Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Formoteroli fumaras 12 mcg (proszek do inhalacji w kapsułce twardej)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna 7,196 mg (która zawiera białka mleka)
- Otoczka kapsułki: hypromeloza
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Bezbarwna kapsułka twarda. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Forastmin nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
37 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Ból głowy; drżenie; Kołatania serca
- niezbyt często: Pobudzenie; niepokój ruchowy; zaburzenia snu; niepokój; nerwowość; nadpobudzenie; Tachykardia; Podrażnienie jamy ustnej; Podrażnienie gardła; Skurcze mięśni; bóle mięśni
- rzadko: skurcz oskrzeli; pokrzywka; świąd; wysypka; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk obwodowy; Hipokaliemia; migotanie przedsionków; częstoskurcz nadkomorowy; skurcze dodatkowe; Nudności
- bardzo rzadko: Hiperglikemia; Zaburzenia smaku; zawroty głowy; Dławica piersiowa; wydłużenie odstępu QTc; Zmiany ciśnienia krwi; paradoksalny skurcz oskrzeli
- częstość niepodana w tekście: wzrost poziomu insuliny we krwi; wzrost poziomu wolnych kwasów tłuszczowych; wzrost poziomu glicerolu; wzrost poziomu ciał ketonowych; reakcje alergiczne
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania produktu Forastmin u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Tego leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania produktu Forastmin u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania formoterolu u kobiet w okresie ciąży. W badaniach prowadzonych na zwierzętach formoterol powodował brak implantacji, jak również zmniejszył przeżywalność we wczesnym okresie pourodzeniowym oraz masę urodzeniową. Takie efekty obserwowano przy znacząco wyższej ekspozycji ogólnoustrojowej niż ta osiągnięta podczas klinicznego stosowania formoterolu. Leczenie formoterolem można rozważać na każdym etapie ciąży, jeżeli konieczne jest to do uzyskania kontroli astmy, a oczekiwane korzyści dla matki są większe niż jakiekolwiek możliwe zagrożenie dla płodu. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. U szczurów niewielkie ilości formoterolu wykryto w mleku samic. Podawanie formoterolu kobietom karmiącym piersią może być rozważane jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki są większe niż jakiekolwiek możliwe zagrożenie dla dziecka.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem, jeśli pacjentka jest w ciąży. Nie należy karmić piersią podczas stosowania tego leku bez konsultacji z lekarzem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie jest spodziewany wpływ leku Forastmin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jednak wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn może być zaburzona.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Ten lek można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Forastmin
Kiedy nie stosować leku Forastmin:
- jeśli pacjent ma uczulenie na formoterolu fumaran lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
Tego leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Forastmin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Ten lek nie jest identyczny z innymi lekami wziewnymi zawierającymi formoterol. Nie należy
zamieniać innego leku zawierającego formoterol w inhalatorze na Forastmin bez konsultacji
z lekarzem.
- Ten lek należy stosować tylko wtedy, gdy konieczne jest długotrwałe, regularne leczenie lekiem
rozszerzającym oskrzela. Tego leku nie należy stosować zamiast krótko działających agonistów
receptora β2adrenergicznego w ostrym napadzie astmy. W razie takiego napadu należy
zastosować krótko działającego agonistę receptora β2-adrenergicznego, to jest inny lek.
- Potrzeba regularnego stosowania leku w celu zapobiegania skurczom oskrzeli wywoływanym
przez wysiłek fizyczny, może wskazywać na niedostateczną kontrolę astmy. Podstawowe
leczenie astmy powinno być ponownie ocenione przez lekarza.
Leczenie przeciwzapalne
Jeśli pacjent ma astmę i wymaga regularnego stosowania tego leku, powinien również regularnie
otrzymywać odpowiednie dawki kortykosteroidów. Pacjent nie powinien samodzielnie zmniejszać
dawek kortykosteroidów, nawet, jeśli po rozpoczęciu stosowania leku Forastmin nastąpi złagodzenie
objawów. Jeżeli objawy nie ustępują lub konieczne jest zwiększenie dawki leku Forastmin w celu
złagodzenia objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli ma lub miał:
- problemy z sercem,
- nadczynność tarczycy,
- wysokie ciśnienie tętnicze,
- cukrzycę (konieczne może być dodatkowe oznaczenie stężenia cukru we krwi przed zastosowaniem
leku),
- nowotwór nadnerczy (guz chromochłonny),
- małe stężenie potasu we krwi.
