Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Astmawskazanie z ChPL źródło: „Długotrwałe leczenie objawowe umiarkowanej lub ciężkiej przewlekłej astmy oskrzelowej u pacjentów wymagających regularnego leczenia rozszerzającego oskrzela w skojarzeniu z długotrwałym leczeniem przeciwzapalnym (glikokortykosteroidami wziewnymi i (lub) doustnymi).” · ChPL, pkt 4.1
POChPwskazanie z ChPL źródło: „Atimos jest wskazany w łagodzeniu objawów zwężenia oskrzeli u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
bardzo rzadko: małopłytkowość; niewłaściwe zachowanie, omamy; pobudzenie centralnego układu nerwowego; wydłużenie odstępu QT; duszności, zaostrzenie astmy; obrzęk obwodowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
stosowanie od 12 lat (młodzież, dorośli, osoby starsze) źródło: „Dla dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, i młodzieży w wieku od 12 lat, zaleca się następujące dawkowanie:” · ChPL, pkt 4.2
nie stosować poniżej 12 lat źródło: „Ten lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci z astmą w wieku poniżej 12 lat.” · Ulotka, pkt 3
nie stosować poniżej 18 lat źródło: „Lek ten nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z POChP w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 3
Maksymalna dawka wg dokumentu
48 µg (formoterolu) na dobę · młodzież, dorośli · pod nagłówkiem „Astma” „W ciężkich przypadkach maksymalnie dwie dawki aerozolu rano i wieczorem (48 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego na dobę).”
2 dawki na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)” „W przypadku wskazania do regularnego stosowania, nie należy stosować więcej niż 2 dawki aerozolu na dobę.”
nie dłużej niż3 miesięcy źródło: „Pacjenci nie powinni używać inhalatora dłużej niż przez trzy miesiące od daty wydania przez farmaceutę (patrz punkt 6.4).” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat„Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat: Zazwyczaj jedna dawka aerozolu rano i wieczorem (24 mikrogramy formoterolu fumaranu dwuwodnego na dobę). W ciężkich przypadkach maksymalnie dwie dawki aerozolu rano i wieczorem (48 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego na dobę).”
Dzieci w wieku poniżej 12 lat: „Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Atimos u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostało jeszcze ustalone. W związku z tym produktu Atimos nie należy stosować u dzieci.”
Dorośli (w wieku od 18 lat)„Dorośli (w wieku od 18 lat) Zazwyczaj stosuje się jedną dawkę aerozolu dwa razy na dobę (jedną rano i jedną wieczorem, 24 mikrogramy formoterolu fumaranu dwuwodnego na dobę). W przypadku wskazania do regularnego stosowania, nie należy stosować więcej niż 2 dawki aerozolu na dobę. W razie konieczności, w celu złagodzenia objawów choroby, można przyjąć dodatkowe dawki aerozolu, oprócz dawek przepisanych do regularnego stosowania, tak by maksymalna całkowita dawka dobowa wynosiła 4 dawki aerozolu (regularne plus dodatkowe). Nie należy stosować więcej niż 2 dawki aerozolu jednorazowo tym samym czasie.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Zaburzenie czynności nerek i wątroby„Zaburzenie czynności nerek i wątroby Brak teoretycznych podstaw wskazujących na konieczność dostosowania dawki produktu Atimos u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby, jednak nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania produktu w tej grupie pacjentów.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak wystarczających danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano, że formoterol powodował stratę zagnieżdżanych zarodków, a także zmniejszenie przeżywalności pourodzeniowej płodów oraz ich masy urodzeniowej. Działanie to występowało, gdy stosowano znacznie większe dawki formoterolu o działaniu ogólnoustrojowym niż te, które stosowano w badaniach klinicznych. . Leczenie formoterolem można rozważyć formoterolu na wszystkich etapach ciąży, jeśli jest to konieczne do opanowania objawów astmy oraz jeżeli spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. U szczurów niewielkie ilości formoterolu wykryto w mleku samicy. Stosowanie formoterolu u kobiet karmiących piersią należy rozważać tylko w przypadku, jeśli spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub niemowląt.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
alkohol: „Ilość alkoholu w dwóch rozpyleniach tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml wina lub 1 ml piwa.” źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol: „Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.” źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol: „Związki, które same nasilają działanie sympatykomimetyczne, takie jak L-dopa, L-tyroksyna, oksytocyna lub alkohol, mogą również wpływać na regulację czynności układu sercowonaczyniowego, jeśli są przyjmowane jednocześnie z formoterolem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Sposób użycia (kroki z dokumentu)
Zdjąć wieczko ochronne z ustnika i uchwycić inhalator pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym, jak pokazano na rysunku nr 1.
