róża
Niezbyt często: Leukopenia, neutropenia4, trombocytemia3, eozynofilia4
Częstość nieznana: Agranulocytoza, trombocytopenia
Niezbyt często: Reakcje rzekomoanafilaktyczne1, nadwrażliwość
Częstość nieznana: Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często: Jadłowstręt, zmniejszenie łaknienia
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Niepokój, nerwowość3
Częstość nieznana: Zaburzenia psychotyczne, stany splątania5, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, omamy, nietypowe sny, mania
Często: Zaburzenia smaku, ból głowy,
Niezbyt często: Utrata przytomności1, dyskineza1, zawroty głowy, senność5, drżenie
Częstość nieznana: Drgawki, utrata odczuwania smaku, omamy węchowe, utrata odczuwania zapachów, parestezje
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia słuchu, szumy uszne
Częstość nieznana: Głuchota
Niezbyt często: Zatrzymanie akcji serca1, migotanie przedsionków1, wydłużenie odstępu QT w EKG, skurcze przedwczesne serca1, kołatanie serca
Częstość nieznana: Zaburzenia typu torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór
Często: Rozszerzenie naczyń krwionośnych1
Częstość nieznana: Krwotok
Niezbyt często: Astma1, krwawienie z nosa2, zator płucny1
14
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Często: Biegunka, wymioty, niestrawność, nudności, ból brzucha
Niezbyt często: Zapalenie przełyku1, choroba refluksowa przełyku2, zapalenie błony śluzowej żołądka, ból odbytu2, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, wzdęcia brzucha4, zaparcia, suchość w jamie ustnej, odbijanie się, wzdęcia z oddawaniem gazów
Częstość nieznana: Ostre zapalenie trzustki, przebarwienia języka, przebarwienia zębów
Często: Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Niezbyt często: Cholestaza4, zapalenie wątroby4, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy4
Częstość nieznana: Niewydolność wątroby, żółtaczka miąższowa
Często: Wysypka, nadmierne pocenie się
Niezbyt często: Pęcherzowe zapalenie skóry1, świąd, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa3
Częstość nieznana: Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions SCAR) [(np. ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis AGEP)], zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), trądzik
Niezbyt często: Skurcze mięśni3, sztywność mięśniowoszkieletowa1, bóle mięśniowe2
Częstość nieznana: Rabdomioliza2,6, miopatia
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi1, zwiększenie stężenia
Częstość nieznana: Niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek
15
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Niezbyt często: mocznika we krwi1
Bardzo często: Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia1
Często: Ból w miejscu wstrzyknięcia1, stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia1
Niezbyt często: Złe samopoczucie4, gorączka3, astenia, ból w klatce piersiowej4, dreszcze4, zmęczenie4
Niezbyt często: Nieprawidłowa wartość stosunku albumin do globulin1, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi4, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi4
Częstość nieznana: Wzrost wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, wydłużenie czasu protrombinowego, nieprawidłowe zabarwienie moczu
1 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania proszku do
sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
2 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania tabletek o
przedłużonym działaniu
3 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania granulatu do
sporządzania zawiesiny doustnej
4 Działania niepożądane odnotowane wyłącznie w przypadku stosowania tabletek o
natychmiastowym uwalnianiu
5, 6 Patrz punkt c)
* Ze względu na to, że działania niepożądane są zgłaszane przez ochotników należących do
populacji o nieustalonej wielkości, nie zawsze można rzetelnie ocenić ich częstości lub ocenić
związek przyczynowy z ekspozycją na produkt leczniczy. Oszacowano, że ekspozycja na
klarytromycynę wynosiła powyżej jednego miliarda osobodni.
c) Opis wybranych działań niepożądanych
Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia oraz stan zapalny w
miejscu wstrzyknięcia są charakterystyczne dla klarytromycyny w postaci dożylnej.