Lek Forastmin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności:
- lekach stosowanych w depresji, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (MAO)
i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
- lekach stosowanych w chorobach serca, m.in. w zaburzeniach rytmu serca (chinidyna, dyzopiramid,
prokainamid) lub w niewydolności serca (produkty zawierające glikozydy naparstnicy),
- lekach stosowanych w wysokim ciśnieniu krwi,
- lekach blokujących receptory beta-adrenergiczne (w tabletkach lub kroplach do oczu),
- lekach moczopędnych,
- lekach stosowanych w astmie, takich jak teofilina lub steroidy,
- lekach stosowanych w alergiach (terfenadyna, astemizol, mizolastyna) lub w schizofrenii
(fenotiazyny),
- lekach stosowanych w leczeniu malarii (chinidyna),
- innych lekach stosowanych w zaburzeniach rytmu serca lub w astmie (β-agoniści, katecholaminy,
leki przeciwcholinergiczne i kortykosteroidy).
Jeżeli pacjent będzie poddawany znieczuleniu, powinien poinformować lekarza lub dentystę
o stosowaniu leku Forastmin.
Forastmin z jedzeniem i piciem
Ten lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem, jeśli pacjentka jest w ciąży.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania tego leku bez konsultacji z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie jest spodziewany wpływ leku Forastmin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Jeśli jednak wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn może być zaburzona.
Badania laboratoryjne
Ten lek zawiera substancję czynną, która może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych.
Forastmin zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Jednakże, ilość laktozy
w tym produkcie (mniej niż 20 miligramów w dostarczonej dawce) nie powoduje zwykle problemów
u osób z nietolerancją laktozy.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych, należy przerwać
przyjmowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem:
• świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry,
• obrzęk powiek, ust, twarzy lub gardła,
• niskie ciśnienie krwi lub omdlenie,
• nasilenie świszczącego oddechu i duszności na krótko po podaniu dawki leku.
W ocenie działań niepożądanych przyjęto jako odniesienie następujące konwencje częstości
występowania:
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób
Często: mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób
Niezbyt często: mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób
Rzadko: mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób
Bardzo rzadko: mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób
Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Najczęściej zgłaszane zdarzenia niepożądane podczas stosowania leków pobudzających receptory β2-
adrenergiczne, takie jak drgawki i kołatania serca, są zazwyczaj łagodne i znikają po kilku dniach
leczenia.
Układ, narząd Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko
Zaburzenia
układu
immunologicznego
Reakcje alergiczne
(nadwrażliwość),
takie jak wysypka,
pokrzywka, świąd,
obrzęk
naczynioruchowy
lub obrzęk
obwodowy
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania
Zmniejszenie
stężenia potasu we
krwi (hipokaliemia)
Zwiększenie
stężenia glukozy
we krwi
(hiperglikemia),
zwiększenie
stężenia insuliny,
wolnych kwasów
tłuszczowych,
glicerolu i
związków
ketonowych we
krwi
Zaburzenia
psychiczne
Pobudzenie,
niepokój,
nerwowość,
problemy ze snem,
zdenerwowanie,
niepokój ruchowy
Zaburzenia
układu
nerwowego
Drżenie, ból
głowy
Zawroty głowy,
zaburzenia smaku
Zaburzenia serca Kołatanie serca Przyspieszona
akcja serca
(tachykardia)
Zaburzenia rytmu
serca: migotanie
przedsionków,
częstoskurcz
nadkomorowy,
skurcze dodatkowe
Ból w klatce
piersiowej lub
ucisk (dławica
piersiowa),
wydłużenie
odstępu QTc
Zaburzenia
naczyniowe
Zmiany ciśnienia
krwi
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia
Podrażnienie
gardła
Silny kaszel lub
świszczący oddech
Silny
paradoksalny
skurcz oskrzeli
Zaburzenia
żołądka i jelit
Podrażnienie jamy
ustnej
Nudności
Zaburzenia
mięśniowo-
szkieletowe
i tkanki łącznej
Skurcz mięśni, ból
mięśni
Laktoza zawiera niewielkie ilości białek mleka, w związku z czym może powodować reakcje
alergiczne.
Należy poinformować lekarza o wszelkich działaniach niepożądanych, które wystąpią. Jeśli to
konieczne, lekarz dostosuje dawkę leku. Bez konsultacji z lekarzem nie należy samodzielnie zmieniać
dawkowania. W razie wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać
podawanie leku Forastmin i poinformować o tym lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Forastmin nie jest produktem leczniczym identycznym z innymi preparatami wziewnymi
zawierającymi formoterol. Zmiana stosowanego uprzednio innego wziewnego produktu formoterolu
na produkt Forastmin, powinna odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza.