Wykonać wydech tak głęboki, jak to tylko możliwe.
Trzymać pojemnik w pozycji pionowej, trzonem skierowanym do góry i następnie umieścić ustnik w ustach i objąć go szczelnie wargami.
Wykonać głęboki wdech przez usta, jednocześnie naciskając denko inhalatora w celu uwolnienia dawki leku.
Wstrzymać oddech tak długo, jak to możliwe bez wysiłku, a następnie wyjąć inhalator z ust.
Jeśli planowane jest przyjęcie kolejnej dawki leku, inhalator należy trzymać nadal w pozycji pionowej i odczekać około pół minuty, a następnie powtórzyć czynności opisane w punktach 2 do 5.
Po użyciu należy nałożyć wieczko ochronne na ustnik w celu ochrony przed kurzem i pyłem. Docisnąć mocno i zatrzasnąć we właściwym położeniu.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atimos
Kiedy nie stosować leku Atimos:
• jeśli pacjent ma uczulenie na formoterol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• w napadach duszności, gdyż jest on nieskuteczny. W takich przypadkach należy zastosować
szybko działający lek wziewny rozszerzający oskrzela, który należy mieć zawsze przy sobie.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Atimos należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy
zawsze poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:
• występuje ciężka choroba serca, zwłaszcza jeśli pacjent niedawno przebył zawał mięśnia
sercowego, jeśli występuje choroba naczyń wieńcowych serca lub znaczne osłabienie mięśnia
sercowego (zastoinowa niewydolność serca),
• występują zaburzenia rytmu serca, takie jak przyspieszony rytm serca, wady zastawek serca lub
nieprawidłowy zapis elektrokardiograficzny, a także inne choroby serca,
• występuje zarostowa choroba naczyń, zwłaszcza stwardnienie tętnic, lub nieprawidłowe
rozszerzenie naczynia krwionośnego,
Atimos – PIL – DE/H/0528/001/P/006
• występuje wysokie ciśnienie krwi,
• występuje duże stężenie cukru we krwi (cukrzyca),
• występuje zmniejszone stężenie potasu we krwi,
• występuje nadczynność tarczycy,
• występuje guz rdzenia nadnerczy wytwarzający adrenalinę i noradrenalinę,
• planowane jest znieczulenie ogólne za pomocą halogenowych środków znieczulających.
Atimos a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które wydawane są bez recepty.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Atimos. Należą do nich leki:
• stosowane w leczeniu nieprawidłowego rytmu serca (np. chinidyna, dyzopiramid, prokainamid),
• stosowane w leczeniu chorób serca (np. glikozydy naparstnicy),
• stosowane w przekrwieniu błony śluzowej nosa (np. efedryna),
• blokujące receptory beta-adrenergiczne, stosowane w chorobach serca lub jaskrze (zwiększone
ciśnienie w gałce ocznej), w postaci tabletek lub kropli do oczu,
• zawierające erytromycynę (stosowane w leczeniu zakażeń),
• stosowane w leczeniu objawów depresji: inhibitory monoaminooksydazy (np. fenelzyna
i izokarboksazyd) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina
i imipramina),
• stosowane w leczeniu ciężkich zaburzeń psychicznych (np. chloropromazyna
i trifluperazyna),
• stosowane w leczeniu reakcji alergicznych, (takie jak leki przeciwhistaminowe, np. terferadyna,
astemizol, mizolastyna),
• stosowane w leczeniu astmy oskrzelowej (np. teofilina, aminofilina lub steroidy),
• stosowane w celu zwiększenia objętości wytwarzanego moczu (takie jak leki moczopędne),
• stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. lewodopa),
• zawierające oksytocynę, która wywołuje skurcze macicy,
• stosowane w leczeniu niedoczynności tarczycy (np. tyroksyna).
Jednoczesne stosowanie leków antycholinergicznych (takich jak tiotropium lub bromek ipratropium) z
lekiem Atimos może pomóc w rozszerzeniu dróg oddechowych w jeszcze większym stopniu.