W niektórych zgłoszeniach dotyczących rabdomiolizy klarytromycynę podawano w
skojarzeniu ze statynami, fibratami, kolchicyną lub allopurynolem (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Po wprowadzeniu leku do obrotu, kiedy klarytromycynę i triazolam podawano łącznie,
odnotowano interakcje między lekami oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (np.
senność i splątanie). Zaleca się obserwację pacjenta pod kątem zwiększonego oddziaływania
farmakologicznego na OUN (patrz punkt 4.5).
Znane są rzadkie doniesienia o wydalaniu klarytromycyny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu ze stolcem. Wiele z tych przypadków miało miejsce u pacjentów z zaburzeniami
anatomicznymi (w tym ileostomią lub koleostomią) bądź funkcjonalnymi żołądka i jelit lub ze
skróceniem pasażu żołądkowo-jelitowego. W kilku przypadkach pozostałości tabletek
wystąpiły podczas biegunki. Zaleca się, by pacjentom, u których pozostałości tabletek
pojawiają się w stolcu oraz nie ma poprawy w stanie klinicznym, podać klarytromycynę w
innej postaci (np. w zawiesinie) lub zastosować inny antybiotyk.
Szczególna grupa pacjentów: działania niepożądane u pacjentów z obniżoną odpornością
(patrz punkt e).
16
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
d) Dzieci i młodzież
Przeprowadzono badania kliniczne z zastosowaniem klarytromycyny w postaci zawiesiny u
pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Z tego powodu u dzieci w wieku poniżej 12 lat
należy stosować klarytromycynę w postaci zawiesiny.
U dzieci należy się spodziewać, że częstość, rodzaj oraz nasilenie działań niepożądanych będą
takie same jak u dorosłych.
e) Inne szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z obniżoną odpornością
U pacjentów z AIDS oraz u innych pacjentów z obniżoną odpornością leczonych większymi
dawkami klarytromycyny przez dłuższy czas z powodu zakażeń mykobakteryjnych, często
trudno było rozróżnić działania niepożądane prawdopodobnie związane ze stosowaniem
klarytromycyny od objawów zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności (ang.
Human Immunodeficiency Virus, HIV) lub inną współistniejącą chorobą.
U dorosłych pacjentów otrzymujących 1000 mg i 2000 mg klarytromycyny na dobę,
najczęstszymi zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: nudności, wymioty, zaburzenia
smaku, ból brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból głowy, zaparcia,
zaburzenia słuchu, wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (ang. Serum Glutamic
Oxaloacetic Transaminase, SGOT) i aminotransferazy alaninowej w surowicy (ang. Serum
Glutamic Pyruvate Transaminase, SGPT). Ponadto rzadko występowały duszność, bezsenność i
suchość w jamie ustnej. Częstość występowania tych przypadków była porównywalna u
pacjentów otrzymujących dawkę dobową klarytromycyny 1000 mg lub 2000 mg, lecz u
pacjentów otrzymujących dobową dawkę klarytromycyny 4000 mg działania niepożądane
występowały około 3 do 4 razy częściej.
U pacjentów z immunosupresją, ocenę określonych badań laboratoryjnych prowadzono poprzez
analizę wyników testów, których wartości były znacznie odchylone (tj. ekstremalnie wysokie lub
niskie) dla określonego testu. Na podstawie tych kryteriów u około 2% do 3% pacjentów, którzy
otrzymywali 1000 mg lub 2000 mg klarytromycyny na dobę wystąpiła znacznie zwiększona
aktywność SGOT i SGPT, oraz nietypowo niska liczba białych krwinek i płytek krwi. U niższego
odsetka pacjentów z tych dwóch grup również wystąpiło zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi. Nieznacznie częstsze występowanie nietypowych wartości wszystkich
parametrów, oprócz liczby białych krwinek, odnotowano u pacjentów przyjmujących
klarytromycynę w dawce 4000 mg na dobę.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49-21-301
Fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
17
DE/H/5210/II/012/G_IB/013
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Clarithromycinum 125 mg/5 ml | Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej | 25812 | 100389160 | ChPL: 2024-10-07, Ulotka: 2024-10-07 |
| Clarithromycinum 250 mg/5 ml | Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej | 25813 | 100389176 | ChPL: 2024-10-07, Ulotka: 2024-10-07 |