Forastmin należy stosować wyłącznie u pacjentów wymagających długotrwałego, regularnego
stosowania leków rozszerzających oskrzela. Produktu Forastmin nie należy stosować zamiast krótko
działających β2-agonistów, stosowanych w razie wystąpienia ostrego napadu astmy. W razie
wystąpienia ostrego napadu astmy konieczne jest zastosowanie krótko działających β2-agonistów.
Formoterolu nie należy stosować (i nie jest on wystarczający) do rozpoczynania leczenia astmy.
Pacjenci z astmą, wymagający leczenia długo działającymi agonistami receptora β2-adrenergicznego
powinni także otrzymywać odpowiednie, podtrzymujące leczenie przeciwzapalne, kortykosteroidami.
Pacjentom należy zalecić kontynuację leczenia przeciwzapalnego po rozpoczęciu stosowania
Forastminu, nawet w przypadku złagodzenia objawów. Jeżeli objawy utrzymują się lub konieczne jest
zwiększenie działania agonistów receptora β2-adrenergicznego, to oznacza, że choroba podstawowa
zaostrza się i należy ponownie rozważyć sposób leczenia podtrzymującego.
Mimo, że produkt Forastmin może być stosowany jako lek pomocniczy, w sytuacji, gdy
kortykosteroidy wziewne nie zapewniają odpowiedniej kontroli objawów astmy, nie należy
rozpoczynać stosowania produktu Forastmin w czasie ciężkiego zaostrzenia astmy ani wtedy, gdy
nastąpiło znaczące lub ostre pogorszenie przebiegu astmy.
Podczas leczenia produktem Forastmin mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane związane z
astmą i zaostrzeniem choroby. Pacjentom należy zalecić kontynuowanie leczenia i zasięgnięcie porady
lekarza, gdyby na początku stosowania produktu Forastmin nie uzyskali kontroli objawów astmy lub
odczuli pogorszenie jej przebiegu.
Po uzyskaniu kontroli objawów astmy można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki produktu
Forastmin. Podczas zmniejszania dawki ważne jest regularne kontrolowanie stanu pacjenta. Należy
stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu Forastmin.
Maksymalna dobowa dawka nie powinna zostać przekroczona. Nie zostało ustalone bezpieczne
długoterminowe, regularne leczenie dawkami wyższymi niż 36 mikrogramów na dobę u dorosłych
z astmą, 18 mikrogramów na dobę u dzieci z astmą oraz 18 mikrogramów na dobę u pacjentów
z POChP.
Konieczność częstego stosowania leków (tj. leczenie profilaktyczne np. kortykosteroidami i długo
działającymi lekami pobudzającymi receptory β2-adrenergiczne) w celu zapobiegania obturacji
oskrzeli wywołanej wysiłkiem wielokrotnie każdego tygodnia, pomimo odpowiedniego leczenia
podtrzymującego, może wskazywać na niedostateczną kontrolę astmy i wymaga ponownej oceny
sposobu leczenia astmy oraz stosowania się pacjenta do zaleceń.
Choroby współistniejące:
Stosując Forastmin u pacjentów z niżej wymienionymi schorzeniami należy monitorować ich stan
kliniczny i uwzględnić ograniczenia dotyczące dawkowania.
Należy uważnie obserwować pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym
nadnerczy, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, idiopatycznym
podzastawkowym zwężeniem ujścia aorty, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem lub innymi
ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak choroba niedokrwienna serca,
tachyarytmie lub ciężka niewydolność serca.
Formoterol może wydłużać odstęp QTc. Należy uważnie obserwować pacjentów z wydłużonym
odstępem QTc (> 0,44 s) oraz pacjentów leczonych lekami wpływającymi na odstęp QTc (patrz punkt
4.5).
Ze względu na hiperglikemizujące działanie β2-agonistów, zaleca się początkowo dodatkową kontrolę
stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą.
Podczas leczenia β2-agonistami możliwe jest wystąpienie ciężkiej hipokaliemii. Szczególną ostrożność
zaleca się w ostrym stadium ciężkiej astmy, gdy zwiększone jest ryzyko wystąpienia hipoksji.