Lekarz może przepisać również kortykosteroidy wziewne, które są stosowane w zaburzeniach
oddychania. Wówczas bardzo ważne jest ich regularnie stosowanie. Po rozpoczęciu stosowania leku
Atimos, nie należy przerywać zalecanego leczenia steroidami, ani zmieniać ich dawkowania.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Atimos może być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, by Atimos miał jakikolwiek wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Atimos zawiera etanol
Ten lek zawiera małe ilości etanolu (alkoholu): 8,9 mg alkoholu (etanolu) w każdym rozpyleniu, co
jest równoważne z ilością 0,25 mg/kg masy ciała na dawkę podczas zastosowania dwóch rozpyleń u
dorosłych, i co jest równoznaczne z ilością 0,44 mg/kg masy ciała na dawkę podczas zastosowania
dwóch rozpyleń u nastolatków. Ilość alkoholu w dwóch rozpyleniach tego leku jest równoważna mniej
niż 1 ml piwa lub wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych
skutków.
Atimos – PIL – DE/H/0528/001/P/006
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Możliwe działania niepożądane są wymienione poniżej według częstości ich występowania. W razie
wątpliwości dotyczących niżej wymienionych działań niepożądanych należy skontaktować się z
lekarzem prowadzącym.
Jeśli trudności w oddychaniu lub świszczący oddech nasilą się po inhalacji leku, należy
zaprzestać stosowania leku Atimos i niezwłocznie powiadomić o tym lekarza prowadzącego.
Objawy te są spowodowane zwężeniem dróg oddechowych, ale występują one rzadko.
Częste (występujące u 1 na 10 osób): nieprawidłowo szybkie bicie serca i kołatania serca, kaszel,
drżenie, ból głowy.
Niezbyt częste (występujące rzadziej niż u 1 na 100 osób): skurcze mięśni, bóle mięśni, nudności,
pobudzenie, niepokój, zwłaszcza ruchowy, zaburzenia snu, zawroty głowy, zaburzenia odczuwania
smaku, podrażnienie gardła, szybkie bicie serca, zaburzenia rytmu serca z przyspieszeniem czynności
serca, nieprawidłowo małe stężenie potasu we krwi, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zwiększenie
stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych we krwi, nadmierne
pocenie się.
Rzadkie (występujące rzadziej niż u 1 na 1 000 osób): dodatkowe skurcze serca powstające wskutek
przedwczesnego skurczu komór serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zwiększenie lub
zmniejszenie ciśnienia krwi, świszczący oddech występujący bezpośrednio po inhalacji leku,
gwałtowne zmniejszenie ciśnienia krwi, zapalenie nerek, reakcje alergiczne, takie jak świąd skóry,
wysypka skórna, skurcz oskrzeli, pokrzywka, obrzęki skóry i błony śluzowej utrzymujące się przez
kilka dni.
Bardzo rzadkie (występujące u mniej niż 1 na 10 000 osób): zaostrzenie astmy, trudności w
oddychaniu, obrzęki w okolicach nadgarstków rąk i kostek stóp, nieregularne bicie serca, zmniejszenie
liczby płytek krwi, nadpobudliwość, niewłaściwe zachowanie, omamy.
Nasilenie niektórych z działań niepożądanych, takich jak: drżenie, nudności, nieprawidłowy smak lub
zaburzenia smaku , podrażnienie gardła, nadmierne pocenie się, niepokój, zwłaszcza ruchowy, ból
głowy, zawroty głowy i skurcze mięśni, może zmniejszać się w ciągu jednego do dwóch tygodni
nieprzerwanego leczenia astmy.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309,
Atimos – PIL – DE/H/0528/001/P/006
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produktu Atimos nie należy stosować (nie jest skuteczny) jako leku pierwszego rzutu w leczeniu
astmy.
Pacjenci z astmą, którzy wymagają leczenia długodziałającymi β2-agonistami, powinni jednocześnie
otrzymywać leczenie przeciwzapalne optymalnie dobranymi dawkami kortykosteroidów. Pacjentom
należy doradzić, by kontynuowali stosowanie leków przeciwzapalnych po wprowadzeniu formoterolu,
nawet w przypadku złagodzenia objawów. Jeżeli objawy utrzymują się lub konieczne jest zwiększenie
dawki β2-agonisty, oznacza to, że proces chorobowy zaostrza się i uzasadnia ponowną ocenę leczenia
podtrzymującego.
Mimo, że produkt Atimos może być stosowany dodatkowo w przypadku kiedy kortykosteroidy
wziewne nie zapewniają odpowiedniej kontroli objawów astmy, nie należy rozpoczynać leczenia
produktem Atimos podczas nasilenia objawów astmy, czy też znacznego ich pogorszenia lub
zaostrzenia objawów astmy.
Ciężkie działania niepożądane związane z astmą i zaostrzenie choroby mogą wystąpić w czasie
leczenia produktem Atimos. Pacjentów należy poprosić, aby kontynuowali leczenie, jednak w
przypadku utrzymywania się objawów astmy lub ich nasilenia po rozpoczęciu stosowania produktu
Atimos, powinni skonsultować się z lekarzem.
Produkt Atimos należy stosować ściśle według zaleceń dotyczących dawkowania (patrz punkt 4.2).
Po opanowaniu objawów astmy, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki produktu Atimos.
Należy regularnie monitorować stan pacjenta w czasie zmniejszania dawki produktu. Należy stosować
najmniejszą skuteczną dawkę produktu Atimos.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna zostać przekroczona.
Nagłe i postępujące zaostrzenie astmy może zagrażać życiu pacjenta i wymaga natychmiastowej
interwencji lekarskiej. Należy unikać znacznego zwiększania pojedynczych dawek lub zwiększania
całkowitej dawki dobowej, ze względu na niebezpieczeństwo, jakie może wystąpić z powodu
działania leku na serce (zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi) w połączeniu ze
zmianami stężenia elektrolitów w płynach ustrojowych (zaburzenia równowagi elektrolitowej).
Choroby współistniejące
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym
trzeciego stopnia, oporną na leczenie cukrzycą, tyreotoksykozą, guzem chromochłonnym, przerostową
kardiomiopatią z zawężeniem drogi odpływu, samoistnym podzastawkowym zwężeniem aorty,
ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem lub innym ciężkim zaburzeniem sercowo-naczyniowym,
Atimos – SmPC –
DE/H/0528/001/IB/031
4
takim jak choroba niedokrwienna serca, tachyarytmia lub ciężka niewydolność serca i okulzyjne
choroby naczyniowe, zwłaszcza miażdżyca. Formoterol może powodować wydłużenie odstępu QT.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QT. np. wrodzonym
lub wywołanym lekami (QTc > 0,44 sekund) oraz u pacjentów poddanych terapii lekami
wpływającymi na odstęp QT (patrz punkt 4.5).
W związku z efektem hiperglikemicznym wywoływanym przez β2-agonistów, zalecane jest
dodatkowe monitorowanie stężenia glukozy we krwi w początkowej fazie leczenia u pacjentów
chorych na cukrzycę.
Jeśli planowane jest znieczulenie ogólne za pomocą halogenowych środków znieczulających, należy
upewnić się, że pacjent nie przyjmował produktu Atimos przez co najmniej 12 godzin przed
rozpoczęciem znieczulenia.
Paradoksalny skurcz oskrzeli
Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, należy rozważyć możliwość
wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli. W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać leczenie
i rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkt 4.8).
Hipokaliemia
Leczenie β2-agonistami może powodować wystąpienie potencjalnie ciężkiej hipokalemii. Zaleca się
szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką, ostrą astmą, ponieważ ryzyko wystąpienia hipokaliemii
może ulec zwiększeniu pod wpływem niedotlenienia. Jednoczesne stosowanie z pochodnymi ksantyn,
steroidami oraz lekami moczopędnymi może nasilać działanie hipokalemiczne. W związku z tym,
zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z małym początkowym
stężeniem potasu lub szczególnie narażonych na ryzyko zmniejszenia stężenia potasu we krwi.
Kontrolę taką należy prowadzić również wówczas, gdy podczas wcześniejszego leczenia krótko
działającymi β2-sympatykomimetykami nie wystąpiło zmniejszenie stężenia potasu we krwi. W razie
konieczności niedobory potasu należy uzupełniać.
Ze względu na zmniejszone stężenie potasu w surowicy, działanie produktów leczniczych
zawierających glikozydy naparstnicy jest nasilone.
Atimos zawiera małe ilości etanolu (alkoholu)
Ilość alkoholu w dwóch rozpyleniach tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml wina lub 1 ml piwa.
Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji formoterolu z innymi lekami.
Istnieje teoretyczne ryzyko, że jednoczesne przyjmowanie leków wydłużających odstęp QT może
przyczyniać się do interakcji farmakodynamicznych z formoterolem i zwiększać potencjalne ryzyko
arytmii komorowej. Do takich leków należą na przykład niektóre leki przeciwhistaminowe (np.
terferadyna, astemizol, mizolastyna), niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dyzopiramid,
prokainamid), erytromycyna oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
Jednoczesne podawanie innych substancji sympatykomimetycznych, takich jak inni β2-agoniści lub
efedryna, może nasilać działania niepożądane produktu Atimos i wymagać dostosowania wielkości
dawki.