Objawy hipokaliemii mogą być nasilone przez jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami
i lekami moczopędnymi. W takich przypadkach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy
krwi.
Tak jak w przypadku innego leczenia wziewnego należy rozważyć możliwość paradoksalnego skurczu
oskrzeli. Jeżeli się pojawi, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć leczenie
alternatywne (patrz punkt 4.8)
Forastmin zawiera laktozę (mniej niż 20 miligramów w dostarczonej dawce). Ilość ta nie powoduje
zwykle problemów u osób z nietolerancją laktozy.
Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp)
lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.
Nieprawidłowa droga podania leku
Zgłaszano przypadki pomyłkowego połknięcia kapsułek z formoterolem, zamiast umieszczania ich
w inhalatorze. Większość tych przypadków nie była związana z występowaniem działań
niepożądanych.
Osoby wykonujące zawód medyczny powinny wytłumaczyć pacjentowi jak prawidłowo stosować
produkt leczniczy (patrz punkt 4.2). Jeśli u pacjenta, któremu przepisano produkt leczniczy
z formoterolem nie nastąpi poprawa oddychania, osoba wykonująca zawód medyczny powinna
zapytać pacjenta, w jaki sposób produkt leczniczy jest przez niego używany.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzano badań dotyczących interakcji.
Jednoczesne podawanie innych sympatykomimetyków, np. innych β2-agonistów lub efedryny, może
nasilać działania niepożądane produktu Forastmin i wymagana może być zmiana dawkowania.
Jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi, takimi jak tiazydy
i diuretyki pętlowe może nasilić rzadkie, niepożądane działanie hipokaliemiczne leków pobudzających
receptory β2-adrenergiczne. Hipokaliemia może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów
leczonych glikozydami naparstnicy (patrz punkt 4.4).
Istnieje teoretyczne ryzyko, że jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QTc może
powodować interakcje farmakodynamiczne z formoterolem oraz zwiększać ryzyko arytmii
komorowej. Przykładami takich leków są pewne leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol,
mizolastyna), niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dizopyramid, prokainamid),
erytromycyna, fenotiazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
U pacjentów jednocześnie poddawanych znieczuleniu chlorowcowanymi węglowodorami ryzyko
zaburzeń rytmu jest zwiększone.
Działanie formoterolu polegające na rozszerzaniu oskrzeli mogą zwiększać leki
przeciwcholinergiczne.
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą osłabić lub hamować działanie produktu Forastmin.
Z tego względu nie należy stosować produktu Forastmin jednocześnie z lekami blokującymi receptory
β-adrenergiczne (w tym w postaci kropli do oczu), o ile nie ma bezwzględnej konieczności ich
podania.
Forastmin należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO
(monoaminooksydazy) lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ działanie
leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne na układ krążenia może ulec nasileniu.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane zdarzenia niepożądane podczas stosowania β2-agonistów takie jak drgawki
i kołatania serca, są zazwyczaj łagodne i znikają po kilku dniach leczenia.
Zdarzenia niepożądane związane ze stosowaniem formoterolu, zostały podane poniżej według
klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania są określone
następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100),
rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) i bardzo rzadko (< 1/10 000).
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje nadwrażliwości, takie
jak: skurcz oskrzeli, pokrzywka,
świąd, wysypka, obrzęk
naczynioruchowy, obrzęk
obwodowy.
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Rzadko Hipokaliemia
Bardzo rzadko Hiperglikemia
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Pobudzenie, niepokój ruchowy,
zaburzenia snu, niepokój,
nerwowość, nadpobudzenie
Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy, drżenie
Bardzo rzadko Zaburzenia smaku, zawroty
głowy
Zaburzenia serca Często Kołatania serca
Niezbyt często Tachykardia
Rzadko Zaburzenia rytmu serca, takie
jak: migotanie przedsionków,
częstoskurcz nadkomorowy,
skurcze dodatkowe
Bardzo rzadko Dławica piersiowa, wydłużenie
odstępu QTc
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Podrażnienie jamy ustnej
Rzadko Nudności
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Zmiany ciśnienia krwi
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Niezbyt często Podrażnienie gardła
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Skurcze mięśni, bóle mięśni
Jak w przypadku każdego leczenia wziewnego w bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić
paradoksalny skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4).
Leczenie agonistami receptora β2-adrenergicznego może powodować wzrost poziomu insuliny we
krwi, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych.
Substancja pomocnicza, laktoza, zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą powodować
reakcje alergiczne.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.