Jednoczesne stosowanie formoterolu i teofiliny może spowodować wzajemne nasilenie ich działania,
istnieje także prawdopodobieństwo nasilenia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu
serca. Związki, które same nasilają działanie sympatykomimetyczne, takie jak L-dopa, L-tyroksyna,
oksytocyna lub alkohol, mogą również wpływać na regulację czynności układu sercowo-
naczyniowego, jeśli są przyjmowane jednocześnie z formoterolem.
Atimos – SmPC –
DE/H/0528/001/IB/031
5
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Atimos pacjentom leczonym inhibitorami
monoaminooksydazy lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, ze względu na możliwość
nasilenia działania leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne na układ sercowo-naczyniowy.
Jednoczesne podawanie z pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi, takimi jak
tiazydy i diuretyki pętlowe, może nasilać rzadkie, niepożądane działanie hipokaliemiczne agonistów
receptorów β2. Hipokaliemia może zwiększyć skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca u
pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.
Istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów poddanych znieczuleniu za pomocą
węglowodorów halogenowych.
Działanie rozszerzające oskrzela wywołane przez formoterol może zostać wzmocnione przez leki
antycholinergiczne.
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą osłabiać lub hamować działanie produktu Atimos.
Z tego względu produktu Atimos nie należy podawać jednocześnie z lekami blokującymi receptory
β-adrenergiczne (w tym kroplami do oczu), jeśli nie ma bezwzględnej konieczności ich podania.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, zgłaszane najczęściej w związku ze stosowaniem β2-agonistów, takie jak
drżenie i kołatania serca, są zwykle średnio nasilone i ustępują po kilku dniach leczenia.
Poniżej wymieniono działania niepożądane związane z formoterolem, z uwzględnieniem częstości ich
występowania oraz klasyfikacji układów i-narządów. Częstość jest definiowana następująco:: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000,
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000)
Grupa układowo-narządowa Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
małopłytkowość bardzo rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcje nadwrażliwości, np.
obrzęk naczynioruchowy,
skurcz oskrzeli, wykwity,
rzadko
Atimos – SmPC –
DE/H/0528/001/IB/031
6
pokrzywka, świąd
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
hipokalemia, hiperglikemia niezbyt często
Zaburzenia psychiczne pobudzenie, niepokój,
zwłaszcza ruchowy, zaburzenia
snu
niezbyt często
niewłaściwe zachowanie,
omamy
bardzo rzadko
Zaburzenia układu nerwowego drżenie, ból głowy często
zawroty głowy, zaburzenia
smaku
niezbyt często
pobudzenie centralnego układu
nerwowego
bardzo rzadko
Zaburzenia serca kołatania serca często
częstoskurcz niezbyt często
zaburzenia rytmu serca, np.
migotanie przedsionków,
częstoskurcz nadkomorowy,
skurcze dodatkowe, dławica
piersiowa
rzadko
wydłużenie odstępu QT bardzo rzadko
Zaburzenia naczyniowe zmiany ciśnienia krwi rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
kaszel często
podrażnienie gardła niezbyt często
paradoksalny skurcz oskrzeli
(patrz punkt 4.4)
rzadko
duszności, zaostrzenie astmy bardzo rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit nudności niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
nadmierne pocenie się niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
skurcze mięśni, bóle mięśni niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
zapalenie nerek rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
obrzęk obwodowy bardzo rzadko
Nudności, zaburzenia smaku, podrażnienie gardła, nadmierne pocenie się, niepokój, zwłaszcza
ruchowy, ból głowy, zawroty głowy i skurcze mięśni mogą ustąpić samoistnie w ciągu jednego do
dwóch tygodni nieprzerwanego leczenia.
Sporadycznie po zastosowaniu wziewnych β2-sympatykomimetyków donoszono o występowaniu
działań pobudzających ośrodkowy układ nerwowy, których objawem jest nadpobudliwość. Działania
te obserwowano głównie u dzieci w wieku do 12 lat.
Stosowanie β2-agonistów może powodować zwiększenie stężenia insuliny we krwi, wolnych kwasów
tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
Atimos – SmPC –
DE/H/0528/001/IB/031
7
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.